Ecclesiastical History
Eusebius of Caesarea (eusebius)Ecclesiast 10 · textus-receptusMore by Eusebius of Caesarea (eusebius)
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/eusebius-of-caesarea" aria-label="More works by Eusebius of Caesarea (eusebius)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
10.0.0.0
τά δε καὶ ἡ δεκά τη περιέ χει βί βλος τῆ ς̓ Εκκλησιαστικῆ ς ἱ στορί ας Α Περὶ τῆ ς ἐ κ θεοῦ πρυτανευθεί σης ἡ μῖ ν εἰ ρή νης. Β Περὶ τῆ ς τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἀ νανεώ σεως. Γ Περὶ τῶ ν κατὰ πά ντα τό πον ἐ γκαινί ων. Δ Πανηγυρικὸ ς ἐ πὶ τῇ τῶ ν πραγμά των φαιδρό τητι. Ἐ Αντί γραφα βασιλικῶ ν νό μων περὶ τῶ ν Χριστιανῶ ν προσηκό ντων.* ς Περὶ τῆ ς τῶ ν κληρικῶ ν ἀ λειτουργησί ας. Ζ Περὶ τῆ ς Λικιννί ου εἰ ς ὕ στερον κακοτροπί ας καὶ τῆ ς καταστροφῆ ς αὐ τοῦ. Η Περὶ τῆ ς νί κης Κωνσταντί νου καὶ τῶ ν ὑ π̓ αὐ τοῦ τοῖ ς ὑ πὸ τὴ ν̔ Ρωμαί ων ἐ ξουσί αν ὑ παρξά ντων.
10.0.1.1
Θεῷ δὴ χά ρις ἐ πὶ πᾶ σιν τῷ παντοκρά τορι καὶ βασιλεῖ τῶ ν ὅ λων, πλεί στη δὲ καὶ τῷ σωτῆ ρι καὶ λυτρωτῇ τῶ ν ψυχῶ ν ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστῷ, δἰ οὗ τὰ τῆ ς εἰ ρή νης ἔ κ τε τῶ ν ἔ ξωθεν ὀ χληρῶ ν καὶ τῶ ν κατὰ διά νοιαν βέ βαια καὶ ἀ σά λευτα φυλά ττεσθαι ἡ μῖ ν διὰ παντὸ ς εὐ χό μεθα.
10.0.1.2
̔́ Αμα δὲ εὐ χαῖ ς καὶ τὸ ν δέ κατον ἐ ν τού τῳ τοῖ ς προδιεξοδευθεῖ σιν τῆ ς̓ Εκκλησιαστικῆ ς ἱ στορί ας ἐ πιθέ ντες τό μον, σοὶ τοῦ τον ἐ πιγρά ψομεν, ἱ ερώ τατέ μοι Παυλῖ νε, ὥ σπερ ἐ πισφρά γισμά σε τῆ ς ὅ λης ὑ ποθέ σεως ἀ ναβοώ μενοι,
10.0.1.3
εἰ κό τως δ̓ ἐ ν ἀ ριθμῷ τελεί ῳ τὸ ν τέ λειον ἐ νταῦ θα καὶ πανηγυρικὸ ν τῆ ς τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἀ νανεώ σεως λό γον κατατά ξομεν, θεί ῳ πνεύ ματι πειθαρχοῦ ντες ὧ δέ πως ἐ γκελευομέ νῳ“ ᾅ σατε τῷ κυρί ῳ ᾆ σμα καινό ν, ὅ τι θαυμαστὰ ἐ ποί ησεν: ἔ σωσεν αὐ τῷ ἡ δεξιὰ αὐ τοῦ καὶ ὁ βραχί ων ὁ ἅ γιος αὐ τοῦ: ἐ γνώ ρισεν κύ ριος τὸ σωτή ριον αὐ τοῦ, ἐ ναντί ον τῶ ν ἐ θνῶ ν ἀ πεκά λυψεν τὴ ν δικαιοσύ νην αὐ τοῦ.”
10.0.1.4
Καὶ δὴ τῷ λογί ῳ προστά ττοντι τὸ καινὸ ν ᾆ σμα διὰ τοῦ δε νῦ ν ἀ κολού θως ἐ πιφωνῶ μεν ὅ τι δὴ μετὰ τὰ ς δεινὰ ς καὶ σκοτεινὰ ς ἐ κεί νας ὄ ψεις τε καὶ διηγή σεις τοιαῦ τα νῦ ν ὁ ρᾶ ν καὶ τοιαῦ τα πανηγυρί ζειν ἠ ξιώ θημεν, οἷ α τῶ ν πρὸ ἡ μῶ ν πολλοὶ τῷ ὄ ντι δί καιοι καὶ θεοῦ μά ρτυρες ἐ πεθύ μησαν ἐ πὶ γῆ ς ἰ δεῖ ν, καὶ οὐ κ εἶ δον, καὶ ἀ κοῦ σαι, καὶ οὐ κ ἤ κουσαν.
10.0.1.5
ἀ λλ̓ οἳ μὲ ν ᾗ τά χος σπεύ σαντες τῶ ν πολὺ κρειττό νων ἔ τυχον ἐ ν αὐ τοῖ ς οὐ ρανοῖ ς καὶ παραδεί σῳ τῆ ς ἐ νθέ ου τρυφῆ ς ἀ ναρπασθέ ντες, ἡ μεῖ ς δὲ καὶ τά δε μεί ζονα ἢ καθ̓ ἡ μᾶ ς ὑ πά ρχειν ὁ μολογοῦ ντες, ὑ περεκπεπλή γμεθα μὲ ν τῆ ς τοῦ αἰ τί ου μεγαλοδωρεᾶ ς τὴ ν χά ριν, θαυμά ζομεν δὲ εἰ κό τως ὅ λης ψυχῆ ς δυνά μει σέ βοντες καὶ ταῖ ς ἀ ναγρά πτοις προρρή σεσιν ἀ λή θειαν ἐ πιμαρτυροῦ ντες,
10.0.1.6
δἰ ὧ ν εἴ ρηται:“ δεῦ τε καὶ ἴ δετε τὰ ἔ ργα κυρί ου, ἃ ἔ θετο τέ ρατα ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς, ἀ νταναιρῶ ν πολέ μους μέ χρι τῶ ν περά των τῆ ς γῆ ς: τό ξον συντρί ψει καὶ συγκλά σει ὅ πλον, καὶ θυρεοὺ ς κατακαύ σει ἐ ν πυρί”: ἐ φ̓ οἷ ς ἐ ναργῶ ς εἰ ς ἡ μᾶ ς πεπληρωμέ νοις χαί ροντες, τὸ ν ἐ φεξῆ ς συνεί ρωμεν λό γον.
10.0.1.7
̓ Ηφά νιστο μὲ ν δὴ καθ̓ ὃ ν δεδή λωται τρό πον πᾶ ν τὸ τῶ ν θεομισῶ ν γέ νος καὶ τῆ ς ἀ νθρώ πων ἀ θρό ως ὄ ψεως οὕ τως ἐ ξαλή λειπτο, ὡ ς πά λιν ῥ ῆ μα θεῖ ον τέ λος ἔ χειν τὸ λέ γον:“ εἶ δον ἀ σεβῆ ὑ περυψού μενον καὶ ὑ περαιρό μενον ὡ ς τὰ ς κέ δρους τοῦ Λιβά νου: καὶ παρῆ λθον, καὶ ἰ δοὺ οὐ κ ἦ ν, καὶ ἐ ζή τησα τὸ ν τό πον αὐ τοῦ, καὶ οὐ χ εὑ ρέ θη”:
10.0.1.8
ἡ μέ ρα δὲ λοιπὸ ν ἤ δη φαιδρὰ καὶ διαυγή ς, μηδενὸ ς νέ φους αὐ τὴ ν ἐ πισκιά ζοντος, φωτὸ ς οὐ ρανί ου βολαῖ ς ἀ νὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην ἅ πασαν ταῖ ς ἐ κκλησί αις τοῦ Χριστοῦ κατηύ γαζεν, οὐ δέ τις ἦ ν καὶ τοῖ ς ἔ ξωθεν τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς θιά σου φθό νος συναπολαύ ειν εἰ μὴ τῶ ν ἴ σων, ἀ πορροῆ ς δ̓ οὖ ν ὅ μως καὶ μετουσί ας τῶ ν θεό θεν ἡ μῖ ν πρυτανευθέ ντων.
10.0.2.1
Πᾶ σι μὲ ν οὖ ν ἀ νθρώ ποις τὰ ἐ κ τῆ ς τῶ ν τυρά ννων καταδυναστεί ας ἐ λεύ θερα ἦ ν, καὶ τῶ ν προτέ ρων ἀ πηλλαγμέ νοι κακῶ ν, ἄ λλος ἄ λλως μό νον ἀ ληθῆ θεὸ ν τὸ ν τῶ ν εὐ σεβῶ ν ὑ πέ ρμαχον ὡ μολό γει: μά λιστα δ̓ ἡ μῖ ν τοῖ ς ἐ πὶ τὸ ν Χριστὸ ν τοῦ θεοῦ τὰ ς ἐ λπί δας ἀ νηρτημέ νοις ἄ λεκτος παρῆ ν εὐ φροσύ νη καί τις ἔ νθεος ἅ πασιν ἐ πή νθει χαρὰ πά ντα τό πον τὸ ν πρὸ μικροῦ ταῖ ς τῶ ν τυρά ννων δυσσεβεί αις ἠ ριπωμέ νον ὥ σπερ ἐ κ μακρᾶ ς καὶ θανατηφό ρου λύ μης ἀ ναβιώ σκοντα θεωμέ νοις νεώ ς τε αὖ θις ἐ κ βά θρων εἰ ς ὕ ψος ἄ πειρον ἐ γειρομέ νους καὶ πολὺ κρεί ττονα τὴ ν ἀ γλαΐ αν τῶ ν πά λαι πεπολιορκημέ νων ἀ πολαμβά νοντας.
10.0.2.2
̓ Αλλὰ καὶ βασιλεῖ ς οἱ ἀ νωτά τω συνεχέ σι ταῖ ς ὑ πὲ ρ Χριστιανῶ ν νομοθεσί αις τὰ τῆ ς ἐ κ θεοῦ μεγαλοδωρεᾶ ς ἡ μῖ ν εἰ ς μακρὸ ν ἔ τι καὶ μεῖ ζον ἐ κρά τυνον, ἐ φοί τα δὲ καὶ εἰ ς πρό σωπον ἐ πισκό ποις βασιλέ ως γρά μματα καὶ τιμαὶ καὶ χρημά των δό σεις: ὧ ν οὐ κ ἀ πὸ τρό που γέ νοιτ̓ ἂ ν κατὰ τὸ ν προσή κοντα καιρὸ ν τοῦ λό γου, ὥ σπερ ἐ ν ἱ ερᾷ στή λῃ, τῇ δε τῇ βί βλῳ τὰ ς φωνὰ ς ἐ κ τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ πὶ τὴ ν̔ Ελλά δα γλῶ σσαν μεταληφθεί σας ἐ γχαρά ξαι, ὡ ς ἂ ν καὶ τοῖ ς μεθ̓ ἡ μᾶ ς ἅ πασιν φέ ροιντο διὰ μνή μης.
10.0.3.1
̓ Επὶ δὴ τού τοις τὸ πᾶ σιν εὐ κταῖ ον ἡ μῖ ν καὶ ποθού μενον συνεκροτεῖ το θέ αμα, ἐ γκαινί ων ἑ ορταὶ κατὰ πό λεις καὶ τῶ ν ἄ ρτι νεοπαγῶ ν προσευκτηρί ων ἀ φιερώ σεις, ἐ πισκό πων ἐ πὶ ταὐ τὸ ν συνηλύ σεις, τῶ ν πό ρρωθεν ἐ ξ ἀ λλοδαπῆ ς συνδρομαί, λαῶ ν εἰ ς λαοὺ ς φιλοφρονή σεις, τῶ ν Χριστοῦ σώ ματος μελῶ ν εἰ ς μί αν συνιό ντων ἁ ρμονί αν ἕ νωσις.
10.0.3.2
συνή γετο γοῦ ν ἀ κολού θως προρρή σει προφητικῇ μυστικῶ ς τὸ μέ λλον προσημαινού σῃ ὀ στέ ον πρὸ ς ὀ στέ ον καὶ ἁ ρμονί α πρὸ ς ἁ ρμονί αν καὶ ὅ σα θεσπί ζων ὁ λό γος δἰ αἰ νιγμά των ἀ ψευδῶ ς προανετεί νατο,
10.0.3.3
μί α τε ἦ ν θεί ου πνεύ ματος διὰ πά ντων τῶ ν μελῶ ν χωροῦ σα δύ ναμις καὶ ψυχὴ τῶ ν πά ντων μί α καὶ προθυμί α πί στεως ἡ αὐ τὴ καὶ εἷ ς ἐ ξ ἁ πά ντων θεολογί ας ὕ μνος, ναὶ μὴ ν καὶ τῶ ν ἡ γουμέ νων ἐ ντελεῖ ς θρῃ σκεῖ αι ἱ ερουργί αι τε τῶ ν ἱ ερωμέ νων καὶ θεοπρεπεῖ ς ἐ κκλησί ας θεσμοί, ὧ δε μὲ ν ψαλμῳ δί αις καὶ ταῖ ς λοιπαῖ ς τῶ ν θεό θεν ἡ μῖ ν παραδοθεισῶ ν φωνῶ ν ἀ κροά σεσιν, ὧ δε δὲ θεί αις καὶ μυστικαῖ ς ἐ πιτελουμέ ναις διακονί αις, σωτηρί ου τε ἦ ν πά θους ἀ πό ρρητα σύ μβολα.
10.0.3.4
ὁ μοῦ δὲ πᾶ ν γέ νος ἡ λικί ας ἄ ρρενό ς τε καὶ θή λεος φύ σεως ὅ λῃ διανοί ας ἰ σχύ ϊ δἰ εὐ χῶ ν καὶ εὐ χαριστί ας γεγηθό τι νῷ καὶ ψυχῇ τὸ ν τῶ ν ἀ γαθῶ ν παραί τιον θεὸ ν ἐ γέ ραιρον.̓ Εκί νει δὲ καὶ λό γους ἅ πας τῶ ν παρό ντων ἀ ρχό ντων πανηγυρικού ς, ὡ ς ἑ κά στῳ παρῆ ν δυνά μεως, θειά ζων τὴ ν πανή γυριν.
10.0.4.1
καί τις ἐ ν μέ σῳ παρελθὼ ν τῶ ν μετρί ως ἐ πιεικῶ ν, λό γου σύ νταξιν πεποιημέ νος, ὡ ς ἐ ν ἐ κκλησί ας ἀ θροί σματι, πλεί στων ἐ πιπαρό ντων ποιμέ νων ἐ ν ἡ συχί ᾳ καὶ κό σμῳ τὴ ν ἀ κρό ασιν παρεχομέ νων, ἑ νὸ ς εἰ ς πρό σωπον τὰ πά ντα ἀ ρί στου καὶ θεοφιλοῦ ς ἐ πισκό που, οὗ διὰ σπουδῆ ς ὁ μά λιστα τῶ ν ἀ μφὶ τὸ Φοινί κων ἔ θνος διαπρέ πων ἐ ν Τύ ρῳ νεὼ ς φιλοτί μως ἐ πεσκεύ αστο, τοιό νδε παρέ σχε λό γον.̓͂ Ω
10.0.4.2
φί λοι θεοῦ καὶ ἱ ερεῖ ς οἱ τὸ ν ἅ γιον ποδή ρη καὶ τὸ ν οὐ ρά νιον τῆ ς δό ξης στέ φανον τό τε χρῖ σμα τὸ ἔ νθεον καὶ τὴ ν ἱ ερατικὴ ν τοῦ ἁ γί ου πνεύ ματος στολὴ ν περιβεβλημέ νοι, σύ τε, ὦ νέ ον ἁ γί ου νεὼ θεοῦ σεμνολό γημα, γεραιρᾷ μὲ ν φρονή σει παρὰ θεοῦ τετιμημέ νε, νέ ας δὲ καὶ ἀ κμαζού σης ἀ ρετῆ ς ἔ ργα πολυτελῆ καὶ πρά ξεις ἐ πιδεδειγμέ νε, ᾧ τὸ ν ἐ πὶ γῆ ς οἶ κον αὐ τὸ ς ὁ τὸ ν σύ μπαντα κό σμον περιέ χων θεὸ ς δεί μασθαι καὶ ἀ νανεοῦ ν Χριστῷ τῷ μονογενεῖ καὶ πρωτογενεῖ δὲ αὐ τοῦ λό γῳ τῇ τε ἁ γί ᾳ τού του καὶ θεοπρεπεῖ νύ μφῃ γέ ρας ἐ ξαί ρετον δεδώ ρηται,
10.0.4.3
εἴ τε τις νέ ον σε Βεσελεηλ θεί ας ἀ ρχιτέ κτονα τέ κτονα σκηνῆ ς ἐ θέ λοι καλεῖ ν εἴ τε Σολομῶ να καινῆ ς καὶ πολὺ κρεί ττονος̔ Ιερουσαλὴ μ βασιλέ α εἴ τε καὶ νέ ον Ζοροβαβελ τὴ ν πολὺ κρεί ττονα δό ξαν τῆ ς προτέ ρας τῷ νεῷ τοῦ θεοῦ περιτιθέ ντα,
10.0.4.4
ἀ λλὰ καὶ ὑ μεῖ ς, ὦ τῆ ς ἱ ερᾶ ς ἀ γέ λης Χριστοῦ θρέ μματα, λό γων ἀ γαθῶ ν ἑ στί α, σωφροσύ νης παιδευτή ριον καὶ θεοσεβεί ας σεμνὸ ν καὶ θεοφιλὲ ς ἀ κροατή ριον:
10.0.4.5
πά λαι μὲ ν ἡ μῖ ν τὰ ς παραδό ξους θεοσημί ας καὶ τῶ ν τοῦ κυρί ου θαυμά των τὰ ς εἰ ς ἀ νθρώ πους εὐ εργεσί ας διὰ θεί ων ἀ ναγνωσμά των ἀ κοῇ παραδεχομέ νοις ὕ μνους εἰ ς θεὸ ν καὶ ᾠ δὰ ς ἀ ναπέ μπειν ἐ ξῆ ν λέ γειν παιδευομέ νοις̔ ὁ θεό ς, ἐ ν τοῖ ς ὠ σὶ ν ἡ μῶ ν ἠ κού σαμεν, οἱ πατέ ρες ἡ μῶ ν ἀ νή γγειλαν ἡ μῖ ν ἔ ργον ὃ εἰ ργά σω ἐ ν ταῖ ς ἡ μέ ραις αὐ τῶ ν, ἐ ν ἡ μέ ραις ἀ ρχαί αισ̓:
10.0.4.6
ἀ λλὰ νῦ ν γε οὐ κέ τ̓ ἀ κοαῖ ς οὐ δὲ λό γων φή μαις τὸ ν βραχί ονα τὸ ν ὑ ψηλὸ ν τή ν τε οὐ ρά νιον δεξιὰ ν τοῦ παναγά θου καὶ παμβασιλέ ως ἡ μῶ ν θεοῦ παραλαμβά νουσιν, ἔ ργοις δ̓ ὡ ς ἔ πος εἰ πεῖ ν καὶ αὐ τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς τὰ πά λαι μνή μῃ παραδεδομέ να πιστὰ καὶ ἀ ληθῆ καθορωμέ νοις, δεύ τερον ὕ μνον ἐ πινί κιον πά ρεστιν ἀ ναμέ λπειν ἐ ναργῶ ς τε ἀ ναφωνεῖ ν καὶ λέ γειν̔ καθά περ ἠ κού σαμεν, οὕ τως καὶ εἴ δομεν ἐ ν πό λει κυρί ου τῶ ν δυνά μεων, ἐ ν πό λει τοῦ θεοῦ ἡ μῶ ν.̓
10.0.4.7
ποί ᾳ δὲ πό λει ἢ τῇ δε τῇ νεοπαγεῖ καὶ θεοτεύ κτῳ; ἥ τις ἐ στὶ ν ἐ κκλησί α θεοῦ ζῶ ντος, στῦ λος καὶ ἑ δραί ωμα τῆ ς ἀ ληθεί ας, περὶ ἧ ς καὶ ἄ λλο τι θεῖ ον λό γιον ὧ δέ πως εὐ αγγελί ζεταἱ δεδοξασμέ να ἐ λαλή θη περὶ σοῦ, ἡ πό λις τοῦ θεοῦ̓: ἐ φ̓ ἣ ν τοῦ παναγά θου συγκροτή σαντος ἡ μᾶ ς θεοῦ διὰ τῆ ς τοῦ μονογενοῦ ς αὐ τοῦ χά ριτος, τῶ ν ἀ νακεκλημέ νων ἕ καστος ὑ μνεί τω μό νον οὐ χὶ βοῶ ν καὶ λέ γων̔ εὐ φρά νθην ἐ πὶ τοῖ ς εἰ ρηκό σιν μοι Εἰ ς οἶ κον κυρί ου πορευσό μεθἀ καὶ̔ κύ ριε, ἠ γά πησα εὐ πρέ πειαν οἴ κου σου καὶ τό πον σκηνώ ματος δό ξης σου,̓
10.0.4.8
καὶ μὴ μό νον γε ὁ καθεῖ ς, ἀ λλὰ καὶ οἱ πά ντες ἀ θρό ως ἑ νὶ πνεύ ματι καὶ μιᾷ ψυχῇ γεραί ροντες ἀ νευφημῶ μεν,̔ μέ γας κύ ριος̓ ἐ πιλέ γοντες̔ καὶ αἰ νετὸ ς σφό δρα ἐ ν πό λει τοῦ θεοῦ ἡ μῶ ν, ἐ ν ὄ ρει ἁ γί ῳ αὐ τοῦ.̓ καὶ γὰ ρ οὖ ν μέ γας ὡ ς ἀ ληθῶ ς, καὶ μέ γας ὁ οἶ κος αὐ τοῦ, ὑ ψηλὸ ς καὶ ἐ πιμή κης καὶ ὡ ραῖ ος κά λλει παρὰ τοὺ ς υἱ οὺ ς τῶ ν ἀ νθρώ πων: μέ γας κύ ριος ὁ ποιῶ ν θαυμά σια μό νος: μέ γας ὁ ποιῶ ν μεγά λα καὶ ἀ νεξιχνί αστα ἔ νδοξά τε καὶ ἐ ξαί σια, ὧ ν οὐ κ ἔ στιν ἀ ριθμό ς: μέ γας ὁ ἀ λλοιῶ ν καιροὺ ς καὶ χρό νους, μεθιστῶ ν βασιλεῖ ς καὶ καθιστῶ ν, ἐ γεί ρων ἀ πὸ γῆ ς πτωχὸ ν καὶ ἀ πὸ κοπρί ας ἀ νιστῶ ν πέ νητα. καθεῖ λεν δυνά στας ἀ πὸ θρό νων, καὶ ὕ ψωσεν ταπεινοὺ ς ἀ πὸ γῆ ς: πεινῶ ντας ἐ νέ πλησεν ἀ γαθῶ ν, καὶ βραχί ονας ὑ περηφά νων συνέ τριψεν,
10.0.4.9
οὐ πιστοῖ ς μό νον, ἀ λλὰ καὶ ἀ πί στοις τῶ ν παλαιῶ ν διηγημά των τὴ ν μνή μην πιστωσά μενος, ὁ θαυματουργό ς, ὁ μεγαλουργό ς, ὁ τῶ ν ὅ λων δεσπό της, ὁ τοῦ σύ μπαντος κό σμου δημιουργό ς, ὁ παντοκρά τωρ, ὁ πανά γαθος, ὁ εἷ ς καὶ μό νος θεό ς, ᾧ τὸ καινὸ ν ᾆ σμα μέ λπωμεν προσυπακού οντες̔ τῷ ποιοῦ ντι θαυμά σια μό νῳ, ὅ τι εἰ ς τὸ ν αἰ ῶ να τὸ ἔ λεος αὐ τοῦ: τῷ πατά ξαντι βασιλεῖ ς μεγά λους καὶ ἀ ποκτεί ναντι βασιλεῖ ς κραταιού ς, ὅ τι εἰ ς τὸ ν αἰ ῶ να τὸ ἔ λεος αὐ τοῦ: ὅ τι ἐ ν τῇ ταπεινώ σει ἡ μῶ ν ἐ μνή σθη ἡ μῶ ν καὶ ἐ λυτρώ σατο ἡ μᾶ ς ἐ κ τῶ ν ἐ χθρῶ ν ἡ μῶ ν.̓
10.0.4.10
Καὶ τὸ ν μὲ ν τῶ ν ὅ λων πατέ ρα τού τοις ἀ νευφημοῦ ντες μή ποτε διαλεί ποιμεν: τὸ ν δὲ τῶ ν ἀ γαθῶ ν ἡ μῖ ν δεύ τερον αἴ τιον, τὸ ν τῆ ς θεογνωσί ας εἰ σηγητή ν, τὸ ν τῆ ς ἀ ληθοῦ ς εὐ σεβεί ας διδά σκαλον, τὸ ν τῶ ν ἀ σεβῶ ν ὀ λετῆ ρα, τὸ ν τυραννοκτό νον, τὸ ν τοῦ βί ου διορθωτή ν, τὸ ν ἡ μῶ ν τῶ ν ἀ πεγνωσμέ νων σωτῆ ρἀ Ιησοῦ ν ἀ νὰ στό μα φέ ροντες γεραί ρωμεν,
10.0.4.11
ὅ τι δὴ μό νος, οἷ α παναγά θου πατρὸ ς μονώ τατος ὑ πά ρχων πανά γαθος παῖ ς, γνώ μῃ τῆ ς πατρικῆ ς φιλανθρωπί ας τῶ ν ἐ ν φθορᾷ κά τω που κειμέ νων ἡ μῶ ν εὖ μά λα προθύ μως ὑ ποδὺ ς τὴ ν φύ σιν, οἷ ά τις ἰ ατρῶ ν ἄ ριστος τῆ ς τῶ ν καμνό ντων ἕ νεκεν σωτηρί ας̔ ὁ ρῇ μὲ ν δεινά, θιγγά νει δ̓ ἀ ηδέ ων ἐ π̓ ἀ λλοτρί ῃ σί τε ξυμφορῇ σιν ἰ δί ας καρποῦ ται λύ πας,̓ οὐ νοσοῦ ντας αὐ τὸ μό νον οὐ δ̓ ἕ λκεσι δεινοῖ ς καὶ σεσηπό σιν ἤ δη τραύ μασιν πιεζομέ νους, ἀ λλὰ καὶ ἐ ν νεκροῖ ς κειμέ νους ἡ μᾶ ς ἐ ξ αὐ τῶ ν μυχῶ ν τοῦ θανά του αὐ τὸ ς ἑ αυτῷ διεσώ σατο, ὅ τι μηδ̓ ἄ λλῳ τῳ τῶ ν κατ̓ οὐ ρανὸ ν τοσοῦ τον παρῆ ν ἰ σχύ ος, ὡ ς τῇ τῶ ν τοσού των ἀ βλαβῶ ς διακονή σασθαι σωτηρί ᾳ.
10.0.4.12
μό νος δ̓ οὖ ν καὶ τῆ ς ἡ μῶ ν αὐ τῶ ν βαρυπαθοῦ ς φθορᾶ ς ἐ φαψά μενος, μό νος τοὺ ς ἡ μετέ ρους ἀ νατλὰ ς πό νους, μό νος τὰ πρό στιμα τῶ ν ἡ μετέ ρων ἀ σεβημά των περιθέ μενος, οὐ χ ἡ μιθνῆ τας, ἀ λλὰ καὶ πά μπαν ἐ ν μνή μασι καὶ τά φοις μυσαροὺ ς ἤ δη καὶ ὀ δωδό τας ἀ ναλαβὼ ν πά λαι τε καὶ νῦ ν σπουδῇ τῇ φιλανθρώ πῳ παρὰ πᾶ σαν τὴ ν οὗ τινος οὖ ν ἡ μῶ ν τε αὐ τῶ ν ἐ λπί δα σῴ ζει τε καὶ τῶ ν τοῦ πατρὸ ς ἀ γαθῶ ν ἀ φθονί αν μεταδί δωσιν, ὁ ζωοποιό ς, ὁ φωταγωγό ς, ὁ μέ γας ἡ μῶ ν ἰ ατρὸ ς καὶ βασιλεὺ ς καὶ κύ ριος, ὁ Χριστὸ ς τοῦ θεοῦ.
10.0.4.13
ἀ λλὰ τό τε μὲ ν ἅ παξ ἐ ν νυκτὶ ζοφερᾷ καὶ σκό τῳ βαθεῖ δαιμό νων ἀ λιτηρί ων πλά νῃ καὶ θεομισῶ ν πνευμά των ἐ νεργεί αις πᾶ ν τὸ τῶ ν ἀ νθρώ πων γέ νος κατορωρυγμέ νον ὁ ρῶ ν αὐ τὸ μό νον ἐ πιφανεί ς, ὡ ς ἂ ν κηροῦ διατακέ ντος ταῖ ς αὐ τοῦ βολαῖ ς τοῦ φωτό ς, τὰ ς πολυδέ τους τῶ ν ἀ σεβημά των ἡ μῶ ν σειρὰ ς διελύ σατο. Νῦ ν
10.0.4.14
δ̓ ἐ πὶ τῇ τοσαύ τῃ χά ριτι καὶ εὐ εργεσί ᾳ τοῦ μισοκά λου φθό νου καὶ φιλοπονή ρου δαί μονος μό νον οὐ χὶ διαρρηγνυμέ νου καὶ πά σας αὐ τοῦ τὰ ς θανατοποιοὺ ς καθ̓ ἡ μῶ ν ἐ πιστρατεύ οντος δυνά μεις καὶ τὰ μὲ ν πρῶ τα κυνὸ ς δί χην λυττῶ ντος τοὺ ς ὀ δό ντας ἐ πὶ τοὺ ς ἀ φιεμέ νους κατ̓ αὐ τοῦ λί θους προσαρά ττοντος καὶ τὸ ν κατὰ τῶ ν ἀ μυνομέ νων θυμὸ ν ἐ πὶ τὰ ἄ ψυχα βλή ματα καθιέ ντος, τοῖ ς τῶ ν προσευκητρί ων λί θοις καὶ ταῖ ς τῶ ν οἴ κων ἀ ψύ χοις ὕ λαις τὴ ν θηριώ δη μανί αν ἐ περεί σαντος ἐ ρημί αν τε, ὥ ς γε δὴ αὐ τὸ ς ἑ αυτῷ ᾤ ετο, τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἀ περγασαμέ νου, εἶ τα δὲ δεινὰ συρί γματα καὶ τὰ ς ὀ φιώ δεις αὐ τοῦ φωνὰ ς τοτὲ μὲ ν ἀ σεβῶ ν τυρά ννων ἀ πειλαῖ ς, τοτὲ δὲ βλασφή μοις δυσσεβῶ ν ἀ ρχό ντων διατά ξεσιν ἀ φιέ ντος καὶ προσέ τι τὸ ν αὐ τοῦ θά νατον ἐ ξερευγομέ νου καὶ τοῖ ς ἰ ώ δεσι καὶ ψυχοφθό ροις δηλητηρί οις τὰ ς ἁ λισκομέ νας πρὸ ς αὐ τοῦ ψυχὰ ς φαρμά ττοντος καὶ μό νον οὐ χὶ νεκροῦ ντος ταῖ ς τῶ ν νεκρῶ ν εἰ δώ λων νεκροποιοῖ ς θυσί αις πά ντα τε ἀ νθρωπό μορφον θῆ ρα καὶ πά ντα τρό πον ἄ γριον καθ̓ ἡ μῶ ν ὑ ποσαλεύ οντος,
10.0.4.15
αὖ θις ἐ ξ ὑ παρχῆ ς ὁ τῆ ς μεγά λης βουλῆ ς ἄ γγελος, ὁ μέ γας ἀ ρχιστρά τηγος τοῦ θεοῦ, μετὰ τὴ ν αὐ τά ρκη διαγυμνασί αν ἣ ν οἱ μέ γιστοι τῆ ς αὐ τοῦ βασιλεί ας στρατιῶ ται διὰ τῆ ς πρὸ ς ἅ παντα ὑ πομονῆ ς καὶ καρτερί ας ἐ νεδεί ξαντο, ἀ θρό ως οὕ τως φανεί ς, τὰ μὲ ν ἐ χθρὰ καὶ πολέ μια εἰ ς ἀ φανὲ ς καὶ τὸ μηθὲ ν κατεστή σατο, ὡ ς μηδὲ πώ ποτε ὠ νομά σθαι δοκεῖ ν, τὰ δ̓ αὐ τῷ φί λα καὶ οἰ κεῖ α δό ξης ἐ πέ κεινα παρὰ πᾶ σιν, οὐ κ ἀ νθρώ ποις μό νον, ἀ λλ̓ ἤ δη καὶ δυνά μεσιν οὐ ρανί οις ἡ λί ῳ τε καὶ σελή νῃ καὶ ἄ στροις καὶ τῷ σύ μπαντι οὐ ρανῷ τε καὶ κό σμῳ προή γαγεν,
10.0.4.16
ὥ στε ἤ δη, ὃ μηδὲ ἄ λλοτέ πω, τοὺ ς πά ντων ἀ νωτά τω βασιλέ ας ἧ ς λελό γχασι παῤ αὐ τοῦ τιμῆ ς συνῃ σθημέ νως νεκρῶ ν μὲ ν εἰ δώ λων καταπτύ ειν προσώ ποις, πατεῖ ν δ̓ ἄ θεσμα δαιμό νων θέ σμια καὶ παλαιᾶ ς ἀ πά της πατροπαραδό του καταγελᾶ ν, ἕ να δὲ αὐ τὸ ν μό νον θεὸ ν τὸ ν κοινὸ ν ἁ πά ντων καὶ ἑ αυτῶ ν εὐ εργέ την γνωρί ζειν Χριστό ν τε τοῦ θεοῦ παῖ δα παμβασιλέ α τῶ ν ὅ λων ὁ μολογεῖ ν σωτῆ ρά τε αὐ τὸ ν ἐ ν στή λαις ἀ ναγορεύ ειν, ἀ νεξαλεί πτῳ μνή μῃ τὰ κατορθώ ματα καὶ τὰ ς κατὰ τῶ ν ἀ σεβῶ ν αὐ τοῦ νί κας μέ σῃ τῇ βασιλευού σῃ τῶ ν ἐ πὶ γῆ ς πό λει βασιλικοῖ ς χαρακτῆ ρσι προσεγγρά φοντας, ὥ στε μό νον τῶ ν ἐ ξ αἰ ῶ νος̓ Ιησοῦ ν Χριστὸ ν τὸ ν ἡ μῶ ν σωτῆ ρα καὶ πρὸ ς αὐ τῶ ν τῶ ν ἐ πὶ γῆ ς ἀ νωτά τω οὐ χ οἷ α κοινὸ ν ἐ ξ ἀ νθρώ πων βασιλέ α γενό μενον ὁ μολογεῖ σθαι, ἀ λλ̓ οἷ α τοῦ καθ̓ ὅ λων θεοῦ παῖ δα γνή σιον καὶ αὐ τὸ ν θεὸ ν προσκυνεῖ σθαι. Καὶ
10.0.4.17
εἰ κό τως: τί ς γὰ ρ τῶ ν πώ ποτε βασιλέ ων τοσοῦ τον ἀ ρετῆ ς ἠ νέ γκατο, ὡ ς πά ντων τῶ ν ἐ πὶ γῆ ς ἀ νθρώ πων ἀ κοὴ ν καὶ γλῶ τταν ἐ μπλῆ σαι τῆ ς αὐ τοῦ προσηγορί ας; τί ς βασιλεὺ ς νό μους εὐ σεβεῖ ς οὕ τω καὶ σώ φρονας διαταξά μενος ἀ πὸ περά των γῆ ς καὶ εἰ ς ἄ κρα τῆ ς ὅ λης οἰ κουμέ νης εἰ ς ἐ πή κοον ἅ πασιν ἀ νθρώ ποις ἀ ναγινώ σκεσθαι διαρκῶ ς ἐ κρά τυνεν;
10.0.4.18
τί ς ἀ νημέ ρων ἐ θνῶ ν ἔ θη βά ρβαρα καὶ ἀ νή μερα τοῖ ς ἡ μέ ροις αὐ τοῦ καὶ φιλανθρωποτά τοις παρέ λυσε νό μοις; τί ς αἰ ῶ σιν ὅ λοις ὑ πὸ πά ντων πολεμού μενος τὴ ν ὑ πὲ ρ ἄ νθρωπον ἀ ρετὴ ν ἐ πεδεί ξατο, ὡ ς ἀ νθεῖ ν ὁ σημέ ραι καὶ νεά ζειν διὰ παντὸ ς τοῦ βί ου;
10.0.4.19
τί ς ἔ θνος τὸ μηδὲ ἀ κουσθὲ ν ἐ ξ αἰ ῶ νος οὐ κ ἐ ν γωνί ᾳ ποι γῆ ς λεληθό ς, ἀ λλὰ καθ̓ ὅ λης τῆ ς ὑ φ̓ ἥ λιον ἱ δρύ σατο; τί ς εὐ σεβεί ας ὅ πλοις οὕ τως ἐ φρά ξατο τοὺ ς στρατιώ τας, ὡ ς ἀ δά μαντος τὰ ς ψυχὰ ς κραταιοτέ ρους ἐ ν τοῖ ς πρὸ ς τοὺ ς ἀ ντιπά λους ἀ γῶ σιν διαφαί νεσθαι;
10.0.4.20
τί ς βασιλέ ων ἐ ς τοσοῦ τον κρατεῖ καὶ στρατηγεῖ μετὰ θά νατον καὶ τρό παια κατ̓ ἐ χθρῶ ν ἵ στησιν καὶ πά ντα τό πον καὶ χώ ραν καὶ πό λιν,̔ Ελλά δα τε καὶ βά ρβαρον, βασιλικῶ ν οἴ κων αὐ τοῦ πληροῖ καὶ θεί ων ναῶ ν ἀ φιερώ μασιν, οἷ α τά δε τὰ τοῦ δε τοῦ νεὼ περικαλλῆ κοσμή ματά τε καὶ ἀ ναθή ματα; ἃ καὶ αὐ τὰ σεμνὰ μὲ ν ὡ ς ἀ ληθῶ ς καὶ μεγά λα ἐ κπλή ξεώ ς τε καὶ θαύ ματος ἄ ξια καὶ οἷ α τῆ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν βασιλεί ας ἐ ναργῆ δεί γματα, ὅ τι καὶ νῦ ν αὐ τὸ ς εἶ πεν καὶ ἐ γενή θησαν, αὐ τὸ ς ἐ νετεί λατο καὶ ἐ κτί σθησαν̔ τί γὰ ρ καὶ ἔ μελλεν τοῦ παμβασιλέ ως καὶ πανηγεμό νος καὶ αὐ τοῦ θεοῦ λό γου ἐ νστή σεσθαι τῷ νεύ ματι;̓, σχολῆ ς τε λό γων οἰ κεί ας εἰ ς ἀ κριβῆ θεωρί αν τε καὶ ἑ ρμηνεί αν τυγχά νει δεό μενα:
10.0.4.21
οὐ μὴ ν ὅ σα καὶ οἷ α τὰ τῆ ς τῶ ν πεπονηκό των προθυμί ας κέ κριται παῤ αὐ τῷ τῷ θεολογουμέ νῳ τὸ ν ἔ μψυχον πά ντων ὑ μῶ ν καθορῶ ντι ναὸ ν καὶ τὸ ν ἐ κ ζώ ντων λί θων καὶ βεβηκό των οἶ κον ἐ ποπτεύ οντι εὖ καὶ ἀ σφαλῶ ς ἱ δρυμέ νον ἐ πὶ τῷ θεμελί ῳ τῶ ν ἀ ποστό λων καὶ προφητῶ ν, ὄ ντος ἀ κρογωνιαί ου λί θου αὐ τοῦ̓ Ιησοῦ Χριστοῦ, ὃ ν ἀ πεδοκί μασαν μὲ ν οὐ χ οἱ τῆ ς παλαιᾶ ς καὶ μηκέ τ̓ οὔ σης ἐ κεί νης μό νον, ἀ λλὰ καὶ τῆ ς εἰ ς ἔ τι νῦ ν τῶ ν πολλῶ ν ἀ νθρώ πων οἰ κοδομῆ ς κακοὶ κακῶ ν ὄ ντες ἀ ρχιτέ κτονες, δοκιμά σας δ̓ ὁ πατὴ ρ καὶ τό τε καὶ νῦ ν εἰ ς κεφαλὴ ν γωνί ας τῆ σδε τῆ ς κοινῆ ς ἡ μῶ ν ἐ κκλησί ας ἱ δρύ σατο.
10.0.4.22
τοῦ τον δὴ οὖ ν τὸ ν ἐ ξ ὑ μῶ ν αὐ τῶ ν ἐ πεσκευασμέ νον ζῶ ντος θεοῦ ζῶ ντα ναό ν, τὸ μέ γιστον καὶ ἀ ληθεῖ λό γῳ θεοπρεπὲ ς ἱ ερεῖ ό ν φημι, οὗ τὰ ἐ νδοτά τω ἄ δυτα τοῖ ς πολλοῖ ς ἀ θεώ ρητα καὶ ὄ ντως ἅ για καὶ τῶ ν ἁ γί ων ἅ για, τί ς ἂ ν ἐ ποπτεύ σας ἐ ξειπεῖ ν τολμή σειεν; τί ς δὲ κἂ ν εἰ σκύ ψαι περιβό λων ἱ ερῶ ν εἴ σω δυνατό ς, ὅ τι μὴ μό νος ὁ μέ γας τῶ ν ὅ λων ἀ ρχιερεύ ς, ᾧ μό νῳ θέ μις πά σης λογικῆ ς ψυχῆ ς τὰ ἀ πό ρρητα διερευνᾶ σθαι;
10.0.4.23
τά χα δὲ καὶ ἄ λλῳ δευτερεύ ειν μετὰ τοῦ τον ἑ νὶ μό νῳ τῶ ν ἴ σων ἐ φικτό ν, τῷ δε τῷ προκαθημέ νῳ τῆ σδε τῆ ς στρατιᾶ ς ἡ γεμό νι, ὃ ν αὐ τὸ ς ὁ πρῶ τος καὶ μέ γας ἀ ρχιερεὺ ς δευτερεί οις τῶ ν τῇ δε ἱ ερεί ων τιμή σας, ποιμέ να τῆ ς ὑ μετέ ρας ἐ νθέ ου ποί μνης κλή ρῳ καὶ κρί σει τοῦ πατρὸ ς τὸ ν ὑ μέ τερον λαχό ντα λαό ν, ὡ ς ἂ ν θεραπευτὴ ν καὶ ὑ ποφή την αὐ τὸ ς ἑ αυτοῦ κατετά ξατο, τὸ ν νέ ον̓ Ααρὼ ν ἢ Μελχισεδεκ ἀ φωμοιωμέ νον τῷ υἱ ῷ τοῦ θεοῦ μέ νοντά τε καὶ πρὸ ς αὐ τοῦ τηρού μενον εἰ ς τὸ διηνεκὲ ς ταῖ ς κοιναῖ ς ἁ πά ντων ἡ μῶ ν εὐ χαῖ ς.
10.0.4.24
τού τῳ δὴ οὖ ν ἐ ξέ στω μό νῳ μετὰ τὸ ν πρῶ τον καὶ μέ γιστον ἀ ρχιερέ α, εἰ μὴ τὰ πρῶ τα, τὰ δεύ τερα γοῦ ν ὅ μως ὁ ρᾶ ν τε καὶ ἐ πισκοπεῖ ν τῆ ς ἐ νδοτά τω τῶ ν ὑ μετέ ρων ψυχῶ ν θεωρί ας, πεί ρᾳ μὲ ν καὶ χρό νου μή κει ἕ καστον ἀ κριβῶ ς ἐ ξητακό τι σπουδῇ τε τῇ αὐ τοῦ καὶ ἐ πιμελεί ᾳ τοὺ ς πά ντας ὑ μᾶ ς ἐ ν κό σμῳ καὶ λό γῳ τῷ κατ̓ εὐ σέ βειαν διατεθειμέ νῳ δυνατῷ τε ὄ ντι μᾶ λλον ἁ πά ντων, ὧ ν αὐ τὸ ς σὺ ν θεί ᾳ δυνά μει κατηρτί σατο, τού των τοῖ ς ἔ ργοις ἐ φαμί λλως ἀ ποδοῦ ναι τοὺ ς λό γους.
10.0.4.25
̔ Ο μὲ ν οὖ ν πρῶ τος καὶ μέ γας ἡ μῶ ν ἀ ρχιερεὺ ς ὅ σα βλέ πει τὸ ν πατέ ρα ποιοῦ ντα, ταῦ τα, φησί ν, ὁ μοί ως καὶ ὁ υἱ ὸ ς ποιεῖ: ὃ δὲ καὶ αὐ τὸ ς ὡ ς ἂ ν ἐ πὶ διδά σκαλον τὸ ν πρῶ τον καθαροῖ ς νοὸ ς ὄ μμασιν ἀ φορῶ ν, ὅ σα βλέ πει ποιοῦ ντα, ὡ ς ἂ ν ἀ ρχετύ ποις χρώ μενος παραδεί γμασιν, τού των τὰ ς εἰ κό νας, ὡ ς ἔ νι μά λιστα δυνατό ν, εἰ ς τὸ ὁ μοιό τατον δημιουργῶ ν ἀ πειργά σατο, οὐ δὲ ν ἐ κεί νῳ καταλιπὼ ν τῷ Βεσελεηλ, ὃ ν αὐ τὸ ς ὁ θεὸ ς πνεύ ματος ἐ μπλή σας σοφί ας καὶ συνέ σεως καὶ τῆ ς ἄ λλης ἐ ντέ χνου καὶ ἐ πιστημονικῆ ς γνώ σεως, τῆ ς τῶ ν οὐ ρανί ων τύ πων διὰ συμβό λων ναοῦ κατασκευῆ ς δημιουργὸ ν ἀ νακέ κληται.
10.0.4.26
ταύ τῃ δ̓ οὖ ν καὶ ὅ δε Χριστὸ ν ὅ λον, τὸ ν λό γον, τὴ ν σοφί αν, τὸ φῶ ς ἐ ν τῇ αὐ τὸ ς αὐ τοῦ ἀ γαλματοφορῶ ν ψυχῇ, οὐ δ̓ ἔ στιν εἰ πεῖ ν οἵ ᾳ σὺ ν μεγαλοφροσύ νῃ πλουσί ᾳ τε καὶ ἀ πλή στῳ διανοί ας χειρὶ καὶ σὺ ν οἵ ᾳ πά ντων ὑ μῶ ν φιλοτιμί ᾳ, τῇ τῶ ν εἰ σφορῶ ν μεγαλοψυχί ᾳ τῆ ς αὐ τῆ ς αὐ τῷ προθέ σεως κατὰ μηδέ να τρό πον ἀ πολειφθῆ ναι φιλονεικό τερον μεγαλοφρονουμέ νων, τὸ ν μεγαλοπρεπῆ τό νδε θεοῦ τοῦ ὑ ψί στου νεὼ ν τῷ τοῦ κρεί ττονος παραδεί γματι, ὡ ς ἂ ν ὁ ρώ μενον μὴ ὁ ρωμέ νου, τὴ ν φύ σιν ἐ μφερῆ συνεστή σατο, χῶ ρον μὲ ν τό νδε, ὅ τι καὶ ἄ ξιον εἰ πεῖ ν πρῶ τον ἁ πά ντων, πά σης οὐ καθαρᾶ ς ὕ λης ἐ χθρῶ ν ἐ πιβουλαῖ ς κατακεχωσμέ νον οὐ παριδὼ ν οὐ δὲ τῇ τῶ ν αἰ τί ων παραχωρή σας κακί ᾳ, ἐ ξὸ ν ἐ φ̓ ἕ τερον ἐ λθό ντα, μυρί ων ἄ λλων εὐ πορουμέ νων τῇ πό λει, ῥ ᾳ στώ νην εὕ ρασθαι τοῦ πό νου καὶ πραγμά των ἀ πηλλά χθαι.
10.0.4.27
ὃ δὲ πρῶ τον αὑ τὸ ν ἐ πὶ τὸ ἔ ργον ἐ γεί ρας, εἶ τα δὲ τὸ ν σύ μπαντα λαὸ ν προθυμί ᾳ ῥ ώ σας καὶ μί αν ἐ ξ ἁ πά ντων μεγά λην χεῖ ρα συναγαγώ ν, πρῶ τον ἆ θλον ἠ γωνί ζετο, αὐ τὴ ν δὴ μά λιστα τὴ ν ὑ πὸ τῶ ν ἐ χθρῶ ν πεπολιορκημέ νην, αὐ τὴ ν τὴ ν προπονή σασαν καὶ τοὺ ς αὐ τοὺ ς ἡ μῖ ν καὶ πρὸ ἡ μῶ ν διωγμοὺ ς ὑ πομεί νασαν, τὴ ν μητρὸ ς δί κην τῶ ν τέ κνων ἐ ρημωθεῖ σαν ἐ κκλησί αν συναπολαῦ σαι δεῖ ν οἰ ό μενος τῆ ς τοῦ παναγά θου μεγαλοδωρεᾶ ς.
10.0.4.28
ἐ πειδὴ γὰ ρ τοὺ ς παῖ δας αὖ θις ὁ μέ γας ποιμή ν, τοὺ ς θῆ ρας καὶ τοὺ ς λύ κους καὶ πᾶ ν ἀ πηνὲ ς καὶ ἄ γριον γέ νος ἀ ποσοβή σας καὶ τὰ ς μύ λας τῶ ν λεό ντων, ᾗ φησιν τὰ θεῖ α λό για, συντρί ψας, ἐ πὶ ταὐ τὸ ν αὖ θις συνελθεῖ ν ἠ ξί ωσεν, δικαιό τατα καὶ τῆ ς ποί μνης τὴ ν μά νδραν ἀ νί στη τοῦ καταισχῦ ναι ἐ χθρὸ ν καὶ ἐ κδικητὴ ν καὶ ὡ ς ἂ ν ἔ λεγχον ταῖ ς θεομά χοις τῶ ν ἀ σεβῶ ν προαγά γοι τό λμαις.
10.0.4.29
καὶ νῦ ν οἳ μὲ ν οὐ κ εἰ σὶ ν οἱ θεομισεῖ ς, ὅ τι μηδὲ ἦ σαν, ἐ ς βραχὺ δὲ ταρά ξαντες καὶ ταραχθέ ντες, εἶ θ̓ ὑ ποσχό ντες τιμωρί αν οὐ μεμπτὴ ν τῇ δί κῃ, ἑ αυτοὺ ς καὶ φί λους καὶ οἴ κους ἄ ρδην ἀ ναστά τους κατέ στησαν, ὡ ς τὰ ς πά λαι στή λαις ἱ εραῖ ς καταγραφεί σας προρρή σεις ἔ ργοις πιστὰ ς ὁ μολογεῖ σθαι, δἰ ὧ ν τά τε ἄ λλα ὁ θεῖ ος ἐ παληθεύ ει λό γος, ἀ τὰ ρ καὶ τά δε περὶ αὐ τῶ ν ἀ ποφαινό μενος
10.0.4.30
̔ ῥ ομφαί αν ἐ σπά σαντο οἱ ἁ μαρτωλοί, ἐ νέ τειναν τό ξον αὐ τῶ ν τοῦ καταβαλεῖ ν πτωχὸ ν καὶ πέ νητα, τοῦ σφά ξαι τοὺ ς εὐ θεῖ ς τῇ καρδί ᾳ: ἡ ῥ ομφαί α αὐ τῶ ν εἰ σέ λθοι εἰ ς τὰ ς καρδί ας αὐ τῶ ν καὶ τὰ τό ξα αὐ τῶ ν συντριβεί ἠ καὶ πά λιν̔ ἀ πώ λετο τὸ μνημό συνον αὐ τῶ ν μετ̓ ἤ χου,̓ καὶ̔ τὸ ὄ νομα αὐ τῶ ν ἐ ξή λειπται εἰ ς τὸ ν αἰ ῶ να καὶ εἰ ς τὸ ν αἰ ῶ να τοῦ αἰ ῶ νος,̓ ὅ τι δὴ καὶ ἐ ν κακοῖ ς γενό μενοἱ ἐ κέ κραξαν, καὶ οὐ κ ἦ ν ὁ σῴ ζων: πρὸ ς κύ ριον, καὶ οὐ κ εἰ σή κουσεν αὐ τῶ ν, ἀ λλ̓ οἳ μὲ ν̔ συνεποδί σθησαν καὶ ἔ πεσαν, ἡ μεῖ ς δὲ ἀ νέ στημεν καὶ ἀ νωρθώ θημεν̓: καὶ τό γ̓ ἐ ν τού τοις προαναφωνοῦ ν̔ κύ ριε, ἐ ν τῇ πό λει σου τὴ ν εἰ κό να αὐ τῶ ν ἐ ξουδενώ σεισ̓ ἀ ληθὲ ς ὑ π̓ ὀ φθαλμοῖ ς πά ντων ἀ ναπέ φανται.̓ Αλλ̓
10.0.4.31
οἳ μὲ ν γιγά ντων τρό πον θεομαχί αν ἐ νστησά μενοι τοιαύ την εἰ λή χασιν τὴ ν τοῦ βί ου καταστροφή ν: τῆ ς δ̓ ἐ ρή μου καὶ παῤ ἀ νθρώ ποις ἀ πεγνωσμέ νης τοιαῦ τα οἷ α τὰ ὁ ρώ μενα τῆ ς κατὰ θεὸ ν ὑ πομονῆ ς τὰ τέ λη, ὡ ς ἀ ναφωνεῖ ν αὐ τῇ τὴ ν προφητεί αν̔ Ησαΐ ου ταῦ τἁ εὐ φρά νθητι,
10.0.4.32
ἔ ρημος διψῶ σα, ἀ γαλλιά οθω ἔ ρημος καὶ ἀ νθεί τω ὡ ς κρί νον: καὶ ἐ ξανθή σει καὶ ἀ γαλλιά σεται τὰ ἔ ρημα. ἰ σχύ σατε, χεῖ ρες ἀ νειμέ ναι καὶ γό νατα παραλελυμέ να: παρακαλέ σατε, ὀ λιγό ψυχοι τῇ διανοί ᾳ, ἰ σχύ σατε, μὴ φοβεῖ σθε. ἰ δοὺ ὁ θεὸ ς ἡ μῶ ν κρί σιν ἀ νταποδί δωσιν καὶ ἀ νταποδώ σει, αὐ τὸ ς ἥ ξει καὶ σώ σει ἡ μᾶ ς: ὅ τι, φησί ν, ἐ ρρά γη ἐ ν τῇ ἐ ρή μῳ ὕ δωρ, καὶ φά ραγξ ἐ ν γῇ διψώ σῃ, καὶ ἡ ἄ νυδρος ἔ σται εἰ ς ἕ λη, καὶ εἰ ς τὴ ν διψῶ σαν γῆ ν πηγὴ ὕ δατος ἔ σται.̓
10.0.4.33
Καὶ τά δε μὲ ν λό γοις πά λαι προθεσπισθέ ντα βί βλοις ἱ εραῖ ς καταβέ βλητο, τά γε μὴ ν ἔ ργα οὐ κέ τ̓ ἀ κοαῖ ς, ἀ λλ̓ ἔ ργοις ἡ μῖ ν παραδέ δοται. ἡ ἔ ρημος ἥ δε, ἡ ἄ νυδρος, ἡ χή ρα καὶ ἀ περί στατος, ἧ ς ὡ ς ἐ ν δρυμῷ ξύ λων ἀ ξί ναις ἐ ξέ κοψαν τὰ ς πύ λας, ἐ πὶ τὸ αὐ τὸ ἐ ν πέ λυκι καὶ λαξευτηρί ῳ συνέ τριψαν αὐ τή ν, ἧ ς καὶ τὰ ς βί βλους διαφθεί ραντες ἐ νεπύ ρισαν ἐ ν πυρὶ τὸ ἁ γιαστή ριον τοῦ θεοῦ, εἰ ς τὴ ν γῆ ν ἐ βεβή λωσαν τὸ σκή νωμα τοῦ ὀ νό ματος αὐ τοῦ, ἣ ν ἐ τρύ γησαν πά ντες οἱ παραπορευό μενοι τὴ ν ὁ δὸ ν προκαθελό ντες αὐ τῆ ς τοὺ ς φραγμού ς, ἣ ν ἐ λυμή νατο ὗ ς ἐ κ δρυμοῦ καὶ μονιὸ ς ἄ γριος κατενεμή σατο, Χριστοῦ δυνά μει παραδό ξῳ νῦ ν, ὅ τε θέ λει αὐ τό ς, γέ γονεν ὡ ς κρί νον: ἐ πεὶ καὶ τό τε αὐ τοῦ νεύ ματι, ὡ ς ἂ ν προκηδομέ νου πατρό ς, ἐ παιδεύ ετο: ὃ ν γὰ ρ ἀ γαπᾷ κύ ριος, παιδεύ ει, μαστιγοῖ δὲ πά ντα υἱ ὸ ν ὃ ν παραδέ χεται.
10.0.4.34
μέ τρῳ δῆ τα κατὰ τὸ δέ ον ἐ πιστραφεῖ σα, αὖ θις ἄ νωθεν ἐ ξ ὑ παρχῆ ς ἀ γαλλιᾶ ν προστά ττεται ἐ ξανθεῖ τε ὡ ς κρί νον καὶ τῆ ς ἐ νθέ ου εὐ ωδί ας εἰ ς πά ντας ἀ ποπνεῖ ἀ νθρώ πους, ὅ τι, φησί ν, ἐ ρρά γη ἐ ν τῇ ἐ ρή μῳ ὕ δωρ τὸ νᾶ μα τῆ ς θεί ας τοῦ σωτηρί ου λουτροῦ παλιγγενεσί ας, καὶ νῦ ν γέ γονεν ἡ πρὸ μικροῦ ἔ ρημος εἰ ς ἕ λη, καὶ εἰ ς τὴ ν διψῶ σαν γῆ ν ἔ βρυσεν πηγὴ ὕ δατος ζῶ ντος, ἴ σχυσά ν τε ὡ ς ἀ ληθῶ ς χεῖ ρες αἱ τὸ πρὶ ν ἀ νειμέ ναι, καὶ τῆ ς τῶ ν χειρῶ ν ἰ σχύ ος ἔ ργα τά δε τὰ μεγά λα καὶ ἐ ναργῆ δεί γματα: ἀ λλὰ καὶ τὰ πά λαι σεσαθρωμέ να καὶ παρειμέ να γό νατα τὰ ς οἰ κεί ας ἀ πολαβό ντα βά σεις, τὴ ν ὁ δὸ ν τῆ ς θεογνωσί ας εὐ θυποροῦ ντα βαδί ζει, ἐ πὶ τὴ ν οἰ κεί αν ποί μνην τοῦ παναγά θου ποιμέ νος σπεύ δοντα.
10.0.4.35
εἰ δὲ καὶ ταῖ ς τῶ ν τυρά ννων ἀ πειλαῖ ς τὰ ς ψυχά ς τινες ἀ πενά ρκησαν, οὐ δὲ τού τους ὁ σωτή ριος ἀ θεραπεύ τους παρορᾷ λό γος, εὖ μά λα δὲ καὶ αὐ τοὺ ς ἰ ώ μενος ἐ πὶ τὴ ν τοῦ θεί ου παρά κλησιν παρορμᾷ λέ γων:̔ παρακαλέ σατε,
10.0.4.36
οἱ ὀ λιγό ψυχοι τῇ διανοί ᾳ, ἰ σχύ σατε, μὴ φοβεῖ σθε.̓ Τού των δεῖ ν ἀ πολαῦ σαι τὴ ν διὰ θεὸ ν γενομέ νην ἔ ρημον τοῦ λό γου προαγορεύ οντος, ἐ πακού σας ὀ ξεί ᾳ διανοί ας ἀ κοῇ οὗ τος ὁ νέ ος ἡ μῶ ν καὶ καλὸ ς Ζοροβαβελ μετὰ τὴ ν πικρὰ ν ἐ κεί νην αἰ χμαλωσί αν καὶ τὸ βδέ λυγμα τῆ ς ἐ ρημώ σεως, οὐ παριδὼ ν τὸ πτῶ μα νεκρό ν, πρώ τιστα πά ντων παρακλή σεσιν καὶ λιταῖ ς ἵ λεω τὸ ν πατέ ρα μετὰ τῆ ς κοινῆ ς ὑ μῶ ν ἁ πά ντων ὁ μοφροσύ νης καταστησά μενος καὶ τὸ ν μό νον νεκρῶ ν ζωοποιὸ ν σύ μμαχον παραλαβὼ ν καὶ συνεργό ν, τὴ ν πεσοῦ σαν ἐ ξή γειρεν προαποκαθά ρας καὶ προθεραπεύ σας τῶ ν κακῶ ν, καὶ στολὴ ν οὐ τὴ ν ἐ ξ ἀ ρχαί ου παλαιὰ ν αὐ τῇ περιτέ θεικεν, ἀ λλ̓ ὁ ποί αν αὖ θις παρὰ τῶ ν θεί ων χρησμῶ ν ἐ ξεπαιδεύ ετο, σαφῶ ς ὧ δε λεγό ντων̔ καὶ ἔ σται ἡ δό ξα τοῦ οἴ κου τού του ἡ ἐ σχά τη ὑ πέ ρ τὴ ν προτέ ραν.̓
10.0.4.37
Ταύ τῃ δ̓ οὖ ν πολὺ μεί ζονα τὸ ν χῶ ρον ἅ παντα περιλαβώ ν, τὸ ν μὲ ν ἔ ξωθεν ὠ χυροῦ το περί βολον τῷ τοῦ παντὸ ς περιτειχί σματι, ὡ ς ἂ ν ἀ σφαλέ στατον εἴ η τοῦ παντὸ ς ἕ ρκος:
10.0.4.38
πρό πυλον δὲ μέ γα καὶ εἰ ς ὕ ψος ἐ πηρμέ νον πρὸ ς αὐ τὰ ς ἀ νί σχοντος ἡ λί ου ἀ κτῖ νας ἀ ναπετά σας, ἤ δη καὶ τοῖ ς μακρὰ ν περιβό λων ἔ ξω ἱ ερῶ ν ἑ στῶ σιν τῆ ς τῶ ν ἔ νδον παρέ σχεν ἀ φθονί αν θέ ας, μό νον οὐ χὶ καὶ τῶ ν ἀ λλοτρί ων τῆ ς πί στεως ἐ πὶ τὰ ς πρώ τας εἰ σό δους ἐ πιστρέ φων τὰ ς ὄ ψεις, ὡ ς ἂ ν μὴ παρατρέ χοι τις ὅ τι μὴ τὴ ν ψυχὴ ν κατανυγεὶ ς πρό τερον μνή μῃ τῆ ς τε πρὶ ν ἐ ρημί ας καὶ τῆ ς νῦ ν παραδό ξου θαυματουργί ας, ὑ φ̓ ἧ ς τά χα καὶ ἑ λκυσθή σεσθαι κατανυγέ ντα καὶ πρὸ ς αὐ τῆ ς τῆ ς ὄ ψεως ἐ πὶ τὴ ν εἴ σοδον προτραπή σεσθαι ἤ λπισεν.
10.0.4.39
εἴ σω δὲ παρελθό ντι πυλῶ ν οὐ κ εὐ θὺ ς ἐ φῆ κεν ἀ νά γνοις καὶ ἀ νί πτοις ποσὶ ν τῶ ν ἔ νδον ἐ πιβαί νειν ἁ γί ων, διαλαβὼ ν δὲ πλεῖ στον ὅ σον τὸ μεταξὺ τοῦ τε νεὼ καὶ τῶ ν πρώ των εἰ σό δων, τέ τταρσι μὲ ν πέ ριξ ἐ γκαρσί οις κατεκό σμησεν στοαῖ ς, εἰ ς τετρά γωνό ν τι σχῆ μα περιφρά ξας τὸ ν τό πον, κί οσι πανταχό θεν ἐ παιρομέ ναις: ὧ ν τὰ μέ σα διαφρά γμασι τοῖ ς ἀ πὸ ξύ λου δικτυωτοῖ ς ἐ ς τὸ σύ μμετρον ἥ κουσι μή κους περικλεί σας, μέ σον αἴ θριον ἠ φί ει εἰ ς τὴ ν τοῦ οὐ ρανοῦ κά τοψιν, λαμπρὸ ν καὶ ταῖ ς τοῦ φωτὸ ς ἀ κτῖ σιν ἀ νειμέ νον ἀ έ ρα παρέ χων.
10.0.4.40
ἱ ερῶ ν δ̓ ἐ νταῦ θα καθαρσί ων ἐ τί θει σύ μβολα, κρή νας ἄ ντικρυς εἰ ς πρό σωπον ἐ πισκευά ζων τοῦ νεὼ πολλῷ τῷ χεύ ματι τοῦ νά ματος τοῖ ς περιβό λων ἱ ερῶ ν ἐ πὶ τὰ ἔ σω προϊ οῦ σιν τὴ ν ἀ πό ρυψιν παρεχομέ νας. καὶ πρώ τη μὲ ν εἰ σιό ντων αὕ τη διατριβή, κό σμον ὁ μοῦ καὶ ἀ γλαΐ αν τῷ παντὶ τοῖ ς τε τῶ ν πρώ των εἰ σαγωγῶ ν ἔ τι δεομέ νοις κατά λληλον τὴ ν μονὴ ν παρεχομέ νη.
10.0.4.41
̓ Αλλὰ γὰ ρ καὶ τὴ ν τού των θέ αν παραμειψά μενος, πλεί οσιν ἔ τι μᾶ λλον τοῖ ς ἐ νδοτά τω προπύ λοις τὰ ς ἐ πὶ τὸ ν νεὼ ν παρό δους ἀ ναπεπταμέ νας ἐ ποί ει, ὑ πὸ μὲ ν ταῖ ς ἡ λί ου βολαῖ ς αὖ θις τρεῖ ς πύ λας ὑ φ̓ ἓ ν καταθεὶ ς πλευρό ν, ὧ ν πολὺ τὰ ς παῤ ἑ κά τερα μεγέ θει τε καὶ πλά τει πλεονεκτεῖ ν τῇ μέ σῃ χαρισά μενος παραπή γμασί τε χαλκοῦ σιδηροδέ τοις καὶ ποικί λμασιν ἀ ναγλύ φοις διαφερό ντως αὐ τὴ ν φαιδρύ νας, ὡ ς ἂ ν βασιλί δι ταύ τῃ τοὺ ς δορυφό ρους ὑ πέ ζευξεν:
10.0.4.42
τὸ ν αὐ τὸ ν δὲ τρό πον καὶ ταῖ ς παῤ ἑ κά τερα τοῦ παντὸ ς νεὼ στοαῖ ς τὸ ν τῶ ν προπύ λων ἀ ριθμὸ ν διατά ξας, ἄ νωθεν ἐ πὶ ταύ ταις ἄ λλῳ πλεί ονι φωτὶ διαφό ρους τὰ ς ἐ πὶ τὸ ν οἶ κον εἰ σβολὰ ς ἐ πενό ει, ταῖ ς ἀ πὸ ξύ λου λεπτουργί αις καὶ τὸ ν περὶ αὐ τὰ ς κό σμον καταποικί λλων. Τὸ ν δὲ βασί λειον οἶ κον πλουσιωτέ ραις ἤ δη καὶ δαψιλέ σι ταῖ ς ὕ λαις ὠ χύ ρου, ἀ φθό νῳ φιλοτιμί ᾳ τῶ ν ἀ ναλωμά των χρώ μενος:
10.0.4.43
ἔ νθα μοι δοκῶ περιττὸ ν εἶ ναι τοῦ δομή ματος μή κη τε καὶ πλά τη καταγρά φειν, τὰ φαιδρὰ ταῦ τα κά λλη καὶ τὰ λό γου κρεί ττονα μεγέ θη τή ν τε τῶ ν ἔ ργων ἀ ποστί λβουσαν ὄ ψιν τῷ λό γῳ διεξιό ντι ὕ ψη τε τὰ οὐ ρανομή κη καὶ τὰ ς τού των ὑ περκειμέ νας πολυτελεῖ ς τοῦ Λιβά νου κέ δρους, ὧ ν οὐ δὲ τὸ θεῖ ον λό γιον τὴ ν μνή μην ἀ πεσιώ πησεν̔ εὐ φρανθή σεταἰ φά σκον̔ τὰ ξύ λα τοῦ κυρί ου, καὶ αἱ κέ δροι τοῦ Λιβά νου ἃ ς ἐ φύ τευσεν.̓
10.0.4.44
Τί με δεῖ νῦ ν τῆ ς πανσό φου καὶ ἀ ρχιτεκτονικῆ ς διατά ξεως καὶ τοῦ κά λλους τῆ ς ἐ φ̓ ἑ κά στου μέ ρους ὑ περβολῆ ς ἀ κριβολογεῖ σθαι τὴ ν ὑ φή γησιν, ὅ τε τῆ ς ὄ ψεως τὴ ν διὰ τῶ ν ὤ των ἀ ποκλεί ει μά θησιν ἡ μαρτυρί α; ἀ λλὰ γὰ ρ ὧ δε καὶ τὸ ν νεὼ ν ἐ πιτελέ σας θρό νοις τε τοῖ ς ἀ νωτά τω εἰ ς τὴ ν τῶ ν προέ δρων τιμὴ ν καὶ προσέ τι βά θροις ἐ ν τά ξει τοῖ ς καθ̓ ὅ λου κατὰ τὸ πρέ πον κοσμή σας ἐ φ̓ ἅ πασί ν τε τὸ τῶ ν ἁ γί ων ἅ γιον θυσιαστή ριον ἐ ν μέ σῳ θεί ς, αὖ θις καὶ τά δε, ὡ ς ἂ ν εἴ η τοῖ ς πολλοῖ ς ἄ βατα, τοῖ ς ἀ πὸ ξύ λου περιέ φραττε δικτύ οις εἰ ς ἄ κρον ἐ ντέ χνου λεπτουργί ας ἐ ξησκημέ νοις, ὡ ς θαυμά σιον τοῖ ς ὁ ρῶ σιν παρέ χειν τὴ ν θέ αν.̓ Αλλ̓
10.0.4.45
οὐ δὲ τοὔ δαφος ἄ ρα εἰ ς ἀ μελὲ ς ἔ κειτο αὐ τῷ: καὶ τό δε γοῦ ν λί θῳ μαρμά ρῳ εὖ μά λα κό σμῳ παντὶ λαμπρύ νας, ἤ δη λοιπὸ ν καὶ ἐ πὶ τὰ ἐ κτὸ ς τοῦ νεὼ μετῄ ει, ἐ ξέ δρας καὶ οἴ κους τοὺ ς παῤ ἑ κά τερα μεγί στους ἐ πισκευά ζων ἐ ντέ χνως ἐ πὶ ταὐ τὸ ν εἰ ς πλευρὰ τῷ βασιλεί ῳ συνεζευγμέ νους καὶ ταῖ ς ἐ πὶ τὸ ν μέ σον οἶ κον εἰ σβολαῖ ς ἡ νωμέ νους: ἃ καὶ αὐ τὰ τοῖ ς ἔ τι καθά ρσεως καὶ περιρραντηρί ων τῶ ν διὰ ὕ δατος καὶ ἁ γί ου πνεύ ματος ἐ γχρῄ ζουσιν ὁ εἰ ρηνικώ τατος ἡ μῶ ν Σολομὼ ν ὁ τὸ ν νεὼ ν τοῦ θεοῦ δειμά μενος ἀ πειργά ζετο, ὡ ς μηκέ τι λό γον, ἀ λλ̓ ἔ ργον γεγονέ ναι τὴ ν ἄ νω λεχθεῖ σαν προφητεί αν:
10.0.4.46
γέ γονεν γὰ ρ καὶ νῦ ν ὡ ς ἀ ληθῶ ς ἐ στιν ἡ δό ξα τοῦ οἴ κου τού του ἡ ἐ σχά τη ὑ πὲ ρ τὴ ν προτέ ραν.̓́ Εδει γὰ ρ καὶ ἀ κό λουθον ἦ ν τοῦ ποιμέ νος αὐ τῆ ς καὶ δεσπό του ἅ παξ τὸ ν ὑ πὲ ρ αὐ τῆ ς θά νατον καταδεξαμέ νου καὶ μετὰ τὸ πά θος, ὃ χά ριν αὐ τῆ ς ῥ υπῶ ν ἐ νεδύ σατο σῶ μα ἐ πὶ τὸ λαμπρὸ ν καὶ ἔ νδοξον μεταβεβληκό τος αὐ τή ν τε σά ρκα τὴ ν λυθεῖ σαν ἐ κ φθορᾶ ς εἰ ς ἀ φθαρσί αν ἀ γαγό ντος, καὶ τή νδε ὁ μοί ως τῶ ν τοῦ σωτῆ ρος οἰ κονομιῶ ν ἐ παύ ρασθαι, ὅ τι δὴ καὶ τού των πολὺ κρεί ττονα λαβοῦ σα παῤ αὐ τοῦ τὴ ν ἐ παγγελί αν, τὴ ν πολὺ μεί ζονα δό ξαν τῆ ς παλιγγενεσί ας ἐ ν ἀ φθά ρτου σώ ματος ἀ ναστά σει μετὰ φωτὸ ς ἀ γγέ λων χορεί ας ἐ ν τοῖ ς οὐ ρανῶ ν ἐ πέ κεινα τοῦ θεοῦ βασιλεί οις σὺ ν αὐ τῷ Χριστῷ̓ Ιησοῦ τῷ πανευεργέ τῃ καὶ σωτῆ ρι διαρκῶ ς ἐ πὶ τοὺ ς ἑ ξῆ ς αἰ ῶ νας ἀ πολαβεῖ ν ποθεῖ.
10.0.4.47
ἀ λλὰ γὰ ρ τέ ως ἐ πὶ τοῦ παρό ντος τού τοις ἡ πά λαι χή ρα καὶ ἔ ρημος θεοῦ χά ριτι περιβληθεῖ σα τοῖ ς ἄ νθεσιν γέ γονεν ἀ ληθῶ ς ὡ ς κρί νον, ᾗ φησιν ἡ προφητεί α, καὶ τὴ ν νυμφικὴ ν ἀ ναλαβοῦ σα στολὴ ν τό ν τε τῆ ς εὐ πρεπεί ας περιθεμέ νη στέ φανον οἷ α χορεύ ειν διὰ̔ Ησαΐ ου παιδεύ εται τὰ χαριστή ρια τῷ βασιλεῖ θεῷ φωναῖ ς εὐ φή μοις γεραί ρουσα,
10.0.4.48
αὐ τῆ ς λεγού σης ἐ πακού ωμεν̔ ἀ γαλλιά σθω ἡ ψυχή μου ἐ πὶ τῷ κυρί ῳ: ἐ νέ δυσεν γά ρ με ἱ μά τιον σωτηρί ου καὶ χιτῶ να εὐ φροσύ νης: περιέ θηκέ ν μοι ὡ ς νυμφί ῳ μί τραν, καὶ ὡ ς νύ μφην κατεκό σμησέ ν με κό σμῳ: καὶ ὡ ς γῆ ν αὔ ξουσαν τὸ ἄ νθος αὐ τῆ ς, καὶ ὡ ς κῆ πος τὰ σπέ ρματα αὐ τοῦ ἀ νατελεῖ, οὕ τως κύ ριος κύ ριος ἀ νέ τειλεν δικαιοσύ νην καὶ ἀ γαλλί αμα ἐ νώ πιον πά ντων τῶ ν ἐ θνῶ ν.̓ Τού τοις μὲ ν οὖ ν αὕ τη χορεύ ει:
10.0.4.49
οἵ οις δὲ καὶ ὁ νυμφί ος, λό γος ὁ οὐ ρά νιος, αὐ τὸ ς̓ Ιησοῦ ς Χριστὸ ς αὐ τὴ ν ἀ μεί βεται, ἄ κουε λέ γοντος κυρί οὑ μὴ φοβοῦ ὅ τι κατῃ σχύ νθης μηδὲ ἐ ντραπῇ ς ὅ τι ὠ νειδί σθης: ὅ τι αἰ σχύ νην αἰ ώ νιον ἐ πιλή σῃ καὶ ὄ νειδος τῆ ς χηρεί ας σου οὐ μὴ μνησθή σῃ, οὐ χ ὡ ς γυναῖ κα ἐ γκαταλελειμμέ νην καὶ ὀ λιγό ψυχον κέ κληκέ ν σε κύ ριος οὐ δ̓ ὡ ς γυναῖ κα ἐ κ νεό τητος μεμισημέ νην. εἶ πεν ὁ θεό ς σου: χρό νον μικρὸ ν ἐ γκατέ λιπό ν σε, καὶ ἐ ν ἐ λέ ῳ μεγά λῳ ἐ λεή σω σε: ἐ ν θυμῷ μικρῷ ἀ πέ στρεψα τὸ πρό σωπό ν μου ἀ πὸ σοῦ, καὶ ἐ ν ἐ λέ ῳ αἰ ωνί ῳ ἐ λεή σω σε: εἶ πεν ὁ ῥ υσά μενό ς σε κύ ριος.
10.0.4.50
ἐ ξεγεί ρου, ἐ ξεγεί ρου, ἡ πιοῦ σα ἐ κ χειρὸ ς κυρί ου τὸ ποτή ριον τοῦ θυμοῦ αὐ τοῦ: τὸ ποτή ριον γὰ ρ τῆ ς πτώ σεως, τὸ κό νδυ τοῦ θυμοῦ μου, ἐ ξέ πιες καὶ ἐ ξεκέ νωσας. καὶ οὐ κ ἦ ν ὁ παρακαλῶ ν σε ἀ πὸ πά ντων τῶ ν τέ κνων σου ὧ ν ἔ τεκες, καὶ οὐ κ ἦ ν ὁ ἀ ντιλαμβανό μενος τῆ ς χειρό ς σου. ἰ δοὺ εἴ ληφα ἐ κ τῆ ς χειρό ς σου τὸ ποτή ριον τῆ ς πτώ σεως, τὸ κό νδυ τοῦ θυμοῦ μου, καὶ οὐ προσθή σεις ἔ τι πιεῖ ν αὐ τό: καὶ δώ σω αὐ τὸ εἰ ς τὰ ς χεῖ ρας τῶ ν ἀ δικησά ντων σε καὶ τῶ ν ταπεινωσά ντων σε.
10.0.4.51
ἐ ξεγεί ρου, ἐ ξεγεί ρου, ἔ νδυσαι τὴ ν ἰ σχύ ν, ἔ νδυσαι τὴ ν δό ξαν σου: ἐ κτί ναξαι τὸ ν χοῦ ν καὶ ἀ νά στηθι. κά θισον, ἔ κλυσαι τὸ ν δεσμὸ ν τοῦ τραχή λου σου. ἆ ρον κύ κλῳ τοὺ ς ὀ φθαλμού ς σου καὶ ἴ δε συνηγμέ να τὰ τέ κνα σου: ἰ δοὺ συνή χθησαν καὶ ἦ λθον πρό ς σε: ζῶ ἐ γώ, λέ γει κύ ριος, ὅ τι πά ντας αὐ τοὺ ς ὡ ς κό σμον ἐ νδύ σῃ καὶ περιθή σῃ αὐ τοὺ ς ὡ ς κό σμον νύ μφης: ὅ τι τὰ ἔ ρημά σου καὶ τὰ διεφθαρμέ να καὶ τὰ καταπεπτωκό τα νῦ ν στενοχωρή σει ἀ πὸ τῶ ν κατοικού ντων σε, καὶ μακρυνθή σονται ἀ πὸ σοῦ οἱ καταπί νοντέ ς σε.
10.0.4.52
ἐ ροῦ σιν γὰ ρ εἰ ς τὰ ὦ τά σου οἱ υἱ οί σου οὓ ς ἀ πολώ λεκας̔ στενό ς μοι ὁ τό πος, ποί ησό ν μοι τό πον ἵ να κατοική σω,̓ καὶ ἐ ρεῖ ς ἐ ν τῇ καρδί ᾳ σοὑ τί ς ἐ γέ ννησέ ν μοι τού τους; ἐ γὼ δὲ ἄ τεκνος καὶ χή ρα τού τους δὲ τί ς ἐ ξέ θρεψέ ν μοι; ἐ γὼ δὲ κατελεί φθην μό νη, οὗ τοι δέ μοι ποῦ ἦ σαν;̓
10.0.4.53
Ταῦ τἁ Ησαΐ ας προεθέ σπισεν, ταῦ τα πρό παλαι περὶ ἡ μῶ ν ἐ ν ἱ εραῖ ς βί βλοις καταβέ βλητο, χρῆ ν δέ που τού των τὴ ν ἀ ψεύ δειαν ἤ δη ποτὲ ἔ ργοις παραλαβεῖ ν.
10.0.4.54
ἀ λλὰ γὰ ρ τοιαῦ τα τοῦ νυμφί ου λό γου πρὸ ς τὴ ν ἑ αυτοῦ νύ μφην τὴ ν ἱ ερὰ ν καὶ ἁ γί αν ἐ κκλησιαν ἐ πιφωνοῦ ντος, εἰ κό τως ὁ νυμφοστό λος ὅ δε αὐ τή ν, τὴ ν ἔ ρημον, τὴ ν πτῶ μα κειμέ νην, τὴ ν παρὰ ἀ νθρώ ποις ἀ νέ λπιδα, ταῖ ς κοιναῖ ς ἁ πά ντων ἡ μῶ ν εὐ χαῖ ς χεῖ ρας τὰ ς ὑ μῶ ν αὐ τῶ ν ὀ ρέ ξας ἐ ξή γειρεν καὶ ἐ ξανέ στησεν θεοῦ τοῦ παμβασιλέ ως νεύ ματι καὶ τῆ ς̓ Ιησοῦ Χριστοῦ δυνά μεως ἐ πιφανεί ᾳ τοιαύ την τε ἀ ναστή σας κατεστή σατο, οἵ αν ἐ κ τῆ ς τῶ ν ἱ ερῶ ν χρησμῶ ν καταγραφῆ ς ἐ διδά σκετο. Θαῦ μα
10.0.4.55
μὲ ν οὖ ν μέ γιστον τοῦ το καὶ πέ ρα πά σης ἐ κπλή ξεως, μά λιστα τοῖ ς ἐ πὶ μό νῃ τῇ τῶ ν ἔ ξωθεν φαντασί ᾳ τὸ ν νοῦ ν προσανέ χουσιν: θαυμά των δὲ θαυμασιώ τερα τά τε ἀ ρχέ τυπα καὶ τού των τὰ πρωτό τυπα νοητὰ καὶ θεοπρεπῆ παραδεί γματα, τὰ τῆ ς ἐ νθέ ου φημὶ καὶ λογικῆ ς ἐ ν ψυχαῖ ς οἰ κοδομῆ ς ἀ νανεώ ματα:
10.0.4.56
ἣ ν αὐ τὸ ς ὁ θεό παις κατ̓ εἰ κό να τὴ ν αὐ τὸ ς αὐ τοῦ δημιουργή σας πά ντῃ τε καὶ κατὰ πά ντα τὸ θεοεί κελον δεδωρημέ νος, ἄ φθαρτον φύ σιν, ἀ σώ ματον, λογική ν, πά σης γεώ δους ὕ λης ἀ λλοτρί αν, αὐ τονοερὰ ν οὐ σί αν, ἅ παξ τὸ πρῶ τον ἐ κ τοῦ μὴ ὄ ντος εἰ ς τὸ εἶ ναι συστησά μενος, νύ μφην ἁ γί αν καὶ νεῶ ν πανί ερον ἑ αυτῷ τε καὶ τῷ πατρὶ κατειργά σατο: ὃ καὶ σαφῶ ς αὐ τὸ ς ὁ μολογῶ ν ἐ κφαί νει, λέ γων̔ ἐ νοική σω ἐ ν αὐ τοῖ ς καὶ ἐ μπεριπατή σω, καὶ ἔ σομαι αὐ τῶ ν θεὸ ς καὶ αὐ τοὶ ἔ σονταί μοι λαό ς.̓ καὶ τοιαύ τη μὲ ν ἡ τελεί α καὶ κεκαθαρμέ νη ψυχή, ἀ ρχῆ θεν οὕ τω γεγενημέ νη, οἵ α τὸ ν οὐ ρά νιον λό γον ἀ γαλματοφορεῖ ν.̓ Αλλὰ
10.0.4.57
γὰ ρ φθό νῳ καὶ ζή λῳ τοῦ φιλοπονή ρου δαί μονος φιλοπαθὴ ς καὶ φιλοπό νηρος ἐ ξ αὐ τεξουσί ου αἱ ρέ σεως γενομέ νη, ὑ παναχωρή σαντος αὐ τῆ ς τοῦ θεί ου ὡ ς ἂ ν ἔ ρημος προστά του, εὐ ά λωτος καὶ εἰ ς ἐ πιβουλὴ ν εὐ χερὴ ς τοῖ ς ἐ κ μακροῦ διαφθονουμέ νοις ἀ πελή λεγκται, ταῖ ς τε τῶ ν ἀ ορά των ἐ χθρῶ ν καὶ νοητῶ ν πολεμί ων ἑ λεπό λεσι καὶ μηχαναῖ ς καταβληθεῖ σα, πτῶ μα ἐ ξαί σιον καταπέ πτωκεν, ὡ ς ὅ σον οὐ δ̓ ἐ πὶ λί θῳ λί θον τῆ ς ἀ ρετῆ ς ἑ στῶ τα ἐ ν αὐ τῇ διαμεῖ ναι, ὅ λην δὲ δἰ ὅ λου χαμαὶ κεῖ σθαι νεκρά ν, τῶ ν περὶ θεοῦ φυσικῶ ν ἐ ννοιῶ ν πά μπαν ἀ πεστερημέ νην.
10.0.4.58
πεπτωκυῖ αν δῆ τα αὐ τὴ ν ἐ κεί νην τὴ ν κατ̓ εἰ κό να θεοῦ κατασκευασθεῖ σαν ἐ λυμή νατο οὐ χ ὗ ς οὗ τος ὁ ἐ κ δρυμοῦ τοῦ παῤ ἡ μῖ ν ὁ ρατοῦ, ἀ λλά τις φθοροποιὸ ς δαί μων καὶ θῆ ρες ἄ γριοι νοητοί, οἳ καὶ τοῖ ς πά θεσιν οἷ α πεπυρακτωμέ νοις μέ νοις τῆ ς σφῶ ν κακί ας βέ λεσιν αὐ τὴ ν ἐ ξυφά ψαντες, ἐ νεπύ ρισαν ἐ ν πυρὶ τὸ θεῖ ον ὄ ντως ἁ γιαστή ριον τοῦ θεοῦ εἰ ς τὴ ν γῆ ν τε ἐ βεβή λωσαν τὸ σκή νωμα τοῦ ὀ νό ματος αὐ τοῦ, εἶ τα πολλῷ τῷ προσχώ ματι τὴ ν ἀ θλί αν κατορύ ξαντες, εἰ ς ἀ νέ λπιστον πά σης περιέ τρεψαν σωτηρί ας.̓ Αλλ̓
10.0.4.59
ὅ γε κηδεμὼ ν αὐ τῆ ς λό γος ὁ θεοφεγγὴ ς καὶ σωτή ριος τὴ ν κατ̓ ἀ ξί αν δί κην τῶ ν ἁ μαρτημά των ὑ ποσχοῦ σαν αὖ θις ἐ ξ ὑ παρχῆ ς ἀ νελά μβανεν, πατρὸ ς παναγά θου φιλανθρωπί ᾳ πειθό μενος.
10.0.4.60
αὐ τὰ ς δὴ οὖ ν πρώ τας τὰ ς τῶ ν ἀ νωτά τω βασιλευό ντων ψυχὰ ς προελό μενος, τῶ ν μὲ ν δυσσεβῶ ν καὶ ὀ λεθρί ων πά ντων αὐ τῶ ν τε τῶ ν δεινῶ ν καὶ θεομισῶ ν τυρά ννων τὴ ν οἰ κουμέ νην ἅ πασαν δἰ αὐ τῶ ν τῶ ν θεοφιλεστά των ἐ καθή ρατο: εἶ τα δὲ τοὺ ς αὐ τῷ γνωρί μους ἄ νδρας, τοὺ ς πά λαι διὰ βί ου ἱ ερωμέ νους αὐ τῷ, κρύ βδην γε μὴ ν ὡ ς ἐ ν κακῶ ν χειμῶ νι πρὸ ς τῆ ς αὐ τοῦ σκέ πης καλυπτομέ νους, εἰ ς φανερὸ ν ἀ γαγὼ ν καὶ ταῖ ς τοῦ πατρὸ ς μεγαλοδωρεαῖ ς ἐ παξί ως τιμή σας, αὖ θις καὶ διὰ τού των τὰ ς μικρῷ πρό σθεν ἐ ρρυπωμέ νας ψυχὰ ς ὕ λης τε παντοί ας καὶ χώ ματος ἀ σεβῶ ν ἐ πιταγμά των συμπεφορημέ νας ὄ ρυξι καὶ δικέ λλαις ταῖ ς πληκτικαῖ ς τῶ ν μαθημά των διδασκαλί αις ἐ ξεκά θηρέ ν τε καὶ ἀ πέ σμηξεν,
10.0.4.61
λαμπρό ν τε καὶ διαυγῆ τῆ ς πά ντων ὑ μῶ ν διανοί ας τὸ ν χῶ ρον ἀ πειργασμέ νος, ἐ νταῦ θα λοιπὸ ν τῷ πανσό φῳ καὶ θεοφιλεῖ τῷ δε παραδέ δωκεν ἡ γεμό νι: ὃ ς τά τε ἄ λλα κριτικὸ ς καὶ ἐ πιλογιστικὸ ς τυγχά νων τή ν τε τῶ ν αὐ τῷ κεκληρωμέ νων ψυχῶ ν εὖ διαγινώ σκων καὶ φυλοκρινῶ ν διά νοιαν, ἐ κ πρώ της ὡ ς εἰ πεῖ ν ἡ μέ ρας οἰ κοδομῶ ν οὔ πω καὶ εἰ ς δεῦ ρο πέ παυται, τοτὲ μὲ ν διαυγῆ τὸ ν χρυσό ν, τοτὲ δὲ δό κιμον καὶ καθαρὸ ν τὸ ἀ ργύ ριον καὶ τοὺ ς τιμί ους καὶ πολυτελεῖ ς λί θους ἐ ν πᾶ σιν ὑ μῖ ν ἁ ρμό ττων, ὡ ς ἱ ερὰ ν αὖ θις καὶ μυστικὴ ν ἔ ργοις τοῖ ς εἰ ς ὑ μᾶ ς ἀ ποπληροῦ ν προφητεί αν, δἰ ἧ ς εἴ ρηται
10.0.4.62
̔ ἰ δοὺ ἐ γὼ ἑ τοιμά ζω σοι ἄ νθρακα τὸ ν λί θον σου καὶ τὰ θεμέ λιά σου σά πφειρον καὶ τὰ ς ἐ πά λξεις σου ἴ ασπιν καὶ τὰ ς πύ λας σου λί θους κρυστά λλου καὶ τὸ ν περί βολό ν σου λί θους ἐ κλεκτοὺ ς καὶ πά ντας τοὺ ς υἱ ού ς σου διδακτοὺ ς θεοῦ καὶ ἐ ν πολλῇ εἰ ρή νῃ τὰ τέ κνα σου: καὶ ἐ ν δικαιοσύ νῃ οἰ κοδομηθή σῃ.̓
10.0.4.63
Δικαιοσύ νῃ δῆ τα οἰ κοδομῶ ν, κατ̓ ἀ ξί αν τοῦ παντὸ ς λαοῦ διῄ ρει τὰ ς δυνά μεις, οἷ ς μὲ ν τὸ ν ἔ ξωθεν αὐ τὸ μό νον περιφρά ττων περί βολον, τὴ ν ἀ πλανῆ πί στιν περιτειχί σας̔ πολὺ ς δὲ ὁ τοιοῦ τος καὶ μέ γας λεώ ς, οὐ δὲ ν κρεῖ ττον φέ ρειν οἰ κοδό μημα διαρκῶ ν̓, οἷ ς δὲ τὰ ς ἐ πὶ τὸ ν οἶ κον ἐ πιτρέ πων εἰ σό δους, θυραυλεῖ ν καὶ ποδηγεῖ ν τοὺ ς εἰ σιό ντας κατατά ττων, οὐ κ ἀ πεικό τως τοῦ νεὼ πρό πυλα νενομισμέ νους, ἄ λλους δὲ πρώ τοις τοῖ ς ἔ ξωθεν ἀ μφὶ τὴ ν αὐ λὴ ν ἐ κ τετραγώ νου κί οσιν ὑ πεστή ριζεν, ταῖ ς πρώ ταις τῶ ν τεττά ρων εὐ αγγελί ων τοῦ γρά μματος προσβολαῖ ς ἐ μβιβά ζων: τοὺ ς δ̓ ἤ δη ἀ μφὶ τὸ ν βασί λειον οἶ κον ἑ κατέ ρωσε παραζεύ γνυσιν, ἔ τι μὲ ν κατηχουμέ νους καὶ ἐ ν αὔ ξῃ καὶ προκοπῇ καθεστῶ τας, οὐ μὴ ν πό ρρω που καὶ μακρὰ ν τῆ ς τῶ ν ἐ νδοτά τω θεοπτί ας τῶ ν πιστῶ ν διεζευγμέ νους.
10.0.4.64
ἐ κ δὴ τού των τὰ ς ἀ κηρά τους ψυχὰ ς θεί ῳ λουτρῷ χρυσοῦ δί κην ἀ ποσμηχθεί σας παραλαβώ ν, κἀ νταῦ θα τοὺ ς μὲ ν κί οσιν τῶ ν ἐ ξωτά τω πολὺ κρεί ττοσιν ἐ κ τῶ ν ἐ νδοτά τω μυστικῶ ν τῆ ς γραφῆ ς δογμά των ὑ ποστηρί ζει, τοῖ ς δὲ πρὸ ς τὸ φῶ ς ἀ νοί γμασιν καταυγά ζει,
10.0.4.65
προπύ λῳ μὲ ν ἑ νὶ μεγί στῳ τῆ ς τοῦ παμβασιλέ ως ἑ νὸ ς καὶ μό νου θεοῦ δοξολογί ας τὸ ν πά ντα νεὼ ν κατακοσμῶ ν, Χριστοῦ δὲ καὶ ἁ γί ου πνεύ ματος παῤ ἑ κά τερα τῆ ς τοῦ πατρὸ ς αὐ θεντί ας τὰ ς δευτέ ρας αὐ γὰ ς τοῦ φωτὸ ς παρασχό μενος: τῶ ν τε λοιπῶ ν διὰ τοῦ παντὸ ς οἴ κου ἄ φθονον καὶ πολὺ διά φορον τῆ ς καθ̓ ἕ καστον ἀ ληθεί ας τὸ σαφὲ ς καὶ φωτεινὸ ν ἐ νδεικνύ μενος, πά ντῃ δὲ καὶ πανταχό θεν τοὺ ς ζῶ ντας καὶ βεβηκό τας καὶ εὐ παγεῖ ς τῶ ν ψυχῶ ν λί θους ἐ γκρί νας, τὸ ν μέ γαν καὶ βασιλικὸ ν ἐ ξ ἁ πά ντων οἶ κον ἐ πισκευά ζεται λαμπρὸ ν καὶ φωτὸ ς ἔ μπλεω τά τε ἔ νδοθεν καὶ τὰ ἐ κτό ς, ὅ τι μὴ ψυχὴ μό νον καὶ διά νοια, καὶ τὸ σῶ μα δὲ αὐ τοῖ ς ἁ γνεί ας καὶ σωφροσύ νης πολυανθεῖ κό σμῳ κατηγλά ϊ στο.̓́ Ενεισιν
10.0.4.66
δ̓ ἐ ν τῷ δε τῷ ἱ ερῷ καὶ θρό νοι βά θρα τε μυρί α καὶ καθιστή ρια, ἐ ν ὅ σαις ψυχαῖ ς τὰ τοῦ θεί ου πνεύ ματος ἐ φιζά νει δωρή ματα, οἷ α καὶ πά λαι ὤ φθη τοῖ ς ἀ μφὶ τοὺ ς ἱ εροὺ ς ἀ ποστό λους, οἷ ς ἐ φά νησαν διαμεριζό μεναι γλῶ σσαι ὡ ς εἰ πυρὸ ς ἐ κά θισέ ν τε ἐ φ̓ ἕ να ἕ καστον αὐ τῶ ν.
10.0.4.67
ἀ λλ̓ ἐ ν μὲ ν τῷ πά ντων ἄ ρχοντι ἴ σως αὐ τὸ ς ὅ λος ἐ γκά θηται Χριστό ς, ἐ ν δὲ τοῖ ς μετ̓ αὐ τὸ ν δευτερεύ ουσιν ἀ ναλό γως, καθ̓ ὅ σον ἕ καστος χωρεῖ, Χριστοῦ δυνά μεως καὶ πνεύ ματος ἁ γί ου μερισμοῖ ς. βά θρα δ̓ ἂ ν εἶ εν καὶ ἀ γγέ λων αἱ τινῶ ν ψυχαὶ τῶ ν εἰ ς παιδαγωγί αν καὶ φρουρὰ ν ἑ κά στῳ παραδεδομέ νων,
10.0.4.68
σεμνὸ ν δὲ καὶ μέ γα καὶ μονογενὲ ς θυσιαστή ριον ποῖ ον ἂ ν εἴ η ἢ τῆ ς τοῦ κοινοῦ πά ντων ἱ ερέ ως τῆ ς ψυχῆ ς τὸ εἰ λικρινὲ ς καὶ ἁ γί ων ἅ γιον; ᾧ παρεστὼ ς ἐ πὶ δεξιᾷ ὁ μέ γας τῶ ν ὅ λων ἀ ρχιερεὺ ς αὐ τὸ ς̓ Ιησοῦ ς, ὁ μονογενὴ ς τοῦ θεοῦ, τὸ παρὰ πά ντων εὐ ῶ δες θυμί αμα καὶ τὰ ς δἰ εὐ χῶ ν ἀ ναί μους καὶ ἀ ΰ λους θυσί ας φαιδρῷ τῷ βλέ μματι καὶ ὑ πτί αις ὑ ποδεχό μενος χερσὶ ν τῷ κατ̓ οὐ ρανὸ ν πατρὶ καὶ θεῷ τῶ ν ὅ λων παραπέ μπεται, πρῶ τος αὐ τὸ ς προσκυνῶ ν καὶ μό νος τῷ πατρὶ τὸ κατ̓ ἀ ξί αν ἀ πονέ μων σέ βας, εἶ τα δὲ καὶ πᾶ σιν ἡ μῖ ν εὐ μενῆ διαμέ νειν καὶ δεξιὸ ν εἰ ς ἀ εὶ παραιτού μενος. Τοιοῦ τος
10.0.4.69
ὁ μέ γας νεὼ ς ὃ ν καθ̓ ὅ λης τῆ ς ὑ φ̓ ἥ λιον οἰ κουμέ νης ὁ μέ γας τῶ ν ὅ λων δημιουργὸ ς λό γος συνεστή σατο, τῶ ν ἐ πέ κεινα οὐ ρανί ων ἁ ψί δων πά λιν καὶ αὐ τὸ ς νοερὰ ν ταύ την ἐ πὶ γῆ ς εἰ κό να κατεργασά μενος, ὡ ς ἂ ν διὰ πά σης τῆ ς κτί σεως τῶ ν τε ἐ πὶ γῆ ς λογικῶ ν ζῴ ων ὁ πατὴ ρ αὐ τῷ τιμῷ τό τε καὶ σέ βοιτο.
10.0.4.70
τὸ ν δὲ ὑ περουρά νιον χῶ ρον καὶ τὰ ἐ κεῖ σε τῶ ν τῇ δε παραδεί γματα τή ν τε ἄ νω λεγομέ νην̔ Ιερουσαλὴ μ καὶ τὸ Σιὼ ν ὄ ρος τὸ ἐ πουρά νιον καὶ τὴ ν ὑ περκό σμιον πό λιν τοῦ ζῶ ντος θεοῦ, ἐ ν ᾗ μυριά δες ἀ γγέ λων πανηγύ ρεις καὶ ἐ κκλησί α πρωτοτό κων ἀ πογεγραμμέ νων ἐ ν οὐ ρανοῖ ς ταῖ ς ἀ ρρή τοις καὶ ἀ νεπιλογί στοις ἡ μῖ ν θεολογί αις τὸ ν σφῶ ν ποιητὴ ν καὶ πανηγεμό να τῶ ν ὅ λων γεραί ρουσιν, οὔ τις θνητὸ ς οἷ ό ς τε κατ̓ ἀ ξί αν ὑ μνῆ σαι, ὅ τι δὴ ὀ φθαλμὸ ς οὐ κ εἶ δεν καὶ οὖ ς οὐ κ ἤ κουσεν καὶ ἐ πὶ καρδί αν ἀ νθρώ που οὐ κ ἀ νέ βη αὐ τὰ δὴ ταῦ τα ἃ ἡ τοί μασεν ὁ θεὸ ς τοῖ ς ἀ γαπῶ σιν αὐ τό ν:
10.0.4.71
ὧ ν ἤ δη ἐ ν μέ ρει καταξιωθέ ντες, ἄ νδρες ἅ μα παισὶ ν καὶ γυναιξί ν, σμικροὶ καὶ μεγά λοι, πά ντες ἀ θρό ως ἐ ν ἑ νὶ πνεύ ματι καὶ μιᾷ ψυχῇ μὴ διαλί πωμεν ἐ ξομολογού μενοι καὶ τὸ ν τοσού των ἡ μῖ ν ἀ γαθῶ ν παραί τιον ἀ νευφημοῦ ντες, τὸ ν εὐ ιλατεύ οντα πά σαις ταῖ ς ἀ νομί αις ἡ μῶ ν, τὸ ν ἰ ώ μενον πά σας τὰ ς νό σους ἡ μῶ ν, τὸ ν λυτρού μενον ἐ κ φθορᾶ ς τὴ ν ζωὴ ν ἡ μῶ ν, τὸ ν στεφανοῦ ντα ἡ μᾶ ς ἐ ν ἐ λέ ει καὶ οἰ κτιρμοῖ ς, τὸ ν ἐ μπιμπλῶ ντα ἐ ν ἀ γαθοῖ ς τὴ ν ἐ πιθυμί αν ἡ μῶ ν, ὅ τι οὐ κατὰ τὰ ς ἁ μαρτί ας τί ας ἡ μῶ ν ἐ ποί ησεν ἡ μῖ ν οὐ δὲ κατὰ τὰ ς ἀ νομί ας ἡ μῶ ν ἀ νταπέ δωκεν ἡ μῖ ν, ὅ τι καθ̓ ὅ σον ἀ πέ χουσιν ἀ νατολαὶ ἀ πὸ δυσμῶ ν, ἐ μά κρυνεν ἀ φ̓ ἡ μῶ ν τὰ ς ἀ νομί ας ἡ μῶ ν: καθὼ ς οἰ κτεί ρει πατὴ ρ υἱ οὺ ς αὐ τοῦ, ᾠ κτεί ρησεν κύ ριος τοὺ ς φοβουμέ νους αὐ τό ν. Ταῦ τα
10.0.4.72
καὶ νῦ ν καὶ εἰ ς τὸ ν ἑ ξῆ ς ἅ παντα χρό νον ταῖ ς μνή μαις ἀ ναζωπυροῦ ντες, ἀ τὰ ρ καὶ τῆ ς παρού σης πανηγύ ρεως καὶ τῆ ς φαιδρᾶ ς ταύ της καὶ λαμπροτά της ἡ μέ ρας τὸ ν αἴ τιον καὶ πανηγυριά ρχην νύ κτωρ καὶ μεθ̓ ἡ μέ ραν διὰ πά σης ὥ ρας καὶ δἰ ὅ λης ὡ ς εἰ πεῖ ν ἀ ναπνοῆ ς ἐ ν νῷ προορώ μενοι, στέ ργοντες καὶ σέ βοντες ψυχῆ ς ὅ λῃ δυνά μει, καὶ νῦ ν ἀ ναστά ντες μεγά λῃ διαθέ σεως φωνῇ καθικετεύ σωμεν, ὡ ς ἂ ν ὑ πὸ τὴ ν αὐ τοῦ μά νδραν ἐ ς τέ λος ἡ μᾶ ς σκεπά ζων διασῴ ζοιτο, τὴ ν παῤ αὐ τοῦ βραβεύ ων ἀ ρραγῆ καὶ ἄ σειστον αἰ ωνί αν εἰ ρή νην ἐ ν Χριστῷ̓ Ιησοῦ τῷ σωτῆ ρι ἡ μῶ ν, δἰ οὗ αὐ τῷ ἡ δό ξα εἰ ς τοὺ ς σύ μπαντας αἰ ῶ νας τῶ ν αἰ ώ νων. ἀ μή ν.
10.0.5.1
Φέ ρε δή, λοιπὸ ν καὶ τῶ ν βασιλικῶ ν διατά ξεων Κωνσταντί νου καὶ Λικιννί ου τὰ ς ἐ κ τῆ ς̔ Ρωμαί ων φωνῆ ς μεταληφθεί σας ἑ ρμηνεί ας παραθώ μεθα.̓́ Ηδη
10.0.5.2
μὲ ν πά λαι σκοποῦ ντες τὴ ν ἐ λευθερί αν τῆ ς θρῃ σκεί ας οὐ κ ἀ ρνητέ αν εἶ ναι, ἀ λλ̓ ἑ νὸ ς ἑ κά στου τῇ διανοί ᾳ καὶ τῇ βουλή σει ἐ ξουσί αν δοτέ ον τοῦ τὰ θεῖ α πρά γματα τημελεῖ ν κατὰ τὴ ν αὐ τοῦ προαί ρεσιν ἕ καστον, κεκελεύ κειμεν τοῖ ς τε Χριστιανοῖ ς... τῆ ς αἱ ρέ σεως καὶ τῆ ς θρῃ σκεί ας τῆ ς ἑ αυτῶ ν τὴ ν πί στιν φυλά ττειν:
10.0.5.3
ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ πολλαὶ καὶ διά φοροι αἱ ρέ σεις ἐ ν ἐ κεί νῃ τῇ ἀ ντιγραφῇ, ἐ ν ᾗ τοῖ ς αὐ τοῖ ς συνεχωρή θη ἡ τοιαύ τη ἐ ξουσί α, ἐ δό κουν προστεθεῖ σθαι σαφῶ ς, τυχὸ ν ἴ σως τινὲ ς αὐ τῶ ν μετ̓ ὀ λί γον ἀ πὸ τῆ ς τοιαύ της παραφυλά ξεως ἀ πεκρού οντο.̔ Οπό τε
10.0.5.4
εὐ τυχῶ ς ἐ γὼ Κωνσταντῖ νος ὁ Αὔ γουστος κἀ γὼ Λικί ννιος ὁ Αὔ γουστος ἐ ν τῇ Μεδιολά νῳ ἐ ληλύ θειμεν καὶ πά ντα ὅ σα πρὸ ς τὸ λυσιτελὲ ς καὶ τὸ χρή σιμον τῷ κοινῷ διέ φερεν, ἐ ν ζητή σει ἔ σχομεν, ταῦ τα μεταξὺ τῶ ν λοιπῶ ν ἅ τινα ἐ δό κει ἐ ν πολλοῖ ς ἅ πασιν ἐ πωφελῆ εἶ ναι, μᾶ λλον δὲ ἐ ν πρώ τοις διατά ξαι ἐ δογματί σαμεν, οἷ ς ἡ πρὸ ς τὸ θεῖ ον αἰ δώ ς τε καὶ τὸ σέ βας ἐ νεί χετο, τοῦ τ̓ ἔ στιν, ὅ πως δῶ μεν καὶ τοῖ ς Χριστιανοῖ ς καὶ πᾶ σιν ἐ λευθέ ραν αἵ ρεσιν τοῦ ἀ κολουθεῖ ν τῇ θρῃ σκεί ᾳ ᾗ δ̓ ἂ ν βουληθῶ σιν, ὅ πως ὅ τί ποτέ ἐ στιν θειό τητος καὶ οὐ ρανί ου πρά γματος, ἡ μῖ ν καὶ πᾶ σι τοῖ ς ὑ πὸ τὴ ν ἡ μετέ ραν ἐ ξουσί αν διά γουσιν εὐ μενὲ ς εἶ ναι δυνηθῇ.
10.0.5.5
τοί νυν ταύ την τὴ ν ἡ μετέ ραν βού λησιν ὑ γιεινῷ καὶ ὀ ρθοτά τῳ λογισμῷ ἐ δογματί σαμεν, ὅ πως μηδενὶ παντελῶ ς ἐ ξουσί α ἀ ρνητέ α ᾖ τοῦ ἀ κολουθεῖ ν καὶ αἱ ρεῖ σθαι τὴ ν τῶ ν Χριστιανῶ ν παραφύ λαξιν ἢ θρῃ σκεί αν ἑ κά στῳ τε ἐ ξουσί α δοθεί η τοῦ διδό ναι ἑ αυτοῦ τὴ ν διά νοιαν ἐ ν ἐ κεί νῃ τῇ θρῃ σκεί ᾳ, ἣ ν αὐ τὸ ς ἑ αυτῷ ἁ ρμό ζειν νομί ζει, ὅ πως ἡ μῖ ν δυνηθῇ τὸ θεῖ ον ἐ ν πᾶ σι τὴ ν ἔ θιμον σπουδὴ ν καὶ καλοκἀ γαθί αν παρέ χειν:
10.0.5.6
ἅ τινα οὕ τως ἀ ρέ σκειν ἡ μῖ ν ἀ ντιγρά ψαι ἀ κό λουθον ἦ ν, ἵ ν̓ ἀ φαιρεθεισῶ ν παντελῶ ς τῶ ν αἱ ρέ σεων, αἵ τινες τοῖ ς προτέ ροις ἡ μῶ ν γρά μμασι τοῖ ς πρὸ ς τὴ ν σὴ ν καθοσί ωσιν ἀ ποσταλεῖ σι περὶ τῶ ν Χριστιανῶ ν ἐ νεί χοντο καὶ ἅ τινα πά νυ σκαιὰ καὶ τῆ ς ἡ μετέ ρας πραό τητος ἀ λλό τρια εἶ ναι ἐ δό κει, ταῦ τα ὑ φαιρεθῇ καὶ νῦ ν ἐ λευθέ ρως καὶ ἁ πλῶ ς ἕ καστος αὐ τῶ ν τῶ ν τὴ ν αὐ τὴ ν προαί ρεσιν ἐ σχηκό των τοῦ φυλά ττειν τὴ ν τῶ ν Χριστιανῶ ν θρῃ σκεί αν ἄ νευ τινὸ ς ὀ χλή σεως τοῦ το αὐ τὸ παραφυλά ττοι.
10.0.5.7
ἅ τινα τῇ σῇ ἐ πιμελεί ᾳ πληρέ στατα δηλῶ σαι ἐ δογματί σαμεν, ὅ πως εἰ δεί ης ἡ μᾶ ς ἐ λευθέ ραν καὶ ἀ πολελυμέ νην ἐ ξουσί αν τοῦ τημελεῖ ν τὴ ν ἑ αυτῶ ν θρῃ σκεί αν τοῖ ς αὐ τοῖ ς Χριστιανοῖ ς δεδωκέ ναι.
10.0.5.8
ὅ περ ἐ πειδὴ ἀ πολελυμέ νως αὐ τοῖ ς ὑ φ̓ ἡ μῶ ν δεδωρῆ σθαι θεωρεῖ ς, συνορᾷ ἡ σὴ καθοσί ωσις καὶ ἑ τέ ροις δεδό σθαι ἐ ξουσί αν τοῖ ς βουλομέ νοις τοῦ μετέ ρχεσθαι τὴ ν παρατή ρησιν καὶ θρῃ σκεί αν ἑ αυτῶ ν ὅ περ ἀ κολού θως τῇ ἡ συχί ᾳ τῶ ν ἡ μετέ ρων καιρῶ ν γί νεσθαι φανερό ν ἐ στιν, ὅ πως ἐ ξουσί αν ἕ καστος ἔ χῃ τοῦ αἱ ρεῖ σθαι καὶ τημελεῖ ν ὁ ποί αν δ̓ ἂ ν βού ληται τὸ θεῖ ον. τοῦ το δὲ ὑ φ̓ ἡ μῶ ν γέ γονεν, ὅ πως μηδεμιᾷ τιμῇ μηδὲ θρῃ σκεί ᾳ τινὶ μεμειῶ σθαί τι ὑ φ̓ ἡ μῶ ν δοκοί η. Καὶ
10.0.5.9
τοῦ το δὲ πρὸ ς τοῖ ς λοιποῖ ς εἰ ς τὸ πρό σωπον τῶ ν Χριστιανῶ ν δογματί ζομεν, ἵ να τοὺ ς τό πους αὐ τῶ ν, εἰ ς οὓ ς τὸ πρό τερον συνέ ρχεσθαι ἔ θος ἦ ν αὐ τοῖ ς, περὶ ὧ ν καὶ τοῖ ς πρό τερον δοθεῖ σιν πρὸ ς τὴ ν σὴ ν καθοσί ωσιν γρά μμασιν τύ πος ἕ τερος ἧ ν ὡ ρισμέ νος τῷ προτέ ρῳ χρό νῳ, ἵ ν̓ εἴ τινες ἢ παρὰ τοῦ ταμεί ου τοῦ ἡ μετέ ρου ἢ παρά τινος ἑ τέ ρου φαί νοιντο ἠ γορακό τες, τού τους τοῖ ς αὐ τοῖ ς Χριστιανοῖ ς ἄ νευ ἀ ργυρί ου καὶ ἄ νευ τινὸ ς ἀ παιτή σεως τῆ ς τιμῆ ς, ὑ περτεθεί σης δί χα πά σης ἀ μελεί ας καὶ ἀ μφιβολί ας, ἀ ποκαταστή σωσι, καὶ εἴ τινες κατὰ δῶ ρον τυγχά νουσιν εἰ ληφό τες, τοὺ ς αὐ τοὺ ς τό πους ὅ πως ἢ τοῖ ς αὐ τοῖ ς Χριστιανοῖ ς τὴ ν ταχί στην ἀ ποκαταστή σωσιν
10.0.5.10
οὕ τως ὡ ς ἢ οἱ ἠ γορακό τες τοὺ ς αὐ τοὺ ς τό πους ἢ οἱ κατὰ δωρεὰ ν εἰ ληφό τες αἰ τῶ σί τι παρὰ τῆ ς ἡ μετέ ρας καλοκἀ γαθί ας προσέ λθωσι τῷ ἐ πὶ τό πων ἐ πά ρχῳ δικά ζοντι, ὅ πως καὶ αὐ τῶ ν διὰ τῆ ς ἡ μετέ ρας χρηστό τητος πρό νοια γέ νηται. ἅ τινα πά ντα τῷ σώ ματι τῷ τῶ ν Χριστιανῶ ν παῤ αὐ τὰ διὰ τῆ ς σῆ ς σπουδῆ ς ἄ νευ τινὸ ς παρολκῆ ς παραδί δοσθαι δεή σει. Καὶ
10.0.5.11
ἐ πειδὴ οἱ αὐ τοὶ Χριστιανοὶ οὐ μό νον ἐ κεί νους εἰ ς οὓ ς συνέ ρχεσθαι ἔ θος εἶ χον, ἀ λλὰ καὶ ἑ τέ ρους τό πους ἐ σχηκέ ναι γινώ σκονται διαφέ ροντας οὐ πρὸ ς ἕ καστον αὐ τῶ ν, ἀ λλὰ πρὸ ς τὸ δί καιον τοῦ αὐ τῶ ν σώ ματος, τοῦ τ̓ ἔ στιν τῶ ν Χριστιανῶ ν, ταῦ τα πά ντα ἐ πὶ τῷ νό μῳ ὃ ν προειρή καμεν, δί χα παντελῶ ς τινος ἀ μφισβητή σεως τοῖ ς αὐ τοῖ ς Χριστιανοῖ ς, τοῦ τ̓ ἔ στιν τῷ σώ ματι αὐ τῶ ν καὶ τῇ συνό δῳ ἑ κά στῳ αὐ τῶ ν ἀ ποκαταστῆ ναι κελεύ σεις, τοῦ προειρημέ νου λογισμοῦ δηλαδὴ φυλαχθέ ντος, ὅ πως αὐ τοὶ οἵ τινες τοὺ ς αὐ τοὺ ς ἄ νευ τιμῆ ς, καθὼ ς προειρή καμεν, ἀ ποκαθιστῶ σι, τὸ ἀ ζή μιον τὸ ἑ αυτῶ ν παρὰ τῆ ς ἡ μετέ ρας καλοκἀ γαθί ας ἐ λπί ζοιεν.̓ Εν
10.0.5.12
οἷ ς πᾶ σιν τῷ προειρημέ νῳ σώ ματι τῶ ν Χριστιανῶ ν τὴ ν σπουδὴ ν δυνατώ τατα παρασχεῖ ν ὀ φεί λεις, ὅ πως τὸ ἡ μέ τερον κέ λευσμα τὴ ν ταχί στην παραπληρωθῇ, ὅ πως καὶ ἐ ν τού τῳ διὰ τῆ ς ἡ μετέ ρας χρηστό τητος πρό νοια γέ νηται τῆ ς κοινῆ ς καὶ δημοσί ας ἡ συχί ας.
10.0.5.13
τού τῳ γὰ ρ τῷ λογισμῷ, καθὼ ς καὶ προεί ρηται, ἡ θεί α σπουδὴ περὶ ἡ μᾶ ς, ἧ ς ἐ ν πολλοῖ ς ἤ δη πρά γμασιν ἀ πεπειρά θημεν, διὰ παντὸ ς τοῦ χρό νου βεβαί ως διαμεί ναι,
10.0.5.14
ἵ να δὲ ταύ της τῆ ς ἡ μετέ ρας νομοθεσί ας καὶ τῆ ς καλοκἀ γαθί ας ὁ ὅ ρος πρὸ ς γνῶ σιν πά ντων ἐ νεχθῆ ναι δυνηθῇ, προταχθέ ντα τοῦ σοῦ προστά γματος ταῦ τα τὰ ὑ φ̓ ἡ μῶ ν γραφέ ντα πανταχοῦ προθεῖ ναι καὶ εἰ ς γνῶ σιν πά ντων ἀ γαγεῖ ν ἀ κό λουθό ν ἐ στιν, ὅ πως ταύ της τῆ ς ἡ μετέ ρας καλοκἀ γαθί ας ἡ νομοθεσί α μηδέ να λαθεῖ ν δυνηθῇ.
10.0.5.15
Χαῖ ρἐ Ανυλῖ νε, τιμιώ τατε ἡ μῖ ν. ἔ στιν ὁ τρό πος οὗ τος τῆ ς φιλαγαθί ας τῆ ς ἡ μετέ ρας, ὥ στε ἐ κεῖ να ἅ περ δικαί ῳ ἀ λλοτρί ῳ προσή κει, μὴ μό νον μὴ ἐ νοχλεῖ σθαι, ἀ λλὰ καὶ ἀ ποκαθιστᾶ ν βού λεσθαι ἡ μᾶ ς,̓ Ανυλῖ νε τιμιώ τατε. ὅ θεν βουλό μεθα ἵ ν̓,
10.0.5.16
ὁ πό ταν ταῦ τα τὰ γρά μματα κομί σῃ, εἴ τινα ἐ κ τού των τῶ ν τῇ ἐ κκλησί ᾳ τῇ καθολικῇ τῶ ν Χριστιανῶ ν ἐ ν ἑ κά σταις πό λεσιν ἢ καὶ ἄ λλοις τό ποις διέ φερον καὶ κατέ χοιντο νῦ ν ἢ ὑ πὸ πολιτῶ ν ἢ ὑ πό τινων ἄ λλων, ταῦ τα ἀ ποκατασταθῆ ναι παραχρῆ μα ταῖ ς αὐ ταῖ ς ἐ κκλησί αις ποιή σῃ ς, ἐ πειδή περ προῃ ρή μεθα ταῦ τα ἅ περ αἱ αὐ ταὶ ἐ κκλησί αι πρό τερον ἐ σχή κεσαν, τῷ δικαί ῳ αὐ τῶ ν ἀ ποκατασταθῆ ναι.
10.0.5.17
ὁ πό τε τοί νυν συνορᾷ ἡ καθοσί ωσις ἡ σὴ ταύ της ἡ μῶ ν τῆ ς κελεύ σεως σαφέ στατον εἶ ναι τὸ πρό σταγμα, σπού δασον, εἴ τε κῆ ποι εἴ τε οἰ κί αι εἶ θ̓ ὁ τιουνδή ποτε τῷ δικαί ῳ τῶ ν αὐ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν διέ φερον, σύ μπαντα αὐ ταῖ ς ἀ ποκατασταθῆ ναι ὡ ς τά χιστα, ὅ πως τού τῳ ἡ μῶ ν τῷ προστά γματι ἐ πιμελεστά την σε πειθά ρχησιν παρεσχηκέ ναι καταμά θοιμεν. ἔ ρρωσο,̓ Ανυλῖ νε, τιμιώ τατε καὶ ποθεινό τατε ἡ μῖ ν.
10.0.5.18
Κωνσταντῖ νος Σεβαστὸ ς Μιλτιά δῃ ἐ πισκό πᾡ Ρωμαί ων καὶ Μά ρκῳ. ἐ πειδὴ τοιοῦ τοι χά ρται παρὰ̓ Ανυλί νου τοῦ λαμπροτά του ἀ νθυπά του τῆ ς̓ Αφρικῆ ς πρό ς με πλεί ους ἀ πεστά λησαν, ἐ ν οἷ ς ἐ μφέ ρεται Καικιλιανὸ ν τὸ ν ἐ πί σκοπον τῆ ς Χαρταγενησί ων πό λεως παρά τινων κολλή γων αὐ τοῦ τῶ ν κατὰ τὴ ν̓ Αφρικὴ ν καθεστώ των ἐ ν πολλοῖ ς πρά γμασιν εὐ θύ νεσθαι, καὶ τοῦ τό μοι βαρὺ σφό δρα δοκεῖ τὸ ἐ ν ταύ ταις ταῖ ς ἐ παρχί αις, ἃ ς τῇ ἐ μῇ καθοσιώ σει αὐ θαιρέ τως ἡ θεί α πρό νοια ἐ νεχεί ρισεν κἀ κεῖ σε πολὺ πλῆ θος λαοῦ, ὄ χλον ἐ πὶ τὸ φαυλό τερον ἐ πιμέ νοντα εὑ ρί σκεσθαι ὡ ς ἂ ν εἰ διχοστατοῦ ντα καὶ μεταξὺ ἐ πισκό πους διαφορὰ ς ἔ χειν,
10.0.5.19
ἔ δοξέ μοι ἵ ν̓ αὐ τὸ ς ὁ Καικιλιανὸ ς μετὰ δέ κα ἐ πισκό πων τῶ ν αὐ τὸ ν εὐ θύ νειν δοκού ντων καὶ δέ κα ἑ τέ ρων οὓ ς αὐ τὸ ς τῇ ἑ αυτοῦ δί κῃ ἀ ναγκαί ους ὑ πολά βοι, εἰ ς τὴ ν̔ Ρώ μην πλῷ ἀ πιέ ναι, ἵ ν̓ ἐ κεῖ σε ὑ μῶ ν παρό ντων, ἀ λλὰ μὴ ν καὶ̔ Ρετικί ου καὶ Ματέ ρνου καὶ Μαρί νου, τῶ ν κολλή γων ὑ μῶ ν, οὓ ς τού του ἕ νεκεν εἰ ς τὴ ν̔ Ρώ μην προσέ ταξα ἐ πισπεῦ σαι, δυνηθῇ ἀ κουσθῆ ναι, ὡ ς ἂ ν καταμά θοιτε τῷ σεβασμιωτά τῳ νό μῳ ἁ ρμό ττειν.
10.0.5.20
ἵ να μέ ντοι καὶ περὶ πά ντων αὐ τῶ ν τού των πληρεστά την δυνηθῆ τε ἔ χειν γνῶ σιν, τὰ ἀ ντί τυπα τῶ ν ἐ γγρά φων τῶ ν πρό ς με παρὰ̓ Ανυλί νου ἀ ποσταλέ ντων γρά μμασιν ἐ μοῖ ς ὑ ποτά ξας, πρὸ ς τοὺ ς προειρημέ νους κολλή γας ὑ μῶ ν ἐ ξέ πεμψα: οἷ ς ἐ ντυχοῦ σα ἡ ὑ μετέ ρα στερρό της δοκιμά σει ὅ ντινα χρὴ τρό πον τὴ ν προειρημέ νην δί κην ἐ πιμελέ στατα διευκρινῆ σαι καὶ κατὰ τὸ δί καιον τερματί σαι, ὁ πό τε μηδὲ τὴ ν ὑ μετέ ραν ἐ πιμέ λειαν λανθά νει τοσαύ την με αἰ δῶ τῇ ἐ νθέ σμῳ καθολικῇ ἐ κκλησί ᾳ ἀ πονέ μειν, ὡ ς μηδὲ ν καθό λου σχί σμα ἢ διχοστασί αν ἔ ν τινι τό πῳ βού λεσθαί με ὑ μᾶ ς καταλιπεῖ ν. ἡ θειό της ὑ μᾶ ς τοῦ μεγά λου θεοῦ διαφυλά ξαι πολλοῖ ς ἔ τεσι, τιμιώ τατε.
10.0.5.21
Κωνσταντῖ νος Σεβαστὸ ς Χρή στῳ ἐ πισκό πῳ Συρακουσί ων. ἤ δη μὲ ν πρό τερον, ὅ τε φαύ λως καὶ ἐ νδιαστρό φως τινὲ ς περὶ τῆ ς θρῃ σκεί ας τῆ ς ἁ γί ας καὶ ἐ πουρανί ου δυνά μεως καὶ τῆ ς αἱ ρέ σεως τῆ ς καθολικῆ ς ἀ ποδιί στασθαι ἤ ρξαντο, ἐ πιτέ μνεσθαι βουληθεὶ ς τὰ ς τοιαύ τας αὐ τῶ ν φιλονεικί ας, οὕ τω διατετυπώ κειν ὥ στε ἀ ποσταλέ ντων ἀ πὸ τῆ ς Γαλλί ας τινῶ ν ἐ πισκό πων, ἀ λλὰ μὴ ν καὶ τού των κληθέ ντων ἀ πὸ τῆ ς̓ Αφρικῆ ς τῶ ν ἐ ξ ἐ ναντί ας μοί ρας καταλλή λως, ἐ νστατικῶ ς καὶ ἐ πιμό νως διαγωνιζομέ νων παρό ντος τε καὶ τοῦ τῆ ς̔ Ρώ μης ἐ πισκό που, τοῦ το ὅ περ ἐ δό κει κεκινῆ σθαι, δυνηθῇ ὑ πὸ τῆ ς παρουσί ας αὐ τῶ ν μετὰ πά σης ἐ πιμελοῦ ς διακρί σεως κατορθώ σεως τυχεῖ ν.
10.0.5.22
ἀ λλ̓ ἐ πειδή, ὡ ς συμβαί νει, ἐ πιλαθό μενοί τινες καὶ τῆ ς σωτηρί ας τῆ ς ἰ δί ας καὶ τοῦ σεβά σματος τοῦ ὀ φειλομέ νου τῇ ἁ γιωτά τῃ αἱ ρέ σει, ἔ τι καὶ νῦ ν τὰ ς ἰ δί ας ἔ χθρας παρατεί νειν οὐ παύ ονται, μὴ βουλό μενοι τῇ ἤ δη ἐ ξενεχθεί σῃ κρί σει συντί θεσθαι καὶ διοριζό μενοι ὅ τι δὴ ἄ ρα ὀ λί γοι τινὲ ς τὰ ς γνώ μας καὶ τὰ ς ἀ ποφά σεις ἑ αυτῶ ν ἐ ξή νεγκαν ἢ καὶ μὴ πρό τερον ἁ πά ντων τῶ ν ὀ φειλό ντων ζητηθῆ ναι ἀ κριβῶ ς ἐ ξετασθέ ντων πρὸ ς τὸ τὴ ν κρί σιν ἐ ξενέ γκαι πά νυ ταχέ ως καὶ ὀ ξέ ως ἔ σπευσαν, ἔ κ τε τού των ἁ πά ντων ἐ κεῖ να συμβαί νει γενέ σθαι, τὸ καὶ τού τους αὐ τοὺ ς ἀ δελφικὴ ν καὶ ὁ μό φονα ὀ φεί λοντας ἔ χειν ὁ μοψυχί αν αἰ σχρῶ ς, μᾶ λλον δὲ μυσερῶ ς ἀ λλή λων ἀ ποδιεστά ναι καὶ τοῖ ς ἀ νθρώ ποις τοῖ ς ἀ λλοτρί ας ἔ χουσι τὰ ς ψυχὰ ς ἀ πὸ τῆ ς ἁ γιωτά της θρῃ σκεί ας ταύ της πρό φασιν χλεύ ης διδό ναι,— ὅ θεν προνοητέ ον μοι ἐ γέ νετο, ὅ πως τοῦ το ὅ περ ἐ χρῆ ν μετὰ τὴ ν ἐ ξενεχθεῖ σαν ἤ δη κρί σιν αὐ θαιρέ τῳ συγκαταθέ σει πεπαῦ σθαι, κἂ ν νῦ ν ποτε δυνηθῇ πολλῶ ν παρό ντων τέ λους τυχεῖ ν.
10.0.5.23
ἐ πειδὴ τοί νυν πλεί στους ἐ κ διαφό ρων καὶ ἀ μυθή των τό πων ἐ πισκό πους εἰ ς τὴ ν̓ Αρελατησί ων πό λιν εἴ σω Καλανδῶ ν Αὐ γού στων συνελθεῖ ν ἐ κελεύ σαμεν, καὶ σοὶ γρά ψαι ἐ νομί σαμεν ἵ να λαβὼ ν παρὰ τοῦ λαμπροτά του Λατρωνιανοῦ τοῦ κονρή κτορος Σικελί ας δημό σιον ὄ χημα, συζεύ ξας σεαυτῷ καὶ δύ ο γέ τινας τῶ ν ἐ κ τοῦ δευτέ ρου θρό νου, οὓ ς ἂ ν σὺ αὐ τὸ ς ἐ πιλέ ξασθαι κρί νῃ ς, ἀ λλὰ μὴ ν καὶ τρεῖ ς παῖ δας τοὺ ς δυνησομέ νους ὑ μῖ ν κατὰ τὴ ν ὁ δὸ ν ὑ πηρετή σασθαι παραλαβώ ν, εἴ σω τῆ ς αὐ τῆ ς ἡ μέ ρας ἐ πὶ τῷ προειρημέ νῳ τό πῳ ἀ πά ντησον,
10.0.5.24
ὡ ς ἂ ν διά τε τῆ ς σῆ ς στερρό τητος καὶ διὰ τῆ ς λοιπῆ ς τῶ ν συνιό ντων ὁ μοψύ χου καὶ ὁ μό φρονος συνέ σεως καὶ τοῦ το ὅ περ ἄ χρι τοῦ δεῦ ρο φαύ λως δἰ αἰ σχρά ς τινας ζυγομαχί ας παραμεμέ νηκεν, ἀ κουσθέ ντων πά ντων τῶ ν μελλό ντων λεχθή σεσθαι παρὰ τῶ ν νῦ ν ἀ π̓ ἀ λλή λων διεστώ των, οὕ σπερ ὁ μοί ως παρεῖ ναι ἐ κελεύ σαμεν, δυνηθῇ εἰ ς τὴ ν ὀ φειλομέ νην θρῃ σκεί αν καὶ πί στιν ἀ δελφική ν τε ὁ μό νοιαν κἂ ν βραδέ ως ἀ νακληθῆ ναι. ὑ γιαί νοντά σε ὁ θεὸ ς ὁ παντοκρά τωρ διαφυλά ξαι ἐ πὶ πολλοῖ ς ἔ τεσιν.
10.0.6.1
Κωνσταντῖ νος Αὔ γουστος Καικιλιανῷ ἐ πισκό πῳ Χαρταγέ νης. ἐ πειδή περ ἤ ρεσεν κατὰ πά σας ἐ παρχί ας, τά ς τἐ Αφρικὰ ς καὶ τὰ ς Νουμιδί ας καὶ τὰ ς Μαυριτανί ας, ῥ ητοῖ ς τισι τῶ ν ὑ πηρετῶ ν τῆ ς ἐ νθέ σμου καὶ ἁ γιωτά της καθολικῆ ς θρῃ σκεί ας εἰ ς ἀ ναλώ ματα ἐ πιχορηγηθῆ ναί τι, ἔ δωκα γρά μματα πρὸ ς Οὖ ρσον τὸ ν διασημό τατον καθολικὸ ν τῆ ς̓ Αφρικῆ ς καὶ ἐ δή λωσα αὐ τῷ ὅ πως τρισχιλί ους φό λλεις τῇ σῇ στερρό τητι ἀ παριθμῆ σαι φροντί σῃ.
10.0.6.2
σὺ τοί νυν, ἡ νί κα τὴ ν προδηλουμέ νην ποσό τητα τῶ ν χρημά των ὑ ποδεχθῆ ναι ποιή σεις, ἅ πασι τοῖ ς προειρημέ νοις κατὰ τὸ βρέ ουιον τὸ πρὸ ς σὲ παρὰ̔ Οσί ου ἀ ποσταλὲ ν ταῦ τα τὰ χρή ματα διαδοθῆ ναι κέ λευσον.
10.0.6.3
εἰ δ̓ ἄ ρα πρὸ ς τὸ συμπληρωθῆ ναί μου τὴ ν εἰ ς τοῦ το περὶ ἅ παντας αὐ τοὺ ς προαί ρεσιν ἐ νδεῖ ν τι καταμά θοις, παρὰ̔ Ηρακλεί δα τοῦ ἐ πιτρό που τῶ ν ἡ μετέ ρων κτημά των ἀ ναμφιλέ κτως ὅ περ ἀ ναγκαῖ ον εἶ ναι καταμά θοις, αἰ τῆ σαι ὀ φεί λεις, καὶ γὰ ρ παρό ντι αὐ τῷ προσέ ταξα ἵ ν̓ εἴ τι ἂ ν χρημά των παῤ αὐ τοῦ ἡ σὴ στερρό της αἰ τή σῃ, ἄ νευ δισταγμοῦ τινος ἀ παριθμῆ σαι φροντί σῃ.
10.0.6.4
καὶ ἐ πειδὴ ἐ πυθό μην τινὰ ς μὴ καθεστώ σης διανοί ας τυγχά νοντας ἀ νθρώ πους τὸ ν λαὸ ν τῆ ς ἁ γιωτά της καὶ καθολικῆ ς ἐ κκλησί ας φαύ λῃ τινὶ ὑ πονοθεύ σει βού λεσθαι διαστρέ φειν, γί νωσκέ μἐ Ανυλί νῳ ἀ νθυπά τῳ ἀ λλὰ μὴ ν καὶ Πατρικί ῳ τῷ οὐ ικαρί ῳ τῶ ν ἐ πά ρχων παροῦ σι τοιαύ τας ἐ ντολὰ ς δεδωκέ ναι ἵ ν̓ ἐ ν τοῖ ς λοιποῖ ς ἅ πασι καὶ τού του μά λιστα τὴ ν προσή κουσαν φροντί δα ποιή σωνται καὶ μὴ ἀ νά σχωνται περιορᾶ ν τοιοῦ το γινό μενον.
10.0.6.5
διό περ εἴ τινας τοιού τους ἀ νθρώ πους ἐ ν αὐ τῇ μανί ᾳ ἐ πιμέ νειν κατί δοις, ἄ νευ τινὸ ς ἀ μφιβολί ας τοῖ ς προειρημέ νοις δικασταῖ ς πρό σελθε καὶ αὐ τὸ τοῦ το προσανέ νεγκε ὅ πως αὐ τοὺ ς ἐ κεῖ νοι, καθά περ αὐ τοῖ ς παροῦ σιν ἐ κέ λευσα, ἐ πιστρέ ψωσιν. ἡ θειό της τοῦ μεγά λου θεοῦ σε διαφυλά ξαι ἐ πὶ πολλοῖ ς ἔ τεσιν.
10.0.7.1
Χαῖ ρε,̓ Ανυλῖ νε, τιμιώ τατε ἡ μῖ ν. ἐ πειδὴ ἐ κ πλειό νων πραγμά των φαί νεται παρεξουθενηθεῖ σαν τὴ ν θρῃ σκεί αν, ἐ ν ᾗ ἡ κορυφαί α τῆ ς ἁ γιωτά της ἐ πουρανί ου αἰ δὼ ς φυλά ττεται, μεγά λους κινδύ νους ἐ νηνοχέ ναι τοῖ ς δημοσί οις πρά γμασιν αὐ τή ν τε ταύ την ἐ νθέ σμως ἀ ναληφθεῖ σαν καὶ φυλαττομέ νην μεγί στην εὐ τυχί αν τῷ̔ Ρωμαϊ κῷ ὀ νό ματι καὶ σύ μπασι τοῖ ς τῶ ν ἀ νθρώ πων πρά γμασιν ἐ ξαί ρετον εὐ δαιμονί αν παρεσχηκέ ναι, τῶ ν θεί ων εὐ εργεσιῶ ν τοῦ το παρεχουσῶ ν, ἔ δοξεν ἐ κεί νους τοὺ ς ἄ νδρας τοὺ ς τῇ ὀ φειλομέ νῃ ἁ γιό τητι καὶ τῇ τοῦ νό μου τού του παρεδρί ᾳ τὰ ς ὑ πηρεσί ας τὰ ς ἐ ξ αὐ τῶ ν τῇ τῆ ς θεί ας θρῃ σκεί ας θεραπεί ᾳ παρέ χοντας τῶ ν καμά των τῶ ν ἰ δί ων τὰ ἔ παθλα κομί σασθαι,̓ Ανυλῖ νε τιμιώ τατε.
10.0.7.2
διό περ ἐ κεί νους τοὺ ς εἴ σω τῆ ς ἐ παρχί ας τῆ ς σοι πεπιστευμέ νης ἐ ν τῇ καθολικῇ ἐ κκλησί ᾳ, ᾗ Καικιλιανὸ ς ἐ φέ στηκεν, τὴ ν ἐ ξ αὐ τῶ ν ὑ πηρεσί αν τῇ ἁ γί ᾳ ταύ τῃ θρῃ σκεί ᾳ παρέ χοντας, οὕ σπερ κληρικοὺ ς ἐ πονομά ζειν εἰ ώ θασιν, ἀ πὸ πά ντων ἅ παξ ἁ πλῶ ς τῶ ν λειτουργιῶ ν βού λομαι ἀ λειτουργή τους διαφυλαχθῆ ναι, ὅ πως μὴ διά τινος πλά νης ἢ ἐ ξολισθή σεως ἱ εροσύ λου ἀ πὸ τῆ ς θεραπεί ας τῆ ς τῇ θειό τητι ὀ φειλομέ νης ἀ φέ λκωνται, ἀ λλὰ μᾶ λλον ἄ νευ τινὸ ς ἐ νοχλή σεως τῷ ἰ δί ῳ νό μῳ ἐ ξυπηρετῶ νται, ὧ νπερ μεγί στην περὶ τὸ θεῖ ον λατρεί αν ποιουμέ νων πλεῖ στον ὅ σον τοῖ ς κοινοῖ ς πρά γμασι συνοί σειν δοκεῖ. ἔ ρρωσο,̓ Ανυλῖ νε, τιμιώ τατε καὶ ποθεινό τατε ἡ μῖ ν.
10.0.8.1
Τοιαῦ τα μὲ ν οὖ ν ἡ μῖ ν ἡ θεί α καὶ οὐ ρά νιος τῆ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἐ πιφανεί ας ἐ δωρεῖ το χά ρις, τοσαύ τη τε ἅ πασιν ἀ νθρώ ποις ἀ γαθῶ ν ἀ φθονί α διὰ τῆ ς ἡ μετέ ρας ἐ πρυτανεύ ετο εἰ ρή νης. καὶ ὧ δε μὲ ν τὰ καθ̓ ἡ μᾶ ς ἐ ν εὐ φροσύ ναις καὶ πανηγύ ρεσιν ἐ τελεῖ το:
10.0.8.2
οὐ κ ἦ ν δὲ ἄ ρα τῷ μισοκά λῳ φθό νῳ τῷ τε φιλοπονή ρῳ δαί μονι φορητὸ ς ἡ τῶ ν ὁ ρωμέ νων θέ α, ὥ σπερ οὖ ν οὐ δὲ Λικιννί ῳ πρὸ ς σώ φρονα λογισμὸ ν ἐ τύ γχανεν αὐ τά ρκη τὰ τοῖ ς πρό σθεν δεδηλωμέ νοις τυρά ννοις συμβεβηκό τα: ὃ ς εὐ φερομέ νης τῆ ς ἀ ρχῆ ς αὐ τῷ βασιλέ ως τε μεγά λου Κωνσταντί νου δευτερεί ων τιμῆ ς ἐ πιγαμβρί ας τε καὶ συγγενεί ας τῆ ς ἀ νωτά τω ἠ ξιωμέ νος, μιμή σεως μὲ ν τῆ ς τῶ ν καλῶ ν ἀ πελιμπά νετο, τῆ ς δὲ τῶ ν ἀ σεβῶ ν τυρά ννων μοχθηρί ας ἐ ζή λου τὴ ν κακοτροπί αν, καὶ ὧ ν τοῦ βί ου τὴ ν καταστροφὴ ν ἐ πεῖ δεν αὐ τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς, τού των ἕ πεσθαι τῇ γνώ μῃ μᾶ λλον ἢ τῇ τοῦ κρεί ττονος ἐ μμέ νειν φιλί ᾳ τε καὶ διαθέ σει ᾑ ρεῖ το.
10.0.8.3
διαφθονηθεί ς γέ τοι τῷ πανευεργέ τῃ, πό λεμον δυσαγῆ καὶ δεινό τατον πρὸ ς αὐ τὸ ν ἐ κφέ ρει, οὐ φύ σεως νό μων φεισά μενος, οὐ χ ὁ ρκωμοσιῶ ν οὐ χ αἵ ματος οὐ συνθηκῶ ν μνή μην ἐ ν διανοί ᾳ λαβώ ν.
10.0.8.4
ὁ μὲ ν γὰ ρ αὐ τῷ οἷ α πανά γαθος βασιλεὺ ς εὐ νοί ας παρέ χων ἀ ληθοῦ ς σύ μβολα, συγγενεί ας τῆ ς πρὸ ς αὐ τὸ ν οὐ κ ἐ φθό νησεν γά μων τε λαμπρῶ ν ἀ δελφῆ ς μετουσί αν οὐ κ ἀ πηρνή σατο, ἀ λλὰ καὶ τῆ ς ἐ κ πατέ ρων εὐ γενεί ας βασιλικοῦ τε ἀ νέ καθεν αἵ ματος κοινωνὸ ν γενέ σθαι ἠ ξί ωσεν τῆ ς τε κατὰ πά ντων ἀ πολαύ ειν ἀ ρχῆ ς οἷ α κηδεστῇ καὶ συμβασιλεῖ παρεῖ χεν τὴ ν ἐ ξουσί αν, οὐ κ ἔ λαττον μέ ρος τῶ ν ὑ πὸ̔ Ρωμαί ους ἐ θνῶ ν διέ πειν αὐ τῷ καὶ διοικεῖ ν κεχαρισμέ νος.
10.0.8.5
ὁ δ̓ ἔ μπαλιν τού τοις τἀ ναντί α διεπρά ττετο, παντοί ας ὁ σημέ ραι κατὰ τοῦ κρεί ττονος μηχανὰ ς ἐ πιτεχνώ μενος πά ντας τε ἐ πινοῶ ν ἐ πιβουλῆ ς τρό πους, ὡ ς ἂ ν κακοῖ ς τὸ ν εὐ εργέ την ἀ μεί ψοιτο. τὰ μὲ ν οὖ ν πρῶ τα πειρώ μενος τὴ ν συσκευὴ ν ἐ πικρύ πτειν, φί λος εἶ ναι προσεποιεῖ το, δό λῳ τε καὶ ἀ πά τῃ πλειστά κις ἐ πιθέ μενος ῥ ᾷ στα ἂ ν τυχεῖ ν τοῦ προσδοκωμέ νου ἤ λπισεν:
10.0.8.6
τῷ δὲ ἄ ρα ὁ θεὸ ς ἦ ν φί λος κηδεμώ ν τε καὶ φύ λαξ, ὃ ς αὐ τῷ τὰ ς ἐ ν ἀ πορρή τῳ καὶ σκό τει μηχανωμέ νας ἐ πιβουλὰ ς εἰ ς φῶ ς ἄ γων διή λεγχεν. τοσοῦ τον ἀ ρετῆ ς τὸ μέ γα τῆ ς θεοσεβεί ας ὅ πλον πρὸ ς ἄ μυναν μὲ ν ἐ χθρῶ ν, οἰ κεί ας δὲ φυλακὴ ν σωτηρί ας ἰ σχύ ει: ᾧ δὴ πεφραγμέ νος ὁ θεοφιλέ στατος ἡ μῶ ν βασιλεὺ ς τὰ ς τοῦ δυσωνύ μου πολυπλό κους ἐ πιβουλὰ ς διεδί δρασκεν.
10.0.8.7
ὃ δὲ τὴ ν λαθραί αν συσκευὴ ν ὡ ς οὐ δαμῶ ς ἑ ώ ρα κατὰ γνώ μην αὐ τῷ χωροῦ σαν, τοῦ θεοῦ πά ντα δό λον τε καὶ ῥ ᾳ διουργί αν τῷ θεοφιλεῖ βασιλεῖ κατά φωρα ποιοῦ ντος, οὐ κέ θ̓ οἷ ό ς τε ὢ ν ἐ πικρύ πτεσθαι, προφανῆ πό λεμον αἴ ρεται.
10.0.8.8
ὁ μό σε δῆ τα Κωνσταντί νῳ πολεμεῖ ν διαγνού ς, ἤ δη καὶ κατὰ τοῦ θεοῦ τῶ ν ὅ λων, ὃ ν ἠ πί στατο σέ βειν αὐ τό ν, παρατά ττεσθαι ὡ ρμᾶ το, κἄ πειτα τοὺ ς ὑ π̓ αὐ τῷ θεοσεβεῖ ς, μηδὲ ν μηδ̓ ὅ λως πώ ποτε τὴ ν ἀ ρχὴ ν αὐ τοῦ λυπηρὸ ν διαθεμέ νους, ἠ ρέ μα τέ ως καὶ ἡ συχῇ πολιορκεῖ ν ἐ πεβά λλετο. καὶ τοῦ τ̓ ἔ πραττεν, δεινῶ ς ἀ βλεπτεῖ ν ὑ πὸ τῆ ς ἐ μφύ του κακί ας ἠ ναγκασμέ νος.
10.0.8.9
οὔ τ̓ οὖ ν τὴ ν μνή μην τῶ ν πρὸ αὐ τοῦ Χριστιανοὺ ς ἐ κδιωξά ντων πρὸ ὀ φθαλμῶ ν ἔ θετο οὐ δ̓ ὧ ν αὐ τὸ ς ὀ λετὴ ρ καὶ τιμωρὸ ς δἰ ἃ ς μετῆ λθον ἀ σεβεί ας κατέ στη: ἀ λλὰ γὰ ρ τοῦ σώ φρονος ἐ κτραπεὶ ς λογισμοῦ, διαρρή δην δὲ μανεὶ ς τὰ ς φρέ νας, τὸ ν θεὸ ν αὐ τὸ ν οἷ α δὴ Κωνσταντί νου βοηθὸ ν ἀ ντὶ τοῦ βοηθουμέ νου πολεμεῖ ν ἐ γνώ κει.
10.0.8.10
Καὶ πρῶ τα μὲ ν τῆ ς οἰ κί ας τῆ ς αὐ τοῦ πά ντα Χριστιανὸ ν ἀ πελαύ νει, ἔ ρημον αὐ τὸ ς αὑ τὸ ν ὁ δεί λαιος τῆ ς τού των καθιστὰ ς ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν εὐ χῆ ς, ἣ ν ὑ πὲ ρ ἁ πά ντων αὐ τοῖ ς ποιεῖ σθαι πά τριον μά θημα τυγχά νει: εἶ τα δὲ τοὺ ς κατὰ πό λιν στρατιώ τας ἐ κκρί νεσθαι καὶ ἀ ποβά λλεσθαι τοῦ τῆ ς τιμῆ ς ἀ ξιώ ματος, εἰ μὴ τοῖ ς δαί μοσιν θύ ειν αἱ ροῖ ντο, παρακελεύ εται. Καὶ ἔ τι γε ταῦ τα ἦ ν μικρά, τῇ τῶ ν μειζό νων συγκρινό μενα παραθέ σει.
10.0.8.11
τί δεῖ τῶ ν καθ̓ ἕ καστα καὶ κατὰ μέ ρος τῷ θεομισεῖ πεπραγμέ νων μνημονεύ ειν ὅ πως τε νό μους ἀ νό μους ὁ παρανομώ τατος ἐ ξεῦ ρεν; τού ς γέ τοι ἐ ν ταῖ ς εἱ ρκταῖ ς ταλαιπωρουμέ νους ἐ νομοθέ τει μηδέ να μεταδό σει τροφῆ ς φιλανθρωπεύ εσθαι μηδ̓ ἐ λεεῖ ν τοὺ ς ἐ ν δεσμοῖ ς λιμῷ διαφθειρομέ νους μηδ̓ ἁ πλῶ ς ἀ γαθὸ ν εἶ ναι μηδέ να μηδ̓ ἀ γαθό ν τι πρά ττειν τοὺ ς καὶ πρὸ ς αὐ τῆ ς τῆ ς φύ σεως ἐ πὶ τὸ συμπαθὲ ς τῶ ν πέ λας ἑ λκομέ νους. καὶ ἦ ν γε νό μων οὗ τος ἄ ντικρυς ἀ ναιδὴ ς καὶ ἀ πηνέ στατος, πᾶ σαν ἥ μερον ὑ περεξά γων φύ σιν, ἐ φ̓ ᾧ καὶ τιμωρί α προσέ κειτο τοὺ ς ἐ λεοῦ ντας τὰ ἴ σα πά σχειν τοῖ ς ἐ λεουμέ νοις δεσμοῖ ς τε καὶ φυλακαῖ ς καθεί ργνυσθαι, τὴ ν ἴ σην τοῖ ς καταπονουμέ νοις ὑ πομέ νοντας τιμωρί αν, τοὺ ς τὰ φιλά νθρωπα διακονουμέ νους.
10.0.8.12
τοιαῦ ται αἱ Λικιννί ου διατά ξεις. τί χρὴ τὰ ς περὶ γά μων καινοτομί ας ἀ παριθμεῖ σθαι ἢ τοὺ ς ἐ πὶ τοῖ ς τὸ ν βί ον μεταλλά ττουσιν νεωτερισμοὺ ς αὐ τοῦ, δἰ ὧ ν τοὺ ς παλαιοὺ ς̔ Ρωμαί ων εὖ καὶ σοφῶ ς κειμέ νους νό μους περιγρά ψαι τολμή σας, βαρβά ρους τινὰ ς καὶ ἀ νημέ ρους ἀ ντεισῆ γεν, νό μους ἀ νό μους ὡ ς ἀ ληθῶ ς καὶ παρανό μους, ἐ πισκή ψεις τε μυρί ας κατὰ τῶ ν ὑ ποχειρί ων ἐ θνῶ ν ἐ πενό ει χρυσοῦ τε καὶ ἀ ργύ ρου παντοί ας εἰ σπρά ξεις ἀ ναμετρή σεις τε γῆ ς καὶ τῶ ν κατ̓ ἀ γροὺ ς μηκέ τ̓ ὄ ντων ἀ νθρώ πων πρό παλαι δὲ κατοιχομέ νων ἐ πιζή μιον κέ ρδος,
10.0.8.13
οἵ ους δ̓ ἐ φεῦ ρεν ἐ πὶ τού τοις ὁ μισά νθρωπος κατὰ μηδὲ ν ἠ δικηκό των ἐ ξορισμού ς, οἵ ας εὐ πατριδῶ ν καὶ ἀ ξιολό γων ἀ νδρῶ ν ἀ παγωγά ς, ὧ ν δὴ τὰ ς κουριδί ας ἀ ποζευγνὺ ς γαμετὰ ς μιαροῖ ς τισιν οἰ κέ ταις ἐ φ̓ ὕ βρει πρά ξεως αἰ σχρᾶ ς παρεδί δου, ὅ σαις δὲ αὐ τὸ ς ὁ ἐ σχατό γηρως γυναιξὶ ν ὑ πά νδροις παρθέ νοις τε κό ραις ἐ μπαροινῶ ν τὴ ν ἀ κό λαστον τῆ ς αὐ τοῦ ψυχῆ ς ἐ πιθυμί αν ἐ πλή ρου— τί χρὴ ταῦ τα μηκύ νειν, τῆ ς τῶ ν ἐ σχά των αὐ τοῦ πρά ξεων ὑ περβολῆ ς μικρὰ τὰ πρῶ τα καὶ τὸ μηθὲ ν εἶ ναι διελεγχού σης;
10.0.8.14
Τὸ γοῦ ν τέ λος αὐ τῷ τῆ ς μανί ας ἐ πὶ τοὺ ς ἐ πισκό πους ἐ χώ ρει, ἤ δη τε τού τους, ὡ ς ἂ ν τοῦ ἐ πὶ πά ντων θεοῦ θερά ποντας, ἐ ναντί ους ὑ πά ρχειν οἷ ς ἔ δρα ἡ γού μενος, οὔ πω μὲ ν ἐ κ τοῦ φανεροῦ διὰ τὸ ν ἀ πὸ τοῦ κρεί ττονος φό βον, λά θρα δὲ αὖ θις καὶ δολί ως συνεσκευά ζετο, ἀ νῄ ρει τε τού των δἰ ἐ πιβουλῆ ς τῶ ν ἡ γεμό νων τοὺ ς δοκιμωτά τους. καὶ ὁ τρό πος δὲ τοῦ κατ̓ αὐ τῶ ν φό νου ξέ νος τις ἦ ν καὶ οἷ ος οὐ δεπώ ποτε ἠ κού σθη.
10.0.8.15
τὰ γοῦ ν ἀ μφὶ τὴ ν̓ Αμά σειαν καὶ τὰ ς λοιπὰ ς τοῦ Πό ντου πό λεις κατεργασθέ ντα πᾶ σαν ὑ περβολὴ ν ὠ μό τητος ὑ περηκό ντισεν: ἔ νθα τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν τοῦ θεοῦ αἳ μὲ ν ἐ ξ ὕ ψους εἰ ς ἔ δαφος αὖ θις κατερρί πτοντο, τὰ ς δὲ ἀ πέ κλειον, ὡ ς ἂ ν μὴ συνά γοιτό τις τῶ ν εἰ ωθό των μηδὲ τῷ θεῷ τὰ ς ἐ ποφειλομέ νας ἀ ποδιδῷ λατρεί ας.
10.0.8.16
συντελεῖ σθαι γὰ ρ οὐ χ ἡ γεῖ το ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ τὰ ς εὐ χά ς, συνειδό τι φαύ λῳ τοῦ το λογιζό μενος, ἀ λλ̓ ὑ πὲ ρ τοῦ θεοφιλοῦ ς βασιλέ ως πά ντα πρά ττειν ἡ μᾶ ς καὶ τὸ ν θεὸ ν ἱ λεοῦ σθαι πέ πειστο: ἔ νθεν ὡ ρμᾶ το καθ̓ ἡ μῶ ν τὸ ν θυμὸ ν ἐ πισκή πτειν.
10.0.8.17
καὶ δῆ τα τῶ ν ἡ γεμό νων οἱ κό λακες, τὰ φί λα πρά ττειν τῷ δυσαγεῖ πεπεισμέ νοι, τῶ ν ἐ πισκό πων τοὺ ς μὲ ν συνή θως ταῖ ς τῶ ν κακού ργων ἀ νδρῶ ν περιέ βαλλον τιμωρί αις, ἀ πή γοντό τε καὶ ἐ κολά ζοντο ἀ προφασί στως τοῖ ς μιαιφό νοις ὁ μοί ως οἱ μηδὲ ν ἠ δικηκό τες: ἤ δη δέ τινες καινοτέ ραν ὑ πέ μενον τελευτή ν, ξί φει τὸ σῶ μα εἰ ς πολλὰ τμή ματα κατακρεουργού μενοι καὶ μετὰ τὴ ν ἀ πηνῆ ταύ την καὶ φρικτοτά την θέ αν τοῖ ς τῆ ς θαλά σσης βυθοῖ ς ἰ χθύ σιν εἰ ς βορὰ ν ῥ ιπτού μενοι.
10.0.8.18
φυγαὶ δὴ αὖ θις ἐ πὶ τού τοις τῶ ν θεοσεβῶ ν ἐ γί νοντο ἀ νδρῶ ν, καὶ πά λιν ἀ γροὶ καὶ πά λιν ἐ ρημί αι νά παι τε καὶ ὄ ρη τοὺ ς Χριστοῦ θερά ποντας ὑ πεδέ χοντο. ἐ πεὶ δὲ καὶ ταῦ τα τοῦ τον προυχώ ρει τῷ δυσσεβεῖ τὸ ν τρό πον, λοιπὸ ν καὶ τὸ ν κατὰ πά ντων ἀ νακινεῖ ν διωγμὸ ν ἐ πὶ διά νοιαν ἐ βά λλετο,
10.0.8.19
ἐ κρά τει τε γνώ μης καὶ οὐ δὲ ν ἐ μποδὼ ν ἦ ν αὐ τῷ μὴ οὐ χὶ ἐ ν ἔ ργῳ χωρεῖ ν, εἰ μὴ τά χιστα τὸ μέ λλον ἔ σεσθαι προλαβὼ ν ὁ τῶ ν οἰ κεί ων ψυχῶ ν ὑ πέ ρμαχος θεὸ ς ὡ ς ἐ ν βαθεῖ σκό τῳ καὶ νυκτὶ ζοφωδεστά τῃ φωστῆ ρα μέ γαν ἀ θρό ως καὶ σωτῆ ρα τοῖ ς πᾶ σιν ἐ ξέ λαμψεν, τὸ ν αὐ τοῦ θερά ποντα Κωνσταντῖ νον ὑ ψηλῷ βραχί ονι ἐ πὶ τὰ τῇ δε χειραγωγή σας.
10.0.9.1
τού τῳ μὲ ν οὖ ν ἄ νωθεν ἐ ξ οὐ ρανοῦ καρπὸ ν εὐ σεβεί ας ἐ πά ξιον τὰ τρό παια τῆ ς κατὰ τῶ ν ἀ σεβῶ ν παρεῖ χε νί κης, τὸ ν δ̓ ἀ λιτή ριον αὐ τοῖ ς συμβού λοις ἅ πασιν καὶ φί λοις ὑ πὸ τοῖ ς Κωνσταντί νου ποσὶ ν πρηνῆ κατέ βαλεν.
10.0.9.2
̔ Ως γὰ ρ εἰ ς ἔ σχατα μανί ας τὰ κατ̓ αὐ τὸ ν ἤ λαυνεν, οὐ κέ τ̓ ἀ νεκτὸ ν εἶ ναι λογισά μενος βασιλεὺ ς ὁ τῷ θεῷ φί λος τὸ ν σώ φρονα συναγαγὼ ν λογισμὸ ν καὶ τὸ ν στερρὸ ν τοῦ δικαί ου τρό πον φιλανθρωπί ᾳ κερασά μενος, ἐ παμῦ ναι κρί νει τοῖ ς ὑ πὸ τῷ τυρά ννῳ ταλαιπωρουμέ νοις, καὶ τό γε πλεῖ στον ἀ νθρώ πων γέ νος, βραχεῖ ς λυμεῶ νας ἐ κποδὼ ν ποιησά μενος, ἀ νασώ σασθαι ὁ ρμᾶ ται.
10.0.9.3
μό νῃ γὰ ρ αὐ τῷ χρωμέ νῳ φιλανθρωπί ᾳ τὸ ν πρὸ τού του χρό νον καὶ τὸ ν οὐ συμπαθεί ας ἄ ξιον ἐ λεοῦ ντι, τῷ μὲ ν οὐ δὲ ν ἐ γί νετο πλέ ον, τῆ ς κακί ας οὐ κ ἀ παλλαττομέ νῳ, αὔ ξοντι δὲ μᾶ λλον τὴ ν κατὰ τῶ ν ὑ ποχειρί ων ἐ θνῶ ν λύ τταν, τοῖ ς δὲ κακουμέ νοις οὔ τις ἐ λεί πετο σωτηρί ας ἐ λπί ς, ὑ πὸ δεινῷ θηρὶ κατατυραννουμέ νοις.
10.0.9.4
δἰ ὃ δὴ τῷ φιλαγά θῳ μί ξας τὸ μισοπό νηρον ὁ τῶ ν ἀ γαθῶ ν ἀ ρωγὸ ς πρό εισιν ἅ μα παιδὶ Κρί σπῳ βασιλεῖ φιλανθρωποτά τῳ σωτή ριον δεξιὰ ν ἅ πασιν τοῖ ς ἀ πολλυμέ νοις ἐ κτεί νας: εἶ θ̓ οἷ α παμβασιλεῖ θεῷ θεοῦ τε παιδὶ σωτῆ ρι ἁ πά ντων ποδηγῷ καὶ συμμά χῳ χρώ μενοι, πατὴ ρ ἅ μα καὶ υἱ ὸ ς ἄ μφω κύ κλῳ διελό ντες τὴ ν κατὰ τῶ ν θεομισῶ ν παρά ταξιν, ῥ ᾳ δί αν τὴ ν νί κην ἀ ποφέ ρονται, τῶ ν κατὰ τὴ ν συμβολὴ ν πά ντων ἐ ξευμαρισθέ ντων αὐ τοῖ ς ὑ πὸ τοῦ θεοῦ κατὰ γνώ μην.
10.0.9.5
ἀ θρό ως δῆ τα καὶ λό γου θᾶ ττον οἱ μὲ ν χθὲ ς καὶ πρὸ ἡ μέ ρας θανά του πνέ οντες καὶ ἀ πειλῆ ς οὐ κέ τ̓ ἦ σαν, οὐ δὲ μέ χρις ὀ νό ματος μνημονευό μενοι, γραφαί τε αὐ τῶ ν καὶ τιμαὶ τὴ ν ἀ ξί αν αἰ σχύ νην ἀ πελά μβανον, καὶ ἃ τοῖ ς πά λαι δυσσεβέ σιν τυρά ννοις ἐ νεῖ δεν αὐ τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς Λικί ννιος, ταῦ τα ὁ μοί ως καὶ αὐ τὸ ς ἔ πασχεν, ὅ τι μηδ̓ αὐ τὸ ς ἐ δέ ξατο παιδεί αν μηδὲ ἐ πὶ ταῖ ς τῶ ν πέ λας ἐ σωφρονί σθη μά στιξιν, τὴ ν ὁ μοί αν δ̓ ἐ κεί νοις τῆ ς ἀ σεβεί ας μετελθὼ ν ὁ δό ν, ἐ πὶ τὸ ν ἴ σον αὐ τοῖ ς ἐ νδί κως περιηνέ χθη κρημνό ν.
10.0.9.6
̓ Αλλ̓ οὗ τος μὲ ν ταύ τῃ πῃ βεβλημέ νος ἔ κειτο: ὁ δ̓ ἀ ρετῇ πά σῃ θεοσεβεί ας ἐ κπρέ πων μέ γιστος νικητὴ ς Κωνσταντῖ νος σὺ ν παιδὶ Κρί σπῳ, βασιλεῖ θεοφιλεστά τῳ καὶ τὰ πά ντα τοῦ πατρὸ ς ὁ μοί ῳ, τὴ ν οἰ κεί αν ἑ ῴ αν ἀ πελά μβανον καὶ μί αν ἡ νωμέ νην τὴ ν̔ Ρωμαί ων κατὰ τὸ παλαιὸ ν παρεῖ χον ἀ ρχή ν, τὴ ν ἀ π̓ ἀ νί σχοντος ἡ λί ου πᾶ σαν ἐ ν κύ κλῳ κατὰ θά τερα τῆ ς οἰ κουμέ νης ἄ ρκτον τε ὁ μοῦ καὶ μεσημβρί αν εἰ ς ἔ σχατα δυομέ νης ἡ μέ ρας ὑ πὸ τὴ ν αὐ τῶ ν ἄ γοντες εἰ ρή νην.
10.0.9.7
ἀ φῄ ρητο δ̓ οὖ ν ἐ ξ ἀ νθρώ πων πᾶ ν δέ ος τῶ ν πρὶ ν αὐ τοὺ ς πιεζού ντων, λαμπρὰ ς δ̓ ἐ τέ λουν καὶ πανηγυρικὰ ς ἑ ορτῶ ν ἡ μέ ρας, ἦ ν τε φωτὸ ς ἔ μπλεα πά ντα, καὶ μειδιῶ σι προσώ ποις ὄ μμασί τε φαιδροῖ ς οἱ πρὶ ν κατηφεῖ ς ἀ λλή λους ἔ βλεπον, χορεῖ αι δ̓ αὐ τοῖ ς καὶ ὕ μνοι κατὰ πό λεις ὁ μοῦ καὶ ἀ γροὺ ς τὸ ν παμβασιλέ α θεὸ ν πρώ τιστα πά ντων, ὅ τι δὴ τοῦ τ̓ ἐ διδά χθησαν, κἄ πειτα τὸ ν εὐ σεβῆ βασιλέ α παισὶ ν ἅ μα θεοφιλέ σιν ἐ γέ ραιρον,
10.0.9.8
κακῶ ν δ̓ ἀ μνηστί α παλαιῶ ν ἦ ν καὶ λή θη πά σης δυσσεβεί ας, παρό ντων δ̓ ἀ γαθῶ ν ἀ πό λαυσις καὶ προσέ τι μελλό ντων προσδοκί αι. ἥ πλωντο δ̓ οὖ ν κατὰ πά ντα τό πον τοῦ νικητοῦ βασιλέ ως φιλανθρωπί ας ἔ μπλεοι διατά ξεις νό μοι τε μεγαλοδωρεᾶ ς καὶ ἀ ληθοῦ ς εὐ σεβεί ας γνωρί σματα περιέ χοντες.
10.0.9.9
οὕ τω δῆ τα πά σης τυραννί δος ἐ κκαθαρθεί σης, μό νοις ἐ φυλά ττετο τὰ τῆ ς προσηκού σης βασιλεί ας βέ βαιά τε καὶ ἀ νεπί φθονα Κωνσταντί νῳ καὶ τοῖ ς αὐ τοῦ παισί ν, οἳ τῶ ν πρό σθεν ἁ πά ντων ἀ ποσμή ξαντες τοῦ βί ου τὴ ν θεοστυγί αν, τῶ ν ἐ κ θεοῦ πρυτανευθέ ντων ἀ γαθῶ ν αὐ τοῖ ς ᾐ σθημέ νως τὸ φιλά ρετον καὶ θεοφιλὲ ς τό τε πρὸ ς τὸ θεῖ ον εὐ σεβὲ ς καὶ εὐ χά ριστον δἰ ὧ ν εἰ ς προῦ πτον ἅ πασιν ἀ νθρώ ποις παρέ σχον ὁ ρᾶ ν, ἐ πεδεί ξαντο