Ecclesiastical History
Eusebius of Caesarea (eusebius)Ecclesiast 3 · textus-receptusMore by Eusebius of Caesarea (eusebius)
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/eusebius-of-caesarea" aria-label="More works by Eusebius of Caesarea (eusebius)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
3.0.0.0
Τά δε καὶ ἡ γ περιέ χει βί βλος τῆ ς̓ Εκκλησιαστικῆ ς ἱ στορί ας Ἅ Οποι γῆ ς ἐ κή ρυξαν τὸ ν Χριστὸ ν οἱ ἀ πό στολοι. Β Τί ς πρῶ τος τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας προέ στη. Γ Περὶ τῶ ν ἐ πιστολῶ ν τῶ ν ἀ ποστό λων. Δ Περὶ τῆ ς πρώ της τῶ ν ἀ ποστό λων διαδοχῆ ς. Ε Περὶ τῆ ς μετὰ τὸ ν Χριστὸ ν ὑ στά της̓ Ιουδαί ων πολιορκί ας.* ς Περὶ τοῦ πιέ σαντος αὐ τοὺ ς λιμοῦ. Ζ Περὶ τῶ ν τοῦ Χριστοῦ προρρή σεων. Η Περὶ τῶ ν πρὸ τοῦ πολέ μου σημεί ων. Θ Περὶ̓ Ιωσή που καὶ ὧ ν κατέ λιπεν συγγραμμά των. Ἵ Οπως τῶ ν θεί ων μνημονεύ ει βιβλί ων. ΙἉ Ως μετὰ̓ Ιά κωβον ἡ γεῖ ται Συμεὼ ν τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ κκλησί ας. ΙΒ̔ Ως Οὐ εσπασιανὸ ς τοὺ ς ἐ κ Δαυὶ δ ἀ ναζητεῖ σθαι προστά ττει. ΙΓ̔ Ως δεύ τερος̓ Αλεξανδρέ ων ἡ γεῖ ταἰ Αβί λιος. ΙΔ̔ Ως καὶ̔ Ρωμαί ων δεύ τερος̓ Ανέ γκλητος ἐ πισκοπεῖ. ΙἙ Ως τρί τος μετ̓ αὐ τὸ ν Κλή μης. Ις Περὶ τῆ ς Κλή μεντος ἐ πιστολῆ ς. ΙΖ Περὶ τοῦ κατὰ Δομετιανὸ ν διωγμοῦ. ΙΗ Περὶ̓ Ιωά ννου τοῦ ἀ ποστό λου καὶ τῆ ς̓ Αποκαλύ ψεως. ΙΘ̔ Ως Δομετιανὸ ς τοὺ ς ἀ πὸ γέ νους Δαυὶ δ ἀ ναιρεῖ σθαι προστά ττει. Κ Περὶ τῶ ν πρὸ ς γέ νους τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν. ΚἉ Ως τῆ ς̓ Αλεξανδρέ ων ἐ κκλησί ας τρί τος ἡ γεῖ ται Κέ ρδων. ΚΒ̔ Ως τῆ ς̓ Αντιοχέ ων δεύ τερος̓ Ιγνά τιος. ΚΓ̔ Ιστορί α περὶ̓ Ιωά ννου τοῦ ἀ ποστό λου. ΚΔ Περὶ τῆ ς τά ξεως τῶ ν εὐ αγγελί ων. ΚΕ Περὶ τῶ ν ὁ μολογουμέ νων θεί ων γραφῶ ν καὶ τῶ ν μὴ τοιού των. Κς Περὶ Μενά νδρου τοῦ γό ητος. ΚΖ Περὶ τῆ ς τῶ ν̓ Εβιωναί ων αἱ ρέ σεως. ΚΗ Περὶ Κηρί νθου αἱ ρεσιά ρχου. ΚΘ Περὶ Νικολά ου καὶ τῶ ν ἐ ξ αὐ τοῦ κεκλημέ νων. Λ Περὶ τῶ ν ἐ ν συζυγί αις ἐ ξετασθέ ντων ἀ ποστό λων. ΛΑ Περὶ τῆ ς̓ Ιωά ννου καὶ Φιλί ππου τελευτῆ ς. ΛΒ̔́ Οπως Συμεὼ ν ὁ ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ πί σκοπος ἐ μαρτύ ρησεν. ΛΓ̔́ Οπως Τραϊ ανὸ ς ζητεῖ σθαι Χριστιανοὺ ς ἐ κώ λυσεν. ΛΔ̔ Ως τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας τέ ταρτος Εὐ ά ρεστος ἡ γεῖ ται. ΛἙ Ως τρί τος τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις̓ Ιοῦ στος. Λς Περὶ̓ Ιγνατί ου καὶ τῶ ν ἐ πιστολῶ ν αὐ τοῦ. ΛΖ Περὶ τῶ ν εἰ ς ἔ τι τό τε διαπρεπό ντων εὐ αγγελιστῶ ν. ΛΗ Περὶ τῆ ς Κλή μεντος ἐ πιστολῆ ς καὶ τῶ ν ψευδῶ ς εἰ ς αὐ τὸ ν ἀ ναφερομέ νων. ΛΘ Περὶ τῶ ν Παπί α συγγραμμά των.
3.0.1.1
Τὰ μὲ ν δὴ κατὰ̓ Ιουδαί ους ἐ ν τού τοις ἦ ν: τῶ ν δὲ ἱ ερῶ ν τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἀ ποστό λων τε καὶ μαθητῶ ν ἐ φ̓ ἅ πασαν κατασπαρέ ντων τὴ ν οἰ κουμέ νην, Θωμᾶ ς μέ ν, ὡ ς ἡ παρά δοσις περιέ χει, τὴ ν Παρθί αν εἴ ληχεν,̓ Ανδρέ ας δὲ τὴ ν Σκυθί αν,̓ Ιωά ννης τὴ ν̓ Ασί αν, πρὸ ς οὓ ς καὶ διατρί ψας ἐ ν̓ Εφέ σῳ τελευτᾷ, Πέ τρος
3.0.1.2
δ̓ ἐ ν Πό ντῳ καὶ Γαλατί ᾳ καὶ Βιθυνί ᾳ Καππαδοκί ᾳ τε καὶ̓ Ασί ᾳ κεκηρυχέ ναι τοῖ ς ἐ κ διασπορᾶ ς̓ Ιουδαί οις ἔ οικεν: ὃ ς καὶ ἐ πὶ τέ λει ἐ ν̔ Ρώ μῃ γενό μενος, ἀ νεσκολοπί σθη κατὰ κεφαλῆ ς,
3.0.1.3
οὕ τως αὐ τὸ ς ἀ ξιώ σας παθεῖ ν. τί δεῖ περὶ Παύ λου λέ γειν, ἀ πὸ̔ Ιερουσαλὴ μ μέ χρι τοῦ̓ Ιλλυρικοῦ πεπληρωκό τος τὸ εὐ αγγέ λιον τοῦ Χριστοῦ καὶ ὕ στερον ἐ ν τῇ̔ Ρώ μῃ ἐ πὶ Νέ ρωνος μεμαρτυρηκό τος; ταῦ τἀ Ωριγέ νει κατὰ λέ ξιν ἐ ν τρί τῳ τό μῳ τῶ ν εἰ ς τὴ ν Γέ νεσιν ἐ ξηγητικῶ ν εἴ ρηται.
3.0.2.1
Τῆ ς δὲ̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας μετὰ τὴ ν Παύ λου καὶ Πέ τρου μαρτυρί αν πρῶ τος κληροῦ ται τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν Λί νος. μνημονεύ ει τού του Τιμοθέ ῳ γρά φων ἀ πὸ̔ Ρώ μης ὁ Παῦ λος κατὰ τὴ ν ἐ πὶ τέ λει τῆ ς ἐ πιστολῆ ς πρό σρησιν.
3.0.3.1
Πέ τρου μὲ ν οὖ ν ἐ πιστολὴ μί α, ἡ λεγομέ νη αὐ τοῦ προτέ ρα, ἀ νωμολό γηται, ταύ τῃ δὲ καὶ οἱ πά λαι πρεσβύ τεροι ὡ ς ἀ ναμφιλέ κτῳ ἐ ν τοῖ ς σφῶ ν αὐ τῶ ν κατακέ χρηνται συγγρά μμασιν: τὴ ν δὲ φερομέ νην δευτέ ραν οὐ κ ἐ νδιά θηκον μὲ ν εἶ ναι παρειλή φαμεν, ὅ μως δὲ πολλοῖ ς χρή σιμος φανεῖ σα, μετὰ τῶ ν ἄ λλων ἐ σπουδά σθη γραφῶ ν.
3.0.3.2
τό γε μὴ ν τῶ ν ἐ πικεκλημέ νων αὐ τοῦ Πρά ξεων καὶ τὸ κατ̓ αὐ τὸ ν ὠ νομασμέ νον εὐ αγγέ λιον τό τε λεγό μενον αὐ τοῦ Κή ρυγμα καὶ τὴ ν καλουμέ νην̓ Αποκά λυψιν οὐ δ̓ ὅ λως ἐ ν καθολικοῖ ς ἴ σμεν παραδεδομέ να, ὅ τι μή τε ἀ ρχαί ων μή τε μὴ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς τις ἐ κκλησιαστικὸ ς συγγραφεὺ ς ταῖ ς ἐ ξ αὐ τῶ ν συνεχρή σατο
3.0.3.3
μαρτυρί αις. προϊ ού σης δὲ τῆ ς ἱ στορί ας πρού ργου ποιή σομαι σὺ ν ταῖ ς διαδοχαῖ ς ὑ ποσημή νασθαι τί νες τῶ ν κατὰ χρό νους ἐ κκλησιαστικῶ ν συγγραφέ ων ὁ ποί αις κέ χρηνται τῶ ν ἀ ντιλεγομέ νων, τί να τε περὶ τῶ ν ἐ νδιαθή κων καὶ ὁ μολογουμέ νων γραφῶ ν
3.0.3.4
καὶ ὅ σα περὶ τῶ ν μὴ τοιού των αὐ τοῖ ς εἴ ρηται. ἀ λλὰ τὰ μὲ ν ὀ νομαζό μενα Πέ τρου, ὧ ν μό νην μί αν γνησί αν ἔ γνων ἐ πιστολὴ ν καὶ παρὰ τοῖ ς πά λαι πρεσβυτέ ροις ὁ μολογουμέ νην, τοσαῦ τα:
3.0.3.5
τοῦ δὲ Παύ λου πρό δηλοι καὶ σαφεῖ ς αἱ δεκατέ σσαρες: ὅ τι γε μή ν τινες ἠ θετή κασι τὴ ν πρὸ ς̔ Εβραί ους, πρὸ ς τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας ὡ ς μὴ Παύ λου οὖ σαν αὐ τὴ ν ἀ ντιλέ γεσθαι φή σαντες, οὐ δί καιον ἀ γνοεῖ ν: καὶ τὰ περὶ ταύ της δὲ τοῖ ς πρὸ ἡ μῶ ν εἰ ρημέ να κατὰ καιρὸ ν παραθή σομαι. οὐ δὲ μὴ ν τὰ ς λεγομέ νας αὐ τοῦ Πρά ξεις ἐ ν ἀ ναμφιλέ κτοις παρεί ληφα.
3.0.3.6
ἐ πεὶ δ̓ ὁ αὐ τὸ ς ἀ πό στολος ἐ ν ταῖ ς ἐ πὶ τέ λει προσρή σεσιν τῆ ς πρὸ ς̔ Ρωμαί ους μνή μην πεποί ηται μετὰ τῶ ν ἄ λλων καὶ̔ Ερμᾶ, οὗ φασιν ὑ πά ρχειν τὸ τοῦ Ποιμέ νος βιβλί ον, ἰ στέ ον ὡ ς καὶ τοῦ το πρὸ ς μέ ν τινων ἀ ντιλέ λεκται, δἰ οὓ ς οὐ κ ἂ ν ἐ ν ὁ μολογουμέ νοις τεθεί η, ὑ φ̓ ἑ τέ ρων δὲ ἀ ναγκαιό τατον οἷ ς μά λιστα δεῖ στοιχειώ σεως εἰ σαγωγικῆ ς, κέ κριται: ὅ θεν ἤ δη καὶ ἐ ν ἐ κκλησί αις ἴ σμεν αὐ τὸ δεδημοσιευμέ νον, καὶ τῶ ν παλαιτά των δὲ συγγραφέ ων κεχρημέ νους τινὰ ς αὐ τῷ κατεί ληφα.
3.0.3.7
ταῦ τα εἰ ς παρά στασιν τῶ ν τε ἀ ναντιρρή των καὶ τῶ ν μὴ παρὰ πᾶ σιν ὁ μολογουμέ νων θεί ων γραμμά των εἰ ρή σθω.
3.0.4.1
̔́ Οτι μὲ ν οὖ ν τοῖ ς ἐ ξ ἐ θνῶ ν κηρύ σσων ὁ Παῦ λος τοὺ ς ἀ πὸ̔ Ιερουσαλὴ μ καὶ κύ κλῳ μέ χρι τοῦ̓ Ιλλυρικοῦ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν καταβέ βλητο θεμελί ους, δῆ λον ἐ κ τῶ ν αὐ τοῦ γέ νοιτ̓ ἂ ν φωνῶ ν καὶ ἀ φ̓ ὧ ν ὁ Λουκᾶ ς ἐ ν ταῖ ς Πρά ξεσιν ἱ στό ρησεν: καὶ ἐ κ τῶ ν
3.0.4.2
Πέ τρου δὲ λέ ξεων ἐ ν ὁ πό σαις καὶ οὗ τος ἐ παρχί αις τοὺ ς ἐ κ περιτομῆ ς τὸ ν Χριστὸ ν εὐ αγγελιζό μενος τὸ ν τῆ ς καινῆ ς διαθή κης παρεδί δου λό γον, σαφὲ ς ἂ ν εἴ η ἀ φ̓ ἧ ς εἰ ρή καμεν ὁ μολογουμέ νης αὐ τοῦ ἐ πιστολῆ ς, ἐ ν ᾗ τοῖ ς ἐ ξ̔ Εβραί ων οὖ σιν ἐ ν διασπορᾷ Πό ντου καὶ Γαλατί ας Καππαδοκί ας τε καὶ̓ Ασί ας καὶ Βιθυνί ας γρά φει.
3.0.4.3
ὅ σοι δὲ τού των καὶ τί νες γνή σιοι ζηλωταὶ γεγονό τες τὰ ς πρὸ ς αὐ τῶ ν ἱ δρυθεί σας ἱ κανοὶ ποιμαί νειν ἐ δοκιμά σθησαν ἐ κκλησί ας, οὐ ῥ ᾴ διον εἰ πεῖ ν, μὴ ὅ τι γε ὅ σους ἄ ν τις ἐ κ τῶ ν Παύ λου φωνῶ ν ἀ ναλέ ξοιτο:
3.0.4.4
τού του γὰ ρ οὖ ν μυρί οι συνεργοὶ καί, ὡ ς αὐ τὸ ς ὠ νό μασεν, συστρατιῶ ται γεγό νασιν, ὧ ν οἱ πλεί ους ἀ λή στου πρὸ ς αὐ τοῦ μνή μης ἠ ξί ωνται, διηνεκῆ τὴ ν περὶ αὐ τῶ ν μαρτυρί αν ταῖ ς ἰ δί αις ἐ πιστολαῖ ς ἐ γκαταλέ ξαντος, οὐ μὴ ν ἀ λλὰ καὶ ὁ Λουκᾶ ς ἐ ν ταῖ ς Πρά ξεσιν τοὺ ς γνωρί μους αὐ τοῦ καταλέ γων
3.0.4.5
ἐ ξ ὀ νό ματος αὐ τῶ ν μνημονεύ ει. Τιμό θεό ς γε μὴ ν τῆ ς ἐ ν̓ Εφέ σῳ παροικί ας ἱ στορεῖ ται πρῶ τος τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν εἰ ληχέ ναι,
3.0.4.6
ὡ ς καὶ Τί τος τῶ ν ἐ πὶ Κρή της ἐ κκλησιῶ ν. Λουκᾶ ς δὲ τὸ μὲ ν γέ νος ὢ ν τῶ ν ἀ π̓̓ Αντιοχεί ας, τὴ ν ἐ πιστή μην δὲ ἰ ατρό ς, τὰ πλεῖ στα συγγεγονὼ ς τῷ Παύ λῳ, καὶ τοῖ ς λοιποῖ ς δὲ οὐ παρέ ργως τῶ ν ἀ ποστό λων ὡ μιληκώ ς, ἧ ς ἀ πὸ τού των προσεκτή σατο ψυχῶ ν θεραπευτικῆ ς ἐ ν δυσὶ ν ἡ μῖ ν ὑ ποδεί γματα θεοπνεύ στοις κατέ λιπεν βιβλί οις, τῷ τε εὐ αγγελί ῳ, ὃ καὶ χαρά ξαι μαρτύ ρεται καθ̓ ἃ παρέ δοσαν αὐ τῷ οἱ ἀ π̓ ἀ ρχῆ ς αὐ τό πται καὶ ὑ πηρέ ται γενό μενοι τοῦ λό γου, οἷ ς καί φησιν ἔ τ̓ ἄ νωθεν ἅ πασι παρηκολουθηκέ ναι, καὶ ταῖ ς τῶ ν ἀ ποστό λων Πρά ξεσιν, ἃ ς οὐ κέ τι δἰ ἀ κοῆ ς, ὀ φθαλμοῖ ς δὲ παραλαβὼ ν συνετά ξατο.
3.0.4.7
φασὶ ν δ̓ ὡ ς ἄ ρα τοῦ κατ̓ αὐ τὸ ν εὐ αγγελί ου μνημονεύ ειν ὁ Παῦ λος εἴ ωθεν, ὁ πηνί κα ὡ ς περὶ ἰ δί ου τινὸ ς εὐ αγγελί ου γρά φων ἔ λεγεν“ κατὰ τὸ εὐ αγγέ λιό ν μου.”
3.0.4.8
τῶ ν δὲ λοιπῶ ν ἀ κολού θων τοῦ Παύ λου Κρή σκης μὲ ν ἐ πὶ τὰ ς Γαλλί ας στειλά μενος ὑ π̓ αὐ τοῦ μαρτυρεῖ ται, Λί νος δὲ, οὗ μέ μνηται συνό ντος ἐ πὶ̔ Ρώ μης αὐ τῷ κατὰ τὴ ν δευτέ ραν πρὸ ς Τιμό θεον ἐ πιστολή ν, πρῶ τος μετὰ Πέ τρον τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν ἤ δη πρό τερον κληρωθεὶ ς δεδή λωται:
3.0.4.9
ἀ λλὰ καὶ ὁ Κλή μης, τῆ ς̔ Ρωμαί ων καὶ αὐ τὸ ς ἐ κκλησί ας τρί τος ἐ πί σκοπος καταστά ς, Παύ λου συνεργὸ ς καὶ συναθλητὴ ς
3.0.4.10
γεγονέ ναι πρὸ ς αὐ τοῦ μαρτυρεῖ ται. ἐ πὶ τού τοις καὶ τὸ ν̓ Αρεοπαγί την ἐ κεῖ νον, Διονύ σιος ὄ νομα αὐ τῷ, ὃ ν ἐ ν ταῖ ς Πρά ξεσι μετὰ τὴ ν ἐ ν̓ Αρεί ῳ πά γῳ πρὸ ς̓ Αθηναί ους Παύ λου δημηγορί αν πρῶ τον πιστεῦ σαι ἀ νέ γραψεν ὁ Λουκᾶ ς, τῆ ς ἐ ν̓ Αθή ναις ἐ κκλησί ας πρῶ τον ἐ πί σκοπον ἀ ρχαί ων τις ἕ τερος Διονύ σιος, τῆ ς Κορινθί ων παροικί ας ποιμή ν, γεγονέ ναι ἱ στορεῖ.
3.0.4.11
ἀ λλὰ γὰ ρ ὁ δῷ προβαί νουσιν, ἐ πὶ καιροῦ τὰ τῆ ς κατὰ χρό νους τῶ ν ἀ ποστό λων διαδοχῆ ς ἡ μῖ ν εἰ ρή σεται: νῦ ν δ̓ ἐ πὶ τὰ ἑ ξῆ ς ἴ ωμεν τῆ ς ἱ στορί ας.
3.0.5.1
Μετὰ Νέ ρωνα δέ κα πρὸ ς τρισὶ ν ἔ τεσιν τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἐ πικρατή σαντα τῶ ν ἀ μφὶ Γά λβαν καὶ̓́ Οθωνα ἐ νιαυτὸ ν ἐ πὶ μησὶ ν ἓ ξ διαγενομέ νων, Οὐ εσπασιανό ς, ταῖ ς κατὰ̓ Ιουδαί ων παρατά ξεσιν λαμπρυνό μενος, βασιλεὺ ς ἐ π̓ αὐ τῆ ς ἀ ναδεί κνυται τῆ ς̓ Ιουδαί ας, αὐ τοκρά τωρ πρὸ ς τῶ ν αὐ τό θι στρατοπέ δων ἀ ναγορευθεί ς. τὴ ν ἐ πὶ̔ Ρώ μης οὖ ν αὐ τί κα στειλά μενος, Τί τῳ τῷ παιδὶ τὸ ν κατὰ̓ Ιουδαί ων
3.0.5.2
ἐ γχειρί ζει πό λεμον. μετά γε μὴ ν τὴ ν τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἀ νά ληψιν̓ Ιουδαί ων πρὸ ς τῷ κατ̓ αὐ τοῦ τολμή ματι ἤ δη καὶ κατὰ τῶ ν ἀ ποστό λων αὐ τοῦ πλεί στας ὅ σας ἐ πιβουλὰ ς μεμηχανημέ νων, πρώ του τε Στεφά νου λί θοις ὑ π̓ αὐ τῶ ν ἀ νῃ ρημέ νου, εἶ τα δὲ μετ̓ αὐ τὸ ν̓ Ιακώ βου, ὃ ς ἦ ν Ζεβεδαί ου μὲ ν παῖ ς, ἀ δελφὸ ς δὲ̓ Ιωά ννου, τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ποτμηθέ ντος, ἐ πὶ πᾶ σί τἐ Ιακώ βου, τοῦ τὸ ν αὐ τό θι τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς θρό νον πρώ του μετὰ τὴ ν τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἀ νά ληψιν κεκληρωμέ νου, τὸ ν προδηλωθέ ντα τρό πον μεταλλά ξαντος, τῶ ν τε λοιπῶ ν ἀ ποστό λων μυρί α εἰ ς θά νατον ἐ πιβεβουλευμέ νων καὶ τῆ ς μὲ ν̓ Ιουδαί ας γῆ ς ἀ πεληλαμέ νων, ἐ πὶ δὲ τῇ τοῦ κηρύ γματος διδασκαλί ᾳ τὴ ν εἰ ς σύ μπαντα τὰ ἔ θνη στειλαμέ νων πορεί αν σὺ ν δυνά μει τοῦ Χριστοῦ, φή σαντος αὐ τοῖ ς“ πορευθέ ντες μαθητεύ σατε πά ντα τὰ ἔ θνη ἐ ν τῷ ὀ νό ματί
3.0.5.3
μου,” οὐ μὴ ν ἀ λλὰ καὶ τοῦ λαοῦ τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ κκλησί ας κατά τινα χρησμὸ ν τοῖ ς αὐ τό θι δοκί μοις δἰ ἀ ποκαλύ ψεως ἐ κδοθέ ντα πρὸ τοῦ πολέ μου μεταναστῆ ναι τῆ ς πό λεως καί τινα τῆ ς Περαί ας πό λιν οἰ κεῖ ν κεκελευσμέ νου, Πέ λλαν αὐ τὴ ν ὀ νομά ζουσιν, ἐ ν ᾗ τῶ ν εἰ ς Χριστὸ ν πεπιστευκό των ἀ πὸ τῆ ς̔ Ιερουσαλὴ μ μετῳ κισμέ νων, ὡ ς ἂ ν παντελῶ ς ἐ πιλελοιπό των ἁ γί ων ἀ νδρῶ ν αὐ τή ν τε τὴ ν̓ Ιουδαί ων βασιλικὴ ν μητρό πολιν καὶ σύ μπασαν τὴ ν̓ Ιουδαί αν γῆ ν, ἡ ἐ κ θεοῦ δί κη λοιπὸ ν αὐ τοὺ ς ἅ τε τοσαῦ τα εἴ ς τε τὸ ν Χριστὸ ν καὶ τοὺ ς ἀ ποστό λους αὐ τοῦ παρηνομηκό τας μετῄ ει, τῶ ν ἀ σεβῶ ν ἄ ρδην τὴ ν γενεὰ ν αὐ τὴ ν ἐ κεί νην ἐ ξ ἀ νθρώ πων ἀ φανί ζουσα.
3.0.5.4
ὅ σα μὲ ν οὖ ν τηνικά δε κατὰ πά ντα τό πον ὅ λῳ τῷ ἔ θνει συνερρύ η κακά, ὅ πως τε μά λιστα οἱ τῆ ς̓ Ιουδαί ας οἰ κή τορες εἰ ς ἔ σχατα περιηλά θησαν συμφορῶ ν, ὁ πό σαι τε μυριά δες ἡ βηδὸ ν γυναιξὶ ν ἅ μα καὶ παισὶ ξί φει καὶ λιμῷ καὶ μυρί οις ἄ λλοις εἴ δεσι περιπεπτώ κασιν θανά του, πό λεώ ν τἐ Ιουδαϊ κῶ ν ὅ σαι τε καὶ οἷ αι γεγό νασιν πολιορκί αι, ἀ λλὰ καὶ ὁ πό σα οἱ ἐ π̓ αὐ τὴ ν̔ Ιερουσαλὴ μ ὡ ς ἂ ν ἐ πὶ μητρό πολιν ὀ χυρωτά την καταπεφευγό τες δεινὰ καὶ πέ ρα δεινῶ ν ἑ ορά κασι, τοῦ τε παντὸ ς πολέ μου τὸ ν τρό πον καὶ τῶ ν ἐ ν τού τῳ γεγενημέ νων ἐ ν μέ ρει ἕ καστα, καὶ ὡ ς ἐ πὶ τέ λει τὸ πρὸ ς τῶ ν προφητῶ ν ἀ νηγορευμέ νον βδέ λυγμα τῆ ς ἐ ρημώ σεως ἐ ν αὐ τῷ κατέ στη τῷ πά λαι τοῦ θεοῦ περιβοή τῳ νεῷ, παντελῆ φθορὰ ν καὶ ἀ φανισμὸ ν ἔ σχατον τὸ ν διὰ πυρὸ ς ὑ πομεί ναντι, πά ρεστιν ὅ τῳ φί λον, ἐ π̓ ἀ κριβὲ ς ἐ κ τῆ ς τῷ̓ Ιωσή πῳ γραφεί σης ἀ ναλέ ξασθαι ἱ στορί ας:
3.0.5.5
ὡ ς δὲ ὁ αὐ τὸ ς οὗ τος τῶ ν ἀ θροισθέ ντων ἀ πὸ τῆ ς̓ Ιουδαί ας ἁ πά σης ἐ ν ἡ μέ ραις τῆ ς τοῦ πά σχα ἑ ορτῆ ς ὥ σπερ ἐ ν εἰ ρκτῇ ῥ ή μασιν αὐ τοῖ ς ἀ ποκλεισθῆ ναι εἰ ς τὰ̔ Ιεροσό λυμα ἀ μφὶ τριακοσί ας μυριά δας τὸ πλῆ θος ἱ στορεῖ, ἀ ναγκαῖ ον ὑ ποσημή νασθαι.
3.0.5.6
χρῆ ν δ̓ οὖ ν ἐ ν αἷ ς ἡ μέ ραις τὸ ν πά ντων σωτῆ ρα καὶ εὐ εργέ την Χριστό ν τε τοῦ θεοῦ τὰ κατὰ τὸ πά θος διατέ θεινται, ταῖ ς αὐ ταῖ ς ὥ σπερ ἐ ν εἱ ρκτῇ κατακλεισθέ ντας τὸ ν μετελθό ντα αὐ τοὺ ς ὄ λεθρον πρὸ ς τῆ ς θεί ας δί κης καταδέ ξασθαι.
3.0.5.7
Παρελθὼ ν δὴ τὰ τῶ ν ἐ ν μέ ρει συμβεβηκό των αὐ τοῖ ς ὅ σα διὰ ξί φους καὶ ἄ λλῳ τρό πῳ κατ̓ αὐ τῶ ν ἐ γκεχεί ρηται, μό νας τὰ ς διὰ τοῦ λιμοῦ ἀ ναγκαῖ ον ἡ γοῦ μαι συμφορὰ ς παραθέ σθαι, ὡ ς ἂ ν ἐ κ μέ ρους ἔ χοιεν οἱ τῇ δε τῇ γραφῇ ἐ ντυγχά νοντες εἰ δέ ναι ὅ πως αὐ τοὺ ς τῆ ς εἰ ς τὸ ν Χριστὸ ν τοῦ θεοῦ παρανομί ας οὐ κ εἰ ς μακρὸ ν ἡ ἐ κ θεοῦ μετῆ λθεν τιμωρί α.
3.0.6.1
φέ ρε δὴ οὖ ν, τῶ ν̔ Ιστοριῶ ν τὴ ν πέ μπτην τοῦ̓ Ιωσή που μετὰ χεῖ ρας αὖ θις ἀ ναλαβώ ν, τῶ ν τό τε πραχθέ ντων δί ελθε τὴ ν τραγῳ δί αν:“ τοῖ ς γε μὴ ν εὐ πό ροις” φησί“ καὶ τὸ μέ νειν πρὸ ς ἀ πωλεί ας ἴ σον ἦ ν: προφά σει γὰ ρ αὐ τομολί ας ἀ νῃ ρεῖ τό τις διὰ τὴ ν οὐ σί αν. τῷ λιμῷ δ̓ ἡ ἀ πό νοια τῶ ν στασιαστῶ ν συνή κμαζεν, καὶ καθ̓
3.0.6.2
ἡ μέ ραν ἀ μφό τερα προσεξεκά ετο τὰ δεινά. φανερὸ ς μέ ν γε οὐ δαμοῦ σῖ τος ἦ ν, ἐ πεισπηδῶ ντες δὲ διηρεύ νων τὰ ς οἰ κί ας, ἔ πειθ̓ εὑ ρό ντες μὲ ν ὡ ς ἀ ρνησαμέ νους ᾐ κί ζοντο, μὴ εὑ ρό ντες δὲ ὡ ς ἐ πιμελέ στερον κρύ ψαντας ἐ βασά νιζον. τεκμή ριον δὲ τοῦ τ̓ ἔ χειν καὶ μή, τὰ σώ ματα τῶ ν ἀ θλί ων: ὧ ν οἱ μὲ ν ἔ τι συνεστῶ τες εὐ πορεῖ ν τροφῆ ς ἐ δό κουν, οἱ τηκό μενοι δὲ ἤ δη παρωδεύ οντο, καὶ κτεί νειν ἄ λογον ἐ δό κει τοὺ ς ὑ π̓ ἐ νδεί ας τεθνηξομέ νους αὐ τί κα.
3.0.6.3
πολλοὶ δὲ λά θρα τὰ ς κτή σεις ἑ νὸ ς ἀ ντικατηλλά ξαντο μέ τρου, πυρῶ ν μέ ν, εἰ πλουσιώ τεροι τυγχά νοιεν ὄ ντες, οἱ δὲ πενέ στεροι κριθῆ ς: ἔ πειτα κατακλεί οντες ἑ αυτοὺ ς εἰ ς τὰ μυχαί τατα τῶ ν οἰ κιῶ ν, τινὲ ς μὲ ν ὑ π̓ ἄ κρας ἐ νδεί ας ἀ νέ ργαστον τὸ ν σῖ τον ἤ σθιον, οἳ δ̓ ἔ πεσσον ὡ ς ἥ τε ἀ νά γκη καὶ τὸ δέ ος παρῄ νει,
3.0.6.4
καὶ τρά πεζα μὲ ν οὐ δαμοῦ παρετί θετο, τοῦ δὲ πυρὸ ς ὑ φέ λκοντες ἔ τ̓ ὠ μὰ τὰ σιτί α διή ρπαζον. ἐ λεεινὴ δ̓ ἦ ν ἡ τροφὴ καὶ δακρύ ων ἄ ξιος ἡ θέ α, τῶ ν μὲ ν δυνατωτέ ρων πλεονεκτού ντων, τῶ ν δὲ ἀ σθενῶ ν ὀ δυρομέ νων.
3.0.6.5
πά ντων μὲ ν δὴ παθῶ ν ὑ περί σταται λιμό ς, οὐ δὲ ν δ̓ οὕ τως ἀ πό λλυσιν ὡ ς αἰ δῶ: τὸ γὰ ρ ἄ λλως ἐ ντροπῆ ς ἄ ξιον ἐ ν τού τῳ καταφρονεῖ ται. γυναῖ κες γοῦ ν ἀ νδρῶ ν καὶ παῖ δες πατέ ρων καί. τὸ οἰ κτρό τατον, μητέ ρες νηπί ων ἐ ξή ρπαζον ἐ ξ αὐ τῶ ν τῶ ν στομά των τὰ ς τροφά ς, καὶ τῶ ν φιλτά των ἐ ν χερσὶ μαραινομέ νων οὐ κ ἦ ν φειδὼ τοὺ ς τοῦ ζῆ ν ἀ φελέ σθαι σταλαγμού ς.
3.0.6.6
τοιαῦ τα δ̓ ἐ σθί οντες, ὅ μως οὐ διελά νθανον, πανταχοῦ δ̓ ἐ φί σταντο οἱ στασιασταὶ καὶ τού των ταῖ ς ἁ ρπαγαῖ ς. ὁ πό τε γὰ ρ κατί δοιεν ἀ ποκεκλεισμέ νην οἰ κί αν, σημεῖ ον ἦ ν τοῦ το τοὺ σ2ἔ νδον προσφέ ρεσθαι τροφή ν, εὐ θέ ως δ̓ ἐ ξαρά ξαντες τὰ ς θύ ρας εἰ σεπή δων, καὶ μό νον οὐ κ ἐ κ τῶ ν φαρύ γγων ἀ ναθλί βοντες τὰ ς ἀ κό λους ἀ νέ φερον.
3.0.6.7
ἐ τύ πτοντο δὲ γέ ροντες ἀ ντεχό μενοι τῶ ν σιτί ων, καὶ κό μης ἐ σπαρά σσοντο γυναῖ κες συγκαλύ πτουσαι τὰ ἐ ν χερσί ν, οὐ δέ τις ἦ ν οἶ κτος πολιᾶ ς ἢ νηπί ων, ἀ λλὰ συνεπαί ροντες τὰ παιδί α τῶ ν ψωμῶ ν ἐ κκρεμά μενα κατέ σειον εἰ ς ἔ δαφος.
3.0.6.8
τοῖ ς δὲ φθά σασι τὴ ν εἰ σδρομὴ ν αὐ τῶ ν καὶ προκαταπιοῦ σιν τὸ ἁ ρπαγησό μενον ὡ ς ἀ δικηθέ ντες ἦ σαν ὠ μό τεροι, δεινὰ ς δὲ βασά νων ὁ δοὺ ς ἐ πενό ουν πρὸ ς ἔ ρευναν τροφῆ ς, ὀ ρό βοις μὲ ν ἐ μφρά ττοντες τοῖ ς ἀ θλί οις τοὺ ς τῶ ν αἰ δοί ων πό ρους, ῥ ά βδοις δ̓ ὀ ξεί αις ἀ ναπεί ροντες τὰ ς ἕ δρας: τὰ φρικτὰ δὲ καὶ ἀ κοαῖ ς ἔ πασχέ τις εἰ ς ἐ ξομολό γησιν ἑ νὸ ς ἄ ρτου καὶ ἵ να μηνύ σῃ δρά κα μί αν κεκρυμμέ νων ἀ λφί των.
3.0.6.9
οἱ βασανισταὶ δ̓ οὐ δ̓ ἐ πεί νων̔ καὶ γὰ ρ ἧ ττον ἂ ν ὠ μὸ ν ἦ ν τὸ μετὰ ἀ νά γκησ̓, γυμνά ζοντες δὲ τὴ ν ἀ πό νοιαν καὶ προπαρασκευά ζοντες ἑ αυτοῖ ς εἰ ς τὰ ς ἑ ξῆ ς ἡ μέ ρας
3.0.6.10
ἐ φό δια. τοῖ ς δ̓ ἐ πὶ τὴ ν̔ Ρωμαί ων φρουρὰ ν νύ κτωρ ἐ ξερπύ σασιν ἐ πὶ λαχά νων συλλογὴ ν ἀ γρί ων καὶ πό ας ὑ παντῶ ντες, ὅ τ̓ ἤ δη διαπεφευγέ ναι τοὺ ς πολεμί ους ἐ δό κουν, ἀ φή ρπαζον τὰ κομισθέ ντα, καὶ πολλά κις ἱ κετευό ντων καὶ τὸ φρικτό τατον ἐ πικαλουμέ νων ὄ νομα τοῦ θεοῦ μεταδοῦ ναί τι μέ ρος αὐ τοῖ ς ὧ ν κινδυνεύ σαντες ἤ νεγκαν, οὐ δ̓ ὁ τιοῦ ν μετέ δοσαν, ἀ γαπητὸ ν δ̓ ἦ ν τὸ μὴ καὶ προσαπολέ σθαι σεσυλημέ νον.”
3.0.6.11
Τού τοις μεθ̓ ἕ τερα ἐ πιφέ ρει λέ γων:“̓ Ιουδαί οις δὲ μετὰ τῶ ν ἐ ξό δων ἀ πεκό πη πᾶ σα σωτηρί ας ἐ λπί ς, καὶ βαθύ νας ἑ αυτὸ ν ὁ λιμὸ ς κατ̓ οἴ κους καὶ γενεὰ ς τὸ ν δῆ μον ἐ πεβό σκετο, καὶ τὰ μὲ ν τέ γη πεπλή ρωτο γυναικῶ ν καὶ βρεφῶ ν λελυμέ νων,
3.0.6.12
οἱ στενωποὶ δὲ γερό ντων νεκρῶ ν, παῖ δες δὲ καὶ νεανί αι διοιδοῦ ντες ὥ σπερ εἴ δωλα κατὰ τὰ ς ἀ γορὰ ς ἀ νειλοῦ ντο καὶ κατέ πιπτον ὅ πῃ τινὰ τὸ πά θος καταλαμβά νοι. θά πτειν δὲ τοὺ ς προσή κοντας οὔ τε ἴ σχυον οἱ κά μνοντες καὶ τὸ διευτονοῦ ν ὤ κνει διά τε τὸ πλῆ θος τῶ ν νεκρῶ ν καὶ τὸ κατὰ σφᾶ ς ἄ δηλον: πολλοὶ γοῦ ν τοῖ ς ὑ π̓ αὐ τῶ ν θαπτομέ νοις ἐ παπέ θνῃ σκον, πολλοὶ δ̓ ἐ πὶ τὰ ς θή κας, πρὶ ν ἐ πιστῆ ναι τὸ χρεώ ν,
3.0.6.13
προῆ λθον. οὔ τε δὲ θρῆ νος ἐ ν ταῖ ς συμφοραῖ ς οὔ τε ὀ λοφυρμὸ ς ἦ ν, ἀ λλ̓ ὁ λιμὸ ς ἤ λεγχε τὰ πά θη, ξηροῖ ς δὲ τοῖ ς ὄ μμασιν οἱ δυσθανατοῦ ντες ἐ θεώ ρουν τοὺ ς φθά σαντας ἀ ναπαύ σασθαι, βαθεῖ α δὲ τὴ ν πό λιν περιεῖ χεν σιγὴ καὶ νὺ ξ θανά του γέ μουσα.
3.0.6.14
καὶ τού των οἱ λῃ σταὶ χαλεπώ τεροι. τυμβωρυχοῦ ντες γοῦ ν τὰ ς οἰ κί ας, ἐ σύ λων τοὺ ς νεκρού ς, καὶ τὰ καλύ μματα τῶ ν σωμά των περισπῶ ντες, μετὰ γέ λωτος ἐ ξῄ εσαν, τά ς τε ἀ κμὰ ς τῶ ν ξιφῶ ν ἐ δοκί μαζον ἐ ν τοῖ ς πτώ μασιν, καί τινας τῶ ν ἐ ρριμμέ νων ἔ τι ζῶ ντας διή λαυνον ἐ πὶ πεί ρᾳ τοῦ σιδή ρου, τοὺ ς δ̓ ἱ κετεύ οντας χρῆ σαι σφί σιν δεξιὰ ν καὶ ξί φος, τῷ λιμῷ κατέ λιπον ὑ περηφανοῦ ντες, καὶ τῶ ν ἐ κπνεό ντων ἕ καστος ἀ τενὲ ς εἰ ς τὸ ν ναὸ ν ἀ φεώ ρα,
3.0.6.15
τοὺ ς στασιαστὰ ς ζῶ ντας ἀ πολιπώ ν. οἳ δὲ τὸ μὲ ν πρῶ τον ἐ κ τοῦ δημοσί ου θησαυροῦ τοὺ ς νεκροὺ ς θά πτειν ἐ κέ λευον, τὴ ν ὀ σμὴ ν οὐ φέ ροντες: ἔ πειθ̓ ὡ ς οὐ διή ρκουν, ἀ πὸ τῶ ν τειχῶ ν ἐ ρρί πτουν εἰ ς τὰ ς φά ραγγας. περιιὼ ν δὲ ταύ τας ὁ Τί τος ὡ ς ἐ θεά σατο πεπλησμέ νας τῶ ν νεκρῶ ν καὶ βαθὺ ν ἰ χῶ ρα μυδώ ντων τὸ ν ὑ πορρέ οντα τῶ ν σωμά των, ἐ στέ ναξέ ν τε καὶ τὰ ς χεῖ ρας ἀ νατεί νας κατεμαρτύ ρατο τὸ ν θεό ν, ὡ ς οὐ κ εἴ η τὸ ἔ ργον αὐ τοῦ.”
3.0.6.16
Τού τοις ἐ πειπώ ν τινα μεταξὺ ἐ πιφέ ρει λέ γων:“ οὐ κ ἂ ν ὑ ποστειλαί μην εἰ πεῖ ν ἅ μοι κελεύ ει τὸ πά θος: οἶ μαἱ Ρωμαί ων βραδυνά ντων ἐ πὶ τοὺ ς ἀ λιτηρί ους, ἢ καταποθῆ ναι ἂ ν ὑ πὸ χά σματος ἢ κατακλυσθῆ ναι τὴ ν πό λιν ἢ τοὺ ς τῆ ς Σοδομηνῆ ς μεταλαβεῖ ν κεραυνού ς: πολὺ γὰ ρ τῶ ν ταῦ τα παθό ντων ἤ νεγκεν γενεὰ ν ἀ θεωτέ ραν: τῇ γοῦ ν τού των ἀ πονοί ᾳ πᾶ ς ὁ λαὸ ς συναπώ λετο.”
3.0.6.17
καὶ ἐ ν τῷ ἕ κτῳ δὲ βιβλί ῳ οὕ τως γρά φει.“ τῶ ν δ̓ ὑ πὸ τοῦ λιμοῦ φθειρομέ νων κατὰ τὴ ν πό λιν ἄ πειρον μὲ ν ἔ πιπτε τὸ πλῆ θος, ἀ διή γητα δὲ συνέ βαινεν τὰ πά θη. καθ̓ ἑ κά στην γὰ ρ οἰ κί αν, εἴ που τροφῆ ς παραφανεί η σκιά, πό λεμος ἦ ν, καὶ διὰ χειρῶ ν ἐ χώ ρουν οἱ φί λτατοι πρὸ ς ἀ λλή λους, ἐ ξαρπά ζοντες τὰ ταλαί πωρα τῆ ς ψυχῆ ς ἐ φό δια, πί στις δ̓ ἀ πορί ας οὐ δὲ τοῖ ς θνῄ σκουσιν ἦ ν, ἀ λλὰ καὶ τοὺ ς ἐ μπνέ οντας οἱ λῃ σταὶ διηρεύ νων,
3.0.6.18
μή τις ὑ πὸ κό λπον ἔ χων τροφή ν, σκή πτοιτο τὸ ν θά νατον αὐ τῷ. οἳ δ̓ ὑ π̓ ἐ νδεί ας κεχηνό τες ὥ σπερ λυσσῶ ντες κύ νες ἐ σφά λλοντο καὶ παρεφέ ροντο ταῖ ς τε θύ ραις ἐ νσειό μενοι μεθυό ντων τρό πον καὶ ὑ π̓ ἀ μηχανί ας τοὺ ς αὐ τοὺ ς οἴ κους εἰ σεπή δων δὶ ς ἢ τρὶ ς ὥ ρᾳ μιᾷ. πά ντα δ̓ ὑ π̓ ὀ δό ντας ἦ γεν ἡ ἀ νά γκη, καὶ τὰ
3.0.6.19
μηδὲ τοῖ ς ῥ υπαρωτά τοις τῶ ν ἀ λό γων ζῴ ων πρό σφορα συλλέ γοντες ἐ σθί ειν ὑ πέ φερον. ζωστή ρων γοῦ ν καὶ ὑ ποδημά των τὸ τελευταῖ ον οὐ κ ἀ πέ σχοντο καὶ τὰ δέ ρματα τῶ ν θυρεῶ ν ἀ ποδέ ροντες ἐ μασῶ ντο, τροφὴ δ̓ ἦ ν καὶ χό ρτου τισὶ ν παλαιοῦ σπαρά γματα: τὰ ς γὰ ρ ἶ νας ἔ νιοι συλλέ γοντες, ἐ λά χιστον σταθμὸ ν ἐ πώ λουν
3.0.6.20
̓ Αττικῶ ν τεσσά ρων. καὶ τί δεῖ τὴ ν ἐ π̓ ἀ ψύ χοις ἀ ναί δειαν τοῦ λιμοῦ λέ γειν; εἶ μι γὰ ρ αὐ τοῦ δηλώ σων ἔ ργον ὁ ποῖ ον μή τε παῤ̔́ Ελλησιν μή τε παρὰ βαρβά ροις ἱ στό ρηται, φρικτὸ ν μὲ ν εἰ πεῖ ν, ἄ πιστον δ̓ ἀ κοῦ σαι. καὶ ἔ γωγε, μὴ δό ξαιμι τερατεύ εσθαι τοῖ ς αὖ θις ἀ νθρώ ποις, κἂ ν παρέ λιπον τὴ ν συμφορὰ ν ἡ δέ ως, εἰ μὴ τῶ ν κατ̓ ἐ μαυτὸ ν εἶ χον ἀ πεί ρους μά ρτυρας: ἄ λλως τε καὶ ψυχρὰ ν ἂ ν καταθεί μην τῇ πατρί δι χά ριν, καθυφέ μενος τὸ ν λό γον ὧ ν πέ πονθε τὰ ἔ ργα.
3.0.6.21
γυνὴ τῶ ν ὑ πὲ ῤ Ιορδά νην κατοικού ντων, Μαρί α τοὔ νομα, πατρὸ ς̓ Ελεαζά ρου, κώ μης Βαθεζώ ῥ σημαί νει δὲ τοῦ το οἶ κος ὑ σσώ ποὐ, διὰ γέ νος καὶ πλοῦ τον ἐ πί σημος, μετὰ τοῦ λοιποῦ πλή θους εἰ ς τὰ̔ Ιεροσό λυμα καταφυγοῦ σα συνεπολιορκεῖ το.
3.0.6.22
ταύ της τὴ ν μὲ ν ἄ λλην κτῆ σιν οἱ τύ ραννοι διή ρπασαν, ὅ σην ἐ κ τῆ ς Περαί ας ἀ νασκευασαμέ νη μετή νεγκεν εἰ ς τὴ ν πό λιν, τὰ δὲ λεί ψανα τῶ ν κειμηλί ων καὶ εἴ τι τροφῆ ς ἐ πινοηθεί η καθ̓ ἡ μέ ραν εἰ σπηδῶ ντες ἥ ρπαζον οἱ δορυφό ροι. δεινὴ δὲ τὸ γύ ναιον ἀ γανά κτησις εἰ σῄ ει, καὶ πολλά κις λοιδοροῦ σα καὶ καταρωμέ νη τοὺ ς ἅ ρπαγας ἐ φ̓ ἑ αυτὴ ν ἠ ρέ θιζεν.
3.0.6.23
ὡ ς δ̓ οὔ τε παροξυνό μενό ς τις οὔ τ̓ ἐ λεῶ ν αὐ τὴ ν ἀ νῄ ρει καὶ τὸ μὲ ν εὑ ρεῖ ν τι σιτί ον ἄ λλοις ἐ κοπί α, πανταχό θεν δ̓ ἄ πορον ἦ ν ἤ δη καὶ τὸ εὑ ρεῖ ν, ὁ λιμὸ ς δὲ διὰ σπλά γχνων καὶ μυελῶ ν ἐ χώ ρει καὶ τοῦ λιμοῦ μᾶ λλον ἐ ξέ καιον οἱ θυμοί, σύ μβουλον λαβοῦ σα τὴ ν ὀ ργὴ ν μετὰ τῆ ς ἀ νά γκης, ἐ πὶ τὴ ν φύ σιν ἐ χώ ρει, καὶ τὸ τέ κνον, ἦ ν δ̓ αὐ τῇ παῖ ς ὑ πομά στιος, ἁ ρπασαμέ νη,̔ βρέ φος,̓ εἶ πεν,̔ ἄ θλιον, ἐ ν πολέ μῳ καὶ λιμῷ καὶ στά σει, τί νι σε τηρῶ;
3.0.6.24
τὰ μὲ ν παρὰ̔ Ρωμαί οις δουλεί α κἂ ν ζή σωμεν ἐ π̓ αὐ τού ς, φθά νει δὲ καὶ δουλεί αν ὁ λιμό ς, οἱ στασιασταὶ δὲ ἀ μφοτέ ρων χαλεπώ τεροι. ἴ θι, γενοῦ μοι τροφὴ καὶ τοῖ ς στασιασταῖ ς ἐ ρινὺ ς καὶ τῷ βί ῳ μῦ θος, ὁ μό νος ἐ λλεί πων ταῖ ς̓ Ιουδαί ων συμφοραῖ ς.̓
3.0.6.25
καὶ ταῦ θ̓ ἅ μα λέ γουσα κτεί νει τὸ ν υἱ ό ν, ἔ πειτ̓ ὀ πτή σασα, τὸ μὲ ν ἥ μισυ κατεσθί ει, τὸ δὲ λοιπὸ ν κατακαλύ ψασα ἐ φύ λαττεν. εὐ θέ ως δ̓ οἱ στασιασταὶ παρῆ σαν καὶ τῆ ς ἀ θεμί του κνί σης σπά σαντες, ἠ πεί λουν, εἰ μὴ δεί ξειεν τὸ παρασκευασθέ ν, ἀ ποσφά ξειν αὐ τὴ ν εὐ θέ ως: ἣ δὲ καὶ μοῖ ραν αὐ τοῖ ς εἰ ποῦ σα καλὴ ν τετηρηκέ ναι, τὰ λεί ψανα τοῦ τέ κνου διεκά λυψεν.
3.0.6.26
τοὺ ς δ̓ εὐ θέ ως φρί κη καὶ φρενῶ ν ἔ κστασις ᾕ ρει, καὶ παρὰ τὴ ν ὄ ψιν ἐ πεπή γεσαν. ἣ δ̓,̔ ἐ μό ν,̓ ἔ φη,̔ τοῦ το τὸ τέ κνον γνή σιον, καὶ τὸ ἔ ργον ἐ μό ν. φά γετε, καὶ γὰ ρ ἐ γὼ βέ βρωκα: μὴ γέ νησθε μή τε μαλακώ τεροι γυναικὸ ς μή τε συμπαθέ στεροι μητρό ς. εἰ δ̓ ὑ μεῖ ς εὐ σεβεῖ ς καὶ τὴ ν ἐ μὴ ν ἀ ποστρέ φεσθε θυσί αν, ἐ γὼ μὲ ν ὑ μῖ ν βέ βρωκα, καὶ τὸ λοιπὸ ν δ̓ ἐ μοὶ μεινά τω.̓
3.0.6.27
μετὰ ταῦ θ̓ οἳ μὲ ν τρέ μοντες ἐ ξῄ εσαν, πρὸ ς ἓ ν τοῦ το δειλοὶ καὶ μό λις ταύ της τῆ ς τροφῆ ς τῇ μητρὶ παραχωρή σαντες, ἀ νεπλή σθη δ̓ εὐ θέ ως ὅ λη τοῦ μύ σους ἡ πό λις, καὶ πρὸ ὀ μμά των ἕ καστος τὸ πά θος λαμβά νων ὡ ς παῤ αὐ τῷ τολμηθέ ν, ἔ φριττεν.
3.0.6.28
σπουδὴ δὲ τῶ ν λιμωττό ντων ἐ πὶ τὸ ν θά νατον ἦ ν καὶ μακαρισμὸ ς τῶ ν φθασά ντων πρὶ ν ἀ κοῦ σαι καὶ θεά σασθαι κακὰ τηλικαῦ τα.”
3.0.7.1
Τοιαῦ τα τῆ ς̓ Ιουδαί ων εἰ ς τὸ ν Χριστὸ ν τοῦ θεοῦ παρανομί ας τε καὶ δυσσεβεί ας τἀ πί χειρα, παραθεῖ ναι δ̓ αὐ τοῖ ς ἄ ξιον καὶ τὴ ν ἀ ψευδῆ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν πρό ρρησιν, δἰ ἧ ς αὐ τὰ ταῦ τα δηλοῖ ὧ δέ πως προφητεύ ων“ οὐ αὶ δὲ ταῖ ς ἐ ν γαστρὶ ἐ χού σαις καὶ ταῖ ς θηλαζού σαις ἐ ν ἐ κεί ναις ταῖ ς ἡ μέ ραις: προσεύ χεσθε δὲ ἵ να μὴ γέ νηται ὑ μῶ ν ἡ φυγὴ χειμῶ νος μηδὲ σαββά τῳ. ἔ σται γὰ ρ τό τε θλῖ ψις μεγά λη, οἵ α οὐ κ ἐ γέ νετο ἀ π̓ ἀ ρχῆ ς κό σμου ἕ ως τοῦ νῦ ν, οὐ δὲ μὴ γέ νηται.”
3.0.7.2
συναγαγὼ ν δὲ πά ντα τὸ ν τῶ ν ἀ νῃ ρημέ νων ἀ ριθμὸ ν ὁ συγγραφεὺ ς λιμῷ καὶ ξί φει μυριά δας ἑ κατὸ ν καὶ δέ κα διαφθαρῆ ναί φησιν, τοὺ ς δὲ λοιποὺ ς στασιώ δεις καὶ λῃ στρικού ς, ὑ π̓ ἀ λλή λων μετὰ τὴ ν ἅ λωσιν ἐ νδεικνυμέ νους, ἀ νῃ ρῆ σθαι, τῶ ν δὲ νέ ων τοὺ ς ὑ ψηλοτά τους καὶ κά λλει σώ ματος διαφέ ροντας τετηρῆ σθαι θριά μβῳ, τοῦ δὲ λοιποῦ πλή θους τοὺ ς ὑ πὲ ρ ἑ πτακαί δεκα ἔ τη δεσμί ους εἰ ς τὰ κατ̓ Αἴ γυπτον ἔ ργα παραπεμφθῆ ναι, πλεί ους δὲ εἰ ς τὰ ς ἐ παρχί ας διανενεμῆ σθαι φθαρησομέ νους ἐ ν τοῖ ς θεά τροις σιδή ρῳ καὶ θηρί οις, τοὺ ς δ̓ ἐ ντὸ ς ἑ πτακαί δεκα ἐ τῶ ν αἰ χμαλώ τους ἀ χθέ ντας διαπεπρᾶ σθαι, τού των δὲ μό νων τὸ ν ἀ ριθμὸ ν εἰ ς ἐ ννέ α μυριά δας ἀ νδρῶ ν συναχθῆ ναι.
3.0.7.3
Ταῦ τα δὲ τοῦ τον ἐ πρά χθη τὸ ν τρό πον δευτέ ρῳ τῆ ς Οὐ εσπασιανοῦ βασιλεί ας ἔ τει ἀ κολού θως ταῖ ς προγνωστικαῖ ς τοῦ κυρί ου καὶ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ προρρή σεσιν, θεί ᾳ δυνά μει ὥ σπερ ἤ δη παρό ντα προεορακό τος αὐ τὰ ἐ πιδακρύ σαντό ς τε καὶ ἀ ποκλαυσαμέ νου κατὰ τὴ ν τῶ ν ἱ ερῶ ν εὐ αγγελιστῶ ν γραφή ν, οἳ καὶ αὐ τὰ ς αὐ τοῦ παρατέ θεινται τὰ ς λέ ξεις, τοτὲ μὲ ν φή σαντος ὡ ς πρὸ ς αὐ τὴ ν τὴ ν̔ Ιερουσαλή μ“ εἰ ἔ γνως καί γε σὺ τῇ ἡ μέ ρᾳ ταύ τῃ τὰ πρὸ ς εἰ ρή νην σου:
3.0.7.4
νῦ ν δὲ ἐ κρύ βη ἀ πὸ ὀ φθαλμῶ ν σου: ὅ τι ἥ ξουσιν ἡ μέ ραι ἐ πὶ σέ, καὶ περιβαλοῦ σί ν σοι οἱ ἐ χθροί σου χά ρακα, καὶ περικυκλώ σουσί ν σε, καὶ συνέ ξουσί ν σε πά ντοθεν,
3.0.7.5
καὶ ἐ δαφιοῦ σί ν σε καὶ τὰ τέ κνα σου,” τοτὲ δὲ ὡ ς περὶ τοῦ λαοῦ“ ἔ σται γὰ ρ ἀ νά γκη μεγά λη ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς, καὶ ὀ ργὴ τῷ λαῷ τού τῳ: καὶ πεσοῦ νται ἐ ν στό ματι μαχαί ρας καὶ αἰ χμαλωτισθή σονται εἰ ς πά ντα τὰ ἔ θνη: καὶ̔ Ιερουσαλὴ μ ἔ σται πατουμέ νη ὑ πὸ ἐ θνῶ ν, ἄ χρις οὗ πληρωθῶ σιν καιροὶ ἐ θνῶ ν.” καὶ πά λιν“ ὅ ταν δὲ ἴ δητε κυκλουμέ νην ὑ πὸ στρατοπέ δων τὴ ν̔ Ιερουσαλή μ, τό τε γνῶ τε ὅ τι ἤ γγικεν ἡ ἐ ρή μωσις αὐ τῆ ς.”
3.0.7.6
συγκρί νας δέ τις τὰ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν λέ ξεις ταῖ ς λοιπαῖ ς τοῦ συγγραφέ ως ἱ στορί αις ταῖ ς περὶ τοῦ παντὸ ς πολέ μου, πῶ ς οὐ κ ἂ ν ἀ ποθαυμά σειεν, θεί αν ὡ ς ἀ ληθῶ ς καὶ ὑ περφυῶ ς παρά δοξον τὴ ν πρό γνωσιν ὁ μοῦ καὶ πρό ρρησιν τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ὁ μολογή σας;
3.0.7.7
Περὶ μὲ ν οὖ ν τῶ ν μετὰ τὸ σωτή ριον πά θος καὶ τὰ ς φωνὰ ς ἐ κεί νας ἐ ν αἷ ς ἡ τῶ ν̓ Ιουδαί ων πληθὺ ς τὸ ν μὲ ν λῃ στὴ ν καὶ φονέ α τοῦ θανά του παρῄ τηται, τὸ ν δ̓ ἀ ρχηγὸ ν τῆ ς ζωῆ ς ἐ ξ αὐ τῶ ν ἱ κέ τευσεν ἀ ρθῆ ναι, τῷ παντὶ συμβεβηκό των ἔ θνει, οὐ δὲ ν ἂ ν δέ οι ταῖ ς ἱ στορί αις ἐ πιλέ γειν, ταῦ τα δ̓ ἂ ν εἴ η δί καιον ἐ πιθεῖ ναι,
3.0.7.8
ἃ γέ νοιτ̓ ἂ ν παραστατικὰ φιλανθρωπί ας τῆ ς παναγά θου προνοί ας, τεσσαρά κοντα ἐ φ̓ ὅ λοις ἔ τεσιν μετὰ τὴ ν κατὰ τοῦ Χριστοῦ τό λμαν τὸ ν κατ̓ αὐ τῶ ν ὄ λεθρον ὑ περθεμέ νης, ἐ ν ὅ σοις τῶ ν ἀ ποστό λων καὶ τῶ ν μαθητῶ ν πλεί ους̓ Ιά κωβό ς τε αὐ τὸ ς ὁ τῇ δε πρῶ τος ἐ πί σκοπος, τοῦ κυρί ου χρηματί ζων ἀ δελφό ς, ἔ τι τῷ βί ῳ περιό ντες καὶ ἐ π̓ αὐ τῆ ς τῆ ς̔ Ιεροσολύ μων πό λεως τὰ ς διατριβὰ ς ποιού μενοι, ἕ ρκος ὥ σπερ ὀ χυρώ τατον παρέ μενον τῷ τό πῳ,
3.0.7.9
τῆ ς θεί ας ἐ πισκοπῆ ς εἰ ς ἔ τι τό τε μακροθυμού σης, εἰ ἄ ρα ποτὲ δυνηθεῖ εν ἐ φ̓ οἷ ς ἔ δρασαν, μετανοή σαντες συγγνώ μης καὶ σωτηρί ας τυχεῖ ν, καὶ πρὸ ς τῇ τοσαύ τῃ μακροθυμί ᾳ παραδό ξους θεοσημεί ας τῶ ν μελλό ντων αὐ τοῖ ς μὴ μετανοή σασι συμβή σεσθαι παρασχομέ νης: ἃ καὶ αὐ τὰ μνή μης ἠ ξιωμέ να πρὸ ς τοῦ δεδηλωμέ νου συγγραφέ ως οὐ δὲ ν οἷ ον τοῖ ς τῇ δε προσιοῦ σιν τῇ γραφῇ παραθεῖ ναι.
3.0.8.1
Καὶ δὴ λαβὼ ν ἀ νά γνωθι τὰ κατὰ τὴ ν ἕ κτην τῶ ν̔ Ιστοριῶ ν αὐ τῷ δεδηλωμέ να ἐ ν τού τοις.“ Τὸ ν γοῦ ν ἄ θλιον δῆ μον οἱ μὲ ν ἀ πατεῶ νες καὶ καταψευδό μενοι τοῦ θεοῦ τηνικαῦ τα παρέ πειθον, τοῖ ς δ̓ ἐ ναργέ σι καὶ προσημαί νουσι τὴ ν μέ λλουσαν ἐ ρημί αν τέ ρασιν οὔ τε προσεῖ χον οὔ τ̓ ἐ πί στευον, ἀ λλ̓ ὡ ς ἐ μβεβροντημέ νοι καὶ μή τε ὄ μματα μή τε ψυχὴ ν ἔ χοντες τῶ ν τοῦ θεοῦ κηρυγμά των παρή κουον,
3.0.8.2
τοῦ το μὲ ν ὅ θ̓ ὑ πὲ ρ τὴ ν πό λιν ἄ στρον ἔ στη ῥ ομφαί ᾳ παραπλή σιον καὶ παρατεί νας ἐ π̓ ἐ νιαυτὸ ν κομή της, τοῦ το δ̓ ἡ νί κα πρὸ τῆ ς ἀ ποστά σεως καὶ τοῦ πρὸ ς τὸ ν πό λεμον κινή ματος, ἀ θροιζομέ νου τοῦ λαοῦ πρὸ ς τὴ ν τῶ ν ἀ ζύ μων ἑ ορτή ν, ὀ γδό ῃ Ξανθικοῦ μηνὸ ς κατὰ νυκτὸ ς ἐ νά την ὥ ραν, τοσοῦ τον φῶ ς περιέ λαμψεν τὸ ν βωμὸ ν καὶ τὸ ν ναό ν, ὡ ς δοκεῖ ν ἡ μέ ραν εἶ ναι λαμπρά ν, καὶ τοῦ το παρέ τεινεν ἐ φ̓ ἡ μί σειαν ὥ ραν: ὃ τοῖ ς μὲ ν ἀ πεί ροις ἀ γαθὸ ν ἐ δό κει εἶ ναι, τοῖ ς δὲ ἱ ερογραμματεῦ σι πρὸ τῶ ν ἀ ποβεβηκό των εὐ θέ ως ἐ κρί θη.
3.0.8.3
καὶ κατὰ τὴ ν αὐ τὴ ν ἑ ορτὴ ν βοῦ ς μὲ ν ἀ χθεῖ σα ὑ πὸ τοῦ ἀ ρχιερέ ως πρὸ ς τὴ ν θυσί αν ἔ τεκεν ἄ ρνα ἐ ν τῷ ἱ ερῷ μέ σῳ:
3.0.8.4
ἡ δ̓ ἀ νατολικὴ πύ λη τοῦ ἐ νδοτέ ρω χαλκῆ μὲ ν οὖ σα καὶ στιβαρωτά τη, κλειομέ νη δὲ περὶ δεί λην μό λις ὑ π̓ ἀ νθρώ πων εἴ κοσι, καὶ μοχλοῖ ς μὲ ν ἐ περειδομέ νη σιδηροδέ τοις, καταπῆ γας δ̓ ἔ χουσα βαθυτά τους,
3.0.8.5
ὤ φθη κατὰ νυκτὸ ς ὥ ραν ἕ κτην αὐ τομά τως ἠ νοιγμέ νη. μετὰ δὲ τὴ ν ἑ ορτὴ ν ἡ μέ ραις οὐ πολλαῖ ς ὕ στερον, μιᾷ καὶ εἰ κά δἰ Αρτεμισί ου μηνό ς, φά σμα τι δαιμό νιον ὤ φθη μεῖ ζον πί στεως, τέ ρας δ̓ ἂ ν ἔ δοξεν εἶ ναι τὸ ῥ ηθησό μενον, εἰ μὴ καὶ παρὰ τοῖ ς θεασαμέ νοις ἱ στό ρητο καὶ τὰ ἐ πακολουθή σαντα πά θη τῶ ν σημεί ων ἦ ν ἄ ξια: πρὸ γὰ ρ ἡ λί ου δύ σεως ὤ φθη μετέ ωρα περὶ πᾶ σαν τὴ ν χώ ραν ἅ ρματα καὶ φά λαγγες ἔ νοπλοι διᾴ ττουσαι τῶ ν νεφῶ ν καὶ κυκλού μεναι
3.0.8.6
τὰ ς πό λεις. κατὰ δὲ τὴ ν ἑ ορτή ν, ἣ πεντηκοστὴ καλεῖ ται, νύ κτωρ οἱ ἱ ερεῖ ς παρελθό ντες εἰ ς τὸ ἱ ερό ν, ὥ σπερ αὐ τοῖ ς ἔ θος ἦ ν, πρὸ ς τὰ ς λειτουργί ας, πρῶ τον μὲ ν κινή σεως ἔ φασαν ἀ ντιλαμβά νεσθαι καὶ κτύ που, μετὰ δὲ ταῦ τα φωνῆ ς ἀ θρό ας̔ μεταβαί νομεν ἐ ντεῦ θεν.̓ τὸ δὲ τού των φοβερώ τερον,̓ Ιησοῦ ς γά ρ τις ὄ νομα,
3.0.8.7
υἱ ὸ ς̓ Ανανί ου, τῶ ν ἰ διωτῶ ν, ἄ γροικος, πρὸ τεσσά ρων ἐ τῶ ν τοῦ πολέ μου, τὰ μά λιστα τῆ ς πό λεως εἰ ρηνευομέ νης καὶ εὐ θηνού σης, ἐ λθὼ ν ἐ πὶ τὴ ν ἑ ορτή ν, ἐ πεὶ σκηνοποιεῖ σθαι πά ντας ἔ θος ἦ ν τῷ θεῷ, κατὰ τὸ ἱ ερὸ ν ἐ ξαπί νης ἀ ναβοᾶ ν ἤ ρξατὁ φωνὴ ἀ π̓ ἀ νατολῆ ς, φωνὴ ἀ πὸ δύ σεως, φωνὴ ἀ πὸ τῶ ν τεσσά ρων ἀ νέ μων, φωνὴ ἐ πὶ̔ Ιεροσό λυμα καὶ τὸ ν ναό ν, φωνὴ ἐ πὶ νυμφί ους καὶ νύ μφας, φωνὴ ἐ πὶ πά ντα τὸ ν λαό ν.̓ τοῦ το μεθ̓ ἡ μέ ραν καὶ νύ κτωρ κατὰ πά ντας τοὺ ς στενωποὺ ς περιῄ ει κεκραγώ ς.
3.0.8.8
τῶ ν δ̓ ἐ πισή μων τινὲ ς δημοτῶ ν ἀ γανακτή σαντες πρὸ ς τὸ κακό φημον, συλλαμβά νουσι τὸ ν ἄ νθρωπον καὶ πολλαῖ ς αἰ κί ζονται πληγαῖ ς: ὃ δ̓ οὔ θ̓ ὑ πὲ ρ ἑ αυτοῦ φθεγξά μενος οὔ τε ἰ δί ᾳ πρὸ ς τοὺ ς παρό ντας,
3.0.8.9
ἃ ς καὶ πρό τερον φωνὰ ς βοῶ ν διετέ λει. νομί σαντες δ̓ οἱ ἄ ρχοντες, ὅ περ ἦ ν, δαιμονιώ τερον εἶ ναι τὸ κί νημα τἀ νδρό ς, ἀ νά γουσιν αὐ τὸ ν ἐ πὶ τὸ ν παρὰ̔ Ρωμαί οις ἔ παρχον: ἔ νθα μά στιξιν μέ χρις ὀ στέ ων ξαινό μενος οὔ θ̓ ἱ κέ τευσεν οὔ τ̓ ἐ δά κρυσεν, ἀ λλ̓ ὡ ς ἐ νῆ ν μά λιστα τὴ ν φωνὴ ν ὀ λοφυρτικῶ ς παρεγκλί νων, πρὸ ς ἑ κά στην ἀ πεκρί νατο πληγή ν̔ αἲ αἲ̔ Ιεροσολύ μοις.̓”
3.0.8.10
̔́ Ετερον δ̓ ἔ τι τού του παραδοξό τερον ὁ αὐ τὸ ς ἱ στορεῖ, χρησμό ν τινα φά σκων ἐ ν ἱ εροῖ ς γρά μμασιν εὑ ρῆ σθαι περιέ χοντα ὡ ς κατὰ τὸ ν καιρὸ ν ἐ κεῖ νον ἀ πὸ τῆ ς χώ ρας τις αὐ τῶ ν ἄ ρξει τῆ ς οἰ κουμέ νης, ὃ ν αὐ τὸ ς μὲ ν ἐ πὶ Οὐ εσπασιανὸ ν πεπληρῶ σθαι ἐ ξεί ληφεν:
3.0.8.11
ἀ λλ̓ οὐ χ ἁ πά σης γε οὗ τος ἀ λλ̓ ἢ μό νης ἦ ρξεν τῆ ς ὑ πὸ̔ Ρωμαί ους: δικαιό τερον δ̓ ἂ ν ἐ πὶ τὸ ν Χριστὸ ν ἀ ναχθεί η, πρὸ ς ὃ ν εἴ ρητο ὑ πὸ τοῦ πατρὸ ς“ αἴ τησαι παῤ ἐ μοῦ, καὶ δώ σω σοι ἔ θνη τὴ ν κληρονομί αν σου, καὶ τὴ ν κατά σχεσί ν σου τὰ πέ ρατα τῆ ς γῆ ς,” οὗ δὴ κατ̓ αὐ τὸ δὴ ἐ κεῖ νο τοῦ καιροῦ“ εἰ ς πᾶ σαν τὴ ν γῆ ν ἐ ξῆ λθεν ὁ φθό γγος” τῶ ν ἱ ερῶ ν ἀ ποστό λων“ καὶ εἰ ς τὰ πέ ρατα τῆ ς οἰ κουμέ νης τὰ ῥ ή ματα αὐ τῶ ν.”
3.0.9.1
̓ Επὶ τού τοις ἅ πασιν ἄ ξιον μηδ̓ αὐ τὸ ν τὸ ν̓ Ιώ σηπον, τοσαῦ τα τῇ μετὰ χεῖ ρας συμβεβλημέ νον ἱ στορί ᾳ, ὁ πό θεν τε καὶ ἀ φ̓ οἵ ου γέ νους ὡ ρμᾶ το, ἀ γνοεῖ ν. δηλοῖ δὲ πά λιν αὐ τὸ ς καὶ τοῦ το, λέ γων ὧ δε“̓ Ιώ σηπος Ματθί ου παῖ ς, ἐ ξ.̔ Ιεροσολύ μων ἱ ερεύ ς, αὐ τό ς τἑ Ρωμαί ους πολεμή σας τὰ πρῶ τα καὶ τοῖ ς ὕ στερον παρατυχὼ ν ἐ ξ ἀ νά γκης.”
3.0.9.2
μά λιστα δὲ τῶ ν κατ̓ ἐ κεῖ νο καιροῦ̓ Ιουδαί ων οὐ παρὰ μό νοις τοῖ ς ὁ μοεθνέ σιν, ἀ λλὰ καὶ παρὰ̔ Ρωμαί οις γέ γονεν ἀ νὴ ρ ἐ πιδοξό τατος, ὡ ς αὐ τὸ ν μὲ ν ἀ ναθέ σει ἀ νδριά ντος ἐ πὶ τῆ ς̔ Ρωμαί ων τιμηθῆ ναι πό λεως, τοὺ ς δὲ σπουδασθέ ντας αὐ τῷ λό γους βιβλιοθή κης
3.0.9.3
ἀ ξιωθῆ ναι. οὗ τος δὴ πᾶ σαν τὴ ν̓ Ιουδαϊ κὴ ν ἀ ρχαιολογί αν ἐ ν ὅ λοις εἴ κοσι κατατέ θειται συγγρά μμασιν, τὴ ν δ̓ ἱ στορί αν τοῦ κατ̓ αὐ τὸ ν̔ Ρωμαϊ κοῦ πολέ μου ἐ ν ἑ πτά, ἃ καὶ οὐ μό νον τῇ̔ Ελλή νων, ἀ λλὰ καὶ τῇ πατρί ῳ φωνῇ παραδοῦ ναι αὐ τὸ ς ἑ αυτῷ μαρτυρεῖ, ἄ ξιό ς γε ὢ ν διὰ τὰ λοιπὰ πιστεύ εσθαι: καὶ ἕ τερα δ̓ αὐ τοῦ φέ ρεται σπουδῆ ς ἄ ξια δύ ο,
3.0.9.4
τὰ Περὶ τῆ ς̓ Ιουδαί ων ἀ ρχαιό τητος, ἐ ν οἷ ς καὶ ἀ ντιρρή σεις πρὸ ς̓ Απί ωνα τὸ ν γραμματικό ν, κατὰ̓ Ιουδαί ων τηνικά δε συντά ξαντα λό γον, πεποί ηται καὶ πρὸ ς ἄ λλους, οἳ διαβά λλειν καὶ αὐ τοὶ τὰ πά τρια τοῦ̓ Ιουδαί ων
3.0.9.5
ἔ θνους ἐ πειρά θησαν. τού των ἐ ν τῷ προτέ ρῳ τὸ ν ἀ ριθμὸ ν τῆ ς λεγομέ νης παλαιᾶ ς τῶ ν ἐ νδιαθή κων γραφῶ ν τί θησι, τί να τὰ παῤ̔ Εβραί οις ἀ ναντί ρρητα, ὡ ς ἂ ν ἐ ξ ἀ ρχαί ας παραδό σεως αὐ τοῖ ς ῥ ή μασι διὰ τού των διδά σκων.
3.0.10.1
“ Οὐ μυριά δες οὖ ν βιβλί ων εἰ σὶ παῤ ἡ μῖ ν ἀ συμφώ νων καὶ μαχομέ νων, δύ ο δὲ μό να πρὸ ς τοῖ ς εἴ κοσι βιβλί α, τοῦ παντὸ ς ἔ χοντα χρό νου τὴ ν ἀ ναγραφή ν, τὰ δικαί ως θεῖ α πεπιστευμέ να.
3.0.10.2
καὶ τού των πέ ντε μέ ν ἐ στιν Μωυσέ ως, ἃ τού ς τε νό μους περιέ χει καὶ τὴ ν τῆ ς ἀ νθρωπογονί ας παρά δοσιν μέ χρι τῆ ς αὐ τοῦ τελευτῆ ς:
3.0.10.3
οὗ τος ὁ χρό νος ἀ πολεί πει τρισχιλί ων ὀ λί γον ἐ τῶ ν: ἀ πὸ δὲ τῆ ς Μωυσέ ως τελευτῆ ς μέ χρι τῆ ς̓ Αρταξέ ρξου τοῦ μετὰ Ξέ ρξην Περσῶ ν βασιλέ ως οἱ μετὰ Μωυσῆ ν προφῆ ται τὰ κατ̓ αὐ τοὺ ς πραχθέ ντα συνέ γραψαν ἐ ν τρισὶ ν καὶ δέ κα βιβλί οις: αἱ δὲ λοιπαὶ τέ σσαρες ὕ μνους εἰ ς τὸ ν θεὸ ν καὶ τοῖ ς ἀ νθρώ ποις ὑ ποθή κας τοῦ βί ου περιέ χουσιν.
3.0.10.4
ἀ πὸ δὲ̓ Αρταξέ ρξου μέ χρι τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς χρό νου γέ γραπται μὲ ν ἕ καστα, πί στεως δ̓ οὐ χ ὁ μοί ας ἠ ξί ωται τοῖ ς πρὸ αὐ τῶ ν διὰ τὸ μὴ γενέ σθαι τὴ ν τῶ ν προφητῶ ν ἀ κριβῆ διαδοχή ν.
3.0.10.5
δῆ λον δ̓ ἐ στὶ ν ἔ ργῳ πῶ ς ἡ μεῖ ς πρό σιμεν τοῖ ς ἰ δί οις γρά μμασιν: τοσού του γὰ ρ αἰ ῶ νος ἤ δη παρῳ χηκό τος οὔ τε προσθεῖ ναί τις οὔ τε ἀ φελεῖ ν ἀ π̓ αὐ τῶ ν οὔ τε μεταθεῖ ναι τετό λμηκεν, πᾶ σι δὲ σύ μφυτό ν ἐ στιν εὐ θὺ ς ἐ κ πρώ της γενέ σεως̓ Ιουδαί οις τὸ νομί ζειν αὐ τὰ θεοῦ δό γματα καὶ τού τοις ἐ πιμέ νειν καὶ ὑ πὲ ρ αὐ τῶ ν, εἰ δέ οι, θνῄ σκειν ἡ δέ ως.”
3.0.10.6
καὶ ταῦ τα δὲ τοῦ συγγραφέ ως χρησί μως ὧ δε παρατεθεί σθω. πεπό νηται δὲ καὶ ἄ λλο οὐ κ ἀ γεννὲ ς σπού δασμα τῷ ἀ νδρί, Περὶ αὐ τοκρά τορος λογισμοῦ, ὅ τινες Μακκαβαϊ κὸ ν ἐ πέ γραψαν τῷ τοὺ ς ἀ γῶ νας τῶ ν ἐ ν τοῖ ς οὕ τω καλουμέ νοις Μακκαβαϊ κοῖ ς συγγρά μμαοιν ὑ πὲ ρ τῆ ς εἰ ς τὸ θεῖ ον εὐ σεβεί ας ἀ νδρισαμέ νων̔ Εβραί ων περιέ χειν,
3.0.10.7
καὶ πρὸ ς τῷ τέ λει δὲ τῆ ς εἰ κοστῆ ς̓ Αρχαιολογί ας ἐ πισημαί νεται ὁ αὐ τὸ ς ὡ ς ἂ ν προῃ ρημέ νος ἐ ν τέ τταρσιν συγγρά ψαι βιβλί οις κατὰ τὰ ς πατρί ους δό ξας τῶ ν̓ Ιουδαί ων περὶ θεοῦ καὶ τῆ ς οὐ σί ας αὐ τοῦ καὶ περὶ τῶ ν νό μων, διὰ τί κατ̓ αὐ τοὺ ς τὰ μὲ ν ἔ ξεστι πρά ττειν, τὰ δὲ κεκώ λυται, καὶ ἄ λλα δὲ αὐ τῷ σπουδασθῆ ναι ὁ αὐ τὸ ς ἐ ν τοῖ ς ἰ δί οις αὐ τοῦ μνημονεύ ει λό γοις.
3.0.10.8
πρὸ ς τού τοις εὔ λογον καταλέ ξαι καὶ ἃ ς ἐ π̓ αὐ τοῦ τῆ ς̓ Αρχαιολογί ας τοῦ τέ λους φωνὰ ς παρατέ θειται, εἰ ς πί στωσιν τῆ ς τῶ ν ἐ ξ αὐ τοῦ παραληφθέ ντων ἡ μῖ ν μαρτυρί ας. διαβά λλων δῆ τἀ Ιοῦ στον Τιβεριέ α, ὁ μοί ως αὐ τῷ τὰ κατὰ τοὺ ς αὐ τοὺ ς ἱ στορῆ σαι χρό νους πεπειραμέ νον, ὡ ς μὴ τἀ ληθῆ συγγεγραφό τα, πολλά ς τε ἄ λλας εὐ θύ νας ἐ παγαγὼ ν τῷ ἀ νδρί, ταῦ τα αὐ τοῖ ς ῥ ή μασιν ἐ πιλέ γει“ οὐ
3.0.10.9
μὴ ν ἐ γώ σοι τὸ ν αὐ τὸ ν τρό πον περὶ τῆ ς ἐ μαυτοῦ γραφῆ ς ἔ δεισα, ἀ λλ̓ αὐ τοῖ ς ἐ πέ δωκα τοῖ ς αὐ τοκρά τορσι τὰ βιβλί α, μό νον οὐ τῶ ν ἔ ργων ἤ δη βλεπομέ νων: συνῄ δειν γὰ ρ ἐ μαυτῷ τετηρηκό τι τὴ ν τῆ ς ἀ ληθεί ας παρά δοσιν, ἐ φ̓ ᾗ μαρτυρί ας τεύ ξεσθαι
3.0.10.10
προσδοκή σας οὐ διή μαρτον. καὶ ἄ λλοις δὲ πολλοῖ ς ἐ πέ δωκα τὴ ν ἱ στορί αν, ὧ ν ἔ νιοι καὶ παρατετεύ χεσαν τῷ πολέ μῳ, καθά περ βασιλεὺ ς̓ Αγρί ππας καί τινες αὐ τοῦ τῶ ν συγγενῶ ν.
3.0.10.11
ὁ μὲ ν γὰ ρ αὐ τοκρά τωρ Τί τος οὕ τως ἐ κ μό νων αὐ τῶ ν ἐ βουλή θη τὴ ν γνῶ σιν τοῖ ς ἀ νθρώ ποις παραδοῦ ναι τῶ ν πρά ξεων, ὥ στε χαρά ξας τῇ αὐ τοῦ χειρὶ τὰ βιβλί α δημοσιῶ σαι προσέ ταξεν, ὁ δὲ βασιλεὺ ς̓ Αγρί ππας ξβ ἔ γραψεν ἐ πιστολά ς, τῇ τῆ ς ἀ ληθεί ας παραδό σει μαρτυρῶ ν.”̓ Αφ̓ ὧ ν καὶ δύ ο παρατί θησιν. ἀ λλὰ τὰ μὲ ν κατὰ τοῦ τον ταύ τῃ πη δεδηλώ σθω.
3.0.11.1
̓́ Ιωμεν δ̓ ἐ πὶ τὰ ἑ ξῆ ς. μετὰ τὴ ν.̓ Ιακώ βου μαρτυρί αν καὶ τὴ ν αὐ τί κα γενομέ νην ἅ λωσιν τῆ ς̔ Ιερουσαλὴ μ λό γος κατέ χει τῶ ν ἀ ποστό λων καὶ τῶ ν τοῦ κυρί ου μαθητῶ ν τοὺ ς εἰ ς ἔ τι τῷ βί ῳ λειπομέ νους ἐ πὶ ταὐ τὸ ν πανταχό θεν συνελθεῖ ν ἅ μα τοῖ ς πρὸ ς γέ νους κατὰ σά ρκα τοῦ κυρί οὑ πλεί ους γὰ ρ καὶ τού των περιῆ σαν εἰ ς ἔ τι τό τε τῷ βί ᾠ, βουλή ν τε ὁ μοῦ τοὺ ς πά ντας περὶ τοῦ τί να χρὴ τῆ ς̓ Ιακώ βου διαδοχῆ ς ἐ πικρῖ ναι ἄ ξιον, ποιή σασθαι, καὶ δὴ ἀ πὸ μιᾶ ς γνώ μης τοὺ ς πά ντας Συμεῶ να τὸ ν τοῦ Κλωπᾶ, οὗ καὶ ἡ τοῦ εὐ αγγελί ου μνημονεύ ει γραφή, τοῦ τῆ ς αὐ τό θι παροικί ας θρό νου ἄ ξιον εἶ ναι δοκιμά σαι, ἀ νεψιό ν, ὥ ς γέ φασι, γεγονό τα τοῦ σωτῆ ρος, τὸ ν γὰ ρ οὖ ν Κλωπᾶ ν ἀ δελφὸ ν τοῦ̓ Ιωσὴ φ ὑ πά ρχειν̔ Ηγή σιππος ἱ στορεῖ.
3.0.12.1
καὶ ἐ πὶ τού τοις Οὐ εσπασιανον μετὰ τὴ ν τῶ ν̔ Ιεροσολύ μων ἅ λωσιν πά ντας τοὺ ς ἀ πὸ γέ νους Δαυί δ, ὡ ς μὴ περιλειφθεί η τις παρὰ̓ Ιουδαί οις τῶ ν ἀ πὸ τῆ ς βασιλικῆ ς φυλῆ ς, ἀ ναζητεῖ σθαι προστά ξαι, μέ γιστό ν τἐ Ιουδαί οις αὖ θις ἐ κ ταύ της διωγμὸ ν ἐ παρτηθῆ ναι τῆ ς αἰ τί ας.
3.0.13.1
̓ Επὶ δέ κα δὲ τὸ ν Οὐ εσπασιανὸ ν ἔ τεσιν βασιλεύ σαντα αὐ τοκρά τωρ Τί τος ὁ παῖ ς διαδέ χεται: οὗ κατὰ δεύ τερον ἔ τος τῆ ς βασιλεί ας Λί νος ἐ πί σκοπος τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας δυοκαί δεκα τὴ ν λειτουργί αν ἐ νιαυτοῖ ς κατασχώ ν,̓ Ανεγκλή τῳ ταύ την παραδί δωσιν. Τί τον δὲ Δομετιανὸ ς ἀ δελφὸ ς διαδέ χεται, δύ ο ἔ τεσι καὶ μησὶ τοῖ ς ἴ σοις βασιλεύ σαντα.
3.0.14.1
τετά ρτῳ μὲ ν οὖ ν ἔ τει Δομετιανοῦ τῆ ς κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν παροικί ας ὁ πρῶ τος̓ Αννιανὸ ς δύ ο πρὸ ς τοῖ ς εἴ κοσι ἀ ποπλή σας ἔ τη, τελευτᾷ, διαδέ χεται δ̓ αὐ τὸ ν δεύ τερος̓ Αβί λιος.
3.0.15.1
δωδεκά τῳ δὲ ἔ τει τῆ ς αὐ τῆ ς ἡ γεμονί ας τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας̓ Ανέ γκλητον ἔ τεσιν ἐ πισκοπεύ σαντα δεκαδύ ο διαδέ χεται Κλή μης, ὃ ν συνεργὸ ν ἑ αυτοῦ γενέ σθαι Φιλιππησί οις ἐ πιστέ λλων ὁ ἀ πό στολος διδά σκει, λέ γων“ μετὰ καὶ Κλή μεντος καὶ τῶ ν λοιπῶ ν συνεργῶ ν μου, ὧ ν τὰ ὀ νό ματα ἐ ν βί βλῳ ζωῆ ς.”
3.0.16.1
Τού του δὴ οὖ ν ὁ μολογουμέ νη μί α ἐ πιστολὴ φέ ρεται, μεγά λη τε καὶ θαυμασί α, ἣ ν ὡ ς ἀ πὸ τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας τῇ Κορινθί ων διετυπώ σατο, στά σεως τηνικά δε κατὰ τὴ ν Κό ρινθον γενομέ νης. ταύ την δὲ καὶ ἐ ν πλεί σταις ἐ κκλησί αις ἐ πὶ τοῦ κοινοῦ δεδημοσιευμέ νην πά λαι τε καὶ καθ̓ ἡ μᾶ ς αὐ τοὺ ς ἔ γνωμεν. καὶ ὅ τι γε κατὰ τὸ ν δηλού μενον τὰ τῆ ς Κορινθί ων κεκί νητο στά σεως, ἀ ξιό χρεως μά ρτυς ὁ̔ Ηγή σιππος.
3.0.17.1
Πολλή ν γε μὴ ν εἰ ς πολλοὺ ς ἐ πιδειξά μενος ὁ Δομετιανὸ ς ὠ μό τητα οὐ κ ὀ λί γον τε τῶ ν ἐ πὶ̔ Ρώ μης εὐ πατριδῶ ν τε καὶ ἐ πισή μων ἀ νδρῶ ν πλῆ θος οὐ μετ̓ εὐ λό γου κρί σεως κτεί νας μυρί ους τε ἄ λλους ἐ πιφανεῖ ς ἄ νδρας ταῖ ς ὑ πὲ ρ τὴ ν ἐ νορί αν ζημιώ σας φυγαῖ ς καὶ ταῖ ς τῶ ν οὐ σιῶ ν ἀ ποβολαῖ ς ἀ ναιτί ως, τελευτῶ ν τῆ ς Νέ ρωνος θεοεχθρί ας τε καὶ θεομαχί ας διά δοχον ἑ αυτὸ ν κατεστή σατο. δεύ τερος δῆ τα τὸ ν καθ̓ ἡ μῶ ν ἀ νεκί νει διωγμό ν, καί περ τοῦ πατρὸ ς αὐ τῷ Οὐ εσπασιανοῦ μηδὲ ν καθ̓ ἡ μῶ ν ἄ τοπον ἐ πινοή σαντος.
3.0.18.1
̓ Εν τού τῳ κατέ χει λό γος τὸ ν ἀ πό στολον ἅ μα καὶ εὐ αγγελιστὴ ν̓ Ιωά ννην ἔ τι τῷ βί ῳ ἐ νδιατρί βοντα, τῆ ς εἰ ς τὸ ν θεῖ ον λό γον ἕ νεκεν μαρτυρί ας Πά τμον οἰ κεῖ ν καταδικασθῆ ναι τὴ ν νῆ σον.
3.0.18.2
γρά φων γέ τοι ὁ Εἰ ρηναῖ ος περὶ τῆ ς ψή φου τῆ ς κατὰ τὸ ν ἀ ντί χριστον προσηγορί ας φερομέ νης ἐ ν τῇ̓ Ιωά ννου λεγομέ νᾐ Αποκαλύ ψει, αὐ ταῖ ς συλλαβαῖ ς ἐ ν πέ μπτῳ τῶ ν πρὸ ς τὰ ς αἱ ρέ σεις ταῦ τα περὶ τοῦ̓ Ιωά ννου φησί ν“ εἰ
3.0.18.3
δὲ ἔ δει ἀ ναφανδὸ ν ἐ ν τῷ νῦ ν καιρῷ κηρύ ττεσθαι τοὔ νομα αὐ τοῦ, δἰ ἐ κεί νου ἂ ν ἐ ρρέ θη τοῦ καὶ τὴ ν ἀ ποκά λυψιν ἑ ορακό τος. οὐ δὲ γὰ ρ πρὸ πολλοῦ χρό νου ἑ ωρά θη, ἀ λλὰ σχεδὸ ν ἐ πὶ τῆ ς ἡ μετέ ρας γενεᾶ ς, πρὸ ς τῷ τέ λει τῆ ς Δομετιανοῦ ἀ ρχῆ ς.”
3.0.18.4
Εἰ ς τοσοῦ τον δὲ ἄ ρα κατὰ τοὺ ς δηλουμέ νους ἡ τῆ ς ἡ μετέ ρας πί στεως διέ λαμπεν διδασκαλί α, ὡ ς καὶ τοὺ ς ἄ ποθεν τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς λό γου συγγραφεῖ ς μὴ ἀ ποκνῆ σαι ταῖ ς αὐ τῶ ν ἱ στορί αις τό ν τε διωγμὸ ν καὶ τὰ ἐ ν αὐ τῷ μαρτύ ρια παραδοῦ ναι, οἵ γε καὶ τὸ ν καιρὸ ν ἐ π̓ ἀ κριβὲ ς ἐ πεσημή ναντο, ἐ ν ἔ τει πεντεκαιδεκά τῳ Δομετιανοῦ μετὰ πλεί στων ἑ τέ ρων καὶ Φλαυί αν Δομέ τιλλαν ἱ στορή σαντες, ἐ ξ ἀ δελφῆ ς γεγονυῖ αν Φλαυί ου Κλή μεντος, ἑ νὸ ς τῶ ν τηνικά δε ἐ πὶ̔ Ρώ μης ὑ πά των, τῆ ς εἰ ς Χριστὸ ν μαρτυρί ας ἕ νεκεν εἰ ς νῆ σον Ποντί αν κατὰ τιμωρί αν δεδό σθαι.
3.0.19.1
Τοῦ δ̓ αὐ τοῦ Δομετιανοῦ τοὺ ς ἀ πὸ γέ νους Δαυὶ δ ἀ ναιρεῖ σθαι προστά ξαντος, παλαιὸ ς κατέ χει λό γος τῶ ν αἱ ρετικῶ ν τινας κατηγορῆ σαι τῶ ν ἀ πογό νων̓ Ιού δἁ τοῦ τον δ̓ εἶ ναι ἀ δελφὸ ν κατὰ σά ρκα τοῦ σωτῆ ροσ̓ ὡ ς ἀ πὸ γέ νους τυγχανό ντων Δαυὶ δ καὶ ὡ ς αὐ τοῦ συγγέ νειαν τοῦ Χριστοῦ φερό ντων. ταῦ τα δὲ δηλοῖ κατὰ λέ ξιν ὧ δέ πως λέ γων ὁ̔ Ηγή σιππος.
3.0.20.1
“ ἔ τι δὲ περιῆ σαν οἱ ἀ πὸ γέ νους τοῦ κυρί ου υἱ ωνοὶ̓ Ιού δα τοῦ κατὰ σά ρκα λεγομέ νου αὐ τοῦ ἀ δελφοῦ: οὓ ς ἐ δηλατό ρευσαν ὡ ς ἐ κ γέ νους ὄ ντας Δαυί δ. τού τους ὁ ἠ ουοκᾶ τος ἤ γαγεν πρὸ ς Δομετιανὸ ν Καί σαρα. ἐ φοβεῖ το γὰ ρ τὴ ν παρουσί αν τοῦ Χριστοῦ ὡ ς καὶ̔ Ηρῴ δης. καὶ ἐ πηρώ τησεν αὐ τοὺ ς εἰ ἐ κ Δαυί δ εἰ σιν, καὶ ὡ μολό γησαν.
3.0.20.2
τό τε ἠ ρώ τησεν αὐ τοὺ ς πό σας κτή σεις ἔ χουσιν ἢ πό σων χρημά των κυριεύ ουσιν. οἱ δὲ εἶ παν ἀ μφοτέ ροις ἐ ννακισχί λια δηνά ρια ὑ πά ρχειν αὐ τοῖ ς μό να, ἑ κά στῳ αὐ τῶ ν ἀ νή κοντος τοῦ ἡ μί σεος, καὶ ταῦ τα οὐ κ ἐ ν ἀ ργυρί οις ἔ φασκον ἔ χειν, ἀ λλ̓ ἐ ν διατιμή σει γῆ ς πλέ θρων λθ μό νων, ἐ ξ ὧ ν καὶ τοὺ ς φό ρους ἀ ναφέ ρειν καὶ αὐ τοὺ ς αὐ τουργοῦ ντας διατρέ φεσθαι.”
3.0.20.3
εἶ τα δὲ καὶ τὰ ς χεῖ ρας τὰ ς ἑ αυτῶ ν ἐ πιδεικνύ ναι, μαρτύ ριον τῆ ς αὐ τουργί ας τὴ ν τοῦ σώ ματος σκληρί αν καὶ τοὺ ς ἀ πὸ τῆ ς συνεχοῦ ς ἐ ργασί ας ἐ ναποτυπωθέ ντας ἐ πὶ τῶ ν ἰ δί ων χειρῶ ν τύ λους παριστά ντας. ἐ ρωτηθέ ντας δὲ περὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆ ς βασιλεί ας αὐ τοῦ ὁ ποί α τις εἴ η καὶ ποῖ καὶ πό τε φανησομέ νη,
3.0.20.4
λό γον δοῦ ναι ὡ ς οὐ κοσμικὴ μὲ ν οὐ δ̓ ἐ πί γειος, ἐ πουρά νιος δὲ καὶ ἀ γγελικὴ τυγχά νοι, ἐ πὶ συντελεί ᾳ τοῦ αἰ ῶ νος γενησομέ νη, ὁ πηνί κα ἐ λθὼ ν ἐ ν δό ξῃ κρινεῖ ζῶ ντας καὶ νεκροὺ ς καὶ ἀ ποδώ σει ἑ κά στῳ κατὰ τὰ ἐ πιτηδεύ ματα αὐ τοῦ: ἐ φ̓ οἷ ς μηδὲ ν αὐ τῶ ν κατεγνωκό τα τὸ ν Δομετιανό ν,
3.0.20.5
ἀ λλὰ καὶ ὡ ς εὐ τελῶ ν καταφρονή σαντα, ἐ λευθέ ρους μὲ ν αὐ τοὺ ς ἀ νεῖ ναι, καταπαῦ σαι δὲ διὰ προστά γματος τὸ ν κατὰ τῆ ς ἐ κκλησί ας διωγμό ν.
3.0.20.6
τοὺ ς δὲ ἀ πολυθέ ντας ἡ γή σασθαι τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν, ὡ ς ἂ ν δὴ μά ρτυρας ὁ μοῦ καὶ ἀ πὸ γέ νους ὄ ντας τοῦ κυρί ου, γενομέ νης τε εἰ ρή νης
3.0.20.7
μέ χρι Τραϊ ανοῦ παραμεῖ ναι αὐ τοὺ ς τῷ βί ῳ. ταῦ τα μὲ ν ὁ̔ Ηγή σιππος: οὐ μὴ ν ἀ λλὰ καὶ ὁ Τερτυλλιανὸ ς τοῦ Δομετιανοῦ τοιαύ την πεποί ηται μνή μην“ πεπειρά κει ποτὲ καὶ Δομετιανὸ ς ταὐ τὸ ποιεῖ ν ἐ κεί νῳ, μέ ρος ὢ ν τῆ ς Νέ ρωνος ὠ μό τητος. ἀ λλ̓, οἶ μαι, ἅ τε ἔ χων τι συνέ σεως, τά χιστα ἐ παύ σατο, ἀ νακαλεσά μενος καὶ οὓ ς ἐ ξηλά κει.”
3.0.20.8
Μετὰ δὲ τὸ ν Δομετιανὸ ν πεντεκαί δεκα ἔ τεσιν κρατή σαντα Νερού α τὴ ν ἀ ρχὴ ν διαδεξαμέ νου, καθαιρεθῆ ναι μὲ ν τὰ ς Δομετιανοῦ τιμά ς, ἐ πανελθεῖ ν δ̓ ἐ πὶ τὰ οἰ κεῖ α μετὰ τοῦ καὶ τὰ ς οὐ σί ας ἀ πολαβεῖ ν τοὺ ς ἀ δί κως ἐ ξεληλαμέ νους ἡ̔ Ρωμαί ων σύ γκλητος βουλὴ ψηφί ζεται: ἱ στοροῦ σιν οἱ γραφῇ τὰ κατὰ τοὺ ς χρό νους παραδό ντες.
3.0.20.9
τό τε δὴ οὖ ν καὶ τὸ ν ἀ πό στολον̓ Ιωά ννην ἀ πὸ τῆ ς κατὰ τὴ ν νῆ σον φυγῆ ς τὴ ν ἐ πὶ τῆ ς̓ Εφέ σου διατριβὴ ν ἀ πειληφέ ναι ὁ τῶ ν παῤ ἡ μῖ ν ἀ ρχαί ων παραδί δωσι λό γος.
3.0.21.1
Μικρῷ δὲ πλέ ον ἐ νιαυτοῦ βασιλεύ σαντα Νερού αν διαδέ χεται Τραϊ ανό ς: οὗ δὴ πρῶ τον ἔ τος ἦ ν ἐ ν ᾧ τῆ ς κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν παροικί ας̓ Αβί λιον δέ κα πρὸ ς τρισὶ ν ἔ τεσιν ἡ γησά μενον διαδέ χεται Κέ ρδων: τρί τος οὗ τος τῶ ν αὐ τό θι μετὰ τὸ ν πρῶ τον̓ Αννιανὸ ν προέ στη. ἐ ν τού τῳ δὲ̔ Ρωμαί ων εἰ ς ἔ τι Κλή μης ἡ γεῖ το, τρί τον καὶ αὐ τὸ ς ἐ πέ χων τῶ ν τῇ δε μετὰ Παῦ λό ν τε καὶ Πέ τρον ἐ πισκοπευσά ντων βαθμό ν: Λί νος δὲ ὁ πρῶ τος ἦ ν καὶ μετ̓ αὐ τὸ ν̓ Ανέ γκλητος.
3.0.22.1
ἀ λλὰ καὶ τῶ ν ἐ π̓̓ Αντιοχεί ας Εὐ οδί ου πρώ του καταστά ντος δεύ τερος ἐ ν τοῖ ς δηλουμέ νοις̓ Ιγνά τιος ἐ γνωρί ζετο. Συμεὼ ν ὁ μοί ως δεύ τερος μετὰ τὸ ν τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἀ δελφὸ ν τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ κκλησί ας κατὰ τού τους τὴ ν λειτουργί αν εἶ χεν.
3.0.23.1
̓ Επὶ τού τοις κατὰ τὴ ν̓ Ασί αν ἔ τι τῷ βί ῳ περιλειπό μενος αὐ τὸ ς ἐ κεῖ νος ὃ ν ἠ γά πα ὁ̓ Ιησοῦ ς, ἀ πό στολος ὁ μοῦ καὶ εὐ αγγελιστὴ ς̓ Ιωά ννης τὰ ς αὐ τό θι διεῖ πεν ἐ κκλησί ας, ἀ πὸ τῆ ς κατὰ τὴ ν νῆ σον μετὰ τὴ ν Δομετιανοῦ τελευτὴ ν ἐ πανελθὼ ν φυγῆ ς.
3.0.23.2
ὅ τι δὲ εἰ ς τού τους τῷ βί ῳ περιῆ ν, ἀ πό χρη διὰ δύ ο πιστώ σασθαι τὸ ν λό γον μαρτύ ρων, πιστοὶ δ̓ ἂ ν εἶ εν οὗ τοι, τῆ ς ἐ κκλησιαστικῆ ς πρεσβεύ σαντες ὀ ρθοδοξί ας, εἰ δὴ τοιοῦ τοι Εἰ ρηναῖ ος καὶ Κλή μης ὁ̓ Αλεξανδρεύ ς:
3.0.23.3
ὧ ν ὁ μὲ ν πρό τερος ἐ ν δευτέ ρῳ τῶ ν πρὸ ς τὰ ς αἱ ρέ σεις ὧ δέ πως γρά φει κατὰ λέ ξιν:“ καὶ πά ντες οἱ πρεσβύ τεροι μαρτυροῦ σιν οἱ κατὰ τὴ ν̓ Ασί αν̓ Ιωά ννῃ τῷ τοῦ κυρί ου μαθητῇ συμβεβληκό τες παραδεδωκέ ναι τὸ ν̓ Ιωά ννην. παρέ μεινεν γὰ ρ αὐ τοῖ ς μέ χρι τῶ ν Τραϊ ανοῦ χρό νων.”
3.0.23.4
καὶ ἐ ν τρί τῳ δὲ τῆ ς αὐ τῆ ς ὑ ποθέ σεως ταὐ τὸ τοῦ το δηλοῖ διὰ τού των:“ ἀ λλὰ καὶ ἡ ἐ ν̓ Εφέ σῳ ἐ κκλησί α ὑ πὸ Παύ λου μὲ ν τεθεμελιωμέ νη,̓ Ιωά ννου δὲ παραμεί ναντος αὐ τοῖ ς μέ χρι τῶ ν Τραϊ ανοῦ χρό νων, μά ρτυς ἀ ληθή ς ἐ στιν τῆ ς τῶ ν ἀ ποστό λων παραδό σεως.”
3.0.23.5
̔ Ο δὲ Κλή μης ὁ μοῦ τὸ ν χρό νον ἐ πισημηνά μενος, καὶ ἱ στορί αν ἀ ναγκαιοτά την οἷ ς τὰ καλὰ καὶ ἐ πωφελῆ φί λον ἀ κού ειν, προστί θησιν ἐ ν ᾧ“ Τί ς ὁ σῳ ζό μενος πλού σιος” ἐ πέ γραψεν αὐ τοῦ συγγρά μματι: λαβὼ ν δὲ ἀ νά γνωθι ὧ δέ πως ἔ χουσαν καὶ αὐ τοῦ τὴ ν γραφή ν:“ ἄ κουσον
3.0.23.6
μῦ θον οὐ μῦ θον ἀ λλὰ ὄ ντα λό γον περὶ̓ Ιωά ννου τοῦ ἀ ποστό λου παραδεδομέ νον καὶ μνή μῃ πεφυλαγμέ νον. ἐ πειδὴ γὰ ρ τοῦ τυρά ννου τελευτή σαντος ἀ πὸ τῆ ς Πά τμου τῆ ς νή σου μετῆ λθεν ἐ πὶ τὴ ν̓́ Εφεσον, ἀ πῄ ει παρακαλού μενος καὶ ἐ πὶ τὰ πλησιό χωρα τῶ ν ἐ θνῶ ν, ὅ που μὲ ν ἐ πισκό πους καταστή σων, ὅ που δὲ ὅ λας ἐ κκλησί ας ἁ ρμό σων, ὅ που δὲ κλῆ ρον ἕ να γέ τινα κληρώ σων τῶ ν ὑ πὸ τοῦ πνεύ ματος σημαινομέ νων.
3.0.23.7
ἐ λθὼ ν οὖ ν καὶ ἐ πί τινα τῶ ν οὐ μακρὰ ν πό λεων, ἧ ς καὶ τοὔ νομα λέ γουσιν ἔ νιοι, καὶ τἄ λλα ἀ ναπαύ σας τοὺ ς ἀ δελφού ς, ἐ πὶ πᾶ σι τῷ καθεστῶ τι προσβλέ ψας ἐ πισκό πῳ, νεανί σκον ἱ κανὸ ν τῷ σώ ματι καὶ τὴ ν ὄ ψιν ἀ στεῖ ον καὶ θερμὸ ν τὴ ν ψυχὴ ν ἰ δώ ν,̔ τοῦ τον̓ ἔ φἡ σοὶ παρακατατί θεμαι μετὰ πά σης σπουδῆ ς ἐ πὶ τῆ ς ἐ κκλησί ας καὶ τοῦ Χριστοῦ μά ρτυρος.̓ τοῦ δὲ δεχομέ νου καὶ πά νθ̓ ὑ πισχνουμέ νου, καὶ πά λιν τὰ αὐ τὰ διελέ γετο καὶ διεμαρτύ ρετο.
3.0.23.8
εἶ τα ὁ μὲ ν ἀ πῆ ρεν ἐ πὶ τὴ ν̓́ Εφεσον, ὁ δὲ πρεσβύ τερος ἀ ναλαβὼ ν οἴ καδε τὸ ν παραδοθέ ντα νεανί σκον ἔ τρεφεν, συνεῖ χεν, ἔ θαλπεν, τὸ τελευταῖ ον ἐ φώ τισεν. καὶ μετὰ τοῦ το ὑ φῆ κεν τῆ ς πλεί ονος ἐ πιμελεί ας καὶ παραφυλακῆ ς, ὡ ς τὸ τέ λειον αὐ τῷ φυλακτή ριον ἐ πιστή σας
3.0.23.9
τὴ ν σφραγῖ δα κυρί ου. τῷ δὲ ἀ νέ σεως πρὸ ὥ ρας λαβομέ νῳ προσφθεί ρονταί τινες ἥ λικες ἀ ργοὶ καὶ ἀ περρωγό τες, ἐ θά δες κακῶ ν, καὶ πρῶ τον μὲ ν δἰ ἑ στιά σεων πολυτελῶ ν αὐ τὸ ν ἐ πά γονται, εἶ τά που καὶ νύ κτωρ ἐ πὶ λωποδυσί αν ἐ ξιό ντες συνεπά γονται,
3.0.23.10
εἶ τά τι καὶ μεῖ ζον συμπρά ττειν ἠ ξί ουν: ὃ δὲ κατ̓ ὀ λί γον προσειθί ζετο, καὶ διὰ μέ γεθος φύ σεως ἐ κστὰ ς ὥ σπερ ἄ στομος καὶ εὔ ρωστος ἵ ππος ὀ ρθῆ ς ὁ δοῦ καὶ τὸ ν χαλινὸ ν ἐ νδακώ ν, μειζό νως κατὰ τῶ ν βαρά θρων ἐ φέ ρετο,
3.0.23.11
ἀ πογνοὺ ς δὲ τελέ ως τὴ ν ἐ ν θεῷ σωτηρί αν, οὐ δὲ ν ἔ τι μικρὸ ν διενοεῖ το, ἀ λλὰ μέ γα τι πρά ξας, ἐ πειδή περ ἅ παξ ἀ πολώ λει, ἴ σα τοῖ ς ἄ λλοις παθεῖ ν ἠ ξί ου. αὐ τοὺ ς δὴ τού τους ἀ ναλαβὼ ν καὶ λῃ στή ριον συγκροτή σας, ἕ τοιμος λῄ σταρχος ἦ ν, βιαιό τατος μιαιφονώ τατος χαλεπώ τατος.
3.0.23.12
χρό νος ἐ ν μέ σῳ, καὶ τινος ἐ πιπεσού σης χρεί ας ἀ νακαλοῦ σι τὸ ν̓ Ιωά ννην. ὃ δὲ ἐ πεὶ τὰ ἄ λλα ὧ ν χά ριν ἧ κεν κατεστή σατο,̔ ἄ γε δή̓ ἔ φἡ ὦ ἐ πί σκοπε, τὴ ν παραθή κην ἀ πό δος ἡ μῖ ν, ἣ ν ἐ γώ τε καὶ ὁ Χριστό ς σοι παρακατεθέ μεθα ἐ πὶ τῆ ς ἐ κκλησί ας, ἧ ς προκαθέ ζῃ, μά ρτυρος.̓
3.0.23.13
ὃ δὲ τὸ μὲ ν πρῶ τον ἐ ξεπλά γη, χρή ματα οἰ ό μενος, ἅ περ οὐ κ ἔ λαβεν, συκοφαντεῖ σθαι, καὶ οὔ τε πιστεύ ειν εἶ χεν ὑ πὲ ρ ὧ ν οὐ κ εἶ χεν, οὔ τε ἀ πιστεῖ ν̓ Ιωά ννῃ: ὡ ς δέ̔ τὸ ν νεανί σκον̓ εἶ πεν̔ ἀ παιτῶ καὶ τὴ ν ψυχὴ ν τοῦ ἀ δελφοῦ,̓ στενά ξας κά τωθεν ὁ πρεσβύ της καί τι καὶ ἐ πιδακρύ σας,̔ ἐ κεῖ νοσ̓ ἔ φἡ τέ θνηκεν.̓̔ πῶ ς καὶ τί να θά νατον;̓̔ θεῷ τέ θνηκεν̓ εἶ πεν:̔ ἀ πέ βη γὰ ρ πονηρὸ ς καὶ ἐ ξώ λης καί, τὸ κεφά λαιον, λῃ στή ς, καὶ νῦ ν ἀ ντὶ τῆ ς ἐ κκλησί ας τὸ ὄ ρος κατεί ληφεν μεθ̓ ὁ μοί ου στρατιωτικοῦ.̓
3.0.23.14
καταρρηξά μενος τὴ ν ἐ σθῆ τα τα ὁ ἀ πό στολος καὶ μετὰ μεγά λης οἰ μωγῆ ς πληξά μενος τὴ ν κεφαλή ν,̔ καλό ν γἐ ἔ φἡ φύ λακα τῆ ς τἀ δελφοῦ ψυχῆ ς κατέ λιπον. ἀ λλ̓ ἵ ππος ἤ δη μοι παρέ στω, καὶ ἡ γεμὼ ν γενέ σθω μοί τις τῆ ς ὁ δοῦ.̓ ἤ λαυνεν, ὥ σπερ εἶ χεν,
3.0.23.15
αὐ τό θεν ἀ πὸ τῆ ς ἐ κκλησί ας. ἐ λθὼ ν δὲ εἰ ς τὸ χωρί ον, ὑ πὸ τῆ ς προφυλακῆ ς τῶ ν λῃ στῶ ν ἁ λί σκεται, μή τε φεύ γων μή τε παραιτού μενος, ἀ λλὰ βοῶ ν̔ ἐ πὶ τοῦ τ̓ ἐ λή λυθα, ἐ πὶ τὸ ν ἄ ρχοντα ὑ μῶ ν ἀ γά γετέ με:̓
3.0.23.16
ὃ ς τέ ως, ὥ σπερ ὥ πλιστο, ἀ νέ μενεν, ὡ ς δὲ προσιό ντα ἐ γνώ ρισε τὸ ν̓ Ιωά ννην, εἰ ς φυγὴ ν αἰ δεσθεὶ ς ἐ τρά πετο.
3.0.23.17
ὃ δὲ ἐ δί ωκεν ἀ νὰ κρά τος, ἐ πιλαθό μενος τῆ ς ἡ λικί ας τῆ ς ἑ αυτοῦ, κεκραγώ ς̔ τί με φεύ γεις, τέ κνον, τὸ ν σαυτοῦ πατέ ρα, τὸ ν γυμνό ν, τὸ ν γέ ροντα; ἐ λέ ησό ν με, τέ κνον, μὴ φοβοῦ: ἔ χεις ἔ τι ζωῆ ς ἐ λπί δας. ἐ γὼ Χριστῷ λό γον δώ σω ὑ πὲ ρ σοῦ: ἂ ν δέ ῃ, τὸ ν σὸ ν θά νατον ἑ κὼ ν ὑ πομενῶ, ὡ ς ὁ κύ ριος τὸ ν ὑ πὲ ρ ἡ μῶ ν: ὑ πὲ ρ σοῦ τὴ ν ψυχὴ ν ἀ ντιδώ σω τὴ ν ἐ μή ν. στῆ θι, πί στευσον:
3.0.23.18
Χριστό ς με ἀ πέ στειλεν.̓ ὃ δὲ ἀ κού σας, πρῶ τον ἔ στη μὲ ν κά τω βλέ πων, εἶ τα ἔ ρριψεν τὰ ὅ πλα, εἶ τα τρέ μων ἔ κλαιεν πικρῶ ς: προσελθό ντα δὲ τὸ ν γέ ροντα περιέ λαβεν, ἀ πολογού μενος ταῖ ς οἰ μωγαῖ ς ὡ ς ἐ δύ νατο καὶ τοῖ ς δά κρυσι βαπτιζό μενος ἐ κ δευτέ ρου,
3.0.23.19
μό νην ἀ ποκρύ πτων τὴ ν δεξιά ν: ὃ δ̓ ἐ γγυώ μενος, ἐ πομνύ μενος ὡ ς ἄ φεσιν αὐ τῷ παρὰ τοῦ σωτῆ ρος ηὕ ρηται, δεό μενος, γονυπετῶ ν, αὐ τὴ ν τὴ ν δεξιὰ ν ὡ ς ὑ πὸ τῆ ς μετανοί ας κεκαθαρμέ νην καταφιλῶ ν, ἐ πὶ τὴ ν ἐ κκλησί αν ἐ πανή γαγεν, καὶ δαψιλέ σι μὲ ν εὐ χαῖ ς ἐ ξαιτού μενος, συνεχέ σι δὲ νηστεί αις συναγωνιζό μενος, ποικί λαις δὲ σειρῆ σι λό γων κατεπᾴ δων αὐ τοῦ τὴ ν γνώ μην, οὐ πρό τερον ἀ πῆ λθεν, ὥ ς φασιν, πρὶ ν αὐ τὸ ν ἐ πιστῆ σαι τῇ ἐ κκλησί ᾳ, διδοὺ ς μέ γα παρά δειγμα μετανοί ας ἀ ληθινῆ ς καὶ μέ γα γνώ ρισμα παλιγγενεσί ας, τρό παιον ἀ ναστά σεως βλεπομέ νης.” ταῦ τα τοῦ Κλή μεντος, ἱ στορί ας ὁ μοῦ καὶ ὠ φελεί ας τῆ ς τῶ ν ἐ ντευξομέ νων ἕ νεκεν, ἐ νταῦ θά μοι κεί σθω.
3.0.24.1
Φέ ρε δέ, καὶ τοῦ δε τοῦ ἀ ποστό λου τὰ ς ἀ ναντιρρή τους ἐ πισημηνώ μεθα
3.0.24.2
γραφά ς. καὶ δὴ τὸ κατ̓ αὐ τὸ ν εὐ αγγέ λιον ταῖ ς ὑ πὸ τὸ ν οὐ ρανὸ ν διεγνωσμέ νον ἐ κκλησί αις, πρῶ τον ἀ νωμολογή σθω: ὅ τι γε μὴ ν εὐ λό γως πρὸ ς τῶ ν ἀ ρχαί ων ἐ ν τετά ρτῃ μοί ρᾳ τῶ ν
3.0.24.3
ἄ λλων τριῶ ν κατεί λεκται, ταύ τῃ ἂ ν γέ νοιτο δῆ λον. οἱ θεσπέ σιοι καὶ ὡ ς ἀ ληθῶ ς θεοπρεπεῖ ς, φημὶ δὲ τοῦ Χριστοῦ τοὺ ς ἀ ποστό λους, τὸ ν βί ον ἄ κρως κεκαθαρμέ νοι καὶ ἀ ρετῇ πά σῃ τὰ ς ψυχὰ ς κεκοσμημέ νοι, τὴ ν δὲ γλῶ τταν ἰ διωτεύ οντες, τῇ γε μὴ ν πρὸ ς τοῦ σωτῆ ρος αὐ τοῖ ς δεδωρημέ νῃ θεί ᾳ καὶ παραδοξοποιῷ δυνά μει θαρσοῦ ντες, τὸ μὲ ν ἐ ν πειθοῖ καὶ τέ χνῃ λό γων τὰ τοῦ διδασκά λου μαθή ματα πρεσβεύ ειν οὔ τε ᾔ δεσαν οὔ τε ἐ νεχεί ρουν, τῇ δὲ τοῦ θεί ου πνεύ ματος τοῦ συνεργοῦ ντος αὐ τοῖ ς ἀ ποδεί ξει καὶ τῇ δἰ αὐ τῶ ν συντελουμέ νῃ θαυματουργῷ τοῦ Χριστοῦ δυνά μει μό νῃ χρώ μενοι, τῆ ς τῶ ν οὐ ρανῶ ν βασιλεί ας τὴ ν γνῶ σιν ἐ πὶ πᾶ σαν κατή γγελλον τὴ ν οἰ κουμέ νην, σπουδῆ ς τῆ ς περὶ τὸ λογογραφεῖ ν μικρὰ ν ποιού μενοι φροντί δα.
3.0.24.4
καὶ τοῦ τ̓ ἔ πραττον ἅ τε μεί ζονι καὶ ὑ πὲ ρ ἄ νθρωπον ἐ ξυπηρετού μενοι διακονί ᾳ. ὁ γοῦ ν Παῦ λος πά ντων ἐ ν παρασκευῇ λό γων δυνατώ τατος νοή μασί ν τε ἱ κανώ τατος γεγονώ ς, οὐ πλέ ον τῶ ν βραχυτά των ἐ πιστολῶ ν γραφῇ παραδέ δωκεν, καί τοι μυρί α γε καὶ ἀ πό ρρητα λέ γειν ἔ χων, ἅ τε τῶ ν μέ χρις οὐ ρανοῦ τρί του θεωρημά των ἐ πιψαύ σας ἐ π̓ αὐ τό ν τε τὸ ν θεοπρεπῆ παρά δεισον ἀ ναρπασθεὶ ς καὶ τῶ ν ἐ κεῖ σε ῥ ημά των
3.0.24.5
ἀ ρρή των ἀ ξιωθεὶ ς ἐ πακοῦ σαι. οὐ κ ἄ πειροι μὲ ν οὖ ν ὑ πῆ ρχον τῶ ν αὐ τῶ ν καὶ οἱ λοιποὶ τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν φοιτηταί, δώ δεκα μὲ ν ἀ πό στολοι, ἑ βδομή κοντα δὲ μαθηταί, ἄ λλοι τε ἐ πὶ τού τοις μυρί οι: ὅ μως δ̓ οὖ ν ἐ ξ ἁ πά ντων τῶ ν τοῦ κυρί ου διατριβῶ ν ὑ πομνή ματα Ματθαῖ ος ἡ μῖ ν καὶ̓ Ιωά ννης μό νοι καταλελοί πασιν:
3.0.24.6
οὓ ς καὶ ἐ πά ναγκες ἐ πὶ τὴ ν γραφὴ ν ἐ λθεῖ ν κατέ χει λό γος. Ματθαῖ ό ς τε γὰ ρ πρό τερον̔ Εβραί οις κηρύ ξας, ὡ ς ἤ μελλεν καὶ ἐ φ̓ ἑ τέ ρους ἰ έ ναι, πατρί ῳ γλώ ττῃ γραφῇ παραδοὺ ς τὸ κατ̓ αὐ τὸ ν εὐ αγγέ λιον, τὸ λεῖ πον τῇ αὐ τοῦ παρουσί ᾳ τού τοις ἀ φ̓ ὧ ν ἐ στέ λλετο,
3.0.24.7
διὰ τῆ ς γραφῆ ς ἀ πεπλή ρου: ἤ δη δὲ Μά ρκου καὶ Λουκᾶ τῶ ν κατ̓ αὐ τοὺ ς εὐ αγγελί ων τὴ ν ἔ κδοσιν πεποιημέ νων,̓ Ιωά ννην φασὶ τὸ ν πά ντα χρό νον ἀ γρά φῳ κεχρημέ νον κηρύ γματι, τέ λος καὶ ἐ πὶ τὴ ν γραφὴ ν ἐ λθεῖ ν τοιᾶ σδε χά ριν αἰ τί ας. τῶ ν προαναγραφέ ντων τριῶ ν εἰ ς πά ντας ἤ δη καὶ εἰ ς αὐ τὸ ν διαδεδομέ νων, ἀ ποδέ ξασθαι μέ ν φασιν, ἀ λή θειαν αὐ τοῖ ς ἐ πιμαρτυρή σαντα, μό νην δὲ ἄ ρα λεί πεσθαι τῇ γραφῇ τὴ ν περὶ τῶ ν ἐ ν πρώ τοις καὶ κατ̓ ἀ ρχὴ ν τοῦ κηρύ γματος ὑ πὸ τοῦ Χριστοῦ πεπραγμέ νων
3.0.24.8
διή γησιν. καὶ ἀ ληθή ς γε ὁ λό γος. τοὺ ς τρεῖ ς γοῦ ν εὐ αγγελιστὰ ς συνιδεῖ ν πά ρεστιν μό να τὰ μετὰ τὴ ν ἐ ν τῷ δεσμωτηρί ᾠ Ιωά ννου τοῦ βαπτιστοῦ κά θειρξιν ἐ φ̓ ἕ να ἐ νιαυτὸ ν πεπραγμέ να τῷ σωτῆ ρι συγγεγραφό τας αὐ τό τε τοῦ τ̓ ἐ πισημηναμέ νους κατ̓
3.0.24.9
ἀ ρχὰ ς τῆ ς αὐ τῶ ν ἱ στορί ας: μετὰ γοῦ ν τὴ ν τεσσαρακονταή μερον νηστεί αν καὶ τὸ ν ἐ πὶ ταύ τῃ πειρασμὸ ν τὸ ν χρό νον τῆ ς ἰ δί ας γραφῆ ς ὁ μὲ ν Ματθαῖ ος δηλοῖ λέ γων“ ἀ κού σας δὲ ὅ τἰ Ιωά ννης παρεδό θη, ἀ νεχώ ρησεν” ἀ πὸ τῆ ς̓ Ιουδαί ας“ εἰ ς τὴ ν Γαλιλαί αν,”
3.0.24.10
ὁ δὲ Μά ρκος ὡ σαύ τως“ μετὰ δὲ τὸ παραδοθῆ ναι” φησί ν“̓ Ιωά ννην ἦ λθεν̓ Ιησοῦ ς εἰ ς τὴ ν Γαλιλαί αν,” καὶ ὁ Λουκᾶ ς δὲ πρὶ ν ἄ ρξασθαι τῶ ν τοῦ̓ Ιησοῦ πρά ξεων, παραπλησί ως ἐ πιτηρεῖ, φά σκων ὡ ς ἄ ρα προσθεὶ ς̔ Ηρῴ δης οἷ ς διεπρά ξατο πονηροῖ ς,“ κατέ κλεισε τὸ ν̓ Ιωά ννην ἐ ν φυλακῇ.”
3.0.24.11
παρακληθέ ντα δὴ οὖ ν τού των ἕ νεκά φασι τὸ ν ἀ πό στολον̓ Ιωά ννην τὸ ν ὑ πὸ τῶ ν προτέ ρων εὐ αγγελιστῶ ν παρασιωπηθέ ντα χρό νον καὶ τὰ κατὰ τοῦ τον πεπραγμέ να τῷ σωτῆ ρἱ ταῦ τα δ̓ ἦ ν τὰ πρὸ τῆ ς τοῦ βαπτιστοῦ καθεί ρξεωσ̓ τῷ κατ̓ αὐ τὸ ν εὐ αγγελί ῳ παραδοῦ ναι, αὐ τό τε τοῦ τ̓ ἐ πισημή νασθαι, τοτὲ μὲ ν φή σαντα“ ταύ την ἀ ρχὴ ν ἐ ποί ησεν τῶ ν παραδό ξων ὁ̓ Ιησοῦ ς,” τοτὲ δὲ μνημονεύ σαντα τοῦ βαπτιστοῦ μεταξὺ τῶ ν̓ Ιησοῦ πρά ξεων ὡ ς ἔ τι τό τε βαπτί ζοντος ἐ ν Αἰ νὼ ν ἐ γγὺ ς τοῦ Σαλεί μ, σαφῶ ς τε τοῦ το δηλοῦ ν ἐ ν τῷ λέ γειν“ οὔ πω γὰ ρ ἦ ν̓ Ιωά ννης βεβλημέ νος εἰ ς φυλακή ν,”
3.0.24.12
οὐ κοῦ ν ὁ μὲ ν̓ Ιωά ννης τῇ τοῦ κατ̓ αὐ τὸ ν εὐ αγγελί ου γραφῇ τὰ μηδέ πω τοῦ βαπτιστοῦ εἰ ς φυλακὴ ν βεβλημέ νου πρὸ ς τοῦ Χριστοῦ πραχθέ ντα παραδί δωσιν, οἱ δὲ λοιποὶ τρεῖ ς εὐ αγγελισταὶ τὰ μετὰ τὴ ν εἰ ς τὸ δεσμωτή ριον κά θειρξιν τοῦ βαπτιστοῦ μνημονεύ ουσιν:
3.0.24.13
οἷ ς καὶ ἐ πιστή σαντι οὐ κέ τ̓ ἂ ν δό ξαι διαφωνεῖ ν ἀ λλή λοις τὰ εὐ αγγέ λια τῷ τὸ μὲ ν κατὰ̓ Ιωά ννην τὰ πρῶ τα τῶ ν τοῦ Χριστοῦ πρά ξεων περιέ χειν, τὰ δὲ λοιπὰ τὴ ν ἐ πὶ τέ λει τοῦ χρό νου αὐ τῷ γεγενημέ νην ἱ στορί αν: εἰ κό τως δ̓ οὖ ν τὴ ν μὲ ν τῆ ς σαρκὸ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν γενεαλογί αν ἅ τε Ματθαί ῳ καὶ Λουκᾷ προγραφεῖ σαν ἀ ποσιωπῆ σαι τὸ ν̓ Ιωά ννην, τῆ ς δὲ θεολογί ας ἀ πά ρξασθαι ὡ ς ἂ ν αὐ τῷ πρὸ ς τοῦ θεί ου πνεύ ματος
3.0.24.14
οἷ α κρεί ττονι παραπεφυλαγμέ νης. Ταῦ τα μὲ ν οὖ ν ἡ μῖ ν περὶ τῆ ς τοῦ κατὰ̓ Ιωά ννην εὐ αγγελί ου γραφῆ ς εἰ ρή σθω, καὶ τῆ ς κατὰ Μά ρκον δὲ ἡ γενομέ νη αἰ τί α ἐ ν τοῖ ς πρό σθεν ἡ μῖ ν δεδή λωται:
3.0.24.15
ὁ δὲ Λουκᾶ ς ἀ ρχό μενος καὶ αὐ τὸ ς τοῦ κατ̓ αὐ τὸ ν συγγρά μματος τὴ ν αἰ τί αν πρού θηκεν δἰ ἣ ν πεποί ηται τὴ ν σύ νταξιν, δηλῶ ν ὡ ς ἄ ρα πολλῶ ν καὶ ἄ λλων προπετέ στερον ἐ πιτετηδευκό των διή γησιν ποιή σασθαι ὧ ν αὐ τὸ ς πεπληροφό ρητο λό γων, ἀ ναγκαί ως ἀ παλλά ττων ἡ μᾶ ς τῆ ς περὶ τοὺ ς ἄ λλους ἀ μφηρί στου ὑ πολή ψεως, τὸ ν ἀ σφαλῆ λό γον ὧ ν αὐ τὸ ς ἱ κανῶ ς τὴ ν ἀ λή θειαν κατειλή φει ἐ κ τῆ ς ἅ μα Παύ λῳ συνουσί ας τε καὶ διατριβῆ ς καὶ τῆ ς τῶ ν λοιπῶ ν ἀ ποστό λων ὁ μιλί ας ὠ φελημέ νος, διὰ τοῦ ἰ δί ου παρέ δωκεν εὐ αγγελί ου.
3.0.24.16
καὶ ταῦ τα μὲ ν ἡ μεῖ ς περὶ τού των: οἰ κειό τερον δὲ κατὰ καιρὸ ν διὰ τῆ ς τῶ ν ἀ ρχαί ων παραθέ σεως τὰ καὶ τοῖ ς ἄ λλοις περὶ αὐ τῶ ν εἰ ρημέ να πειρασό μεθα δηλῶ σαι.
3.0.24.17
Τῶ ν δὲ̓ Ιωά ννου γραμμά των πρὸ ς τῷ εὐ αγγελί ῳ καὶ ἡ προτέ ρα τῶ ν ἐ πιστολῶ ν παρά τε τοῖ ς νῦ ν καὶ τοῖ ς ἔ τ̓ ἀ ρχαί οις ἀ ναμφί λεκτος
3.0.24.18
ὡ μολό γηται, ἀ ντιλέ γονται δὲ αἱ λοιπαὶ δύ ο, τῆ ς δ̓̓ Αποκαλύ ψεως εἰ ς ἑ κά τερον ἔ τι νῦ ν παρὰ τοῖ ς πολλοῖ ς περιέ λκεται ἡ δό ξα: ὁ μοί ως γε μὴ ν ἐ κ τῆ ς τῶ ν ἀ ρχαί ων μαρτυρί ας ἐ ν οἰ κεί ῳ καιρῷ τὴ ν ἐ πί κρισιν δέ ξεται καὶ αὐ τή.
3.0.25.1
Εὔ λογον δ̓ ἐ νταῦ θα γενομέ νους ἀ νακεφαλαιώ σασθαι τὰ ς δηλωθεί σας τῆ ς καινῆ ς διαθή κης γραφά ς. καὶ δὴ τακτέ ον ἐ ν πρώ τοις τὴ ν ἁ γί αν τῶ ν εὐ αγγελί ων τετρακτύ ν, οἷ ς ἕ πεται ἡ τῶ ν Πρά ξεων
3.0.25.2
τῶ ν ἀ ποστό λων γραφή: μετὰ δὲ ταύ την τὰ ς Παύ λου καταλεκτέ ον ἐ πιστολά ς, αἷ ς ἑ ξῆ ς τὴ ν φερομέ νην̓ Ιωά ννου προτέ ραν καὶ ὁ μοί ως τὴ ν Πέ τρου κυρωτέ ον ἐ πιστολή ν: ἐ πὶ τού τοις τακτέ ον, εἴ γε φανεί η, τὴ ν̓ Αποκά λυψιν̓ Ιωά ννου, περὶ ἧ ς τὰ δό ξαντα κατὰ καιρὸ ν ἐ κθησό μεθα.
3.0.25.3
καὶ ταῦ τα μὲ ν ἐ ν ὁ μολογουμέ νοις: τῶ ν δ̓ ἀ ντιλεγομέ νων, γνωρί μων δ̓ οὖ ν ὅ μως τοῖ ς πολλοῖ ς, ἡ λεγομέ νἠ Ιακώ βου φέ ρεται καὶ ἡ̓ Ιού δα ἥ τε Πέ τρου δευτέ ρα ἐ πιστολὴ καὶ ἡ ὀ νομαζομέ νη δευτέ ρα καὶ τρί τἠ Ιωά ννου, εἴ τε τοῦ εὐ αγγελιστοῦ τυγχά νουσαι εἴ τε καὶ ἑ τέ ρου ὁ μωνύ μου ἐ κεί νῳ.
3.0.25.4
ἐ ν τοῖ ς νό θοις κατατετά χθω καὶ τῶ ν Παύ λου Πρά ξεων ἡ γραφὴ ὅ τε λεγό μενος Ποιμὴ ν καὶ ἡ̓ Αποκά λυψις Πέ τρου καὶ πρὸ ς τού τοις ἡ φερομέ νη Βαρναβᾶ ἐ πιστολὴ καὶ τῶ ν ἀ ποστό λων αἱ λεγό μεναι Διδαχαὶ ἔ τι τε, ὡ ς ἔ φην, ἡ̓ Ιωά ννοὐ Αποκά λυψις, εἰ φανεί η: ἥ ν τινες, ὡ ς ἔ φην, ἀ θετοῦ σιν, ἕ τεροι δὲ ἐ γκρί νουσιν τοῖ ς ὁ μολογουμέ νοις.
3.0.25.5
ἤ δη δ̓ ἐ ν τού τοις τινὲ ς καὶ τὸ καθ̓̔ Εβραί ους εὐ αγγέ λιον κατέ λεξαν, ᾧ μά λιστἁ Εβραί ων οἱ τὸ ν Χριστὸ ν παραδεξά μενοι χαί ρουσιν.
3.0.25.6
ταῦ τα δὲ πά ντα τῶ ν ἀ ντιλεγομέ νων ἂ ν εἴ η, ἀ ναγκαί ως δὲ καὶ τού των ὅ μως τὸ ν κατά λογον πεποιή μεθα, διακρί νοντες τά ς τε κατὰ τὴ ν ἐ κκλησιαστικὴ ν παρά δοσιν ἀ ληθεῖ ς καὶ ἀ πλά στους καὶ ἀ νωμολογημέ νας γραφὰ ς καὶ τὰ ς ἄ λλως παρὰ ταύ τας, οὐ κ ἐ νδιαθή κους μὲ ν ἀ λλὰ καὶ ἀ ντιλεγομέ νας, ὅ μως δὲ παρὰ πλεί στοις τῶ ν ἐ κκλησιαστικῶ ν γινωσκομέ νας, ἵ ν̓ εἰ δέ ναι ἔ χοιμεν αὐ τά ς τε ταύ τας καὶ τὰ ς ὀ νό ματι τῶ ν ἀ ποστό λων πρὸ ς τῶ ν αἱ ρετικῶ ν προφερομέ νας ἤ τοι ὡ ς Πέ τρου καὶ Θωμᾶ καὶ Ματθί α ἢ καί τινων παρὰ τού τους ἄ λλων εὐ αγγέ λια περιεχού σας ἢ ὡ ς̓ Ανδρέ ου καὶ̓ Ιωά ννου καὶ τῶ ν ἄ λλων ἀ ποστό λων πρά ξεις: ὧ ν οὐ δὲ ν οὐ δαμῶ ς ἐ ν συγγρά μματι τῶ ν κατὰ τὰ ς διαδοχὰ ς ἐ κκλησιαστικῶ ν τις ἀ νὴ ρ εἰ ς μνή μην ἀ γαγεῖ ν ἠ ξί ωσεν,
3.0.25.7
πό ρρω δέ που καὶ ὁ τῆ ς φρά σεως παρὰ τὸ ἦ θος τὸ ἀ ποστολικὸ ν ἐ ναλλά ττει χαρακτή ρ, ἥ τε γνώ μη καὶ ἡ τῶ ν ἐ ν αὐ τοῖ ς φερομέ νων προαί ρεσις πλεῖ στον ὅ σον τῆ ς ἀ ληθοῦ ς ὀ ρθοδοξί ας ἀ πᾴ δουσα, ὅ τι δὴ αἱ ρετικῶ ν ἀ νδρῶ ν ἀ ναπλά σματα τυγχά νει, σαφῶ ς παρί στησιν: ὅ θεν οὐ δ̓ ἐ ν νό θοις αὐ τὰ κατατακτέ ον, ἀ λλ̓ ὡ ς ἄ τοπα πά ντῃ καὶ δυσσεβῆ παραιτητέ ον.
3.0.26.1
̓́ Ιωμεν δὴ λοιπὸ ν καὶ ἐ πὶ τὴ ν ἑ ξῆ ς ἱ στορί αν. Σί μωνα τὸ ν μά γον Μέ νανδρος διαδεξά μενος, ὅ πλον δεύ τερον οὐ χεῖ ρον τοῦ προτέ ρου τῆ ς διαβολικῆ ς ἐ νεργεί ας ἀ ποδεί κνυται τὸ ν τρό πον. ἦ ν καὶ οὗ τος Σαμαρεύ ς, εἰ ς ἄ κρον δὲ γοητεί ας οὐ κ ἔ λαττον τοῦ διδασκά λου προελθώ ν, μεί ζοσιν ἐ πιδαψιλεύ εται τερατολογί αις, ἑ αυτὸ ν μὲ ν ὡ ς ἄ ρα εἴ η, λέ γων, ὁ σωτὴ ρ ἐ πὶ τῇ τῶ ν ἀ νθρώ πων ἄ νωθέ ν ποθεν ἐ ξ ἀ ορά των αἰ ώ νων ἀ πεσταλμέ νος σωτηρί ᾳ,
3.0.26.2
διδά σκων δὲ μὴ ἄ λλως δύ νασθαί τινα καὶ αὐ τῶ ν τῶ ν κοσμοποιῶ ν ἀ γγέ λων περιγενή σεσθαι, μὴ πρό τερον διὰ τῆ ς πρὸ ς αὐ τοῦ παραδιδομέ νης μαγικῆ ς ἐ μπειρί ας ἀ χθέ ντα καὶ διὰ τοῦ μεταδιδομέ νου πρὸ ς αὐ τοῦ βαπτί σματος, οὗ τοὺ ς καταξιουμέ νους ἀ θανασί αν ἀ ΐ διον ἐ ν αὐ τῷ τού τῳ μεθέ ξειν τῷ βί ῳ, μηκέ τι θνῄ σκοντας, αὐ τοῦ δὲ παραμέ νοντας εἰ ς τὸ ἀ εὶ ἀ γή ρως τινὰ ς καὶ ἀ θανά τους ἐ σομέ νους.
3.0.26.3
ταῦ τα μὲ ν οὖ ν καὶ ἐ κ τῶ ν Εἰ ρηναί ου διαγνῶ ναι ῥ ᾴ διον: καὶ ὁ̓ Ιουστῖ νος δὲ κατὰ τὸ αὐ τὸ τοῦ Σί μωνος μνημονεύ σας, καὶ τὴ ν περὶ τού του διή γησιν ἐ πιφέ ρει, λέ γων:“ Μέ νανδρον δέ τινα καὶ αὐ τὸ ν Σαμαρέ α, τὸ ν ἀ πὸ κώ μης Καπαρατταί ας, γενό μενον μαθητὴ ν τοῦ Σί μωνος, οἰ στρηθέ ντα καὶ αὐ τὸ ν ὑ πὸ τῶ ν δαιμό νων καὶ ἐ ν̓ Αντιοχεί ᾳ γενό μενον, πολλοὺ ς ἐ ξαπατῆ σαι διὰ μαγικῆ ς τέ χνης οἴ δαμεν: ὃ ς καὶ τοὺ ς αὐ τῷ ἑ πομέ νους ὡ ς μὴ ἀ ποθνῄ σκοιεν, ἔ πεισεν, καὶ νῦ ν τινέ ς εἰ σιν, ἀ π̓ ἐ κεί νου τοῦ το ὁ μολογοῦ ντες.”
3.0.26.4
̓͂ Ην δ̓ ἄ ρα διαβολικῆ ς ἐ νεργεί ας διὰ τοιῶ νδε γοή των τὴ ν Χριστιανῶ ν προσηγορί αν ὑ ποδυομέ νων τὸ μέ γα τῆ ς θεοσεβεί ας μυστή ριον ἐ πὶ μαγεί ᾳ σπουδά σαι διαβαλεῖ ν διασῦ ραί τε δἰ αὐ τῶ ν τὰ περὶ ψυχῆ ς ἀ θανασί ας καὶ νεκρῶ ν ἀ ναστά σεως ἐ κκλησιαστικὰ δό γματα. ἀ λλ̓ οὗ τοι μὲ ν τού τους σωτῆ ρας ἐ πιγραψά μενοι τῆ ς ἀ ληθοῦ ς ἀ ποπεπτώ κασιν ἐ λπί δος:
3.0.27.1
ἄ λλους δ̓ ὁ πονηρὸ ς δαί μων, τῆ ς περὶ τὸ ν Χριστὸ ν τοῦ θεοῦ διαθέ σεως ἀ δυνατῶ ν ἐ κσεῖ σαι, θατεραλή πτους εὑ ρὼ ν ἐ σφετερί ζετο:̓ Εβιωναί ους τού τους οἰ κεί ως ἐ πεφή μιζον οἱ πρῶ τοι, πτωχῶ ς
3.0.27.2
καὶ ταπεινῶ ς τὰ περὶ τοῦ Χριστοῦ δοξά ζοντας. λιτὸ ν μὲ ν γὰ ρ αὐ τὸ ν καὶ κοινὸ ν ἡ γοῦ ντο, κατὰ προκοπὴ ν ἤ θους αὐ τὸ μό νον ἄ νθρωπον δεδικαιωμέ νον ἐ ξ ἀ νδρό ς τε κοινωνί ας καὶ τῆ ς Μαρί ας γεγεννημέ νον: δεῖ ν δὲ πά ντως αὐ τοῖ ς τῆ ς νομικῆ ς θρῃ σκεί ας ὡ ς μὴ ἂ ν διὰ μό νης τῆ ς εἰ ς τὸ ν Χριστὸ ν πί στεως καὶ τοῦ κατ̓ αὐ τὴ ν βί ου σωθησομέ νοις.
3.0.27.3
ἄ λλοι δὲ παρὰ τού τους τῆ ς αὐ τῆ ς ὄ ντες προσηγορί ας, τὴ ν μὲ ν τῶ ν εἰ ρημέ νων ἔ κτοπον διεδί δρασκον ἀ τοπί αν, ἐ κ παρθέ νου καὶ ἁ γί ου πνεύ ματος μὴ ἀ ρνού μενοι γεγονέ ναι τὸ ν κύ ριον, οὐ μὴ ν ἔ θ̓ ὁ μοί ως καὶ οὗ τοι προϋ πά ρχειν αὐ τὸ ν θεὸ ν λό γον ὄ ντα καὶ σοφί αν ὁ μολογοῦ ντες, τῇ τῶ ν προτέ ρων περιετρέ ποντο δυσσεβεί ᾳ, μά λιστα ὅ τε καὶ τὴ ν σωματικὴ ν περὶ τὸ ν νό μον λατρεί αν ὁ μοί ως ἐ κεί νοις περιέ πειν ἐ σπού δαζον.
3.0.27.4
οὗ τοι δὲ τοῦ μὲ ν ἀ ποστό λου πά μπαν τὰ ς ἐ πιστολὰ ς ἀ ρνητέ ας ἡ γοῦ ντο εἶ ναι δεῖ ν, ἀ ποστά την ἀ ποκαλοῦ ντες αὐ τὸ ν τοῦ νό μου, εὐ αγγελί ῳ δὲ μό νῳ τῷ καθ̓̔ Εβραί ους λεγομέ νῳ χρώ μενοι, τῶ ν λοιπῶ ν σμικρὸ ν ἐ ποιοῦ ντο λό γον:
3.0.27.5
καὶ τὸ μὲ ν σά ββατον καὶ τὴ ν ἄ λλην̓ Ιουδαϊ κὴ ν ἀ γωγὴ ν ὁ μοί ως ἐ κεί νοις παρεφύ λαττον, ταῖ ς δ̓ αὖ κυριακαῖ ς ἡ μέ ραις ἡ μῖ ν τὰ παραπλή σια εἰ ς μνή μην τῆ ς σωτηρί ου ἀ ναστά σεως ἐ πετέ λουν: ὅ θεν παρὰ τὴ ν τοιαύ την ἐ γχεί ρησιν τῆ ς τοιᾶ σδε λελό γχασι προσηγορί ας,
3.0.27.6
τοῦ̓ Εβιωναί ων ὀ νό ματος τὴ ν τῆ ς διανοί ας πτωχεί αν αὐ τῶ ν ὑ ποφαί νοντος: ταύ τῃ γὰ ρ ἐ πί κλην ὁ πτωχὸ ς παῤ̔ Εβραί οις ὀ νομά ζεται.
3.0.28.1
Κατὰ τοὺ ς δηλουμέ νους χρό νους ἑ τέ ρας αἱ ρέ σεως ἀ ρχηγὸ ν γενέ σθαι Κή ρινθον παρειλή φαμεν: Γά ϊ ος, οὗ φωνὰ ς ἤ δη πρό τερον παρατέ θειμαι, ἐ ν τῇ φερομέ νῃ αὐ τοῦ ζητή σει ταῦ τα περὶ αὐ τοῦ γρά φει:
3.0.28.2
“̓ Αλλὰ καὶ Κή ρινθος ὁ δἰ ἀ ποκαλύ ψεων ὡ ς ὑ πὸ ἀ ποστό λου μεγά λου γεγραμμέ νων τερατολογί ας ἡ μῖ ν ὡ ς δἰ ἀ γγέ λων αὐ τῷ δεδειγμέ νας ψευδό μενος ἐ πεισά γει, λέ γων μετὰ τὴ ν ἀ νά στασιν ἐ πί γειον εἶ ναι τὸ βασί λειον τοῦ Χριστοῦ καὶ πά λιν ἐ πιθυμί αις καὶ ἡ δοναῖ ς ἐ ν̔ Ιερουσαλὴ μ τὴ ν σά ρκα πολιτευομέ νην δουλεύ ειν. καὶ ἐ χθρὸ ς ὑ πά ρχων ταῖ ς γραφαῖ ς τοῦ θεοῦ, ἀ ριθμὸ ν χιλιονταετί ας ἐ ν γά μῳ ἑ ορτῆ ς, θέ λων πλανᾶ ν, λέ γει γί νεσθαι.”
3.0.28.3
Καὶ Διονύ σιος δέ, ὁ τῆ ς κατὰ̓ Αλεξά νδρειαν παροικί ας καθ̓ ἡ μᾶ ς τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν εἰ ληχώ ς, ἐ ν δευτέ ρῳ τῶ ν̓ Επαγγελιῶ ν περὶ τῆ ς̓ Ιωά ννοὐ Αποκαλύ ψεως εἰ πώ ν τινα ὡ ς ἐ κ τῆ ς ἀ νέ καθεν παραδό σεως, τοῦ αὐ τοῦ μέ μνηται ἀ νδρὸ ς τού τοις τοῖ ς ῥ ή μασιν:“ Κή ρινθον
3.0.28.4
δέ, τὸ ν καὶ τὴ ν ἀ π̓ ἐ κεί νου κληθεῖ σαν Κηρινθιανὴ ν αἵ ρεσιν συστησά μενον, ἀ ξιό πιστον ἐ πιφημί σαι θελή σαντα τῷ ἑ αυτοῦ
3.0.28.5
πλά σματι ὄ νομα. τοῦ το γὰ ρ εἶ ναι τῆ ς διδασκαλί ας αὐ τοῦ τὸ δό γμα, ἐ πί γειον ἔ σεσθαι τὴ ν τοῦ Χριστοῦ βασιλεί αν, καὶ ὧ ν αὐ τὸ ς ὠ ρέ γετο, φιλοσώ ματος ὢ ν καὶ πά νυ σαρκικό ς, ἐ ν τού τοις ὀ νειροπολεῖ ν ἔ σεσθαι, γαστρὸ ς καὶ τῶ ν ὑ πὸ γαστέ ρα πλησμοναῖ ς, τοῦ τ̓ ἐ στὶ σιτί οις καὶ πό τοις καὶ γά μοις καὶ δἰ ὧ ν εὐ φημό τερον ταῦ τα ᾠ ή θη ποριεῖ σθαι, ἑ ορταῖ ς καὶ θυσί αις καὶ ἱ ερεί ων σφαγαῖ ς.”
3.0.28.6
Ταῦ τα Διονύ σιος: ὁ δὲ Εἰ ρηναῖ ος ἀ πορρητοτέ ρας δή τινας τοῦ αὐ τοῦ ψευδοδοξί ας ἐ ν πρώ τῳ συγγρά μματι τῶ ν πρὸ ς τὰ ς αἱ ρέ σεις προθεί ς, ἐ ν τῷ τρί τῳ καὶ ἱ στορί αν οὐ κ ἀ ξί αν λή θης τῇ γραφῇ παραδέ δωκεν, ὡ ς ἐ κ παραδό σεως Πολυκά ρπου φά σκων̓ Ιωά ννην τὸ ν ἀ πό στολον εἰ σελθεῖ ν ποτε ἐ ν βαλανεί ῳ, ὥ στε λού σασθαι, γνό ντα δὲ ἔ νδον ὄ ντα τὸ ν Κή ρινθον, ἀ ποπηδῆ σαί τε τοῦ τό που καὶ ἐ κφυγεῖ ν θύ ραζε, μηδ̓ ὑ πομεί ναντα τὴ ν αὐ τὴ ν αὐ τῷ ὑ ποδῦ ναι στέ γην, ταὐ τὸ δὲ τοῦ το καὶ τοῖ ς σὺ ν αὐ τῷ παραινέ σαι, φή σαντα“ φύ γωμεν, μὴ καὶ τὸ βαλανεῖ ον συμπέ σῃ, ἔ νδον ὄ ντος Κηρί νθου τοῦ τῆ ς ἀ ληθεί ας ἐ χθροῦ.”
3.0.29.1
̓ Επὶ τού των δῆ τα καὶ ἡ λεγομέ νη τῶ ν Νικολαϊ τῶ ν αἵ ρεσις ἐ πὶ σμικρό τατον συνέ στη χρό νον, ἧ ς δὴ καὶ ἡ τοῦ̓ Ιωά ννοὐ Αποκά λυψις μνημονεύ ει: οὗ τοι Νικό λαον ἕ να τῶ ν ἀ μφὶ τὸ ν Στέ φανον διακό νων πρὸ ς τῶ ν ἀ ποστό λων ἐ πὶ τῇ τῶ ν ἐ νδεῶ ν θεραπεί ᾳ προκεχειρισμέ νων ηὔ χουν. ὅ γε μὴ ν̓ Αλεξανδρεὺ ς Κλή μης ἐ ν τρί τῳ Στρωματεῖ ταῦ τα περὶ αὐ τοῦ κατὰ λέ ξιν ἱ στορεῖ:
3.0.29.2
“̔ Ωραί αν, φασί, γυναῖ κα ἔ χων οὗ τος, μετὰ τὴ ν ἀ νά ληψιν τὴ ν τοῦ σωτῆ ρος πρὸ ς τῶ ν ἀ ποστό λων ὀ νειδισθεὶ ς ζηλοτυπί αν, εἰ ς μέ σον ἀ γαγὼ ν τὴ ν γυναῖ κα γῆ μαι τῷ βουλομέ νῳ ἐ πέ τρεψεν. ἀ κό λουθον γὰ ρ εἶ ναί φασι τὴ ν πρᾶ ξιν ταύ την ἐ κεί νῃ τῇ φωνῇ τῇ ὅ τἱ παραχρᾶ σθαι τῇ σαρκὶ δεῖ,̓ καὶ δὴ κατακολουθή σαντες τῷ γεγενημέ νῳ τῷ τε εἰ ρημέ νῳ ἁ πλῶ ς καὶ ἀ βασανί στως, ἀ νέ δην ἐ κπορνεύ ουσιν οἱ τὴ ν αἵ ρεσιν αὐ τοῦ μετιό ντες.
3.0.29.3
πυνθά νομαι δ̓ ἐ γὼ τὸ ν Νικό λαον μηδεμιᾷ ἑ τέ ρᾳ παῤ ἣ ν ἔ γημε κεχρῆ σθαι γυναικί, τῶ ν τε ἐ κεί νου τέ κνων τὰ ς μὲ ν θηλεί ας καταγηρᾶ σαι παρθέ νους, ἄ φθορον δὲ διαμεῖ ναι τὸ ν υἱ ό ν: ὧ ν οὕ τως ἐ χό ντων ἀ ποβολὴ πά θους ἦ ν ἡ εἰ ς μέ σον τῶ ν ἀ ποστό λων τῆ ς ζηλοτυπουμέ νης ἐ κκύ κλησις γυναικό ς, καὶ ἡ ἐ γκρά τεια τῶ ν περισπουδά στων ἡ δονῶ ν τὸ̔ παραχρᾶ σθαι τῇ σαρκὶ̓ ἐ δί δασκεν. οὐ γά ρ, οἶ μαι, ἐ βού λετο κατὰ τὴ ν τοῦ σωτῆ ρος ἐ ντολὴ ν̔ δυσὶ κυρί οις δουλεύ ειν,̓ ἡ δονῇ καὶ κυρί ῳ.
3.0.29.4
λέ γουσι δ̓ οὖ ν καὶ τὸ ν Ματθί αν οὕ τω διδά ξαι, σαρκὶ μὲ ν μά χεσθαι καὶ παραχρᾶ σθαι μηδὲ ν αὐ τῇ πρὸ ς ἡ δονὴ ν ἐ νδιδό ντα, ψυχὴ ν δὲ αὔ ξειν διὰ πί στεως καὶ γνώ σεως.” ταῦ τα μὲ ν οὖ ν περὶ τῶ ν κατὰ τοὺ ς δηλουμέ νους χρό νους παραβραβεῦ σαι τὴ ν ἀ λή θειαν ἐ γκεχειρηκό των, λό γου γε μὴ ν θᾶ ττον εἰ ς τὸ παντελὲ ς ἀ πεσβηκό των εἰ ρή σθω.
3.0.30.1
̔ Ο μέ ντοι Κλή μης, οὗ τὰ ς φωνὰ ς ἀ ρτί ως ἀ νέ γνωμεν, τοῖ ς προειρημέ νοις ἑ ξῆ ς διὰ τοὺ ς ἀ θετοῦ ντας τὸ ν γά μον τοὺ ς τῶ ν ἀ ποστό λων ἐ ξετασθέ ντας ἐ ν συζυγί αις καταλέ γει, φά σκων:“ ἢ καὶ τοὺ ς ἀ ποστό λους ἀ ποδοκιμά σουσιν; Πέ τρος μὲ ν γὰ ρ καὶ Φί λιππος ἐ παιδοποιή σαντο, Φί λιππος δὲ καὶ τὰ ς θυγατέ ρας ἀ νδρά σιν ἐ ξέ δωκεν, καὶ ὅ γε Παῦ λος οὐ κ ὀ κνεῖ ἔ ν τινι ἐ πιστολῇ τὴ ν αὐ τοῦ προσαγορεῦ σαι σύ ζυγον, ἣ ν οὐ περιεκό μιζεν διὰ τὸ τῆ ς ὑ πηρεσί ας εὐ σταλέ ς.”
3.0.30.2
ἐ πεὶ δὲ τού των ἐ μνή σθημεν, οὐ λυπεῖ καὶ ἄ λλην ἀ ξιοδιή γητον ἱ στορί αν τοῦ αὐ τοῦ παραθέ σθαι, ἣ ν ἐ ν τῷ ἑ βδό μῳ Στρωματεῖ τοῦ τον ἱ στορῶ ν ἀ νέ γραψεν τὸ ν τρό πον:“ φασὶ γοῦ ν τὸ ν μακά ριον Πέ τρον θεασά μενον τὴ ν ἑ αυτοῦ γυναῖ κα ἀ παγομέ νην τὴ ν ἐ πὶ θανά τῳ, ἡ σθῆ ναι μὲ ν τῆ ς κλή σεως χά ριν καὶ τῆ ς εἰ ς οἶ κον ἀ νακομιδῆ ς, ἐ πιφωνῆ σαι δὲ εὖ μά λα προτρεπτικῶ ς καὶ παρακλητικῶ ς, ἐ ξ ὀ νό ματος προσειπό ντἁ μέ μνησο, ὦ αὕ τη, τοῦ κυρί ου.̓ τοιοῦ τος ἦ ν ὁ τῶ ν μακαρί ων γά ρμος καὶ ἡ τῶ ν φιλτά των τελεί α διά θεσις.” καὶ ταῦ τα δ̓, οἰ κεῖ α ὄ ντα τῇ μετὰ χεῖ ρας ὑ ποθέ σει, ἐ νταῦ θά μοι κατὰ καιρὸ ν κεί σθω.
3.0.31.1
Παύ λου μὲ ν οὖ ν καὶ Πέ τρου τῆ ς τελευτῆ ς ὅ τε χρό νος καὶ ὁ τρό πος καὶ πρὸ ς ἔ τι τῆ ς μετὰ τὴ ν ἀ παλλαγὴ ν τοῦ βί ου τῶ ν σκηνωμά των αὐ τῶ ν καταθέ σεως ὁ χῶ ρος ἤ δη πρό τερον ἡ μῖ ν δεδή λωται: τοῦ δὲ̓ Ιωά ννου τὰ μὲ ν τοῦ χρό νου ἤ δη πως εἴ ρηται,
3.0.31.2
τὸ δέ γε τοῦ σκηνώ ματος αὐ τοῦ χωρί ον ἐ ξ ἐ πιστολῆ ς Πολυκρά τους̔ τῆ ς δ̓ ἐ ν̓ Εφέ σῳ παροικί ας ἐ πί σκοπος οὗ τος ἦ ν̓ ἐ πιδεί κνυται, ἣ ν Οὐ ί κτορἱ Ρωμαί ων ἐ πισκό πῳ γρά φων, ὁ μοῦ τε αὐ τοῦ καὶ Φιλί ππου μνημονεύ ει τοῦ ἀ ποστό λου τῶ ν τε τού του θυγατέ ρων ὧ δέ πως:“ καὶ
3.0.31.3
γὰ ρ κατὰ τὴ ν̓ Ασί αν μεγά λα στοιχεῖ α κεκοί μηται: ἅ τινα ἀ ναστή σεται τῇ ἐ σχά τῃ ἡ μέ ρᾳ τῆ ς παρουσί ας τοῦ κυρί ου, ἐ ν ᾗ ἔ ρχεται μετὰ δό ξης ἐ ξ οὐ ρανοῦ καὶ ἀ ναζητή σει πά ντας τοὺ ς ἁ γί ους, Φί λιππον τῶ ν δώ δεκα ἀ ποστό λων, ὃ ς κεκοί μηται ἐ ν̔ Ιεραπό λει καὶ δύ ο θυγατέ ρες αὐ τοῦ γεγηρακυῖ αι παρθέ νοι καὶ ἡ ἑ τέ ρα αὐ τοῦ θυγά τηρ ἐ ν ἁ γί ῳ πνεύ ματι πολιτευσαμέ νη ἐ ν̓ Εφέ σῳ ἀ ναπαύ εται: ἔ τι δὲ καὶ̓ Ιωά ννης, ὁ ἐ πὶ τὸ στῆ θος τοῦ κυρί ου ἀ ναπεσώ ν, ὃ ς ἐ γενή θη ἱ ερεὺ ς τὸ πέ ταλον πεφορεκὼ ς καὶ μά ρτυς καὶ διδά σκαλος, οὗ τος ἐ ν̓ Εφέ σῳ κεκοί μηται.”
3.0.31.4
ταῦ τα καὶ περὶ τῆ ς τῶ νδε τελευτῆ ς: καὶ ἐ ν τῷ Γαΐ ου δέ, οὗ μικρῷ πρό σθεν ἐ μνή σθημεν, διαλό γῳ Πρό κλος, πρὸ ς ὃ ν ἐ ποιεῖ το τὴ ν ζή τησιν, περὶ τῆ ς Φιλί ππου καὶ τῶ ν θυγατέ ρων αὐ τοῦ τελευτῆ ς, συνᾴ δων τοῖ ς ἐ κτεθεῖ σιν, οὕ τω φησί ν:“ μετὰ τοῦ τον προφή τιδες τέ σσαρες αἱ Φιλί ππου γεγέ νηνται ἐ ν̔ Ιεραπό λει τῇ κατὰ τὴ ν̓ Ασί αν: ὁ τά φος αὐ τῶ ν ἐ στιν ἐ κεῖ καὶ ὁ τοῦ πατρὸ ς αὐ τῶ ν.”
3.0.31.5
ταῦ τα μὲ ν οὗ τος: ὁ δὲ Λουκᾶ ς ἐ ν ταῖ ς Πρά ξεσιν τῶ ν ἀ ποστό λων τῶ ν Φιλί ππου θυγατέ ρων ἐ ν Καισαρεί ᾳ τῆ ς̓ Ιουδαί ας ἅ μα τῷ πατρὶ τό τε διατριβουσῶ ν προφητικοῦ τε χαρί σματος ἠ ξιωμέ νων μνημονεύ ει, κατὰ λέ ξιν ὧ δέ πως λέ γων:“ ἤ λθομεν εἰ ς Καισά ρειαν, καὶ εἰ σελθό ντες εἰ ς τὸ ν οἶ κον Φιλί ππου τοῦ εὐ αγγελιστοῦ, ὄ ντος ἐ κ τῶ ν ἑ πτά, ἐ μεί ναμεν παῤ αὐ τῷ. τού τῳ δὲ
3.0.31.6
ἦ σαν παρθέ νοι θυγατέ ρες τέ σσαρες προφητεύ ουσαι.” Τὰ μὲ ν οὖ ν εἰ ς ἡ μετέ ραν ἐ λθό ντα γνῶ σιν περί τε τῶ ν ἀ ποστό λων καὶ τῶ ν ἀ ποστολικῶ ν χρό νων ὧ ν τε καταλελοί πασιν ἡ μῖ ν ἱ ερῶ ν γραμμά των καὶ τῶ ν ἀ ντιλεγομέ νων μέ ν, ὅ μως δ̓ ἐ ν πλεί σταις ἐ κκλησί αις παρὰ πολλοῖ ς δεδημοσιευμέ νων τῶ ν τε παντελῶ ς νό θων καὶ τῆ ς ἀ ποστολικῆ ς ὀ ρθοδοξί ας ἀ λλοτρί ων ἐ ν τού τοις διειληφό τες, ἐ πὶ τὴ ν τῶ ν ἑ ξῆ ς προΐ ωμεν ἱ στορί αν.
3.0.32.1
Μετὰ Νέ ρωνα καὶ Δομετιανὸ ν κατὰ τοῦ τον οὗ νῦ ν τοὺ ς χρό νους ἐ ξετά ζομεν, μερικῶ ς καὶ κατὰ πό λεις ἐ ξ ἐ παναστά σεως δή μων τὸ ν καθ̓ ἡ μῶ ν κατέ χει λό γος ἀ νακινηθῆ ναι διωγμό ν: ἐ ν ᾧ Συμεῶ να τὸ ν τοῦ Κλωπᾶ, ὃ ν δεύ τερον καταστῆ ναι τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ κκλησί ας ἐ πί σκοπον ἐ δηλώ σαμεν, μαρτυρί ῳ τὸ ν βί ον ἀ ναλῦ σαι παρειλή φαμεν.
3.0.32.2
καὶ τού του μά ρτυς αὐ τὸ ς ἐ κεῖ νος, οὗ διαφό ροις ἤ δη πρό τερον ἐ χρησά μεθα φωναῖ ς,̔ Ηγή σιππος: ὃ ς δὴ περί τινων αἱ ρετικῶ ν ἱ στορῶ ν, ἐ πιφέ ρει δηλῶ ν ὡ ς ἄ ρα ὑ πὸ τού των κατὰ τό νδε τὸ ν χρό νον ὑ πομεί νας κατηγορί αν, πολυτρό πως ὁ δηλού μενος ὡ ς ἂ ν Χριστιανὸ ς ἐ πὶ πλεί σταις αἰ κισθεὶ ς ἡ μέ ραις αὐ τό ν τε τὸ ν δικαστὴ ν καὶ τοὺ ς ἀ μφ̓ αὐ τὸ ν εἰ ς τὰ μέ γιστα καταπλή ξας, τῷ τοῦ κυρί ου πά θει παραπλή σιον τέ λος ἀ πηνέ γκατο:
3.0.32.3
οὐ δὲ ν δὲ οἷ ον καὶ τοῦ συγγραφέ ως ἐ πακοῦ σαι, αὐ τὰ δὴ ταῦ τα κατὰ λέ ξιν ὧ δέ πως ἱ στοροῦ ντος“ ἀ πὸ τού των δηλαδὴ τῶ ν αἱ ρετικῶ ν κατηγοροῦ σί τινες Σί μωνος τοῦ Κλωπᾶ ὡ ς ὄ ντος ἀ πὸ Δαυὶ δ καὶ Χριστιανοῦ, καὶ οὕ τως μαρτυρεῖ ἐ τῶ ν ὢ ν ρκ ἐ πὶ Τραϊ ανοῦ Καί σαρος καὶ ὑ πατικοῦ̓ Αττικοῦ.”
3.0.32.4
φησὶ ν δὲ ὁ αὐ τὸ ς ὡ ς ἄ ρα καὶ τοὺ ς κατηγό ρους αὐ τοῦ, ζητουμέ νων τό τε τῶ ν ἀ πὸ τῆ ς βασιλικῆ ς̓ Ιουδαί ων φυλῆ ς, ὡ ς ἂ ν ἐ ξ αὐ τῶ ν ὄ ντας ἁ λῶ ναι συνέ βη. λογισμῷ δ̓ ἂ ν καὶ τὸ ν Συμεῶ να τῶ ν αὐ τοπτῶ ν καὶ αὐ τηκό ων εἴ ποι ἄ ν τις γεγονέ ναι τοῦ κυρί ου, τεκμηρί ῳ τῷ μή κει τοῦ χρό νου τῆ ς αὐ τοῦ ζωῆ ς χρώ μενος καὶ τῷ μνημονεύ ειν τὴ ν τῶ ν εὐ αγγελί ων γραφὴ ν Μαρί ας τῆ ς τοῦ Κλωπᾶ, οὗ γεγονέ ναι αὐ τὸ ν καὶ πρό τερον ὁ λό γος ἐ δή λωσεν.
3.0.32.5
̔ Ο δ̓ αὐ τὸ ς συγγραφεὺ ς καὶ ἑ τέ ρους ἀ πογό νους ἑ νὸ ς τῶ ν φερομέ νων ἀ δελφῶ ν τοῦ σωτῆ ρος, ᾧ ὄ νομἀ Ιού δας, φησὶ ν εἰ ς τὴ ν αὐ τὴ ν ἐ πιβιῶ ναι βασιλεί αν μετὰ τὴ ν ἤ δη πρό τερον ἱ στορηθεῖ σαν αὐ τῶ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς εἰ ς τὸ ν Χριστὸ ν πί στεως ἐ πὶ Δομετιανοῦ μαρτυρί αν, γρά φει δὲ οὕ τως:“ ἔ ρχονται
3.0.32.6
οὖ ν καὶ προηγοῦ νται πά σης ἐ κκλησί ας ὡ ς μά ρτυρες καὶ ἀ πὸ γέ νους τοῦ κυρί ου, καὶ γενομέ νης εἰ ρή νης βαθεί ας ἐ ν πά σῃ ἐ κκλησί ᾳ, μέ νουσι μέ χρι Τραϊ ανοῦ Καί σαρος, μέ χρις οὗ ὁ ἐ κ θεί ου τοῦ κυρί ου, ὁ προειρημέ νος Σί μων υἱ ὸ ς Κλωπᾶ, συκοφαντηθεὶ ς ὑ πὸ τῶ ν αἱ ρέ σεων ὡ σαύ τως κατηγορή θη καὶ αὐ τὸ ς ἐ πὶ τῷ αὐ τῷ λό γῳ ἐ πὶ̓ Αττικοῦ τοῦ ὑ πατικοῦ. καὶ ἐ πὶ πολλαῖ ς ἡ μέ ραις αἰ κιζό μενος ἐ μαρτύ ρησεν, ὡ ς πά ντας ὑ περθαυμά ζειν καὶ τὸ ν ὑ πατικὸ ν πῶ ς ρκ τυγχά νων ἐ τῶ ν ὑ πέ μεινεν, καὶ ἐ κελεύ σθη σταυρωθῆ ναι.”
3.0.32.7
̓ Επὶ τού τοις ὁ αὐ τὸ ς ἀ νὴ ρ διηγού μενος τὰ κατὰ τοὺ ς δηλουμέ νους, ἐ πιλέ γει ὡ ς ἄ ρα μέ χρι τῶ ν τό τε χρό νων παρθέ νος καθαρὰ καὶ ἀ διά φθορος ἔ μεινεν ἡ ἐ κκλησί α, ἐ ν ἀ δή λῳ που σκό τει ὡ ς εἰ φωλευό ντων εἰ ς ἔ τι τό τε τῶ ν, εἰ καί τινες ὑ πῆ ρχον, παραφθεί ρειν ἐ πιχειρού ντων τὸ ν ὑ γιῆ κανό να τοῦ σωτηρί ου κηρύ γματος:
3.0.32.8
ὡ ς δ̓ ὁ ἱ ερὸ ς τῶ ν ἀ ποστό λων χορὸ ς διά φορον εἰ λή φει τοῦ βί ου τέ λος παρεληλύ θει τε ἡ γενεὰ ἐ κεί νη τῶ ν αὐ ταῖ ς ἀ κοαῖ ς τῆ ς ἐ νθέ ου σοφί ας ἐ πακοῦ σαι κατηξιωμέ νων, τηνικαῦ τα τῆ ς ἀ θέ ου πλά νης ἀ ρχὴ ν ἐ λά μβανεν ἡ σύ στασις διὰ τῆ ς τῶ ν ἑ τεροδιδασκά λων ἀ πά της, οἳ καὶ ἅ τε μηδενὸ ς ἔ τι τῶ ν ἀ ποστό λων λειπομέ νου, γυμνῇ λοιπὸ ν ᾔ δη κεφαλῇ τῷ τῆ ς ἀ ληθεί ας κηρύ γματι τὴ ν ψευδώ νυμον γνῶ σιν ἀ ντικηρύ ττειν ἐ πεχεί ρουν.
3.0.33.1
Τοσοῦ τό ς γε μὴ ν ἐ ν πλεί οσι τό ποις ὁ καθ̓ ἡ μῶ ν ἐ πετά θη τό τε διωγμό ς, ὡ ς Πλί νιον Σεκοῦ νδον, ἐ πισημό τατον ἡ γεμό νων, ἐ πὶ τῷ πλή θει τῶ ν μαρτύ ρων κινηθέ ντα, βασιλεῖ κοινώ σασθαι περὶ τοῦ πλή θους τῶ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς πί στεως ἀ ναιρουμέ νων, ἅ μα δ̓ ἐ ν ταὐ τῷ μηνῦ σαι μηδὲ ν ἀ νό σιον μηδὲ παρὰ τοὺ ς νό μους πρά ττειν αὐ τοὺ ς κατειληφέ ναι, πλὴ ν τό γε ἅ μα τῇ ἕ ῳ διεγειρομέ νους τὸ ν Χριστὸ ν θεοῦ δί κην ὑ μνεῖ ν, τὸ δὲ μοιχεύ ειν καὶ φονεύ ειν καὶ τὰ συγγενῆ τού τοις ἀ θέ μιτα πλημμελή ματα καὶ αὐ τοὺ ς ἀ παγορεύ ειν πά ντα τε πρά ττειν ἀ κολού θως τοῖ ς νό μοις:
3.0.33.2
πρὸ ς ἃ τὸ ν Τραϊ ανὸ ν δό γμα τοιό νδε τεθεικέ ναι, τὸ Χριστιανῶ ν φῦ λον μὴ ἐ κζητεῖ σθαι μέ ν, ἐ μπεσὸ ν δὲ κολά ζεσθαι: δἰ οὗ ποσῶ ς μὲ ν τοῦ διωγμοῦ σβεσθῆ ναι τὴ ν ἀ πειλὴ ν σφοδρό τατα ἐ γκειμέ νην, οὐ χεῖ ρό ν γε μὴ ν τοῖ ς κακουργεῖ ν περὶ ἡ μᾶ ς ἐ θέ λουσιν λεί πεσθαι προφά σεις, ἔ σθ̓ ὅ πῃ μὲ ν τῶ ν δή μων, ἔ σθ̓ ὅ πῃ δὲ καὶ τῶ ν κατὰ χώ ρας ἀ ρχό ντων τὰ ς καθ̓ ἡ μῶ ν συσκευαζομέ νων ἐ πιβουλά ς, ὡ ς καὶ ἄ νευ προφανῶ ν διωγμῶ ν μερικοὺ ς κατ̓ ἐ παρχί αν ἐ ξά πτεσθαι πλεί ους τε τῶ ν πιστῶ ν διαφό ροις ἐ ναγωνί ζεσθαι μαρτυρί οις.
3.0.33.3
εἴ ληπται δ̓ ἡ ἱ στορί α ἐ ξ ἧ ς ἀ νώ τερον δεδηλώ καμεν τοῦ Τερτυλλιανοῦ̔ Ρωμαϊ κῆ ς ἀ πολογί ας, ἧ ς ἡ ἑ ρμηνεί α τοῦ τον ἔ χει τὸ ν τρό πον“ καί τοι εὑ ρή καμεν καὶ τὴ ν εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ πιζή τησιν κεκωλυμέ νην. Πλί νιος γὰ ρ Σεκοῦ νδος ἡ γού μενος ἐ παρχί ου κατακρί νας Χριστιανού ς τινας καὶ τῆ ς ἀ ξί ας ἐ κβαλώ ν, ταραχθεὶ ς τῷ πλή θει, διὰ ἠ γνό ει τί αὐ τῷ λοιπὸ ν εἴ η πρακτέ ον, Τραϊ ανῷ τῷ βασιλεῖ ἀ νεκοινώ σατο λέ γων ἔ ξω τοῦ μὴ βού λεσθαι αὐ τοὺ ς εἰ δωλολατρεῖ ν οὐ δὲ ν ἀ νό σιον ἐ ν αὐ τοῖ ς εὑ ρηκέ ναι: ἐ μή νυεν δὲ καὶ τοῦ το, ἀ νί στασθαι ἕ ωθεν τοὺ ς Χριστιανοὺ ς καὶ τὸ ν Χριστὸ ν θεοῦ δί κην ὑ μνεῖ ν καὶ πρὸ ς τὸ τὴ ν ἐ πιστή μην αὐ τῶ ν διαφυλά σσειν κωλύ εσθαι φονεύ ειν, μοιχεύ ειν, πλεονεκτεῖ ν, ἀ ποστερεῖ ν καὶ τὰ τού τοις ὅ μοια. πρὸ ς ταῦ τα ἀ ντέ γραψεν Τραϊ ανὸ ς τὸ τῶ ν Χριστιανῶ ν φῦ λον μὴ ἐ κζητεῖ σθαι μέ ν, ἐ μπεσὸ ν δὲ κολά ζεσθαι.” καὶ ταῦ τα μὲ ν ἐ ν τού τοις ἦ ν.
3.0.34.1
Τῶ ν δ̓ ἐ πὶ̔ Ρώ μης ἐ πισκό πων ἔ τει τρί τῳ τῆ ς τοῦ προειρημέ νου βασιλέ ως ἀ ρχῆ ς Κλή μης Εὐ αρέ στῳ παραδοὺ ς τὴ ν λειτουργί αν ἀ ναλύ ει τὸ ν βί ον, τὰ πά ντα προστὰ ς ἔ τεσιν ἐ ννέ α τῆ ς τοῦ θεί ου λό γου διδασκαλί ας.
3.0.35.1
̓ Αλλὰ καὶ τοῦ Συμεῶ νος τὸ ν δηλωθέ ντα τελειωθέ ντος τρό πον, τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ πισκοπῆ ς τὸ ν θρό νον̓ Ιουδαῖ ό ς τις ὄ νομἀ Ιοῦ στος, μυρί ων ὅ σων ἐ κ περιτομῆ ς εἰ ς τὸ ν Χριστὸ ν τηνικαῦ τα πεπιστευκό των εἷ ς καὶ αὐ τὸ ς ὤ ν, διαδέ χεται.
3.0.36.1
Διέ πρεπέ ν γε μὴ ν κατὰ τού τους ἐ πὶ τῆ ς̓ Ασί ας τῶ ν ἀ ποστό λων ὁ μιλητὴ ς Πολύ καρπος, τῆ ς κατὰ Σμύ ρναν ἐ κκλησί ας πρὸ ς τῶ ν αὐ τοπτῶ ν καὶ ὑ πηρετῶ ν τοῦ κυρί ου τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν ἐ γκεχειρισμέ νος:
3.0.36.2
καθ̓ ὃ ν ἐ γνωρί ζετο Παπί ας, τῆ ς ἐ ν̔ Ιεραπό λει παροικί ας καὶ αὐ τὸ ς ἐ πί σκοπος, ὅ τε παρὰ πλεί στοις εἰ ς ἔ τι νῦ ν διαβό ητος̓ Ιγνά τιος, τῆ ς κατὰ̓ Αντιό χειαν Πέ τρου διαδοχῆ ς δεύ τερος τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν κεκληρωμέ νος.
3.0.36.3
λό γος δ̓ ἔ χει τοῦ τον ἀ πὸ Συρί ας. ἐ πὶ τὴ ν̔ Ρωμαί ων πό λιν ἀ ναπεμφθέ ντα, θηρί ων γενέ σθαι βορὰ ν τῆ ς εἰ ς Χριστὸ ν μαρτυρί ας ἕ νεκεν:
3.0.36.4
καὶ δὴ τὴ ν δἰ̓ Ασί ας ἀ νακομιδὴ ν μετ̓ ἐ πιμελεστά της φρουρῶ ν φυλακῆ ς ποιού μενος, τὰ ς κατὰ πό λιν αἷ ς ἐ πεδή μει, παροικί ας ταῖ ς διὰ λό γων ὁ μιλί αις τε καὶ προτροπαῖ ς ἐ πιρρωννύ ς, ἐ ν πρώ τοις μά λιστα προφυλά ττεσθαι τὰ ς αἱ ρέ σεις ἄ ρτι τό τε πρῶ τον ἐ πιπολαζού σας παρῄ νει πρού τρεπέ ν τε ἀ πρὶ ξ ἔ χεσθαι τῆ ς τῶ ν ἀ ποστό λων παραδό σεως, ἣ ν ὑ πὲ ρ ἀ σφαλεί ας καὶ ἐ γγρά φως ἤ δη μαρτυρό μενος
3.0.36.5
διατυποῦ σθαι ἀ ναγκαῖ ον ἡ γεῖ το. οὕ τω δῆ τα ἐ ν Σμύ ρνῃ γενό μενος, ἔ νθα ὁ Πολύ καρπος ἦ ν, μί αν μὲ ν τῇ κατὰ τὴ ν̓́ Εφεσον ἐ πιστολὴ ν ἐ κκλησί ᾳ γρά φει, ποιμέ νος αὐ τῆ ς μνημονεύ ων̓ Ονησί μου, ἑ τέ ραν δὲ τῇ ἐ ν Μαγνησί ᾳ τῇ πρὸ ς Μαιά νδρῳ, ἔ νθα πά λιν ἐ πισκό που Δαμᾶ μνή μην πεποί ηται, καὶ τῇ ἐ ν Τρά λλεσι
3.0.36.6
δὲ ἄ λλην, ἧ ς ἄ ρχοντα τό τε ὄ ντα Πολύ βιον ἱ στορεῖ. πρὸ ς ταύ ταις καὶ τῇ̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ᾳ γρά φει, ᾗ καὶ παρά κλησιν προτεί νει ὡ ς μὴ παραιτησά μενοι τοῦ μαρτυρί ου τῆ ς ποθουμέ νης αὐ τὸ ν ἀ ποστερή σαιεν ἐ λπί δος: ἐ ξ ὧ ν καὶ βραχύ τατα εἰ ς ἐ πί δειξιν τῶ ν εἰ ρημέ νων παραθέ σθαι ἄ ξιον. γρά φει δὴ οὖ ν κατὰ λέ ξιν:“ ἀ πὸ
3.0.36.7
Συρί ας μέ χρἱ Ρώ μης θηριομαχῶ διὰ γῆ ς καὶ θαλά σσης, νυκτὸ ς καὶ ἡ μέ ρας, ἐ νδεδεμέ νος δέ κα λεοπά ρδοις, ὅ ἐ στιν στρατιωτικὸ ν τά γμα, οἳ καὶ εὐ εργετού μενοι χεί ρονες γί νονται, ἐ ν δὲ τοῖ ς ἀ δική μασιν αὐ τῶ ν μᾶ λλον μαθητεύ ομαι: ἀ λλ̓ οὐ παρὰ τοῦ το δεδικαί ωμαι.
3.0.36.8
ὀ ναί μην τῶ ν θηρί ων τῶ ν ἐ μοὶ ἑ τοί μων, ἃ καὶ εὔ χομαι σύ ντομά μοι εὑ ρεθῆ ναι: ἃ καὶ κολακεύ σω συντό μως με καταφαγεῖ ν, οὐ χ ὥ σπερ τινῶ ν δειλαινό μενα οὐ χ ἥ ψαντο, κἂ ν αὐ τὰ δὲ ἄ κοντα μὴ θέ λῃ, ἐ γὼ προσβιά σομαι.
3.0.36.9
συγγνώ μην μοι ἔ χετε: τί μοι συμφέ ρει, ἐ γὼ γινώ σκω, νῦ ν ἄ ρχομαι μαθητὴ ς εἶ ναι. μηδέ ν με ζηλώ σαι τῶ ν ὁ ρατῶ ν καὶ ἀ ορά των, ἵ νἀ Ιησοῦ Χριστοῦ ἐ πιτύ χω: πῦ ρ καὶ σταυρὸ ς θηρί ων τε συστά σεις, σκορπισμοὶ ὀ στέ ων, συγκοπαὶ μελῶ ν, ἀ λεσμοὶ ὅ λου τοῦ σώ ματος, κολά σεις τοῦ διαβό λου εἰ ς ἐ μὲ ἐ ρχέ σθωσαν, μό νον ἵ νἀ Ιησοῦ Χριστοῦ ἐ πιτύ χω.”
3.0.36.10
Καὶ ταῦ τα μὲ ν ἀ πὸ τῆ ς δηλωθεί σης πό λεως ταῖ ς καταλεχθεί σαις ἐ κκλησί αις διετυπώ σατο: ἤ δη δ̓ ἐ πέ κεινα τῆ ς Σμύ ρνης γενό μενος, ἀ πὸ Τρωά δος τοῖ ς τε ἐ ν Φιλαδελφί ᾳ αὖ θις διὰ γραφῆ ς ὁ μιλεῖ καὶ τῇ Σμυρναί ων ἐ κκλησί ᾳ ἰ δί ως τε τῷ ταύ της προηγουμέ νῳ Πολυκά ρπῳ: ὃ ν οἷ α δὴ ἀ ποστολικὸ ν ἄ νδρα εὖ μά λα γνωρί ζων, τὴ ν κατ̓̓ Αντιό χειαν αὐ τῷ ποί μνην οἷ α γνή σιος καὶ ἀ γαθὸ ς ποιμὴ ν παρατί θεται, τὴ ν περὶ αὐ τῆ ς φροντί δα διὰ σπουδῆ ς
3.0.36.11
ἔ χειν αὐ τὸ ν ἀ ξιῶ ν. ὁ δ̓ αὐ τὸ ς Σμυρναί οις γρά φων, οὐ κ οἶ δ̓ ὁ πό θεν ῥ ητοῖ ς συγκέ χρηται, τοιαῦ τά τινα περὶ τοῦ Χριστοῦ διεξιώ ν:“ ἐ γὼ δὲ καὶ μετὰ τὴ ν ἀ νά στασιν ἐ ν σαρκὶ αὐ τὸ ν οἶ δα καὶ πιστεύ ω ὄ ντα. καὶ ὅ τε πρὸ ς τοὺ ς περὶ Πέ τρον ἐ λή λυθεν, ἔ φη αὐ τοῖ ς:̔ λά βετε, ψηλαψή σατέ με καὶ ἴ δετε ὅ τι οὐ κ εἰ μὶ δαιμό νιον ἀ σώ ματον:̓ καὶ εὐ θὺ ς αὐ τοῦ ἥ ψαντο καὶ ἐ πί στευσαν.”
3.0.36.12
Οἶ δεν δὲ αὐ τοῦ τὸ μαρτύ ριον καὶ ὁ Εἰ ρηναῖ ος, καὶ τῶ ν ἐ πιστολῶ ν αὐ τοῦ μνημονεύ ει, λέ γων οὕ τως:“ ὡ ς εἶ πέ ν τις τῶ ν ἡ μετέ ρων, διὰ τὴ ν πρὸ ς θεὸ ν μαρτυρί αν κατακριθεὶ ς πρὸ ς θηρί α, ὅ τἱ σῖ τό ς εἰ μι θεοῦ καὶ δἰ ὀ δό ντων θηρί ων ἀ λή θομαι, ἵ να καθαρὸ ς ἄ ρτος εὑ ρεθῶ.̓”
3.0.36.13
Καὶ ὁ Πολύ καρπος δὲ τού των αὐ τῶ ν μέ μνηται ἐ ν τῇ φερομέ νῃ αὐ τοῦ πρὸ ς Φιλιππησί ους ἐ πιστολῇ φά σκων αὐ τοῖ ς ῥ ή μασιν:“ παρακαλῶ οὖ ν πά ντας ὑ μᾶ ς πειθαρχεῖ ν καὶ ἀ σκεῖ ν πᾶ σαν ὑ πομονή ν, ἣ ν εἴ δετε κατ̓ ὀ φθαλμοὺ ς οὐ μό νον ἐ ν τοῖ ς μακαρί οις̓ Ιγνατί ῳ καὶ̔ Ρού φῳ καὶ Ζωσί μῳ, ἀ λλὰ καὶ ἐ ν ἄ λλοις τοῖ ς ἐ ξ ὑ μῶ ν καὶ ἐ ν αὐ τῷ Παύ λῳ καὶ τοῖ ς λοιποῖ ς ἀ ποστό λοις, πεπεισμέ νους ὅ τι οὗ τοι πά ντες οὐ κ εἰ ς κενὸ ν ἔ δραμον, ἀ λλ̓ ἐ ν πί στει καὶ δικαιοσύ νῃ, καὶ ὅ τι εἰ ς τὸ ν ὀ φειλό μενον αὐ τοῖ ς τό πον εἰ σὶ ν παρὰ κυρί ῳ, ᾧ καὶ συνέ παθον. οὐ γὰ ρ τὸ ν νῦ ν ἠ γά πησαν αἰ ῶ να, ἀ λλὰ τὸ ν ὑ πὲ ρ ἡ μῶ ν ἀ ποθανό ντα καὶ δἰ ἡ μᾶ ς ὑ πὸ τοῦ θεοῦ ἀ ναστά ντα.” καὶ ἑ ξῆ ς ἐ πιφέ ρει:“ ἐ γρά ψατέ
3.0.36.14
μοι καὶ ὑ μεῖ ς καὶ̓ Ιγνά τιος, ἵ ν̓ ἐ ά ν τις ἀ πέ ρχηται εἰ ς Συρί αν, καὶ τὰ παῤ ὑ μῶ ν ἀ ποκομί σῃ γρά μματα: ὅ περ ποιή σω, ἐ ὰ ν λά βω καιρὸ ν εὔ θετον, εἴ τε ἐ γὼ εἴ τε ὃ ν πέ μπω πρεσβεύ σοντα καὶ περὶ ὑ μῶ ν.
3.0.36.15
τὰ ς ἐ πιστολὰ ς̓ Ιγνατί ου τὰ ς πεμφθεί σας ἡ μῖ ν ὑ π̓ αὐ τοῦ καὶ ἄ λλας ὅ σας εἴ χομεν παῤ ἡ μῖ ν, ἐ πέ μψαμεν ὑ μῖ ν, καθὼ ς ἐ νετεί λασθε: αἵ τινες ὑ ποτεταγμέ ναι εἰ σὶ ν τῇ ἐ πιστολῇ ταύ τῃ: ἐ ξ ὧ ν μεγά λα ὠ φεληθῆ ναι δυνή σεσθε. περιέ χουσι γὰ ρ πί στιν καὶ ὑ πομονὴ ν καὶ πᾶ σαν οἰ κοδομὴ ν τὴ ν εἰ ς τὸ ν κύ ριον ἡ μῶ ν ἀ νή κουσαν.” καὶ τὰ μὲ ν περὶ τὸ ν̓ Ιγνά τιον τοιαῦ τα: διαδέ χεται δὲ μετ̓ αὐ τὸ ν τὴ ν̓ Αντιοχεί ας ἐ πισκοπὴ ν̔́ Ηρως.
3.0.37.1
Τῶ ν δὲ κατὰ τού τους διαλαμψά ντων καὶ Κοδρᾶ τος ἦ ν, ὃ ν ἅ μα ταῖ ς Φιλί ππου θυγατρά σιν προφητικῷ χαρί σματι λό γος ἔ χει διαπρέ ψαι, καὶ ἄ λλοι δ̓ ἐ πὶ τού τοις πλεί ους ἐ γνωρί ζοντο κατὰ τού σδε, τὴ ν πρώ την τά ξιν τῆ ς τῶ ν ἀ ποστό λων ἐ πέ χοντες διαδοχῆ ς: οἳ καί, ἅ τε τηλικῶ νδε ὄ ντες θεοπρεπεῖ ς μαθηταί, τοὺ ς κατὰ πά ντα τό πον τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν προκαταβληθέ ντας ὑ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων θεμελί ους ἐ πῳ κοδό μουν, αὔ ξοντες εἰ ς πλέ ον τὸ κή ρυγμα καὶ τὰ σωτή ρια σπέ ρματα τῆ ς τῶ ν οὐ ρανῶ ν βασιλεί ας ἀ νὰ πᾶ σαν εἰ ς πλά τος ἐ πισπεί ροντες τὴ ν οἰ κουμέ νην.
3.0.37.2
καὶ γὰ ρ δὴ πλεῖ στοι τῶ ν τό τε μαθητῶ ν σφοδροτέ ρῳ φιλοσοφί ας ἔ ρωτι πρὸ ς τοῦ θεί ου λό γου τὴ ν ψυχὴ ν πληττό μενοι, τὴ ν σωτή ριον πρό τερον ἀ πεπλή ρουν παρακέ λευσιν, ἐ νδεέ σιν νέ μοντες τὰ ς οὐ σί ας, εἶ τα δὲ ἀ ποδημί ας στελλό μενοι ἔ ργον ἐ πετέ λουν εὐ αγγελιστῶ ν, τοῖ ς ἔ τι πά μπαν ἀ νηκό οις τοῦ τῆ ς πί στεως λό γου κηρύ ττειν φιλοτιμού μενοι καὶ τὴ ν τῶ ν θεί ων εὐ αγγελί ων παραδιδό ναι γραφή ν.
3.0.37.3
οὗ τοι δὲ θεμελί ους τῆ ς πί στεως ἐ πὶ ξέ νοις τισὶ τό ποις αὐ τὸ μό νον καταβαλλό μενοι ποιμέ νας τε καθιστά ντες ἑ τέ ρους τού τοις τε αὐ τοῖ ς ἐ γχειρί ζοντες τὴ ν τῶ ν ἀ ρτί ως εἰ σαχθέ ντων γεωργί αν, ἑ τέ ρας αὐ τοὶ πά λιν χώ ρας τε καὶ ἔ θνη μετῄ εσαν σὺ ν τῇ ἐ κ θεοῦ χά ριτι καὶ συνεργί ᾳ, ἐ πεὶ καὶ τοῦ θεί ου πνεύ ματος εἰ ς ἔ τι τό τε δἰ αὐ τῶ ν πλεῖ σται παρά δοξοι δυνά μεις ἐ νή ργουντο, ὥ στε ἀ πὸ πρώ της ἀ κροά σεως ἀ θρό ως αὔ τανδρα πλή θη προθύ μως τὴ ν εἰ ς τὸ ν τῶ ν ὅ λων δημιουργὸ ν εὐ σέ βειαν ἐ ν ταῖ ς αὐ τῶ ν ψυχαῖ ς καταδέ χεσθαι.
3.0.37.4
̓ Αδυνά του δ̓ ὄ ντος ἡ μῖ ν ἅ παντας ἐ ξ ὀ νό ματος ἀ παριθμεῖ σθαι ὅ σοι ποτὲ κατὰ τὴ ν πρώ την τῶ ν ἀ ποστό λων διαδοχὴ ν ἐ ν ταῖ ς κατὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην ἐ κκλησί αις γεγό νασιν ποιμέ νες ἢ καὶ εὐ αγγελισταί, τού των εἰ κό τως ἐ ξ ὀ νό ματος γραφῇ μό νων τὴ ν μνή μην κατατεθεί μεθα, ὧ ν ἔ τι καὶ νῦ ν εἰ ς ἡ μᾶ ς δἰ ὑ πομνημά των τῆ ς ἀ ποστολικῆ ς διδασκαλί ας ἡ παρά δοσις φέ ρεται.
3.0.38.1
ὥ σπερ οὖ ν ἀ μέ λει τοῦ̓ Ιγνατί ου ἐ ν αἷ ς κατελέ ξαμεν ἐ πιστολαῖ ς, καὶ τοῦ Κλή μεντος ἐ ν τῇ ἀ νωμολογημέ νῃ παρὰ πᾶ σιν, ἣ ν ἐ κ προσώ που τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας τῇ Κορινθί ων διετυπώ σατο: ἐ ν ᾗ τῆ ς πρὸ ς̔ Εβραί ους πολλὰ νοή ματα παραθεί ς, ἤ δη δὲ καὶ αὐ τολεξεὶ ῥ ητοῖ ς τισιν ἐ ξ αὐ τῆ ς χρησά μενος, σαφέ στατα παρί στησιν ὅ τι μὴ νέ ον ὑ πά ρχει τὸ σύ γγραμμα, ὅ θεν δὴ καὶ εἰ κό τως ἔ δοξεν αὐ τὸ τοῖ ς λοιποῖ ς ἐ γκαταλεχθῆ ναι γρά μμασι τοῦ ἀ ποστό λου.
3.0.38.2
̔ Εβραί οις γὰ ρ διὰ τῆ ς πατρί ου γλώ ττης ἐ γγρά φως ὡ μιληκό τος τοῦ Παύ λου, οἳ μὲ ν τὸ ν εὐ αγγελιστὴ ν Λουκᾶ ν, οἳ δὲ τὸ ν Κλή μεντα τοῦ τον αὐ τὸ ν ἑ ρμηνεῦ σαι λέ γουσι τὴ ν γραφή ν:
3.0.38.3
ὃ καὶ μᾶ λλον ἂ ν εἴ η ἀ ληθὲ ς τῷ τὸ ν ὅ μοιον τῆ ς φρά σεως χαρακτῆ ρα τή ν τε τοῦ Κλή μεντος ἐ πιστολὴ ν καὶ τὴ ν πρὸ ς̔ Εβραί ους ἀ ποσῴ ζειν καὶ τῷ μὴ πό ρρω τὰ ἐ ν ἑ κατέ ροις τοῖ ς συγγρά μμασι νοή ματα καθεστά ναι.
3.0.38.4
̓ Ιστέ ον δ̓ ὡ ς καὶ δευτέ ρα τις εἶ ναι λέ γεται τοῦ Κλή μεντος ἐ πιστολή, οὐ μὴ ν ἔ θ̓ ὁ μοί ως τῇ προτέ ρᾳ καὶ ταύ την γνώ ριμον ἐ πιστά μεθα, ὅ τι μηδὲ τοὺ ς ἀ ρχαί ους αὐ τῇ κεχρημέ νους ἴ σμεν.
3.0.38.5
ἤ δη δὲ καὶ ἕ τερα πολυεπῆ καὶ μακρὰ συγγρά μματα ὡ ς τοῦ αὐ τοῦ χθὲ ς καὶ πρῴ ην τινὲ ς προή γαγον, Πέ τρου δὴ καὶ̓ Απί ωνος διαλό γους περιέ χοντα: ὧ ν οὐ δ̓ ὅ λως μνή μη τις παρὰ τοῖ ς παλαιοῖ ς φέ ρεται, οὐ δὲ γὰ ρ καθαρὸ ν τῆ ς ἀ ποστολικῆ ς ὀ ρθοδοξί ας ἀ ποσῴ ζει τὸ ν χαρακτῆ ρα.
3.0.39.1
̔ Η μὲ ν οὖ ν τοῦ Κλή μεντος ὁ μολογουμέ νη γραφὴ πρό δηλος, εἴ ρηται δὲ καὶ τὰ̓ Ιγνατί ου καὶ Πολυκά ρπου: τοῦ δὲ Παπί α συγγρά μματα πέ ντε τὸ ν ἀ ριθμὸ ν φέ ρεται, ἃ καὶ ἐ πιγέ γραπται Λογί ων κυριακῶ ν ἐ ξηγή σεως. τού των καὶ Εἰ ρηναῖ ος ὡ ς μό νων αὐ τῷ γραφέ ντων μνημονεύ ει, ὧ δέ πως λέ γων:“ ταῦ τα δὲ καὶ Παπί ας ὁ̓ Ιωά ννου μὲ ν ἀ κουστή ς, Πολυκά ρπου δὲ ἑ ταῖ ρος γεγονώ ς, ἀ ρχαῖ ος ἀ νή ρ, ἐ γγρά φως ἐ πιμαρτυρεῖ ἐ ν τῇ τετά ρτῃ τῶ ν ἑ αυτοῦ βιβλί ων. ἔ στιν γὰ ρ αὐ τῷ πέ ντε βιβλί α συντεταγμέ να.”
3.0.39.2
καὶ ὁ μὲ ν Εἰ ρηναῖ ος ταῦ τα: αὐ τό ς γε μὴ ν ὁ Παπί ας κατὰ τὸ προοί μιον τῶ ν αὐ τοῦ λό γων ἀ κροατὴ ν μὲ ν καὶ αὐ τό πτην οὐ δαμῶ ς ἑ αυτὸ ν γενέ σθαι τῶ ν ἱ ερῶ ν ἀ ποστό λων ἐ μφαί νει, παρειληφέ ναι δὲ τὰ τῆ ς πί στεως παρὰ τῶ ν ἐ κεί νοις γνωρί μων διδά σκει δἰ ὧ ν φησιν λέ ξεων:“ οὐ κ
3.0.39.3
ὀ κνή σω δέ σοι καὶ ὅ σα ποτὲ παρὰ τῶ ν πρεσβυτέ ρων καλῶ ς ἔ μαθον καὶ καλῶ ς ἐ μνημό νευσα, συγκατατά ξαι ταῖ ς ἑ ρμηνεί αις, διαβεβαιού μενος ὑ πὲ ρ αὐ τῶ ν ἀ λή θειαν. οὐ γὰ ρ τοῖ ς τὰ πολλὰ λέ γουσιν ἔ χαιρον ὥ σπερ οἱ πολλοί, ἀ λλὰ τοῖ ς τἀ ληθῆ διδά σκουσιν, οὐ δὲ τοῖ ς τὰ ς ἀ λλοτρί ας ἐ ντολὰ ς μνημονεύ ουσιν, ἀ λλὰ τοῖ ς τὰ ς παρὰ τοῦ κυρί ου τῇ πί στει δεδομέ νας καὶ ἀ π̓ αὐ τῆ ς παραγινομέ νας τῆ ς ἀ ληθεί ας:
3.0.39.4
εἰ δέ που καὶ παρηκολουθηκώ ς τις τοῖ ς πρεσβυτέ ροις ἔ λθοι, τοὺ ς τῶ ν πρεσβυτέ ρων ἀ νέ κρινον λό γους, τί̓ Ανδρέ ας ἢ τί Πέ τρος εἶ πεν ἢ τί Φί λιππος ἢ τί Θωμᾶ ς ἢ̓ Ιά κωβος ἢ τί̓ Ιωά ννης ἢ Ματθαῖ ος ἤ τις ἕ τερος τῶ ν τοῦ κυρί ου μαθητῶ ν ἅ τἐ Αριστί ων καὶ ὁ πρεσβύ τερος̓ Ιωά ννης, τοῦ κυρί ου μαθηταί, λέ γουσιν. οὐ γὰ ρ τὰ ἐ κ τῶ ν βιβλί ων τοσοῦ τό ν με ὠ φελεῖ ν ὑ πελά μβανον ὅ σον τὰ παρὰ ζώ σης φωνῆ ς καὶ μενού σης.”
3.0.39.5
̓́ Ενθα καὶ ἐ πιστῆ σαι ἄ ξιον δὶ ς καθαρθμιοῦ ντι αὐ τῷ τὸ̓ Ιωά ννου ὄ νομα, ὧ ν τὸ ν μὲ ν πρό τερον Πέ τρῳ καὶ̓ Ιακώ βῳ καὶ Ματθαί ῳ καὶ τοῖ ς λοιποῖ ς ἀ ποστό λοις συγκαταλέ γει, σαφῶ ς δηλῶ ν τὸ ν εὐ αγγελιστή ν, τὸ ν δ̓ ἕ τερον̓ Ιωά ννην, διαστεί λας τὸ ν λό γον, ἑ τέ ροις παρὰ τὸ ν τῶ ν ἀ ποστό λων ἀ ριθμὸ ν κατατά σσει, προτά ξας αὐ τοῦ τὸ ν̓ Αριστί ωνα, σαφῶ ς τε αὐ τὸ ν πρεσβύ τερον ὀ νομά ζει:
3.0.39.6
ὡ ς καὶ διὰ τού των ἀ ποδεί κνυσθαι τὴ ν ἱ στορί αν ἀ ληθῆ τῶ ν δύ ο κατὰ τὴ ν̓ Ασί αν ὁ μωνυμί ᾳ κεχρῆ σθαι εἰ ρηκό των δύ ο τε ἐ ν̓ Εφέ σῳ γενέ σθαι μνή ματα καὶ ἑ κά τερον̓ Ιωά ννου ἔ τι νῦ ν λέ γεσθαι: οἷ ς καὶ ἀ ναγκαῖ ον προσέ χειν τὸ ν νοῦ ν, εἰ κὸ ς γὰ ρ τὸ ν δεύ τερον, εἰ μή τις ἐ θέ λοι τὸ ν πρῶ τον, τὴ ν ἐ π̓ ὀ νό ματος φερομέ νην̓ Ιωά ννου ἀ ποκά λυψιν ἑ ορακέ ναι.
3.0.39.7
καὶ ὁ νῦ ν δὲ ἡ μῖ ν δηλού μενος Παπί ας τοὺ ς μὲ ν τῶ ν ἀ ποστό λων λό γους παρὰ τῶ ν αὐ τοῖ ς παρηκολουθηκό των ὁ μολογεῖ παρειληφέ ναι,̓ Αριστί ωνος δὲ καὶ τοῦ πρεσβυτέ ροὐ Ιωά ννου αὐ τή κοον ἑ αυτό ν φησι γενέ σθαι: ὀ νομαστὶ γοῦ ν πολλά κις αὐ τῶ ν μνημονεύ σας ἐ ν τοῖ ς αὐ τοῦ συγγρά μμασιν τί θησιν αὐ τῶ ν παραδό σεις.
3.0.39.8
καὶ ταῦ τα δ̓ ἡ μῖ ν οὐ κ εἰ ς τὸ ἄ χρηστον εἰ ρή σθω: ἄ ξιον δὲ ταῖ ς ἀ ποδοθεί σαις τοῦ Παπί α φωναῖ ς προσά ψαι λέ ξεις ἑ τέ ρας αὐ τοῦ, δἰ ὧ ν παρά δοξά τινα ἱ στορεῖ καὶ ἄ λλα ὡ ς ἂ ν ἐ κ παραδό σεως εἰ ς αὐ τὸ ν ἐ λθό ντα.
3.0.39.9
τὸ μὲ ν οὖ ν κατὰ τὴ ν̔ Ιερά πολιν Φί λιππον τὸ ν ἀ πό στολον ἅ μα ταῖ ς θυγατρά σιν διατρῖ ψαι διὰ τῶ ν πρό σθεν δεδή λωται: ὡ ς δὲ κατὰ τοὺ ς αὐ τοὺ ς ὁ Παπί ας γενό μενος, διή γησιν παρειληφέ ναι θαυμασί αν ὑ πὸ τῶ ν τοῦ Φιλί ππου θυγατέ ρων μνημονεύ ει, τὰ νῦ ν σημειωτέ ον: νεκροῦ γὰ ρ ἀ νά στασιν κατ̓ αὐ τὸ ν γεγονυῖ αν ἱ στορεῖ καὶ αὖ πά λιν ἕ τερον παρά δοξον περὶ̓ Ιοῦ στον τὸ ν ἐ πικληθέ ντα Βαρσαβᾶ ν γεγονό ς, ὡ ς δηλητή ριον φά ρμακον ἐ μπιό ντος καὶ μηδὲ ν ἀ ηδὲ ς διὰ τὴ ν τοῦ κυρί ου χά ριν ὑ πομεί ναντος.
3.0.39.10
τοῦ τον δὲ τὸ ν̓ Ιοῦ στον μετὰ τὴ ν τοῦ σωτῆ ρος ἀ νά ληψιν τοὺ ς ἱ εροὺ ς ἀ ποστό λους μετὰ Ματθί α στῆ σαί τε καὶ ἐ πεύ ξασθαι ἀ ντὶ τοῦ προδό τοὐ Ιού δα ἐ πὶ τὸ ν κλῆ ρον τῆ ς ἀ ναπληρώ σεως τοῦ αὐ τῶ ν ἀ ριθμοῦ ἡ τῶ ν Πρά ξεων ὧ δέ πως ἱ στορεῖ γραφή:“ καὶ ἔ στησαν δύ ο,̓ Ιωσὴ φ τὸ ν καλού μενον Βαρσαβᾶ ν, ὃ ς ἐ πεκλή θἠ Ιοῦ στος, καὶ Ματθί αν: καὶ προσευξά μενοι εἶ παν.”
3.0.39.11
καὶ ἄ λλα δὲ ὁ αὐ τὸ ς ὡ ς ἐ κ παραδό σεως ἀ γρά φου εἰ ς αὐ τὸ ν ἥ κοντα παρατέ θειται ξέ νας τέ τινας παραβολὰ ς τοῦ σωτῆ ρος καὶ διδασκαλί ας αὐ τοῦ καί τινα ἄ λλα μυθικώ τερα:
3.0.39.12
ἐ ν οἷ ς καὶ χιλιά δα τινά φησιν ἐ τῶ ν ἔ σεσθαι μετὰ τὴ ν ἐ κ νεκρῶ ν ἀ νά στασιν, σωματικῶ ς τῆ ς Χριστοῦ βασιλεί ας ἐ πὶ ταυτησὶ τῆ ς γῆ ς ὑ ποστησομέ νης: ἃ καὶ ἡ γοῦ μαι τὰ ς ἀ ποστολικὰ ς παρεκδεξά μενον διηγή σεις ὑ πολαβεῖ ν, τὰ ἐ ν ὑ ποδεί γμασι πρὸ ς αὐ τῶ ν μυστικῶ ς εἰ ρημέ να
3.0.39.13
μὴ συνεορακό τα. σφό δρα γά ρ τοι σμικρὸ ς ὢ ν τὸ ν νοῦ ν, ὡ ς ἂ ν ἐ κ τῶ ν αὐ τοῦ λό γων τεκμηρά μενον εἰ πεῖ ν, φαί νεται, πλὴ ν καὶ τοῖ ς μετ̓ αὐ τὸ ν πλεί στοις ὅ σοις τῶ ν ἐ κκλησιαστικῶ ν τῆ ς ὁ μοί ας αὐ τῷ δό ξης παραί τιος γέ γονεν τὴ ν ἀ ρχαιό τητα τἀ νδρὸ ς προβεβλημέ νοις, ὥ σπερ οὖ ν Εἰ ρηναί ῳ καὶ εἴ τις ἄ λλος τὰ ὅ μοια φρονῶ ν ἀ ναπέ φηνεν.
3.0.39.14
Καὶ ἄ λλας δὲ τῇ ἰ δί ᾳ γραφῇ παραδί δωσιν̓ Αριστί ωνος τοῦ πρό σθεν δεδηλωμέ νου τῶ ν τοῦ κυρί ου λό γων διηγή σεις καὶ τοῦ πρεσβυτέ ροὐ Ιωά ννου παραδό σεις: ἐ φ̓ ἃ ς τοὺ ς φιλομαθεῖ ς ἀ ναπέ μψαντες, ἀ ναγκαί ως νῦ ν προσθή σομεν ταῖ ς προεκτεθεί σαις αὐ τοῦ φωναῖ ς παρά δοσιν ἣ ν περὶ Μά ρκου τοῦ τὸ εὐ αγγέ λιον γεγραφό τος ἐ κτέ θειται διὰ τού των:“ καὶ
3.0.39.15
τοῦ θ̓ ὁ πρεσβύ τερος ἔ λεγεν: Μά ρκος μὲ ν ἑ ρμηνευτὴ ς Πέ τρου γενό μενος, ὅ σα ἐ μνημό νευσεν, ἀ κριβῶ ς ἔ γραψεν, οὐ μέ ντοι τά ξει, τὰ ὑ πὸ τοῦ κυρί ου ἢ λεχθέ ντα ἢ πραχθέ ντα. οὔ τε γὰ ρ ἤ κουσεν τοῦ κυρί ου οὔ τε παρηκολού θησεν αὐ τῷ, ὕ στερον δέ, ὡ ς ἔ φην, Πέ τρῳ: ὃ ς πρὸ ς τὰ ς χρεί ας ἐ ποιεῖ το τὰ ς διδασκαλί ας, ἀ λλ̓ οὐ χ ὥ σπερ σύ νταξιν τῶ ν κυριακῶ ν ποιού μενος λογί ων, ὥ στε οὐ δὲ ν ἥ μαρτεν Μά ρκος οὕ τως ἔ νια γρά ψας ὡ ς ἀ πεμνημό νευσεν. ἑ νὸ ς γὰ ρ ἐ ποιή σατο πρό νοιαν, τοῦ μηδὲ ν ὧ ν ἤ κουσεν παραλιπεῖ ν ἢ ψεύ σασθαί τι ἐ ν αὐ τοῖ ς.”
3.0.39.16
ταῦ τα μὲ ν οὖ ν ἱ στό ρηται τῷ Παπί ᾳ περὶ τοῦ Μά ρκου: περὶ δὲ τοῦ Ματθαί ου ταῦ τ̓ εἴ ρηται:“ Ματθαῖ ος μὲ ν οὖ ν̔ Εβραΐ δι διαλέ κτῳ τὰ λό για συνετά ξατο, ἡ ρμή νευσεν δ̓ αὐ τὰ ὡ ς ἦ ν δυνατὸ ς ἕ καστος.”
3.0.39.17
Κέ χρηται δ̓ ὁ αὐ τὸ ς μαρτυρί αις ἀ πὸ τῆ ς̓ Ιωά ννου προτέ ρας ἐ πιστολῆ ς καὶ ἀ πὸ τῆ ς Πέ τρου ὁ μοί ως, ἐ κτέ θειται δὲ καὶ ἄ λλην ἱ στορί αν περὶ γυναικὸ ς ἐ πὶ πολλαῖ ς ἁ μαρτί αις διαβληθεί σης ἐ πὶ τοῦ κυρί ου, ἣ ν τὸ καθ̓̔ Εβραί ους εὐ αγγέ λιον περιέ χει. καὶ ταῦ τα δ̓ ἡ μῖ ν ἀ ναγκαί ως πρὸ ς τοῖ ς ἐ κτεθεῖ σιν ἐ πιτετηρή σθω.