Ecclesiastical History
Eusebius of Caesarea (eusebius)Ecclesiast 2 · textus-receptusMore by Eusebius of Caesarea (eusebius)
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/eusebius-of-caesarea" aria-label="More works by Eusebius of Caesarea (eusebius)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
2.0.0.0
Τά δε καὶ ἡ β περιέ χει βί βλος τῆ ς̓ Εκκλησιαστικῆ ς ἱ στορί ας Α Περὶ τῆ ς μετὰ τὴ ν ἀ νά ληψιν τοῦ Χριστοῦ διαγωγῆ ς τῶ ν ἀ ποστό λων. Β̔́ Οπως Τιβέ ριος ὑ πὸ Πιλά του τὰ περὶ τοῦ Χριστοῦ διδαχθεὶ ς ἐ κινή θη. Γ̔́ Οπως εἰ ς πά ντα τὸ ν κό σμον ἐ ν βραχεῖ χρό νῳ διέ δραμεν ὁ περὶ τοῦ Χριστοῦ λό γος. Δ̔ Ως μετὰ Τιβέ ριον Γά ϊ ος̓ Ιουδαί ων βασιλέ α καθί στησιν̓ Αγρί ππαν, τὸ ν̔ Ηρῴ δην ἀ ϊ δί ῳ ζημιώ σας φυγῇ. Ἑ Ως Φί λων ὑ πὲ ῤ Ιουδαί ων πρεσβεί αν ἐ στεί λατο πρὸ ς Γά ϊ ον.* ς̔́ Οσἀ Ιουδαί οις συνερρύ η κακὰ μετὰ τὴ ν κατὰ τοῦ Χριστοῦ τό λμαν. Ζ̔ Ως καὶ Πιλᾶ τος ἑ αυτὸ ν διεχρή σατο. Η Περὶ τοῦ κατὰ Κλαύ διον λιμοῦ. Θ Μαρτύ ριον̓ Ιακώ βου τοῦ ἀ ποστό λου. Ἱ Ως̓ Αγρί ππας ὁ καὶ̔ Ηρῴ δης τοὺ ς ἀ ποστό λους διώ ξας τῆ ς θεί ας παραυτί κα δί κης ᾔ σθετο. ΙΑ Περὶ Θευδᾶ τοῦ γό ητος. ΙΒ Περὶ̔ Ελέ νης τῆ ς τῶ ν̓ Αδιαβηνῶ ν βασιλί δος. ΙΓ Περὶ Σί μωνος τοῦ μὰ γου. ΙΔ Περὶ τοῦ κατὰ̔ Ρώ μην κηρύ γματος Πέ τρου τοῦ ἀ ποστό λου. ΙΕ Περὶ τοῦ κατὰ Μά ρκον εὐ αγγελί ου. Ις̔ Ως πρῶ τος Μά ρκος τοῖ ς κατ̓ Αἴ γυπτον τὴ ν εἰ ς τὸ ν Χριστὸ ν γνῶ σιν ἐ κή ρυξεν. ΙΖ Οἷ α περὶ τῶ ν κατ̓ Αἴ γυπτον ἀ σκητῶ ν ὁ Φί λων ἱ στορεῖ. ΙἭ Οσα τοῦ Φί λωνος εἰ ς ἡ μᾶ ς περιῆ λθεν συγγρά μματα. ΙΘ Οἵ α τοὺ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις̓ Ιουδαί ους συμφορὰ μετῆ λθεν ἐ ν τῇ τοῦ πά σχα ἡ μέ ρᾳ. Κ Οἷ α καὶ κατὰ Νέ ρωνα ἐ ν τοῖ ς̔ Ιεροσολύ μοις ἐ πρά χθη. ΚΑ Περὶ τοῦ Αἰ γυπτί ου, οὗ καὶ τῶ ν ἀ ποστό λων αἱ Πρά ξεις ἐ μνημό νευσαν. ΚΒ̔ Ως ἐ κ τῆ ς̓ Ιουδαί ας εἰ ς τὴ ν̔ Ρώ μην δέ σμιος ἀ ναπεμφθεὶ ς Παῦ λος ἀ πολογησά μενος πά σης ἀ πελύ θη αἰ τί ας. ΚΓ̔ Ως ἐ μαρτύ ρησεν̓ Ιά κωβος ὁ τοῦ κυρί ου χρηματί σας ἀ δελφό ς. ΚΔ̔ Ως μετὰ Μά ρκον πρῶ τος ἐ πί σκοπος τῆ ς̓ Αλεξανδρέ ων ἐ κκλησί ας̓ Αννιανὸ ς κατέ στη. ΚΕ Περὶ τοῦ κατὰ Νέ ρωνα διωγμοῦ, καθ̓ ὃ ν ἐ πὶ̔ Ρώ μης Παῦ λος καὶ Πέ τρος τοῖ ς ὑ πὲ ρ εὐ σεβεί ας μαρτυρί οις κατεκοσμή θησαν. Κς̔ Ως μυρί οις κακοῖ ς περιηλά θησαν̓ Ιουδαῖ οι, καὶ ὡ ς τὸ ν ὕ στατον πρὸ ς̔ Ρωμαί ους ἤ ραντο πό λεμον. Συνῆ κται ἡ μῖ ν ἡ βί βλος ἀ πὸ τῶ ν Κλή μεντος Τερτυλλιανοῦ̓ Ιωσή που Φί λωνος.
2.0.praef.1
̔́ Οσα μὲ ν τῆ ς ἐ κκλησιαστικῆ ς ἱ στορί ας ἐ χρῆ ν ὡ ς ἐ ν προοιμί ῳ διαστεί λασθαι τῆ ς τε θεολογί ας πέ ρι τοῦ σωτηρί ου λό γου καὶ τῆ ς ἀ ρχαιολογί ας τῶ ν τῆ ς ἡ μετέ ρας διδασκαλί ας δογμά των ἀ ρχαιό τητό ς τε τῆ ς κατὰ Χριστιανοὺ ς εὐ αγγελικῆ ς πολιτεί ας, οὐ μὴ ν ἀ λλὰ καὶ ὅ σα περὶ τῆ ς γενομέ νης ἔ ναγχος ἐ πιφανεί ας αὐ τοῦ, τά τε πρὸ τοῦ πά θους καὶ τὰ περὶ τῆ ς τῶ ν ἀ ποστό λων ἐ κλογῆ ς, ἐ ν τῷ πρὸ τού του, συντεμό ντες τὰ ς ἀ ποδεί ξεις, διειλή φαμεν:
2.0.praef.2
φέ ρε δ̓, ἐ πὶ τοῦ παρό ντος ἤ δη καὶ τὰ μετὰ τὴ ν ἀ νά ληψιν αὐ τοῦ διασκεψώ μεθα, τὰ μὲ ν ἐ κ τῶ ν θεί ων παρασημαινό μενοι γραμμά των, τὰ δ̓ ἔ ξωθεν προσιστοροῦ ντες ἐ ξ ὧ ν κατὰ καιρὸ ν μνημονεύ σομεν ὑ πομνημά των.
2.0.1.1
Πρῶ τος τοιγαροῦ ν εἰ ς τὴ ν ἀ ποστολὴ ν ἀ ντὶ τοῦ προδό τοὐ Ιού δα κληροῦ ται Ματθί ας, εἷ ς καὶ αὐ τό ς, ὡ ς δεδή λωται, τῶ ν τοῦ κυρί ου γενό μενος μαθητῶ ν. καθί στανται δὲ δἰ εὐ χῆ ς καὶ χειρῶ ν ἐ πιθέ σεως τῶ ν ἀ ποστό λων εἰ ς διακονί αν ὑ πηρεσί ας ἕ νεκα τοῦ κοινοῦ ἄ νδρες δεδοκιμασμέ νοι, τὸ ν ἀ ριθμὸ ν ἑ πτά, οἱ ἀ μφὶ τὸ ν Στέ φανον. ὃ ς καὶ πρῶ τος μετὰ τὸ ν κύ ριον ἅ μα τῇ χειροτονί ᾳ, ὥ σπερ εἰ ς αὐ τὸ τοῦ το προαχθεί ς, λί θοις εἰ ς θά νατον πρὸ ς τῶ ν κυριοκτό νων βά λλεται, καὶ ταύ τῃ πρῶ τος τὸ ν αὐ τῷ φερώ νυμον τῶ ν ἀ ξιονί κων τοῦ Χριστοῦ μαρτύ ρων ἀ ποφέ ρεται στέ φανον.
2.0.1.2
Τό τε δῆ τα καὶ̓ Ιά κωβον, τὸ ν τοῦ κυρί ου λεγό μενον ἀ δελφό ν, ὅ τι δὴ καὶ οὗ τος τοῦ̓ Ιωσὴ φ ὠ νό μαστο παῖ ς, τοῦ δὲ Χριστοῦ πατὴ ρ ὁ̓ Ιωσή φ, ᾧ μνηστευθεῖ σα ἡ παρθέ νος, πρὶ ν ἢ συνελθεῖ ν αὐ τού ς, εὑ ρέ θη ἐ ν γαστρὶ ἔ χουσα ἐ κ πνεύ ματος ἁ γί ου, ὡ ς ἡ ἱ ερὰ τῶ ν εὐ αγγελί ων διδά σκει γραφή: τοῦ τον δὴ οὖ ν αὐ τὸ ν̓ Ιά κωβον, ὃ ν καὶ δί καιον ἐ πί κλην οἱ πά λαι δἰ ἀ ρετῆ ς ἐ κά λουν προτερή ματα, πρῶ τον ἱ στοροῦ σιν τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ κκλησί ας
2.0.1.3
τὸ ν τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς ἐ γχειρισθῆ ναι θρό νον: Κλή μης ἐ ν ἕ κτῳ τῶ ν̔ Υποτυπώ σεων γρά φων ὧ δε παρί στησιν“ Πέ τρον γά ρ φησιν καὶ̓ Ιά κωβον καὶ̓ Ιωά ννην μετὰ τὴ ν ἀ νά ληψιν τοῦ σωτῆ ρος, ὡ ς ἂ ν καὶ ὑ πὸ τοῦ σωτῆ ρος προτετιμημέ νους, μὴ ἐ πιδικά ζεσθαι δό ξης, ἀ λλὰ̓ Ιά κωβον τὸ ν δί καιον ἐ πί σκοπον τῶ ν̔ Ιεροσολύ μων ἑ λέ σθαι.”
2.0.1.4
ὁ δ̓ αὐ τὸ ς ἐ ν ἑ βδό μῳ τῆ ς αὐ τῆ ς ὑ ποθέ σεως ἔ τι καὶ ταῦ τα περὶ αὐ τοῦ φησιν“̓ Ιακώ βῳ τῷ δικαί ῳ καὶ̓ Ιωά ννῃ καὶ Πέ τρῳ μετὰ τὴ ν ἀ νά στασιν παρέ δωκεν τὴ ν γνῶ σιν ὁ κύ ριος, οὗ τοι τοῖ ς λοιποῖ ς ἀ ποστό λοις παρέ δωκαν, οἱ δὲ λοιποὶ ἀ πό στολοι τοῖ ς ἑ βδομή κοντα: ὧ ν εἷ ς ἦ ν καὶ Βαρναβᾶ ς.
2.0.1.5
δύ ο δὲ γεγό νασιν̓ Ιά κωβοι, εἷ ς ὁ δί καιος, ὁ κατὰ τοῦ πτερυγί ου βληθεὶ ς καὶ ὑ πὸ γναφέ ως ξύ λῳ πληγεὶ ς εἰ ς θά νατον, ἕ τερος δὲ ὁ καρατομηθεί ς.” Αὐ τοῦ δὴ τοῦ δικαί ου καὶ ὁ Παῦ λος μνημονεύ ει γρά φων“ ἕ τερον δὲ τῶ ν ἀ ποστό λων οὐ κ εἶ δον, εἰ μὴ̓ Ιά κωβον τὸ ν ἀ δελφὸ ν
2.0.1.6
τοῦ κυρί ου.”̓ Εν τού τοις καὶ τὰ τῆ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν πρὸ ς τὸ ν τῶ ν̓ Οσροηνῶ ν βασιλέ α τέ λος ἐ λά μβανεν ὑ ποσχέ σεως. ὁ γοῦ ν Θωμᾶ ς τὸ ν Θαδδαῖ ον κινή σει θειοτέ ρᾳ ἐ πὶ τὰ̓́ Εδεσσα κή ρυκα καὶ εὐ αγγελιστὴ ν τῆ ς περὶ τοῦ Χριστοῦ διδασκαλί ας ἐ κπέ μπει, ὡ ς ἀ πὸ τῆ ς εὑ ρεθεί σης αὐ τό θι γραφῆ ς μικρῷ πρό σθεν ἐ δηλώ σαμεν:
2.0.1.7
ὁ δὲ τοῖ ς τό ποις ἐ πιστά ς, τό ν τἔ Αβγαρον ἰ ᾶ ται τῷ Χριστοῦ λό γῳ καὶ τοὺ ς αὐ τό θι πά ντας τοῖ ς τῶ ν θαυμά των παραδό ξοις ἐ κπλή ττει, ἱ κανῶ ς τε αὐ τοὺ ς τοῖ ς ἔ ργοις διαθεὶ ς καὶ ἐ πὶ σέ βας ἀ γαγὼ ν τῆ ς τοῦ Χριστοῦ δυνά μεως, μαθητὰ ς τῆ ς σωτηρί ου διδασκαλί ας κατεστή σατο, εἰ ς ἔ τι τε νῦ ν ἐ ξ ἐ κεί νου ἡ πᾶ σα τῶ ν̓ Εδεσσηνῶ ν πό λις τῇ Χριστοῦ προσανά κειται προσηγορί ᾳ, οὐ τὸ τυχὸ ν ἐ πιφερομέ νη δεῖ γμα τῆ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν καὶ εἰ ς αὐ τοὺ ς εὐ εργεσί ας.
2.0.1.8
καὶ ταῦ τα δ̓ ὡ ς ἐ ξ ἀ ρχαί ων ἱ στορί ας εἰ ρή σθω: μετί ωμεν δ̓ αὖ θις ἐ πὶ τὴ ν θεί αν γραφή ν. Γενομέ νου δῆ τα ἐ πὶ τῇ τοῦ Στεφά νου μαρτυρί ᾳ πρώ του καὶ μεγί στου πρὸ ς αὐ τῶ ν̓ Ιουδαί ων κατὰ τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ κκλησί ας διωγμοῦ πά ντων τε τῶ ν μαθητῶ ν πλὴ ν ὅ τι μό νων τῶ ν δώ δεκα ἀ νὰ τὴ ν̓ Ιουδαί αν τε καὶ Σαμά ρειαν διασπαρέ ντων, τινὲ ς, ᾗ φησιν ἡ θεί α γραφή, διελθό ντες ἕ ως Φοινί κης καὶ Κύ πρου καὶ̓ Αντιοχεί ας οὔ πω μὲ ν ἔ θνεσιν οἷ οί τε ἦ σαν τοῦ τῆ ς πί στεως μεταδιδό ναι λό γου τολμᾶ ν, μό νοις δὲ τοῦ τον̓ Ιουδαί οις κατή γγελλον.
2.0.1.9
τηνικαῦ τα καὶ Παῦ λος ἐ λυμαί νετο εἰ ς ἔ τι τό τε τὴ ν ἐ κκλησί αν, κατ̓ οἴ κους τῶ ν πιστῶ ν εἰ σπορευό μενος σύ ρων τε ἄ νδρας καὶ γυναῖ κας καὶ εἰ ς φυλακὴ ν παραδιδού ς.
2.0.1.10
ἀ λλὰ καὶ Φί λιππος, εἷ ς τῶ ν ἅ μα Στεφά νῳ προχειρισθέ ντων εἰ ς τὴ ν διακονί αν, ἐ ν τοῖ ς διασπαρεῖ σιν γενό μενος, κά τεισιν εἰ ς τὴ ν Σαμά ρειαν, θεί ας τε ἔ μπλεως δυνά μεως κηρύ ττει πρῶ τος τοῖ ς αὐ τό θι τὸ ν λό γον, τοσαύ τη δ̓ αὐ τῷ θεί α συνή ργει χά ρις, ὡ ς καὶ Σί μωνα τὸ ν μά γον μετὰ πλεί στων ὅ σων τοῖ ς αὐ τοῦ λό γοις ἑ λχθῆ ναι.
2.0.1.11
ἐ πὶ τοσοῦ τον δ̓ ὁ Σί μων βεβοημέ νος κατ̓ ἐ κεῖ νο καιροῦ τῶ ν ἠ πατημέ νων ἐ κρά τει γοητεί ᾳ, ὡ ς τὴ ν μεγά λην αὐ τὸ ν ἡ γεῖ σθαι εἶ ναι δύ ναμιν τοῦ θεοῦ. τό τε δ̓ οὖ ν καὶ οὗ τος τὰ ς ὑ πὸ τοῦ Φιλί ππου δυνά μει θεί ᾳ τελουμέ νας καταπλαγεὶ ς παραδοξοποιί ας, ὑ ποδύ εται καὶ μέ χρι λουτροῦ τὴ ν εἰ ς Χριστὸ ν πί στιν καθυποκρί νεται:
2.0.1.12
ὃ καὶ θαυμά ζειν ἄ ξιον εἰ ς δεῦ ρο γινό μενον πρὸ ς τῶ ν ἔ τι καὶ νῦ ν τὴ ν ἀ π̓ ἐ κεί νου μιαρωτά την μετιό ντων αἵ ρεσιν, οἳ τῇ τοῦ σφῶ ν προπά τορος μεθό δῳ τὴ ν ἐ κκλησί αν λοιμώ δους καὶ ψωραλέ ας νό σου δί κην ὑ ποδυό μενοι, τὰ μέ γιστα λυμαί νονται τοὺ ς οἷ ς ἐ ναπομά ξασθαι οἷ οί τε ἂ ν εἶ εν τὸ ν ἐ ν αὐ τοῖ ς ἀ ποκεκρυμμέ νον δυσαλθῆ καὶ χαλεπὸ ν ἰ ό ν. ἤ δη γέ τοι πλεί ους τού των ἀ πεώ σθησαν, ὁ ποῖ οί τινες εἶ εν τὴ ν μοχθηρί αν ἁ λό ντες, ὥ σπερ οὖ ν καὶ ὁ Σί μων αὐ τὸ ς πρὸ ς τοῦ Πέ τρου καταφωραθεὶ ς ὃ ς ἦ ν, τὴ ν προσή κουσαν ἔ τισεν τιμωρί αν.
2.0.1.13
ἀ λλὰ γὰ ρ εἰ ς αὔ ξην ὁ σημέ ραι προϊ ό ντος τοῦ σωτηρί ου κηρύ γματος, οἰ κονομί α τις ἦ γεν ἀ πὸ τῆ ς Αἰ θιό πων γῆ ς τῆ ς αὐ τό θι βασιλί δος, κατά τι πά τριον ἔ θος ὑ πὸ γυναικὸ ς τοῦ ἔ θνους εἰ ς ἔ τι νῦ ν βασιλευομέ νου, δυνά στην: ὃ ν πρῶ τον ἐ ξ ἐ θνῶ ν πρὸ ς τοῦ Φιλί ππου δἰ ἐ πιφανεί ας τὰ τοῦ θεί ου λό γου ὄ ργια μετασχό ντα τῶ ν τε ἀ νὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην πιστῶ ν ἀ παρχὴ ν γενό μενον, πρῶ τον κατέ χει λό γος ἐ πὶ τὴ ν πά τριον παλινοστή σαντα γῆ ν εὐ αγγελί σασθαι τὴ ν τοῦ τῶ ν ὅ λων θεοῦ γνῶ σιν καὶ τὴ ν ζωοποιὸ ν εἰ ς ἀ νθρώ πους τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἐ πιδημί αν, ἔ ργῳ πληρωθεί σης δἰ αὐ τοῦ τῆ ς“ Αἰ θιοπί α προφθά σει χεῖ ρα αὐ τῆ ς τῷ θεῷ” περιεχού σης
2.0.1.14
προφητεί ας. ἐ πὶ τού τοις Παῦ λος, τὸ τῆ ς ἐ κλογῆ ς σκεῦ ος, οὐ κ ἐ ξ ἀ νθρώ πων οὐ δὲ δἰ ἀ νθρώ πων, δἰ ἀ ποκαλύ ψεως δ̓ αὐ τοῦ̓ Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ θεοῦ πατρὸ ς τοῦ ἐ γεί ραντος αὐ τὸ ν ἐ κ νεκρῶ ν, ἀ πό στολος ἀ ναδεί κνυται, δἰ ὀ πτασί ας καὶ τῆ ς κατὰ τὴ ν ἀ ποκά λυψιν οὐ ρανί ου φωνῆ ς ἀ ξιωθεὶ ς τῆ ς κλή σεως.
2.0.2.1
Καὶ δὴ τῆ ς παραδό ξου τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἀ ναστά σεώ ς τε καὶ εἰ ς οὐ ρανοὺ ς ἀ ναλή ψεως τοῖ ς πλεί στοις ἤ δη περιβοή του καθεστώ σης, παλαιοῦ κεκρατηκό τος ἔ θους τοῖ ς τῶ ν ἐ θνῶ ν ἄ ρχουσι τὰ παρὰ σφί σιν καινοτομού μενα τῷ τὴ ν βασί λειον ἀ ρχὴ ν ἐ πικρατοῦ ντι σημαί νειν, ὡ ς ἂ ν μηδὲ ν αὐ τὸ ν διαδιδρά σκοι τῶ ν γινομέ νων, τὰ περὶ τῆ ς ἐ κ νεκρῶ ν ἀ ναστά σεως τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ εἰ ς πά ντας ἤ δη καθ̓ ὅ λης Παλαιστί νης βεβοημέ να Πιλᾶ τος Τιβερί ῳ βασιλεῖ κοινοῦ ται, τά ς τε ἄ λλας αὐ τοῦ πυθό μενος τεραστί ας καὶ ὡ ς ὅ τι μετὰ θά νατον ἐ κ νεκρῶ ν ἀ ναστὰ ς ἤ δη θεὸ ς εἶ ναι παρὰ τοῖ ς πολλοῖ ς πεπί στευτο.
2.0.2.2
τὸ ν δὲ Τιβέ ριον ἀ νενεγκεῖ ν ἐ πὶ τὴ ν σύ γκλητον ἐ κεί νην τ̓ ἀ πώ σασθαί φασι τὸ ν λό γον, τῷ μὲ ν δοκεῖ ν, ὅ τι μὴ πρό τερον αὐ τὴ τοῦ το δοκιμά σασα ἦ ν, παλαιοῦ νό μου κεκρατηκό τος μὴ ἄ λλως τινὰ παρὰ̔ Ρωμαί οις θεοποιεῖ σθαι μὴ οὐ χὶ ψή φῳ καὶ δό γματι συγκλή του, τῇ δ̓ ἀ ληθεί ᾳ, ὅ τι μηδὲ τῆ ς ἐ ξ ἀ νθρώ πων ἐ πικρί σεώ ς τε καὶ συστά σεως ἡ σωτή ριος τοῦ θεί ου κηρύ γματος ἐ δεῖ το διδασκαλί α: ταύ τῃ δ̓ οὖ ν ἀ πωσαμέ νης τὸ ν προσαγγελθέ ντα περὶ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν λό γον τῆ ς̔ Ρωμαί ων βουλῆ ς,
2.0.2.3
τὸ ν Τιβέ ριον ἣ ν καὶ πρό τερον εἶ χεν γνώ μην τηρή σαντα, μηδὲ ν ἄ τοπον κατὰ τῆ ς τοῦ Χριστοῦ διδασκαλί ας ἐ πινοῆ σαι.
2.0.2.4
Ταῦ τα Τερτυλλιανὸ ς τοὺ ς̔ Ρωμαί ων νό μους ἠ κριβωκώ ς, ἀ νὴ ρ τά τε ἄ λλα ἔ νδοξος καὶ τῶ ν μά λιστα ἐ πὶ̔ Ρώ μης λαμπρῶ ν, ἐ ν τῇ γραφεί σῃ μὲ ν αὐ τῷ̔ Ρωμαί ων φωνῇ, μεταβληθεί σῃ δ̓ ἐ πὶ τὴ ν̔ Ελλά δα γλῶ τταν ὑ πὲ ρ Χριστιανῶ ν ἀ πολογί ᾳ τί θησιν, κατὰ λέ ξιν τοῦ τον ἱ στορῶ ν τὸ ν τρό πον
2.0.2.5
“ ἵ να δὲ καὶ ἐ κ τῆ ς γενέ σεως διαλεχθῶ μεν τῶ ν τοιού των νό μων, παλαιὸ ν ἦ ν δό γμα μηδέ να θεὸ ν ὑ πὸ βασιλέ ως καθιεροῦ σθαι, πρὶ ν ὑ πὸ τῆ ς συγκλή του δοκιμασθῆ ναι. Μά ρκος Αἰ μί λιος οὕ τως περί τινος εἰ δώ λου πεποί ηκεν̓ Αλβού ρνου. καὶ τοῦ το ὑ πὲ ρ τοῦ ἡ μῶ ν λό γου πεποί ηται, ὅ τι παῤ ὑ μῖ ν ἀ νθρωπεί ᾳ δοκιμῇ ἡ θεό της δί δοται. ἐ ὰ ν μὴ ἀ νθρώ πῳ θεὸ ς ἀ ρέ σῃ, θεὸ ς οὐ γί νεται:
2.0.2.6
οὕ τως κατά γε τοῦ το ἄ νθρωπον θεῷ ἵ λεω εἶ ναι προσῆ κεν. Τιβέ ριος οὖ ν, ἐ φ̓ οὗ τὸ τῶ ν Χριστιανῶ ν ὄ νομα εἰ ς τὸ ν κό σμον εἰ σελή λυθεν, ἀ γγελθέ ντος αὐ τῷ ἐ κ Παλαιστί νης τοῦ δό γματος τού του, ἔ νθα πρῶ τον ἤ ρξατο, τῇ συγκλή τῳ ἀ νεκοινώ σατο, δῆ λος ὢ ν ἐ κεί νοις ὡ ς τῷ δό γματι ἀ ρέ σκεται. ἡ δὲ σύ γκλητος, ἐ πεὶ οὐ κ αὐ τὴ δεδοκιμά κει, ἀ πώ σατο: ὁ δὲ ἐ ν τῇ αὐ τοῦ ἀ ποφά σει ἔ μεινεν, ἀ πειλή σας θά νατον τοῖ ς τῶ ν Χριστιανῶ ν κατηγό ροις.” Τῆ ς οὐ ρανί ου προνοί ας κατ̓ οἰ κονομί αν τοῦ τ̓ αὐ τῷ πρὸ ς νοῦ ν βαλλομέ νης, ὡ ς ἂ ν ἀ παραποδί στως ἀ ρχὰ ς ἔ χων ὁ τοῦ εὐ αγγελί ου λό γος πανταχό σε γῆ ς διαδρά μοι.
2.0.3.1
Οὕ τω δῆ τα οὐ ρανί ῳ δυνά μει καὶ συνεργί ᾳ ἀ θρό ως οἷ ά τις ἡ λί ου βολὴ τὴ ν σύ μπασαν οἰ κουμέ νην ὁ σωτή ριος κατηύ γαζε λό γος. αὐ τί κα ταῖ ς θεί αις ἑ πομέ νως γραφαῖ ς ἐ πὶ“ πᾶ σαν” προῄ ει“ τὴ ν γῆ ν ὁ φθό γγος” τῶ ν θεσπεσί ων εὐ αγγελιστῶ ν αὐ τοῦ καὶ ἀ ποστό λων,“ καὶ εἰ ς τὰ πέ ρατα τῆ ς οἰ κουμέ νης τὰ ῥ ή ματα αὐ τῶ ν.”
2.0.3.2
καὶ δῆ τα ἀ νὰ πά σας πό λεις τε καὶ κώ μας, πληθυού σης ἅ λωνος δί κην, μυρί ανδροι καὶ παμπληθεῖ ς ἀ θρό ως ἐ κκλησί αι συνεστή κεσαν, οἵ τε ἐ κ προγό νων διαδοχῆ ς καὶ τῆ ς ἀ νέ καθεν πλά νης παλαιᾷ νό σῳ δεισιδαιμονί ας εἰ δώ λων τὰ ς ψυχὰ ς πεπεδημέ νοι, πρὸ ς τῆ ς τοῦ Χριστοῦ δυνά μεως διὰ τῆ ς τῶ ν φοιτητῶ ν αὐ τοῦ διδασκαλί ας τε ὁ μοῦ καὶ παραδοξοποιί ας ὥ σπερ δεινῶ ν δεσποτῶ ν ἀ πηλλαγμέ νοι εἱ ργμῶ ν τε χαλεπωτά των λύ σιν εὑ ρά μενοι, πά σης μὲ ν δαιμονικῆ ς κατέ πτυον πολυθεΐ ας, ἕ να δὲ μό νον εἶ ναι θεὸ ν ὡ μολό γουν, τὸ ν τῶ ν συμπά ντων δημιουργό ν, τοῦ τό ν τε αὐ τὸ ν θεσμοῖ ς ἀ ληθοῦ ς εὐ σεβεί ας δἰ ἐ νθέ ου καὶ σώ φρονος θρῃ σκεί ας τῆ ς ὑ πὸ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν τῷ τῶ ν ἀ νθρώ πων βί ῳ κατασπαρεί σης ἐ γέ ραιρον.
2.0.3.3
ἀ λλὰ γὰ ρ τῆ ς χά ριτος ἤ δη τῆ ς θεί ας καὶ ἐ πὶ τὰ λοιπὰ χεομέ νης ἔ θνη καὶ πρώ του μὲ ν κατὰ τὴ ν Παλαιστί νων Καισά ρειαν Κορνηλί ου σὺ ν ὅ λῳ τῷ οἴ κῳ δἰ ἐ πιφανεί ας θειοτέ ρας ὑ πουργί ας τε Πέ τρου τὴ ν εἰ ς Χριστὸ ν πί στιν καταδεξαμέ νου πλεί στων τε καὶ ἄ λλων ἐ π̓̓ Αντιοχεί ας̔ Ελλή νων, οἷ ς οἱ κατὰ τὸ ν Στεφά νου διωγμὸ ν διασπαρέ ντες ἐ κή ρυξαν, ἀ νθού σης ἄ ρτι καὶ πληθυού σης τῆ ς κατὰ̓ Αντιό χειαν ἐ κκλησί ας ἐ ν ταὐ τῷ τε ἐ πιπαρό ντων πλεί στων ὅ σων τῶ ν τε ἀ πὸ̔ Ιεροσολύ μων προφητῶ ν καὶ σὺ ν αὐ τοῖ ς Βαρναβᾶ καὶ Παύ λου ἑ τέ ρου τε πλή θους ἐ πὶ τού τοις ἀ δελφῶ ν, ἡ Χριστιανῶ ν προσηγορί α τό τε πρῶ τον αὐ τό θι ὥ σπερ ἀ π̓ εὐ θαλοῦ ς καὶ γονί μου πηγῆ ς ἀ ναδί δοται.
2.0.3.4
καὶ̓́ Αγαβος μέ ν, εἷ ς τῶ ν συνό ντων αὐ τοῖ ς προφητῶ ν, περὶ τοῦ μέ λλειν ἔ σεσθαι λιμὸ ν προθεσπί ζει, Παῦ λος δὲ καὶ Βαρναβᾶ ς ἐ ξυπηρετησό μενοι τῇ τῶ ν ἀ δελφῶ ν παραπέ μπονται διακονί ᾳ.
2.0.4.1
Τιβέ ριος μὲ ν οὖ ν ἀ μφὶ τὰ δύ ο καὶ εἴ κοσι βασιλεύ σας ἔ τη τελευτᾷ, μετὰ δὲ τοῦ τον Γά ϊ ος τὴ ν ἡ γεμονί αν παραλαβώ ν, αὐ τί κα τῆ ς̓ Ιουδαί ων ἀ ρχῆ ς̓ Αγρί ππᾳ τὸ διά δημα περιτί θησιν, βασιλέ α καταστή σας αὐ τὸ ν τῆ ς τε Φιλί ππου καὶ τῆ ς Λυσανί ου τετραρχί ας, πρὸ ς αἷ ς μετ̓ οὐ πολὺ ν αὐ τῷ χρό νον καὶ τὴ ν̔ Ηρῴ δου τετραρχί αν παραδί δωσιν, ἀ ϊ δί ῳ φυγῇ τὸ ν̔ Ηρῴ δην̔ οὗ τος δ̓ ἦ ν ὁ κατὰ τὸ πά θος τοῦ σωτῆ ροσ̓ σὺ ν καὶ τῇ γυναικὶ̔ Ηρῳ διά δι πλεί στων ἕ νεκα ζημιώ σας αἰ τιῶ ν. μά ρτυς̓ Ιώ σηπος καὶ τού των.
2.0.4.2
Κατὰ δὴ τοῦ τον Φί λων ἐ γνωρί ζετο πλεί στοις, ἀ νὴ ρ οὐ μό νον τῶ ν ἡ μετέ ρων, ἀ λλὰ καὶ τῶ ν ἀ πὸ τῆ ς ἔ ξωθεν ὁ ρμωμέ νων παιδεί ας ἐ πισημό τατος. τὸ μὲ ν οὖ ν γέ νος ἀ νέ καθεν̔ Εβραῖ ος ἦ ν, τῶ ν δ̓ ἐ π̓̓ Αλεξανδρεί ας ἐ ν τέ λει διαφανῶ ν οὐ δενὸ ς χεί ρων,
2.0.4.3
περὶ δὲ τὰ θεῖ α καὶ πά τρια μαθή ματα ὅ σον τε καὶ ὁ πηλί κον εἰ σενή νεκται πό νον, ἔ ργῳ πᾶ σι δῆ λος, καὶ περὶ τὰ φιλό σοφα δὲ καὶ ἐ λευθέ ρια τῆ ς ἔ ξωθεν παιδεί ας οἷ ό ς τις ἦ ν, οὐ δὲ ν δεῖ λέ γειν, ὅ τε μά λιστα τὴ ν κατὰ Πλά τωνα καὶ Πυθαγό ραν ἐ ζηλωκὼ ς ἀ γωγή ν, διενεγκεῖ ν ἅ παντας τοὺ ς καθ̓ ἑ αυτὸ ν ἱ στορεῖ ται.
2.0.5.1
καὶ δὴ τὰ κατὰ Γά ϊ ον οὗ τος̓ Ιουδαί οις συμβά ντα πέ ντε βιβλί οις παραδί δωσιν, ὁ μοῦ τὴ ν Γαΐ ου διεξιὼ ν φρενοβλά βειαν, ὡ ς θεὸ ν ἑ αυτὸ ν ἀ ναγορεύ σαντος καὶ μυρί α περὶ τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἐ νυβρικό τος, τά ς τε κατ̓ αὐ τὸ ν̓ Ιουδαί ων ταλαιπωρί ας καὶ ἣ ν αὐ τὸ ς στειλά μενος ἐ πὶ τῆ ς̔ Ρωμαί ων πό λεως ὑ πὲ ρ τῶ ν κατὰ τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν ὁ μοεθνῶ ν ἐ ποιή σατο πρεσβεί αν, ὅ πως τε ἐ πὶ τοῦ Γαΐ ου καταστὰ ς ὑ πὲ ρ τῶ ν πατρί ων νό μων, οὐ δέ ν τι πλέ ον γέ λωτος καὶ διασυρμῶ ν ἀ πηνέ γκατο, μικροῦ δεῖ ν καὶ τὸ ν περὶ τῆ ς ζωῆ ς ἀ νατλὰ ς κί νδυνον.
2.0.5.2
Μέ μνηται καὶ τού των ὁ̓ Ιώ σηπος, ἐ ν ὀ κτωκαιδεκά τῳ τῆ ς̓ Αρχαιολογί ας κατὰ λέ ξιν ταῦ τα γρά φων“ καὶ δὴ στά σεως ἐ ν̓ Αλεξανδρεί ᾳ γενομέ νης̓ Ιουδαί ων τε οἳ ἐ νοικοῦ σι, καὶ̔ Ελλή νων, τρεῖ ς ἀ φ̓ ἑ κατέ ρας τῆ ς στά σεως πρεσβευταὶ αἱ ρεθέ ντες παρῆ σαν πρὸ ς τὸ ν Γά ϊ ον.
2.0.5.3
καὶ ἦ ν γὰ ρ τῶ ν̓ Αλεξανδρέ ων πρέ σβεων εἷ ς̓ Απί ων, ὃ ς πολλὰ εἰ ς τοὺ ς̓ Ιουδαί ους ἐ βλασφή μησεν, ἄ λλα τε λέ γων καὶ ὡ ς τῶ ν Καί σαρος τιμῶ ν περιορῷ εν: πά ντων γοῦ ν, ὅ σοι τῇ̔ Ρωμαί ων ἀ ρχῇ ὑ ποτελεῖ ς εἶ εν, βωμοὺ ς τῷ Γαΐ ῳ καὶ ναοὺ ς ἱ δρυμέ νων τά τε ἄ λλα ἐ ν πᾶ σιν αὐ τὸ ν ὥ σπερ τοὺ ς θεοὺ ς δεχομέ νων, μό νους τού σδε ἄ δοξον ἡ γεῖ σθαι ἀ νδριᾶ σι τιμᾶ ν καὶ ὅ ρκιον αὐ τοῦ τὸ ὄ νομα ποιεῖ σθαι:
2.0.5.4
πολλὰ δὲ καὶ χαλεπὰ̓ Απί ωνος εἰ ρηκό τος, ὑ φ̓ ὧ ν ἀ ρθῆ ναι ἤ λπιζεν τὸ ν Γά ϊ ον καὶ εἰ κὸ ς ἦ ν, Φί λων ὁ προεστὼ ς τῶ ν̓ Ιουδαί ων τῆ ς πρεσβεί ας, ἀ νὴ ρ τὰ πά ντα ἔ νδοξος̓ Αλεξά νδρου τε τοῦ ἀ λαβά ρχου ἀ δελφὸ ς ὢ ν καὶ φιλοσοφί ας οὐ κ ἄ πειρος, οἷ ό ς τε ἦ ν ἐ π̓ ἀ πολογί ᾳ χωρεῖ ν τῶ ν κατηγορημέ νων,
2.0.5.5
διακλεί ει δ̓ αὐ τὸ ν Γά ϊ ος, κελεύ σας ἐ κποδὼ ν ἀ πελθεῖ ν, περιοργή ς τε ὢ ν φανερὸ ς ἦ ν ἐ ργασό μενό ς τι δεινὸ ν αὐ τού ς. ὁ δὲ Φί λων ἔ ξεισι περιυβρισμέ νος, καί φησιν πρὸ ς τοὺ ς̓ Ιουδαί ους οἳ περὶ αὐ τὸ ν ἦ σαν, ὡ ς χρὴ θαρρεῖ ν, Γαΐ ου μὲ ν αὐ τοῖ ς ὠ ργισμέ νου, ἔ ργῳ δὲ ἤ δη τὸ ν θεὸ ν ἀ ντιπαρεξά γοντος.”
2.0.5.6
Ταῦ τα ὁ̓ Ιώ σηπος. καὶ αὐ τὸ ς δὲ ὁ Φί λων ἐ ν ᾗ συνέ γραψεν Πρεσβεί ᾳ τὰ κατὰ μέ ρος ἀ κριβῶ ς τῶ ν τό τε πραχθέ ντων αὐ τῷ δηλοῖ, ὧ ν τὰ πλεῖ στα παρεί ς, ἐ κεῖ να μό να παραθή σομαι, δἰ ὧ ν τοῖ ς ἐ ντυγχά νουσι προφανὴ ς γενή σεται δή λωσις τῶ ν ἅ μα τε καὶ οὐ κ εἰ ς μακρὸ ν τῶ ν κατὰ τοῦ Χριστοῦ τετολμημέ νων ἕ νεκεν̓ Ιουδαί οις συμβεβηκό των.
2.0.5.7
πρῶ τον δὴ οὖ ν κατὰ Τιβέ ριον ἐ πὶ μὲ ν τῆ ς̔ Ρωμαί ων πό λεως ἱ στορεῖ Σηιανό ν, τῶ ν τό τε παρὰ βασιλεῖ πολλὰ δυνά μενον, ἄ ρδην τὸ πᾶ ν ἔ θνος ἀ πολέ σθαι σπουδὴ ν εἰ σαγηοχέ ναι, ἐ πὶ δὲ τῆ ς̓ Ιουδαί ας Πιλᾶ τον, καθ̓ ὃ ν τὰ περὶ τὸ ν σωτῆ ρα τετό λμητο, περὶ τὸ ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἔ τι τό τε συνεστὸ ς ἱ ερὸ ν ἐ πιχειρή σαντά τι παρὰ τὸ̓ Ιουδαί οις ἐ ξό ν, τὰ μέ γιστα αὐ τοὺ ς ἀ ναταρά ξαι,
2.0.6.1
μετὰ δὲ τὴ ν Τιβερί ου τελευτὴ ν Γά ϊ ον τὴ ν ἀ ρχὴ ν παρειληφό τα, πολλὰ μὲ ν εἰ ς πολλοὺ ς καὶ ἄ λλα ἐ νυβρί σαι, πά ντων δὲ μά λιστα τὸ πᾶ ν̓ Ιουδαί ων ἔ θνος οὐ σμικρὰ καταβλά ψαι: ἃ καὶ ἐ ν βραχεῖ πά ρεστιν διὰ τῶ ν αὐ τοῦ καταμαθεῖ ν φωνῶ ν, ἐ ν αἷ ς κατὰ λέ ξιν ταῦ τα γρά φει
2.0.6.2
“ Τοσαύ τη μὲ ν οὖ ν τις ἡ τοῦ Γαΐ ου περὶ τὸ ἦ θος ἦ ν ἀ νωμαλί α πρὸ ς ἅ παντας, διαφερό ντως δὲ πρὸ ς τὸ̓ Ιουδαί ων γέ νος, ᾧ χαλεπῶ ς ἀ πεχθανό μενος τὰ ς μὲ ν ἐ ν ταῖ ς ἄ λλαις πό λεσιν προσευχά ς, ἀ πὸ τῶ ν κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν ἀ ρξά μενος, σφετερί ζεται, καταπλή σας εἰ κό νων καὶ ἀ νδριά ντων τῆ ς ἰ δί ας μορφῆ ς̔ ὁ γὰ ρ ἑ τέ ρων ἀ νατιθέ ντων ἐ φιεί ς, αὐ τὸ ς ἱ δρύ ετο δυνά μεἰ, τὸ ν δ̓ ἐ ν τῇ ἱ εροπό λει νεώ ν, ὃ ς λοιπὸ ς ἦ ν ἄ ψαυστος, ἀ συλί ας ἠ ξιωμέ νος τῆ ς πά σης, μεθηρμό ζετο καὶ μετεσχημά τιζεν εἰ ς οἰ κεῖ ον ἱ ερό ν, ἵ να Διὸ ς̓ Επιφανοῦ ς Νέ ου χρηματί ζῃ Γαΐ ου.”
2.0.6.3
Μυρί α μὲ ν οὖ ν ἄ λλα δεινὰ καὶ πέ ρα πά σης διηγή σεως ὁ αὐ τὸ ς κατὰ τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν συμβεβηκό τἀ Ιουδαί οις ἐ πὶ τοῦ δηλουμέ νου ἐ ν δευτέ ρῳ συγγρά μματι ᾧ ἐ πέ γραψεν“ Περὶ ἀ ρετῶ ν” ἱ στορεῖ: συνᾴ δει δ̓ αὐ τῷ καὶ ὁ̓ Ιώ σηπος, ὁ μοί ως ἀ πὸ τῶ ν Πιλά του χρό νων καὶ τῶ ν κατὰ τοῦ σωτῆ ρος τετολμημέ νων τὰ ς κατὰ παντὸ ς τοῦ ἔ θνους ἐ νά ρξασθαι σημαί νων συμφορά ς.
2.0.6.4
ἄ κουε δ̓ οὖ ν οἷ α καὶ οὗ τος ἐ ν δευτέ ρῳ τοῦ̓ Ιουδαϊ κοῦ πολέ μου αὐ ταῖ ς συλλαβαῖ ς δηλοῖ λέ γων“ Πεμφθεὶ ς δὲ εἰ ς̓ Ιουδαί αν ἐ πί τροπος ὑ πὸ Τιβερί ου Πιλᾶ τος νύ κτωρ κεκαλυμμέ νας εἰ ς̔ Ιεροσό λυμα παρεισκομί ζει τὰ ς Καί σαρος εἰ κό νας: σημαῖ αι καλοῦ νται. τοῦ το μεθ̓ ἡ μέ ραν μεγί στην ταραχὴ ν ἤ γειρεν τοῖ ς̓ Ιουδαί οις. οἵ τε γὰ ρ ἐ γγὺ ς πρὸ ς τὴ ν ὄ ψιν ἐ ξεπλά γησαν, ὡ ς πεπατημέ νων αὐ τοῖ ς τῶ ν νό μων: οὐ δὲ ν γὰ ρ ἀ ξιοῦ σιν ἐ ν τῇ πό λει δεί κηλον τί θεσθαι.”
2.0.6.5
Ταῦ τα δὲ συγκρί νας τῇ τῶ ν εὐ αγγελί ων γραφῇ, εἴ σῃ ὡ ς οὐ κ εἰ ς μακρὸ ν αὐ τοὺ ς μετῆ λθεν ἣ ν ἔ ρρηξαν ἐ π̓ αὐ τοῦ Πιλά του φωνή ν, δἰ ἧ ς οὐ κ ἄ λλον ἢ μό νον ἔ χειν ἐ πεβό ων Καί σαρα βασιλέ α.
2.0.6.6
εἶ τα δὲ καὶ ἄ λλην ἑ ξῆ ς ὁ αὐ τὸ ς συγγραφεὺ ς ἱ στορεῖ μετελθεῖ ν αὐ τοὺ ς συμφορὰ ν ἐ ν τού τοις“ μετὰ δὲ ταῦ τα ταραχὴ ν ἑ τέ ραν ἐ κί νει, τὸ ν ἱ ερὸ ν θησαυρό ν, καλεῖ ται δὲ κορβανας, εἰ ς καταγωγὴ ν ὑ δά των ἐ ξαναλί σκων: κατῄ ει δὲ ἀ πὸ τριακοσί ων σταδί ων. πρὸ ς τοῦ το τοῦ πλή θους ἀ γανά κτησις ἦ ν, καὶ τοῦ Πιλά του παρό ντος εἰ ς̔ Ιεροσό λυμα,
2.0.6.7
περιστά ντες ἅ μα κατεβό ων. ὁ δὲ προῄ δει γὰ ρ αὐ τῶ ν τὴ ν ταραχὴ ν καὶ τῷ πλή θει τοὺ ς στρατιώ τας ἐ νό πλους, ἐ σθή σεσιν ἰ διωτικαῖ ς κεκαλυμμέ νους, ἐ γκαταμί ξας καὶ ξί φει μὲ ν χρή σασθαι κωλύ σας, ξύ λοις δὲ παί ειν τοὺ ς κεκραγό τας ἐ γκελευσά μενος, σύ νθημα δί δωσιν ἀ πὸ τοῦ βή ματος. τυπτό μενοι δὲ οἱ̓ Ιουδαῖ οι πολλοὶ μὲ ν ὑ πὸ τῶ ν πληγῶ ν, πολλοὶ δὲ ὑ πὸ σφῶ ν αὐ τῶ ν ἐ ν τῇ φυγῇ καταπατηθέ ντες ἀ πώ λοντο, πρὸ ς δὲ τὴ ν συμφορὰ ν τῶ ν ἀ νῃ ρημέ νων καταπλαγὲ ν τὸ πλῆ θος ἐ σιώ πησεν.”
2.0.6.8
̓ Επὶ τού τοις μυρί ας ἄ λλας ἐ ν αὐ τοῖ ς̔ Ιεροσολύ μοις κεκινῆ σθαι νεωτεροποιί ας ὁ αὐ τὸ ς ἐ μφαί νει, παριστὰ ς ὡ ς οὐ δαμῶ ς ἐ ξ ἐ κεί νου διέ λιπον τή ν τε πό λιν καὶ τὴ ν̓ Ιουδαί αν ἅ πασαν στά σεις καὶ πό λεμοι καὶ κακῶ ν ἐ πά λληλοι μηχαναί, εἰ ς ὅ τε τὸ πανύ στατον ἡ κατὰ Οὐ εσπασιανὸ ν αὐ τοὺ ς μετῆ λθεν πολιορκί α.̓ Ιουδαί ους μὲ ν οὖ ν ὧ ν κατὰ τοῦ Χριστοῦ τετολμή κασιν, ταύ τῃ πῃ τὰ ἐ κ τῆ ς θεί ας μετῄ ει δί κης.
2.0.7.1
Οὐ κ ἀ γνοεῖ ν δὲ ἄ ξιον ὡ ς καὶ αὐ τὸ ν ἐ κεῖ νον τὸ ν ἐ πὶ τοῦ σωτῆ ρος Πιλᾶ τον κατὰ Γά ϊ ον, οὗ τοὺ ς χρό νους διέ ξιμεν, τοσαύ ταις περιπεσεῖ ν κατέ χει λό γος συμφοραῖ ς, ὡ ς ἐ ξ ἀ νά γκης αὐ τοφονευτὴ ν ἑ αυτοῦ καὶ τιμωρὸ ν αὐ τό χειρα γενέ σθαι, τῆ ς θεί ας, ὡ ς ἔ οικεν, δί κης οὐ κ εἰ ς μακρὸ ν αὐ τὸ ν μετελθού σης. ἱ στοροῦ σιν̔ Ελλή νων οἱ τὰ ς̓ Ολυμπιά δας ἅ μα τοῖ ς κατὰ χρό νους πεπραγμέ νοις ἀ ναγρά ψαντες.
2.0.8.1
̓ Αλλὰ γὰ ρ Γά ϊ ον οὐ δ̓ ὅ λοις τέ τταρσιν ἔ τεσιν τὴ ν ἀ ρχὴ ν κατασχό ντα Κλαύ διος αὐ τοκρά τωρ διαδέ χεται: καθ̓ ὃ ν λιμοῦ τὴ ν οἰ κουμέ νην πιέ σαντος̔ τοῦ το δὲ καὶ οἱ πό ρρω τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς λό γου συγγραφεῖ ς ταῖ ς αὐ τῶ ν ἱ στορί αις παρέ δοσαν̓, ἡ κατὰ τὰ ς Πρά ξεις τῶ ν ἀ ποστό λων̓ Αγά βου προφή του περὶ τοῦ μέ λλειν ἔ σεσθαι λιμὸ ν ἐ φ̓ ὅ λην τὴ ν οἰ κουμέ νην πέ ρας ἐ λά μβανεν πρό ρρησις.
2.0.8.2
τὸ ν δὲ κατὰ Κλαύ διον λιμὸ ν ἐ πισημηνά μενος ἐ ν ταῖ ς Πρά ξεσιν ὁ Λουκᾶ ς ἱ στορή σας τε ὡ ς ἄ ρα διὰ Παύ λου καὶ Βαρναβᾶ οἱ κατὰ̓ Αντιό χειαν ἀ δελφοὶ τοῖ ς κατὰ τὴ ν̓ Ιουδαί αν ἐ ξ ὧ ν ἕ καστος ηὐ πό ρει διαπεμψά μενοι εἴ ησαν, ἐ πιφέ ρει λέ γων:
2.0.9.1
“ κατ̓ ἐ κεῖ νον δὲ τὸ ν καιρό ν, δῆ λον δ̓ ὅ τι τὸ ν ἐ πὶ Κλαυδί ου, ἐ πέ βαλεν̔ Ηρῴ δης ὁ βασιλεὺ ς τὰ ς χεῖ ρας κακῶ σαί τινας τῶ ν ἀ πὸ τῆ ς ἐ κκλησί ας, ἀ νεῖ λεν δὲ̓ Ιά κωβον τὸ ν ἀ δελφὸ ν̓ Ιωά ννου
2.0.9.2
μαχαί ρᾳ.” περὶ τού του δ̓ ὁ Κλή μης τοῦ̓ Ιακώ βου καὶ ἱ στορί αν μνή μης ἀ ξί αν ἐ ν τῇ τῶ ν̔ Υποτυπώ σεων ἑ βδό μῃ παρατί θεται ὡ ς ἂ ν ἐ κ παραδό σεως τῶ ν πρὸ αὐ τοῦ φά σκων ὅ τι δὴ ὁ εἰ σαγαγὼ ν αὐ τὸ ν εἰ ς δικαστή ριον, μαρτυρή σαντα αὐ τὸ ν ἰ δὼ ν κινηθεί ς, ὡ μολό γησεν εἶ ναι καὶ αὐ τὸ ς ἑ αυτὸ ν Χριστιανό ν.“ συναπή χθησαν
2.0.9.3
οὖ ν ἄ μφω,” φησί ν,“ καὶ κατὰ τὴ ν ὁ δὸ ν ἠ ξί ωσεν ἀ φεθῆ ναι αὐ τῷ ὑ πὸ τοῦ̓ Ιακώ βου: ὁ δὲ ὀ λί γον σκεψά μενος,̔ εἰ ρή νη σοἰ εἶ πεν καὶ κατεφί λησεν αὐ τό ν. καὶ οὕ τως ἀ μφό τεροι ὁ μοῦ ἐ καρατομή θησαν.”
2.0.9.4
Τό τε δῆ τα, ὥ ς φησιν ἡ θεί α γραφή, ἰ δὼ ν̔ Ηρῴ δης ἐ πὶ τῇ τοῦ̓ Ιακώ βου ἀ ναιρέ σει πρὸ ς ἡ δονῆ ς γεγονὸ ς τὸ πραχθὲ ν τοῖ ς̓ Ιουδαί οις, ἐ πιτί θεται καὶ Πέ τρῳ, δεσμοῖ ς τε αὐ τὸ ν παραδού ς, ὅ σον οὔ πω καὶ τὸ ν κατ̓ αὐ τοῦ φό νον ἐ νή ργησεν ἄ ν, εἰ μὴ διὰ θεί ας ἐ πιφανεί ας, ἐ πιστά ντος αὐ τῷ νύ κτωρ ἀ γγέ λου, παραδό ξως τῶ ν εἱ ργμῶ ν ἀ παλλαγεί ς, ἐ πὶ τὴ ν τοῦ κηρύ γματος ἀ φεῖ ται διακονί αν. καὶ τὰ μὲ ν κατὰ Πέ τρον οὕ τως εἶ χεν οἰ κονομί ας.
2.0.10.1
Τὰ δέ γε τῆ ς κατὰ τῶ ν ἀ ποστό λων ἐ γχειρή σεως τοῦ βασιλέ ως οὐ κέ τ̓ ἀ ναβολῆ ς εἴ χετο, ἅ μα γέ τοι αὐ τὸ ν ὁ τῆ ς θεί ας δί κης τιμωρὸ ς διά κονος μετῄ ει, παραυτί κα μετὰ τὴ ν τῶ ν ἀ ποστό λων ἐ πιβουλή ν, ὡ ς ἡ τῶ ν Πρά ξεων ἱ στορεῖ γραφή, ὁ ρμή σαντα μὲ ν ἐ πὶ τὴ ν Καισά ρειαν, ἐ ν ἐ πισή μῳ δ̓ ἐ νταῦ θα ἑ ορτῆ ς ἡ μέ ρᾳ λαμπρᾷ καὶ βασιλικῇ κοσμησά μενον ἐ σθῆ τι ὑ ψηλό ν τε πρὸ βή ματος δημηγορή σαντα: τοῦ γά ρ τοι δή μου παντὸ ς ἐ πευφημή σαντος ἐ πὶ τῇ δημηγορί ᾳ ὡ ς ἐ πὶ θεοῦ φωνῇ καὶ οὐ κ ἀ νθρώ που, παραχρῆ μα τὸ λό γιον πατά ξαι αὐ τὸ ν ἄ γγελον κυρί ου ἱ στορεῖ, γενό μενό ν τε σκωληκό βρωτον ἐ κψῦ ξαι.
2.0.10.2
θαυμά σαι δ̓ ἄ ξιον τῆ ς περὶ τὴ ν θεί αν γραφὴ ν καὶ ἐ ν τῷ δε τῷ παραδό ξῳ συμφωνί ας τὴ ν τοῦ̓ Ιωσή που ἱ στορί αν, καθ̓ ἣ ν ἐ πιμαρτυρῶ ν τῇ ἀ ληθεί ᾳ δῆ λό ς ἐ στιν, ἐ ν τό μῳ τῆ ς̓ Αρχαιολογί ας ἐ ννεακαιδεκά τῳ, ἔ νθα αὐ τοῖ ς γρά μμασιν ὧ δέ πως τὸ θαῦ μα διηγεῖ ται.
2.0.10.3
“ Τρί τον δ̓ ἔ τος αὐ τῷ βασιλεύ οντι τῆ ς ὅ λης̓ Ιουδαί ας πεπλή ρωτο, καὶ παρῆ ν εἰ ς πό λιν Καισά ρειαν, ἣ τὸ πρό τερον Στρά τωνος πύ ργος ἐ καλεῖ το. συνετέ λει δ̓ ἐ νταῦ θα θεωρί ας εἰ ς τὴ ν Καί σαρος τιμή ν, ὑ πὲ ρ τῆ ς ἐ κεί νου σωτηρί ας ἑ ορτή ν τινα ταύ την ἐ πιστά μενος, καὶ παῤ αὐ τὴ ν ἤ θροιστο τῶ ν κατὰ τὴ ν ἐ παρχί αν ἐ ν τέ λει καὶ προβεβηκό των εἰ ς ἀ ξί αν πλῆ θος.
2.0.10.4
δευτέ ρᾳ δὲ τῶ ν θεωριῶ ν ἡ μέ ρᾳ στολὴ ν ἐ νδυσά μενος ἐ ξ ἀ ργύ ρου πεποιημέ νην πᾶ σαν, ὡ ς θαυμά σιον ὑ φὴ ν εἶ ναι, παρῆ λθεν εἰ ς τὸ θέ ατρον ἀ ρχομέ νης ἡ μέ ρας. ἔ νθα ταῖ ς πρώ ταις τῶ ν ἡ λιακῶ ν ἀ κτί νων ἐ πιβολαῖ ς ὁ ἄ ργυρος καταυγασθεί ς, θαυμασί ως ἀ πέ στιλβεν, μαρμαί ρων
2.0.10.5
τι φοβερὸ ν καὶ τοῖ ς εἰ ς αὐ τὸ ν ἀ τενί ζουσι φρικῶ δες. εὐ θὺ ς δὲ οἱ κό λακες τὰ ς οὐ δὲ ν ἐ κεί νῳ πρὸ ς ἀ γαθοῦ ἄ λλος ἄ λλοθεν φωνὰ ς ἀ νεβό ων, θεὸ ν προσαγορεύ οντες̔ εὐ μενή σ̓ τἑ εἴ ησ̓ ἐ πιλέ γοντες,̔ εἰ καὶ μέ χρι νῦ ν ὡ ς ἄ νθρωπον ἐ φοβή θημεν, ἀ λλὰ τοὐ ντεῦ θεν κρεί ττονά σε θνητῆ ς φύ σεως ὁ μολογοῦ μεν.̓
2.0.10.6
οὐ κ ἐ πέ πληξεν τού τοις ὁ βασιλεὺ ς οὐ δὲ τὴ ν κολακεί αν ἀ σεβοῦ σαν ἀ πετρί ψατο. ἀ νακύ ψας δὲ μετ̓ ὀ λί γον, τῆ ς ἑ αυτοῦ κεφαλῆ ς ὑ περκαθεζό μενον εἶ δεν ἄ γγελον. τοῦ τον εὐ θὺ ς ἐ νό ησεν κακῶ ν εἶ ναι αἴ τιον, τὸ ν καὶ ποτε τῶ ν ἀ γαθῶ ν γενό μενον, καὶ διακά ρδιον ἔ σχεν ὀ δύ νην,
2.0.10.7
ἄ θρουν δ̓ αὐ τῷ τῆ ς κοιλί ας προσέ φυσεν ἄ λγημα, μετὰ σφοδρό τητος ἀ ρξά μενον. ἀ ναθεωρῶ ν οὖ ν πρὸ ς τοὺ ς φί λους,̔ ὁ θεὸ ς ὑ μῖ ν ἐ γώ,̓ φησί ν,̔ ἤ δη καταστρέ φειν ἐ πιτά ττομαι τὸ ν βί ον, παραχρῆ μα τῆ ς εἱ μαρμέ νης τὰ ς ἄ ρτι μου κατεψευσμέ νας φωνὰ ς ἐ λεγχού σης. ὁ κληθεὶ ς ἀ θά νατος ὑ φ̓ ὑ μῶ ν, ἤ δη θανεῖ ν ἀ πά γομαι. δεκτέ ον δὲ τὴ ν πεπρωμέ νην, ᾗ θεὸ ς βεβού ληται. καὶ γὰ ρ βεβιώ καμεν οὐ δαμῇ φαύ λως, ἀ λλ̓ ἐ πὶ τῆ ς μακαριζομέ νης μακρό τητος.̓ ταῦ τα δὲ λέ γων ἐ πιτά σει
2.0.10.8
τῆ ς ὀ δύ νης κατεπονεῖ το: μετὰ σπουδῆ ς οὖ ν εἰ ς τὸ βασί λειον ἐ κομί σθη, καὶ διῇ ξε λό γος εἰ ς πά ντας ὡ ς ἔ χοι τοῦ τεθνά ναι παντά πασι μετ̓ ὀ λί γον. ἡ πληθὺ ς δ̓ αὐ τί κα σὺ ν γυναιξὶ καὶ παισὶ ν ἐ πὶ σά κκον καθεσθεῖ σα τῷ πατρί ῳ νό μῳ τὸ ν θεὸ ν ἱ κέ τευον ὑ πὲ ρ τοῦ βασιλέ ως, οἰ μωγῆ ς τε πά ντ̓ ἦ ν ἀ νά πλεα καὶ θρή νων. ἐ ν ὑ ψηλῷ δ̓ ὁ βασιλεὺ ς δωματί ῳ κατακεί μενος καὶ κά τω βλέ πων αὐ τοὺ ς πρηνεῖ ς προπί πτοντας, ἄ δακρυς οὐ δ̓ αὐ τὸ ς ἔ μενεν.
2.0.10.9
συνεχεῖ ς δ̓ ἐ φ̓ ἡ μέ ρας πέ ντε τῷ τῆ ς γαστρὸ ς ἀ λγή ματι διεργασθεί ς, τὸ ν βί ον κατέ στρεψεν, ἀ πὸ γενέ σεως ἄ γων πεντηκοστὸ ν ἔ τος καὶ τέ ταρτον, τῆ ς δὲ βασιλεί ας ἕ βδομον. τέ σσαρας μὲ ν οὖ ν ἐ πὶ Γαΐ ου Καί σαρος ἐ βασί λευσεν ἐ νιαυτού ς, τῆ ς Φιλί ππου μὲ ν τετραρχί ας εἰ ς τριετί αν ἄ ρξας, τῷ τετά ρτῳ δὲ καὶ τὴ ν̔ Ηρῴ δου προσειληφώ ς, τρεῖ ς δ̓ ἐ πιλαβὼ ν τῆ ς Κλαυδί ου Καί σαρος αὐ τοκρατορί ας.”
2.0.10.10
ταῦ τα τὸ ν̓ Ιώ σηπον μετὰ τῶ ν ἄ λλων ταῖ ς θεί αις συναληθεύ οντα γραφαῖ ς ἀ ποθαυμά ζω: εἰ δὲ περὶ τὴ ν τοῦ βασιλέ ως προσηγορί αν δό ξειέ ν τισιν διαφωνεῖ ν, ἀ λλ̓ ὅ γε χρό νος καὶ ἡ πρᾶ ξις τὸ ν αὐ τὸ ν ὄ ντα δεί κνυσιν, ἤ τοι κατά τι σφά λμα γραφικὸ ν ἐ νηλλαγμέ νου τοῦ ὀ νό ματος ἢ καὶ διωνυμί ας περὶ τὸ ν αὐ τό ν, οἷ α καὶ περὶ πολλού ς, γεγενημέ νης.
2.0.11.1
̓ Επεὶ δὲ πά λιν ὁ Λουκᾶ ς ἐ ν ταῖ ς Πρά ξεσιν εἰ σά γει τὸ ν Γαμαλιὴ λ ἐ ν τῇ περὶ τῶ ν ἀ ποστό λων σκέ ψει λέ γοντα ὡ ς ἄ ρα κατὰ τὸ ν δηλού μενον χρό νον ἀ νέ στη Θευδᾶ ς λέ γων ἑ αυτὸ ν εἶ ναι τινά, ὃ ς κατελύ θη, καὶ πά ντες ὅ σοι ἐ πεί σθησαν αὐ τῷ, διελύ θησαν: φέ ρε, καὶ τὴ ν περὶ τού του παραθώ μεθα τοῦ̓ Ιωσή που γραφή ν.
2.0.11.2
ἱ στορεῖ τοί νυν αὖ θις κατὰ τὸ ν ἀ ρτί ως δεδηλωμέ νον αὐ τοῦ λό γον αὐ τὰ δὴ ταῦ τα κατὰ λέ ξιν,“ Φά δου δὲ τῆ ς̓ Ιουδαί ας ἐ πιτροπεύ οντος, γό ης τις ἀ νή ρ, Θευδᾶ ς ὀ νό ματι, πεί θει τὸ ν πλεῖ στον ὄ χλον ἀ ναλαβό ντα τὰ ς κτή σεις ἕ πεσθαι πρὸ ς τὸ ν̓ Ιορδά νην ποταμὸ ν αὐ τῷ: προφή της γὰ ρ ἔ λεγεν εἶ ναι, καὶ προστά γματι τὸ ν ποταμὸ ν σχί σας δί οδον ἔ φη παρέ ξειν αὐ τοῖ ς ῥ ᾳ δί αν, καὶ ταῦ τα λέ γων πολλοὺ ς ἠ πά τησεν.
2.0.11.3
οὐ μὴ ν εἴ ασεν αὐ τοὺ ς τῆ ς ἀ φροσύ νης ὀ νά σθαι Φά δος, ἀ λλ̓ ἐ ξέ πεμψεν ἴ λην ἱ ππέ ων ἐ π̓ αὐ τού ς, ἥ τις ἐ πιπεσοῦ σα ἀ προσδοκή τως αὐ τοῖ ς, πολλοὺ ς μὲ ν ἀ νεῖ λεν, πολλοὺ ς δὲ ζῶ ντας ἔ λαβεν, αὐ τό ν τε τὸ ν Θευδᾶ ν ζωγρή σαντες ἀ ποτέ μνουσιν τὴ ν κεφαλὴ ν καὶ κομί ζουσιν εἰ ς̔ Ιεροσό λυμα.” Τού τοις ἑ ξῆ ς καὶ τοῦ κατὰ Κλαύ διον γενομέ νου λιμοῦ μνημονεύ ει ὧ δέ πως:
2.0.12.1
“ ἐ πὶ τού τοις γε καὶ τὸ ν μέ γαν λιμὸ ν κατὰ τὴ ν̓ Ιουδαί αν συνέ βη γενέ σθαι, καθ̓ ὃ ν καὶ ἡ βασί λισσἁ Ελέ νη πολλῶ ν χρημά των ὠ νησαμέ νη σῖ τον ἀ πὸ τῆ ς Αἰ γύ πτου, διέ νειμεν τοῖ ς ἀ πορουμέ νοις.”
2.0.12.2
σύ μφωνα δ̓ ἂ ν εὕ ροις καὶ ταῦ τα τῇ τῶ ν Πρά ξεων τῶ ν ἀ ποστό λων γραφῇ, περιεχού σῃ ὡ ς ἄ ρα τῶ ν κατ̓̓ Αντιό χειαν μαθητῶ ν καθὼ ς ηὐ πορεῖ τό τις, ὥ ρισαν ἕ καστος εἰ ς διακονί αν ἀ ποστεῖ λαι τοῖ ς κατοικοῦ σιν ἐ ν τῇ̓ Ιουδαί ᾳ: ὃ καὶ ἐ ποί ησαν, ἀ ποστεί λαντες πρὸ ς τοὺ ς πρεσβυτέ ρους διὰ χειρὸ ς Βαρναβᾶ καὶ Παύ λου.
2.0.12.3
τῆ ς γέ τοἱ Ελέ νης, ἧ ς δὴ καὶ ὁ συγγραφεὺ ς ἐ ποιή σατο μνή μην, εἰ ς ἔ τι νῦ ν στῆ λαι διαφανεῖ ς ἐ ν προαστεί οις δεί κνυνται τῆ ς νῦ ν Αἰ λί ας: τοῦ δὲ̓ Αδιαβηνῶ ν ἔ θνους αὕ τη βασιλεῦ σαι ἐ λέ γετο.
2.0.13.1
̓ Αλλὰ γὰ ρ τῆ ς εἰ ς τὸ ν σωτῆ ρα καὶ κύ ριον ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ ν Χριστὸ ν εἰ ς πά ντας ἀ νθρώ πους ἤ δη διαδιδομέ νης πί στεως, ὁ τῆ ς ἀ νθρώ πων πολέ μιος σωτηρί ας τὴ ν βασιλεύ ουσαν προαρπά σασθαι πό λιν μηχανώ μενος, ἐ νταῦ θα Σί μωνα τὸ ν πρό σθεν δεδηλωμέ νον ἄ γει, καὶ δὴ ταῖ ς ἐ ντέ χνοις τἀ νδρὸ ς συναιρό μενος γοητεί αις πλεί ους τῶ ν τὴ ν̔ Ρώ μην οἰ κού ντων ἐ πὶ τὴ ν πλά νην σφετερί ζεται.
2.0.13.2
δηλοῖ δὲ τοῦ θ̓ ὁ μετ̓ οὐ πολὺ τῶ ν ἀ ποστό λων ἐ ν τῷ καθ̓ ἡ μᾶ ς διαπρέ ψας λό γᾠ Ιουστῖ νος, περὶ οὗ τὰ προσή κοντα κατὰ καιρὸ ν παραθή σομαι: ὃ ς δὴ ἐ ν τῇ προτέ ρᾳ πρὸ ς̓ Αντωνῖ νον ὑ πὲ ρ τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς δό γματος ἀ πολογί ᾳ γρά φων ὧ δέ φησιν:
2.0.13.3
“ Καὶ μετὰ τὴ ν ἀ νά ληψιν τοῦ κυρί ου εἰ ς οὐ ρανὸ ν προεβά λλοντο οἱ δαί μονες ἀ νθρώ πους τινὰ ς λέ γοντας ἑ αυτοὺ ς εἶ ναι θεού ς, οἳ οὐ μό νον οὐ κ ἐ διώ χθησαν ὑ φ̓ ὑ μῶ ν, ἀ λλὰ καὶ τιμῶ ν ἠ ξιώ θησαν: Σί μωνα μέ ν τινα Σαμαρέ α, τὸ ν ἀ πὸ κώ μης λεγομέ νης Γί τθων, ὃ ς ἐ πὶ Κλαυδί ου Καί σαρος διὰ τῆ ς τῶ ν ἐ νεργού ντων δαιμό νων τέ χνης δυνά μεις μαγικὰ ς ποιή σας ἐ ν τῇ πό λει ὑ μῶ ν τῇ βασιλί δἱ Ρώ μῃ θεὸ ς ἐ νομί σθη καὶ ἀ νδριά ντι παῤ ὑ μῶ ν ὡ ς θεὸ ς τετί μηται ἐ ν τῷ Τί βερι ποταμῷ μεταξὺ τῶ ν δύ ο γεφυρῶ ν, ἔ χων ἐ πιγραφὴ ν̔ Ρωμαϊ κὴ ν ταύ την: σιμονι
2.0.13.4
δεο σανξτο,” ὅ περ ἐ στὶ ν Σί μωνι θεῷ ἁ γί ῳ.“ καὶ σχεδὸ ν μὲ ν πά ντες Σαμαρεῖ ς, ὀ λί γοι δε καὶ ἐ ν ἄ λλοις ἔ θνεσιν ὡ ς τὸ ν πρῶ τον θεὸ ν ἐ κεῖ νον ὁ μολογοῦ ντες προσκυνοῦ σιν. καὶ̔ Ελέ νην τινά, τὴ ν συμπερινοστή σασαν αὐ τῷ κατ̓ ἐ κεῖ νο τοῦ καιροῦ, πρό τερον ἐ πὶ τέ γους σταθεῖ σαν” ἐ ν Τύ ρῳ τῆ ς Φοινί κης,“ τὴ ν ἀ π̓ αὐ τοῦ πρώ την ἔ ννοιαν λέ γουσιν.”
2.0.13.5
Ταῦ τα μὲ ν οὗ τος: συνᾴ δει δ̓ αὐ τῷ καὶ Εἰ ρηναῖ ος, ἐ ν πρώ τῳ τῶ ν πρὸ ς τὰ ς αἱ ρέ σεις ὁ μοῦ τὰ περὶ τὸ ν ἄ νδρα καὶ τὴ ν ἀ νοσί αν καὶ μιαρὰ ν αὐ τοῦ διδασκαλί αν ὑ πογρά φων, ἣ ν ἐ πὶ τοῦ παρό ντος περιττὸ ν ἂ ν εἴ η καταλέ γειν, παρὸ ν τοῖ ς βουλομέ νοις καὶ τῶ ν μετ̓ αὐ τὸ ν κατὰ μέ ρος αἱ ρεσιαρχῶ ν τὰ ς ἀ ρχὰ ς καὶ τοὺ ς βί ους καὶ τῶ ν ψευδῶ ν δογμά των τὰ ς ὑ ποθέ σεις τά τε πᾶ σιν αὐ τοῖ ς ἐ πιτετηδευμέ να διαγνῶ ναι, οὐ κατὰ πά ρεργον τῇ δεδηλωμέ νῃ τοῦ Εἰ ρηναί ου παραδεδομέ να βί βλῳ.
2.0.13.6
πά σης μὲ ν οὖ ν ἀ ρχηγὸ ν αἱ ρέ σεως πρῶ τον γενέ σθαι τὸ ν Σί μωνα παρειλή φαμεν: ἐ ξ οὗ καὶ εἰ ς δεῦ ρο οἱ τὴ ν κατ̓ αὐ τὸ ν μετιό ντες αἵ ρεσιν τὴ ν σώ φρονα καὶ διὰ καθαρό τητα βί ου παρὰ τοῖ ς πᾶ σιν βεβοημέ νην Χριστιανῶ ν φιλοσοφί αν ὑ ποκρινό μενοι, ἧ ς μὲ ν ἔ δοξαν ἀ παλλά ττεσθαι περὶ τὰ εἴ δωλα δεισιδαιμονί ας οὐ δὲ ν ἧ ττον αὖ θις ἐ πιλαμβά νονται, καταπί πτοντες ἐ πὶ γραφὰ ς καὶ εἰ κό νας αὐ τοῦ τε τοῦ Σί μωνος καὶ τῆ ς σὺ ν αὐ τῷ δηλωθεί σης̔ Ελέ νης θυμιά μασί ν τε καὶ θυσί αις καὶ σπονδαῖ ς τού τους θρῃ σκεύ ειν ἐ γχειροῦ ντες,
2.0.13.7
τὰ δὲ τού των αὐ τοῖ ς ἀ πορρητό τερα, ὧ ν φασι τὸ ν πρῶ τον ἐ πακού σαντα ἐ κπλαγή σεσθαι καὶ κατά τι παῤ αὐ τοῖ ς λό γιον ἔ γγραφον θαμβωθή σεσθαι, θά μβους ὡ ς ἀ ληθῶ ς καὶ φρενῶ ν ἐ κστά σεως καὶ μανί ας ἔ μπλεα τυγχά νει, τοιαῦ τα ὄ ντα, ὡ ς μὴ μό νον μὴ δυνατὰ εἶ ναι παραδοθῆ ναι γραφῇ, ἀ λλ̓ οὐ δὲ χεί λεσιν αὐ τὸ μό νον δἰ ὑ περβολὴ ν αἰ σχρουργί ας τε καὶ ἀ ρρητοποιί ας ἀ νδρά σι σώ φροσι λαληθῆ ναι.
2.0.13.8
ὅ τι ποτὲ γὰ ρ ἂ ν ἐ πινοηθεί η παντὸ ς αἰ σχροῦ μιαρώ τερον, τοῦ το πᾶ ν ὑ περηκό ντισεν ἡ τῶ νδε μυσαρωτά τη αἵ ρεσις, ταῖ ς ἀ θλί αις καὶ παντοί ων ὡ ς ἀ ληθῶ ς κακῶ ν σεσωρευμέ ναις γυναιξὶ ν ἐ γκαταπαιζό ντων.
2.0.14.1
τοιού των κακῶ ν πατέ ρα καὶ δημιουργὸ ν τὸ ν Σί μωνα κατ̓ ἐ κεῖ νο καιροῦ ὥ σπερ εἰ μέ γαν καὶ μεγά λων ἀ ντί παλον τῶ ν θεσπεσί ων τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἀ ποστό λων ἡ μισό καλος καὶ τῆ ς ἀ νθρώ πων ἐ πί βουλος σωτηρί ας πονηρὰ δύ ναμις προυστή σατο.
2.0.14.2
ὅ μως δ̓ οὖ ν ἡ θεί α καὶ ὑ περουρά νιος χά ρις τοῖ ς αὐ τῆ ς συναιρομέ νη διακό νοις, δἰ ἐ πιφανεί ας αὐ τῶ ν καὶ παρουσί ας ἀ ναπτομέ νην τοῦ πονηροῦ τὴ ν φλό γα ᾗ τά χος ἐ σβέ ννυ, ταπεινοῦ σα δἰ αὐ τῶ ν καὶ καθαιροῦ σα πᾶ ν ὕ ψωμα ἐ παιρό μενον κατὰ τῆ ς γνώ σεως τοῦ θεοῦ.
2.0.14.3
διὸ δὴ οὔ τε Σί μωνος οὔ τ̓ ἄ λλου του τῶ ν τό τε φυέ ντων συγκρό τημά τι κατ̓ αὐ τοὺ ς ἐ κεί νους τοὺ ς ἀ ποστολικοὺ ς ὑ πέ στη χρό νους. ὑ περενί κα γά ρ τοι καὶ ὑ περί σχυεν ἅ παντα τὸ τῆ ς ἀ ληθεί ας φέ γγος ὅ τε λό γος αὐ τὸ ς ὁ θεῖ ος ἄ ρτι θεό θεν ἀ νθρώ ποις ἐ πιλά μψας ἐ πὶ γῆ ς τε ἀ κμά ζων καὶ τοῖ ς ἰ δί οις ἀ ποστό λοις ἐ μπολιτευό μενος.
2.0.14.4
αὐ τί κα ὁ δηλωθεὶ ς γό ης ὥ σπερ ὑ πὸ θεί ας καὶ παραδό ξου μαρμαρυγῆ ς τὰ τῆ ς διανοί ας πληγεὶ ς ὄ μματα ὅ τε πρό τερον ἐ πὶ τῆ ς̓ Ιουδαί ας ἐ φ̓ οἷ ς ἐ πονηρεύ σατο πρὸ ς τοῦ ἀ ποστό λου Πέ τρου κατεφωρά θη, μεγί στην καὶ ὑ περπό ντιον ἀ πά ρας πορεί αν τὴ ν ἀ π̓ ἀ νατολῶ ν ἐ πὶ δυσμὰ ς ᾤ χετο φεύ γων, μό νως ταύ τῃ βιωτὸ ν αὐ τῷ κατὰ γνώ μην εἶ ναι οἰ ό μενος:
2.0.14.5
ἐ πιβὰ ς δὲ τῆ ς̔ Ρωμαί ων πό λεως, συναιρομέ νης αὐ τῷ τὰ μεγά λα τῆ ς ἐ φεδρευού σης ἐ νταῦ θα δυνά μεως, ἐ ν ὀ λί γῳ τοσοῦ τον τὰ τῆ ς ἐ πιχειρή σεως ἤ νυστο, ὡ ς καὶ ἀ νδριά ντος ἀ ναθέ σει πρὸ ς τῶ ν τῇ δε οἷ α θεὸ ν τιμηθῆ ναι. οὐ μὴ ν εἰ ς μακρὸ ν αὐ τῷ ταῦ τα προυχώ ρει.
2.0.14.6
παρὰ πό δας γοῦ ν ἐ πὶ τῆ ς αὐ τῆ ς Κλαυδί ου βασιλεί ας ἡ πανά γαθος καὶ φιλανθρωποτά τη τῶ ν ὅ λων πρό νοια τὸ ν καρτερὸ ν καὶ μέ γαν τῶ ν ἀ ποστό λων, τὸ ν ἀ ρετῆ ς ἕ νεκα τῶ ν λοιπῶ ν ἁ πά ντων προή γορον, Πέ τρον, ἐ πὶ τὴ ν̔ Ρώ μην ὡ ς ἐ πὶ τηλικοῦ τον λυμεῶ να βί ου χειραγωγεῖ: ὃ ς οἷ ά τις γενναῖ ος θεοῦ στρατηγὸ ς τοῖ ς θεί οις ὅ πλοις φραξά μενος, τὴ ν πολυτί μητον ἐ μπορί αν τοῦ νοητοῦ φωτὸ ς ἐ ξ ἀ νατολῶ ν τοῖ ς κατὰ δύ σιν ἐ κό μιζεν, φῶ ς αὐ τὸ καὶ λό γον ψυχῶ ν σωτή ριον, τὸ κή ρυγμα τῆ ς τῶ ν οὐ ρανῶ ν βασιλεί ας, εὐ αγγελιζό μενος.
2.0.15.1
οὕ τω δὴ οὖ ν ἐ πιδημή σαντος αὐ τοῖ ς τοῦ θεί ου λό γου, ἡ μὲ ν τοῦ Σί μωνος ἀ πέ σβη καὶ παραχρῆ μα σὺ ν καὶ τῷ ἀ νδρὶ καταλέ λυτο δύ ναμις. Τοσοῦ τον δ̓ ἐ πέ λαμψεν ταῖ ς τῶ ν ἀ κροατῶ ν τοῦ Πέ τρου διανοί αις εὐ σεβεί ας φέ γγος, ὡ ς μὴ τῇ εἰ ς ἅ παξ ἱ κανῶ ς ἔ χειν ἀ ρκεῖ σθαι ἀ κοῇ μηδὲ τῇ ἀ γρά φῳ τοῦ θεί ου κηρύ γματος διδασκαλί ᾳ, παρακλή σεσιν δὲ παντοί αις Μά ρκον, οὗ τὸ εὐ αγγέ λιον φέ ρεται, ἀ κό λουθον ὄ ντα Πέ τρου, λιπαρῆ σαι ὡ ς ἂ ν καὶ διὰ γραφῆ ς ὑ πό μνημα τῆ ς διὰ λό γου παραδοθεί σης αὐ τοῖ ς καταλεί ψοι διδασκαλί ας, μὴ πρό τερό ν τε ἀ νεῖ ναι ἢ κατεργά σαθαι τὸ ν ἄ νδρα, καὶ ταύ τῃ αἰ τί ους γενέ σθαι τῆ ς τοῦ λεγομέ νου κατὰ Μά ρκον εὐ αγγελί ου
2.0.15.2
γραφῆ ς. γνό ντα δὲ τὸ πραχθέ ν φασι τὸ ν ἀ πό στολον ἀ ποκαλύ ψαντος αὐ τῷ τοῦ πνεύ ματος, ἡ σθῆ ναι τῇ τῶ ν ἀ νδρῶ ν προθυμί ᾳ κυρῶ σαί τε τὴ ν γραφὴ ν εἰ ς ἔ ντευξιν ταῖ ς ἐ κκλησί αις. Κλή μης ἐ ν ἕ κτῳ τῶ ν̔ Υποτυπώ σεων παρατέ θειται τὴ ν ἱ στορί αν, συνεπιμαρτυρεῖ δὲ αὐ τῷ καὶ ὁ̔ Ιεραπολί της ἐ πί σκοπος ὀ νό ματι Παπί ας, τοῦ δὲ Μά ρκου μνημονεύ ειν τὸ ν Πέ τρον ἐ ν τῇ προτέ ρᾳ ἐ πιστολῇ: ἣ ν καὶ συντά ξαι φασὶ ν ἐ π̓ αὐ τῆ ς̔ Ρώ μης, σημαί νειν τε τοῦ τ̓ αὐ τό ν, τὴ ν πό λιν τροπικώ τερον Βαβυλῶ να προσειπό ντα διὰ τού των“ ἀ σπά ζεται ὑ μᾶ ς ἡ ἐ ν Βαβυλῶ νι συνεκλεκτὴ καὶ Μά ρκος ὁ υἱ ό ς μου.”
2.0.16.1
Τοῦ τον δὲ Μά ρκον πρῶ τό ν φασιν ἐ πὶ τῆ ς Αἰ γύ πτου στειλά μενον, τὸ εὐ αγγέ λιον, ὃ δὴ καὶ συνεγρά ψατο, κηρῦ ξαι, ἐ κκλησί ας τε πρῶ τον ἐ π̓ αὐ τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας συστή σασθαι.
2.0.16.2
τοσαύ τη δ̓ ἄ ρα τῶ ν αὐ τό θι πεπιστευκό των πληθὺ ς ἀ νδρῶ ν τε καὶ γυναικῶ ν ἐ κ πρώ της ἐ πιβολῆ ς συνέ στη δἰ ἀ σκή σεως φιλοσοφωτά της τε καὶ σφοδροτά της, ὡ ς καὶ γραφῆ ς αὐ τῶ ν ἀ ξιῶ σαι τὰ ς διατριβὰ ς καὶ τὰ ς συνηλύ σεις τά τε συμπό σια καὶ πᾶ σαν τὴ ν ἄ λλην τοῦ βί ου ἀ γωγὴ ν τὸ ν Φί λωνα:
2.0.17.1
ὃ ν καὶ λό γος ἔ χει κατὰ Κλαύ διον ἐ πὶ τῆ ς̔ Ρώ μης εἰ ς ὁ μιλί αν ἐ λθεῖ ν Πέ τρῳ, τοῖ ς ἐ κεῖ σε τό τε κηρύ ττοντι. καὶ οὐ κ ἀ πεικὸ ς ἂ ν εἴ η τοῦ τό γε, ἐ πεὶ καὶ ὅ φαμεν αὐ τὸ σύ γγραμμα, εἰ ς ὕ στερον καὶ μετὰ χρό νους αὐ τῷ πεπονημέ νον, σαφῶ ς τοὺ ς εἰ ς ἔ τι νῦ ν καὶ εἰ ς ἡ μᾶ ς πεφυλαγμέ νους τῆ ς ἐ κκλησί ας περιέ χει κανό νας:
2.0.17.2
ἀ λλὰ καὶ τὸ ν βί ον τῶ ν παῤ ἡ μῖ ν ἀ σκητῶ ν ὡ ς ἔ νι μά λιστα ἀ κριβέ στατα ἱ στορῶ ν, γέ νοιτ̓ ἂ ν ἔ κδηλος οὐ κ εἰ δὼ ς μό νον, ἀ λλὰ καὶ ἀ ποδεχό μενος ἐ κθειά ζων τε καὶ σεμνύ νων τοὺ ς κατ̓ αὐ τὸ ν ἀ ποστολικοὺ ς ἄ νδρας, ἐ ξ̔ Εβραί ων, ὡ ς ἔ οικε, γεγονό τας ταύ τῃ τε ἰ ουδαϊ κώ τερον τῶ ν παλαιῶ ν ἔ τι τὰ πλεῖ στα διατηροῦ ντας ἐ θῶ ν.
2.0.17.3
πρῶ τό ν γέ τοι τὸ μηθὲ ν πέ ρα τῆ ς ἀ ληθεί ας οἴ κοθεν καὶ ἐ ξ ἑ αυτοῦ προσθή σειν οἷ ς ἱ στορή σειν ἔ μελλεν, ἀ πισχυρισά μενος ἐ ν ᾧ ἐ πέ γραψεν λό γῳ Περὶ βί ου θεωρητικοῦ ἢ ἱ κετῶ ν, θεραπευτὰ ς αὐ τοὺ ς καὶ τὰ ς σὺ ν αὐ τοῖ ς γυναῖ κας θεραπευτρί δας ἀ ποκαλεῖ σθαί φησιν, τὰ ς αἰ τί ας ἐ πειπὼ ν τῆ ς τοιᾶ σδε προσρή σεως, ἤ τοι παρὰ τὸ τὰ ς ψυχὰ ς τῶ ν προσιό ντων αὐ τοῖ ς τῶ ν ἀ πὸ κακί ας παθῶ ν ἰ ατρῶ ν δί κην ἀ παλλά ττοντας ἀ κεῖ σθαι καὶ θεραπεύ ειν, ἢ τῆ ς περὶ τὸ θεῖ ον καθαρᾶ ς καὶ εἰ λικρινοῦ ς θεραπεί ας τε καὶ θρῃ σκεί ας ἕ νεκα.
2.0.17.4
εἴ τ̓ οὖ ν ἐ ξ ἑ αυτοῦ ταύ την αὐ τοῖ ς ἐ πιτέ θειται τὴ ν προσηγορί αν, οἰ κεί ως ἐ πιγρά ψας τῷ τρό πῳ τῶ ν ἀ νδρῶ ν τοὔ νομα, εἴ τε καὶ ὄ ντως τοῦ τ̓ αὐ τοὺ ς ἐ κά λουν κατ̓ ἀ ρχὰ ς οἱ πρῶ τοι, μηδαμῶ ς τῆ ς Χριστιανῶ ν πω προσρή σεως ἀ νὰ πά ντα τό πον ἐ πιπεφημισμέ νης,
2.0.17.5
οὔ τί πω διατεί νεσθαι ἀ ναγκαῖ ον: ὅ μως δ̓ οὖ ν ἐ ν πρώ τοις τὴ ν ἀ πό ταξιν αὐ τοῖ ς τῆ ς οὐ σί ας μαρτυρεῖ, φά σκων ἀ ρχομέ νους φιλοσοφεῖ ν ἐ ξί στασθαι τοῖ ς προσή κουσι τῶ ν ὑ παρχό ντων, ἔ πειτα πά σαις ἀ ποταξαμέ νους ταῖ ς τοῦ βί ου φροντί σιν, ἔ ξω τειχῶ ν προελθό ντας, ἐ ν μοναγρί οις καὶ κή ποις τὰ ς διατριβὰ ς ποιεῖ σθαι, τὰ ς ἐ κ τῶ ν ἀ νομοί ων ἐ πιμιξί ας ἀ λυσιτελεῖ ς καὶ βλαβερὰ ς εὖ εἰ δό τας, τῶ ν κατ̓ ἐ κεῖ νο καιροῦ τοῦ θ̓, ὡ ς εἰ κό ς, ἐ πιτελού ντων, ἐ κθύ μῳ καὶ θερμοτά τῃ πί στει τὸ ν προφητικὸ ν ζηλοῦ ν ἀ σκού ντων βί ον.
2.0.17.6
καὶ γὰ ρ οὖ ν κἀ ν ταῖ ς ὁ μολογουμέ ναις τῶ ν ἀ ποστό λων Πρά ξεσιν ἐ μφέ ρεται ὅ τι δὴ πά ντες οἱ τῶ ν ἀ ποστό λων γνώ ριμοι τὰ κτή ματα καὶ τὰ ς ὑ πά ρξεις διαπιπρά σκοντες ἐ μέ ριζον ἅ πασιν καθ̓ ὃ ἄ ν τις χρεί αν εἶ χεν, ὡ ς μηδὲ εἶ ναί τινα ἐ νδεῆ παῤ αὐ τοῖ ς: ὅ σοι γοῦ ν κτή τορες χωρί ων ἢ οἰ κιῶ ν ὑ πῆ ρχον, ὡ ς ὁ λό γος φησί ν, πωλοῦ ντες ἔ φερον τὰ ς τιμὰ ς τῶ ν πιπρασκομέ νων, ἐ τί θεσά ν τε παρὰ τοὺ ς πό δας τῶ ν ἀ ποστό λων, ὥ στε διαδί δοσθαι ἑ κά στῳ καθ̓ ὅ τι ἄ ν τις χρεί αν εἶ χεν.
2.0.17.7
Τὰ παραπλή σια δὲ τού τοις μαρτυρή σας τοῖ ς δηλουμέ νοις ὁ Φί λων συλλαβαῖ ς αὐ ταῖ ς ἐ πιφέ ρει λέ γων:“ πολλαχοῦ μὲ ν οὖ ν τῆ ς οἰ κουμέ νης ἐ στὶ ν τὸ γέ νος: ἔ δει γὰ ρ ἀ γαθοῦ τελεί ου μετασχεῖ ν καὶ τὴ ν̔ Ελλά δα καὶ τὴ ν βά ρβαρον: πλεονά ζει δ̓ ἐ ν Αἰ γύ πτῳ καθ̓ ἕ καστον τῶ ν ἐ πικαλουμέ νων νομῶ ν καὶ μά λιστα περὶ τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν.
2.0.17.8
οἱ δὲ πανταχό θεν ἄ ριστοι, καθά περ εἰ ς πατρί δα θεραπευτῶ ν, ἀ ποικί αν στέ λλονται πρό ς τι χωρί ον ἐ πιτηδειό τατον, ὅ περ ἐ στὶ ν ὑ πὲ ρ λί μνης Μαρεί ας κεί μενον ἐ πὶ γεωλό φου χθαμαλωτέ ρου, σφό δρα εὐ καί ρως ἀ σφαλεί ας τε ἕ νεκα καὶ ἀ έ ρος εὐ κρασί ας.” εἶ θ̓ ἑ ξῆ ς τὰ ς οἰ κή σεις αὐ τῶ ν ὁ ποῖ αί τινες ἦ σαν διαγρά ψας, περὶ τῶ ν κατὰ χώ ραν ἐ κκλησιῶ ν ταῦ τά φησιν:“ ἐ ν
2.0.17.9
ἑ κά στῃ δὲ οἰ κί ᾳ ἐ στὶ ν οἴ κημα ἱ ερὸ ν ὃ καλεῖ ται σεμνεῖ ον καὶ μοναστή ριον, ἐ ν ᾧ μονού μενοι τὰ τοῦ σεμνοῦ βί ου μυστή ρια τελοῦ νται, μηδὲ ν εἰ σκομί ζοντες, μὴ ποτό ν, μὴ σιτί ον, μηδέ τι τῶ ν ἄ λλων ὅ σα πρὸ ς τὰ ς τοῦ σώ ματος χρεί ας ἀ ναγκαῖ α, ἀ λλὰ νό μους καὶ λό για θεσπισθέ ντα διὰ προφητῶ ν καὶ ὕ μνους καὶ τἄ λλα οἷ ς ἐ πιστή μη καὶ εὐ σέ βεια συναύ ξονται καὶ τελειοῦ νται.” Καὶ μεθ̓ ἕ τερά φησιν:
2.0.17.10
“ Τὸ δ̓ ἐ ξ ἑ ωθινοῦ μέ χρις ἑ σπέ ρας διά στημα σύ μπαν αὐ τοῖ ς ἐ στιν ἄ σκησις. ἐ ντυγχά νοντες γὰ ρ τοῖ ς ἱ εροῖ ς γρά μμασιν φιλοσοφοῦ σιν τὴ ν πά τριον φιλοσοφί αν ἀ λληγοροῦ ντες, ἐ πειδὴ σύ μβολα τὰ τῆ ς ῥ ητῆ ς ἑ ρμηνεί ας νομί ζουσιν ἀ ποκεκρυμμέ νης φύ σεως, ἐ ν ὑ πονοί αις δηλουμέ νης. ἔ στι δ̓ αὐ τοῖ ς καὶ συγγρά μματα
2.0.17.11
παλαιῶ ν ἀ νδρῶ ν, οἳ τῆ ς αἱ ρέ σεως αὐ τῶ ν ἀ ρχηγέ ται γενό μενοι, πολλὰ μνημεῖ α τῆ ς ἐ ν τοῖ ς ἀ λληγορουμέ νοις ἰ δέ ας ἀ πέ λιπον, οἷ ς καθά περ τισὶ ν ἀ ρχετύ ποις χρώ μενοι μιμοῦ νται τῆ ς προαιρέ σεως τὸ ν τρό πον.”
2.0.17.12
Ταῦ τα μὲ ν οὖ ν ἔ οικεν εἰ ρῆ σθαι τῷ ἀ νδρὶ τὰ ς ἱ ερὰ ς ἐ ξηγουμέ νων αὐ τῶ ν ἐ πακροασαμέ νῳ γραφά ς, τά χα δ̓ εἰ κό ς, ἅ φησιν ἀ ρχαί ων παῤ αὐ τοῖ ς εἶ ναι συγγρά μματα, εὐ αγγέ λια καὶ τὰ ς τῶ ν ἀ ποστό λων γραφὰ ς διηγή σεις τέ τινας κατὰ τὸ εἰ κὸ ς τῶ ν πά λαι προφητῶ ν ἑ ρμηνευτικά ς, ὁ ποί ας ἥ τε πρὸ ς̔ Εβραί ους καὶ ἄ λλαι πλεί ους τοῦ Παύ λου περιέ χουσιν ἐ πιστολαί, ταῦ τ̓
2.0.17.13
εἶ ναι. εἶ τα πά λιν ἑ ξῆ ς περὶ τοῦ νέ ους αὐ τοὺ ς ποιεῖ σθαι ψαλμοὺ ς οὕ τως γρά φει:“ ὥ στ̓ οὐ θεωροῦ σι μό νον, ἀ λλὰ καὶ ποιοῦ σιν ᾅ σματα καὶ ὕ μνους εἰ ς τὸ ν θεὸ ν διὰ παντοί ων μέ τρων καὶ μελῶ ν ἀ ριθμοῖ ς σεμνοτέ ροις ἀ ναγκαί ως χαρά σσοντες.”
2.0.17.14
Πολλὰ μὲ ν οὖ ν καὶ ἄ λλα περὶ ὧ ν ὁ λό γος, ἐ ν ταὐ τῷ διέ ξεισιν, ἐ κεῖ να δ̓ ἀ ναγκαῖ ον ἐ φά νη δεῖ ν ἀ ναλέ ξασθαι, δἰ ὧ ν τὰ χαρακτηριστικὰ
2.0.17.15
τῆ ς ἐ κκλησιαστικῆ ς ἀ γωγῆ ς ὑ ποτί θεται. εἰ δέ τῳ μὴ δοκεῖ τὰ εἰ ρημέ να ἴ δια εἶ ναι τῆ ς κατὰ τὸ εὐ αγγέ λιον πολιτεί ας, δύ νασθαι δὲ καὶ ἄ λλοις παρὰ τοὺ ς δεδηλωμέ νους ἁ ρμό ττειν, πειθέ σθω κἂ ν ἀ πὸ τῶ ν ἑ ξῆ ς αὐ τοῦ φωνῶ ν, ἐ ν αἷ ς ἀ ναμφή ριστον, εἰ εὐ γνωμονοί η, κομί σεται τὴ ν περὶ τοῦ δε μαρτυρί αν. γρά φει γὰ ρ ὧ δε:“ ἐ γκρά τειαν
2.0.17.16
δ̓ ὥ σπερ τινὰ θεμέ λιον προκαταβαλλό μενοι τῇ ψυχῇ, τὰ ς ἄ λλας ἐ ποικοδομοῦ σιν ἀ ρετά ς. σιτί ον ἢ ποτὸ ν οὐ δεὶ ς ἂ ν αὐ τῶ ν προσενέ γκαιτο πρὸ ἡ λί ου δύ σεως, ἐ πεὶ τὸ μὲ ν φιλοσοφεῖ ν ἄ ξιον φωτὸ ς κρί νουσιν εἶ ναι, σκό τους δὲ τὰ ς τοῦ σώ ματος ἀ νά γκας: ὅ θεν τῷ μὲ ν ἡ μέ ραν, ταῖ ς δὲ νυκτὸ ς βραχύ τι μέ ρος ἔ νειμαν.
2.0.17.17
ἔ νιοι δὲ καὶ διὰ τριῶ ν ἡ μερῶ ν ὑ πομιμνῄ σκονται τροφῆ ς, οἷ ς πλεί ων ὁ πό θος ἐ πιστή μης ἐ νί δρυται, τινὲ ς δὲ οὕ τως ἐ νευφραί νονται καὶ τρυφῶ σιν ὑ πὸ σοφί ας ἑ στιώ μενοι πλουσί ως καὶ ἀ φθό νως τὰ δό γματα χορηγού σης, ὡ ς καὶ πρὸ ς διπλασί ονα χρό νον ἀ ντέ χειν καὶ μό γις δἰ ἓ ξ ἡ μερῶ ν ἀ πογεύ εσθαι τροφῆ ς ἀ ναγκαί ας, ἐ θισθέ ντες.” Ταύ τας τοῦ Φί λωνος σαφεῖ ς καὶ ἀ ναντιρρή τους περὶ τῶ ν καθ̓
2.0.17.18
ἡ μᾶ ς ὑ πά ρχειν ἡ γού μεθα λέ ξεις. εἰ δ̓ ἐ πὶ τού τοις ἀ ντιλέ γων τις ἔ τι σκληρύ νοιτο, καὶ οὗ τος ἀ παλλαττέ σθω τῆ ς δυσπιστί ας, ἐ ναργεστέ ραις πειθαρχῶ ν ἀ ποδεί ξεσιν, ἃ ς οὐ παρά τισιν ἢ μό νῃ τῇ Χριστιανῶ ν εὑ ρεῖ ν ἔ νεστιν κατὰ τὸ εὐ αγγέ λιον θρῃ σκεί ᾳ.
2.0.17.19
φησὶ ν γὰ ρ τοῖ ς περὶ ὧ ν ὁ λό γος καὶ γυναῖ κας συνεῖ ναι, ὧ ν αἱ πλεῖ σται γηραλέ αι παρθέ νοι τυγχά νουσιν, τὴ ν ἁ γνεί αν οὐ κ ἀ νά γκῃ, καθά περ ἔ νιαι τῶ ν παῤ̔́ Ελλησιν ἱ ερειῶ ν, φυλά ξασαι μᾶ λλον ἢ καθ̓ ἑ κού σιον γνώ μην, διὰ ζῆ λον καὶ πό θον σοφί ας, ᾗ συμβιοῦ ν σπουδά σασαι τῶ ν περὶ τὸ σῶ μα ἡ δονῶ ν ἠ λό γησαν, οὐ θνητῶ ν ἐ κγό νων, ἀ λλ̓ ἀ θανά των ὀ ρεχθεῖ σαι, ἃ μό νη τί κτειν ἀ φ̓ ἑ αυτῆ ς οἵ α τέ ἐ στιν ἡ θεοφιλὴ ς ψυχή.
2.0.17.20
εἶ θ̓ ὑ ποκαταβά ς, ἐ μφαντικώ τερον ἐ κτί θεται ταῦ τα:“ αἱ δ̓ ἐ ξηγή σεις τῶ ν ἱ ερῶ ν γραμμά των γί νονται αὐ τοῖ ς δἰ ὑ πονοιῶ ν ἐ ν ἀ λληγορί αις. ἅ πασα γὰ ρ ἡ νομοθεσί α δοκεῖ τοῖ ς ἀ νδρά σι τού τοις ἐ οικέ ναι ζῴ ῳ καὶ σῶ μα μὲ ν ἔ χειν τὰ ς ῥ ητὰ ς διατά ξεις, ψυχὴ ν δὲ τὸ ν ἐ ναποκεί μενον ταῖ ς λέ ξεσιν ἀ ό ρατον νοῦ ν, ὃ ν ἤ ρξατο διαφερό ντως ἡ οἰ κί α αὕ τη θεωρεῖ ν, ὡ ς διὰ κατό πτρου τῶ ν ὀ νομά των ἐ ξαί σια κά λλη νοημά των ἐ μφαινό μενα κατιδοῦ σα.”
2.0.17.21
Τί δεῖ τού τοις ἐ πιλέ γειν τὰ ς ἐ πὶ ταὐ τὸ ν συνό δους καὶ τὰ ς ἰ δί ᾳ μὲ ν ἀ νδρῶ ν, ἰ δί ᾳ δὲ γυναικῶ ν ἐ ν ταὐ τῷ διατριβὰ ς καὶ τὰ ς ἐ ξ ἔ θους ἔ τι καὶ νῦ ν πρὸ ς ἡ μῶ ν ἐ πιτελουμέ νας ἀ σκή σεις, ἃ ς διαφερό ντως κατὰ τὴ ν τοῦ σωτηρί ου πά θους ἑ ορτὴ ν ἐ ν ἀ σιτί αις καὶ διανυκτερεύ σεσιν προσοχαῖ ς τε τῶ ν θεί ων λό γων ἐ κτελεῖ ν εἰ ώ θαμεν,
2.0.17.22
ἅ περ ἐ π̓ ἀ κριβέ στερον αὐ τὸ ν ὃ ν καὶ εἰ ς δεῦ ρο τετή ρηται παρὰ μό νοις ἡ μῖ ν τρό πον ἐ πισημηνά μενος ὁ δηλωθεὶ ς ἀ νὴ ρ τῇ ἰ δί ᾳ παρέ δωκεν γραφῇ, τὰ ς τῆ ς μεγά λης ἑ ορτῆ ς παννυχί δας καὶ τὰ ς ἐ ν ταύ ταις ἀ σκή σεις τού ς τε λέ γεσθαι εἰ ωθό τας πρὸ ς ἡ μῶ ν ὕ μνους ἱ στορῶ ν, καὶ ὡ ς ἑ νὸ ς μετὰ ῥ υθμοῦ κοσμί ως ἐ πιψά λλοντος οἱ λοιποὶ καθ̓ ἡ συχί αν ἀ κροώ μενοι τῶ ν ὕ μνων τὰ ἀ κροτελεύ τια συνεξηχοῦ σιν, ὅ πως τε κατὰ τὰ ς δεδηλωμέ νας ἡ μέ ρας ἐ πὶ στιβά δων χαμευνοῦ ντες οἴ νου μὲ ν τὸ παρά παν, ὡ ς αὐ τοῖ ς ῥ ή μασιν ἀ νέ γραψεν, οὐ δ̓ ἀ πογεύ ονται, ἀ λλ̓ οὐ δὲ τῶ ν ἐ ναί μων τινό ς, ὕ δωρ δὲ μό νον αὐ τοῖ ς ἐ στι ποτό ν, καὶ προσό ψημα μετ̓ ἄ ρτου ἅ λες καὶ ὕ σσωπον.
2.0.17.23
πρὸ ς τού τοις γρά φει τὸ ν τῆ ς προστασί ας τρό πον τῶ ν τὰ ς ἐ κκλησιαστικὰ ς λειτουργί ας ἐ γκεχειρισμέ νων διακονί ας τε καὶ τὰ ς ἐ πὶ πᾶ σιν ἀ νωτά τω τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς προεδρί ας. τού των δ̓ ὅ τῳ πό θος ἔ νεστι τῆ ς ἀ κριβοῦ ς ἐ πιστά σεως, μά θοι ἂ ν ἐ κ τῆ ς δηλωθεί σης τοῦ ἀ νδρὸ ς ἱ στορί ας:
2.0.17.24
ὅ τι δὲ τοὺ ς πρώ τους κή ρυκας τῆ ς κατὰ τὸ εὐ αγγέ λιον διδασκαλί ας τά τε ἀ ρχῆ θεν πρὸ ς τῶ ν ἀ ποστό λων ἔ θη παραδεδομέ να καταλαβὼ ν ὁ Φί λων ταῦ τ̓ ἔ γραφεν, παντί τῳ δῆ λον.
2.0.18.1
Πολύ ς γε μὴ ν τῷ λό γῳ καὶ πλατὺ ς ταῖ ς διανοί αις, ὑ ψηλό ς τε ὢ ν καὶ μετέ ωρος ἐ ν ταῖ ς εἰ ς τὰ ς θεί ας γραφὰ ς θεωρί αις γεγενημέ νος, ποικί λην καὶ πολύ τροπον τῶ ν ἱ ερῶ ν λό γων πεποί ηται τὴ ν ὑ φή γησιν, τοῦ το μὲ ν εἱ ρμῷ καὶ ἀ κολουθί ᾳ τὴ ν τῶ ν εἰ ς τὴ ν Γέ νεσιν διεξελθὼ ν πραγματεί αν ἐ ν οἷ ς ἐ πέ γραψεν Νό μων ἱ ερῶ ν ἀ λληγορί ας, τοῦ το δὲ κατὰ μέ ρος διαστολὰ ς κεφαλαί ων τῶ ν ἐ ν ταῖ ς γραφαῖ ς ζητουμέ νων ἐ πιστά σεις τε καὶ διαλύ σεις πεποιημέ νος ἐ ν οἷ ς καὶ αὐ τοῖ ς καταλλή λως Τῶ ν ἐ ν Γενέ σει καὶ τῶ ν ἐ ν̓ Εξαγωγῇ ζητημά των καὶ λύ σεων τέ θειται τὴ ν ἐ πιγραφή ν.
2.0.18.2
ἔ στι δ̓ αὐ τῷ παρὰ ταῦ τα προβλημά των τινῶ ν ἰ δί ως πεπονημέ να σπουδά σματα, οἷ ά ἐ στι τὰ Περὶ γεωργί ας δύ ο, καὶ τὰ Περὶ μέ θης τοσαῦ τα, καὶ ἄ λλα ἄ ττα διαφό ρου καὶ οἰ κεί ας ἐ πιγραφῆ ς ἠ ξιωμέ να, οἷ ος ὁ Περὶ ὧ ν νή ψας ὁ νοῦ ς εὔ χεται καὶ καταρᾶ ται καὶ Περὶ συγχύ σεως τῶ ν διαλέ κτων, καὶ ὁ Περὶ φυγῆ ς καὶ εὑ ρέ σεως, καὶ ὁ Περὶ τῆ ς πρὸ ς τὰ παιδεύ ματα συνό δου, Περί τε τοῦ τί ς ὁ τῶ ν θεί ων ἐ στὶ κληρονό μος ἢ Περὶ τῆ ς εἰ ς τὰ ἴ σα καὶ ἐ ναντί α τομῆ ς, καὶ ἔ τι τὸ Περὶ τῶ ν τριῶ ν ἀ ρετῶ ν ἃ ς σὺ ν ἄ λλαις ἀ νέ γραψεν Μωυσῆ ς,
2.0.18.3
πρὸ ς τού τοις ὁ Περὶ τῶ ν μετονομαζομέ νων καὶ ὧ ν ἕ νεκα μετονομά ζονται, ἐ ν ᾧ φησι συντεταχέ ναι
2.0.18.4
καὶ Περὶ διαθηκῶ ν α β: ἔ στιν δ̓ αὐ τοῦ καὶ Περὶ ἀ ποικί ας καὶ βί ου σοφοῦ τοῦ κατὰ δικαιοσύ νην τελειωθέ ντος ἢ νό μων ἀ γρά φων, καὶ ἔ τι Περὶ γιγά ντων ἢ περὶ τοῦ μὴ τρέ πεσθαι τὸ θεῖ ον, Περὶ τε τοῦ κατὰ Μωυσέ α θεοπέ μπτους εἶ ναι τοὺ ς ὀ νεί ρους α
2.0.18.5
β γ δ ε. καὶ ταῦ τα μὲ ν τὰ εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ λθό ντα τῶ ν εἰ ς τὴ ν Γέ νεσιν, εἰ ς δὲ τὴ ν̓́ Εξοδον ἔ γνωμεν αὐ τοῦ Ζητημά των καὶ λύ σεων α β γ δ ε, καὶ τὸ Περὶ τῆ ς σκηνῆ ς, τό τε Περὶ τῶ ν δέ κα λογί ων, καὶ τὰ Περὶ τῶ ν ἀ ναφερομέ νων ἐ ν εἴ δει νό μων εἰ ς τὰ συντεί νοντα κεφά λαια τῶ ν δέ κα λό γων α β γ δ, καὶ τὸ Περὶ τῶ ν εἰ ς τὰ ς ἱ ερουργί ας ζῴ ων καὶ τί να τὰ τῶ ν θυσιῶ ν εἴ δη, καὶ τὸ Περὶ τῶ ν προκειμέ νων ἐ ν τῷ νό μῳ τοῖ ς μὲ ν ἀ γαθοῖ ς ἄ θλων, τοῖ ς δὲ πονηροῖ ς ἐ πιτιμί ων καὶ ἀ ρῶ ν.
2.0.18.6
πρὸ ς τού τοις ἅ πασιν καὶ μονό βιβλα αὐ τοῦ φέ ρεται ὡ ς τὸ Περὶ προνοί ας, καὶ ὁ Περὶ̓ Ιουδαί ων αὐ τῷ συνταχθεὶ ς λό γος, καὶ ὁ Πολιτικό ς, ἔ τι τε ὁ̓ Αλέ ξανδρος ἢ περὶ τοῦ λό γον ἔ χειν τὰ ἄ λογα ζῷ α, ἐ πὶ τού τοις ὁ Περὶ τοῦ δοῦ λον εἶ ναι πά ντα φαῦ λον, ᾧ ἑ ξῆ ς ἐ στιν ὁ Περὶ τοῦ πά ντα σπουδαῖ ον ἐ λεύ θερον εἶ ναι:
2.0.18.7
μεθ̓ οὓ ς συντέ τακται αὐ τῷ ὁ Περὶ βί ου θεωρητικοῦ ἢ ἱ κετῶ ν, ἐ ξ οὖ τὰ περὶ τοῦ βί ου τῶ ν ἀ ποστολικῶ ν ἀ νδρῶ ν διεληλύ θαμεν, καὶ τῶ ν ἐ ν νό μῳ δὲ καὶ προφή ταις̔ Εβραϊ κῶ ν ὀ νομά των αἱ ἑ ρμηνεῖ αι τοῦ αὐ τοῦ σπουδὴ εἶ ναι λέ γονται.
2.0.18.8
οὗ τος μὲ ν οὖ ν κατὰ Γά ϊ ον ἐ πὶ τῆ ς̔ Ρώ μης ἀ φικό μενος, τὰ περὶ τῆ ς Γαΐ ου θεοστυγί ας αὐ τῷ γραφέ ντα, ἃ μετὰ ἤ θους καὶ εἰ ρωνεί ας Περὶ ἀ ρετῶ ν ἐ πέ γραψεν, ἐ πὶ πά σης λέ γεται τῆ ς̔ Ρωμαί ων συγκλή του κατὰ Κλαύ διον διελθεῖ ν, ὡ ς καὶ τῆ ς ἐ ν βιβλιοθή καις ἀ ναθέ σεως θαυμασθέ ντας αὐ τοῦ καταξιωθῆ ναι τοὺ ς λό γους.
2.0.18.9
Κατὰ δὲ τού σδε τοὺ ς χρό νους Παύ λου τὴ ν ἀ πὸ̔ Ιερουσαλὴ μ καὶ κύ κλῳ πορεί αν μέ χρι τοῦ̓ Ιλλυρικοῦ διανύ οντος,̓ Ιουδαί ους̔ Ρώ μης ἀ πελαύ νει Κλαύ διος, ὅ τἐ Ακύ λας καὶ Πρί σκιλλα μετὰ τῶ ν ἄ λλων̓ Ιουδαί ων τῆ ς̔ Ρώ μης ἀ παλλαγέ ντες ἐ πὶ τὴ ν̓ Ασί αν καταί ρουσιν, ἐ νταῦ θά τε Παύ λῳ τῷ ἀ ποστό λῳ συνδιατρί βουσιν, τοὺ ς αὐ τό θι τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἄ ρτι πρὸ ς αὐ τοῦ καταβληθέ ντας θεμελί ους ἐ πιστηρί ζοντι. διδά σκαλος καὶ τού των ἡ ἱ ερὰ τῶ ν Πρά ξεων γραφή.
2.0.19.1
̓́ Ετι δὲ Κλαυδί ου τὰ τῆ ς βασιλεί ας διέ ποντος, κατὰ τὴ ν τοῦ πά σχα ἑ ορτὴ ν τοσαύ την ἐ πὶ τῶ ν̔ Ιεροσολύ μων στά σιν καὶ ταραχὴ ν ἐ γγενέ σθαι συνέ βη, ὡ ς μό νων τῶ ν περὶ τὰ ς ἐ ξό δους τοῦ ἱ εροῦ βί ᾳ συνωθουμέ νων τρεῖ ς μυριά δας̓ Ιουδαί ων ἀ ποθανεῖ ν πρὸ ς ἀ λλή λων καταπατηθέ ντων, γενέ σθαι τε τὴ ν ἑ ορτὴ ν πέ νθος μὲ ν ὅ λῳ τῷ ἔ θνει, θρῆ νον δὲ καθ̓
2.0.19.2
ἑ κά στην οἰ κί αν. καὶ ταῦ τα δὲ κατὰ λέ ξιν ὁ̓ Ιώ σηπος. Κλαύ διος δὲ̓ Αγρί ππαν,̓ Αγρί ππου παῖ δα,̓ Ιουδαί ων καθί στησι βασιλέ α, Φή λικα τῆ ς χώ ρας ἁ πά σης Σαμαρεί ας τε καὶ Γαλιλαί ας καὶ προσέ τι τῆ ς ἐ πικαλουμέ νης Περαί ας ἐ πί τροπον ἐ κπέ μψας, διοική σας δὲ αὐ τὸ ς τὴ ν ἡ γεμονί αν ἔ τεσιν τρισὶ ν καὶ δέ κα πρὸ ς μησὶ ν ὀ κτώ, Νέ ρωνα τῆ ς ἀ ρχῆ ς διά δοχον καταλιπώ ν, τελευτᾷ.
2.0.20.1
Κατὰ δὲ Νέ ρωνα, Φή λικος τῆ ς̓ Ιουδαί ας ἐ πιτροπεύ οντος, αὐ τοῖ ς ῥ ή μασιν αὖ θις ὁ̓ Ιώ σηπος τὴ ν εἰ ς ἀ λλή λους τῶ ν ἱ ερέ ων στά σιν ὧ δέ πως ἐ ν εἰ κοστῷ τῆ ς̓ Αρχαιολογί ας γρά φει:
2.0.20.2
“̓ Εξά πτεται δὲ καὶ τοῖ ς ἀ ρχιερεῦ σι στά σις πρὸ ς τοὺ ς ἱ ερεῖ ς καὶ τοὺ ς πρώ τους τοῦ πλή θους τῶ ν̔ Ιεροσολύ μων, ἕ καστό ς τε αὐ τῶ ν στῖ φος ἀ νθρώ πων τῶ ν θρασυτά των καὶ νεωτεριστῶ ν ἑ αυτῷ ποιή σας, ἡ γεμὼ ν ἦ ν, καὶ συρρά σσοντες ἐ κακολό γουν τε ἀ λλή λους καὶ λί θοις ἔ βαλλον: ὁ δ̓ ἐ πιπλή ξων ἦ ν οὐ δὲ εἷ ς, ἀ λλ̓
2.0.20.3
ὡ ς ἐ ν ἀ προστατή τῳ πό λει ταῦ τ̓ ἐ πρά σσετο μετ̓ ἐ ξουσί ας. τοσαύ τη δὲ τοὺ ς ἀ ρχιερεῖ ς κατέ λαβεν ἀ ναί δεια καὶ τό λμα, ὥ στε ἐ κπέ μπειν δού λους ἐ τό λμων ἐ πὶ τὰ ς ἅ λωνας τοὺ ς ληψομέ νους τὰ ς τοῖ ς ἱ ερεῦ σιν ὀ φειλομέ νας δεκά τας. καὶ συνέ βαινε τοὺ ς ἀ πορουμέ νους τῶ ν ἱ ερέ ων ὑ π̓ ἐ νδεί ας ἀ πολλυμέ νους θεωρεῖ ν: οὕ τως ἐ κρά τει τοῦ δικαί ου παντὸ ς ἡ τῶ ν στασιαζό ντων βί α.”
2.0.20.4
Πά λιν δὲ ὁ αὐ τὸ ς συγγραφεὺ ς κατὰ τοὺ ς αὐ τοὺ ς χρό νους ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ὑ ποφυῆ ναι λῃ στῶ ν τι εἶ δος ἱ στορεῖ, οἳ μεθ̓ ἡ μέ ραν, ὥ ς φησιν, καὶ ἐ ν μέ σῃ τῇ πό λει ἐ φό νευον τοὺ ς συναντῶ ντας.
2.0.20.5
μά λιστα γὰ ρ ἐ ν ταῖ ς ἑ ορταῖ ς μιγνυμέ νους τῷ πλή θει καὶ ταῖ ς ἐ σθή σεσιν ὑ ποκρύ πτοντας μικρὰ ξιφί δια, τού τοις νύ ττειν τοὺ ς διαφό ρους: ἔ πειτα πεσό ντων, μέ ρος γί νεσθαι τῶ ν ἐ παγανακτού ντων αὐ τοὺ ς τοὺ ς πεφονευκό τας: διὸ καὶ παντά πασιν ὑ π̓ ἀ ξιοπιστί ας ἀ νευρέ τους γενέ σθαι. πρῶ τον μὲ ν οὖ ν ὑ π̓ αὐ τῶ ν̓ Ιωνά θην τὸ ν ἀ ρχιερέ α κατασφαγῆ ναι, μετὰ δ̓ αὐ τὸ ν καθ̓ ἡ μέ ραν ἀ ναιρεῖ σθαι πολλού ς, καὶ τῶ ν συμφορῶ ν τὸ ν φό βον εἶ ναι χαλεπώ τερον,
2.0.20.6
ἑ κά στου καθά περ ἐ ν πολέ μῳ καθ̓ ὥ ραν τὸ ν θά νατον προσδεχομέ νου.
2.0.21.1
̔ Εξῆ ς δὲ τού τοις ἐ πιφέ ρει μεθ̓ ἕ τερα λέ γων:“ μεί ζονι δὲ τού των πληγῇ̓ Ιουδαί ους ἐ κά κωσεν ὁ Αἰ γύ πτιος ψευδοπροφή της. παραγενό μενος γὰ ρ εἰ ς τὴ ν χώ ραν ἄ νθρωπος γό ης καὶ προφή του πί στιν ἐ πιθεὶ ς ἑ αυτῷ, περὶ τρισμυρί ους μὲ ν ἀ θροί ζει τῶ ν ἠ πατημέ νων, περιαγαγὼ ν δ̓ αὐ τοὺ ς ἐ κ τῆ ς ἐ ρημί ας εἰ ς τὸ̓ Ελαιῶ ν καλού μενον ὄ ρος, ἐ κεῖ θεν οἷ ό ς τε ἦ ν εἰ ς̔ Ιεροσό λυμα παρελθεῖ ν βιά ζεσθαι καὶ κρατή σας τῆ ς τἑ Ρωμαϊ κῆ ς φρουρᾶ ς καὶ τοῦ δή μου τυραννικῶ ς χρώ μενος τοῖ ς συνεισπεσοῦ σιν δορυφό ροις. φθά νει δ̓ αὐ τοῦ τὴ ν ὁ ρμὴ ν Φῆ λιξ, ὑ παντιά σας
2.0.21.2
μετὰ τῶ ν̔ Ρωμαϊ κῶ ν ὁ πλιτῶ ν, καὶ πᾶ ς ὁ δῆ μος συνεφή ψατο τῆ ς ἀ μύ νης, ὥ στε συμβολῆ ς γενομέ νης τὸ ν μὲ ν Αἰ γύ πτιον φυγεῖ ν μετ̓ ὀ λί γων, διαφθαρῆ ναι δὲ καὶ ζωγρηθῆ ναι πλεί στους τῶ ν σὺ ν αὐ τῷ.”
2.0.21.3
Ταῦ τα ἐ ν τῇ δευτέ ρᾳ τῶ ν̔ Ιστοριῶ ν ὁ̓ Ιώ σηπος: ἐ πιστῆ σαι δὲ ἄ ξιον τοῖ ς ἐ νταῦ θα κατὰ τὸ ν Αἰ γύ πτιον δεδηλωμέ νοις καὶ τοῖ ς ἐ ν ταῖ ς Πρά ξεσι τῶ ν ἀ ποστό λων, ἔ νθα κατὰ Φή λικα πρὸ ς τοῦ ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις χιλιά ρχου εἴ ρηται τῷ Παύ λῳ, ὁ πηνί κα κατεστασί αζεν αὐ τοῦ τὸ τῶ ν̓ Ιουδαί ων πλῆ θος:“ οὐ κ ἄ ρα σὺ εἶ ὁ Αἰ γύ πτιος ὁ πρὸ τού των τῶ ν ἡ μερῶ ν ἀ ναστατώ σας καὶ ἐ ξαγαγὼ ν ἐ ν τῇ ἐ ρή μῳ τοὺ ς τετρακισχιλί ους ἄ νδρας τῶ ν σικαρί ων;” ἀ λλὰ τὰ μὲ ν κατὰ Φή λικα τοιαῦ τα.
2.0.22.1
Τού του δὲ Φῆ στος ὑ πὸ Νέ ρωνος διά δοχος πέ μπεται, καθ̓ ὃ ν δικαιολογησά μενος ὁ Παῦ λος δέ σμιος ἐ πὶ̔ Ρώ μης ἄ γεται:̓ Αρί σταρχος αὐ τῷ συνῆ ν, ὃ ν καὶ εἰ κό τως συναιχμά λωτό ν που τῶ ν ἐ πιστολῶ ν ἀ ποκαλεῖ. καὶ Λουκᾶ ς, ὁ καὶ τὰ ς πρά ξεις τῶ ν ἀ ποστό λων γραφῇ παραδού ς, ἐ ν τού τοις κατέ λυσε τὴ ν ἱ στορί αν, διετί αν ὅ λην ἐ πὶ τῆ ς̔ Ρώ μης τὸ ν Παῦ λον ἄ νετον διατρῖ ψαι καὶ τὸ ν τοῦ θεοῦ λό γον ἀ κωλύ τως κηρῦ ξαι ἐ πισημηνά μενος.
2.0.22.2
τό τε μὲ ν οὖ ν ἀ πολογησά μενον, αὖ θις ἐ πὶ τὴ ν τοῦ κηρύ γματος διακονί αν λό γος ἔ χει στεί λασθαι τὸ ν ἀ πό στολον, δεύ τερον δ̓ ἐ πιβά ντα τῇ αὐ τῇ πό λει τῷ κατ̓ αὐ τὸ ν τελειωθῆ ναι μαρτυρί ῳ: ἐ ν ᾧ δεσμοῖ ς ἐ χό μενος, τὴ ν πρὸ ς Τιμό θεον δευτέ ραν ἐ πιστολὴ ν συντά ττει, ὁ μοῦ σημαί νων τή ν τε προτέ ραν αὐ τῷ γενομέ νην ἀ πολογί αν καὶ τὴ ν παρὰ πό δας τελεί ωσιν.
2.0.22.3
δέ χου δὴ καὶ τού των τὰ ς αὐ τοῦ μαρτυρί ας:“ ἐ ν τῇ πρώ τῃ μου,” φησί ν,“ ἀ πολογί ᾳ οὐ δεί ς μοι παρεγέ νετο, ἀ λλὰ πά ντες με ἐ γκατέ λιπον̔ μὴ αὐ τοῖ ς λογισθεί ἠ, ὁ δὲ κύ ριό ς μοι παρέ στη καὶ ἐ νεδυνά μωσέ ν με, ἵ να δἰ ἐ μοῦ τὸ κή ρυγμα πληροφορηθῇ καὶ ἀ κού σωσι πά ντα τὰ ἔ θνη, καὶ ἐ ρρύ σθην ἐ κ στό ματος λέ οντος.”
2.0.22.4
σαφῶ ς δὴ παρί στησιν διὰ τού των ὅ τι δὴ τὸ πρό τερον, ὡ ς ἂ ν τὸ κή ρυγμα τὸ δἰ αὐ τοῦ πληρωθεί η, ἐ ρρύ σθη ἐ κ στό ματος λέ οντος, τὸ ν Νέ ρωνα ταύ τῃ, ὡ ς ἔ οικεν, διὰ τὸ ὠ μό θυμον προσειπώ ν. οὔ κουν ἑ ξῆ ς προστέ θεικεν παραπλή σιό ν τι τῷ“ ῥ ύ σεταί με ἐ κ στό ματος λέ οντος:” ἑ ώ ρα γὰ ρ τῷ πνεύ ματι τὴ ν ὅ σον οὔ πω μέ λλουσαν αὐ τοῦ τελευτή ν, δἰ ὅ φησιν ἐ πιλέ γων τῷ“ καὶ
2.0.22.5
ἐ ρρύ σθην ἐ κ στό ματος λέ οντος” τὸ“ ῥ ύ σεταί με ὁ κύ ριος ἀ πὸ παντὸ ς ἔ ργου πονηροῦ καὶ σώ σει εἰ ς τὴ ν βασιλεί αν αὐ τοῦ τὴ ν ἐ πουρά νιον,” σημαί νων τὸ παραυτί κα μαρτύ ριον: ὃ καὶ σαφέ στερον ἐ ν τῇ αὐ τῇ προλέ γει γραφῇ, φά σκων“ ἐ γὼ γὰ ρ ἤ δη σπέ νδομαι, καὶ ὁ καιρὸ ς τῆ ς ἐ μῆ ς ἀ ναλύ σεως ἐ φέ στηκεν.”
2.0.22.6
νῦ ν μὲ ν οὖ ν ἐ πὶ τῆ ς δευτέ ρας ἐ πιστολῆ ς τῶ ν πρὸ ς Τιμό θεον τὸ ν Λουκᾶ ν μό νον γρά φοντι αὐ τῷ συνεῖ ναι δηλοῖ, κατὰ δὲ τὴ ν προτέ ραν ἀ πολογί αν οὐ δὲ τοῦ τον: ὅ θεν εἰ κό τως τὰ ς τῶ ν ἀ ποστό λων Πρά ξεις ἐ π̓ ἐ κεῖ νον ὁ Λουκᾶ ς περιέ γραψε τὸ ν χρό νον, τὴ ν μέ χρις ὅ τε τῷ Παύ λῳ συνῆ ν ἱ στορί αν ὑ φηγησά μενος. ταῦ τα
2.0.22.7
δ̓ ἡ μῖ ν εἴ ρηται παρισταμέ νοις ὅ τι μὴ καθ̓ ἣ ν ὁ Λουκᾶ ς ἀ νέ γραψεν ἐ πὶ τῆ ς̔ Ρώ μης ἐ πιδημί αν τοῦ Παύ λου τὸ μαρτύ ριον αὐ τῷ συνεπερά νθη:
2.0.22.8
εἰ κό ς γέ τοι κατὰ μὲ ν ἀ ρχὰ ς ἠ πιώ τερον τοῦ Νέ ρωνος διακειμέ νου, ῥ ᾷ ον τὴ ν ὑ πὲ ρ τοῦ δό γματος τοῦ Παύ λου καταδεχθῆ ναι ἀ πολογί αν, προελθό ντος δ̓ εἰ ς ἀ θεμί τους τό λμας, μετὰ τῶ ν ἄ λλων καὶ τὰ κατὰ τῶ ν ἀ ποστό λων ἐ γχειρηθῆ ναι.
2.0.23.1
̓ Ιουδαῖ οί γε μὴ ν τοῦ Παύ λου Καί σαρα ἐ πικαλεσαμέ νου ἐ πί τε τὴ ν̔ Ρωμαί ων πό λιν ὑ πὸ Φή στου παραπεμφθέ ντος, τῆ ς ἐ λπί δος καθ̓ ἣ ν ἐ ξή ρτυον αὐ τῷ τὴ ν ἐ πιβουλή ν, ἀ ποπεσό ντες, ἐ πὶ̓ Ιά κωβον τὸ ν τοῦ κυρί ου τρέ πονται ἀ δελφό ν, ᾧ πρὸ ς τῶ ν ἀ ποστό λων ὁ τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ γκεχεί ριστο θρό νος.
2.0.23.2
τοιαῦ τα δὲ αὐ τοῖ ς καὶ τὰ κατὰ τού του τολμᾶ ται. εἰ ς μέ σον αὐ τὸ ν ἀ γαγό ντες ἄ ρνησιν τῆ ς εἰ ς τὸ ν Χριστὸ ν πί στεως ἐ πὶ παντὸ ς ἐ ξῄ τουν τοῦ λαοῦ: τοῦ δὲ παρὰ τὴ ν ἁ πά ντων γνώ μην ἐ λευθέ ρᾳ φωνῇ καὶ μᾶ λλου ἢ προσεδό κησαν ἐ πὶ τῆ ς πληθύ ος ἁ πά σης παρρησιασαμέ νου καὶ ὁ μολογή σαντος υἱ ὸ ν εἶ ναι θεοῦ τὸ ν σωτῆ ρα καὶ κύ ριον ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ ν, μηκέ θ̓ οἷ οί τε τὴ ν τοῦ ἀ νδρὸ ς μαρτυρί αν φέ ρειν τῷ καὶ δικαιό τατον αὐ τὸ ν παρὰ τοῖ ς πᾶ σιν δἰ ἀ κρό τητα ἧ ς μετῄ ει κατὰ τὸ ν βί ον φιλοσοφί ας τε καὶ θεοσεβεί ας πιστεύ εσθαι, κτεί νουσι, καιρὸ ν εἰ ς ἐ ξουσί αν λαβό ντες τὴ ν ἀ ναρχί αν, ὅ τι δὴ τοῦ Φή στου κατ̓ αὐ τὸ τοῦ καιροῦ ἐ πὶ τῆ ς̓ Ιουδαί ας τελευτή σαντος, ἄ ναρχα καὶ ἀ νεπιτρό πευτα τὰ τῆ ς αὐ τό θι διοική σεως καθειστή κει.
2.0.23.3
τὸ ν δὲ τῆ ς τοῦ̓ Ιακώ βου τελευτῆ ς τρό πον ἤ δη μὲ ν πρό τερον αἱ παρατεθεῖ σαι τοῦ Κλή μεντος φωναὶ δεδηλώ κασιν, ἀ πὸ τοῦ πτερυγί ου βεβλῆ σθαι ξύ λῳ τε τὴ ν πρὸ ς θά νατον πεπλῆ χθαι αὐ τὸ ν ἱ στορηκό τος: ἀ κριβέ στατά γε μὴ ν τὰ κατ̓ αὐ τὸ ν ὁ̔ Ηγή σιππος, ἐ πὶ τῆ ς πρώ της τῶ ν ἀ ποστό λων γενό μενος διαδοχῆ ς, ἐ ν τῷ πέ μπτῳ αὐ τοῦ ὑ πομνή ματι τοῦ τον λέ γων ἱ στορεῖ τὸ ν τρό πον:“ Διαδέ χεται
2.0.23.4
τὴ ν ἐ κκλησί αν μετὰ τῶ ν ἀ ποστό λων ὁ ἀ δελφὸ ς τοῦ κυρί οὐ Ιά κωβος, ὁ ὀ νομασθεὶ ς ὑ πὸ πά ντων δί καιος ἀ πὸ τῶ ν τοῦ κυρί ου χρό νων μέ χρι καὶ ἡ μῶ ν, ἐ πεὶ πολλοὶ̓ Ιά κωβοι ἐ καλοῦ ντο, οὗ τος δὲ ἐ κ κοιλί ας μητρὸ ς αὐ τοῦ ἅ γιος ἦ ν, οἶ νον καὶ σί κερα οὐ κ ἔ πιεν οὐ δὲ ἔ μψυχον ἔ φαγεν,
2.0.23.5
ξυρὸ ν ἐ πὶ τὴ ν κεφαλὴ ν αὐ τοῦ οὐ κ ἀ νέ βη, ἔ λαιον οὐ κ ἠ λεί ψατο, καὶ βαλανεί ῳ οὐ κ ἐ χρή σατο.
2.0.23.6
τού τῳ μό νῳ ἐ ξῆ ν εἰ ς τὰ ἅ για εἰ σιέ ναι: οὐ δὲ γὰ ρ ἐ ρεοῦ ν ἐ φό ρει, ἀ λλὰ σινδό νας. καὶ μό νος εἰ σή ρχετο εἰ ς τὸ ν ναὸ ν ηὑ ρί σκετό τε κεί μενος ἐ πὶ τοῖ ς γό νασιν καὶ αἰ τού μενος ὑ πὲ ρ τοῦ λαοῦ ἄ φεσιν, ὡ ς ἀ πεσκληκέ ναι τὰ γό νατα αὐ τοῦ δί κην καμή λου, διὰ τὸ ἀ εὶ κά μπτειν ἐ πὶ γό νυ προσκυνοῦ ντα τῷ θεῷ καὶ αἰ τεῖ σθαι ἄ φεσιν τῷ λαῷ.
2.0.23.7
διά γέ τοι τὴ ν ὑ περβολὴ ν τῆ ς δικαιοσύ νης αὐ τοῦ ἐ καλεῖ το ὁ δί καιος καὶ ὠ βλί ας, ὅ ἐ στιν̔ Ελληνιστὶ περιοχὴ τοῦ λαοῦ, καὶ δικαιοσύ νη, ὡ ς οἱ προφῆ ται δηλοῦ σιν περὶ αὐ τοῦ.
2.0.23.8
τινὲ ς οὖ ν τῶ ν ἑ πτὰ αἱ ρέ σεων τῶ ν ἐ ν τῷ λαῷ, τῶ ν προγεγραμμέ νων μοἱ ἐ ν τοῖ ς̔ Υπομνή μασιν̓, ἐ πυνθά νοντο αὐ τοῦ τί ς ἡ θύ ρα τοῦ̓ Ιησοῦ, καὶ ἔ λεγεν τοῦ τον εἶ ναι τὸ ν σωτῆ ρα:
2.0.23.9
ἐ ξ ὧ ν τινες ἐ πί στευσαν ὅ τἰ Ιησοῦ ς ἐ στιν ὁ Χριστό ς. αἱ δὲ αἱ ρέ σεις αἱ προειρημέ ναι οὐ κ ἐ πί στευον οὔ τε ἀ νά στασιν οὔ τε ἐ ρχό μενον ἀ ποδοῦ ναι ἑ κά στῳ κατὰ τὰ ἔ ργα αὐ τοῦ:
2.0.23.10
ὅ σοι δὲ καὶ ἐ πί στευσαν, διὰ̓ Ιά κωβον. πολλῶ ν οὖ ν καὶ τῶ ν ἀ ρχό ντων πιστευό ντων, ἦ ν θό ρυβος τῶ ν̓ Ιουδαί ων καὶ γραμματέ ων καὶ Φαρισαί ων λεγό ντων ὅ τι κινδυνεύ ει πᾶ ς ὁ λαὸ ς̓ Ιησοῦ ν τὸ ν Χριστὸ ν προσδοκᾶ ν. ἔ λεγον οὖ ν συνελθό ντες τῷ̓ Ιακώ βῳ:̔ παρακαλοῦ μέ ν σε, ἐ πί σχες τὸ ν λαό ν, ἐ πεὶ ἐ πλανή θη εἰ ς̓ Ιησοῦ ν, ὡ ς αὐ τοῦ ὄ ντος τοῦ Χριστοῦ. παρακαλοῦ μέ ν σε πεῖ σαι πά ντας τοὺ ς ἐ λθό ντας εἰ ς τὴ ν ἡ μέ ραν τοῦ πά σχα περὶ̓ Ιησοῦ: σοὶ γὰ ρ πά ντες πειθό μεθα. ἡ μεῖ ς γὰ ρ μαρτυροῦ μέ ν σοι καὶ πᾶ ς ὁ λαὸ ς ὅ τι δί καιος εἶ καὶ ὅ τι πρό σωπον οὐ λαμβά νεις.
2.0.23.11
πεῖ σον οὖ ν σὺ τὸ ν ὄ χλον περὶ̓ Ιησοῦ μὴ πλανᾶ σθαι: καὶ γὰ ρ πᾶ ς ὁ λαὸ ς καὶ πά ντες πειθό μεθά σοι. στῆ θι οὖ ν ἐ πὶ τὸ πτερύ γιον τοῦ ἱ εροῦ, ἵ να ἄ νωθεν ᾖ ς ἐ πιφανὴ ς καὶ ᾖ εὐ ά κουστά σου τὰ ῥ ή ματα παντὶ τῷ λαῷ. διὰ γὰ ρ τὸ πά σχα συνεληλύ θασι πᾶ σαι αἱ φυλαὶ μετὰ καὶ τῶ ν ἐ θνῶ ν.̓
2.0.23.12
ἔ στησαν οὖ ν οἱ προειρημέ νοι γραμματεῖ ς καὶ Φαρισαῖ οι τὸ ν̓ Ιά κωβον ἐ πὶ τὸ πτερύ γιον τοῦ ναοῦ, καὶ ἔ κραξαν αὐ τῷ καὶ εἶ παν̔ δί καιε, ᾧ πά ντες πεί θεσθαι ὀ φεί λομεν, ἐ πεὶ ὁ λαὸ ς πλανᾶ ται ὀ πί σὠ Ιησοῦ τοῦ σταυρωθέ ντος,
2.0.23.13
ἀ πά γγειλον ἡ μῖ ν τί ς ἡ θύ ρα τοῦ̓ Ιησοῦ.̓ καὶ ἀ πεκρί νατο φωνῇ μεγά λᾑ τί με ἐ περωτᾶ τε περὶ τοῦ υἱ οῦ τοῦ ἀ νθρώ που, καὶ αὐ τὸ ς κά θηται ἐ ν τῷ οὐ ρανῷ ἐ κ δεξιῶ ν τῆ ς μεγά λης δυνά μεως, καὶ μέ λλει ἔ ρχεσθαι ἐ πὶ τῶ ν νεφελῶ ν τοῦ οὐ ρανοῦ;̓
2.0.23.14
καὶ πολλῶ ν πληροφορηθέ ντων καὶ δοξαζό ντων ἐ πὶ τῇ μαρτυρί ᾳ τοῦ̓ Ιακώ βου καὶ λεγό ντων̔ ὡ σαννὰ τῷ υἱ ῷ Δαυί δ,̓ τό τε πά λιν οἱ αὐ τοὶ γραμματεῖ ς καὶ Φαρισαῖ οι πρὸ ς ἀ λλή λους ἔ λεγον̔ κακῶ ς ἐ ποιή σαμεν τοιαύ την μαρτυρί αν παρασχό ντες τῷ̓ Ιησοῦ: ἀ λλὰ ἀ ναβά ντες καταβά λωμεν αὐ τό ν, ἵ να φοβηθέ ντες μὴ πιστεύ σωσιν αὐ τῷ.̓
2.0.23.15
καὶ ἔ κραξαν λέ γοντες̔ ὢ ὤ, καὶ ὁ δί καιος ἐ πλανή θη,̓ καὶ ἐ πλή ρωσαν τὴ ν γραφὴ ν τὴ ν ἐ ν τῷ̔ Ησαΐ ᾳ γεγραμμέ νην̔ ἄ ρωμεν τὸ ν δί καιον, ὅ τι δύ σχρηστος ἡ μῖ ν ἐ στιν: τοί νυν τὰ γενή ματα τῶ ν ἔ ργων αὐ τῶ ν φά γονται.̓ ἀ ναβά ντες οὖ ν κατέ βαλον τὸ ν δί καιον.
2.0.23.16
καὶ ἔ λεγον ἀ λλή λοις̔ λιθά σωμεν̓ Ιά κωβον τὸ ν δί καιον,̓ καὶ ἤ ρξαντο λιθά ζειν αὐ τό ν, ἐ πεὶ καταβληθεὶ ς οὐ κ ἀ πέ θανεν: ἀ λλὰ στραφεὶ ς ἔ θηκε τὰ γό νατα λέ γων̔ παρακαλῶ, κύ ριε θεὲ πά τερ, ἄ φες αὐ τοῖ ς: οὐ γὰ ρ οἴ δασιν τί ποιοῦ σιν.̓ οὕ τως δὲ καταλιθοβολού ντων αὐ τό ν,
2.0.23.17
εἷ ς τῶ ν ἱ ερέ ων τῶ ν υἱ ῶ ν̔ Ρηχὰ β υἱ οῦ̔ Ραχαβεί μ, τῶ ν μαρτυρουμέ νων ὑ πὸ̔ Ιερεμί ου τοῦ προφή του, ἔ κραζεν λέ γων̔ παύ σασθε: τί ποιεῖ τε; εὔ χεται ὑ πὲ ρ ὑ μῶ ν ὁ δί καιος.̓
2.0.23.18
καὶ λαβώ ν τις ἀ π̓ αὐ τῶ ν, εἷ ς τῶ ν γναφέ ων, τὸ ξύ λον, ἐ ν ᾧ ἀ ποπιέ ζει τὰ ἱ μά τια, ἤ νεγκεν κατὰ τῆ ς κεφαλῆ ς τοῦ δικαί ου, καὶ οὕ τως ἐ μαρτύ ρησεν. καὶ ἔ θαψαν αὐ τὸ ν ἐ πὶ τῷ τό πῳ παρὰ τῷ ναῷ, καὶ ἔ τι αὐ τοῦ ἡ στή λη μέ νει παρὰ τῷ ναῷ. μά ρτυς οὗ τος ἀ ληθὴ ς̓ Ιουδαί οις τε καὶ̔́ Ελλησιν γεγέ νηται ὅ τἰ Ιησοῦ ς ὁ Χριστό ς ἐ στιν. καὶ εὐ θὺ ς Οὐ εσπασιανὸ ς πολιορκεῖ αὐ τού ς.”
2.0.23.19
Ταῦ τα διὰ πλά τους, συνῳ δά γέ τοι τῷ Κλή μεντι καὶ ὁ̔ Ηγή σιππος. οὕ τω δὲ ἄ ρα θαυμά σιό ς τις ἦ ν καὶ παρὰ τοῖ ς ἄ λλοις ἅ πασιν ἐ πὶ δικαιοσύ νῃ βεβό ητο ὁ̓ Ιά κωβος, ὡ ς καὶ τοὺ ς̓ Ιουδαί ων ἔ μφρονας δοξά ζειν ταύ την εἶ ναι τὴ ν αἰ τί αν τῆ ς παραχρῆ μα μετὰ τὸ μαρτύ ριον αὐ τοῦ πολιορκί ας τῆ ς̔ Ιερουσαλή μ, ἣ ν δἰ οὐ δὲ ν ἕ τερον αὐ τοῖ ς συμβῆ ναι ἢ διὰ τὸ κατ̓ αὐ τοῦ τολμηθὲ ν
2.0.23.20
ἄ γος.̓ Αμέ λει γέ τοι ὁ̓ Ιώ σηπος οὐ κ ἀ πώ κνησεν καὶ τοῦ τ̓ ἐ γγρά φως ἐ πιμαρτύ ρασθαι δἰ ὧ ν φησιν λέ ξεων“ ταῦ τα δὲ συμβέ βηκεν̓ Ιουδαί οις κατ̓ ἐ κδί κησιν̓ Ιακώ βου τοῦ δικαί ου, ὃ ς ἦ ν ἀ δελφὸ ς̓ Ιησοῦ τοῦ λεγομέ νου Χριστοῦ, ἐ πειδή περ δικαιό τατον αὐ τὸ ν ὄ ντα οἱ̓ Ιουδαῖ οι ἀ πέ κτειναν.”
2.0.23.21
̔ Ο δ̓ αὐ τὸ ς καὶ τὸ ν θά νατον αὐ τοῦ ἐ ν εἰ κοστῷ τῆ ς̓ Αρχαιολογί ας δηλοῖ διὰ τού των:“ πέ μπει δὲ Καῖ σαῤ Αλβῖ νον εἰ ς τὴ ν̓ Ιουδαί αν ἔ παρχον, Φή στου τὴ ν τελευτὴ ν πυθό μενος. ὁ δὲ νεώ τερος̓́ Ανανος, ὃ ν τὴ ν ἀ ρχιερωσύ νην εἴ παμεν παρειληφέ ναι, θρασὺ ς ἦ ν τὸ ν τρό πον καὶ τολμητὴ ς διαφερό ντως, αἵ ρεσιν δὲ μετῄ ει τὴ ν Σαδδουκαί ων, οἵ περ εἰ σὶ περὶ τὰ ς κρί σεις ὠ μοὶ παρὰ πά ντας τοὺ ς
2.0.23.22
̓ Ιουδαί ους, καθὼ ς ἤ δη δεδηλώ καμεν. ἅ τε δὴ οὖ ν τοιοῦ τος ὢ ν ὁ̓́ Ανανος, νομί σας ἔ χειν καιρὸ ν ἐ πιτή δειον διὰ τὸ τεθνά ναι μὲ ν Φῆ στον,̓ Αλβῖ νον δ̓ ἔ τι κατὰ τὴ ν ὁ δὸ ν ὑ πά ρχειν, καθί ζει συνέ δριον κριτῶ ν, καὶ παραγαγὼ ν εἰ ς αὐ τὸ τὸ ν ἀ δελφὸ ν̓ Ιησοῦ, τοῦ Χριστοῦ λεγομέ νου,̓ Ιά κωβος ὄ νομα αὐ τῷ, καί τινας ἑ τέ ρους, ὡ ς παρανομησά ντων κατηγορί αν ποιησά μενος, παρέ δωκεν λευσθησομέ νους.
2.0.23.23
ὅ σοι δὲ ἐ δό κουν ἐ πιεικέ στατοι τῶ ν κατὰ τὴ ν πό λιν εἶ ναι καὶ τὰ περὶ τοὺ ς νό μους ἀ κριβεῖ ς, βαρέ ως ἤ νεγκαν ἐ πὶ τού τῳ, καὶ πέ μπουσι πρὸ ς τὸ ν βασιλέ α κρύ φα, παρακαλοῦ ντες αὐ τὸ ν ἐ πιστεῖ λαι τῷ̓ Ανά νῳ μηκέ τι τοιαῦ τα πρά σσειν: μηδὲ γὰ ρ τὸ πρῶ τον ὀ ρθῶ ς αὐ τὸ ν πεποιηκέ ναι. τινὲ ς δ̓ αὐ τῶ ν καὶ τὸ ν̓ Αλβῖ νον ὑ παντιά ζουσιν ἀ πὸ τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας ὁ δοιποροῦ ντα, καὶ διδά σκουσιν ὡ ς οὐ κ ἐ ξὸ ν ἦ ν̓ Ανά νῳ χωρὶ ς αὐ τοῦ γνώ μης καθί σαι συνέ δριον.̓ Αλβῖ νος δὲ πεισθεὶ ς τοῖ ς λεγομέ νοις,
2.0.23.24
γρά φει μετ̓ ὀ ργῆ ς τῷ̓ Ανά νῳ, λή ψεσθαι παῤ αὐ τοῦ δί κας ἀ πειλῶ ν, καὶ ὁ βασιλεὺ ς̓ Αγρί ππας διὰ τοῦ το τὴ ν ἀ ρχιερωσύ νην ἀ φελό μενος αὐ τοῦ ἄ ρξαντος μῆ νας τρεῖ ς,̓ Ιησοῦ ν τὸ ν τοῦ Δαμμαί ου κατέ στησεν.” Τοιαῦ τα καὶ τὰ κατὰ̓ Ιά κωβον, οὗ ἡ πρώ τη τῶ ν ὀ νομαζομέ νων καθολικῶ ν ἐ πιστολῶ ν εἶ ναι λέ γεται:
2.0.23.25
ἰ στέ ον δὲ ὡ ς νοθεύ εται μέ ν, οὐ πολλοὶ γοῦ ν τῶ ν παλαιῶ ν αὐ τῆ ς ἐ μνημό νευσαν, ὡ ς οὐ δὲ τῆ ς λεγομέ νης̓ Ιού δα, μιᾶ ς καὶ αὐ τῆ ς οὔ σης τῶ ν ἑ πτὰ λεγομέ νων καθολικῶ ν: ὅ μως δ̓ ἴ σμεν καὶ ταύ τας μετὰ τῶ ν λοιπῶ ν ἐ ν πλεί σταις δεδημοσιευμέ νας ἐ κκλησί αις.
2.0.24.1
Νέ ρωνος δὲ ὄ γδοον ἄ γοντος τῆ ς βασιλεί ας ἔ τος, πρῶ τος μετὰ Μά ρκον τὸ ν εὐ αγγελιστὴ ν τῆ ς ἐ ν̓ Αλεξανδρεί ᾳ παροικί ας̓ Αννιανὸ ς τὴ ν λειτουργί αν διαδέ χεται.
2.0.25.1
Κραταιουμέ νης δ̓ ἤ δη τῷ Νέ ρωνι τῆ ς ἀ ρχῆ ς, εἰ ς ἀ νοσί ους ὀ κεί λας ἐ πιτηδεύ σεις, κατ̓ αὐ τῆ ς ὡ πλί ζετο τῆ ς εἰ ς τὸ ν τῶ ν ὅ λων θεὸ ν εὐ σεβεί ας. γρά φειν μὲ ν οὖ ν οἷ ό ς τις οὗ τος γεγέ νηται τὴ ν μοχθηρί αν, οὐ τῆ ς παρού σης γέ νοιτ̓ ἂ ν σχολῆ ς: πολλῶ ν γε μὴ ν τὰ κατ̓ αὐ τὸ ν ἀ κριβεστά ταις παραδεδωκό των διηγή σεσιν,
2.0.25.2
πά ρεστιν ὅ τῳ φί λον, ἐ ξ αὐ τῶ ν τὴ ν σκαιό τητα τῆ ς τἀ νδρὸ ς ἐ κτό που καταθεωρῆ σαι μανί ας, καθ̓ ἣ ν οὐ μετὰ λογισμοῦ μυρί ων ὅ σων ἀ πωλεί ας διεξελθώ ν, ἐ πὶ τοσαύ την ἤ λασε μιαιφονί αν, ὡ ς μηδὲ τῶ ν οἰ κειοτά των τε καὶ φιλτά των ἐ πισχεῖ ν, μητέ ρα δὲ ὁ μοί ως καὶ ἀ δελφοὺ ς καὶ γυναῖ κα σὺ ν καὶ ἄ λλοις μυρί οις τῷ γέ νει προσή κουσιν τρό πον ἐ χθρῶ ν καὶ πολεμί ων ποικί λαις θανά των
2.0.25.3
ἰ δέ αις διαχρή σασθαι. ἐ νέ δει δ̓ ἄ ρα τοῖ ς πᾶ σι καὶ τοῦ τ̓ ἐ πιγραφῆ ναι αὐ τῷ, ὡ ς ἂ ν πρῶ τος αὐ τοκρατό ρων τῆ ς εἰ ς τὸ θεῖ ον εὐ σεβεί ας πολέ μιος ἀ ναδειχθεί η.
2.0.25.4
τού του πά λιν ὁ̔ Ρωμαῖ ος Τερτυλλιανὸ ς ὧ δέ πως λέ γων μνημονεύ ει“ ἐ ντύ χετε τοῖ ς ὑ πομνή μασιν ὑ μῶ ν, ἐ κεῖ εὑ ρή σετε πρῶ τον Νέ ρωνα τοῦ το τὸ δό γμα, ἡ νί κα μά λιστα ἐ ν̔ Ρώ μῃ, τὴ ν ἀ νατολὴ ν πᾶ σαν ὑ ποτά ξας, ὠ μὸ ς ἦ ν εἰ ς πά ντας, διώ ξαντα. τοιού τῳ τῆ ς κολά σεως ἡ μῶ ν ἀ ρχηγῷ καυχώ μεθα. ὁ γὰ ρ εἰ δὼ ς ἐ κεῖ νον νοῆ σαι δύ ναται ὡ ς οὐ κ ἄ ν, εἰ μὴ μέ γα τι ἀ γαθὸ ν ἦ ν, ὑ πὸ Νέ ρωνος κατακριθῆ ναι.”
2.0.25.5
Ταύ τῃ γοῦ ν οὗ τος, θεομά χος ἐ ν τοῖ ς μά λιστα πρῶ τος ἀ νακηρυχθεί ς, ἐ πὶ τὰ ς κατὰ τῶ ν ἀ ποστό λων ἐ πή ρθη σφαγά ς. Παῦ λος δὴ οὖ ν ἐ π̓ αὐ τῆ ς̔ Ρώ μης τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ποτμηθῆ ναι καὶ Πέ τρος ὡ σαύ τως ἀ νασκολοπισθῆ ναι κατ̓ αὐ τὸ ν ἱ στοροῦ νται, καὶ πιστοῦ ταί γε τὴ ν ἱ στορί αν ἡ Πέ τρου καὶ Παύ λου εἰ ς δεῦ ρο κρατή σασα ἐ πὶ τῶ ν αὐ τό θι κοιμητηρί ων πρό σρησις,
2.0.25.6
οὐ δὲ ν δὲ ἧ ττον καὶ ἐ κκλησιαστικὸ ς ἀ νή ρ, Γά ϊ ος ὄ νομα, κατὰ Ζεφυρῖ νον̔ Ρωμαί ων γεγονὼ ς ἐ πί σκοπον: ὃ ς δὴ Πρό κλῳ τῆ ς κατὰ Φρύ γας προϊ σταμέ νῳ γνώ μης ἐ γγρά φως διαλεχθεί ς, αὐ τὰ δὴ ταῦ τα περὶ τῶ ν τό πων, ἔ νθα τῶ ν εἰ ρημέ νων ἀ ποστό λων τὰ ἱ ερὰ σκηνώ ματα κατατέ θειται, φησί ν:“ ἐ γὼ
2.0.25.7
δὲ τὰ τρό παια τῶ ν ἀ ποστό λων ἔ χω δεῖ ξαι. ἐ ὰ ν γὰ ρ θελή σῃ ς ἀ πελθεῖ ν ἐ πὶ τὸ ν Βασικανὸ ν ἢ ἐ πὶ τὴ ν ὁ δὸ ν τὴ ν̓ Ωστί αν, εὑ ρή σεις τὰ τρό παια τῶ ν ταύ την ἱ δρυσαμέ νων τὴ ν ἐ κκλησί αν.”
2.0.25.8
̔ Ως δὲ κατὰ τὸ ν αὐ τὸ ν ἄ μφω καιρὸ ν ἐ μαρτύ ρησαν, Κορινθί ων ἐ πί σκοπος Διονύ σιος ἐ γγρά φως̔ Ρωμαί οις ὁ μιλῶ ν, ὧ δε παρί στησιν“ ταῦ τα καὶ ὑ μεῖ ς διὰ τῆ ς τοσαύ της νουθεσί ας τὴ ν ἀ πὸ Πέ τρου καὶ Παύ λου φυτεί αν γενηθεῖ σαν̔ Ρωμαί ων τε καὶ Κορινθί ων συνεκερά σατε. καὶ γὰ ρ ἄ μφω καὶ εἰ ς τὴ ν ἡ μετέ ραν Κό ρινθον φυτεύ σαντες ἡ μᾶ ς ὁ μοί ως ἐ δί δαξαν, ὁ μοί ως δὲ καὶ εἰ ς τὴ ν̓ Ιταλί αν ὁ μό σε διδά ξαντες ἐ μαρτύ ρησαν κατὰ τὸ ν αὐ τὸ ν καιρό ν.” καὶ ταῦ τα δέ, ὡ ς ἂ ν ἔ τι μᾶ λλον πιστωθεί η τὰ τῆ ς ἱ στορί ας.
2.0.26.1
Αὖ θις δ̓ ὁ̓ Ιώ σηπος πλεῖ στα ὅ σα περὶ τῆ ς τὸ πᾶ ν̓ Ιουδαί ων ἔ θνος καταλαβού σης διελθὼ ν συμφορᾶ ς, δηλοῖ κατὰ λέ ξιν ἐ πὶ πλεί στοις ἄ λλοις μυρί ους ὅ σους τῶ ν παρὰ̓ Ιουδαί οις τετιμημέ νων μά στιξιν αἰ κισθέ ντας ἐ ν αὐ τῇ τῇ̔ Ιερουσαλὴ μ ἀ νασταυρωθῆ ναι ὑ πὸ Φλώ ρου: τοῦ τον δὲ εἶ ναι τῆ ς̓ Ιουδαί ας ἐ πί τροπον, ὁ πηνί κα τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἀ ναρριπισθῆ ναι τοῦ πολέ μου, ἔ τους δωδεκά του τῆ ς Νέ ρωνος ἡ γεμονί ας, συνέ βη.
2.0.26.2
εἶ τα δὲ καὶ καθ̓ ὅ λην τὴ ν Συρί αν ἐ πὶ τῇ τῶ ν̓ Ιουδαί ων ἀ ποστά σει δεινή ν φησι κατειληφέ ναι ταραχή ν, πανταχό σε τῶ ν ἀ πὸ τοῦ ἔ θνους πρὸ ς τῶ ν κατὰ πό λιν ἐ νοί κων ὡ ς ἂ ν πολεμί ων ἀ νηλεῶ ς πορθουμέ νων, ὥ στε ὁ ρᾶ ν τὰ ς πό λεις μεστὰ ς ἀ τά φων σωμά των καὶ νεκροὺ ς ἅ μα νηπί οις γέ ροντας ἐ ρριμμέ νους γύ ναιά τε μηδὲ τῆ ς ἐ π̓ αἰ δῷ σκέ πης μετειληφό τα, καὶ πᾶ σαν μὲ ν τὴ ν ἐ παρχί αν μεστὴ ν ἀ διηγή των συμφορῶ ν, μεί ζονα δὲ τῶ ν ἑ κά στοτε τολμωμέ νων τὴ ν ἐ πὶ τοῖ ς ἀ πειλουμέ νοις ἀ νά τασιν. ταῦ τα κατὰ λέ ξιν ὁ̓ Ιώ σηπος. καὶ τὰ μὲ ν κατὰ̓ Ιουδαί ους ἐ ν τού τοις ἦ ν.