Ecclesiastical History
Eusebius of Caesarea (eusebius)Ecclesiast 1 · textus-receptusMore by Eusebius of Caesarea (eusebius)
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/eusebius-of-caesarea" aria-label="More works by Eusebius of Caesarea (eusebius)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
1.0.0.0
Α Τά δε ἡ πρώ τη περιέ χει βί βλος τῆ ς̓ Εκκλησιαστικῆ ς ἱ στορί ας Α Τί ς ἡ τῆ ς ἐ παγγελί ας ὑ πό θεσις. Β̓ Επιτομὴ κεφαλαιώ δης περὶ τῆ ς κατὰ τὸ ν σωτῆ ρα καὶ κύ ριον ἡ μῶ ν τὸ ν Χριστὸ ν τοῦ θεοῦ προυπά ρξεώ ς τε καὶ θεολογί ας. Γ̔ Ως καὶ τὸ̓ Ιησοῦ ὄ νομα καὶ αὐ τὸ δὴ τὸ τοῦ Χριστοῦ ἔ γνωστό τε ἀ νέ καθεν καὶ τετί μητο παρὰ τοῖ ς θεσπεσί οις προφή ταις. Δ̔ Ως οὐ νεώ τερος οὐ δὲ ξενί ζων ἦ ν ὁ τρό πος τῆ ς πρὸ ς αὐ τοῦ καταγγελθεί σης πᾶ σι τοῖ ς ἔ θνεσιν εὐ σεβεί ας. Ε Περὶ τῶ ν χρό νων τῆ ς ἐ πιφανεί ας αὐ τοῦ τῆ ς εἰ ς ἀ νθρώ πους.* ς̔ Ως κατὰ τοὺ ς χρό νους αὐ τοῦ ἀ κολού θως ταῖ ς προφητεί αις ἐ ξέ λιπον ἄ ρχοντες οἱ τὸ πρὶ ν ἐ κ προγό νων διαδοχῆ ς τοῦ̓ Ιουδαί ων ἔ θνους ἡ γού μενοι πρῶ τό ς τε ἀ λλό φυλος βασιλεύ ει αὐ τῶ ν̔ Ηρῴ δης. Ζ Περὶ τῆ ς ἐ ν τοῖ ς εὐ αγγελί οις νομιζομέ νης διαφωνί ας τῆ ς περὶ τοῦ Χριστοῦ γενεαλογί ας. Η Περὶ τῆ ς̔ Ηρῴ δου κατὰ τῶ ν παί δων ἐ πιβουλῆ ς καὶ οἵ α μετῆ λθεν αὐ τὸ ν καταστροφὴ βί ου. Θ Περὶ τῶ ν κατὰ Πιλᾶ τον χρό νων. Ι Περὶ τῶ ν παρὰ̓ Ιουδαί οις ἀ ρχιερέ ων καθ̓ οὓ ς ὁ Χριστὸ ς τὴ ν διδασκαλί αν ἐ ποιή σατο. ΙΑ Τὰ περὶ̓ Ιωά ννου τοῦ βαπτιστοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ μεμαρτυρημέ να. ΙΒ Περὶ τῶ ν μαθητῶ ν τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν. ΙΓ̔ Ιστορί α περὶ τοῦ τῶ ν̓ Εδεσσηνῶ ν δυνά στου.
1.0.1.1
Τὰ ς τῶ ν ἱ ερῶ ν ἀ ποστό λων διαδοχὰ ς σὺ ν καὶ τοῖ ς ἀ πὸ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν καὶ εἰ ς ἡ μᾶ ς διηνυσμέ νοις χρό νοις, ὅ σα τε καὶ πηλί κα πραγματευθῆ ναι κατὰ τὴ ν ἐ κκλησιαστικὴ ν ἱ στορί αν λέ γεται, καὶ ὅ σοι ταύ της διαπρεπῶ ς ἐ ν ταῖ ς μά λιστα ἐ πισημοτά ταις παροικί αις ἡ γή σαντό τε καὶ προέ στησαν, ὅ σοι τε κατὰ γενεὰ ν ἑ κά στην ἀ γρά φως ἢ καὶ διὰ συγγραμμά των τὸ ν θεῖ ον ἐ πρέ σβευσαν λό γον, τί νες τε καὶ ὅ σοι καὶ ὁ πηνί κα νεωτεροποιί ας ἱ μέ ρῳ πλά νης εἰ ς ἔ σχατον ἐ λά σαντες, ψευδωνύ μου γνώ σεως εἰ σηγητὰ ς ἑ αυτοὺ ς ἀ νακεκηρύ χασιν, ἀ φειδῶ ς οἷ α λύ κοι βαρεῖ ς τὴ ν Χριστοῦ ποί μνην ἐ πεντρί βοντες,
1.0.1.2
πρὸ ς ἐ πὶ τού τοις καὶ τὰ παραυτί κα τῆ ς κατὰ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἐ πιβουλῆ ς τὸ πᾶ ν̓ Ιουδαί ων ἔ θνος περιελθό ντα, ὅ σα τε αὖ καὶ ὁ ποῖ α καθ̓ οἵ ους τε χρό νους πρὸ ς τῶ ν ἐ θνῶ ν ὁ θεῖ ος πεπολέ μηται λό γος, καὶ πηλί κοι κατὰ καιροὺ ς τὸ ν δἰ αἵ ματος καὶ βασά νων ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ διεξῆ λθον ἀ γῶ να, τά τ̓ ἐ πὶ τού τοις καὶ καθ̓ ἡ μᾶ ς αὐ τοὺ ς μαρτύ ρια καὶ τὴ ν ἐ πὶ πά σιν ἵ λεω καὶ εὐ μενῆ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἀ ντί ληψιν γραφῇ παραδοῦ ναι προῃ ρημέ νος, οὐ δ̓ ἄ λλοθεν ἢ ἀ πὸ πρώ της ἄ ρξομαι τῆ ς κατὰ τὸ ν σωτῆ ρα καὶ κύ ριον ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ ν τὸ ν
1.0.1.3
Χριστὸ ν τοῦ θεοῦ οἰ κονομί ας. ἀ λλά μοι συγγνώ μην εὐ γνωμό νων ἐ ντεῦ θεν ὁ λό γος αἰ τεῖ, μεί ζονα ἢ καθ̓ ἡ μετέ ραν δύ ναμιν ὁ μολογῶ ν εἶ ναι τὴ ν ἐ παγγελί αν ἐ ντελῆ καὶ ἀ παρά λειπτον ὑ ποσχεῖ ν, ἐ πεὶ καὶ πρῶ τοι νῦ ν τῆ ς ὑ ποθέ σεως ἐ πιβά ντες οἷ ά τινα ἐ ρή μην καὶ ἀ τριβῆ ἰ έ ναι ὁ δὸ ν ἐ γχειροῦ μεν, θεὸ ν μὲ ν ὁ δηγὸ ν καὶ τὴ ν τοῦ κυρί ου συνεργὸ ν σχή σειν εὐ χό μενοι δύ ναμιν, ἀ νθρώ πων γε μὴ ν οὐ δαμῶ ς εὑ ρεῖ ν οἷ οί τε ὄ ντες ἴ χνη γυμνὰ τὴ ν αὐ τὴ ν ἡ μῖ ν προωδευκό των, μὴ ὅ τι σμικρὰ ς αὐ τὸ μό νον προφά σεις, δἰ ὧ ν ἄ λλος ἄ λλως ὧ ν διηνύ κασι χρό νων μερικὰ ς ἡ μῖ ν καταλελοί πασι διηγή σεις, πό ρρωθεν ὥ σπερ εἰ πυρσοὺ ς τὰ ς ἑ αυτῶ ν προανατεί νοντες φωνὰ ς καὶ ἄ νωθέ ν ποθεν ὡ ς ἐ ξ ἀ πό πτου καὶ ἀ πὸ σκοπῆ ς βοῶ ντες καὶ διακελευό μενοι, ᾗ χρὴ βαδί ζειν καὶ τὴ ν τοῦ λό γου πορεί αν ἀ πλανῶ ς καὶ ἀ κινδύ νως εὐ θύ νειν.
1.0.1.4
ὅ σα τοί νυν εἰ ς τὴ ν προκειμέ νην ὑ πό θεσιν λυσιτελεῖ ν ἡ γού μεθα τῶ ν αὐ τοῖ ς ἐ κεί νοις σπορά δην μνημονευθέ ντων, ἀ ναλεξά μενοι καὶ ὡ ς ἂ ν ἐ κ λογικῶ ν λειμώ νων τὰ ς ἐ πιτηδεί ους αὐ τῶ ν τῶ ν πά λαι συγγραφέ ων ἀ πανθισά μενοι φωνά ς, δἰ ὑ φηγή σεως ἱ στορικῆ ς πειρασό μεθα σωματοποιῆ σαι, ἀ γαπῶ ντες, εἰ καὶ μὴ ἁ πά ντων, τῶ ν δ̓ οὖ ν μά λιστα διαφανεστά των τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἀ ποστό λων τὰ ς διαδοχὰ ς κατὰ τὰ ς διαπρεπού σας ἔ τι καὶ νῦ ν μνημονευομέ νας ἐ κκλησί ας ἀ νασωσαί μεθα.
1.0.1.5
ἀ ναγκαιό τατα δέ μοι πονεῖ σθαι τὴ ν ὑ πό θεσιν ἡ γοῦ μαι, ὅ τι μηδέ να πω εἰ ς δεῦ ρο τῶ ν ἐ κκλησιαστικῶ ν συγγραφέ ων διέ γνων περὶ τοῦ το τῆ ς γραφῆ ς σπουδὴ ν πεποιημέ νον τὸ μέ ρος: ἐ λπί ζω δ̓ ὅ τι καὶ ὠ φελιμωτά τη τοῖ ς φιλοτί μως περὶ τὸ χρηστομαθὲ ς τῆ ς ἱ στορί ας ἔ χουσιν ἀ ναφανή σεται.
1.0.1.6
ἤ δη μὲ ν οὖ ν τού των καὶ πρό τερον ἐ ν οἷ ς διετυπωσά μην χρονικοῖ ς κανό σιν ἐ πιτομὴ ν κατεστησά μην, πληρεστά την δ̓ οὖ ν ὅ μως αὐ τῶ ν ἐ πὶ τοῦ παρό ντος ὡ ρμή θην τὴ ν ἀ φή γησιν ποιή σασθαι.
1.0.1.7
Καὶ ἄ ρξεταί γέ μοι ὁ λό γος, ὡ ς ἔ φην, ἀ πὸ τῆ ς κατὰ τὸ ν Χριστὸ ν ἐ πινοουμέ νης ὑ ψηλοτέ ρας καὶ κρεί ττονος ἢ κατὰ ἄ νθρωπον
1.0.1.8
οἰ κονομί ας τε καὶ θεολογί ας. καὶ γὰ ρ τὸ ν γραφῇ μέ λλοντα τῆ ς ἐ κκλησιαστικῆ ς ὑ φηγή σεως παραδώ σειν τὴ ν ἱ στορί αν, ἄ νωθεν ἐ κ πρώ της τῆ ς κατ̓ αὐ τὸ ν τὸ ν Χριστό ν, ὅ τιπερ ἐ ξ αὐ τοῦ καὶ τῆ ς προσωνυμί ας ἠ ξιώ θημεν, θειοτέ ρας ἢ κατὰ τὸ δοκοῦ ν τοῖ ς πολλοῖ ς οἰ κονομί ας ἀ ναγκαῖ ον ἂ ν εἴ η κατά ρξασθαι.
1.0.2.1
Διττοῦ δὲ ὄ ντος τοῦ κατ̓ αὐ τὸ ν τρό που, καὶ τοῦ μὲ ν σώ ματος ἐ οικό τος κεφαλῇ, ᾗ θεὸ ς ἐ πινοεῖ ται, τοῦ δὲ ποσὶ παραβαλλομέ νου, ᾗ τὸ ν ἡ μῖ ν ἄ νθρωπον ὁ μοιοπαθῆ τῆ ς ἡ μῶ ν αὐ τῶ ν ἕ νεκεν ὑ πέ δυ σωτηρί ας, γέ νοιτ̓ ἂ ν ἡ μῖ ν ἐ ντεῦ θεν ἐ ντελὴ ς ἡ τῶ ν ἀ κολού θων διή γησις, εἰ τῆ ς κατ̓ αὐ τὸ ν ἱ στορί ας ἁ πά σης ἀ πὸ τῶ ν κεφαλαιωδεστά των καὶ κυριωτά των τοῦ λό γου τὴ ν ὑ φή γησιν ποιησαί μεθα: ταύ τῃ δὲ καὶ τῆ ς Χριστιανῶ ν ἀ ρχαιό τητος τὸ παλαιὸ ν ὁ μοῦ καὶ θεοπρεπὲ ς τοῖ ς νέ αν αὐ τὴ ν καὶ ἐ κτετοπισμέ νην, χθὲ ς καὶ οὐ πρό τερον φανεῖ σαν, ὑ πολαμβά νουσιν ἀ ναδειχθή σεται.
1.0.2.2
Γέ νους μὲ ν οὖ ν καὶ ἀ ξί ας αὐ τῆ ς τε οὐ σί ας τοῦ Χριστοῦ καὶ φύ σεως οὔ τις ἂ ν εἰ ς ἔ κφρασιν αὐ τά ρκης γέ νοιτο λό γος, ᾗ καὶ τὸ πνεῦ μα τὸ θεῖ ον ἐ ν προφητεί αις“ τὴ ν γενεὰ ν αὐ τοῦ” φησὶ ν“ τί ς διηγή σεται;” ὅ τι δὴ οὔ τε τὸ ν πατέ ρα τις ἔ γνω, εἰ μὴ ὁ υἱ ό ς, οὔ τ̓ αὖ τὸ ν υἱ ό ν τις ἔ γνω ποτὲ κατ̓ ἀ ξί αν, εἰ μὴ μό νος ὁ γεννή σας αὐ τὸ ν πατή ρ, τό τε φῶ ς τὸ προκό σμιον καὶ τὴ ν πρὸ
1.0.2.3
αἰ ώ νων νοερὰ ν καὶ οὐ σιώ δη σοφί αν τό ν τε ζῶ ντα καὶ ἐ ν ἀ ρχῇ παρὰ τῷ πατρὶ τυγχά νοντα θεὸ ν λό γον τί ς ἂ ν πλὴ ν τοῦ πατρὸ ς καθαρῶ ς ἐ ννοή σειεν, πρὸ πά σης κτί σεως καὶ δημιουργί ας ὁ ρωμέ νης τε καὶ ἀ ορά του τὸ πρῶ τον καὶ μό νον τοῦ θεοῦ γέ ννημα, τὸ ν τῆ ς κατ̓ οὐ ρανὸ ν λογικῆ ς καὶ ἀ θανά του στρατιᾶ ς ἀ ρχιστρά τηγον, τὸ ν τῆ ς μεγά λης βουλῆ ς ἄ γγελον, τὸ ν τῆ ς ἀ ρρή του γνώ μης τοῦ πατρὸ ς ὑ πουργό ν, τὸ ν τῶ ν ἁ πά ντων σὺ ν τῷ πατρὶ δημιουργό ν, τὸ ν δεύ τερον μετὰ τὸ ν πατέ ρα τῶ ν ὅ λων αἴ τιον, τὸ ν τοῦ θεοῦ παῖ δα γνή σιον καὶ μονογενῆ, τὸ ν τῶ ν γενητῶ ν ἁ πά ντων κύ ριον καὶ θεὸ ν καὶ βασιλέ α τὸ κῦ ρος ὁ μοῦ καὶ τὸ κρά τος αὐ τῇ θεό τητι καὶ δυνά μει καὶ τιμῇ παρὰ τοῦ πατρὸ ς ὑ ποδεδεγμέ νον, ὅ τι δὴ κατὰ τὰ ς περὶ αὐ τοῦ μυστικὰ ς τῶ ν γραφῶ ν θεολογί ας“ ἐ ν ἀ ρχῇ ἦ ν ὁ λό γος, καὶ ὁ λό γος ἦ ν πρὸ ς τὸ ν θεό ν, καὶ θεὸ ς ἦ ν ὁ λό γος: πά ντα δἰ αὐ τοῦ ἐ γέ νετο,
1.0.2.4
καὶ χωρὶ ς αὐ τοῦ ἐ γέ νετο οὐ δὲ ἕ ν.” τοῦ τό τοι καὶ ὁ μέ γας Μωυσῆ ς, ὡ ς ἂ ν προφητῶ ν ἁ πά ντων παλαιό τατος, θεί ῳ πνεύ ματι τὴ ν τοῦ παντὸ ς οὐ σί ωσί ν τε καὶ διακό σμησιν ὑ πογρά φων, τὸ ν κοσμοποιὸ ν καὶ δημιουργὸ ν τῶ ν ὅ λων αὐ τῷ δὴ τῷ Χριστῷ καὶ οὐ δὲ ἄ λλῳ ἢ τῷ θεί ῳ δηλαδὴ καὶ πρωτογό νῳ ἑ αυτοῦ λό γῳ τὴ ν τῶ ν ὑ ποβεβηκό των ποί ησιν παραχωροῦ ντα διδά σκει αὐ τῷ τε κοινολογού μενον ἐ πὶ τῆ ς ἀ νθρωπογονί ας:“ εἶ πεν γὰ ρ” φησὶ ν“ ὁ θεό ς:̔ ποιή σωμεν ἄ νθρωπον κατ̓ εἰ κό να ἡ μετέ ραν καὶ καθ̓
1.0.2.5
ὁ μοί ωσιν.̓” ταύ την δὲ ἐ γγυᾶ ται τὴ ν φωνὴ ν προφητῶ ν ἄ λλος, ὧ δέ πως ἐ ν ὕ μνοις θεολογῶ ν“ αὐ τὸ ς εἶ πεν, καὶ ἐ γενή θησαν: αὐ τὸ ς ἐ νετεί λατο, καὶ ἐ κτί σθησαν,” τὸ ν μὲ ν πατέ ρα καὶ ποιητὴ ν εἰ σά γων ὡ ς ἂ ν πανηγεμό να βασιλικῷ νεύ ματι προστά ττοντα, τὸ ν δὲ τού τῳ δευτερεύ οντα θεῖ ον λό γον, οὐ χ ἕ τερον τοῦ πρὸ ς ἡ μῶ ν κηρυττομέ νου, ταῖ ς πατρικαῖ ς ἐ πιτά ξεσιν ὑ πουργοῦ ντα.
1.0.2.6
τοῦ τον καὶ ἀ πὸ πρώ της ἀ νθρωπογονί ας πά ντες ὅ σοι δὴ δικαιοσύ νῃ καὶ θεοσεβεί ας ἀ ρετῇ διαπρέ ψαι λέ γονται, ἀ μφί τε τὸ ν μέ γαν θερά ποντα Μωυσέ α καὶ πρό γε αὐ τοῦ πρῶ τος̓ Αβραὰ μ τού του τε οἱ παῖ δες καὶ ὅ σοι μετέ πειτα δί καιοι πεφή νασιν καὶ προφῆ ται, καθαροῖ ς διανοί ας ὄ μμασι φαντασθέ ντες ἔ γνωσά ν τε καὶ οἷ α θεοῦ παιδὶ τὸ προσῆ κον ἀ πέ νειμαν σέ βας,
1.0.2.7
αὐ τό ς τε, οὐ δαμῶ ς ἀ πορρᾳ θυμῶ ν τῆ ς τοῦ πατρὸ ς εὐ σεβεί ας, διδά σκαλος τοῖ ς πᾶ σι τῆ ς πατρικῆ ς καθί στατο γνώ σεως. ὦ φθαι γοῦ ν κύ ριος ὁ θεὸ ς ἀ νεί ρηται οἷ ά τις κοινὸ ς ἄ νθρωπος τῷ̓ Αβραὰ μ καθημέ νῳ παρὰ τὴ ν δρῦ ν τὴ ν Μαμβρῆ: ὁ δ̓ ὑ ποπεσὼ ν αὐ τί κα, καί τοι γε ἄ νθρωπον ὀ φθαλμοῖ ς ὁ ρῶ ν, προσκυνεῖ μὲ ν ὡ ς θεό ν, ἱ κετεύ ει δὲ ὡ ς κύ ριον, ὁ μολογεῖ τε μὴ ἀ γνοεῖ ν ὅ στις εἴ η, ῥ ή μασιν αὐ τοῖ ς λέ γων“ κύ ριε ὁ κρί νων πᾶ σαν τὴ ν γῆ ν,
1.0.2.8
οὐ ποιή σεις κρί σιν;” εἰ γὰ ρ μηδεὶ ς ἐ πιτρέ ποι λό γος τὴ ν ἀ γέ νητον καὶ ἄ τρεπτον οὐ σί αν θεοῦ τοῦ παντοκρά τορος εἰ ς ἀ νδρὸ ς εἶ δος μεταβά λλειν μηδ̓ αὖ γενητοῦ μηθενὸ ς φαντασί ᾳ τὰ ς τῶ ν ὁ ρώ ντων ὄ ψεις ἐ ξαπατᾶ ν μηδὲ μὴ ν ψευδῶ ς τὰ τοιαῦ τα πλά ττεσθαι τὴ ν γραφή ν, θεὸ ς καὶ κύ ριος ὁ κρί νων πᾶ σαν τὴ ν γῆ ν καὶ ποιῶ ν κρί σιν, ἐ ν ἀ νθρώ που ὁ ρώ μενος σχή ματι, τί ς ἂ ν ἕ τερος ἀ ναγορεύ οιτο, εἰ μὴ φά ναι θέ μις τὸ πρῶ τον τῶ ν ὅ λων αἴ τιον, ἢ μό νος ὁ προὼ ν αὐ τοῦ λό γος; περὶ οὗ καὶ ἐ ν ψαλμοῖ ς ἀ νεί ρηται“ ἀ πέ στειλεν τὸ ν λό γον αὐ τοῦ, καὶ ἰ ά σατο αὐ τού ς, καὶ ἐ ρρύ σατο αὐ τοὺ ς ἐ κ τῶ ν διαφθορῶ ν αὐ τῶ ν.”
1.0.2.9
τοῦ τον δεύ τερον μετὰ τὸ ν πατέ ρα κύ ριον σαφέ στατα Μωυσῆ ς ἀ ναγορεύ ει λέ γων“ ἔ βρεξε κύ ριος ἐ πὶ Σό δομα καὶ Γό μορρα θεῖ ον καὶ πῦ ρ παρὰ κυρί ου:” τοῦ τον καὶ τῷ̓ Ιακὼ β αὖ θις ἐ ν ἀ νδρὸ ς φανέ ντα σχή ματι, θεὸ ν ἡ θεί α προσαγορεύ ει γραφή, φά σκοντα τῷ̓ Ιακὼ β“ οὐ κέ τι κληθή σεται τὸ ὄ νομά σοὐ Ιακώ β, ἀ λλ̓̓ Ισραὴ λ ἔ σται τὸ ὄ νομά σου, ὅ τι ἐ νί σχυσας μετὰ θεοῦ,” ὅ τε καὶ“ ἐ κά λεσεν̓ Ιακὼ β τὸ ὄ νομα τοῦ τό που ἐ κεί νου Εἶ δος θεοῦ,” λέ γων“ εἶ δον γὰ ρ θεὸ ν πρό σωπον πρὸ ς πρό σωπον,
1.0.2.10
καὶ ἐ σώ θη μου ἡ ψυχή.” καὶ μὴ ν οὐ δ̓ ὑ ποβεβηκό των ἀ γγέ λων καὶ λειτουργῶ ν θεοῦ τὰ ς ἀ ναγραφεί σας θεοφανεί ας ὑ πονοεῖ ν θέ μις, ἐ πειδὴ καὶ τού των ὅ τε τις ἀ νθρώ ποις παραφαί νεται, οὐ κ ἐ πικρύ πτεται ἡ γραφή, ὀ νομαστὶ οὐ θεὸ ν οὐ δὲ μὴ ν κύ ριον, ἀ λλ̓ ἀ γγέ λους χρηματί σαι λέ γουσα, ὡ ς διὰ μυρί ων μαρτυριῶ ν πιστώ σασθαι ῥ ᾴ διον.
1.0.2.11
τοῦ τον καὶ ὁ Μωυσέ ως διά δοχος̓ Ιησοῦ ς, ὡ ς ἂ ν τῶ ν οὐ ρανί ων ἀ γγέ λων καὶ ἀ ρχαγγέ λων τῶ ν τε ὑ περκοσμί ων δυνά μεων ἡ γού μενον καὶ ὡ ς ἂ ν εἰ τοῦ πατρὸ ς ὑ πά ρχοντα δύ ναμιν καὶ σοφί αν καὶ τὰ δευτερεῖ α τῆ ς κατὰ πά ντων βασιλεί ας τε καὶ ἀ ρχῆ ς ἐ μπεπιστευμέ νον, ἀ ρχιστρά τηγον δυνά μεως κυρί ου ὀ νομά ζει, οὐ κ ἄ λλως αὐ τὸ ν ἢ αὖ θις ἐ ν ἀ νθρώ που μορφῇ καὶ σχή ματι θεωρή σας.
1.0.2.12
γέ γραπται γοῦ ν“ καὶ ἐ γενή θη, ὡ ς ἦ ν̓ Ιησοῦ ς ἐ ν̔ Ιεριχώ, καὶ ἀ ναβλέ ψας ὁ ρᾷ ἄ νθρωπον ἑ στηκό τα κατέ ναντι αὐ τοῦ, καὶ ἡ ῥ ομφαί α ἐ σπασμέ νη ἐ ν τῇ χειρὶ αὐ τοῦ, καὶ προσελθὼ ν̓ Ιησοῦ ς εἶ πεν,̔ ἡ μέ τερος εἶ ἢ τῶ ν ὑ πεναντί ων;̓ καὶ εἶ πεν αὐ τῷ,̔ ἐ γὼ ἀ ρχιστρά τηγος δυνά μεως κυρί ου: νυνὶ παραγέ γονα. καὶ̓ Ιησοῦ ς ἔ πεσεν ἐ πὶ πρό σωπον ἐ πὶ τὴ ν γῆ ν καὶ εἶ πεν αὐ τῷ,̔ δέ σποτα, τί προστά σσεις τῷ σῷ οἰ κέ τῃ;̓ καὶ εἶ πεν ὁ ἀ ρχιστρά τηγος κυρί ου πρὸ ς̓ Ιησοῦ ν,̔ λῦ σαι τὸ ὑ πό δημα ἐ κ τῶ ν ποδῶ ν σου: ὁ γὰ ρ τό πος, ἐ ν ᾧ σὺ ἕ στηκας,
1.0.2.13
τό πος ἅ γιό ς ἐ στιν.̓” ἔ νθα καὶ ἐ πιστή σεις ἀ πὸ τῶ ν αὐ τῶ ν ῥ ημά των ὅ τι μὴ ἕ τερος οὗ τος εἴ η τοῦ καὶ Μωυσεῖ κεχρηματικό τος, ὅ τι δὴ αὐ τοῖ ς ῥ ή μασι καὶ ἐ πὶ τῷ δέ φησιν ἡ γραφή“ ὡ ς δὲ εἶ δεν κύ ριος ὅ τι προσά γει ἰ δεῖ ν, ἐ κά λεσεν αὐ τὸ ν κύ ριος ἐ κ τοῦ βά του λέ γων,̔ Μωυσῆ Μωυσῆ̓: ὁ δὲ εἶ πεν,̔ τί ἐ στιν;̓ καὶ εἶ πεν,̔ μὴ ἐ γγί σῃ ς ὧ δε: λῦ σαι τὸ ὑ πό δημα ἐ κ τῶ ν ποδῶ ν σου: ὁ γὰ ρ τό πος, ἐ ν ᾧ σὺ ἕ στηκας ἐ π̓ αὐ τοῦ, γῆ ἁ γί α ἐ στί ν.̓ καὶ εἶ πεν αὐ τῷ,̔ ἐ γώ εἰ μι ὁ θεὸ ς τοῦ πατρό ς σου, θεὸ ς̓ Αβραὰ μ καὶ θεὸ ς̓ Ισαὰ κ καὶ θεὸ ς̓ Ιακώ β.̓”
1.0.2.14
καὶ ὅ τι γέ ἐ στιν οὐ σί α τις προκό σμιος ζῶ σα καὶ ὑ φεστῶ σα, ἡ τῷ πατρὶ καὶ θεῷ τῶ ν ὅ λων εἰ ς τὴ ν τῶ ν γενητῶ ν ἁ πά ντων δημιουργί αν ὑ πηρετησαμέ νη, λό γος θεοῦ καὶ σοφί α χρηματί ζουσα, πρὸ ς ταῖ ς τεθειμέ ναις ἀ ποδεί ξεσιν ἔ τι καὶ αὐ τῆ ς ἐ ξ ἰ δί ου προσώ που τῆ ς σοφί ας ἐ πακοῦ σαι πά ρεστιν, διὰ Σολομῶ νος λευκό τατα ὧ δέ πως τὰ περὶ αὐ τῆ ς μυσταγωγού σης“ ἐ γὼ ἡ σοφί α κατεσκή νωσα βουλή ν, καὶ γνῶ σιν καὶ ἔ ννοιαν ἐ γὼ ἐ πεκαλεσά μην.
1.0.2.15
δἰ ἐ μοῦ βασιλεῖ ς βασιλεύ ουσιν, καὶ οἱ δυνά σται γρά φουσι δικαιοσύ νην: δἰ ἐ μοῦ μεγιστᾶ νες μεγαλύ νονται, καὶ τύ ραννοι δἰ ἐ μοῦ κρατοῦ σι γῆ ς:” οἷ ς ἐ πιλέ γει“ κύ ριος ἔ κτισέ ν με ἀ ρχὴ ν ὁ δῶ ν αὐ τοῦ εἰ ς ἔ ργα αὐ τοῦ, πρὸ τοῦ αἰ ῶ νος ἐ θεμελί ωσέ ν με: ἐ ν ἀ ρχῇ πρὸ τοῦ τὴ ν γῆ ν ποιῆ σαι, πρὸ τοῦ προελθεῖ ν τὰ ς πηγὰ ς τῶ ν ὑ δά των, πρὸ τοῦ ὄ ρη ἑ δρασθῆ ναι, πρὸ δὲ πά ντων βουνῶ ν γεννᾷ με. ἡ νί κα ἡ τοί μαζεν τὸ ν οὐ ρανό ν, συμπαρή μην αὐ τῷ, καὶ ὡ ς ἀ σφαλεῖ ς ἐ τί θει πηγὰ ς τῆ ς ὑ π̓ οὐ ρανό ν, ἤ μην σὺ ν αὐ τῷ ἁ ρμό ζουσα. ἐ γὼ ἤ μην ᾗ προσέ χαιρεν καθ̓ ἡ μέ ραν, εὐ φραινό μην δὲ ἐ νώ πιον αὐ τοῦ ἐ ν παντὶ καιρῷ, ὅ τε εὐ φραί νετο τὴ ν οἰ κουμέ νην συντελέ σας.”
1.0.2.16
ὅ τι μὲ ν οὖ ν προῆ ν καὶ τισὶ ν, εἰ καὶ μὴ τοῖ ς πᾶ σιν, ὁ θεῖ ος λό γος ἐ πεφαί νετο, ταῦ θ̓ ἡ μῖ ν ὡ ς ἐ ν βραχέ σιν εἰ ρή σθω.
1.0.2.17
Τί δὴ οὖ ν οὐ χὶ καθά περ τὰ νῦ ν, καὶ πά λαι πρό τερον εἰ ς πά ντας ἀ νθρώ πους καὶ πᾶ σιν ἔ θνεσιν ἐ κηρύ ττετο, ὧ δε ἂ ν γέ νοιτο πρό δηλον. οὐ κ ἦ ν πω χωρεῖ ν οἷ ό ς τε τὴ ν τοῦ Χριστοῦ πά νσοφον καὶ πανά ρετον διδασκαλί αν ὁ πά λαι τῶ ν ἀ νθρώ πων βί ος.
1.0.2.18
εὐ θὺ ς μέ ν γε ἐ ν ἀ ρχῇ μετὰ τὴ ν πρώ την ἐ ν μακαρί οις ζωὴ ν ὁ πρῶ τος ἄ νθρωπος ἧ ττον τῆ ς θεί ας ἐ ντολῆ ς φροντί σας, εἰ ς τουτονὶ τὸ ν θνητὸ ν καὶ ἐ πί κηρον βί ον καταπέ πτωκεν καὶ τὴ ν ἐ πά ρατον ταυτηνὶ γῆ ν τῆ ς πά λαι ἐ νθέ ου τρυφῆ ς ἀ ντικατηλλά ξατο, οἵ τε ἀ πὸ τού του τὴ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς σύ μπασαν πληρώ σαντες πολὺ χεί ρους ἀ ναφανέ ντες ἐ κτὸ ς ἑ νό ς που καὶ δευτέ ρου, θηριώ δη τινὰ τρό πον καὶ βί ον ἀ βί ωτον ἐ πανῄ ρηντο:
1.0.2.19
ἀ λλὰ καὶ οὔ τε πό λιν οὔ τε πολιτεί αν, οὐ τέ χνας, οὐ κ ἐ πιστή μας ἐ πὶ νοῦ ν ἐ βά λλοντο, νό μων τε καὶ δικαιωμά των καὶ προσέ τι ἀ ρετῆ ς καὶ φιλοσοφί ας οὐ δὲ ὀ νό ματος μετεῖ χον, νομά δες δὲ ἐ π̓ ἐ ρημί ας οἷ ά τινες ἄ γριοι καὶ ἀ πηνεῖ ς διῆ γον, τοὺ ς μὲ ν ἐ κ φύ σεως προσή κοντας λογισμοὺ ς τά τε λογικὰ καὶ ἥ μερα τῆ ς ἀ νθρώ πων ψυχῆ ς σπέ ρματα αὐ τοπροαιρέ του κακί ας ὑ περβολῇ διαφθεί ροντες, ἀ νοσιουργί αις δὲ πά σαις ὅ λους σφᾶ ς ἐ κδεδωκό τες, ὡ ς τοτὲ μὲ ν ἀ λληλοφθορεῖ ν, τοτὲ δὲ ἀ λληλοκτονεῖ ν, ἄ λλοτε δὲ ἀ νθρωποβορεῖ ν, θεομαχί ας τε καὶ τὰ ς παρὰ τοῖ ς πᾶ σιν βοωμέ νας γιγαντομαχί ας ἐ πιτολμᾶ ν, καὶ γῆ ν μὲ ν ἐ πιτειχί ζειν οὐ ρανῷ διανοεῖ σθαι, μανί ᾳ δὲ φρονή ματος ἐ κτό που αὐ τὸ ν τὸ ν ἐ πὶ πᾶ σιν πολεμεῖ ν παρασκευά ζεσθαι:
1.0.2.20
ἐ φ̓ οἷ ς τοῦ τον ἑ αυτοῖ ς εἰ σά γουσι τὸ ν τρό πον κατακλυσμοῖ ς αὐ τοὺ ς καὶ πυρπολή σεσιν ὥ σπερ ἀ γρί αν ὕ λην κατὰ πά σης τῆ ς γῆ ς κεχυμέ νην θεὸ ς ὁ πά ντων ἔ φορος μετῄ ει, λιμοῖ ς τε συνεχέ σι καὶ λοιμοῖ ς πολέ μοις τε αὖ καὶ κεραυνῶ ν βολαῖ ς ἄ νωθεν αὐ τοὺ ς ὑ πετέ μνετο, ὥ σπερ τινὰ δεινὴ ν καὶ χαλεπωτά την νό σον ψυχῶ ν πικροτέ ροις ἀ νέ χων τοῖ ς κολαστηρί οις.
1.0.2.21
τό τε μὲ ν οὖ ν, ὅ τε δὴ καὶ πολὺ ς ἦ ν ἐ πικεχυμέ νος ὀ λί γου δεῖ ν κατὰ πά ντων ὁ τῆ ς κακί ας κά ρος, οἷ α μέ θης δεινῆ ς, τὰ ς ἁ πά ντων σχεδὸ ν ἀ νθρώ πων ἐ πισκιαζού σης καὶ ἐ πισκοτού σης ψυχά ς, ἡ πρωτό γονος καὶ πρωτό κτιστος τοῦ θεοῦ σοφί α καὶ αὐ τὸ ς ὁ προὼ ν λό γος φιλανθρωπί ας ὑ περβολῇ τοτὲ μὲ ν δἰ ὀ πτασί ας ἀ γγέ λων τοῖ ς ὑ ποβεβηκό σι, τοτὲ δὲ καὶ δἰ ἑ αυτοῦ οἷ α θεοῦ δύ ναμις σωτή ριος ἑ νί που καὶ δευτέ ρῳ τῶ ν πά λαι θεοφιλῶ ν ἀ νδρῶ ν οὐ κ ἄ λλως ἣ δἰ ἀ νθρώ που μορφῆ ς, ὅ τι μηδ̓ ἑ τέ ρως ἦ ν δυνατὸ ν αὐ τοῖ ς, ὑ πεφαί νετο.
1.0.2.22
̔ Ως δ̓ ἤ δη διὰ τού των τὰ θεοσεβεί ας σπέ ρματα εἰ ς πλῆ θος ἀ νδρῶ ν καταβέ βλητο ὅ λον τε ἔ θνος ἐ πὶ γῆ ς θεοσεβεί ᾳ προσανέ χον ἐ κ τῶ ν ἀ νέ καθεν̔ Εβραί ων ὑ πέ στη, τού τοις μέ ν, ὡ ς ἂ ν εἰ πλή θεσιν ἔ τι ταῖ ς παλαιαῖ ς ἀ γωγαῖ ς ἐ κδεδιῃ τημέ νοις, διὰ τοῦ προφή του Μωυσέ ως εἰ κό νας καὶ σύ μβολα σαββά του τινὸ ς μυστικοῦ καὶ περιτομῆ ς ἑ τέ ρων τε νοητῶ ν θεωρημά των εἰ σαγωγά ς, ἀ λλ̓ οὐ κ αὐ τὰ ς ἐ ναργεῖ ς παρεδί δου μυσταγωγί ας:
1.0.2.23
ὡ ς δὲ τῆ ς παρὰ τού τοις νομοθεσί ας βοωμέ νης καὶ πνοῆ ς δί κην εὐ ώ δους εἰ ς ἅ παντας ἀ νθρώ πους διαδιδομέ νης, ἤ δη τό τε ἐ ξ αὐ τῶ ν καὶ τοῖ ς πλεί οσιν τῶ ν ἐ θνῶ ν διὰ τῶ ν πανταχό σε νομοθετῶ ν τε καὶ φιλοσό φων ἡ μέ ρωτο τὰ φρονή ματα, τῆ ς ἀ γρί ας καὶ ἀ πηνοῦ ς θηριωδί ας ἐ πὶ τὸ πρᾶ ον μεταβεβλημέ νης, ὡ ς καὶ εἰ ρή νην βαθεῖ αν φιλί ας τε καὶ ἐ πιμιξί ας πρὸ ς ἀ λλή λους ἔ χειν, τηνικαῦ τα πᾶ σι δὴ λοιπὸ ν ἀ νθρώ ποις καὶ τοῖ ς ἀ νὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην ἔ θνεσιν ὡ ς ἂ ν προωφελημέ νοις. καὶ ἤ δη τυγχά νουσιν ἐ πιτηδεί οις πρὸ ς παραδοχὴ ν τῆ ς τοῦ πατρὸ ς γνώ σεως, ὁ αὐ τὸ ς δὴ πά λιν ἐ κεῖ νος ὁ τῶ ν ἀ ρετῶ ν διδά σκαλος, ὁ ἐ ν πᾶ σιν ἀ γαθοῖ ς τοῦ πατρὸ ς ὑ πουργό ς, ὁ θεῖ ος καὶ οὐ ρά νιος τοῦ θεοῦ λό γος, δἰ ἀ νθρώ που κατὰ μηδὲ ν σώ ματος οὐ σί ᾳ τὴ ν ἡ μετέ ραν φύ σιν διαλλά ττοντος ἀ ρχομέ νης τῆ ς̔ Ρωμαί ων βασιλεί ας ἐ πιφανεί ς, τοιαῦ τα ἔ δρασέ ν τε καὶ πέ πονθεν, οἷ α ταῖ ς προφητεί αις ἀ κό λουθα ἦ ν, ἄ νθρωπον ὁ μοῦ καὶ θεὸ ν ἐ πιδημή σειν τῷ βί ῳ παραδό ξων ἔ ργων ποιητὴ ν καὶ τοῖ ς πᾶ σιν ἔ θνεσιν διδά σκαλον τῆ ς τοῦ πατρὸ ς εὐ σεβεί ας ἀ ναδειχθή σεσθαι τό τε παρά δοξον αὐ τοῦ τῆ ς γενέ σεως καὶ τὴ ν καινὴ ν διδασκαλί αν καὶ τῶ ν ἔ ργων τὰ θαύ ματα ἐ πί τε τού τοις τοῦ θανά του τὸ ν τρό πον τή ν τε ἐ κ νεκρῶ ν ἀ νά στασιν καὶ ἐ πὶ πᾶ σιν τὴ ν εἰ ς οὐ ρανοὺ ς
1.0.2.24
ἔ νθεον ἀ ποκατά στασιν αὐ τοῦ προκηρυττού σαις. τὴ ν γοῦ ν ἐ πὶ τέ λει βασιλεί αν αὐ τοῦ Δανιὴ λ ὁ προφή της θεί ῳ πνεύ ματι συνορῶ ν, ὧ δέ πῃ ἐ θεοφορεῖ το, ἀ νθρωπινώ τερον τὴ ν θεοπτί αν ὑ πογρά φων:“ ἐ θεώ ρουν γὰ ρ” φησί ν“ ἕ ως οὗ θρό νοι ἐ τέ θησαν, καὶ παλαιὸ ς ἡ μερῶ ν ἐ κά θητο. καὶ τὸ ἔ νδυμα αὐ τοῦ ὡ ς εἰ χιὼ ν λευκό ν, καὶ ἡ θρὶ ξ τῆ ς κεφαλῆ ς αὐ τοῦ ὡ ς εἰ ἔ ριον καθαρό ν: ὁ θρό νος αὐ τοῦ φλὸ ξ πυρό ς, οἱ τροχοὶ αὐ τοῦ πῦ ρ φλέ γον: ποταμὸ ς πυρὸ ς εἷ λκεν ἔ μπροσθεν αὐ τοῦ. χί λιαι χιλιά δες ἐ λειτού ργουν αὐ τῷ, καὶ μύ ριαι μυριά δες παρειστή κεισαν ἔ μπροσθεν αὐ τοῦ.
1.0.2.25
κριτή ριον ἐ κά θισεν, καὶ βί βλοι ἠ νεῴ χθησαν.” καὶ ἑ ξῆ ς“ ἐ θεώ ρουν,” φησί ν“ καὶ ἰ δοὺ μετὰ τῶ ν νεφελῶ ν τοῦ οὐ ρανοῦ ὡ ς εἰ υἱ ὸ ς ἀ νθρώ που ἐ ρχό μενος, καὶ ἕ ως τοῦ παλαιοῦ τῶ ν ἡ μερῶ ν ἔ φθασεν, καὶ ἐ νώ πιον αὐ τοῦ προσηνέ χθη: καὶ αὐ τῷ ἐ δό θη ἡ ἀ ρχὴ καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ βασιλεί α, καὶ πά ντες οἱ λαοὶ φυλαὶ γλῶ σσαι αὐ τῷ δουλεύ σουσιν. ἡ ἐ ξουσί α αὐ τοῦ ἐ ξουσί α αἰ ώ νιος, ἥ τις οὐ παρελεύ σεται: καὶ ἡ βασιλεί α αὐ τοῦ οὐ διαφθαρή σεται.”
1.0.2.26
ταῦ τα δὲ σαφῶ ς οὐ δ̓ ἐ φ̓ ἕ τερον, ἀ λλ̓ ἐ πὶ τὸ ν ἡ μέ τερον σωτῆ ρα, τὸ ν ἐ ν ἀ ρχῇ πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν θεὸ ν λό γον, ἀ ναφέ ροιτο ἄ ν, υἱ ὸ ν ἀ νθρώ που διὰ τὴ ν ὑ στά την ἐ νανθρώ πησιν αὐ τοῦ χρηματί ζοντα.
1.0.2.27
ἀ λλὰ γὰ ρ ἐ ν οἰ κεί οις ὑ πομνή μασιν τὰ ς περὶ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ προφητικὰ ς ἐ κλογὰ ς συναγαγό ντες ἀ ποδεικτικώ τερό ν τε τὰ περὶ αὐ τοῦ δηλού μενα ἐ ν ἑ τέ ροις συστή σαντες, τοῖ ς εἰ ρημέ νοις ἐ πὶ τοῦ παρό ντος ἀ ρκεσθησό μεθα.
1.0.3.1
̔́ Οτι δὲ καὶ αὐ τὸ τοὔ νομα τοῦ τἐ Ιησοῦ καὶ δὴ καὶ τοῦ Χριστοῦ παῤ αὐ τοῖ ς τοῖ ς πά λαι θεοφιλέ σιν προφή ταις τετί μητο, ἤ δη καιρὸ ς ἀ ποδεικνύ ναι.
1.0.3.2
σεπτὸ ν ὡ ς ἔ νι μά λιστα καὶ ἔ νδοξον τὸ Χριστοῦ ὄ νομα πρῶ τος αὐ τὸ ς γνωρί σας Μωυσῆ ς τύ πους οὐ ρανί ων καὶ σύ μβολα μυστηριώ δεις τε εἰ κό νας ἀ κολού θως χρησμῷ φή σαντι αὐ τῷ“ ὅ ρα, ποιή σεις πά ντα κατὰ τὸ ν τύ πον τὸ ν δειχθέ ντα σοι ἐ ν τῷ ὄ ρει” παραδού ς, ἀ ρχιερέ α θεοῦ, ὡ ς ἐ νῆ ν μά λιστα δυνατὸ ν ἄ νθρωπον, ἐ πιφημί σας, τοῦ τον Χριστὸ ν ἀ ναγορεύ ει, καὶ ταύ τῃ γε τῇ κατὰ τὴ ν ἀ ρχιερωσύ νην ἀ ξί ᾳ, πᾶ σαν ὑ περβαλλού σῃ παῤ αὐ τῷ τὴ ν ἐ ν ἀ νθρώ ποις προεδρί αν, ἐ πὶ τιμῇ καὶ δό ξῃ τὸ τοῦ Χριστοῦ περιτί θησιν ὄ νομα: οὕ τως ἄ ρα τὸ ν Χριστὸ ν θεῖ ό ν τι χρῆ μα ἠ πί στατο.
1.0.3.3
ὁ δ̓ αὐ τὸ ς καὶ τὴ ν τοῦ̓ Ιησοῦ προσηγορί αν εὖ μά λα πνεύ ματι θεί ῳ προϊ δὼ ν πά λιν τινὸ ς ἐ ξαιρέ του προνομί ας καὶ ταύ την ἀ ξιοῖ. οὔ ποτε γοῦ ν πρό τερον ἐ κφωνηθὲ ν εἰ ς ἀ νθρώ πους, πρὶ ν ἢ Μωυσεῖ γνωσθῆ ναι, τὸ τοῦ̓ Ιησοῦ πρό σρημα τού τῳ Μωυσῆ ς πρώ τῳ καὶ μό νῳ περιτί θησιν, ὃ ν κατὰ τύ πον αὖ θις καὶ σύ μβολον ἔ γνω μετὰ τὴ ν αὐ τοῦ τελευτὴ ν διαδεξό μενον
1.0.3.4
τὴ ν κατὰ πά ντων ἀ ρχή ν. οὐ πρό τερον γοῦ ν τὸ ν αὐ τοῦ διά δοχον, τῇ τοῦ̓ Ιησοῦ κεχρημέ νον προσηγορί ᾳ, ὀ νό ματι δὲ ἑ τέ ρῳ τῷ Αὐ σῆ, ὅ περ οἱ γεννή σαντες αὐ τῷ τέ θεινται, καλού μενον,̓ Ιησοῦ ν αὐ τὸ ς ἀ ναγορεύ ει, γέ ρας ὥ σπερ τί μιον, παντὸ ς πολὺ μεῖ ζον βασιλικοῦ διαδή ματος, τοὔ νομα αὐ τῷ δωρού μενος, ὅ τι δὴ καὶ αὐ τὸ ς ὁ τοῦ Ναυῆ̓ Ιησοῦ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν τὴ ν εἰ κό να ἔ φερεν, τοῦ μό νου μετὰ Μωυσέ α καὶ τὸ συμπέ ρασμα τῆ ς δἰ ἐ κεί νου παραδοθεί σης συμβολικῆ ς λατρεί ας, τῆ ς ἀ ληθοῦ ς καὶ καθαρωτά της εὐ σεβεί ας τὴ ν ἀ ρχὴ ν διαδεξαμέ νου.
1.0.3.5
καὶ Μωυσῆ ς μὲ ν ταύ τῃ πῃ δυσὶ τοῖ ς κατ̓ αὐ τὸ ν ἀ ρετῇ καὶ δό ξῃ παρὰ πά ντα τὸ ν λαὸ ν προφέ ρουσιν ἀ νθρώ ποις, τῷ μὲ ν ἀ ρχιερεῖ, τῷ δὲ μετ̓ αὐ τὸ ν ἡ γησομέ νῳ, τὴ ν τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ προσηγορί αν ἐ πὶ τιμῇ τῇ μεγί στῃ περιτέ θειται:
1.0.3.6
σαφῶ ς δὲ καὶ οἱ μετὰ ταῦ τα προφῆ ται ὀ νομαστὶ τὸ ν Χριστὸ ν προανεφώ νουν, ὁ μοῦ τὴ ν μέ λλουσαν ἔ σεσθαι κατ̓ αὐ τοῦ συσκευὴ ν τοῦ̓ Ιουδαί ων λαοῦ, ὁ μοῦ δὲ καὶ τὴ ν τῶ ν ἐ θνῶ ν δἰ αὐ τοῦ κλῆ σιν προμαρτυρό μενοι, τοτὲ μὲ ν ὧ δέ πως̔ Ιερεμί ας λέ γων“ πνεῦ μα προσώ που ἡ μῶ ν Χριστὸ ς κύ ριος συνελή φθη ἐ ν ταῖ ς διαφθοραῖ ς αὐ τῶ ν, οὗ εἴ πομεν̔ ἐ ν τῇ σκιᾷ αὐ τοῦ ζησό μεθα ἐ ν τοῖ ς ἔ θνεσιν,̓” τοτὲ δὲ ἀ μηχανῶ ν Δαυὶ δ διὰ τού των“ ἵ να τί ἐ φρύ αξαν ἔ θνη καὶ λαοὶ ἐ μελέ τησαν κενά; παρέ στησαν οἱ βασιλεῖ ς τῆ ς γῆ ς, καὶ οἱ ἄ ρχοντες συνή χθησαν ἐ πὶ τὸ αὐ τό κατὰ τοῦ κυρί ου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐ τοῦ”: οἷ ς ἑ ξῆ ς ἐ πιλέ γει ἐ ξ αὐ τοῦ δὴ προσώ που τοῦ Χριστοῦ“ κύ ριος εἶ πεν πρό ς μἑ υἱ ό ς μου εἶ σύ, ἐ γὼ σή μερον γεγέ ννηκά σε. αἴ τησαι παῤ ἐ μοῦ, καὶ δώ σω σοι ἔ θνη τὴ ν κληρονομί αν σου, καὶ τὴ ν κατά σχεσί ν σου τὰ πέ ρατα τῆ ς γῆ ς.̓”
1.0.3.7
οὐ μό νους δὲ ἄ ρα τοὺ ς ἀ ρχιερωσύ νῃ τετιμημέ νους, ἐ λαί ῳ σκευαστῷ τοῦ συμβό λου χριομέ νους ἕ νεκα, τὸ τοῦ Χριστοῦ κατεκό σμει παῤ̔ Εβραί οις ὄ νομα, ἀ λλὰ και τοὺ ς βασιλέ ας, οὓ ς καὶ αὐ τοὺ ς νεύ ματι θεί ῳ προφῆ ται χρί οντες εἰ κονικού ς τινας χριστοὺ ς ἀ πειργά ζοντο, ὅ τι δὴ καὶ αὐ τοὶ τῆ ς τοῦ μό νου καὶ ἀ ληθοῦ ς Χριστοῦ, τοῦ κατὰ πά ντων βασιλεύ οντος θεί ου λό γου, βασιλικῆ ς καὶ ἀ ρχικῆ ς ἐ ξουσί ας τοὺ ς τύ πους δἰ ἑ αυτῶ ν ἔ φερον.
1.0.3.8
ἤ δη δὲ καὶ αὐ τῶ ν τῶ ν προφητῶ ν τινὰ ς διὰ χρί σματος χριστοὺ ς ἐ ν τύ πῳ γεγονέ ναι παρειλή φαμεν, ὡ ς τού τους ἅ παντας τὴ ν ἐ πὶ τὸ ν ἀ ληθῆ χριστό ν, τὸ ν ἔ νθεον καὶ οὐ ρά νιον λό γον, ἀ ναφορὰ ν ἔ χειν, μό νον ἀ ρχιέ ρεα τῶ ν ὅ λων καὶ μό νον ἁ πά σης κτί σεως βασιλέ α καὶ μό νον προφητῶ ν ἀ ρχιπροφή την τοῦ πατρὸ ς τυγχά νοντα.
1.0.3.9
τού του δ̓ ἀ πό δειξις τὸ μηδέ να πω τῶ ν πά λαι διὰ τοῦ συμβό λου κεχρισμέ νων, μή τε ἱ ερέ ων μή τε βασιλέ ων μή τε μὴ ν προφητῶ ν, τοσαύ την ἀ ρετῆ ς ἐ νθέ ου δύ ναμιν κτή σασθαι, ὅ σην ὁ σωτὴ ρ καὶ κύ ριος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ ς ὁ μό νος καὶ ἀ ληθινὸ ς Χριστὸ ς ἐ πιδέ δεικται.
1.0.3.10
οὐ δεί ς γέ τοι ἐ κεί νων, καί περ ἀ ξιώ ματι καὶ τιμῇ ἐ πὶ πλεί σταις ὅ σαις γενεαῖ ς παρὰ τοῖ ς οἰ κεί οις διαλαμψά ντων, τοὺ ς ὑ πηκό ους πώ ποτε ἐ κ τῆ ς περὶ αὐ τοὺ ς εἰ κονικῆ ς τοῦ Χριστοῦ προσρή σεως Χριστιανοὺ ς ἐ πεφή μισεν: ἀ λλ̓ οὐ δὲ σεβά σμιό ς τινι τού των πρὸ ς τῶ ν ὑ πηκό ων ὑ πῆ ρξε τιμή: ἀ λλ̓ οὐ δὲ μετὰ τὴ ν τελευτὴ ν τοσαύ τη διά θεσις, ὡ ς καὶ ὑ περαποθνῄ σκειν ἑ τοί μως ἔ χειν τοῦ τιμωμέ νου: ἀ λλ̓ οὐ δὲ πά ντων τῶ ν ἀ νὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην ἐ θνῶ ν περί τινα τῶ ν τό τε τοσαύ τη γέ γονε κί νησις, ἐ πεὶ μηδὲ τοσοῦ τον ἐ ν ἐ κεί νοις ἡ τοῦ συμβό λου δύ ναμις οἵ α τε ἦ ν ἐ νεργεῖ ν, ὅ σον ἡ τῆ ς ἀ ληθεί ας παρά στασις διὰ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἐ νδεικνυμέ νη:
1.0.3.11
ὃ ς οὔ τε σύ μβολα καὶ τύ πους ἀ ρχιερωσύ νης παρά του λαβώ ν, ἀ λλ̓ οὐ δὲ γέ νος τὸ περὶ σῶ μα ἐ ξ ἱ ερωμέ νῶ ν κατά γων, οὐ δ̓ ἀ νδρῶ ν δορυφορί αις ἐ πὶ βασιλεί αν προαχθεὶ ς οὐ δὲ μὴ ν προφή της ὁ μοί ως τοῖ ς πά λαι γενό μενος, οὐ δ̓ ἀ ξί ας ὅ λως ἤ τινος παρὰ̓ Ιουδαί οις τυχὼ ν προεδρί ας, ὅ μως τοῖ ς πᾶ σιν, εἰ καὶ μὴ τοῖ ς συμβό λοις, ἀ λλ̓
1.0.3.12
αὐ τῇ γε τῇ ἀ ληθεί ᾳ παρὰ τοῦ πατρὸ ς κεκό σμητο, οὐ χ ὁ μοί ων δ̓ οὖ ν οἷ ς προειρή καμεν, τυχώ ν, πά ντων ἐ κεί νων καὶ Χριστὸ ς μᾶ λλον ἀ νηγό ρευται, καὶ ὡ ς ἂ ν μό νος καὶ ἀ ληθὴ ς αὐ τὸ ς ὢ ν ὁ Χριστὸ ς τοῦ θεοῦ, Χριστιανῶ ν τὸ ν πά ντα κό σμον, τῆ ς ὄ ντως σεμνῆ ς καὶ ἱ ερᾶ ς αὐ τοῦ προσηγορί ας, κατέ πλησεν, οὐ κέ τι τύ πους οὐ δὲ εἰ κό νας, ἀ λλ̓ αὐ τὰ ς γυμνὰ ς ἀ ρετὰ ς καὶ βί ον οὐ ρά νιον αὐ τοῖ ς ἀ ληθεί ας δό γμασιν τοῖ ς θιασώ ταις παραδού ς,
1.0.3.13
τό τε χρῖ σμα, οὐ τὸ διὰ σωμά των σκευαστό ν, ἀ λλ̓ αὐ τὸ δὴ πνεύ ματι θεί ῳ τὸ θεοπρεπέ ς, μετοχῇ τῆ ς ἀ γεννή του καὶ πατρικῆ ς θεό τητος ἀ πειλή φει: ὃ καὶ αὐ τὸ πά λιν̔ Ησαΐ ας διδά σκει, ὡ ς ἂ ν ἐ ξ αὐ τοῦ ὧ δέ πως ἀ ναβοῶ ν τοῦ Χριστοῦ“ πνεῦ μα κυρί ου ἐ π̓ ἐ μέ, οὗ εἵ νεκεν ἔ χρισέ ν με: εὐ αγγελί σασθαι πτωχοῖ ς ἀ πέ σταλκέ ν με, κηρῦ ξαι αἰ χμαλώ τοις ἄ φεσιν καὶ τυφλοῖ ς ἀ νά βλεψιν.”
1.0.3.14
καὶ οὐ μό νος γἑ Ησαΐ ας, ἀ λλὰ καὶ Δαυὶ δ εἰ ς τὸ αὐ τοῦ πρό σωπον ἀ ναφωνεῖ λέ γων“ ὁ θρό νος σου, ὁ θεό ς, εἰ ς τὸ ν αἰ ῶ να τοῦ αἰ ῶ νος: ῥ ά βδος εὐ θύ τητος ἡ ῥ ά βδος τῆ ς βασιλεί ας σου. ἠ γά πησας δικαιοσύ νην καὶ ἐ μί σησας ἀ νομί αν: διὰ τοῦ το ἔ χρισέ ν σε ὁ θεό ς, ὁ θεό ς σου ἔ λαιον ἀ γαλλιά σεως παρὰ τοὺ ς μετό χους σου”: ἐ ν οἷ ς ὁ λό γος ἐ ν μὲ ν τῷ πρώ τῳ στί χῳ θεὸ ν αὐ τὸ ν ἐ πιφημί ζει, ἐ ν δὲ τῷ δευτέ ρῳ σκή πτρῳ βασιλικῷ τιμᾷ,
1.0.3.15
εἶ θ̓ ἑ ξῆ ς ὑ ποβὰ ς μετὰ τὴ ν ἔ νθεον καὶ βασιλικὴ ν δύ ναμιν τρί τῃ τά ξει Χριστὸ ν αὐ τὸ ν γεγονό τα, ἐ λαί ῳ οὐ τῷ ἐ ξ ὕ λης σωμά των, ἀ λλὰ τῷ ἐ νθέ ῳ τῆ ς ἀ γαλλιά σεως ἠ λειμμέ νον, παρί στησιν: παῤ ὃ καὶ τὸ ἐ ξαί ρετον αὐ τοῦ καὶ πολὺ κρεῖ ττον καὶ διά φορον τῶ ν πά λαι διὰ τῶ ν εἰ κό νων
1.0.3.16
σωματικώ τερον κεχρισμέ νων ὑ ποσημαί νει. καὶ ἀ λλαχοῦ δὲ ὁ αὐ τὸ ς ὧ δέ πως τὰ περὶ αὐ τοῦ δηλοῖ λέ γων“ εἶ πεν ὁ κύ ριος τῷ κυρί ῳ μου:̔ κά θου ἐ κ δεξιῶ ν μου, ἕ ως ἂ ν θῶ τοὺ ς ἐ χθρού ς σου ὑ ποπό διον τῶ ν ποδῶ ν σου,̓” καὶ“ ἐ κ γαστρὸ ς πρὸ ἑ ωσφό ρου ἐ γέ ννησά σε. ὤ μοσεν κύ ριος καὶ οὐ μεταμεληθή σεται: σὺ εἶ
1.0.3.17
ἱ ερεὺ ς εἰ ς τὸ ν αἰ ῶ να κατὰ τὴ ν τά ξιν Μελχισεδέ κ.” οὗ τος δὲ εἰ σά γεται ἐ ν τοῖ ς ἱ εροῖ ς λό γοις ὁ Μελχισεδὲ κ ἱ ερεὺ ς τοῦ θεοῦ τοῦ ὑ ψί στου, οὐ κ ἐ ν σκευαστῷ τινι χρί σματι ἀ ναδεδειγμέ νος, ἀ λλ̓ οὐ δὲ διαδοχῇ γέ νους προσή κων τῇ καθ̓̔ Εβραί ους ἱ ερωσύ νῃ: δἰ ὃ κατὰ τὴ ν αὐ τοῦ τά ξιν, ἀ λλ̓ οὐ κατὰ τὴ ν τῶ ν ἄ λλων σύ μβολα καὶ τύ πους ἀ νειληφό των Χριστὸ ς καὶ ἱ ερεὺ ς μεθ̓ ὅ ρκου παραλή ψεως
1.0.3.18
ὁ σωτὴ ρ ἡ μῶ ν ἀ νηγό ρευται: ὅ θεν οὐ δὲ σωματικῶ ς παρὰ̓ Ιουδαί οις χρισθέ ντα αὐ τὸ ν ἡ ἱ στορί α παραδί δωσιν, ἀ λλ̓ οὐ δ̓ ἐ κ φυλῆ ς τῶ ν ἱ ερωμέ νων γενό μενον, ἐ ξ αὐ τοῦ δὲ θεοῦ πρὸ ἑ ωσφό ρου μέ ν, τοῦ τ̓ ἐ στὶ ν πρὸ τῆ ς τοῦ κό σμου συστά σεως, οὐ σιωμέ νον, ἀ θά νατον δὲ καὶ ἀ γή ρω τὴ ν ἱ ερωσύ νην εἰ ς τὸ ν ἄ πειρον αἰ ῶ να διακατέ χοντα.
1.0.3.19
τῆ ς δ̓ εἰ ς αὐ τὸ ν γενομέ νης ἀ σωμά του καὶ ἐ νθέ ου χρί σεως μέ γα καὶ ἐ ναργὲ ς τεκμή ριον τὸ μό νον αὐ τὸ ν ἐ ξ ἁ πά ντων τῶ ν πώ ποτε εἰ ς ἔ τι καὶ νῦ ν παρὰ πᾶ σιν ἀ νθρώ ποις καθ̓ ὅ λου τοῦ κό σμου Χριστὸ ν ἐ πιφημί ζεσθαι ὁ μολογεῖ σθαί τε καὶ μαρτυρεῖ σθαι πρὸ ς ἁ πά ντων ἐ πὶ τῇ προσηγορί ᾳ παρά τἕ Ελλησι καὶ βαρβά ροις μνημονεύ εσθαι, καὶ εἰ ς ἔ τι νῦ ν παρὰ τοῖ ς ἀ νὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην αὐ τοῦ θιασώ ταις τιμᾶ σθαι μὲ ν ὡ ς βασιλέ α, θαυμά ζεσθαι δὲ ὑ πὲ ρ προφή την, δοξά ζεσθαί τε ὡ ς ἀ ληθῆ καὶ μό νον θεοῦ ἀ ρχιερέ α, καὶ ἐ πὶ πᾶ σι τού τοις, οἷ α θεοῦ λό γον προό ντα καὶ πρὸ αἰ ώ νων ἁ πά ντων οὐ σιωμέ νον τή ν τε σεβά σμιον τιμὴ ν παρὰ τοῦ πατρὸ ς ὑ πειληφό τα, καὶ προσκυνεῖ σθαι ὡ ς θεό ν:
1.0.3.20
τό γε μὴ ν πά ντων παραδοξό τατον, ὅ τι μὴ φωναῖ ς αὐ τὸ μό νον καὶ ῥ ημά των ψό φοις αὐ τὸ ν γεραί ρομεν οἱ καθωσιωμέ νοι αὐ τῷ, ἀ λλὰ καὶ πά σῃ διαθέ σει ψυχῆ ς, ὡ ς καὶ αὐ τῆ ς προτιμᾶ ν τῆ ς ἑ αυτῶ ν ζωῆ ς τὴ ν εἰ ς αὐ τὸ ν μαρτυρί αν.
1.0.4.1
Ταῦ τα μὲ ν οὖ ν ἀ ναγκαί ως πρὸ τῆ ς ἱ στορί ας ἐ νταῦ θά μοι κεί σθω, ὡ ς ἂ ν μὴ νεώ τερό ν τις εἶ ναι νομί σειεν τὸ ν σωτῆ ρα καὶ κύ ριον ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ ν τὸ ν Χριστὸ ν διὰ τοὺ ς τῆ ς ἐ νσά ρκου πολιτεί ας αὐ τοῦ χρό νους. ἵ να δὲ μηδὲ τὴ ν διδασκαλί αν αὐ τοῦ νέ αν εἶ ναι καὶ ξέ νην, ὡ ς ἂ ν ὑ πὸ νέ ου καὶ μηδὲ ν τοὺ ς λοιποὺ ς διαφέ ροντος ἀ νθρώ πους συστᾶ σαν, ὑ πονοή σειέ ν τις, φέ ρε, βραχέ α καὶ περὶ τού του διαλά βωμεν.
1.0.4.2
τῆ ς μὲ ν γὰ ρ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ παρουσί ας νεωστὶ πᾶ σιν ἀ νθρώ ποις ἐ πιλαμψά σης, νέ ον ὁ μολογουμέ νως ἔ θνος, οὐ μικρὸ ν οὐ δ̓ ἀ σθενὲ ς οὐ δ̓ ἐ πὶ γωνί ας ποι γῆ ς ἱ δρυμέ νον, ἀ λλὰ καὶ πά ντων τῶ ν ἐ θνῶ ν πολυανθρωπό τατό ν τε καὶ θεοσεβέ στατον ταύ τῃ τε ἀ νώ λεθρον καὶ ἀ ή ττητον, ᾗ καὶ εἰ ς ἀ εὶ τῆ ς παρὰ θεοῦ βοηθεί ας τυγχά νει, χρό νων προθεσμί αις ἀ ρρή τοις ἀ θρό ως οὕ τως ἀ ναπέ φηνεν, τὸ παρὰ τοῖ ς πᾶ σι τῇ τοῦ Χριστοῦ προσηγορί ᾳ τετιμημέ νον.
1.0.4.3
τοῦ το καὶ προφητῶ ν κατεπλά γη τις, θεί ου πνεύ ματος ὀ φθαλμῷ τὸ μέ λλον ἔ σεσθαι προθεωρή σας, ὡ ς καὶ τά δε ἀ ναφθέ γξασθαι“ τί ς ἤ κουσεν τοιαῦ τα, καὶ τις ἐ λά λησεν οὕ τως; εἰ ὤ δινεν γῆ ἐ ν μιᾷ ἡ μέ ρᾳ, καὶ εἰ ἐ τέ χθη ἔ θνος εἰ ς ἅ παξ.” ὑ ποσημαί νει δέ πως καὶ τὴ ν μέ λλουσαν ὁ αὐ τὸ ς προσηγορί αν, λέ γων“ τοῖ ς δὲ δουλεύ ουσί ν μοι κληθή σεται ὄ νομα καινό ν, ὃ εὐ λογηθή σεται ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς.”
1.0.4.4
ἀ λλ̓ εἰ καὶ νέ οι σαφῶ ς ἡ μεῖ ς καὶ τοῦ το καινὸ ν ὄ ντως ὄ νομα τὸ Χριστιανῶ ν ἀ ρτί ως παρὰ πᾶ σιν ἔ θνεσιν γνωρί ζεται, ὁ βί ος δ̓ οὖ ν ὅ μως καὶ τῆ ς ἀ γωγῆ ς ὁ τρό πος αὐ τοῖ ς εὐ σεβεί ας δό γμασιν ὅ τι μὴ ἔ ναγχος ὑ φ̓ ἡ μῶ ν ἐ πιπέ πλασται, ἐ κ πρώ της δ̓ ὡ ς εἰ πεῖ ν ἀ νθρωπογονί ας φυσικαῖ ς ἐ ννοί αις τῶ ν πά λαι θεοφιλῶ ν ἀ νδρῶ ν
1.0.4.5
κατωρθοῦ το, ὧ δέ πως ἐ πιδεί ξομεν. οὐ νέ ον, ἀ λλὰ καὶ παρὰ πᾶ σιν ἀ νθρώ ποις ἀ ρχαιό τητι τετιμημέ νον ἔ θνος, τοῖ ς πᾶ σι καὶ αὐ τὸ γνώ ριμον, τὸ̔ Εβραί ων τυγχά νει. λό γοι δὴ παρὰ τού τῳ καὶ γρά μματα παλαιοὺ ς ἄ νδρας περιέ χουσιν, σπανί ους μὲ ν καὶ ἀ ριθμῷ βραχεῖ ς, ἀ λλ̓ ὅ μως εὐ σεβεί ᾳ καὶ δικαιοσύ νῃ καὶ πά σῃ τῇ λοιπῇ διενεγκό ντας ἀ ρετῇ, πρὸ μέ ν γε τοῦ κατακλυσμοῦ διαφό ρους, μετὰ δὲ καὶ τοῦ τον ἑ τέ ρους, τῶ ν τε τοῦ Νῶ ε παί δων καὶ ἀ πογό νων ἀ τὰ ρ καὶ τὸ ν̓ Αβραά μ, ὃ ν ἀ ρχηγὸ ν καὶ προπά τορα
1.0.4.6
σφῶ ν αὐ τῶ ν παῖ δες̔ Εβραί ων αὐ χοῦ σι. πά ντας δὴ ἐ κεί νους ἐ πὶ δικαιοσύ νῃ μεμαρτυρημέ νους, ἐ ξ αὐ τοῦ̓ Αβραὰ μ ἐ πὶ τὸ ν πρῶ τον ἀ νιοῦ σιν ἄ νθρωπον, ἔ ργῳ Χριστιανού ς, εἰ καὶ μὴ ὀ νό ματι, προσειπώ ν τις οὐ κ ἂ ν ἐ κτὸ ς βά λοι τῆ ς ἀ ληθεί ας.
1.0.4.7
ὃ γά ρ τοι δηλοῦ ν ἐ θέ λοι τοὔ νομα, τὸ ν Χριστιανὸ ν ἄ νδρα διὰ τῆ ς τοῦ Χριστοῦ γνώ σεως καὶ διδασκαλί ας σωφροσύ νῃ καὶ δικαιοσύ νῃ καρτερί ᾳ τε βί ου καὶ ἀ ρετῆ ς ἀ νδρεί ᾳ εὐ σεβεί ας τε ὁ μολογί ᾳ ἑ νὸ ς καὶ μό νου τοῦ ἐ πὶ πά ντων θεοῦ διαπρέ πειν, τοῦ το πᾶ ν ἐ κεί νοις οὐ χεῖ ρον ἡ μῶ ν ἐ σπουδά ζετο.
1.0.4.8
οὔ τ̓ οὖ ν σώ ματος αὐ τοῖ ς περιτομῆ ς ἔ μελεν, ὅ τι μηδὲ ἡ μῖ ν, οὐ σαββά των ἐ πιτηρή σεως, ὅ τι μηδὲ ἡ μῖ ν, ἀ λλ̓ οὐ δὲ τῶ ν τοιῶ νδε τροφῶ ν παραφυλακῆ ς οὐ δὲ τῶ ν ἄ λλων διαστολῆ ς, ὅ σα τοῖ ς μετέ πειτα πρῶ τος ἁ πά ντων Μωυσῆ ς ἀ ρξά μενος ἐ ν συμβό λοις τελεῖ σθαι παραδέ δωκεν, ὅ τι μηδὲ νῦ ν Χριστιανῶ ν τὰ τοιαῦ τα: ἀ λλὰ καὶ σαφῶ ς αὐ τὸ ν ᾔ δεσαν τὸ ν Χριστὸ ν τοῦ θεοῦ, εἴ γε ὦ φθαι μὲ ν τῷ̓ Αβραά μ, χρηματί σαι δὲ τῷ̓ Ισαά κ, λελαληκέ ναι δὲ τῷ̓ Ισραή λ, Μωυσεῖ τε καὶ τοῖ ς μετὰ ταῦ τα προφή ταις ὡ μιληκέ ναι προδέ δεικται:
1.0.4.9
ἔ νθεν αὐ τοὺ ς δὴ τοὺ ς θεοφιλεῖ ς ἐ κεί νους εὕ ροις ἂ ν καὶ τῆ ς τοῦ Χριστοῦ κατηξιωμέ νους ἐ πωνυμί ας, κατὰ τὴ ν φά σκουσαν περὶ αὐ τῶ ν φωνή ν“ μὴ ἅ ψησθε τῶ ν Χριστῶ ν μου, καὶ ἐ ν τοῖ ς προφή ταις μου μὴ πονηρεύ εσθε”:
1.0.4.10
ὥ στε σαφῶ ς πρώ την ἡ γεῖ σθαι δεῖ ν καὶ πά ντων παλαιοτά την τε καὶ ἀ ρχαιοτά την θεοσεβεί ας εὕ ρεσιν αὐ τῶ ν ἐ κεί νων τῶ ν ἀ μφὶ τὸ ν̓ Αβραὰ μ θεοφιλῶ ν ἀ νδρῶ ν τὴ ν ἀ ρτί ως διὰ τῆ ς τοῦ Χριστοῦ διδασκαλί ας πᾶ σιν ἔ θνεσιν κατηγγελμέ νην.
1.0.4.11
εἰ δὲ δὴ μακρῷ ποθ̓ ὕ στερον περιτομῆ ς φασι τὸ ν̓ Αβραὰ μ ἐ ντολὴ ν εἰ ληφέ ναι, ἀ λλὰ πρό γε ταύ της δικαιοσύ νην διὰ πί στεως μαρτυρηθεὶ ς ἀ νεί ρηται, ὧ δέ πως τοῦ θεί ου φά σκοντος λό γου“ ἐ πί στευσεν δὲ̓ Αβραὰ μ τῷ θεῷ, καὶ ἐ λογί σθη αὐ τῷ εἰ ς δικαιοσύ νην.”
1.0.4.12
καὶ δὴ τοιού τῳ πρὸ τῆ ς περιτομῆ ς γεγονό τι χρησμὸ ς ὑ πὸ τοῦ φή ναντος ἑ αυτὸ ν αὐ τῷ θεοῦ̔ οὗ τος δ̓ ἦ ν αὐ τὸ ς ὁ Χριστό ς, ὁ τοῦ θεοῦ λό γοσ̓ περὶ τῶ ν ἐ ν τοῖ ς μετέ πειτα χρό νοις τὸ ν ὅ μοιον αὐ τῷ δικαιοῦ σθαι τρό πον μελλό ντων ῥ ή μασιν αὐ τοῖ ς προεπή γγελται λέ γων“ καὶ ἐ νευλογηθή σονται ἐ ν σοὶ πᾶ σαι αἱ φυλαὶ τῆ ς γῆ ς,” καὶ ὡ ς ὅ τι“ ἔ σται εἰ ς ἔ θνος μέ γα καὶ πολύ, καὶ ἐ νευλογηθή σονται ἐ ν αὐ τῷ πά ντα τὰ ἔ θνη τῆ ς γῆ ς.” τού τῳ δὲ καὶ ἐ πιστῆ σαι εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ κπεπληρωμέ νῳ πά ρεστιν.
1.0.4.13
πί στει μὲ ν γὰ ρ ἐ κεῖ νος τῇ εἰ ς τὸ ν ὀ φθέ ντα αὐ τῷ τοῦ θεοῦ λό γον τὸ ν Χριστὸ ν δεδικαί ωτο, πατρῴ ας μὲ ν ἀ ποστὰ ς δεισιδαιμονί ας καὶ πλά νης βί ου προτέ ρας, ἕ να δὲ τὸ ν ἐ πὶ πά ντων ὁ μολογή σας θεὸ ν καὶ τοῦ τον ἔ ργοις ἀ ρετῆ ς οὐ χὶ δὲ θρησκεί ᾳ νό μου τοῦ μετὰ ταῦ τα Μωυσέ ως θεραπεύ σας, τοιού τῳ τε ὄ ντι εἴ ρητο ὅ τι δὴ πᾶ σαι αἱ φυλαὶ τῆ ς γῆ ς καὶ πά ντα τὰ ἔ θνη ἐ ν αὐ τῷ εὐ λογηθή σεται:
1.0.4.14
ἔ ργοις δὲ λό γων ἐ ναργεστέ ροις ἐ πὶ τοῦ παρό ντος παρὰ μό νοις Χριστιανοῖ ς καθ̓ ὅ λης τῆ ς οἰ κουμέ νης ἀ σκού μενος αὐ τὸ ς ἐ κεῖ νος ὁ τῆ ς θεοσεβεί ας τοῦ̓ Αβραὰ μ ἀ ναπέ φηνε τρό πος.
1.0.4.15
τί δὴ οὖ ν λοιπὸ ν ἐ μποδὼ ν ἂ ν εἴ η, μὴ οὐ χὶ ἕ να καὶ τὸ ν αὐ τὸ ν βί ον τε καὶ τρό πον εὐ σεβεί ας ἡ μῖ ν τε τοῖ ς ἀ πὸ Χριστοῦ καὶ τοῖ ς πρό παλαι θεοφιλέ σιν ὁ μολογεῖ ν; ὥ στε μὴ νέ αν καὶ ξέ νην, ἀ λλ̓ εἰ δεῖ φά ναι ἀ ληθεύ οντα, πρώ την ὑ πά ρχειν καὶ μό νην καὶ ἀ ληθῆ κατό ρθωσιν εὐ σεβεί ας τὴ ν διὰ τῆ ς τοῦ Χριστοῦ διδασκαλί ας παραδοθεῖ σαν ἡ μῖ ν ἀ ποδεί κνυσθαι. καὶ ταῦ τα μὲ ν ὧ δε ἐ χέ τω.
1.0.5.1
Φέ ρε δὲ ἤ δη, μετὰ τὴ ν δέ ουσαν προκατασκευὴ ν τῆ ς προτεθεί σης ἡ μῖ ν ἐ κκλησιαστικῆ ς ἱ στορί ας ἤ δη λοιπὸ ν ἀ πὸ τῆ ς ἐ νσά ρκου τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἐ πιφανεί ας οἷ ά τινος ὁ δοιπορί ας ἐ φαψώ μεθα, τὸ ν τοῦ λό γου πατέ ρα θεὸ ν καὶ τὸ ν δηλού μενον αὐ τὸ ν̓ Ιησοῦ ν Χριστὸ ν τὸ ν σωτῆ ρα καὶ κύ ριον ἡ μῶ ν, τὸ ν οὐ ρά νιον τοῦ θεοῦ λό γον, βοηθὸ ν ἡ μῖ ν καὶ συνεργὸ ν τῆ ς κατὰ τὴ ν διή γησιν ἀ ληθεί ας ἐ πικαλεσά μενοι
1.0.5.2
ἦ ν δὴ οὖ ν τοῦ το δεύ τερον καὶ τεσσαρακοστὸ ν ἔ τος τῆ ς Αὐ γού στου βασιλεί ας, Αἰ γύ πτου δ̓ ὑ ποταγῆ ς καὶ τελευτῆ ς̓ Αντωνί ου καὶ Κλεοπά τρας, εἰ ς ἣ ν ὑ στά την ἡ κατ̓ Αἴ γυπτον τῶ ν Πτολεμαί ων κατέ ληξε, ληξε δυναστεί α, ὄ γδοον ἔ τος καὶ εἰ κοστό ν, ὁ πηνί κα ὁ σωτὴ ρ καὶ κύ ριος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ ς ὁ Χριστὸ ς ἐ πὶ τῆ ς τό τε πρώ της ἀ πογραφῆ ς, ἡ γεμονεύ οντος Κυρινί ου τῆ ς Συρί ας, ἀ κολού θως ταῖ ς περὶ αὐ τοῦ προφητεί αις ἐ ν Βηθλεὲ μ γεννᾶ ται τῆ ς̓ Ιουδαιας.
1.0.5.3
ταύ της δὲ τῆ ς κατὰ Κυρί νιον ἀ πογραφῆ ς καὶ ὁ τῶ ν παῤ̔ Εβραί οις ἐ πισημό τατος ἱ στορικῶ ν Φλά υιος ύ ιος̓ Ιώ σηπος μνημονεύ ει, καὶ ἄ λλην ἐ πισυνά πτων ἱ στορί αν περὶ τῆ ς τῶ ν Γαλιλαί ων κατὰ τοὺ ς αὐ τοὺ ς ἐ πιφυεί σης χρό νους αἱ ρέ σεως, ἧ ς καὶ παῤ ἡ μῖ ν ὁ Λουκᾶ ς ἐ ν ταῖ ς Πρά ξεσιν μνή μην ὧ δέ πως λέ γων πεποί ηται“ μετὰ τοῦ τον ἀ νέ στἠ Ιού δας ὁ Γαλιλαῖ ος ἐ ν ταῖ ς ἡ μέ ραις τῆ ς ἀ πογραφῆ ς, καὶ ἀ πέ στησε λαὸ ν ὀ πί σω αὐ τοῦ: κἀ κεῖ νος ἀ πώ λετο, καὶ πά ντες ὅ σοι ἐ πεί σθησαν αὐ τῷ, διεσκορπί σθησαν.”
1.0.5.4
τού τοις δ̓ οὖ ν καὶ ὁ δεδηλωμέ νος ἐ ν ὀ κτωκαιδεκά τῳ τῆ ς̓ Αρχαιολογί ας συνᾴ δων ταῦ τα παρατί θεται κατὰ λέ ξιν:“ Κυρί νιος δὲ τῶ ν εἰ ς τὴ ν βουλὴ ν συναγομέ νων, ἀ νὴ ρ τά ς τε ἄ λλας ἀ ρχὰ ς ἐ πιτετελεκὼ ς καὶ διὰ πασῶ ν ὁ δεύ σας ὕ πατος γενέ σθαι τά τε ἄ λλα ἀ ξιώ ματι μέ γας, σὺ ν ὀ λί γοις ἐ πὶ Συρί ας παρῆ ν, ὑ πὸ Καί σαρος δικαιοδό της τοῦ ἔ θνους ἀ πεσταλμέ νος καὶ τιμητὴ ς τῶ ν οὐ σιῶ ν γενησό μενος.”
1.0.5.5
καὶ μετὰ βραχέ α φησί ν:“̓ Ιού δας δέ, Γαυλανί της ἀ νὴ ρ ἐ κ πό λεως ὄ νομα Γαμαλά, Σά δδοκον Φαρισαῖ ον προσλαβό μενος, ἠ πεί γετο ἐ πὶ ἀ ποστά σει, τή ν τε ἀ ποτί μησιν οὐ δὲ ν ἄ λλο ἢ ἄ ντικρυς δουλεί αν ἐ πιφέ ρειν λέ γοντες καὶ τῆ ς ἐ λευθερί ας ἐ π̓ ἀ ντιλή ψει παρακαλοῦ ντες τὸ ἔ θνος.”
1.0.5.6
καὶ ἐ ν τῇ δευτέ ρᾳ δὲ τῶ ν ἱ στοριῶ ν τοῦ̓ Ιουδαϊ κοῦ πολέ μου περὶ τοῦ αὐ τοῦ ταῦ τα γρά φει:“ ἐ πὶ τού του τις ἀ νὴ ρ Γαλιλαῖ ος̓ Ιού δας ὄ νομα εἰ ς ἀ ποστασί αν ἐ νῆ γε τοὺ ς ἐ πιχωρί ους, κακί ζων εἰ φό ρον τἑ Ρωμαί οις τελεῖ ν ὑ πομενοῦ σιν καὶ μετὰ τὸ ν θεὸ ν οἴ σουσι θνητοὺ ς δεσπό τας.” ταῦ τα ὁ̓ Ιώ σηπος.
1.0.6.1
Τηνικαῦ τα δὲ καὶ τοῦ̓ Ιουδαί ων ἔ θνους̔ Ηρῴ δου πρώ του τὸ γέ νος ἀ λλοφύ λου διειληφό τος τὴ ν βασιλεί αν ἡ διὰ Μωυσέ ως περιγραφὴ ν ἐ λά μβανεν προφητεί α“ οὐ κ ἐ κλεί ψειν ἄ ρχοντα ἐ ξ̓ Ιού δα οὐ δὲ ἡ γού μενον ἐ κ τῶ ν μηρῶ ν αὐ τοῦ” φή σαοα,“ ἕ ως ἂ ν ἔ λθῃ ᾧ ἀ πό κειται,” ὃ ν καὶ ἀ ποφαί νει προσδοκί αν ἔ σεσθαι ἐ θνῶ ν.
1.0.6.2
ἀ τελῆ γέ τοι τὰ τῆ ς προρρή σεως̔??̓ ἦ ν καθ̓ ὃ ν ὑ πὸ τοῖ ς οἰ κεί οις τοῦ ἔ θνους ἄ ρχουσι διά γειν αὐ τοῖ ς ἐ ξῆ ν χρό νον, ἄ νωθεν ἐ ξ αὐ τοῦ Μωυσέ ως καταρξαμέ νοις καὶ εἰ ς τὴ ν Αὐ γού στου βασιλεί αν διαρκέ σασιν, καθ̓ ὃ ν πρῶ τος ἀ λλό φυλος̔ Ηρῴ δης τὴ ν κατὰ̓ Ιουδαί ων ἐ πιτρέ πεται ὑ πὸ̔ Ρωμαί ων ἀ ρχή ν, ὡ ς μὲ ν̓ Ιώ σηπος παραδί δωσιν,̓ Ιδουμαῖ ος ὢ ν κατὰ πατέ ρα τὸ γέ νος̓ Αρά βιος δὲ κατὰ μητέ ρα, ὡ ς δ̓̓ Αφρικανό ς̔ οὐ χ ὁ τυχὼ ν δὲ καὶ οὗ τος γέ γονε συγγραφεύ σ̓, φασὶ ν οἱ τὰ κατ̓ αὐ τὸ ν ἀ κριβοῦ ντες̓ Αντί πατρον̔ τοῦ τον δ̓ εἶ ναι αὐ τῷ πατέ ρἀ̔ Ηρῴ δου τινὸ ς̓ Ασκαλωνί του τῶ ν περὶ τὸ ν νεὼ τοῦ̓ Από λλωνος ἱ εροδού λων καλουμέ νων γεγονέ ναι:
1.0.6.3
ὃ ς̓ Αντί πατρος ὑ πὸ̓ Ιδουμαί ων λῃ στῶ ν παιδί ον αἰ χμαλωτισθεὶ ς σὺ ν ἐ κεί νοις ἦ ν, διὰ τὸ μὴ δύ νασθαι τὸ ν πατέ ρα πτωχὸ ν ὄ ντα καταθέ σθαι ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ, ἐ ντραφεὶ ς δὲ τοῖ ς ἐ κεί νων ἔ θεσιν ὕ στερον̔ Υρκανῷ τῷ̓ Ιουδαί ων ἀ ρχιερεῖ φιλοῦ ται.
1.0.6.4
τού του γί νεται ὁ ἐ πὶ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν̔ Ηρῴ δης. εἰ ς δὴ οὖ ν τὸ ν τοιοῦ τον τῆ ς̓ Ιουδαί ων περιελθού σης βασιλεί ας, ἐ πὶ θύ ραις ἤ δη καὶ ἡ τῶ ν ἐ θνῶ ν ἀ κολού θως τῇ προφητεί ᾳ προσδοκί α παρῆ ν, ἅ τε διαλελοιπό των ἐ ξ ἐ κεί νου τῶ ν παῤ αὐ τοῖ ς ἐ ξ αὐ τοῦ Μωυσέ ως
1.0.6.5
κατὰ διαδοχὴ ν ἀ ρξά ντων τε καὶ ἡ γησαμέ νων. πρὸ μέ ν γε τῆ ς αἰ χμαλωσί ας αὐ τῶ ν καὶ τῆ ς εἰ ς Βαβυλῶ να μεταναστά σεως ἐ βασιλεύ οντο, ἀ πὸ Σαοὺ λ πρώ του καὶ Δαυὶ δ ἀ ρξά μενοι: πρὸ δὲ τῶ ν βασιλέ ων ἄ ρχοντες αὐ τοὺ ς διεῖ πον, οἱ προσαγορευό μενοι κριταί, ἄ ρξαντες καὶ αὐ τοὶ μετὰ Μωυσέ α καὶ τὸ ν τού του διά δοχον̓ Ιησοῦ ν:
1.0.6.6
μετὰ δὲ τὴ ν ἀ πὸ Βαβυλῶ νος ἐ πά νοδον οὐ διέ λιπον πολιτεί ᾳ χρώ μενοι ἀ ριστοκρατικῇ μετὰ ὀ λιγαρχί ας̔ οἱ γὰ ρ ἱ ερεῖ ς. προεστή κεσαν τῶ ν πραγμά των̓, ἄ χρι οὗ Πομπή ιος̔ Ρωμαί ων στρατηγὸ ς ἐ πιστὰ ς τὴ ν μὲ ν̔ Ιερουσαλὴ μ πολιορκεῖ κατὰ κρά τος μιαί νει τε τὰ ἅ για μέ χρι τῶ ν ἀ δύ των τοῦ ἱ εροῦ προελθώ ν, τὸ ν δ̓ ἐ κ προγό νων διαδοχῆ ς εἰ ς ἐ κεῖ νο τοῦ καιροῦ διαρκέ σαντα βασιλέ α τε ὁ μοῦ καὶ ἀ ρχιερέ α,̓ Αριστό βουλος ὄ νομα ἦ ν αὐ τῷ, δέ σμιον ἐ πὶ̔ Ρώ μης ἅ μα τέ κνοις ἐ κπέ μψας,̔ Υρκανῷ μὲ ν τῷ τού του ἀ δελφῷ τὴ ν ἀ ρχιερωσύ νην παραδί δωσιν, τὸ δὲ πᾶ ν̓ Ιουδαί ων ἔ θνος ἐ ξ ἐ κεί νοὑ Ρωμαί οις ὑ πό φορον
1.0.6.7
κατεστή σατο. αὐ τί κα γοῦ ν καὶ̔ Υρκανοῦ, εἰ ς ὃ ν ὕ στατον τὰ τῆ ς τῶ ν ἀ ρχιερέ ων περιέ στη διαδοχῆ ς, ὑ πὸ Πά ρθων αἰ χμαλώ του ληφθέ ντος, πρῶ τος, ὡ ς γοῦ ν ἔ φην, ἀ λλό φυλος̔ Ηρῴ δης ὑ πὸ τῆ ς συγκλή τοὑ Ρωμαί ων Αὐ γού στου τε βασιλέ ως τὸ̓ Ιουδαί ων ἔ θνος ἐ γχειρί ζεται, καθ̓ ὃ ν ἐ ναργῶ ς τῆ ς τοῦ Χριστοῦ παρουσί ας ἐ νστά σης,
1.0.6.8
καὶ τῶ ν ἐ θνῶ ν ἡ προσδοκωμέ νη σωτηρί α τε καὶ κλῆ σις ἀ κολού θως τῇ προφητεί ᾳ παρηκολού θησεν: ἐ ξ οὗ δὴ χρό νου τῶ ν ἀ πὸ̓ Ιού δα ἀ ρχό ντων τε καὶ ἡ γουμέ νων, λέ γω δὲ τῶ ν ἐ κ τοῦ̓ Ιουδαί ων ἔ θνους, διαλελοιπό των, εἰ κό τως αὐ τοῖ ς καὶ τὰ τῆ ς ἐ κ προγό νων εὐ σταθῶ ς ἐ πὶ τοὺ ς ἔ γγιστα διαδό χους κατὰ γενεὰ ν προϊ ού σης ἀ ρχιερωσύ νης παραχρῆ μα συγχεῖ ται.
1.0.6.9
ἔ χεις καὶ τού των ἀ ξιό χρεων τὸ ν̓ Ιώ σηπον μά ρτυρα, δηλοῦ ντα ὡ ς τὴ ν βασιλεί αν παρὰ̔ Ρωμαί ων ἐ πιτραπεὶ ς̔ Ηρῴ δης οὐ κέ τι τοὺ ς ἐ ξ ἀ ρχαί ου γέ νους καθί στησιν ἀ ρχιερεῖ ς, ἀ λλά τισιν ἀ σή μοις τὴ ν τιμὴ ν ἀ πέ νεμεν: τὰ ὅ μοια δὲ πρᾶ ξαι τῷ̔ Ηρῴ δῃ περὶ τῆ ς καταστά σεως τῶ ν ἱ ερέ ων̓ Αρχέ λαό ν τε τὸ ν παῖ δα αὐ τοῦ καὶ μετὰ τοῦ τον̔ Ρωμαί ους, τὴ ν ἀ ρχὴ ν τῶ ν̓ Ιουδαί ων παρειληφό τας.
1.0.6.10
ὁ δ̓ αὐ τὸ ς δηλοῖ ὡ ς ἄ ρα καὶ τὴ ν ἱ ερὰ ν στολὴ ν τοῦ ἀ ρχιερέ ως πρῶ τος̔ Ηρῴ δης ἀ ποκλεί σας ὑ πὸ ἰ δί αν σφραγῖ δα πεποί ηται, μηκέ τ̓ αὐ τὴ ν τοῖ ς ἀ ρχιερεῦ σιν ἔ χειν ὑ φ̓ ἑ αυτοὺ ς ἐ πιτρέ ψας: ταὐ τὸ ν δὲ καὶ τὸ ν μετ̓ αὐ τὸ ν̓ Αρχέ λαον καὶ μετὰ τοῦ τον̔ Ρωμαί ους διαπρά ξασθαι.
1.0.6.11
καὶ ταῦ τα δ̓ ἡ μῖ ν εἰ ρή σθω εἰ ς ἑ τέ ρας ἀ πό δειξιν προφητεί ας κατὰ τὴ ν ἐ πιφά νειαν τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ πεπερασμέ νης. σαφέ στατα γοῦ ν ἐ ν τῷ Δανιὴ λ ἑ βδομά δων τινῶ ν ἀ ριθμὸ ν ὀ νομαστὶ ἕ ως Χριστοῦ ἡ γουμέ νου περιλαβὼ ν ὁ λό γος, περὶ ὧ ν ἐ ν ἑ τέ ροις διειλή φαμεν, μετὰ τὸ τού των συμπέ ρασμα ἐ ξολοθρευθή σεσθαι τὸ παρὰ̓ Ιουδαί οις χρῖ σμα προφητεύ ει: καὶ τοῦ το δὲ σαφῶ ς κατὰ τὸ ν καιρὸ ν τῆ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ γενέ σεως ἀ ποδεί κνυται συμπεπληρωμέ νον. ταῦ τα δ̓ ἡ μῖ ν ἀ ναγκαί ως εἰ ς παρά στασιν τῆ ς τῶ ν χρό νων ἀ ληθεί ας προτετηρή σθω.
1.0.7.1
̓ Επειδὴ δὲ τὴ ν περὶ τοῦ Χριστοῦ γενεαλογί αν διαφό ρως ἡ μῖ ν ὅ τε Ματθαῖ ος καὶ ὁ Λουκᾶ ς εὐ αγγελιζό μενοι παραδεδώ κασι διαφωνεῖ ν τε νομί ζονται τοῖ ς πολλοῖ ς τῶ ν τε πιστῶ ν ἕ καστος ἀ γνοί ᾳ τἀ ληθοῦ ς εὑ ρησιλογεῖ ν εἰ ς τοὺ ς τό πους πεφιλοτί μηται, φέ ρε, καὶ τὴ ν περὶ τού των κατελθοῦ σαν εἰ ς ἡ μᾶ ς ἱ στορί αν παραθώ μεθα, ἣ ν δἰ ἐ πιστολῆ ς̓ Αριστεί δῃ γρά φων περὶ συμφωνί ας τῆ ς ἐ ν τοῖ ς εὐ αγγελί οις γενεαλογί ας ὁ μικρῷ πρό σθεν ἡ μῖ ν δηλωθεὶ ς̓ Αφρικανὸ ς ἐ μνημό νευσεν, τὰ ς μὲ ν δὴ τῶ ν λοιπῶ ν δό ξας ὡ ς ἂ ν βιαί ους καὶ διεψευσμέ νας ἀ πελέ γξας, ἣ ν δ̓ αὐ τὸ ς παρεί ληφεν ἱ στορί αν τού τοις αὐ τοῖ ς ἐ κτιθέ μενος τοῖ ς ῥ ή μασιν:“̓ Επειδὴ
1.0.7.2
γὰ ρ τὰ ὀ νό ματα τῶ ν γενῶ ν ἐ ν̓ Ισραὴ λ ἠ ριθμεῖ το ἢ φύ σει ἢ νό μῳ, φύ σει μέ ν, γνησί ου σπέ ρματος διαδοχῇ, νό μῳ δέ, ἑ τέ ρου παιδοποιουμέ νου εἰ ς ὄ νομα τελευτή σαντος ἀ δελφοῦ ἀ τέ κνοὑ ὅ τι γὰ ρ οὐ δέ πω δέ δοτο ἐ λπὶ ς ἀ ναστά σεως σαφή ς, τὴ ν μέ λλουσαν ἐ παγγελί αν ἀ ναστά σει ἐ μιμοῦ ντο θνητῇ, ἵ να ἀ νέ κλειπτον τὸ
1.0.7.3
ὄ νομα μεί νῃ τοῦ μετηλλαχό τοσ̓: ἐ πεὶ οὖ ν οἱ τῇ γενεαλογί ᾳ ταύ τῃ ἐ μφερό μενοι, οἱ μὲ ν διεδέ ξαντο παῖ ς πατέ ρα γνησί ως, οἱ δὲ ἑ τέ ροις μὲ ν ἐ γεννή θησαν, ἑ τέ ροις δὲ προσετέ θησαν κλή σει, ἀ μφοτέ ρων γέ γονεν ἡ μνή μη, καὶ τῶ ν γεγεννηκό των καὶ τῶ ν ὡ ς γεγεννηκό των. οὕ τως οὐ δέ τερον τῶ ν εὐ αγγελί ων ψεύ δεται,
1.0.7.4
καὶ φύ σιν ἀ ριθμοῦ ν καὶ νό μον. ἐ πεπλά κη γὰ ρ ἀ λλή λοις τὰ γέ νη, τό τε ἀ πὸ τοῦ Σολομῶ νος καὶ τὸ ἀ πὸ τοῦ Ναθά ν, ἀ ναστά σεσιν ἀ τέ κνων καὶ δευτερογαμί αις καὶ ἀ ναστά σει σπερμά των, ὡ ς δικαί ως τοὺ ς αὐ τοὺ ς ἄ λλοτε ἄ λλων νομί ζεσθαι, τῶ ν μὲ ν δοκού ντων πατέ ρων, τῶ ν δὲ ὑ παρχό ντων: ὡ ς ἀ μφοτέ ρας τὰ ς διηγή σεις κυρί ως ἀ ληθεῖ ς οὔ σας ἐ πὶ τὸ ν̓ Ιωσὴ φ πολυπλό κως μέ ν, ἀ λλ̓
1.0.7.5
ἀ κριβῶ ς κατελθεῖ ν. ἵ να δὲ σαφὲ ς ᾖ τὸ λεγό μενον, τὴ ν ἐ ναλλαγὴ ν τῶ ν γενῶ ν διηγή σομαι. ἀ πὸ τοῦ Δαυὶ δ διὰ Σολομῶ νος τὰ ς γενεὰ ς καταριθμουμέ νοις τρί τος ἀ πὸ τέ λους εὑ ρί σκεται Ματθά ν, ὃ ς ἐ γέ ννησε τὸ ν̓ Ιακώ β, τοῦ̓ Ιωσὴ φ τὸ ν πατέ ρα: ἀ πὸ δὲ Ναθὰ ν τοῦ Δαυὶ δ κατὰ Λουκᾶ ν ὁ μοί ως τρί τος ἀ πὸ τέ λους Μελχί:̓ Ιωσὴ φ γὰ ρ υἱ ὸ ς̔ Ηλι τοῦ Μελχί. σκοποῦ τοί νυν ἡ μῖ ν κειμέ νου τοῦ̓ Ιωσή φ,
1.0.7.6
ἀ ποδεικτέ ον πῶ ς ἑ κά τερος αὐ τοῦ πατὴ ρ ἱ στορεῖ ται, ὅ τἐ Ιακὼ β ὁ ἀ πὸ Σολομῶ νος καὶ̔ Ηλὶ ὁ ἀ πὸ τοῦ Ναθὰ ν ἑ κά τερος κατά γοντες γέ νος, ὅ πως τε πρό τερον οὗ τοι δή, ὅ τἐ Ιακὼ β καὶ ὁ̔ Ηλί, δύ ο ἀ δελφοί, καὶ πρό γε, πῶ ς οἱ τού των πατέ ρες, Ματθὰ ν καὶ Μελχί, διαφό ρων ὄ ντες γενῶ ν, τοῦ̓ Ιωσὴ φ ἀ ναφαί νονται πά πποι.
1.0.7.7
καὶ δὴ οὖ ν ὅ τε Ματθὰ ν καὶ ὁ Μελχί, ἐ ν μέ ρει τὴ ν αὐ τὴ ν ἀ γαγό μενοι γυναῖ κα, ὁ μομητρί ους ἀ δελφοὺ ς ἐ παιδοποιή σαντο, τοῦ νό μου μὴ κωλύ οντος χηρεύ ουσαν, ἤ τοι ἀ πολελυμέ νην ἢ καὶ τελευτή σαντος τοῦ ἀ νδρό ς, ἄ λλῳ γαμεῖ σθαι:
1.0.7.8
ἐ κ δὴ τῆ ς̓ Εσθὰ̔ τοῦ το γὰ ρ καλεῖ σθαι τὴ ν γυναῖ κα παραδέ δοταἰ πρῶ τος Ματθά ν, ὁ ἀ πὸ τοῦ Σολομῶ νος τὸ γέ νος κατά γων, τὸ ν̓ Ιακὼ β γεννᾷ, καὶ τελευτή σαντος τοῦ Ματθὰ ν Μελχί, ὁ ἐ πὶ τὸ ν Ναθὰ ν κατὰ γέ νος ἀ ναφερό μενος, χηρεύ ουσαν, ἐ κ μὲ ν τῆ ς αὐ τῆ ς φυλῆ ς, ἐ ξ ἄ λλου δὲ γέ νους ὤ ν, ὡ ς προεῖ πον, ἀ γαγό μενος αὐ τή ν, ἔ σχεν υἱ ὸ ν τὸ ν̔ Ηλί.
1.0.7.9
οὕ τω δὴ διαφό ρων δύ ο γενῶ ν εὑ ρή σομεν τό ν τἐ Ιακὼ β καὶ τὸ ν̔ Ηλὶ ὁ μομητρί ους ἀ δελφού ς, ὧ ν ὁ ἕ τερος,̓ Ιακώ β, ἀ τέ κνου τοῦ ἀ δελφοῦ τελευτή σαντος̔ Ηλί, τὴ ν γυναῖ κα παραλαβώ ν, ἐ γέ ννησεν ἐ ξ αὐ τῆ ς τρί τον τὸ ν̓ Ιωσή φ, κατὰ φύ σιν μὲ ν ἑ αυτῷ̔ καὶ κατὰ λό γον, δἰ ὃ γέ γραπταἱ̓ Ιακὼ β δὲ ἐ γέ ννησεν τὸ ν̓ Ιωσή φ̓̓, κατὰ νό μον δὲ τοῦ̔ Ηλὶ υἱ ὸ ς ἦ ν: ἐ κεί νῳ γὰ ρ ὁ̓ Ιακώ β, ἀ δελφὸ ς ὤ ν, ἀ νέ στησεν σπέ ρμα.
1.0.7.10
δἰ ὅ περ οὐ κ ἀ κυρωθή σεται καὶ ἡ κατ̓ αὐ τὸ ν γενεαλογί α: ἣ ν Ματθαῖ ος μὲ ν ὁ εὐ αγγελιστὴ ς ἐ ξαριθμού μενος̔̓ Ιακὼ β δέ̓ φησί ν̔ ἐ γέ ννησεν τὸ ν̓ Ιωσή φ,̓ ὁ δὲ Λουκᾶ ς ἀ νά παλιν̔ ὃ ς ἦ ν, ὡ ς ἐ νομί ζετὁ καὶ γὰ ρ καὶ τοῦ το προστί θησιν̓ τοῦ̓ Ιωσὴ φ τοῦ̔ Ηλὶ τοῦ Μελχί.̓ τὴ ν γὰ ρ κατὰ νό μον γέ νεσιν ἐ πισημό τερον οὐ κ ἦ ν ἐ ξειπεῖ ν, καὶ τὸ̔ ἐ γέ ννησεν̓ ἐ πὶ τῆ ς τοιᾶ σδε παιδοποιί ας ἄ χρι τέ λους ἐ σιώ πησεν, τὴ ν ἀ ναφορὰ ν ποιησά μενος ἕ ως̔ τοῦ̓ Αδὰ μ τοῦ θεοῦ̓ κατ̓ ἀ νά λυσιν. οὐ δὲ μὴ ν ἀ ναπό δεικτον ἢ ἐ σχεδιασμέ νον ἐ στὶ ν τοῦ το.
1.0.7.11
τοῦ γοῦ ν σωτῆ ρος οἱ κατὰ σά ρκα συγγενεῖ ς, εἴ τ̓ οὖ ν φανητιῶ ντες εἴ θ̓ ἁ πλῶ ς ἐ κδιδά σκοντες, πά ντως δὲ ἀ ληθεύ οντες, παρέ δοσαν καὶ ταῦ τα: ὡ ς̓ Ιδουμαῖ οι λῃ σταὶ̓ Ασκά λωνι πό λει τῆ ς Παλαιστί νης ἐ πελθό ντες, ἐ ξ εἰ δωλεί οὐ Από λλωνος, ὃ πρὸ ς τοῖ ς τεί χεσιν ἵ δρυτο,̓ Αντί πατρον̔ Ηρῴ δου τινὸ ς ἱ εροδού λου παῖ δα πρὸ ς τοῖ ς ἄ λλοις σύ λοις αἰ χμά λωτον ἀ πῆ γον, τῷ δὲ λύ τρα ὑ πὲ ρ τοῦ υἱ οῦ καταθέ σθαι μὴ δύ νασθαι τὸ ν ἱ ερέ α ὁ̓ Αντί πατρος τοῖ ς τῶ ν̓ Ιδουμαί ων ἔ θεσιν ἐ ντραφεί ς, ὕ στερον̔ Υρκανῷ φιλοῦ ται τῷ τῆ ς̓ Ιουδαί ας ἀ ρχιερεῖ:
1.0.7.12
πρεσβεύ σας δὲ πρὸ ς Πομπή ιον ὑ πὲ ρ τοῦ̔ Υρκανοῦ καὶ τὴ ν βασιλεί αν ἐ λευθερώ σας αὐ τῷ ὑ πὸ̓ Αριστοβού λου τοῦ ἀ δελφοῦ περικοπτομέ νην, αὐ τὸ ς ηὐ τύ χησεν, ἐ πιμελητὴ ς τῆ ς Παλαιστί νης χρηματί σας: διαδέ χεται δὲ τὸ ν̓ Αντί πατρον, φθό νῳ τῆ ς πολλῆ ς εὐ τυχί ας δολοφονηθέ ντα, υἱ ὸ ς̔ Ηρῴ δης, ὃ ς ὕ στερον ὑ π̓̓ Αντωνί ου καὶ τοῦ σεβαστοῦ συγκλή του δό γματι τῶ ν̓ Ιουδαί ων ἐ κρί θη βασιλεύ ειν: οὗ παῖ δες̔ Ηρῴ δης οἵ τ̓ ἄ λλοι τετρά ρχαι. ταῦ τα μὲ ν δὴ κοινὰ καὶ ταῖ ς̔ Ελλή νων ἱ στορί αις:
1.0.7.13
ἀ ναγρά πτων δὲ εἰ ς τό τε ἐ ν τοῖ ς ἀ ρχεί οις ὄ ντων τῶ ν̔ Εβραϊ κῶ ν γενῶ ν καὶ τῶ ν ἄ χρι προσηλύ των ἀ ναφερομέ νων, ὡ ς̓ Αχιὼ ρ τοῦ̓ Αμμανί του καὶ̔ Ροὺ θ τῆ ς Μωαβί τιδος, τῶ ν τε ἀ π̓ Αἰ γύ πτου συνεκπεσό ντων ἐ πιμί κτων, ὁ̔ Ηρῴ δης, οὐ δέ ν τι συμβαλλομέ νου τοῦ τῶ ν̓ Ισραηλιτῶ ν γέ νους αὐ τῷ καὶ τῷ συνειδό τι τῆ ς δυσγενεί ας κρουό μενος, ἐ νέ πρησεν αὐ τῶ ν τὰ ς ἀ ναγραφὰ ς τῶ ν γενῶ ν, οἰ ό μενος εὐ γενὴ ς ἀ ναφανεῖ σθαι τῷ μηδ̓ ἄ λλον ἔ χειν ἐ κ δημοσί ου συγγραφῆ ς τὸ γέ νος ἀ νά γειν ἐ πὶ τοὺ ς πατριά ρχας ἢ προσηλύ τους τού ς τε καλουμέ νους γειώ ρας, τοὺ ς ἐ πιμί κτους.
1.0.7.14
ὀ λί γοι δὴ τῶ ν ἐ πιμελῶ ν, ἰ διωτικὰ ς ἑ αυτοῖ ς ἀ πογραφὰ ς ἢ μνημονεύ σαντες τῶ ν ὀ νομά των ἢ ἄ λλως ἔ χοντες ἐ ξ ἀ ντιγρά φων, ἐ ναβρύ νονται σῳ ζομέ νῃ τῇ μνῄ μῃ τῆ ς εὐ γενεί ας: ὧ ν ἐ τύ γχανον οἱ προειρημέ νοι, δεσπό συνοι καλού μενοι διὰ τὴ ν πρὸ ς τὸ σωτή ριον γέ νος συνά φειαν ἀ πό τε Ναζά ρων καὶ Κωχαβα κωμῶ ν̓ Ιουδαϊ κῶ ν τῇ λοιπῇ γῇ ἐ πιφοιτή σαντες καὶ τὴ ν προκειμέ νην γενεαλογί αν ἔ κ τε τῆ ς Βί βλου τῶ ν ἡ μερῶ ν, ἐ ς ὅ σον ἐ ξικνοῦ ντο, ἐ ξηγησά μενοι.
1.0.7.15
εἴ τ̓ οὖ ν οὕ τως εἴ τ̓ ἄ λλως ἔ χοι, σαφεστέ ραν ἐ ξή γησιν οὐ κ ἂ ν ἔ χοι τις ἄ λλος ἐ ξευρεῖ ν, ὡ ς ἔ γωγε νομί ζω πᾶ ς τε ὃ ς εὐ γνώ μων τυγχά νει, καὶ ἡ μῖ ν αὕ τη μελέ τω, εἰ καὶ ἀ μά ρτυρό ς ἐ στιν, τῷ μὴ κρεί ττονα ἢ ἀ ληθεστέ ραν ἔ χειν εἰ πεῖ ν: τό γέ τοι εὐ αγγέ λιον πά ντως ἀ ληθεύ ει.”
1.0.7.16
καὶ ἐ πὶ τέ λει δὲ τῆ ς αὐ τῆ ς ἐ πιστολῆ ς προστί θησι ταῦ τα:“ Ματθὰ ν ὁ ἀ πὸ Σολομῶ νος ἐ γέ ννησε τὸ ν̓ Ιακώ β. Ματθὰ ν ἀ ποθανό ντος, Μελχὶ ὁ ἀ πὸ Ναθὰ ν ἐ κ τῆ ς αὐ τῆ ς γυναικὸ ς ἐ γέ ννησε τὸ ν̔ Ηλί. ὁ μομή τριοι ἄ ρα ἀ δελφοὶ̔ Ηλὶ καὶ̓ Ιακώ β.̔ Ηλὶ ἀ τέ κνου ἀ ποθανό ντος ὁ̓ Ιακὼ β ἀ νέ στησεν αὐ τῷ σπέ ρμα, γεννή σας τὸ ν̓ Ιωσή φ, κατὰ φύ σιν μὲ ν ἑ αυτῷ, κατὰ νό μον δὲ τῷ̔ Ηλί. οὕ τως ἀ μφοτέ ρων ἦ ν υἱ ὸ ς ὁ̓ Ιωσή φ.”
1.0.7.17
Τοσαῦ τα ὁ̓ Αφρικανό ς. καὶ δὴ τοῦ̓ Ιωσὴ φ ὧ δέ πως γενεαλογουμέ νου, δυνά μει καὶ ἡ Μαρί α σὺ ν αὐ τῷ πέ φηνεν ἐ κ τῆ ς αὐ τῆ ς οὖ σα φυλῆ ς, εἴ γε κατὰ τὸ ν Μωυσέ ως νό μον οὐ κ ἐ ξῆ ν ἑ τέ ραις ἐ πιμί γνυσθαι φυλαῖ ς: ἑ νὶ γὰ ρ τῶ ν ἐ κ τοῦ αὐ τοῦ δή μου καὶ πατριᾶ ς τῆ ς αὐ τῆ ς ζεύ γνυσθαι πρὸ ς γά μον παρακελεύ εται, ὡ ς ἂ ν μὴ περιστρέ φοιτο τοῦ γέ νους ὁ κλῆ ρος ἀ πὸ φυλῆ ς ἐ πὶ φυλή ν. ὡ δὶ μὲ ν οὖ ν καὶ ταῦ τα ἐ χέ τω.
1.0.8.1
̓ Αλλὰ γὰ ρ τοῦ Χριστοῦ γεννηθέ ντος ταῖ ς προφητεί αις ἀ κολού θως ἐ ν Βηθλεὲ μ τῆ ς̓ Ιουδαί ας κατὰ τοὺ ς δεδηλωμέ νους χρό νους,̔ Ηρῴ δης ἐ πὶ τῇ τῶ ν ἐ ξ ἀ νατολῆ ς μά γων ἀ νερωτή σει ὅ πῃ εἴ η διαπυνθανομέ νων ὁ τεχθεὶ ς βασιλεὺ ς τῶ ν̓ Ιουδαί ων, ἑ ορακέ ναι γὰ ρ αὐ τοῦ τὸ ν ἀ στέ ρα καὶ τῆ ς τοσῆ σδε πορεί ας τοῦ τ̓ αἴ τιον αὐ τοῖ ς γεγονέ ναι, οἷ α θεῷ προσκυνῆ σαι τῷ τεχθέ ντι διὰ σπουδῆ ς πεποιημέ νοις, οὐ σμικρῶ ς ἐ πὶ τῷ πρά γματι, ἅ τε κινδυνευού σης, ὥ ς γε δὴ ᾤ ετο, αὐ τῷ τῆ ς ἀ ρχῆ ς, διακινηθεί ς, πυθό μενος τῶ ν παρὰ τῷ ἔ θνει νομοδιδασκά λων ποῦ τὸ ν Χριστὸ ν γεννηθή σεσθαι προσδοκῷ εν, ὡ ς ἔ γνω τὴ ν Μιχαί ου προφητεί αν ἐ ν Βηθλεὲ μ προαναφωνοῦ σαν, ἑ νὶ προστά γματι τοὺ ς ὑ πομαζί ους ἔ ν τε τῇ Βηθλεὲ μ καὶ πᾶ σι τοῖ ς ὁ ρί οις αὐ τῆ ς ἀ πὸ διετοῦ ς καὶ κατωτέ ρω παῖ δας, κατὰ τὸ ν ἀ πηκριβωμέ νον αὐ τῷ χρό νον παρὰ τῶ ν μά γων, ἀ ναιρεθῆ ναι προστά ττει, πά ντως που καὶ τὸ ν̓ Ιησοῦ ν, ὥ ς γε ἦ ν εἰ κό ς, τῆ ς αὐ τῆ ς τοῖ ς ὁ μή λιξι συναπολαῦ σαι συμφορᾶ ς οἰ ό μενος.
1.0.8.2
φθά νει γε μὴ ν τὴ ν ἐ πιβουλὴ ν εἰ ς Αἴ γυπτον διακομισθεὶ ς ὁ παῖ ς, δἰ ἐ πιφανεί ας ἀ γγέ λου τὸ μέ λλον προμεμαθηκό των αὐ τοῦ τῶ ν γονέ ων. ταῦ τα μὲ ν οὖ ν καὶ ἡ ἱ ερὰ τοῦ εὐ αγγελί ου διδά σκει γραφή:
1.0.8.3
ἄ ξιον δ̓ ἐ πὶ τού τοις συνιδεῖ ν τἀ πί χειρα τῆ ς̔ Ηρῴ δου κατὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶ ν ὁ μηλί κων αὐ τῷ τό λμης, ὡ ς παραυτί κα, μηδὲ σμικρᾶ ς ἀ ναβολῆ ς γεγενημέ νης, ἡ θεί α δί κη περιό ντα ἔ τ̓ αὐ τὸ ν τῷ βί ῳ μετελή λυθεν, τὰ τῶ ν μετὰ τὴ ν ἐ νθέ νδε ἀ παλλαγὴ ν
1.0.8.4
διαδεξομέ νων αὐ τὸ ν ἐ πιδεικνῦ σα προοί μια. ὡ ς μὲ ν οὖ ν τὰ ς κατὰ τὴ ν βασιλεί αν αὐ τῷ νομισθεί σας εὐ πραγί ας ταῖ ς κατὰ τὸ ν οἶ κον ἐ παλλή λοις ἠ μαύ ρωσεν συμφοραῖ ς, γυναικὸ ς καὶ τέ κνων καὶ τῶ ν λοιπῶ ν τῶ ν μά λιστα πρὸ ς γέ νους ἀ ναγκαιοτά των τε καὶ φιλτά των μιαιφονί αις, οὐ δὲ οἷ ό ν τε νῦ ν καταλέ γειν, τραγικὴ ν ἅ πασαν δραματουργί αν ἐ πισκιαζού σης τῆ ς περὶ τού των ὑ ποθέ σεως, ἣ ν εἰ ς πλά τος ἐ ν ταῖ ς κατ̓ αὐ τὸ ν ἱ στορί αις ὁ̓ Ιώ σηπος διελή λυθεν:
1.0.8.5
ὡ ς δ̓ ἅ μα τῇ κατὰ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν καὶ τῶ ν ἄ λλων νηπί ων ἐ πιβουλῇ θεή λατος αὐ τὸ ν καταλαβοῦ σα μά στιξ εἰ ς θά νατον συνή λασεν, οὐ χεῖ ρον καὶ τῶ ν φωνῶ ν τοῦ συγγραφέ ως ἐ πακοῦ σαι, κατὰ λέ ξιν ἐ ν ἑ πτακαιδεκά τῳ τῆ ς̓ Ιουδαϊ κῆ ς̓ Αρχαιολογί ας τὴ ν καταστροφὴ ν τοῦ κατ̓ αὐ τὸ ν βί ου τοῦ τον γρά φοντος τὸ ν τρό πον:“̔ Ηρῴ δῃ δὲ μειζό νως ἡ νό σος ἐ νεπικραί νετο, δί κην ὧ ν παρηνό μησεν
1.0.8.6
ἐ κπρασσομέ νου τοῦ θεοῦ. πῦ ρ μὲ ν γὰ ρ μαλακὸ ν ἦ ν, οὐ χ ὧ δε πολλὴ ν ἀ ποσημαῖ νον τοῖ ς ἐ παφωμέ νοις τὴ ν φλό γωσιν, ὅ σην τοῖ ς ἐ ντὸ ς προσετί θει τὴ ν κά κωσιν, ἐ πιθυμί α δὲ δεινὴ τοῦ δέ ξασθαί τι, οὐ δὲ ἦ ν μὴ οὐ χ ὑ πουργεῖ ν, καὶ ἕ λκωσις τῶ ν τε ἐ ντέ ρων καὶ μά λιστα τοῦ κό λου δειναὶ ἀ λγηδό νες καὶ φλέ γμα ὑ γρὸ ν περὶ τοὺ ς πό δας καὶ διαυγέ ς:
1.0.8.7
παραπλησί α δὲ καὶ περὶ τὸ ἦ τρον κά κωσις ἦ ν, ναὶ μὴ ν καὶ τοῦ αἰ δοί ου σῆ ψις, σκώ ληκας ἐ μποιοῦ σα, πνεύ ματό ς τε ὀ ρθί α ἔ ντασις, καὶ αὐ τὴ λί αν ἀ ηδὴ ς ἀ χθηδό νι τε τῆ ς ἀ ποφορᾶ ς καὶ τῷ πυκνῷ τοῦ ἄ σθματος, ἐ σπασμέ νος τε περὶ πᾶ ν ἦ ν μέ ρος, ἰ σχὺ ν οὐ χ ὑ πομενητὴ ν προστιθέ μενος.
1.0.8.8
ἐ λέ γετο γοῦ ν ὑ πὸ τῶ ν θειαζό ντων καὶ οἷ ς ταῦ τα προαποφθέ γγεσθαι σοφί α πρό κειται, ποινὴ ν τοῦ πολλοῦ καὶ δυσσεβοῦ ς ταύ την ὁ θεὸ ς εἰ σπρά ττεσθαι παρὰ τοῦ βασιλέ ως.” Ταῦ τα μὲ ν ἐ ν τῇ δηλωθεί σῃ γραφῇ παρασημαί νεται ὁ προειρημέ νος:
1.0.8.9
καὶ ἐ ν τῇ δευτέ ρᾳ δὲ τῶ ν̔ Ιστοριῶ ν τὰ παραπλή σια περὶ τοῦ αὐ τοῦ παραδί δωσιν, ὧ δέ πως γρά φων:“̓́ Ενθεν αὐ τοῦ τὸ σῶ μα πᾶ ν ἡ νό σος διαλαβοῦ σα ποικί λοις πά θεσιν ἐ μέ ριζεν. πυρετὸ ς μὲ ν γὰ ρ ἦ ν χλιαρό ς, κνησμὸ ς δ̓ ἀ φό ρητος τῆ ς ἐ πιφανεί ας ὅ λης καὶ κό λου συνεχεῖ ς ἀ λγηδό νες περί τε τοὺ ς πό δας ὡ ς ὑ δρωπιῶ ντος οἰ δή ματα τοῦ τε ἤ τρου φλεγμονὴ καὶ δἰ αἰ δοί ου σηπεδὼ ν σκώ ληκα γεννῶ σα, πρὸ ς τού τοις ὀ ρθό πνοια καὶ δύ σπνοια καὶ σπασμοὶ πά ντων τῶ ν μελῶ ν,
1.0.8.10
ὥ στε τοὺ ς ἐ πιθειά ζοντας ποινὴ ν εἶ ναι τὰ νοσή ματα λέ γειν. ὁ δὲ παλαί ων τοσού τοις πά θεσιν ὅ μως τοῦ ζῆ ν ἀ ντεί χετο, σωτηρί αν τε ἤ λπιζεν, καὶ θεραπεί ας ἐ πενό ει. διαβὰ ς γοῦ ν τὸ ν̓ Ιορδά νην τοῖ ς κατὰ Καλλιρό ην θερμοῖ ς ἐ χρῆ το: ταῦ τα δὲ ἔ ξεισιν μὲ ν εἰ ς τὴ ν̓ Ασφαλτῖ τιν λί μνην, ὑ πὸ γλυκύ τητος δέ ἐ στι καὶ πό τιμα.
1.0.8.11
δό ξαν ἐ νταῦ θα τοῖ ς ἰ ατροῖ ς ἐ λαί ῳ θερμῷ πᾶ ν ἀ ναθά λψαι τὸ σῶ μα χαλασθὲ ν εἰ ς ἐ λαί ου πλή ρη πύ ελον, ἐ κλύ ει καὶ τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς ὡ ς ἐ κλυθεὶ ς ἀ νέ στρεψεν. θορύ βου δὲ τῶ ν θεραπό ντων γενομέ νου, πρὸ ς μὲ ν τὴ ν πληγὴ ν ἀ νή νεγκεν, εἰ ς δὲ τὸ λοιπὸ ν ἀ πογνοὺ ς τὴ ν σωτηρί αν, τοῖ ς τε στρατιώ ταις ἀ νὰ δραχμὰ ς πεντή κοντα ἐ κέ λευσεν διανεῖ μαι καὶ πολλὰ χρή ματα τοῖ ς ἡ γεμό σι καὶ τοῖ ς φί λοις.
1.0.8.12
αὐ τὸ ς δ̓ ὑ ποστρέ φων εἰ ς̔ Ιεριχοῦ ντα παραγί νεται, μελαγχολῶ ν ἤ δη καὶ μό νον οὐ κ ἀ πειλῶ ν αὐ τῷ τι τῷ θανά τῳ: προέ κοψεν δ̓ εἰ ς ἐ πιβουλὴ ν ἀ θεμί του πρά ξεως. τοὺ ς γὰ ρ ἀ φ̓ ἑ κά στης κώ μης ἐ πισή μους ἄ νδρας ἐ ξ ὅ λης̓ Ιουδαί ας συναγαγὼ ν εἰ ς τὸ ν καλού μενον ἱ ππό δρομον ἐ κέ λευσεν συγκλεῖ σαι,
1.0.8.13
προσκαλεσά μενος δὲ Σαλώ μην τὴ ν ἀ δελφὴ ν καὶ τὸ ν ἄ νδρα ταύ της̓ Αλεξᾶ ν̔ οἶ δἀ ἔ φἡ̓ Ιουδαί ους τὸ ν ἐ μὸ ν ἑ ορτά σοντας θά νατον, δύ ναμαι δὲ πενθεῖ σθαι δἰ ἑ τέ ρων καὶ λαμπρὸ ν ἐ πιτά φιον σχεῖ ν, ἂ ν ὑ μεῖ ς θελή σητε ταῖ ς ἐ μαῖ ς ἐ ντολαῖ ς ὑ πουργῆ σαι. τού σδε τοὺ ς φρουρουμέ νους ἄ νδρας, ἐ πειδὰ ν ἐ κπνεύ σω, τά χιστα κτεί νατε περιστή σαντες τοὺ ς στρατιώ τας, ἵ να πᾶ σἀ Ιουδαί α καὶ πᾶ ς οἶ κος καὶ ἄ κων ἐ π̓ ἐ μοὶ δακρύ σῃ.̓”
1.0.8.14
καὶ μετὰ βραχέ α φησί ν“ αὖ θις δέ, καὶ γὰ ρ ἐ νδεί ᾳ τροφῆ ς καὶ βηχὶ σπασμώ δει διετεί νετο, τῶ ν ἀ λγηδό νων ἡ σθεὶ ς φθά σαι τὴ ν εἱ μαρμέ νην ἐ πεβά λλετο: λαβὼ ν δὲ μῆ λον, ᾔ τησε καὶ μαχαί ριον: εἰ ώ θει γὰ ρ ἀ ποτέ μνων ἐ σθί ειν: ἔ πειτα περιαθρή σας μή τις ὁ κωλύ σων αὐ τὸ ν εἴ η, ἐ πῆ ρεν τὴ ν δεξιὰ ν ὡ ς πλή ξων ἑ αυτό ν.”
1.0.8.15
ἐ πὶ δὲ τού τοις ὁ αὐ τὸ ς ἱ στορεῖ συγγραφεὺ ς ἕ τερον αὐ τοῦ γνή σιον παῖ δα πρὸ τῆ ς ἐ σχά της τοῦ βί ου τελευτῆ ς, τρί τον ἐ πὶ δυσὶ ν ἤ δη προανῃ ρημέ νοις, δἰ ἐ πιτά ξεως ἀ νελό ντα, παραχρῆ μα τὴ ν ζωὴ ν οὐ μετὰ σμικρῶ ν ἀ λγηδό νων ἀ πορρῆ ξαι.
1.0.8.16
καὶ τοιοῦ το μὲ ν τὸ πέ ρας τῆ ς̔ Ηρῴ δου γέ γονεν τελευτῆ ς, ποινὴ ν δικαί αν ἐ κτί σαντος ὧ ν ἀ μφὶ τὴ ν Βηθλεὲ μ ἀ νεῖ λεν παί δων τῆ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἐ πιβουλῆ ς ἕ νεκα: μεθ̓ ἣ ν ἄ γγελος ὄ ναρ ἐ πιστὰ ς ἐ ν Αἰ γύ πτῳ διατρί βοντι τῷ̓ Ιωσὴ φ ἀ πᾶ ραι ἅ μα τῷ παιδὶ καὶ τῇ τού του μητρὶ ἐ πὶ τὴ ν̓ Ιουδαί αν παρακελεύ εται, τεθνηκέ ναι δηλῶ ν τοὺ ς ἀ ναζητοῦ ντας τὴ ν ψυχὴ ν τοῦ παιδί ου. τού τοις δ̓ ὁ εὐ αγγελιστὴ ς ἐ πιφέ ρει λέ γων“ ἀ κού σας δὲ ὅ τἰ Αρχέ λαος βασιλεύ ει ἀ ντὶ̔ Ηρῴ δου τοῦ πατρὸ ς αὐ τοῦ ἐ φοβή θη ἐ κεῖ ἀ πελθεῖ ν: χρηματισθεὶ ς δὲ κατ̓ ὄ ναρ ἀ νεχώ ρησεν εἰ ς τὰ μέ ρη τῆ ς Γαλιλαί ας.”
1.0.9.1
Τῇ δ̓ ἐ πὶ τὴ ν ἀ ρχὴ ν μετὰ τὸ ν̔ Ηρῴ δην τοῦ̓ Αρχελά ου καταστά σει συνᾴ δει καὶ ὁ προειρημέ νος ἱ στορικό ς, τό ν τε τρό πον ἀ ναγρά φων, καθ̓ ὃ ν ἐ κ διαθηκῶ ν̔ Ηρῴ δου τοῦ πατρὸ ς ἐ πικρί σεώ ς τε Καί σαρος Αὐ γού στου τὴ ν κατὰ̓ Ιουδαί ων βασιλεί αν διεδέ ξατο, καὶ ὡ ς τῆ ς ἀ ρχῆ ς μετὰ δεκαέ τη χρό νον ἀ ποπεσό ντος οἱ ἀ δελφοὶ Φί λιππό ς τε καὶ ὁ νέ ος̔ Ηρῴ δης ἅ μα Λυσανί ᾳ τὰ ς ἑ αυτῶ ν διεῖ πον τετραρχί ας.
1.0.9.2
̔ Ο δ̓ αὐ τὸ ς ἐ ν ὀ κτωκαιδεκά τῳ τῆ ς̓ Αρχαιολογί ας κατὰ τὸ δωδέ κατον ἔ τος τῆ ς Τιβερί ου βασιλεί ας̔ τοῦ τον γὰ ρ τὴ ν καθ̓ ὅ λων ἀ ρχὴ ν διαδέ ξασθαι ἑ πτὰ ἐ πὶ πεντή κοντα ἔ τεσιν τὴ ν ἡ γεμονί αν ἐ πικρατή σαντος Αὐ γού στοὐ Πό ντιον Πιλᾶ τον τὴ ν̓ Ιουδαί αν ἐ πιτραπῆ ναι δηλοῖ, ἐ νταῦ θα δὲ ἐ φ̓ ὅ λοις ἔ τεσιν δέ κα σχεδὸ ν εἰ ς αὐ τὴ ν παραμεῖ ναι τὴ ν Τιβερί ου τελευτή ν.
1.0.9.3
οὐ κοῦ ν σαφῶ ς ἀ πελή λεγκται τὸ πλά σμα τῶ ν κατὰ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ὑ πομνή ματα χθὲ ς καὶ πρῴ ην διαδεδωκό των, ἐ ν οἷ ς πρῶ τος αὐ τὸ ς ὁ τῆ ς παρασημειώ σεως χρό νος τῶ ν πεπλακό των ἀ πελέ γχει τὸ ψεῦ δος.
1.0.9.4
ἐ πὶ τῆ ς τετά ρτης δ̓ οὖ ν ὑ πατεί ας Τιβερί ου, ἣ γέ γονεν ἔ τους ἑ βδό μου τῆ ς βασιλεί ας αὐ τοῦ, τὰ περὶ τὸ σωτή ριον πά θος αὐ τοῖ ς τολμηθέ ντα περιέ χει, καθ̓ ὃ ν δεί κνυται χρό νον μηδ̓ ἐ πιστά ς πω τῇ̓ Ιουδαί ᾳ Πιλᾶ τος, εἴ γε τῷ̓ Ιωσή πῳ μά ρτυρι χρή σασθαι δέ ον, σαφῶ ς οὕ τως σημαί νοντι κατὰ τὴ ν δηλωθεῖ σαν αὐ τοῦ γραφὴ ν ὅ τι δὴ δωδεκά τῳ ἐ νιαυτῷ τῆ ς Τιβερί ου βασιλεί ας ἐ πί τροπος τῆ ς̓ Ιουδαί ας ὑ πὸ Τιβερί ου καθί σταται Πιλᾶ τος.
1.0.10.1
̓ Επὶ τού των δὴ οὖ ν, κατὰ τὸ ν εὐ αγγελιστὴ ν ἔ τος πεντεκαιδέ κατον Τιβερί ου Καί σαρος ἄ γοντος τέ ταρτον δὲ τῆ ς ἡ γεμονί ας Ποντί ου Πιλά του, τῆ ς τε λοιπῆ ς̓ Ιουδαί ας τετραρχού ντων̔ Ηρῴ δου καὶ Λυσανί ου καὶ Φιλί ππου, ὁ σωτὴ ρ καὶ κύ ριος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ ς ὁ Χριστὸ ς τοῦ θεοῦ, ἀ ρχό μενος ὡ ς εἰ ἐ τῶ ν τριά κοντα, ἐ πὶ τὸ̓ Ιωά ννου βά πτισμα παραγί νεται, καταρχή ν τε ποιεῖ ται τηνικαῦ τα τοῦ κατὰ τὸ εὐ αγγέ λιον κηρύ γματος.
1.0.10.2
Φησὶ ν δὲ αὐ τὸ ν ἡ θεί α γραφὴ τὸ ν πά ντα τῆ ς διδασκαλί ας διατελέ σαι χρό νον ἐ πὶ ἀ ρχιερέ ως̓́ Αννα καὶ Καϊ ά φα, δηλοῦ σα ὅ τι δὴ ἐ ν τοῖ ς μεταξὺ τῆ ς τού των ἔ τεσιν λειτουργί ας ὁ πᾶ ς τῆ ς διδασκαλί ας αὐ τῷ συνεπερά νθη χρό νος. ἀ ρξαμέ νου μὲ ν οὖ ν κατὰ τὴ ν τοῦ̓́ Αννα ἀ ρχιερωσύ νην, μέ χρι δὲ τῆ ς ἀ ρχῆ ς τοῦ Καϊ ά φα παραμεί ναντος οὐ δ̓ ὅ λος ὁ μεταξὺ τετραέ της παρί σταται χρό νος.
1.0.10.3
τῶ ν γά ρ τοι κατὰ τὸ ν νό μον ἤ δη πως καθαιρουμέ νων ἐ ξ ἐ κεί νου θεσμῶ ν, λέ λυτο μὲ ν ᾧ διὰ βί ου καὶ ἐ κ προγό νων διαδοχῆ ς τὰ τῆ ς τοῦ θεοῦ θεραπεί ας προσή κοντα ἦ ν, ὑ πὸ δὲ τῶ ν̔ Ρωμαϊ κῶ ν ἡ γεμό νων ἄ λλοτε ἄ λλοι τὴ ν ἀ ρχιερωσύ νην ἐ πιτρεπό μενοι, οὐ πλεῖ ον ἔ τους ἑ νὸ ς ἐ πὶ ταύ της διετέ λουν.
1.0.10.4
ἱ στορεῖ δ̓ οὖ ν ὁ̓ Ιώ σηπος τέ σσαρας κατὰ διαδοχὴ ν ἐ πὶ Καϊ ά φαν ἀ ρχιερεῖ ς μετὰ τὸ ν̓́ Ανναν διαγενέ σθαι, κατὰ τὴ ν αὐ τὴ ν τῆ ς̓ Αρχαιολογί ας γραφὴ ν ὧ δέ πως λέ γων“ Οὐ αλέ ριος Γρᾶ τος, παύ σας ἱ ερᾶ σθαἴ Ανανον,̓ Ισμά ηλον ἀ ρχιερέ α ἀ ποφαί νει τὸ ν τοῦ Φαβι, καὶ τοῦ τον δὲ μετ̓ οὐ πολὺ μεταστή σας,̓ Ελεά ζαρον τὸ ν̓ Ανά νου τοῦ ἀ ρχιερέ ως υἱ ὸ ν ἀ ποδεί κνυσιν
1.0.10.5
ἀ ρχιερέ α. ἐ νιαυτοῦ δὲ διαγενομέ νου καὶ τό νδε παύ σας, Σί μωνι τῷ Καμί θου τὴ ν ἀ ρχιερωσύ νην παραδί δωσιν. οὐ πλέ ον δὲ καὶ τῷ δε ἐ νιαυτοῦ τὴ ν τιμὴ ν ἔ χοντι διεγέ νετο χρό νος, καὶ̓ Ιώ σηπος, ὁ καὶ Καϊ ά φας, διά δοχος ἦ ν αὐ τῷ.”
1.0.10.6
οὐ κοῦ ν ὁ σύ μπας οὐ δ̓ ὅ λος τετραέ της ἀ ποδεί κνυται τῆ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν διδασκαλί ας χρό νος, τεσσά ρων ἐ πὶ τέ σσαρσιν ἔ τεσιν ἀ ρχιερέ ων ἀ πὸ τοῦ̓́ Αννα καὶ ἐ πὶ τὴ ν τοῦ Καϊ ά φα κατά στασιν ἐ νιαύ σιον λειτουργί αν ἐ κτετελεκό των. τό ν γέ τοι Καϊ ά φαν ἀ ρχιερέ α εἰ κό τως τοῦ ἐ νιαυτοῦ, καθ̓ ὃ ν τὰ τοῦ σωτηρί ου πά θους ἐ πετελεῖ το, ἡ τοῦ εὐ αγγελί ου παρεσημή νατο γραφή, ἐ ξ ἧ ς καὶ αὐ τῆ ς οὐ κ ἀ πᾴ δων τῆ ς προκειμέ νης ἐ πιτηρή σεως ὁ τῆ ς τοῦ Χριστοῦ διδασκαλί ας ἀ ποδεί κνυται χρό νος.
1.0.10.7
ἀ λλὰ γὰ ρ ὁ σωτὴ ρ καὶ κύ ριος ἡ μῶ ν οὐ μετὰ πλεῖ στον τῆ ς καταρχῆ ς τοῦ κηρύ γματος τοὺ ς δώ δεκα ἀ ποστό λους ἀ νακαλεῖ ται, οὓ ς καὶ μό νους τῶ ν λοιπῶ ν αὐ τοῦ μαθητῶ ν κατά τι γέ ρας ἐ ξαί ρετον ἀ ποστό λους ὠ νό μασεν, καὶ αὖ θις ἀ ναδεί κνυσιν ἑ τέ ρους ἑ βδομή κοντα, οὓ ς καὶ αὐ τοὺ ς ἀ πέ στειλεν ἀ νὰ δύ ο δύ ο πρὸ προσώ που αὐ τοῦ εἰ ς πά ντα τό πον καὶ πό λιν οὗ ἤ μελλεν αὐ τὸ ς ἔ ρχεσθαι.
1.0.11.1
Οὐ κ εἰ ς μακρὸ ν δὲ τοῦ βαπτιστοῦ̓ Ιωά ννου ὑ πὸ τοῦ νέ οὑ Ηρῴ δου τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ποτμηθέ ντος μνημονεύ ει μὲ ν καὶ ἡ θεί α τῶ ν εὐ αγγελί ων γραφή, συνιστορεῖ γε μὴ ν καὶ ὁ̓ Ιώ σηπος, ὀ νομαστὶ τῆ ς τἑ Ηρῳ διά ος μνή μην πεποιημέ νος καὶ ὡ ς ἀ δελφοῦ γυναῖ κα οὖ σαν αὐ τὴ ν ἠ γά γετο πρὸ ς γά μον̔ Ηρῴ δης, ἀ θετή σας μὲ ν τὴ ν προτέ ραν αὐ τῷ κατὰ νό μους γεγαμημέ νην̔̓ Αρέ τα δὲ ἦ ν αὕ τη τοῦ Πετραί ων βασιλέ ως θυγά τηῤ, τὴ ν δὲ̔ Ηρῳ διά δα ζῶ ντος διαστή σας τοῦ ἀ νδρό ς:
1.0.11.2
δἰ ἣ ν καὶ τὸ ν̓ Ιωά ννην ἀ νελὼ ν πό λεμον αἴ ρεται πρὸ ς τὸ ν̓ Αρέ ταν, ὡ ς ἂ ν ἠ τιμασμέ νης αὐ τῷ τῆ ς θυγατρό ς, ἐ ν ᾧ πολέ μῳ μά χης γενομέ νης πά ντα φησὶ ν τὸ ν̔ Ηρῴ δου στρατὸ ν διαφθαρῆ ναι καὶ ταῦ τα πεπονθέ ναι τῆ ς ἐ πιβουλῆ ς
1.0.11.3
ἕ νεκεν τῆ ς κατὰ τοῦ̓ Ιωά ννου γεγενημέ νης. ὁ δ̓ αὐ τὸ ς̓ Ιώ σηπος ἐ ν τοῖ ς μά λιστα δικαιό τατον καὶ βαπτιστὴ ν ὁ μολογῶ ν γεγονέ ναι τὸ ν̓ Ιωά ννην, τοῖ ς περὶ αὐ τοῦ κατὰ τὴ ν τῶ ν εὐ αγγελί ων γραφὴ ν ἀ ναγεγραμμέ νοις συμμαρτυρεῖ, ἱ στορεῖ δὲ καὶ τὸ ν̔ Ηρῴ δην τῆ ς βασιλεί ας ἀ ποπεπτωκέ ναι διὰ τὴ ν αὐ τὴ ν̔ Ηρῳ διά δα, μεθ̓ ἧ ς αὐ τὸ ν καὶ εἰ ς τὴ ν ὑ περορί αν ἀ πεληλά σθαι,
1.0.11.4
Βί ενναν τῆ ς Γαλλί ας πό λιν οἰ κεῖ ν καταδικασθέ ντα. καὶ ταῦ τά γε αὐ τῷ ἐ ν ὀ κτωκαιδεκά τῳ τῆ ς̓ Αρχαιολογί ας δεδή λωται, ἔ νθα συλλαβαῖ ς αὐ ταῖ ς περὶ τοῦ̓ Ιωά ννου ταῦ τα γρά φει“ Τισὶ δὲ τῶ ν̓ Ιουδαί ων ἐ δό κει ὀ λωλέ ναι τὸ ν̔ Ηρῴ δου στρατὸ ν ὑ πὸ τοῦ θεοῦ, καὶ μά λα δικαί ως τιννυμέ νου κατὰ ποινὴ ν̓ Ιωά ννου τοῦ καλουμέ νου βαπτιστοῦ.
1.0.11.5
κτεί νει γὰ ρ τοῦ τον̔ Ηρῴ δης, ἀ γαθὸ ν ἄ νδρα καὶ τοῖ ς̓ Ιουδαί οις κελεύ οντα ἀ ρετὴ ν ἐ πασκοῦ σιν καὶ τὰ πρὸ ς ἀ λλή λους δικαιοσύ νῃ καὶ πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν εὐ σεβεί ᾳ χρωμέ νους βαπτισμῷ συνιέ ναι: οὕ τω γὰ ρ δὴ καὶ τὴ ν βά πτισιν ἀ ποδεκτὴ ν αὐ τῷ φανεῖ σθαι, μὴ ἐ πί τινων ἁ μαρτά δων παραιτή σει χρωμέ νων, ἀ λλ̓ ἐ φ̓ ἁ γνεί ᾳ τοῦ σώ ματος, ἅ τε δὴ καὶ τῆ ς ψυχῆ ς δικαιοσύ νῃ προεκκεκαθαρμέ νης.
1.0.11.6
καὶ τῶ ν ἄ λλων συστρεφομέ νων̔ καὶ γὰ ρ ἤ ρθησαν ἐ πὶ πλεῖ στον τῇ ἀ κροά σει τῶ ν λό γων̓, δεί σας̔ Ηρῴ δης τὸ ἐ πὶ τοσό νδε πιθανὸ ν αὐ τοῦ τοῖ ς ἀ νθρώ ποις, μὴ ἐ πὶ ἀ ποστά σει τινὶ φέ ροἱ πά ντα γὰ ρ ἐ οί κεσαν συμβουλῇ τῇ ἐ κεί νου πρά ξοντεσ̓, πολὺ κρεῖ ττον ἡ γεῖ ται, πρί ν τι νεώ τερον ὑ π̓ αὐ τοῦ γενέ σθαι, προλαβὼ ν ἀ ναιρεῖ ν, ἢ μεταβολῆ ς γενομέ νης εἰ ς πρά γματα ἐ μπεσὼ ν μετανοεῖ ν. καὶ ὁ μὲ ν ὑ ποψί ᾳ τῇ̔ Ηρῴ δου δέ σμιος εἰ ς τὸ ν Μαχαιροῦ ντα πεμφθεί ς, τὸ προειρημέ νον φρού ριον, ταύ τῃ κτί ννυται.”
1.0.11.7
Ταῦ τα περὶ τοῦ̓ Ιωά ννου διελθώ ν, καὶ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν κατὰ τὴ ν αὐ τὴ ν τοῦ συγγρά μματος ἱ στορί αν ὧ δέ πως μέ μνηται“ Γί νεται δὲ κατὰ τοῦ τον τὸ ν χρό νον̓ Ιησοῦ ς, σοφὸ ς ἀ νή ρ, εἴ γε ἄ νδρα αὐ τὸ ν λέ γειν χρή. ἦ ν γὰ ρ παραδό ξων ἔ ργων ποιητή ς, διδά σκαλος ἀ νθρώ πων τῶ ν ἡ δονῇ τἀ ληθῆ δεχομέ νων, καὶ πολλοὺ ς μὲ ν τῶ ν̓ Ιουδαί ων, πολλοὺ ς δὲ καὶ ἀ πὸ τοῦ̔ Ελληνικοῦ ἐ πηγά γετο.
1.0.11.8
ὁ Χριστὸ ς οὗ τος ἦ ν, καὶ αὐ τὸ ν ἐ νδεί ξει τῶ ν πρώ των ἀ νδρῶ ν παῤ ἡ μῖ ν σταυρῷ ἐ πιτετιμηκό τος Πιλά του, οὐ κ ἐ παύ σαντο οἱ τὸ πρῶ τον ἀ γαπή σαντες: ἐ φά νη γὰ ρ αὐ τοῖ ς τρί την ἔ χων ἡ μέ ραν πά λιν ζῶ ν, τῶ ν θεί ων προφητῶ ν ταῦ τά τε καὶ ἄ λλα μυρί α περὶ αὐ τοῦ θαυμά σια εἰ ρηκό των. εἰ ς ἔ τι τε νῦ ν τῶ ν Χριστιανῶ ν ἀ πὸ τοῦ δε ὠ νομασμέ νων οὐ κ ἐ πέ λιπε τὸ φῦ λον.”
1.0.11.9
Ταῦ τα τοῦ ἐ ξ αὐ τῶ ν̔ Εβραί ων συγγραφέ ως ἀ νέ καθεν τῇ ἑ αυτοῦ γραφῇ περί τε τοῦ βαπτιστοῦ̓ Ιωά ννου καὶ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν παραδεδωκό τος, τί ς ἂ ν ἔ τι λεί ποιτο ἀ ποφυγὴ τοῦ μὴ ἀ ναισχύ ντους ἀ πελέ γχεσθαι τοὺ ς τὰ κατ̓ αὐ τῶ ν πλασαμέ νους ὑ πομνή ματα; ἀ λλὰ ταῦ τα μὲ ν ἐ χέ τω ταύ τῃ.
1.0.12.1
Τῶ ν γε μὴ ν τοῦ σωτῆ ρος ἀ ποστό λων παντί τῳ σαφὴ ς ἐ κ τῶ ν εὐ αγγελί ων ἡ πρό σρησις: τῶ ν δὲ ἑ βδομή κοντα μαθητῶ ν κατά λογος μὲ ν οὐ δεὶ ς οὐ δαμῇ φέ ρεται, λέ γεταί γε μὴ ν εἷ ς αὐ τῶ ν Βαρναβᾶ ς γεγονέ ναι, οὗ διαφό ρως μὲ ν καὶ αἱ Πρά ξεις τῶ ν ἀ ποστό λων ἐ μνημό νευσαν, οὐ χ ἥ κιστα δὲ καὶ Παῦ λος Γαλά ταις γρά φων. τού των δ̓ εἶ ναί φασι καὶ Σωσθέ νην τὸ ν ἅ μα Παύ λῳ Κορινθί οις ἐ πιστεί λαντα:
1.0.12.2
ἡ δ̓ ἱ στορί α παρὰ Κλή μεντι κατὰ τὴ ν πέ μπτην τῶ ν̔ Υποτυπώ σεων: ἐ ν ᾗ καὶ Κηφᾶ ν, περὶ οὗ φησιν ὁ Παῦ λος“ ὅ τε δὲ ἦ λθεν Κηφᾶ ς εἰ ς̓ Αντιό χειαν, κατὰ πρό σωπον αὐ τῷ ἀ ντέ στην,” ἕ να φησὶ γεγονέ ναι τῶ ν ἑ βδομή κοντα μαθητῶ ν,
1.0.12.3
ὁ μώ νυμον Πέ τρῳ τυγχά νοντα τῷ ἀ ποστό λῳ. καὶ Ματθί αν δὲ τὸ ν ἀ ντὶ̓ Ιού δα τοῖ ς ἀ ποστό λοις συγκαταλεγέ ντα τό ν τε σὺ ν αὐ τῷ τῇ ὁ μοί ᾳ ψή φῳ τιμηθέ ντα τῆ ς αὐ τῆ ς τῶ ν ἑ βδομή κοντα κλή σεως ἠ ξιῶ σθαι κατέ χει λό γος. καὶ Θαδδαῖ ον δὲ ἕ να τῶ ν αὐ τῶ ν εἶ ναί φασι, περὶ οὗ καὶ ἱ στορί αν ἐ λθοῦ σαν εἰ ς ἡ μᾶ ς αὐ τί κα μά λα ἐ κθή σομαι.
1.0.12.4
καὶ τῶ ν ἑ βδομή κοντα δὲ πλεί ους τοῦ σωτῆ ρος πεφηνέ ναι μαθητὰ ς εὕ ροις ἂ ν ἐ πιτηρή σας, μά ρτυρι χρώ μενος τῷ Παύ λῳ, μετὰ τὴ ν ἐ κ νεκρῶ ν ἔ γερσιν ὦ φθαι αὐ τὸ ν φή σαντι πρῶ τον μὲ ν Κηφᾷ, ἔ πειτα τοῖ ς δώ δεκα, καὶ μετὰ τού τους ἐ πά νω πεντακοσί οις ἀ δελφοῖ ς ἐ φά παξ, ὧ ν τινὰ ς μὲ ν ἔ φασκεν κεκοιμῆ σθαι, τοὺ ς πλεί ους δ̓ ἔ τι τῷ βί ῳ, καθ̓ ὃ ν καιρὸ ν αὐ τῷ ταῦ τα συνετά ττετο, περιμέ νειν:
1.0.12.5
ἔ πειτα δ̓ ὦ φθαι αὐ τὸ ν̓ Ιακώ βῳ φησί ν: εἷ ς δὲ καὶ οὗ τος τῶ ν φερομέ νων τοῦ σωτῆ ρος ἀ δελφῶ ν ἦ ν: εἶ θ̓ ὡ ς παρὰ τού τους κατὰ μί μησιν τῶ ν δώ δεκα πλεί στων ὅ σων ὑ παρξά ντων ἀ ποστό λων, οἷ ος καὶ αὐ τὸ ς ὁ Παῦ λος ἦ ν, προστί θησι λέ γων“ ἔ πειτα ὤ φθη τοῖ ς ἀ ποστό λοις πᾶ σιν.” ταῦ τα μὲ ν οὖ ν περὶ τῶ νδε.
1.0.13.1
Τῆ ς δὲ περὶ τὸ ν Θαδδαῖ ον ἱ στορί ας τοιοῦ τος γέ γονεν ὁ τρό πος. ἡ τοῦ κυρί ου καὶ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ θειό της, εἰ ς πά ντας ἀ νθρώ πους τῆ ς παραδοξοποιοῦ δυνά μεως ἕ νεκεν βοωμέ νη, μυρί ους ὅ σους καὶ τῶ ν ἐ π̓ ἀ λλοδαπῆ ς πορρωτά τω ὄ ντων τῆ ς̓ Ιουδαί ας νό σων καὶ παντοί ων παθῶ ν ἐ λπί δι θεραπεί ας
1.0.13.2
ἐ πή γετο. ταύ τῃ τοι βασιλεὺ ς̓́ Αβγαρος, τῶ ν ὑ πὲ ρ Εὐ φρά την ἐ θνῶ ν ἐ πισημό τατα δυναστεύ ων, πά θει τὸ σῶ μα δεινῷ καὶ οὐ θεραπευτῷ ὅ σον ἐ π̓ ἀ νθρωπεί ᾳ δυνά μει καταφθειρό μενος, ὡ ς καὶ τοὔ νομα τοῦ̓ Ιησοῦ πολὺ καὶ τὰ ς δυνά μεις συμφώ νως πρὸ ς ἁ πά ντων μαρτυρουμέ νας ἐ πύ θετο, ἱ κέ της αὐ τοῦ πέ μψας δἰ ἐ πιστοληφό ρου γί νεται, τῆ ς νό σου τυχεῖ ν ἀ παλλαγῆ ς ἀ ξιῶ ν.
1.0.13.3
ὁ δὲ μὴ τό τε καλοῦ ντι ὑ πακού σας, ἐ πιστολῆ ς γοῦ ν αὐ τὸ ν ἰ δί ας καταξιοῖ, ἕ να τῶ ν αὐ τοῦ μαθητῶ ν ἀ ποστέ λλειν ἐ πὶ θεραπεί ᾳ τῆ ς νό σου ὁ μοῦ τε αὐ τοῦ σωτηρί ᾳ καὶ τῶ ν προσηκό ντων ἁ πά ντων ὑ πισχνού μενος.
1.0.13.4
οὐ κ εἰ ς μακρὸ ν δὲ ἄ ρα αὐ τῷ ἐ πληροῦ το τὰ τῆ ς ἐ παγγελί ας. μετὰ γοῦ ν τὴ ν ἐ κ νεκρῶ ν ἀ νά στασιν αὐ τοῦ καὶ τὴ ν εἰ ς οὐ ρανοὺ ς ἄ νοδον Θωμᾶ ς, τῶ ν ἀ ποστό λων εἷ ς τῶ ν δώ δεκα, Θαδδαῖ ον, ἐ ν ἀ ριθμῷ καὶ αὐ τὸ ν τῶ ν ἑ βδομή κοντα τοῦ Χριστοῦ μαθητῶ ν κατειλεγμέ νον, κινή σει θειοτέ ρᾳ ἐ πὶ τὰ̓́ Εδεσσα κή ρυκα καὶ εὐ αγγελιστὴ ν τῆ ς περὶ τοῦ Χριστοῦ διδασκαλί ας ἐ κπέ μπει, πά ντα τε δἰ αὐ τοῦ τὰ τῆ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν τέ λος ἐ λά μβανεν ἐ παγγελί ας.
1.0.13.5
ἔ χεις καὶ τού των ἀ νά γραπτον τὴ ν μαρτυρί αν, ἐ κ τῶ ν κατὰ̓́ Εδεσσαν τὸ τηνικά δε βασιλευομέ νην πό λιν γραμματοφυλακεί ων ληφθεῖ σαν: ἐ ν γοῦ ν τοῖ ς αὐ τό θι δημοσί οις χά ρταις, τοῖ ς τὰ παλαιὰ καὶ τὰ ἀ μφὶ τὸ ν̓́ Αβγαρον πραχθέ ντα περιέ χουσι, καὶ ταῦ τα εἰ ς ἔ τι νῦ ν ἐ ξ ἐ κεί νου πεφυλαγμέ να εὕ ρηται, οὐ δὲ ν δὲ οἷ ον καὶ αὐ τῶ ν ἐ πακοῦ σαι τῶ ν ἐ πιστολῶ ν, ἀ πὸ τῶ ν ἀ ρχεί ων ἡ μῖ ν ἀ ναληφθεισῶ ν καὶ τό νδε αὐ τοῖ ς ῥ ή μασιν ἐ κ τῆ ς Σύ ρων φωνῆ ς μεταβληθεισῶ ν τὸ ν τρό πον: ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΕΠΙ* ςΤΟΛΗ* ς ΓΡΑΦΕΙΣΗ* ς ΥΠΟ ΑΒΓΑΡΟΥ ΤΟΠΑΡΧΟΥ ΤΩΙ ΙΗΣΟΥ ΚΑΙ ΠΕΜΦΘΕΙΣΗ* ς ΑΥΤΩΙ ΔἸ ΑΝΑΝΙΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ ΕΙ* ς ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ“
1.0.13.6
̓́ Αβγαρος Οὐ χαμα τοπά ρχης̓ Ιησοῦ σωτῆ ρι ἀ γαθῷ ἀ ναφανέ ντι ἐ ν τό πᾡ Ιεροσολύ μων χαί ρειν. ἤ κουσταί μοι τὰ περὶ σοῦ καὶ τῶ ν σῶ ν ἰ αμά των, ὡ ς ἄ νευ φαρμά κων καὶ βοτανῶ ν ὑ πὸ σοῦ γινομέ νων. ὡ ς γὰ ρ λό γος, τυφλοὺ ς ἀ ναβλέ πειν ποιεῖ ς, χωλοὺ ς περιπατεῖ ν, καὶ λεπροὺ ς καθαρί ζεις, καὶ ἀ κά θαρτα πνεύ ματα καὶ δαί μονας ἐ κβά λλεις, καὶ τοὺ ς ἐ ν μακρονοσί ᾳ βασανιζομέ νους θεραπεύ εις, καὶ νεκροὺ ς ἐ γεί ρεις.
1.0.13.7
καὶ ταῦ τα πά ντα ἀ κού σας περὶ σοῦ, κατὰ νοῦ ν ἐ θέ μην τὸ ἕ τερον τῶ ν δύ ο, ἢ ὅ τι σὺ εἶ ὁ θεὸ ς καὶ καταβὰ ς ἀ πὸ τοῦ οὐ ρανοῦ ποιεῖ ς ταῦ τα, ἢ υἱ ὸ ς εἶ τοῦ θεοῦ ποιῶ ν ταῦ τα.
1.0.13.8
διὰ τοῦ το τοί νυν γρά ψας ἐ δεή θην σου σκυλῆ ναι πρό ς με καὶ τὸ πά θος, ὃ ἔ χω, θεραπεῦ σαι.
1.0.13.9
καὶ γὰ ρ ἤ κουσα ὅ τι καὶ̓ Ιουδαῖ οι καταγογγύ ζουσί σου καὶ βού λονται κακῶ σαί σε. πό λις δὲ μικροτά τη μοί ἐ στι καὶ σεμνή, ἥ τις ἐ ξαρκεῖ ἀ μφοτέ ροις.” ΤΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΝΤΑ ΥΗΟ ΙΗΣΟΥ ΔΙΑ ΑΝΑΝΙΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ ΤΟΠΑΡΧΗΙ ΑΒΓΑΡΩΙ
1.0.13.10
“ Μακά ριος εἶ πιστεύ σας ἐ ν ἐ μοί, μὴ ἑ ορακώ ς με. γέ γραπται γὰ ρ περὶ ἐ μοῦ τοὺ ς ἑ ορακό τας με μὴ πιστεύ σειν ἐ ν ἐ μοί, καὶ ἵ να οἱ μὴ ἑ ορακό τες με αὐ τοὶ πιστεύ σωσι καὶ ζή σονται. περὶ δὲ οὗ ἔ γραψά ς μοι ἐ λθεῖ ν πρὸ ς σέ, δέ ον ἐ στὶ πά ντα δἰ ἃ ἀ πεστά λην ἐ νταῦ θα, πληρῶ σαι καὶ μετὰ τὸ πληρῶ σαι οὕ τως ἀ ναληφθῆ ναι πρὸ ς τὸ ν ἀ ποστεί λαντά με. καὶ ἐ πειδὰ ν ἀ ναληφθῶ, ἀ ποστελῶ σοί τινα τῶ ν μαθητῶ ν μου, ἵ να ἰ ά σηταί σου τὸ πά θος καὶ ζωή ν σοι καὶ τοῖ ς σὺ ν σοὶ παρά σχηται.”
1.0.13.11
Ταύ ταις δὲ ταῖ ς ἐ πιστολαῖ ς ἔ τι καὶ ταῦ τα συνῆ πτο τῇ Σύ ρων φωνῇ:“ Μετὰ δὲ τὸ ἀ ναληφθῆ ναι τὸ ν̓ Ιησοῦ ν ἀ πέ στειλεν αὐ τῷ̓ Ιού δας, ὁ καὶ Θωμᾶ ς, Θαδδαῖ ον ἀ πό στολον, ἕ να τῶ ν ἑ βδομή κοντα: ὃ ς ἐ λθὼ ν κατέ μενεν πρὸ ς Τωβί αν τὸ ν τοῦ Τωβί α. ὡ ς δὲ ἠ κού σθη περὶ αὐ τοῦ, ἐ μηνύ θη τῷ̓ Αβγά ρῳ ὅ τι ἐ λή λυθεν ἀ πό στολος ἐ νταῦ θα τοῦ̓ Ιησοῦ, καθὰ ἐ πέ στειλέ ν σοι.
1.0.13.12
ἤ ρξατο οὖ ν ὁ Θαδδαῖ ος ἐ ν δυνά μει θεοῦ θεραπεύ ειν πᾶ σαν νό σον καὶ μαλακί αν, ὥ στε πά ντας θαυμά ζειν: ὡ ς δὲ ἤ κουσεν ὁ̓́ Αβγαρος τὰ μεγαλεῖ α καὶ τὰ θαυμά σια ἃ ἐ ποί ει, καὶ ὡ ς ἐ θερά πευεν, ἐ ν ὑ πονοί ᾳ γέ γονεν ὡ ς ὅ τι αὐ τό ς ἐ στιν περὶ οὗ ὁ̓ Ιησοῦ ς ἐ πέ στειλεν λέ γων̔ ἐ πειδὰ ν ἀ ναληφθῶ, ἀ ποστελῶ σοί τινα τῶ ν μαθητῶ ν μου, ὃ ς τὸ πά θος σου ἰ ά σεται.̓
1.0.13.13
μετακαλεσά μενος οὖ ν τὸ ν Τωβί αν, παῤ ᾧ κατέ μενεν, εἶ πεν̔ ἤ κουσα ὅ τι ἀ νή ρ τις δυνά στης ἐ λθὼ ν κατέ μεινεν ἐ ν τῇ σῇ οἰ κί ᾳ: ἀ νά γαγε αὐ τὸ ν πρό ς με.̓ ἐ λθὼ ν δὲ ὁ Τωβί ας παρὰ Θαδδαί ῳ, εἶ πεν αὐ τῷ̔ ὁ τοπά ρχης̓́ Αβγαρος μετακαλεσά μενό ς με εἶ πεν ἀ ναγαγεῖ ν σε παῤ αὐ τῷ, ἵ να θεραπεύ σῃ ς αὐ τό ν.̓ καὶ ὁ Θαδδαῖ ος,̔ ἀ ναβαί νω,̓ ἔ φη,̔ ἐ πειδή περ δυνά μει παῤ αὐ τῷ ἀ πέ σταλμα.̓
1.0.13.14
ὀ ρθρί σας οὖ ν ὁ Τωβί ας τῇ ἑ ξῆ ς καὶ παραλαβὼ ν τὸ ν Θαδδαῖ ον ἦ λθεν πρὸ ς τὸ ν̓́ Αβγαρον. ὡ ς δὲ ἀ νέ βη, παρό ντων καὶ ἑ στώ των τῶ ν μεγιστά νων αὐ τοῦ, παραχρῆ μα ἐ ν τῷ εἰ σιέ ναι αὐ τὸ ν ὅ ραμα μέ γα ἐ φά νη τῷ̓ Αβγά ρῳ ἐ ν τῷ προσώ πῳ τοῦ ἀ ποστό λου Θαδδαί ου: ὅ περ ἰ δὼ ν̓́ Αβγαρος προσεκύ νησεν τῷ Θαδδαί ῳ, θαῦ μά τε ἔ σχεν πά ντας τοὺ ς περιεστῶ τας: αὐ τοὶ γὰ ρ οὐ χ ἑ ορά κασι τὸ ὅ ραμα, ὃ μό νῳ τῷ̓ Αβγά ρῳ ἐ φά νη:
1.0.13.15
ὃ ς καὶ τὸ ν Θαδδαῖ ον ἤ ρετο εἰ̔ ἐ π̓ ἀ ληθεί ας μαθητὴ ς εἶ̓ Ιησοῦ τοῦ υἱ οῦ τοῦ θεοῦ, ὃ ς εἰ ρή κει πρό ς με“ ἀ ποστελῶ σοί τινα τῶ ν μαθητῶ ν μου, ὅ στις ἰ ά σεταί σε καὶ ζωή ν σοι παρέ ξει.”̓ καὶ ὁ Θαδδαῖ ος ἔ φἡ ἐ πεὶ μεγά λως πεπί στευκας εἰ ς τὸ ν ἀ ποστεί λαντά με, διὰ τοῦ το ἀ πεστά λην πρὸ ς σέ. καὶ πά λιν, ἐ ὰ ν πιστεύ σῃ ς ἐ ν αὐ τῷ, ὡ ς ἂ ν πιστεύ σῃ ς ἔ σται σοι τὰ αἰ τή ματα τῆ ς καρδί ας σου.̓
1.0.13.16
καὶ ὁ̓́ Αβγαρος πρὸ ς αὐ τό ν̔ οὕ τως ἐ πί στευσα,̓ φησί ν,̔ ἐ ν αὐ τῷ, ὡ ς καὶ τοὺ ς̓ Ιουδαί ους τοὺ ς σταυρώ σαντας αὐ τὸ ν βουληθῆ ναι δύ ναμιν παραλαβὼ ν κατακό ψαι, εἰ μὴ διὰ τὴ ν βασιλεί αν τὴ ν̔ Ρωμαί ων ἀ νεκό πην τού του.̓ καὶ ὁ Θαδδαῖ ος εἶ πεν̔ ὁ κύ ριος ἡ μῶ ν τὸ θέ λημα τοῦ πατρὸ ς αὐ τοῦ πεπλή ρωκεν καὶ πληρώ σας ἀ νελή φθη πρὸ ς τὸ ν πατέ ρα.
1.0.13.17
λέ γει αὐ τῷ̓́ Αβγαρος̔ κἀ γὼ πεπί στευκα εἰ ς αὐ τὸ ν καὶ εἰ ς τὸ ν πατέ ρα αὐ τοῦ.̓ καὶ ὁ Θαδδαῖ ος̔ διὰ τοῦ το,̓ φησί,̔ τί θημι τὴ ν χεῖ ρά μου ἐ πὶ σὲ ἐ ν ὀ νό ματι αὐ τοῦ.̓ καὶ τοῦ το πρά ξαντος, παραχρῆ μα ἐ θεραπεύ θη τῆ ς νό σου καὶ τοῦ πά θους οὗ εἶ χεν.
1.0.13.18
ἐ θαύ μασέ ν τε ὁ̓́ Αβγαρος ὅ τι καθὼ ς ἤ κουσται αὐ τῷ περὶ τοῦ̓ Ιησοῦ, οὕ τως τοῖ ς ἔ ργοις παρέ λαβεν διὰ τοῦ μαθητοῦ αὐ τοῦ Θαδδαί ου, ὃ ς αὐ τὸ ν ἄ νευ φαρμακεί ας καὶ βοτανῶ ν ἐ θερά πευσεν, καὶ οὐ μό νον, ἀ λλὰ καὶ̓́ Αβδον τὸ ν τοῦ̓́ Αβδου, ποδά γραν ἔ χοντα: ὃ ς καὶ αὐ τὸ ς προσελθὼ ν ὑ πὸ τοὺ ς πό δας αὐ τοῦ ἔ πεσεν, εὐ χά ς τε διὰ χειρὸ ς λαβὼ ν ἐ θεραπεύ θη, πολλού ς τε ἄ λλους συμπολί τας αὐ τῶ ν ὁ αὐ τὸ ς ἰ ά σατο, θαυμαστὰ καὶ μεγά λα ποιῶ ν καὶ κηρύ σσων τὸ ν λό γον τοῦ θεοῦ.
1.0.13.19
μετὰ δὲ ταῦ τα ὁ̓́ Αβγαρος̔ σὺ Θαδδαῖ ε,̓ ἔ φη,̔ σὺ ν δυνά μει τοῦ θεοῦ ταῦ τα ποιεῖ ς καὶ ἡ μεῖ ς αὐ τοὶ ἐ θαυμά σαμεν: ἀ λλ̓ ἐ πὶ τού τοις δέ ομαί σου, διή γησαί μοι περὶ τῆ ς ἐ λεύ σεως τοῦ̓ Ιησοῦ πῶ ς ἐ γέ νετο, καὶ περὶ τῆ ς δυνά μεως αὐ τοῦ, καὶ ἐ ν ποί ᾳ δυνά μει ταῦ τα ἐ ποί ει ἅ τινα ἤ κουσταί μοι.̓
1.0.13.20
καὶ ὁ Θαδδαῖ ος̔ νῦ ν μὲ ν σιωπή σομαι,̓ ἔ φη,̔ ἐ πεὶ δὲ κηρῦ ξαι τὸ ν λό γον ἀ πεστά λην, αὔ ριον ἐ κκλησί ασό ν μοι τοὺ ς πολί τας σου πά ντας, καὶ ἐ π̓ αὐ τῶ ν κηρύ ξω καὶ σπερῶ ἐ ν αὐ τοῖ ς τὸ ν λό γον τῆ ς ζωῆ ς, περί τε τῆ ς ἐ λεύ σεως τοῦ̓ Ιησοῦ καθὼ ς ἐ γέ νετο, καὶ περὶ τῆ ς ἀ ποστολῆ ς αὐ τοῦ, καὶ ἕ νεκα τί νος ἀ πεστά λη ὑ πὸ τοῦ πατρό ς, καὶ περὶ τῆ ς δυνά μεως καὶ τῶ ν ἔ ργων αὐ τοῦ καὶ μυστηρί ων ὧ ν ἐ λά λησεν ἐ ν κό σμῳ, καὶ ποί ᾳ δυνά μει ταῦ τα ἐ ποί ει, καὶ περὶ τῆ ς καινῆ ς αὐ τοῦ κηρύ ξεως, καὶ περὶ τῆ ς μικρό τητος καὶ περὶ τῆ ς ταπεινώ σεως, καὶ πῶ ς ἐ ταπεί νωσεν ἑ αυτὸ ν καὶ ἀ πέ θετο καὶ ἐ σμί κρυνεν αὐ τοῦ τὴ ν θεό τητα, καὶ ἐ σταυρώ θη, καὶ κατέ βη εἰ ς τὸ ν̔́ Αιδην, καὶ διέ σχισε φραγμὸ ν τὸ ν ἐ ξ αἰ ῶ νος μὴ σχισθέ ντα, καὶ ἀ νή γειρεν νεκροὺ ς καὶ κατέ βη μό νος, ἀ νέ βη δὲ μετὰ πολλοῦ ὄ χλου πρὸ ς τὸ ν πατέ ρα αὐ τοῦ.̓
1.0.13.21
ἐ κέ λευσεν οὖ ν ὁ̓́ Αβγαρος τῇ ἕ ωθεν συνά ξαι τοὺ ς πολί τας αὐ τοῦ καὶ ἀ κοῦ σαι τὴ ν κή ρυξιν Θαδδαί ου, καὶ μετὰ ταῦ τα προσέ ταξεν δοθῆ ναι αὐ τῷ χρυσὸ ν καὶ ἄ σημον. ὁ δὲ οὐ κ ἐ δέ ξατο, εἰ πώ ν̔ εἰ τὰ ἡ μέ τερα καταλελοί παμεν, πῶ ς τὰ ἀ λλό τρια ληψό μεθα;̓
1.0.13.22
ἐ πρά χθη ταῦ τα τεσσαρακοστῷ καὶ τριακοσιοστῷ ἔ τει.”̔̀ Α καὶ οὐ κ εἰ ς ἄ χρηστον πρὸ ς λέ ξιν ἐ κ τῆ ς Σύ ρων μεταβληθέ ντα φωνῆ ς ἐ νταῦ θά μοι κατὰ καιρὸ ν κεί σθω.