Ecclesiastical History
Eusebius of Caesarea (eusebius)Ecclesiast 4 · textus-receptusMore by Eusebius of Caesarea (eusebius)
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/eusebius-of-caesarea" aria-label="More works by Eusebius of Caesarea (eusebius)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
4.0.0.0
Τά δε καὶ ἡ τετά ρτη περιέ χει βί βλος τῆ ς̓ Εκκλησιαστικῆ ς ἱ στορί ας Α Τί νες ἐ πὶ τῆ ς Τραϊ ανοῦ βασιλεί ας̔ Ρωμαί ων γεγό νασι καὶ̓ Αλεξανδρέ ων ἐ πί σκοποι. Β̔ Οποῖ ἀ Ιουδαῖ οι κατ̓ αὐ τὸ ν πεπό νθασιν. Γ Οἱ κατὰ̔ Αδριανὸ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς πί στεως ἀ πολογησά μενοι. Δ Οἱ κατ̓ αὐ τὸ ν̔ Ρωμαί ων καὶ̓ Αλεξανδρέ ων ἐ πί σκοποι. Ε Οἱ ἀ νέ καθεν ἀ πὸ τοῦ σωτῆ ρος καὶ ἐ πὶ τοὺ ς δηλουμέ νους̔ Ιεροσολύ μων ἐ πί σκοποι.* ς̔ Η κατὰ̔ Αδριανὸ ν ὑ στά τἠ Ιουδαί ων πολιορκί α. Ζ Τί νες κατ̓ ἐ κεῖ νο καιροῦ γεγό νασιν ψευδωνύ μου γνώ σεως ἀ ρχηγοί. Η Τί νες ἐ κκλησιαστικοὶ συγγραφεῖ ς. Θ̓ Επιστολὴ̔ Αδριανοῦ ὑ πὲ ρ τοῦ μὴ δεῖ ν ἀ κρί τως ἡ μᾶ ς ἐ λαύ νειν. Ι Τί νες ἐ πὶ τῆ ς̓ Αντωνί νου βασιλεί ας ἐ πί σκοποἱ Ρωμαί ων καὶ̓ Αλεξανδρέ ων γεγό νασιν. ΙΑ Περὶ τῶ ν κατ̓ αὐ τοὺ ς αἱ ρεσιαρχῶ ν. ΙΒ Περὶ τῆ ς̓ Ιουστί νου πρὸ ς̓ Αντωνῖ νον ἀ πολογί ας. ΙΓ̓ Αντωνί νου πρὸ ς τὸ κοινὸ ν τῆ ς̓ Ασί ας ἐ πιστολὴ περὶ τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς λό γου. ΙΔ Τὰ περὶ Πολυκά ρπου τοῦ τῶ ν ἀ ποστό λων γνωρί μου μνημονευό μενα. ΙἝ Οπως κατὰ Οὐ ῆ ρον ὁ Πολύ καρπος ἅ μ̓ ἑ τέ ροις ἐ μαρτύ ρησεν ἐ πὶ τῆ ς Σμυρναί ων πό λεως. Ις̔́ Οπως̓ Ιουστῖ νος ὁ φιλό σοφος τὸ ν Χριστοῦ λό γον ἐ πὶ τῆ ς̔ Ρωμαί ων πό λεως πρεσβεύ ων ἐ μαρτύ ρησεν. ΙΖ Περὶ ὧ ν̓ Ιουστῖ νος ἐ ν ἰ δί ῳ συγγρά μματι μνημονεύ ει μαρτύ ρων. ΙΗ Τί νες εἰ ς ἡ μᾶ ς ἦ λθον τῶ ν̓ Ιουστί νου λό γων. ΙΘ Τί νες ἐ πὶ τῆ ς Οὐ ή ρου βασιλεί ας τῆ ς̔ Ρωμαί ων καὶ̓ Αλεξανδρέ ων ἐ κκλησί ας προέ στησαν. Κ Τί νες οἱ τῆ ς̓ Αντιοχέ ων. ΚΑ Περὶ τῶ ν κατὰ τού τους διαλαμψά ντων ἐ κκλησιαστικῶ ν συγγραφέ ων. ΚΒ Περὶ̔ Ηγησί ππου καὶ ὧ ν αὐ τὸ ς μνημονεύ ει. ΚΓ Περὶ Διονυσί ου Κορινθί ων ἐ πισκό που καὶ ὧ ν ἔ γραψεν ἐ πιστολῶ ν. ΚΔ Περὶ Θεοφί λοὐ Αντιοχέ ων ἐ πισκό που. ΚΕ Περὶ Φιλί ππου καὶ Μοδέ στου. Κς Περὶ Μελί τωνος καὶ ὧ ν αὐ τὸ ς ἐ μνημό νευσεν. ΚΖ Περὶ̓ Απολιναρί ου. ΚΗ Περὶ Μουσανοῦ. ΚΘ Περὶ τῆ ς κατὰ Τατιανὸ ν αἱ ρέ σεως. Λ Περὶ Βαρδησά νου τοῦ Σύ ρου καὶ τῶ ν φερομέ νων αὐ τοῦ λό γων.
4.0.1.1
̓ Αμφὶ δὲ τὸ δωδέ κατον ἔ τος τῆ ς Τραϊ ανοῦ βασιλεί ας ὁ μικρῷ πρό σθεν ἡ μῖ ν τῆ ς ἐ ν̓ Αλεξανδρεί ᾳ παροικί ας δηλωθεὶ ς ἐ πί σκοπος τὴ ν ζωὴ ν μεταλλά ττει, τέ ταρτος δ̓ ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων τὴ ν τῶ ν αὐ τό θι λειτουργί αν κληροῦ ται Πρῖ μος. ἐ ν τού τῳ καὶ̓ Αλέ ξανδρος ἐ πὶ̔ Ρώ μης, ὄ γδοον ἔ τος ἀ ποπλή σαντος Εὐ αρέ στου, πέ μπτην ἀ πὸ Πέ τρου καὶ Παύ λου κατά γων διαδοχή ν, τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν ὑ πολαμβά νει.
4.0.2.1
Καὶ τὰ μὲ ν τῆ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν διδασκαλί ας τε καὶ ἐ κκλησί ας ὁ σημέ ραι ἀ νθοῦ ντα ἐ πὶ μεῖ ζον ἐ χώ ρει προκοπῆ ς, τὰ δὲ τῆ ς̓ Ιουδαί ων συμφορᾶ ς κακοῖ ς ἐ παλλή λοις ἤ κμαζεν. ἤ δη γοῦ ν τοῦ αὐ τοκρά τορος εἰ ς ἐ νιαυτὸ ν ὀ κτωκαιδέ κατον ἐ λαύ νοντος, αὖ θις̓ Ιουδαί ων κί νησις ἐ παναστᾶ σα πά μπολυ πλῆ θος αὐ τῶ ν διαφθεί ρει.
4.0.2.2
ἔ ν τε γὰ ῤ Αλεξανδρεί ᾳ καὶ τῇ λοιπῇ Αἰ γύ πτῳ καὶ προσέ τι κατὰ Κυρή νην, ὥ σπερ ὑ πὸ πνεύ ματος δεινοῦ τινος καὶ στασιώ δους ἀ ναρριπισθέ ντες, ὥ ρμηντο πρὸ ς τοὺ ς συνοί κους̔́ Ελληνας στασιά ζειν, αὐ ξή σαντέ ς τε εἰ ς μέ γα τὴ ν στά σιν, τῷ ἐ πιό ντι ἐ νιαυτῷ πό λεμον οὐ σμικρὸ ν συνῆ ψαν, ἡ γουμέ νου τηνικαῦ τα
4.0.2.3
Λού που τῆ ς ἁ πά σης Αἰ γύ πτου. καὶ δὴ ἐ ν τῇ πρώ τῃ συμβολῇ ἐ πικρατῆ σαι αὐ τοὺ ς συνέ βη τῶ ν̔ Ελλή νων: οἳ καὶ καταφυγό ντες εἰ ς τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν τοὺ ς ἐ ν τῇ πό λεἰ Ιουδαί ους ἐ ζώ γρησά ν τε καὶ ἀ πέ κτειναν, τῆ ς δὲ παρὰ τού των συμμαχί ας ἀ ποτυχό ντες οἱ κατὰ Κυρή νην τὴ ν χώ ραν τῆ ς Αἰ γύ πτου λεηλατοῦ ντες καὶ τοὺ ς ἐ ν αὐ τῇ νομοὺ ς φθεί ροντες διετέ λουν, ἡ γουμέ νου αὐ τῶ ν Λουκού α: ἐ φ̓ οὓ ς ὁ αὐ τοκρά τωρ ἔ πεμψεν Μά ρκιον Τού ρβωνα σὺ ν δυνά μει πεζῇ τε καὶ ναυτικῇ, ἔ τι δὲ καὶ ἱ ππικῇ.
4.0.2.4
ὁ δὲ πολλαῖ ς μά χαις οὐ κ ὀ λί γῳ τε χρό νῳ τὸ ν πρὸ ς αὐ τοὺ ς διαπονή σας πό λεμον, πολλὰ ς μυριά δας̓ Ιουδαί ων, οὐ μό νον τῶ ν ἀ πὸ Κυρή νης, ἀ λλὰ καὶ τῶ ν ἀ π̓ Αἰ γύ πτου συναιρομέ νων Λουκού ᾳ
4.0.2.5
τῷ βασιλεῖ αὐ τῶ ν, ἀ ναιρεῖ. ὁ δὲ αὐ τοκρά τωρ ὑ ποπτεύ σας καὶ τοὺ ς ἐ ν Μεσοποταμί ᾀ Ιουδαί ους ἐ πιθή σεσθαι τοῖ ς αὐ τό θι, Λουσί ῳ Κυή τῳ προσέ ταξεν ἐ κκαθᾶ ραι τῆ ς ἐ παρχί ας αὐ τού ς: ὃ ς καὶ παραταξά μενος, πά μπολυ πλῆ θος τῶ ν αὐ τό θι φονεύ ει, ἐ φ̓ ᾧ κατορθώ ματἰ Ιουδαί ας ἡ γεμὼ ν ὑ πὸ τοῦ αὐ τοκρά τορος ἀ νεδεί χθη. ταῦ τα καὶ̔ Ελλή νων οἱ τὰ κατὰ τοὺ ς αὐ τοὺ ς χρό νους γραφῇ παραδό ντες αὐ τοῖ ς ἱ στό ρησαν ῥ ή μασιν.
4.0.3.1
Τραϊ ανοῦ δὲ ἐ φ̓ ὅ λοις ἔ τεσιν εἴ κοσι τὴ ν ἀ ρχὴ ν μησὶ ν ἓ ξ δέ ουσιν κρατή σαντος, Αἴ λιος̔ Αδριανὸ ς διαδέ χεται τὴ ν ἡ γεμονί αν. τού τῳ Κοδρᾶ τος λό γον προσφωνή σας ἀ ναδί δωσιν, ἀ πολογί αν συντά ξας ὑ πὲ ρ τῆ ς καθ̓ ἡ μᾶ ς θεοσεβεί ας, ὅ τι δή τινες πονηροὶ ἄ νδρες τοὺ ς ἡ μετέ ρους ἐ νοχλεῖ ν ἐ πειρῶ ντο: εἰ ς ἔ τι δὲ φέ ρεται παρὰ πλεί στοις τῶ ν ἀ δελφῶ ν, ἀ τὰ ρ καὶ παῤ ἡ μῖ ν τὸ σύ γγραμμα: ἐ ξ οὗ κατιδεῖ ν ἔ στιν λαμπρὰ τεκμή ρια τῆ ς τε τοῦ ἀ νδρὸ ς διανοί ας
4.0.3.2
καὶ τῆ ς ἀ ποστολικῆ ς ὀ ρθοτομί ας. ὁ δ̓ αὐ τὸ ς τὴ ν καθ̓ ἑ αυτὸ ν ἀ ρχαιό τητα παραφαί νει δἰ ὧ ν ἱ στορεῖ ταῦ τα ἰ δί αις φωναῖ ς:“ τοῦ δὲ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν τὰ ἔ ργα ἀ εὶ παρῆ ν ἀ ληθῆ γὰ ρ ἦ ν, οἱ θεραπευθέ ντες, οἱ ἀ ναστά ντες ἐ κ νεκρῶ ν, οἳ οὐ κ ὤ φθησαν μό νον θεραπευό μενοι καὶ ἀ νιστά μενοι, ἀ λλὰ καὶ ἀ εὶ παρό ντες, οὐ δὲ ἐ πιδημοῦ ντος μό νον τοῦ σωτῆ ρος, ἀ λλὰ καὶ ἀ παλλαγέ ντος ἦ σαν ἐ πὶ χρό νον ἱ κανό ν, ὥ στε καὶ εἰ ς τοὺ ς ἡ μετέ ρους χρό νους τινὲ ς αὐ τῶ ν ἀ φί κοντο.”
4.0.3.3
τοιοῦ τος μὲ ν οὗ τος: καὶ̓ Αριστεί δης δέ, πιστὸ ς ἀ νὴ ρ τῆ ς καθ̓ ἡ μᾶ ς ὁ ρμώ μενος εὐ σεβεί ας, τῷ Κοδρά τῳ παραπλησί ως ὑ πὲ ρ τῆ ς πί στεως ἀ πολογί αν ἐ πιφωνή σας̔ Αδριανῷ καταλέ λοιπεν: σῴ ζεται δέ γε εἰ ς δεῦ ρο παρὰ πλεί στοις καὶ ἡ τού του γραφή.
4.0.4.1
̓́ Ετει δὲ τρί τῳ τῆ ς αὐ τῆ ς ἡ γεμονί ας̓ Αλέ ξανδρος̔ Ρωμαί ων ἐ πί σκοπος τελευτᾷ, δέ κατον τῆ ς οἰ κονομί ας ἀ ποπλή σας ἔ τος: Ξύ στος ἦ ν τού τῳ διά δοχος. καὶ τῆ ς̓ Αλεξανδρέ ων δὲ παροικί ας ἀ μφὶ τὸ ν αὐ τὸ ν χρό νον Πρῖ μον μεταλλά ξαντα δωδεκά τῳ τῆ ς προστασί ας ἔ τει διαδέ χεταἰ Ιοῦ στος.
4.0.5.1
Τῶ ν γε μὴ ν ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ πισκό πων τοὺ ς χρό νους γραφῇ σῳ ζομέ νους οὐ δαμῶ ς εὑ ρώ ν̔ κομιδῇ γὰ ρ οὖ ν βραχυβί ους αὐ τοὺ ς
4.0.5.2
λό γος κατέ χει γενέ σθαἰ, τοσοῦ τον ἐ ξ ἐ γγρά φων παρεί ληφα, ὡ ς μέ χρι τῆ ς κατὰ̔ Αδριανὸ ν̓ Ιουδαί ων πολιορκί ας πεντεκαί δεκα τὸ ν ἀ ριθμὸ ν αὐ τό θι γεγό νασιν ἐ πισκό πων διαδοχαί, οὓ ς πά ντας̔ Εβραί ους φασὶ ν ὄ ντας ἀ νέ καθεν, τὴ ν γνῶ σιν τοῦ Χριστοῦ γνησί ως καταδέ ξασθαι, ὥ στ̓ ἤ δη πρὸ ς τῶ ν τὰ τοιά δε ἐ πικρί νειν δυνατῶ ν καὶ τῆ ς τῶ ν ἐ πισκό πων λειτουργί ας ἀ ξί ους δοκιμασθῆ ναι: συνεστά ναι γὰ ρ αὐ τοῖ ς τό τε τὴ ν πᾶ σαν ἐ κκλησί αν ἐ ξ̔ Εβραί ων πιστῶ ν ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων καὶ εἰ ς τὴ ν τό τε διαρκεσά ντων πολιορκί αν, καθ̓ ἣ ν̓ Ιουδαῖ οἱ Ρωμαί ων αὖ θις ἀ ποστά ντες, οὐ μικροῖ ς πολέ μοις ἥ λωσαν.
4.0.5.3
διαλελοιπό των δ̓ οὖ ν τηνικαῦ τα τῶ ν ἐ κ περιτομῆ ς ἐ πισκό πων, τοὺ ς ἀ πὸ πρώ του νῦ ν ἀ ναγκαῖ ον ἂ ν εἴ η καταλέ ξαι. πρῶ τος τοιγαροῦ ν̓ Ιά κωβος ὁ τοῦ κυρί ου λεγό μενος ἀ δελφὸ ς ἦ ν: μεθ̓ ὃ ν δεύ τερος Συμεώ ν: τρί τος̓ Ιοῦ στος: Ζακχαῖ ος τέ ταρτος: πέ μπτος Τωβί ας: ἕ κτος Βενιαμί ν:̓ Ιωά ννης ἕ βδομος: ὄ γδοος Ματθί ας: ἔ νατος Φί λιππος: δέ κατος Ζενέ κας: ἑ νδέ κατος̓ Ιοῦ στος: Λευὶ ς δωδέ κατος:̓ Εφρῆ ς τρισκαιδέ κατος: τεσσαρεσκαιδέ κατος̓ Ιωσή φ: ἐ πὶ πᾶ σι πεντεκαιδέ κατος̓ Ιού δας.
4.0.5.4
τοσοῦ τοι καὶ οἱ ἐ πὶ τῆ ς̔ Ιεροσολύ μων πό λεως ἐ πί σκοποι ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων εἰ ς τὸ ν δηλού μενον διαγενό μενοι χρό νον, οἱ πά ντες ἐ κ περιτομῆ ς.
4.0.5.5
ἤ δη δὲ δωδέ κατον ἐ χού σης ἔ τος τῆ ς ἡ γεμονί ας, Ξύ στον δεκαέ τη χρό νον ἀ ποπλή σαντα ἐ πὶ τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ πισκοπῆ ς ἕ βδομος ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων διαδέ χεται Τελεσφό ρος: ἐ νιαυτοῦ δὲ μεταξὺ καὶ μηνῶ ν διαγενομέ νου, τῆ ς̓ Αλεξανδρέ ων παροικί ας τὴ ν προστασί αν Εὐ μέ νης ἕ κτῳ κλή ρῳ διαδέ χεται, τοῦ πρὸ αὐ τοῦ ἔ τεσιν ἕ νδεκα διαρκέ σαντος.
4.0.6.1
Καὶ δῆ τα τῆ ς̓ Ιουδαί ων ἀ ποστασί ας αὖ θις εἰ ς μέ γα καὶ πολὺ προελθού σης,̔ Ροῦ φος ἐ πά ρχων τῆ ς̓ Ιουδαί ας, στρατιωτικῆ ς αὐ τῷ συμμαχί ας ὑ πὸ βασιλέ ως πεμφθεί σης, ταῖ ς ἀ πονοί αις αὐ τῶ ν ἀ φειδῶ ς χρώ μενος ἐ πεξῄ ει, μυριά δας ἀ θρό ως ἀ νδρῶ ν ὁ μοῦ καὶ παί δων καὶ γυναικῶ ν διαφθεί ρων πολέ μου τε νό μῳ τὰ ς χώ ρας αὐ τῶ ν ἐ ξανδραποδιζό μενος.
4.0.6.2
ἐ στρατή γει δὲ τό τἐ Ιουδαί ων Βαρχωχεβας ὄ νομα, ὃ δὴ ἀ στέ ρα δηλοῖ, τὰ μὲ ν ἄ λλα φονικὸ ς καὶ λῃ στρικό ς τις ἀ νή ρ, ἐ πὶ δὲ τῇ προσηγορί ᾳ, οἷ α ἐ π̓ ἀ νδραπό δων, ὡ ς δὴ ἐ ξ οὐ ρανοῦ φωστὴ ρ αὐ τοῖ ς κατεληλυθὼ ς
4.0.6.3
κακουμέ νοις τε ἐ πιλά μψαι τερατευό μενος. ἀ κμά σαντος δὲ τοῦ πολέ μου ἔ τους ὀ κτωκαιδεκά του τῆ ς ἡ γεμονί ας κατὰ Βηθθηρἁ πολί χνη τις ἦ ν ὀ χυρωτά τη, τῶ ν̔ Ιεροσολύ μων οὐ σφό δρα πό ρρω διεστῶ σἀ τῆ ς τε ἔ ξωθεν πολιορκί ας χρονί ου γενομέ νης λιμῷ τε καὶ δί ψει τῶ ν νεωτεροποιῶ ν εἰ ς ἔ σχατον ὀ λέ θρου περιελαθέ ντων καὶ τοῦ τῆ ς ἀ πονοί ας αὐ τοῖ ς αἰ τί ου τὴ ν ἀ ξί αν ἐ κτί σαντος δί κην, τὸ πᾶ ν ἔ θνος ἐ ξ ἐ κεί νου καὶ τῆ ς περὶ τὰ̔ Ιεροσό λυμα γῆ ς πά μπαν ἐ πιβαί νειν εἴ ργεται νό μου δό γματι καὶ διατά ξεσιν̔ Αδριανοῦ, ὡ ς ἂ ν μηδ̓ ἐ ξ ἀ πό πτου θεωροῖ εν τὸ πατρῷ ον ἔ δαφος, ἐ γκελευσαμέ νου:̓ Αρί στων ὁ Πελλαῖ ος ἱ στορεῖ.
4.0.6.4
οὕ τω δὴ τῆ ς πό λεως εἰ ς ἐ ρημί αν τοῦ̓ Ιουδαί ων ἔ θνους παντελῆ τε φθορὰ ν τῶ ν πά λαι οἰ κητό ρων ἐ λθού σης ἐ ξ ἀ λλοφύ λου τε γέ νους συνοικισθεί σης, ἡ μετέ πειτα συστᾶ σἁ Ρωμαϊ κὴ πό λις τὴ ν ἐ πωνυμί αν ἀ μεί ψασα, εἰ ς τὴ ν τοῦ κρατοῦ ντος Αἰ λί οὑ Αδριανοῦ τιμὴ ν Αἰ λί α προσαγορεύ εται. καὶ δὴ τῆ ς αὐ τό θι ἐ κκλησί ας ἐ ξ ἐ θνῶ ν συγκροτηθεί σης, πρῶ τος μετὰ τοὺ ς ἐ κ περιτομῆ ς ἐ πισκό πους τὴ ν τῶ ν ἐ κεῖ σε λειτουργί αν ἐ γχειρί ζεται Μά ρκος.
4.0.7.1
̓́ Ηδη δὲ λαμπροτά των δί κην φωστή ρων τῶ ν ἀ νὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην ἀ ποστιλβουσῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἀ κμαζού σης τε εἰ ς ἅ παν τὸ τῶ ν ἀ νθρώ πων γέ νος τῆ ς εἰ ς τὸ ν σωτῆ ρα καὶ κύ ριον ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ ν Χριστὸ ν πί στεως, ὁ μισό καλος δαί μων οἷ α τῆ ς ἀ ληθεί ας ἐ χθρὸ ς καὶ τῆ ς τῶ ν ἀ νθρώ πων σωτηρί ας ἀ εὶ τυγχά νων πολεμιώ τατος, πά σας στρέ φων κατὰ τῆ ς ἐ κκλησί ας μηχανά ς, πά λαι μὲ ν τοῖ ς ἔ ξωθεν διωγμοῖ ς κατ̓ αὐ τῆ ς ὡ πλί ζετο,
4.0.7.2
τό τε γε μὴ ν τού των ἀ ποκεκλεισμέ νος, πονηροῖ ς καὶ γό ησιν ἀ νδρά σιν ὥ σπερ τισὶ ν ὀ λεθρί οις ψυχῶ ν ὀ ργά νοις διακό νοις τε ἀ πωλεί ας χρώ μενος, ἑ τέ ραις κατεστρατή γει μεθό δοις, πά ντα πό ρον ἐ πινοῶ ν, ὡ ς ἂ ν ὑ ποδύ ντες γό ητες καὶ ἀ πατηλοὶ τὴ ν αὐ τὴ ν τοῦ δό γματος ἡ μῖ ν προσηγορί αν, ὁ μοῦ μὲ ν τῶ ν πιστῶ ν τοὺ ς πρὸ ς αὐ τῶ ν ἁ λισκομέ νους εἰ ς βυθὸ ν ἀ πωλεί ας ἄ γοιεν, ὁ μοῦ δὲ τοὺ ς τῆ ς πί στεως ἀ γνῶ τας δἰ ὧ ν αὐ τοὶ δρῶ ντες ἐ πιχειροῖ εν, ἀ ποτρέ ποιντο τῆ ς ἐ πὶ τὸ ν σωτή ριον λό γον παρό δου.
4.0.7.3
ἀ πὸ γοῦ ν τοῦ Μενά νδρου, ὃ ν διά δοχον τοῦ Σί μωνος ἤ δη πρό τερον παραδεδώ καμεν, ἀ μφί στομος ὥ σπερ καὶ δικέ φαλος ὀ φιώ δης τις προελθοῦ σα δύ ναμις δυεῖ ν αἱ ρέ σεων διαφό ρων ἀ ρχηγοὺ ς κατεστή σατο, Σατορνῖ νό ν τἐ Αντιοχέ α τὸ γέ νος καὶ Βασιλεί δην̓ Αλεξανδρέ α: ὧ ν ὁ μὲ ν κατὰ Συρί αν, ὁ δὲ κατ̓ Αἴ γυπτον συνεστή σαντο θεομισῶ ν αἱ ρέ σεων διδασκαλεῖ α.
4.0.7.4
τὰ μὲ ν οὖ ν πλεῖ στα τὸ ν Σατορνῖ νον τὰ αὐ τὰ τῷ Μενά νδρῳ ψευδολογῆ σαι ὁ Εἰ ρηναῖ ος δηλοῖ, προσχή ματι δὲ ἀ πορρητοτέ ρων τὸ ν Βασιλεί δην εἰ ς τὸ ἄ πειρον τεῖ ναι τὰ ς ἐ πινοί ας, δυσσεβοῦ ς αἱ ρέ σεως ἑ αυτῷ τερατώ δεις ἀ ναπλά σαντα μυθοποιί ας.
4.0.7.5
πλεί στων οὖ ν ἐ κκλησιαστικῶ ν ἀ νδρῶ ν κατ̓ ἐ κεῖ νο καιροῦ τῆ ς ἀ ληθεί ας ὑ περαγωνιζομέ νων λογικώ τερό ν τε τῆ ς ἀ ποστολικῆ ς καὶ ἐ κκλησιαστικῆ ς δό ξης ὑ περμαχού ντων, ἤ δη τινὲ ς καὶ διὰ συγγραμμά των τοῖ ς μετέ πειτα προφυλακτικὰ ς αὐ τῶ ν δὴ τού των τῶ ν δηλωθεισῶ ν αἱ ρέ σεων παρεῖ χον ἐ φό δους:
4.0.7.6
ὧ ν εἰ ς ἡ μᾶ ς κατῆ λθεν ἐ ν τοῖ ς τό τε γνωριμωτά του συγγραφέ ως̓ Αγρί ππα Κά στορος ἱ κανώ τατος κατὰ Βασιλεί δου ἔ λεγχος, τὴ ν δεινό τητα τῆ ς τἀ νδρὸ ς ἀ ποκαλύ πτων γοητεί ας.
4.0.7.7
ἐ κφαί νων δ̓ οὖ ν αὐ τοῦ τὰ ἀ πό ρρητα, φησὶ ν αὐ τὸ ν εἰ ς μὲ ν τὸ εὐ αγγέ λιον τέ σσαρα πρὸ ς τοῖ ς εἴ κοσι συντά ξαι βιβλί α, προφή τας δὲ ἑ αυτῷ ὀ νομά σαι Βαρκαββαν καὶ Βαρκωφ καὶ ἄ λλους ἀ νυπά ρκτους τινὰ ς ἑ αυτῷ συστησά μενον, βαρβά ρους τε αὐ τοῖ ς εἰ ς κατά πληξιν τῶ ν τὰ τοιαῦ τα τεθηπό των ἐ πιφημί σαι προσηγορί ας, διδά σκειν τε ἀ διαφορεῖ ν εἰ δωλοθύ των ἀ πογευομέ νους καὶ ἐ ξομνυμέ νους ἀ παραφυλά κτως τὴ ν πί στιν κατὰ τοὺ ς τῶ ν διωγμῶ ν καιρού ς, Πυθαγορικῶ ς τε τοῖ ς προσιοῦ σιν αὐ τῷ πενταέ τη σιωπὴ ν παρακελεύ εσθαι:
4.0.7.8
καὶ ἕ τερα δὲ τού τοις παραπλή σια ἀ μφὶ τοῦ Βασιλεί δου καταλέ ξας ὁ εἰ ρημέ νος οὐ κ ἀ γεννῶ ς τῆ ς δηλωθεί σης αἱ ρέ σεως εἰ ς προῦ πτον ἐ φώ ρασε τὴ ν πλά νην.
4.0.7.9
γρά φει δὲ καὶ Εἰ ρηναῖ ος συγχρονί σαι τού τοις Καρποκρά την, ἑ τέ ρας αἱ ρέ σεως τῆ ς τῶ ν Γνωστικῶ ν ἐ πικληθεί σης πατέ ρα: οἳ καὶ τοῦ Σί μωνος οὐ χ ὡ ς ἐ κεῖ νος κρύ βδην, ἀ λλ̓ ἤ δη καὶ εἰ ς φανερὸ ν τὰ ς μαγεί ας παραδιδό ναι ἠ ξί ουν, ὡ ς ἐ πὶ μεγά λοις δή, μό νον οὐ χὶ καὶ σεμνυνό μενοι τοῖ ς κατὰ περιεργί αν πρὸ ς αὐ τῶ ν ἐ πιτελουμέ νοις φί λτροις ὀ νειροπομποῖ ς τε καὶ παρέ δροις τισὶ δαί μοσιν καὶ ἄ λλαις ὁ μοιοτρό ποις τισὶ ν ἀ γωγαῖ ς: τού τοις τε ἀ κολού θως πά ντα δρᾶ ν χρῆ ναι διδά σκειν τὰ αἰ σχρουργό τατα τοὺ ς μέ λλοντας εἰ ς τὸ τέ λειον τῆ ς κατ̓ αὐ τοὺ ς μυσταγωγί ας ἢ καὶ μᾶ λλον μυσαροποιί ας ἐ λεύ σεσθαι, ὡ ς μὴ ἂ ν ἄ λλως ἐ κφευξομέ νους τοὺ ς κοσμικού ς, ὡ ς ἂ ν ἐ κεῖ νοι φαῖ εν, ἄ ρχοντας, μὴ οὐ χὶ πᾶ σιν τὰ δἰ ἀ ρρητοποιί ας ἀ πονεί μαντας
4.0.7.10
χρέ α. τού τοις δῆ τα συνέ βαινεν διακό νοις χρώ μενον τὸ ν ἐ πιχαιρεσί κακον δαί μονα τοὺ ς μὲ ν πρὸ ς αὐ τῶ ν ἀ πατωμέ νους οἰ κτρῶ ς οὕ τως εἰ ς ἀ πώ λειαν ἀ νδραποδί ζεσθαι, τοῖ ς δ̓ ἀ πί στοις ἔ θνεσιν πολλὴ ν παρέ χειν κατὰ τοῦ θεί ου λό γου δυσφημί ας περιουσί αν, τῆ ς ἐ ξ αὐ τῶ ν φή μης εἰ ς τὴ ν τοῦ παντὸ ς Χριστιανῶ ν ἔ θνους διαβολὴ ν καταχεομέ νης.
4.0.7.11
ταύ τῃ δ̓ οὖ ν ἐ πὶ πλεῖ στον συνέ βαινεν τὴ ν περὶ ἡ μῶ ν παρὰ τοῖ ς τό τε ἀ πί στοις ὑ πό νοιαν δυσσεβῆ καὶ ἀ τοπωτά την διαδί δοσθαι, ὡ ς δὴ ἀ θεμί τοις πρὸ ς μητέ ρας καὶ ἀ δελφὰ ς μί ξεσιν ἀ νοσί αις τε τροφαῖ ς χρωμέ νων.
4.0.7.12
οὐ κ εἰ ς μακρό ν γε μὴ ν αὐ τῷ ταῦ τα προυχώ ρει, τῆ ς ἀ ληθεί ας αὐ τῆ ς ἑ αυτὴ ν συνιστώ σης ἐ πὶ μέ γα τε φῶ ς κατὰ τὸ ν προϊ ό ντα χρό νον
4.0.7.13
διαλαμπού σης. ἔ σβεστο μὲ ν γὰ ρ αὐ τί κα πρὸ ς αὐ τῆ ς ἐ νεργεί ας ἀ πελεγχό μενα τὰ τῶ ν ἐ χθρῶ ν ἐ πιτεχνή ματα, ἄ λλων ἐ π̓ ἄ λλαις αἱ ρέ σεων καινοτομουμέ νων ὑ πορρεουσῶ ν ἀ εὶ τῶ ν προτέ ρων καὶ εἰ ς πολυτρό πους καὶ πολυμό ρφους ἰ δέ ας ἄ λλοτε ἄ λλως φθειρομέ νων: προῄ ει δ̓ εἰ ς αὔ ξην καὶ μέ γεθος, ἀ εὶ κατὰ τὰ αὐ τὰ καὶ ὡ σαύ τως ἔ χουσα, ἡ τῆ ς καθό λου καὶ μό νης ἀ ληθοῦ ς ἐ κκλησί ας λαμπρό της, τὸ σεμνὸ ν καὶ εἰ λικρινὲ ς καὶ ἐ λευθέ ριον τό τε σῶ φρον καὶ καθαρὸ ν τῆ ς ἐ νθέ ου πολιτεί ας τε καὶ φιλοσοφί ας εἰ ς ἅ παν γέ νος̔ Ελλή νων τε καὶ βαρβά ρων ἀ ποστί λβουσα.
4.0.7.14
συναπέ σβη δ̓ οὖ ν ἅ μα τῷ χρό νῳ καὶ ἡ κατὰ παντὸ ς τοῦ δό γματος διαβολή, ἔ μενεν δὲ ἄ ρα μό νη παρὰ πᾶ σι κρατοῦ σα καὶ ἀ νομολογουμέ νη τὰ μά λιστα διαπρέ πειν ἐ πὶ σεμνό τητι καὶ σωφροσύ νῃ θεί οις τε καὶ φιλοσό φοις δό γμασιν ἡ καθ̓ ἡ μᾶ ς διδασκαλί α, ὡ ς μηδέ να τῶ ν εἰ ς νῦ ν αἰ σχρὰ ν ἐ πιφέ ρειν τολμᾶ ν κατὰ τῆ ς πί στεως ἡ μῶ ν δυσφημί αν μηδέ τινα τοιαύ την διαβολὴ ν οἵ αις πά λαι πρό τερον φί λον ἦ ν χρῆ σθαι τοῖ ς καθ̓ ἡ μῶ ν ἐ πισυνισταμέ νοις.
4.0.7.15
̔́ Ομως δ̓ οὖ ν κατὰ τοὺ ς δηλουμέ νους αὖ θις παρῆ γεν εἰ ς μέ σον ἡ ἀ λή θεια πλεί ους ἑ αυτῆ ς ὑ περμά χους, οὐ δἰ ἀ γρά φων αὐ τὸ μό νον ἐ λέ γχων, ἀ λλὰ καὶ δἰ ἐ γγρά φων ἀ ποδεί ξεων κατὰ τῶ ν ἀ θέ ων αἱ ρέ σεων στρατευομέ νους:
4.0.8.1
ἐ ν τού τοις ἐ γνωρί ζετὁ Ηγή σιππος, οὗ πλεί σταις ἤ δη πρό τερον κεχρή μεθα φωναῖ ς, ὡ ς ἂ ν ἐ κ τῆ ς αὐ τοῦ παραδό σεως τινὰ τῶ ν κατὰ τοὺ ς ἀ ποστό λους παραθέ μενοι.
4.0.8.2
ἐ ν πέ ντε δ̓ οὖ ν συγγρά μμασιν οὗ τος τὴ ν ἀ πλανῆ παρά δοσιν τοῦ ἀ ποστολικοῦ κηρύ γματος ἁ πλουστά τῃ συντά ξει γραφῆ ς ὑ πομνηματισά μενος, καθ̓ ὃ ν ἐ γνωρί ζετο σημαί νει χρό νον, περὶ τῶ ν ἀ ρχῆ θεν ἰ δρυσά ντων τὰ εἴ δωλα οὕ τω πως γρά φων:“ οἷ ς κενοτά φια καὶ ναοὺ ς ἐ ποί ησαν ὡ ς μέ χρι νῦ ν: ὧ ν ἐ στιν καὶ̓ Αντί νοος, δοῦ λος̔ Αδριανοῦ Καί σαρος, οὗ καὶ ἀ γὼ ν ἄ γεταἰ Αντινό ειος, ὁ ἐ φ̓ ἡ μῶ ν γενό μενος. καὶ γὰ ρ πό λιν ἔ κτισεν ἐ πώ νυμον̓ Αντινό ου καὶ προφή τας.”
4.0.8.3
κατ̓ αὐ τὸ ν δὲ καὶ̓ Ιουστῖ νος, γνή σιος τῆ ς ἀ ληθοῦ ς φιλοσοφί ας ἐ ραστή ς, ἔ τι τοῖ ς παῤ̔́ Ελλησιν ἀ σκού μενος ἐ νδιέ τριβεν λό γοις: σημαί νει δὲ καὶ αὐ τὸ ς τουτονὶ τὸ ν χρό νον ἐ ν τῇ πρὸ ς̓ Αντωνῖ νον ἀ πολογί ᾳ ὧ δε γρά φων:“ οὐ κ ἄ τοπον δὲ ἐ πιμνησθῆ ναι ἐ ν τού τοις ἡ γού μεθα καὶ̓ Αντινό ου τοῦ νῦ ν γενομέ νου, ὃ ν καὶ ἅ παντες ὡ ς θεὸ ν διὰ φό βον σέ βειν ὥ ρμηντο, ἐ πιστά μενοι τί ς τε ἦ ν καὶ πό θεν ὑ πῆ ρχεν.”
4.0.8.4
̔ Ο δ̓ αὐ τὸ ς καὶ τοῦ τό τε κατὰ̓ Ιουδαί ων πολέ μου μνημονεύ ων ταῦ τα παρατί θεται:“ καὶ γὰ ρ ἐ ν τῷ νῦ ν γενομέ νᾠ Ιουδαϊ κῷ πολέ μῳ Βαρχωχεβας, ὁ τῆ ς̓ Ιουδαί ων ἀ ποστά σεως ἀ ρχηγέ της, Χριστιανοὺ ς μό νους εἰ ς τιμωρί ας δεινά ς, εἰ μὴ ἀ ρνοῖ ντὀ Ιησοῦ ν τὸ ν Χριστὸ ν καὶ βλασφημοῖ εν, ἐ κέ λευεν ἄ γεσθαι.”
4.0.8.5
̓ Εν ταὐ τῷ δὲ καὶ τὴ ν ἀ πὸ τῆ ς̔ Ελληνικῆ ς φιλοσοφί ας ἐ πὶ τὴ ν θεοσέ βειαν μεταβολὴ ν αὐ τοῦ, ὅ τι μὴ ἀ λό γως, μετὰ κρί σεως δὲ αὐ τῷ γεγό νει, δηλῶ ν, ταῦ τα γρά φει:“ καὶ γὰ ρ αὐ τὸ ς ἐ γώ, τοῖ ς Πλά τωνος χαί ρων διδά γμασι, διαβαλλομέ νους ἀ κού ων Χριστιανού ς, ὁ ρῶ ν δὲ καὶ ἀ φό βους πρὸ ς θά νατον καὶ πά ντα τὰ νομιζό μενα φοβερά, ἐ νενό ουν ἀ δύ νατον εἶ ναι ἐ ν κακί ᾳ καὶ φιληδονί ᾳ ὑ πά ρχειν αὐ τού ς: τί ς γὰ ρ φιλή δονος ἢ ἀ κρατὴ ς καὶ ἀ νθρωπεί ων σαρκῶ ν βορὰ ν ἡ γού μενος ἀ γαθό ν, δύ ναιτ̓ ἂ ν θά νατον ἀ σπά ζεσθαι, ὅ πως τῶ ν ἑ αυτοῦ στερηθεί η ἐ πιθυμιῶ ν, ἀ λλ̓ οὐ κ ἐ κ παντὸ ς ζῆ ν ἀ εὶ τὴ ν ἐ νθά δε βιοτὴ ν καὶ λανθά νειν τοὺ ς ἄ ρχοντας ἐ πειρᾶ το, οὐ χ ὅ τι ἑ αυτὸ ν κατή γγελλεν φονευθησό μενον;”
4.0.8.6
̓́ Ετι δ̓ ὁ αὐ τὸ ς ἱ στορεῖ δεξά μενον τὸ ν̔ Αδριανὸ ν παρὰ Σερεννί ου Γρανιανοῦ, λαμπροτά του ἡ γουμέ νου, γρά μματα ὑ πὲ ρ Χριστιανῶ ν περιέ χοντα ὡ ς οὐ δί καιον εἴ η ἐ πὶ μηδενὶ ἐ γκλή ματι βοαῖ ς δή μου χαριζομέ νους ἀ κρί τως κτεί νειν αὐ τού ς, ἀ ντιγρά ψαι Μινουκί ῳ Φουνδανῷ, ἀ νθυπά τῳ τῆ ς̓ Ασί ας, προστά ττοντα μηδέ να κρί νειν ἄ νευ ἐ γκλή ματος καὶ εὐ λό γου κατηγορί ας:
4.0.8.7
καὶ τῆ ς ἐ πιστολῆ ς δὲ ἀ ντί γραφον παρατέ θειται, τὴ ν̔ Ρωμαϊ κή ν φωνή ν, ὡ ς εἶ χεν, διαφυλά ξας, προλέ γει δ̓ αὐ τῆ ς ταῦ τα:“ καὶ ἐ ξ ἐ πιστολῆ ς δὲ τοῦ μεγί στου καὶ ἐ πιφανεστά του Καί σαρος̔ Αδριανοῦ τοῦ πατρὸ ς ὑ μῶ ν ἔ χοντες ἀ παιτεῖ ν ὑ μᾶ ς, καθὰ ἠ ξιώ σαμεν, κελεῦ σαι τὰ ς κρί σεις γί νεσθαι, τοῦ το οὐ χ ὡ ς ὑ πὸ̔ Αδριανοῦ κελευσθὲ ν μᾶ λλον ἠ ξιώ σαμεν, ἀ λλ̓ ἐ κ τοῦ ἐ πί στασθαι δικαί αν ἀ ξιοῦ ν τὴ ν προσφώ νησιν. ὑ πετά ξαμεν δὲ καὶ τῆ ς ἐ πιστολῆ ς̔ Αδριανοῦ τὸ ἀ ντί γραφον, ἵ να καὶ τοῦ το ἀ ληθεύ ειν ἡ μᾶ ς γνωρί ζητε, καὶ ἔ στιν τό δε.”
4.0.8.8
Τού τοις ὁ μὲ ν δηλωθεὶ ς ἀ νὴ ρ αὐ τὴ ν παρατέ θειται τὴ ν̔ Ρωμαϊ κὴ ν ἀ ντιγραφή ν, ἡ μεῖ ς δ̓ ἐ πὶ τὸ̔ Ελληνικὸ ν κατὰ δύ ναμιν αὐ τὴ ν μετειλή φαμεν, ἔ χουσαν ὧ δε:
4.0.9.1
“ Μινουκί ῳ Φουνδανῷ. ἐ πιστολὴ ν ἐ δεξά μην γραφεῖ σά ν μοι ἀ πὸ Σερεννί ου Γρανιανοῦ, λαμπροτά του ἀ νδρό ς, ὅ ντινα σὺ διεδέ ξω. οὐ δοκεῖ μοι οὖ ν τὸ πρᾶ γμα ἀ ζή τητον καταλιπεῖ ν, ἵ να μή τε οἱ ἄ νθρωποι ταρά ττωνται καὶ τοῖ ς συκοφά νταις χορηγί α κακουργί ας παρασχεθῇ.
4.0.9.2
εἰ οὖ ν σαφῶ ς εἰ ς ταύ την τὴ ν ἀ ξί ωσιν οἱ ἐ παρχιῶ ται δύ νανται διισχυρί ζεσθαι κατὰ τῶ ν Χριστιανῶ ν, ὡ ς καὶ πρὸ βή ματος ἀ ποκρί νασθαι, ἐ πὶ τοῦ το μό νον τραπῶ σιν, ἀ λλ̓ οὐ κ ἀ ξιώ σεσιν οὐ δὲ μό ναις βοαῖ ς. πολλῷ γὰ ρ μᾶ λλον προσῆ κεν, εἴ τις κατηγορεῖ ν βού λοιτο, τοῦ τό σε διαγινώ σκειν.
4.0.9.3
εἴ τις οὖ ν κατηγορεῖ καὶ δεί κνυσί ν τι παρὰ τοὺ ς νό μους πρά ττοντας, οὕ τως ὅ ριζε κατὰ τὴ ν δύ ναμιν τοῦ ἁ μαρτή ματος: ὡ ς μὰ τὸ ν̔ Ηρακλέ α εἴ τις συκοφαντί ας χά ριν τοῦ το προτεί νοι, διαλά μβανε ὑ πὲ ρ τῆ ς δεινό τητος καὶ φρό ντιζε ὅ πως ἂ ν ἐ κδική σειας.” καὶ τὰ μὲ ν τῆ ς̔ Αδριανοῦ ἀ ντιγραφῆ ς τοιαῦ τα.
4.0.10.1
Τού του δὲ τὸ χρεὼ ν μετὰ πρῶ τον καὶ εἰ κοστὸ ν ἔ τος ἐ κτί σαντος,̓ Αντωνῖ νος ὁ κληθεὶ ς Εὐ σεβὴ ς τὴ ν̔ Ρωμαί ων ἀ ρχὴ ν διαδέ χεται. τού του δὲ ἐ ν ἔ τει πρώ τῳ Τελεσφό ρου τὸ ν βί ον ἑ νδεκά τῳ τῆ ς λειτουργί ας ἐ νιαυτῷ μεταλλά ξαντος,̔ Υγῖ νος τὸ ν κλῆ ρον τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ πισκοπῆ ς παραλαμβά νει. ἱ στορεῖ γε μὴ ν ὁ Εἰ ρηναῖ ος τὸ ν Τελεσφό ρον μαρτυρί ῳ τὴ ν τελευτὴ ν διαπρέ ψαι, δηλῶ ν ἐ ν ταὐ τῷ κατὰ τὸ ν δηλού μενον ῥ ωμαί ων ἐ πί σκοπον̔ Υγῖ νον Οὐ αλεντῖ νον ἰ δί ας αἱ ρέ σεως εἰ σηγητὴ ν καὶ Κέ ρδωνα τῆ ς κατὰ Μαρκί ωνα πλά νης ἀ ρχηγὸ ν ἐ πὶ τῆ ς̔ Ρώ μης ἄ μφω γνωρί ζεσθαι, γρά φει δὲ οὕ τως:
4.0.11.1
“ Οὐ αλεντῖ νος μὲ ν γὰ ρ ἦ λθεν εἰ ς̔ Ρώ μην ἐ πὶ̔ Υγί νου, ἤ κμασεν δὲ ἐ πὶ Πί ου, καὶ παρέ μεινεν ἕ ως̓ Ανική του: Κέ ρδων δ̓ ὁ πρὸ Μαρκί ωνος καὶ αὐ τὸ ς ἐ πὶ̔ Υγί νου, ὃ ς ἦ ν ἔ νατος ἐ πί σκοπος, εἰ ς τὴ ν ἐ κκλησί αν ἐ λθὼ ν καὶ ἐ ξομολογού μενος, οὕ τως διετέ λεσεν, ποτὲ μὲ ν λαθροδιδασκαλῶ ν, ποτὲ δὲ πά λιν ἐ ξομολογού μενος, ποτὲ δὲ ἐ λεγχό μενος ἐ φ̓ οἷ ς ἐ δί δασκεν κακῶ ς, καὶ ἀ φιστά μενος τῆ ς τῶ ν ἀ δελφῶ ν συνοδί ας.”
4.0.11.2
ταῦ τα δέ φησιν ἐ ν τρί τῳ τῶ ν πρὸ ς τὰ ς αἱ ρέ σεις: ἔ ν γε μὴ ν τῷ πρώ τῳ αὖ θις περὶ τοῦ Κέ ρδωνος ταῦ τα διέ ξεισιν:“ Κέ ρδων δέ τις ἀ πὸ τῶ ν περὶ τὸ ν Σί μωνα τὰ ς ἀ φορμὰ ς λαβὼ ν καὶ ἐ πιδημή σας ἐ ν τῇ̔ Ρώ μῃ ἐ πὶ̔ Υγί νου ἔ νατον κλῆ ρον τῆ ς ἐ πισκοπικῆ ς διαδοχῆ ς ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων ἔ χοντος, ἐ δί δαξεν τὸ ν ὑ πὸ τοῦ νό μου καὶ προφητῶ ν κεκηρυγμέ νον θεὸ ν μὴ εἶ ναι πατέ ρα τοῦ κυρί ου ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ: τὸ ν μὲ ν γὰ ρ γνωρί ζεσθαι, τὸ ν δὲ ἀ γνῶ τα εἶ ναι, καὶ τὸ ν μὲ ν δί καιον, τὸ ν δὲ ἀ γαθὸ ν ὑ πά ρχειν. διαδεξά μενος δὲ αὐ τὸ ν Μαρκί ων ὁ Ποντικὸ ς ηὔ ξησεν τὸ διδασκαλεῖ ον, ἀ πηρυθριασμέ νως βλασφημῶ ν.”
4.0.11.3
̔ Ο δ̓ αὐ τὸ ς Εἰ ρηναῖ ος τὸ ν ἄ πειρον βυθὸ ν τῆ ς Οὐ αλεντί νυ πολυπλανοῦ ς ὕ λης εὐ τονώ τατα διαπλώ σας, ἑ ρπετοῦ δί κην φωλεύ οντος ἀ πό κρυφον οὖ σαν αὐ τοῦ καὶ λεληθυῖ αν ἀ πογυμνοῖ τὴ ν κακί αν:
4.0.11.4
πρὸ ς τού τοις καὶ ἄ λλον τινά, Μά ρκος αὐ τῷ ὄ νομα, κατ̓ αὐ τοὺ ς γενέ σθαι λέ γει μαγικῆ ς κυβεί ας ἐ μπειρό τατον, γρά φει δὲ καὶ τὰ ς ἀ τελέ στους αὐ τῶ ν τελετὰ ς μυσερά ς τε μυσταγωγί ας ἐ κφαί νων αὐ τοῖ ς δὴ τού τοις τοῖ ς γρά μμασιν:“ οἳ
4.0.11.5
μὲ ν γὰ ρ αὐ τῶ ν νυμφῶ να κατασκευά ζουσιν καὶ μυσταγωγί αν ἐ πιτελοῦ σιν μετ̓ ἐ πιρρή σεώ ν τινων τοῖ ς τελουμέ νοις καὶ πνευματικὸ ν γά μον φά σκουσιν εἶ ναι τὸ ὑ π̓ αὐ τῶ ν γινό μενον κατὰ τὴ ν ὁ μοιό τητα τῶ ν ἄ νω συζυγιῶ ν, οἳ δὲ ἄ γουσιν ἐ φ̓ ὕ δωρ καὶ βαπτί ζοντες οὕ τως ἐ πιλέ γουσιν:̔ εἰ ς ὄ νομα ἀ γνώ στου πατρὸ ς τῶ ν ὅ λων, εἰ ς ἀ λή θειαν μητέ ρα τῶ ν πά ντων, εἰ ς τὸ ν κατελθό ντα εἰ ς τὸ ν̓ Ιησοῦ ν.̓ ἄ λλοι δὲ̔ Εβραϊ κὰ ὀ νό ματα ἐ πιλέ γουσιν πρὸ ς τὸ μᾶ λλον καταπλή ξασθαι τοὺ ς τελουμέ νους.”
4.0.11.6
̓ Αλλὰ γὰ ρ μετὰ τέ ταρτον τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς ἔ τος̔ Υγί νου τελευτή σαντος, Πί ος ἐ πὶ̔ Ρώ μης ἐ γχειρί ζεται τὴ ν λειτουργί αν: κατά γε μὴ ν τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν Μά ρκος ἀ ναδεί κνυται ποιμὴ ν Εὐ μέ νους ἔ τη τὰ πά ντα δέ κα πρὸ ς τρισὶ ν ἐ κπλή σαντος, τοῦ τε Μά ρκου ἐ πὶ δέ κα ἔ τη τῆ ς λειτουργί ας ἀ ναπαυσαμέ νου, Κελαδί ων τῆ ς̓ Αλεξανδρέ ων ἐ κκλησί ας τὴ ν λειτουργί αν παραλαμβά νει.
4.0.11.7
καὶ κατὰ τὴ ν̔ Ρωμαί ων δὲ πό λιν πεντεκαιδεκά τῳ τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς ἐ νιαυτῷ Πί ου μεταλλά ξαντος,̓ Ανί κητος τῶ ν ἐ κεῖ σε προΐ σταται: καθ̓ ὃ ν̔ Ηγή σιππος ἱ στορεῖ ἑ αυτὸ ν ἐ πιδημῆ σαι τῇ̔ Ρώ μῃ παραμεῖ ναί τε αὐ τό θι μέ χρι τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς̓ Ελευθέ ρου. μά λιστα δ̓ ἤ κμαζεν ἐ πὶ τῶ νδἐ Ιουστῖ νος,
4.0.11.8
ἐ ν φιλοσό φου σχή ματι πρεσβεύ ων τὸ ν θεῖ ον λό γον καὶ τοῖ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς πί στεως ἐ ναγωνιζό μενος συγγρά μμασιν: ὃ ς δὴ καὶ γρά ψας κατὰ Μαρκί ωνος σύ γγραμμα, μνημονεύ ει ὡ ς καθ̓ ὃ ν συνέ ταττε καιρὸ ν γνωριζομέ νου τῷ βί ῳ τἀ νδρό ς, φησὶ ν δὲ οὕ τως:
4.0.11.9
“ Μαρκί ωνα δέ τινα Ποντικό ν, ὃ ς καὶ νῦ ν ἔ τι ἐ στὶ ν διδά σκων τοὺ ς πειθομέ νους ἄ λλον τινὰ νομί ζειν μεί ζονα τοῦ δημιουργοῦ θεό ν: ὃ ς καὶ κατὰ πᾶ ν γέ νος ἀ νθρώ πων διὰ τῆ ς τῶ ν δαιμό νων συλλή ψεως πολλοὺ ς πεποί ηκε βλά σφημα λέ γειν καὶ ἀ ρνεῖ σθαι τὸ ν ποιητὴ ν τοῦ δε τοῦ παντὸ ς πατέ ρα εἶ ναι τοῦ Χριστοῦ, ἄ λλον δέ τινα ὡ ς ὄ ντα μεί ζονα παρὰ τοῦ τον ὁ μολογεῖ ν πεποιηκέ ναι. καὶ πά ντες οἱ ἀ πὸ τού των ὡ ρμημέ νοι, ὡ ς ἔ φαμεν, Χριστιανοὶ καλοῦ νται, ὃ ν τρό πον καὶ οὐ κοινῶ ν ὄ ντων δογμά των τοῖ ς φιλοσό φοις τὸ ἐ πικαλού μενον ὄ νομα τῆ ς φιλοσοφί ας κοινό ν ἐ στιν:” τού τοις ἐ πιφέ ρει λέ γων“ ἔ στιν
4.0.11.10
δὲ ἡ μῖ ν καὶ σύ νταγμα κατὰ πασῶ ν τῶ ν γεγενημέ νων αἱ ρέ σεων, ᾧ εἰ βού λεσθε ἐ ντυχεῖ ν, δώ σομεν.”
4.0.11.11
̔ Ο δ̓ αὐ τὸ ς οὗ τος̓ Ιουστῖ νος καὶ πρὸ ς̔́ Ελληνας ἱ κανώ τατα πονή σας, καὶ ἑ τέ ρους λό γους ὑ πὲ ρ τῆ ς ἡ μετέ ρας πί στεως ἀ πολογί αν ἔ χοντας βασιλεῖ̓ Αντωνί νῳ τῷ δὴ ἐ πικληθέ ντι Εὐ σεβεῖ καὶ τῇ̔ Ρωμαί ων συγκλή τῳ βουλῇ προσφωνεῖ: καὶ γὰ ρ ἐ πὶ τῆ ς̔ Ρώ μης τὰ ς διατριβὰ ς ἐ ποιεῖ το. ἐ μφαί νει δ̓ ἑ αυτὸ ν ὅ στις καὶ πό θεν ἦ ν, διὰ τῆ ς ἀ πολογί ας ἐ ν τού τοις:
4.0.12.1
“ Αὐ τοκρά τορι Τί τῳ Αἰ λί ᾡ Αδριανῷ̓ Αντωνί νῳ Εὐ σεβεῖ Καί σαρι Σεβαστῷ καὶ Οὐ ηρισσί μῳ υἱ ῷ φιλοσό φῳ καὶ Λουκί ῳ φιλοσό φου Καί σαρος φύ σει υἱ ῷ καὶ Εὐ σεβοῦ ς εἰ σποιητῷ, ἐ ραστῇ παιδεί ας, ἱ ερᾷ τε συγκλή τῳ καὶ παντὶ δή μᾡ Ρωμαί ων ὑ πὲ ρ τῶ ν ἐ κ παντὸ ς γέ νους ἀ νθρώ πων ἀ δί κως μισουμέ νων καὶ ἐ πηρεαζομέ νων̓ Ιουστῖ νος Πρί σκου τοῦ Βακχεί ου τῶ ν ἀ πὸ Φλαυί ας Νέ ας πό λεως τῆ ς Συρί ας Παλαιστί νης, εἷ ς αὐ τῶ ν, τὴ ν προσφώ νησιν καὶ ἔ ντευξιν πεποί ημαι.”̓ Εντευχθεὶ ς δὲ καὶ ὑ φ̓ ἑ τέ ρων ὁ αὐ τὸ ς βασιλεὺ ς ἐ πὶ τῆ ς̓ Ασί ας ἀ δελφῶ ν παντοί αις ὕ βρεσιν πρὸ ς τῶ ν ἐ πιχωρί ων δή μων καταπονουμέ νων, τοιαύ της ἠ ξί ωσεν τὸ κοινὸ ν τῆ ς̓ Ασί ας διατά ξεως:
4.0.13.1
“ Αὐ τοκρά τωρ Καῖ σαρ Μά ρκος Αὐ ρή λιος̓ Αντωνῖ νος Σεβαστό ς,̓ Αρμέ νιος, ἀ ρχιερεὺ ς μέ γιστος, δημαρχικῆ ς ἐ ξουσί ας τὸ πέ μπτον καὶ τὸ δέ κατον, ὕ πατος τὸ τρί τον, τῷ κοινῷ τῆ ς̓ Ασί ας χαί ρειν.
4.0.13.2
ἐ γὼ μὲ ν οἶ δ̓ ὅ τι καὶ τοῖ ς θεοῖ ς ἐ πιμελέ ς ἐ στι μὴ λανθά νειν τοὺ ς τοιού τους: πολὺ γὰ ρ μᾶ λλον ἐ κεῖ νοι κολά σαιεν ἂ ν τοὺ ς μὴ βουλομέ νους αὐ τοῖ ς προσκυνεῖ ν ἢ ὑ μεῖ ς.
4.0.13.3
οὓ ς εἰ ς ταραχὴ ν ἐ μβά λλετε, βεβαιοῦ ντες τὴ ν γνώ μην αὐ τῶ ν ἥ νπερ ἔ χουσιν, ὡ ς ἀ θέ ων κατηγοροῦ ντες: εἴ η δ̓ ἂ ν κἀ κεί νοις αἱ ρετὸ ν τῷ δοκεῖ ν κατηγορουμέ νοις τεθνά ναι μᾶ λλον ἢ ζῆ ν ὑ πὲ ρ τοῦ οἰ κεί ου θεοῦ: ὅ θεν καὶ νικῶ σι, προϊ έ μενοι τὰ ς ἑ αυτῶ ν ψυχὰ ς ἤ περ πειθό μενοι
4.0.13.4
οἷ ς ἀ ξιοῦ τε πρά ττειν αὐ τού ς. περὶ δὲ τῶ ν σεισμῶ ν τῶ ν γεγονό των καὶ γινομέ νων, οὐ κ ἄ τοπον ὑ μᾶ ς ὑ πομνῆ σαι ἀ θυμοῦ ντας μὲ ν ὅ ταν περ ὦ σιν, παραβά λλοντας δὲ τὰ ἡ μέ τερα πρὸ ς τὰ ἐ κεί νων.
4.0.13.5
οἳ μὲ ν οὖ ν εὐ παρρησιαστό τεροι γί νονται πρὸ ς τὸ ν θεό ν, ὑ μεῖ ς δὲ παρὰ πά ντα τὸ ν χρό νον καθ̓ ὃ ν ἀ γνοεῖ ν δοκεῖ τε, τῶ ν τε θεῶ ν τῶ ν ἄ λλων ἀ μελεῖ τε καὶ τῆ ς θρῃ σκεί ας τῆ ς περὶ τὸ ν ἀ θά νατον: ὃ ν δὴ τοὺ ς Χριστιανοὺ ς θρῃ σκεύ οντας ἐ λαύ νετε καὶ διώ κετε ἕ ως θανά του.
4.0.13.6
ὑ πὲ ρ δὲ τῶ ν τοιού των ἤ δη καὶ πολλοὶ τῶ ν περὶ τὰ ς ἐ παρχί ας ἡ γεμό νων καὶ τῷ θειοτά τῳ ἡ μῶ ν ἔ γραψαν πατρί, οἷ ς καὶ ἀ ντέ γραψεν μηδὲ ν ἐ νοχλεῖ ν τοῖ ς τοιού τοις, εἰ μὴ ἐ μφαί νοιντό τι περὶ τὴ ν̔ Ρωμαί ων ἡ γεμονί αν ἐ γχειροῦ ντες. καὶ ἐ μοὶ δὲ περὶ τῶ ν τοιού των πολλοὶ ἐ σή μαναν:
4.0.13.7
οἷ ς δὴ καὶ ἀ ντέ γραψα κατακολουθῶ ν τῇ τοῦ πατρὸ ς γνώ μῃ. εἰ δέ τις ἐ πιμέ νοι τινὰ τῶ ν τοιού των εἰ ς πρά γματα φέ ρων ὡ ς δὴ τοιοῦ τον, ἐ κεῖ νος ὁ καταφερό μενος ἀ πολελύ σθω τοῦ ἐ γκλή ματος καὶ ἐ ὰ ν φαί νηται τοιοῦ τος ὤ ν, ὁ δὲ καταφέ ρων ἔ νοχος ἔ σται δί κης. προετέ θη ἐ ν̓ Εφέ σῳ ἐ ν τῷ κοινῷ τῆ ς̓ Ασί ας.” Τού τοις οὕ τω χωρή σασιν ἐ πιμαρτυρῶ ν Μελί των, τῆ ς ἐ ν Σά ρδεσιν ἐ κκλησί ας ἐ πί σκοπος κατ̓ αὐ τὸ γνωριζό μενος τοῦ χρό νου, δῆ λό ς ἐ στιν ἐ κ τῶ ν εἰ ρημέ νων αὐ τῷ ἐ ν ᾗ πεποί ηται πρὸ ς αὐ τοκρά τορα Οὐ ῆ ρον ὑ πὲ ρ τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς δό γματος ἀ πολογί ᾳ.
4.0.14.1
̓ Επὶ δὲ τῶ ν δηλουμέ νων,̓ Ανική του τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας ἡ γουμέ νου, Πολύ καρπον ἔ τι περιό ντα τῷ βί ῳ γενέ σθαι τε ἐ πὶ̔ Ρώ μης καὶ εἰ ς ὁ μιλί αν τῷ̓ Ανική τῳ ἐ λθεῖ ν διά τι ζή τημα περὶ τῆ ς κατὰ τὸ πά σχα ἡ μέ ρας Εἰ ρηναῖ ος ἱ στορεῖ.
4.0.14.2
καὶ ἄ λλην δὲ ὁ αὐ τὸ ς περὶ τοῦ Πολυκά ρπου παραδί δωσιν διή γησιν, ἣ ν ἀ ναγκαῖ ον τοῖ ς περὶ αὐ τοῦ δηλουμέ νοις ἐ πισυνά ψαι, οὕ τως ἔ χουσαν: ΑΠΟ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΤΩΝ ΠΡΟ* ς ΤΑ* ς ΑΙΡΕΣΕΙ* ς ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ
4.0.14.3
“ Καὶ Πολύ καρπος δὲ οὐ μό νον ὑ πὸ ἀ ποστό λων μαθητευθεὶ ς καὶ συναναστραφεὶ ς πολλοῖ ς τοῖ ς τὸ ν κύ ριον ἑ ορακό σιν, ἀ λλὰ καὶ ὑ πὸ ἀ ποστό λων κατασταθεὶ ς εἰ ς τὴ ν̓ Ασί αν ἐ ν τῇ ἐ ν Σμύ ρνῃ ἐ κκλησί ᾳ ἐ πί σκοπος, ὃ ν καὶ ἡ μεῖ ς ἑ ορά καμεν ἐ ν τῇ πρώ τῃ
4.0.14.4
ἡ μῶ ν ἡ λικί ᾁ ἐ πὶ πολὺ γὰ ρ παρέ μεινεν καὶ πά νυ γηραλέ ος ἐ νδό ξως καὶ ἐ πιφανέ στατα μαρτυρή σας ἐ ξῆ λθεν τοῦ βί οὐ, ταῦ τα διδά ξας ἀ εὶ ἃ καὶ παρὰ τῶ ν ἀ ποστό λων ἔ μαθεν, ἃ καὶ ἡ ἐ κκλησί α παραδί δωσιν, ἃ καὶ μό να ἐ στὶ ν ἀ ληθῆ.
4.0.14.5
μαρτυροῦ σι τού τοις αἱ κατὰ τὴ ν̓ Ασί αν ἐ κκλησί αι πᾶ σαι καὶ οἱ μέ χρι νῦ ν διαδεδεγμέ νοι τὸ ν Πολύ καρπον, πολλῷ ἀ ξιοπιστό τερον καὶ βεβαιό τερον ἀ ληθεί ας μά ρτυρα ὄ ντα Οὐ αλεντί νου καὶ Μαρκί ωνος καὶ τῶ ν λοιπῶ ν κακογνωμό νων: ὃ ς καὶ ἐ πὶ̓ Ανική του ἐ πιδημή σας τῇ̔ Ρώ μῃ, πολλοὺ ς ἀ πὸ τῶ ν προειρημέ νων αἱ ρετικῶ ν ἐ πέ στρεψεν εἰ ς τὴ ν ἐ κκλησί αν τοῦ θεοῦ, μί αν καὶ μό νην ταύ την ἀ λή θειαν κηρύ ξας ὑ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων παρειληφέ ναι τὴ ν ὑ πὸ τῆ ς ἐ κκλησί ας παραδεδομέ νην.
4.0.14.6
καὶ εἰ σὶ ν οἱ ἀ κηκοό τες αὐ τοῦ ὅ τἰ Ιωά ννης ὁ τοῦ κυρί ου μαθητὴ ς ἐ ν τῇ̓ Εφέ σῳ πορευθεὶ ς λού σασθαι καὶ ἰ δὼ ν ἔ σω Κή ρινθον ἐ ξή λατο τοῦ βαλανεί ου μὴ λουσά μενος, ἀ λλ̓ ἐ πειπώ ν̔ φύ γωμεν, μὴ καὶ τὸ βαλανεῖ ον συμπέ σῃ, ἔ νδον ὄ ντος Κηρί νθου τοῦ τῆ ς ἀ ληθεί ας ἐ χθροῦ.
4.0.14.7
καὶ αὐ τὸ ς δὲ ὁ Πολύ καρπος Μαρκί ωνί ποτε εἰ ς ὄ ψιν αὐ τῷ ἐ λθό ντι καὶ φή σαντἱ ἐ πιγί νωσκε ἡ μᾶ σ̓ ἀ πεκρί θἡ ἐ πιγινώ σκω: ἐ πιγινώ σκω τὸ ν πρωτό τοκον τοῦ σατανᾶ.̓ τοσαύ την οἱ ἀ πό στολοι καὶ οἱ μαθηταὶ αὐ τῶ ν ἔ σχον εὐ λά βειαν πρὸ ς τὸ μηδὲ μέ χρι λό γου κοινωνεῖ ν τινὶ τῶ ν παραχαρασσό ντων τὴ ν ἀ λή θειαν, ὡ ς καὶ Παῦ λος ἔ φησεν̔ αἱ ρετικὸ ν ἄ νθρωπον μετὰ μί αν καὶ δευτέ ραν νουθεσί αν παραιτοῦ, εἰ δὼ ς ὅ τι ἐ ξέ στραπται ὁ τοιοῦ τος καὶ ἁ μαρτά νει ὢ ν αὐ τοκατά κριτος.̓
4.0.14.8
ἔ στιν δὲ καὶ ἐ πιστολὴ Πολυκά ρπου πρὸ ς Φιλιππησί ους γεγραμμέ νη ἱ κανωτά τη, ἐ ξ ἧ ς καὶ τὸ ν χαρακτῆ ρα τῆ ς πί στεως αὐ τοῦ καὶ τὸ κή ρυγμα τῆ ς ἀ ληθεί ας οἱ βουλό μενοι καὶ φροντί ζοντες τῆ ς ἑ αυτῶ ν σωτηρί ας δύ νανται μαθεῖ ν.”
4.0.14.9
ταῦ τα ὁ Εἰ ρηναῖ ος: ὁ γέ τοι Πολύ καρπος ἐ ν τῇ δηλωθεί σῃ πρὸ ς Φιλιππησί ους αὐ τοῦ γραφῇ, φερομέ νῃ εἰ ς δεῦ ρο, κέ χρηταί τισιν μαρτυρί αις ἀ πὸ τῆ ς Πέ τρου προτέ ρας ἐ πιστολῆ ς.
4.0.14.10
̓ Αντωνῖ νον μὲ ν δὴ τὸ ν Εὐ σεβῆ κληθέ ντα, εἰ κοστὸ ν καὶ δεύ τερον ἔ τος τῆ ς ἀ ρχῆ ς διανύ σαντα, Μά ρκος Αὐ ρή λιος Οὐ ῆ ρος, ὁ καὶ̓ Αντωνῖ νος, υἱ ὸ ς αὐ τοῦ, σὺ ν καὶ Λουκί ῳ ἀ δελφῷ διαδέ χεται.
4.0.15.1
ἐ ν τού τῳ δὲ ὁ Πολύ καρπος μεγί στων τὴ ν̓ Ασί αν ἀ ναθορυβησά ντων διωγμῶ ν μαρτυρί ῳ τελειοῦ ται, ἀ ναγκαιό τατον δ̓ αὐ τοῦ τὸ τέ λος ἐ γγρά φως ἔ τι φερό μενον ἡ γοῦ μαι δεῖ ν μνή μῃ τῆ σδε τῆ ς ἱ στορί ας καταθέ σθαι.
4.0.15.2
ἔ στιν δὲ ἡ γραφὴ ἐ κ προσώ που ἧ ς αὐ τὸ ς ἐ κκλησί ας ἡ γεῖ το, ταῖ ς κατὰ τό πον παροικί αις τὰ κατ̓ αὐ τὸ ν ἀ ποσημαί νουσα διὰ τού των:“̔ Η
4.0.15.3
ἐ κκλησί α τοῦ θεοῦ ἡ παροικοῦ σα Σμύ ρναν τῇ ἐ κκλησί ᾳ τοῦ θεοῦ τῇ παροικού σῃ ἐ ν Φιλομηλί ῳ καὶ πά σαις ταῖ ς κατὰ πά ντα τό πον τῆ ς ἁ γί ας καθολικῆ ς ἐ κκλησί ας παροικί αις ἔ λεος εἰ ρή νη καὶ ἀ γά πη θεοῦ πατρὸ ς καὶ κυρί ου ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ πληθυνθεί η. ἐ γρά ψαμεν ὑ μῖ ν, ἀ δελφοί, τὰ κατὰ τοὺ ς μαρτυρή σαντας καὶ τὸ ν μακά ριον Πολύ καρπον, ὅ στις ὥ σπερ ἐ πισφραγί σας διὰ τῆ ς μαρτυρί ας αὐ τοῦ κατέ παυσε τὸ ν διωγμό ν.”
4.0.15.4
Τού τοις ἑ ξῆ ς πρὸ τῆ ς ἀ μφὶ τοῦ Πολυκά ρπου διηγή σεως τὰ κατὰ τοὺ ς λοιποὺ ς ἀ νιστοροῦ σι μά ρτυρας, οἵ ας ἐ νστά σεις πρὸ ς τὰ ς ἀ λγηδό νας ἐ νεδεί ξαντο, διαγρά φοντες. καταπλῆ ξαι γά ρ φασι τοὺ ς ἐ ν κύ κλῳ περιεστῶ τας, θεωμέ νους τοτὲ μὲ ν μά στιξι μέ χρι καὶ τῶ ν ἐ νδοτά τω φλεβῶ ν καὶ ἀ ρτηριῶ ν καταξαινομέ νους, ὡ ς ἤ δη καὶ τὰ ἐ ν μυχοῖ ς ἀ πό ρρητα τοῦ σώ ματος σπλά γχνα τε αὐ τῶ ν καὶ μέ λη κατοπτεύ εσθαι, τοτὲ δὲ τοὺ ς ἀ πὸ θαλά ττης κή ρυκας καί τινας ὀ ξεῖ ς ὀ βελί σκους ὑ ποστρωννυμέ νους, καὶ διὰ παντὸ ς εἴ δους κολά σεων καὶ βασά νων προϊ ό ντας καὶ τέ λος θηρσὶ ν εἰ ς βορὰ ν παραδιδομέ νους.
4.0.15.5
μά λιστα δὲ ἱ στοροῦ σιν διαπρέ ψαι τὸ ν γενναιό τατον Γερμανικό ν, ὑ πορρωννύ ντα σὺ ν θεί ᾳ χά ριτι τὴ ν ἔ μφυτον περὶ τὸ ν θά νατον τοῦ σώ ματος δειλί αν. βουλομέ νου γέ τοι τοῦ ἀ νθυπά του πεί θειν αὐ τὸ ν προβαλλομέ νου τε τὴ ν ἡ λικί αν καὶ ἀ ντιβολοῦ ντος κομιδῇ νέ ον ὄ ντα καὶ ἀ κμαῖ ον οἶ κτον ἑ αυτοῦ λαβεῖ ν, μὴ μελλῆ σαι, προθύ μως δ̓ ἐ πισπά σασθαι εἰ ς ἑ αυτὸ ν τὸ θηρί ον, μό νον οὐ χὶ βιασά μενον καὶ παροξύ ναντα, ὡ ς ἂ ν τά χιον τοῦ ἀ δί κου καὶ ἀ νό μου βί ου αὐ τῶ ν ἀ παλλαγεί η.
4.0.15.6
τού του δ̓ ἐ πὶ τῷ διαπρεπεῖ θανά τῳ τὸ πᾶ ν πλῆ θος ἀ ποθαυμά σαν τῆ ς ἀ νδρεί ας τὸ ν θεοφιλῆ μά ρτυρα καὶ τὴ ν καθό λου τοῦ γέ νους τῶ ν Χριστιανῶ ν ἀ ρετή ν, ἀ θρό ως ἐ πιβοᾶ ν ἄ ρξασθαι“ αἶ ρε τοὺ ς
4.0.15.7
ἀ θέ ους: ζητεί σθω Πολύ καρπος.” καὶ δὴ πλεί στης ἐ πὶ ταῖ ς βοαῖ ς γενομέ νης ταραχῆ ς, Φρύ γα τινὰ τὸ γέ νος, Κό ϊ ντον τοὔ νομα, νεωστὶ ἐ κ τῆ ς Φρυγί ας ἐ πιστά ντα, ἰ δό ντα τοὺ ς θῆ ρας καὶ τὰ ς ἐ πὶ τού τοις ἀ πειλά ς, καταπτῆ ξαι τὴ ν ψυχὴ ν μαλακισθέ ντα καὶ τέ λος τῆ ς σωτηρί ας ἐ νδοῦ ναι.
4.0.15.8
ἐ δή λου δὲ τοῦ τον ὁ τῆ ς προειρημέ νης γραφῆ ς λό γος προπετέ στερον ἀ λλ̓ οὐ κατ̓ εὐ λά βειαν ἐ πιπηδῆ σαι τῷ δικαστηρί ῳ σὺ ν ἑ τέ ροις, ἁ λό ντα δ̓ οὖ ν ὅ μως καταφανὲ ς ὑ πό δειγμα τοῖ ς πᾶ σιν παρασχεῖ ν, ὅ τι μὴ δέ οι τοῖ ς τοιού τοις ῥ ιψοκινδύ νως καὶ ἀ νευλαβῶ ς ἐ πιτολμᾶ ν. ἀ λλὰ ταύ τῃ μὲ ν εἶ χεν πέ ρας τὰ κατὰ τού τους:
4.0.15.9
τό ν γε μὴ ν θαυμασιώ τατον Πολύ καρπον τὰ μὲ ν πρῶ τα τού των ἀ κού σαντα ἀ τά ραχον μεῖ ναι, εὐ σταθὲ ς τὸ ἦ θος καὶ ἀ κί νητον φυλά ξαντα, βού λεσθαί τε αὐ τοῦ κατὰ πό λιν περιμέ νειν: πεισθέ ντα γε μὴ ν ἀ ντιβολοῦ σι τοῖ ς ἀ μφ̓ αὐ τὸ ν καὶ ὡ ς ἂ ν ὑ πεξέ λθοι παρακαλοῦ σι, προελθεῖ ν εἰ ς οὐ πό ρρω διεστῶ τα τῆ ς πό λεως ἀ γρὸ ν διατρί βειν τε σὺ ν ὀ λί γοις ἐ νταῦ θα, νύ κτωρ καὶ μεθ̓ ἡ μέ ραν οὔ τι ἕ τερον πρά ττοντα ἢ ταῖ ς πρὸ ς τὸ ν κύ ριον διακαρτεροῦ ντα εὐ χαῖ ς: δἰ ὧ ν δεῖ σθαι καὶ ἱ κετεύ ειν εἰ ρή νην ἐ ξαιτού μενον ταῖ ς ἀ νὰ πᾶ σαν τὴ ν οἰ κουμέ νην ἐ κκλησί αις, τοῦ το γὰ ρ καὶ εἶ ναι ἐ κ τοῦ παντὸ ς αὐ τῷ σύ νηθες.
4.0.15.10
καὶ δὴ εὐ χό μενον, ἐ ν ὀ πτασί ᾳ τριῶ ν πρό τερον ἡ μερῶ ν τῆ ς συλλή ψεως νύ κτωρ ἰ δεῖ ν τὸ ὑ πὸ κεφαλῆ ς αὐ τῷ στρῶ μα ἀ θρό ως οὕ τως ὑ πὸ πυρὸ ς φλεχθὲ ν δεδαπανῆ σθαι, ἔ ξυπνον δ̓ ἐ πὶ τού τῳ γενό μενον, εὐ θὺ ς ὑ φερμηνεῦ σαι τοῖ ς παροῦ σι τὸ φανέ ν, μό νον οὐ χὶ τὸ μέ λλον προθεσπί σαντα σαφῶ ς τε ἀ νειπό ντα τοῖ ς ἀ μφ̓ αὐ τὸ ν ὅ τι δέ οι αὐ τὸ ν διὰ Χριστὸ ν πυρὶ τὴ ν ζωὴ ν μεταλλά ξαι.
4.0.15.11
ἐ πικειμέ νων δὴ οὖ ν σὺ ν πά σῃ σπουδῇ τῶ ν ἀ ναζητού ντων αὐ τό ν, αὖ θις ὑ πὸ τῆ ς τῶ ν ἀ δελφῶ ν διαθέ σεως καὶ στοργῆ ς ἐ κβεβιασμέ νον μεταβῆ ναί φασιν ἐ φ̓ ἕ τερον ἀ γρό ν: ἔ νθα μετ̓ οὐ πλεῖ στον τοὺ ς συνελαύ νοντας ἐ πελθεῖ ν, δύ ο δὲ τῶ ν αὐ τό θι συλλαβεῖ ν παί δων: ὧ ν θά τερον αἰ κισαμέ νους ἐ πιστῆ ναι δἰ αὐ τοῦ τῇ τοῦ Πολυκά ρπου καταγωγῇ,
4.0.15.12
ὀ ψὲ δὲ τῆ ς ὥ ρας ἐ πελθό ντας, αὐ τὸ ν μὲ ν εὑ ρεῖ ν ἐ ν ὑ περῴ ῳ κατακεί μενον, ὅ θεν δυνατὸ ν ὂ ν αὐ τῷ ἐ φ̓ ἑ τέ ραν μεταστῆ ναι οἰ κί αν, μὴ βεβουλῆ σθαι, εἰ πό ντα“ τὸ θέ λημα τοῦ θεοῦ γινέ σθω.”
4.0.15.13
καὶ δὴ μαθὼ ν παρό ντας, ὡ ς ὁ λό γος φησί, καταβὰ ς αὐ τοῖ ς διελέ ξατο εὖ μά λα φαιδρῷ καὶ πραοτά τῳ προσώ πῳ, ὡ ς καὶ θαῦ μα δοκεῖ ν ὁ ρᾶ ν τοὺ ς πά λαι τοῦ ἀ νδρὸ ς ἀ γνῶ τας, ἐ ναποβλέ ποντας τῷ τῆ ς ἡ λικί ας αὐ τοῦ παλαιῷ καὶ τῷ σεμνῷ καὶ εὐ σταθεῖ τοῦ τρό που, καὶ εἰ τοσαύ τη γέ νοιτο σπουδὴ ὑ πὲ ρ τοῦ τοιοῦ τον συλληφθῆ ναι πρεσβύ την.
4.0.15.14
ὃ δ̓ οὐ μελλή σας εὐ θέ ως τρά πεζαν αὐ τοῖ ς παρατεθῆ ναι προστά ττει, εἶ τα τροφῆ ς ἀ φθό νου μεταλαβεῖ ν ἀ ξιοῖ, μί αν τε ὥ ραν, ὡ ς ἂ ν προσεύ ξοιτο ἀ δεῶ ς, παῤ αὐ τῶ ν αἰ τεῖ ται: ἐ πιτρεψά ντων δὲ ἀ ναστὰ ς ηὔ χετο, ἔ μπλεως τῆ ς χά ριτος ὢ ν τοῦ κυρί ου, ὡ ς ἐ κπλή ττεσθαι τοὺ ς παρό ντας εὐ χομέ νου αὐ τοῦ ἀ κροωμέ νους πολλού ς τε αὐ τῶ ν μετανοεῖ ν ἤ δη ἐ πὶ τῷ τοιοῦ τον ἀ ναιρεῖ σθαι μέ λλειν σεμνὸ ν καὶ θεοπρεπῆ πρεσβύ την.
4.0.15.15
̓ Επὶ τού τοις ἡ περὶ αὐ τοῦ γραφὴ κατὰ λέ ξιν ὧ δέ πως τὰ ἑ ξῆ ς τῆ ς ἱ στορί ας ἔ χει:“ ἐ πεὶ δέ ποτε κατέ παυσε τὴ ν προσευχὴ ν μνημονεύ σας ἁ πά ντων καὶ τῶ ν πώ ποτε συμβεβληκό των αὐ τῷ, μικρῶ ν τε καὶ μεγά λων, ἐ νδό ξων τε καὶ ἀ δό ξων, καὶ πά σης τῆ ς κατὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην καθολικῆ ς ἐ κκλησί ας, τῆ ς ὥ ρας ἐ λθού σης τοῦ ἐ ξιέ ναι, ὄ νῳ καθί σαντες αὐ τὸ ν ἤ γαγον εἰ ς τὴ ν πό λιν, ὄ ντος σαββά του μεγά λου. καὶ ὑ πή ντα αὐ τῷ ὁ εἰ ρή ναρχος̔ Ηρῴ δης καὶ ὁ πατὴ ρ αὐ τοῦ Νική της: οἳ καὶ μεταθέ ντες αὐ τὸ ν εἰ ς τὸ ὄ χημα, ἔ πειθον παρακαθεζό μενοι καὶ λέ γοντες̔ τί γὰ ρ κακό ν ἐ στιν εἰ πεῖ ν, κύ ριος Καῖ σαρ, καὶ θῦ σαι καὶ διασῴ ζεσθαι;̓ ὃ δὲ τὰ μὲ ν πρῶ τα οὐ κ ἀ πεκρί νατο, ἐ πιμενό ντων δὲ αὐ τῶ ν, ἔ φἡ οὐ
4.0.15.16
μέ λλω πρά ττειν ὃ συμβουλεύ ετέ μοι.̓ οἱ δὲ ἀ ποτυχό ντες τοῦ πεῖ σαι αὐ τό ν, δεινὰ ῥ ή ματα ἔ λεγον καὶ μετὰ σπουδῆ ς καθῄ ρουν, ὡ ς κατιό ντα ἀ πὸ τοῦ ὀ χή ματος ἀ ποσῦ ραι τὸ ἀ ντικνή μιον: ἀ λλὰ γὰ ρ μὴ ἐ πιστραφεί ς, οἷ α μηδὲ ν πεπονθώ ς, προθύ μως μετὰ σπουδῆ ς ἐ πορεύ ετο,
4.0.15.17
ἀ γό μενος εἰ ς τὸ στά διον. θορύ βου δὲ τηλικού του ὄ ντος ἐ ν τῷ σταδί ῳ, ὡ ς μηδὲ πολλοῖ ς ἀ κουσθῆ ναι, τῷ Πολυκά ρπῳ εἰ σιό ντι εἰ ς τὸ στά διον φωνὴ ἐ ξ οὐ ρανοῦ γέ γονεν̔ ἴ σχυε, Πολύ καρπε, καὶ ἀ νδρί ζου.̓ καὶ τὸ ν μὲ ν εἰ πό ντα οὐ δεὶ ς εἶ δεν,
4.0.15.18
τὴ ν δὲ φωνὴ ν τῶ ν ἡ μετέ ρων πολλοὶ ἤ κουσαν. προσαχθέ ντος οὖ ν αὐ τοῦ, θό ρυβος ἦ ν μέ γας ἀ κουσά ντων ὅ τι Πολύ καρπος συνεί ληπται. λοιπὸ ν οὖ ν προσελθό ντα ἀ νηρώ τα ὁ ἀ νθύ πατος εἰ αὐ τὸ ς εἴ η Πολύ καρπος, καὶ ὁ μολογή σαντος, ἔ πειθεν ἀ ρνεῖ σθαι, λέ γων̔ αἰ δέ σθητί σου τὴ ν ἡ λικί αν̓ καὶ ἕ τερα τού τοις ἀ κό λουθα, ἃ σύ νηθες αὐ τοῖ ς ἐ στι λέ γειν,̔ ὄ μοσον τὴ ν Καί σαρος τύ χην,
4.0.15.19
μετανό ησον, εἰ πό ν, αἶ ρε τοὺ ς ἀ θέ ους.̓ ὁ δὲ Πολύ καρπος ἐ μβριθεῖ τῷ προσώ πῳ εἰ ς πά ντα τὸ ν ὄ χλον τὸ ν ἐ ν τῷ σταδί ῳ ἐ μβλέ ψας, ἐ πισεί σας αὐ τοῖ ς τὴ ν χεῖ ρα στενά ξας τε καὶ ἀ ναβλέ ψας εἰ ς τὸ ν οὐ ρανό ν, εἶ πεν̔ αἶ ρε
4.0.15.20
τοὺ ς ἀ θέ ους.̓ ἐ γκειμέ νου δὲ τοῦ ἡ γουμέ νου καὶ λέ γοντος̔ ὄ μοσον, καὶ ἀ πολύ σω σε, λοιδό ρησον τὸ ν Χριστό ν,̓ ἔ φη ὁ Πολύ καρπος̔ ὀ γδοή κοντα καὶ ἓ ξ ἔ τη δουλεύ ω αὐ τῷ, καὶ οὐ δέ ν με ἠ δί κησεν: καὶ πῶ ς δύ ναμαι βλασφημῆ σαι τὸ ν βασιλέ α μου, τὸ ν σώ σαντά με;̓
4.0.15.21
ἐ πιμέ νοντος δὲ πά λιν αὐ τοῦ καὶ λέ γοντος̔ ὄ μοσον τὴ ν Καί σαρος τύ χην,̓ ὁ Πολύ καρπος̔ εἰ κενοδοξεῖ ς,̓ φησί ν,̔ ἵ να ὀ μό σω τὴ ν Καί σαρος τύ χην, ὡ ς λέ γεις προσποιού μενος ἀ γνοεῖ ν ὅ στις εἰ μί, μετὰ παρρησί ας ἄ κουε: Χριστιανό ς εἰ μι. εἰ δὲ θέ λεις τὸ ν τοῦ Χριστιανισμοῦ μαθεῖ ν λό γον, δὸ ς ἡ μέ ραν καὶ ἄ κουσον.̓
4.0.15.22
ἔ φη ὁ ἀ νθύ πατος̔ πεῖ σον τὸ ν δῆ μον.̓ Πολύ καρπος ἔ φη,̔ σὲ μὲ ν καὶ λό γου ἠ ξί ωκα, δεδιδά γμεθα γὰ ρ ἀ ρχαῖ ς καὶ ἐ ξουσί αις ὑ πὸ θεοῦ τεταγμέ ναις τιμὴ ν κατὰ τὸ προσῆ κον τὴ ν μὴ βλά πτουσαν ἡ μᾶ ς ἀ πονέ μειν: ἐ κεί νους δὲ οὐ κ ἀ ξί ους ἡ γοῦ μαι τοῦ ἀ πολογεῖ σθαι αὐ τοῖ ς.̓
4.0.15.23
ὁ δ̓ ἀ νθύ πατος εἶ πεν̔ θηρί α ἔ χω: τού τοις σε παραβαλῶ, ἐ ὰ ν μὴ μετανοή σῃ ς.̓ ὁ δὲ εἶ πεν̔ κά λει: ἀ μετά θετος γὰ ρ ἡ μῖ ν ἡ ἀ πὸ τῶ ν κρειττό νων ἐ πὶ τὰ χεί ρω μετά νοια, καλὸ ν δὲ μετατί θεσθαι ἀ πὸ τῶ ν χαλεπῶ ν ἐ πὶ τὰ δί καια.̓
4.0.15.24
ὁ δὲ πά λιν πρὸ ς αὐ τό ν̔ πυρί σε ποιή σω δαμασθῆ ναι, ἐ ὰ ν τῶ ν θηρί ων καταφρονῇ ς, ἐ ὰ ν μὴ μετανοή σῃ ς.̓ Πολύ καρπος εἶ πεν̔ πῦ ρ ἀ πειλεῖ ς πρὸ ς ὥ ραν καιό μενον καὶ μετ̓ ὀ λί γον σβεννύ μενον: ἀ γνοεῖ ς γὰ ρ τὸ τῆ ς μελλού σης κρί σεως καὶ αἰ ωνί ου κολά σεως τοῖ ς ἀ σεβέ σι τηρού μενον πῦ ρ.
4.0.15.25
ἀ λλὰ τί βραδύ νεις; φέ ρε ὃ βού λει.̓ ταῦ τα δὲ καὶ ἕ τερα πλεί ονα λέ γων, θά ρσους καὶ χαρᾶ ς ἐ νεπί μπλατο καὶ τὸ πρό σωπον αὐ τοῦ χά ριτος ἐ πληροῦ το, ὥ στε μὴ μό νον μὴ συμπεσεῖ ν ταραχθέ ντα ὑ πὸ τῶ ν λεγομέ νων πρὸ ς αὐ τό ν, ἀ λλὰ τοὐ ναντί ον τὸ ν ἀ νθύ πατον ἐ κστῆ ναι πέ μψαι τε τὸ ν κή ρυκα καὶ ἐ ν μέ σῳ τῷ σταδί ῳ κηρῦ ξαἱ τρὶ ς Πολύ καρπος ὡ μολό γησεν ἑ αυτὸ ν Χριστιανὸ ν εἶ ναι.̓ τού του λεχθέ ντος ὑ πὸ τοῦ κή ρυκος,
4.0.15.26
πᾶ ν τὸ πλῆ θος ἐ θνῶ ν τε καὶ̓ Ιουδαί ων τῶ ν τὴ ν Σμύ ρναν κατοικού ντων ἀ κατασχέ τῳ θυμῷ καὶ μεγά λῃ φωνῇ ἐ βό ἁ οὗ τό ς ἐ στιν ὁ τῆ ς̓ Ασί ας διδά σκαλος, ὁ πατὴ ρ τῶ ν Χριστιανῶ ν, ὁ τῶ ν ἡ μετέ ρων θεῶ ν καθαιρέ της, ὁ πολλοὺ ς διδά σκων μὴ θύ ειν μηδὲ προσκυνεῖ ν.̓
4.0.15.27
ταῦ τα λέ γοντες, ἐ πεβό ων καὶ ἠ ρώ των τὸ ν ἀ σιά ρχην Φί λιππον ἵ να ἐ παφῇ τῷ Πολυκά ρπῳ λέ οντα: ὁ δὲ ἔ φη μὴ εἶ ναι ἐ ξὸ ν αὐ τῷ ἐ πειδὴ πεπληρώ κει τὰ κυνηγέ σια. τό τε ἔ δοξεν αὐ τοῖ ς ὁ μοθυμαδὸ ν ἐ πιβοῆ σαι ὥ στε ζῶ ντα τὸ ν Πολύ καρπον
4.0.15.28
κατακαῦ σαι. ἔ δει γὰ ρ τὸ τῆ ς φανερωθεί σης αὐ τῷ ἐ πὶ τοῦ προσκεφαλαί ου ὀ πτασί ας πληρωθῆ ναι, ὅ τε ἰ δὼ ν αὐ τὸ καιό μενον προσευχό μενος, εἶ πεν ἐ πιστραφεὶ ς τοῖ ς μετ̓ αὐ τοῦ πιστοῖ ς προφητικῶ ς̔ δεῖ με ζῶ ντα καῆ ναι.̓ ταῦ τα οὖ ν μετὰ τοσού του τά χους ἐ γέ νετο θᾶ ττον ἢ ἐ λέ γετο,
4.0.15.29
τῶ ν ὄ χλων παραχρῆ μα συναγό ντων ἐ κ τῶ ν ἐ ργαστηρί ων καὶ ἐ κ τῶ ν βαλανεί ων ξύ λα καὶ φρύ γανα, μά λιστἀ Ιουδαί ων προθύ μως, ὡ ς ἔ θος αὐ τοῖ ς,
4.0.15.30
εἰ ς ταῦ τα ὑ πουργού ντων. ἀ λλ̓ ὅ τε ἡ πυρὰ ἡ τοιμά σθη, ἀ ποθέ μενος ἑ αυτῷ πά ντα τὰ ἱ μά τια καὶ λύ σας τὴ ν ζώ νην, ἐ πειρᾶ το καὶ ὑ πολύ ειν ἑ αυτό ν, μὴ πρό τερον τοῦ το ποιῶ ν διὰ τὸ ἀ εὶ ἕ καστον τῶ ν πιστῶ ν σπουδά ζειν ὅ στις τά χιον τοῦ χρωτὸ ς αὐ τοῦ ἐ φά ψηται: ἐ ν παντὶ γὰ ρ ἀ γαθῆ ς ἕ νεκεν πολιτεί ας καὶ πρὸ τῆ ς πολιᾶ ς ἐ κεκό σμητο.
4.0.15.31
εὐ θέ ως οὖ ν αὐ τῷ περιετί θετο τὰ πρὸ ς τὴ ν πυρὰ ν ἡ ρμοσμέ να ὄ ργανα: μελλό ντων δὲ αὐ τῶ ν καὶ προσηλοῦ ν αὐ τό ν, εἶ πεν̔ ἄ φετέ με οὕ τως: ὁ γὰ ρ διδοὺ ς ὑ πομεῖ ναι τὸ πῦ ρ δώ σει καὶ χωρὶ ς τῆ ς ὑ μετέ ρας ἐ κ τῶ ν ἥ λων ἀ σφαλεί ας ἀ σκύ λτως ἐ πιμεῖ ναι τῇ πυρᾷ.̓
4.0.15.32
οἱ δὲ οὐ καθή λωσαν, προσέ δησαν δὲ αὐ τό ν. ὁ δ̓ ὀ πί σω τὰ ς χεῖ ρας ποιή σας καὶ προσδεθεὶ ς ὥ σπερ κριὸ ς ἐ πί σημος,
4.0.15.33
ἀ ναφερό μενος ἐ κ μεγά λου ποιμνί ου ὁ λοκαύ τωμα δεκτὸ ν θεῷ παντοκρά τορι, εἶ πεν̔ ὁ τοῦ ἀ γαπητοῦ καὶ εὐ λογητοῦ παιδό ς σοὐ Ιησοῦ Χριστοῦ πατή ρ, δἰ οὗ τὴ ν περὶ σὲ ἐ πί γνωσιν εἰ λή φαμεν, ὁ θεὸ ς ἀ γγέ λων καὶ δυνά μεων καὶ πά σης κτί σεως παντό ς τε τοῦ γέ νους τῶ ν δικαί ων οἳ ζῶ σιν ἐ νώ πιό ν σου, εὐ λογῶ σε ὅ τι ἠ ξί ωσά ς με τῆ ς ἡ μέ ρας καὶ ὥ ρας ταύ της, τοῦ λαβεῖ ν μέ ρος ἐ ν ἀ ριθμῷ τῶ ν μαρτύ ρων ἐ ν τῷ ποτηρί ῳ τοῦ Χριστοῦ σου εἰ ς
4.0.15.34
ἀ νά στασιν ζωῆ ς αἰ ωνί ου ψυχῆ ς τε καὶ σώ ματος ἐ ν ἀ φθαρσί ᾳ πνεύ ματος ἁ γί ου: ἐ ν οἷ ς προσδεχθεί ην ἐ νώ πιό ν σου σή μερον ἐ ν θυσί ᾳ πί ονι καὶ προσδεκτῇ, καθὼ ς προητοί μασας, προφανερώ σας καὶ πληρώ σας ὁ ἀ ψευδὴ ς καὶ ἀ ληθινὸ ς θεό ς.
4.0.15.35
διὰ τοῦ το καὶ περὶ πά ντων σὲ αἰ νῶ, σὲ εὐ λογῶ, σὲ δοξά ζω διὰ τοῦ αἰ ωνί ου ἀ ρχιερέ ως̓ Ιησοῦ Χριστοῦ τοῦ ἀ γαπητοῦ σου παιδό ς, δἰ οὗ σοι σὺ ν αὐ τῷ ἐ ν πνεύ ματι ἁ γί ῳ δό ξα καὶ νῦ ν καὶ εἰ ς τοὺ ς μέ λλοντας αἰ ῶ νας, ἀ μή ν.̓
4.0.15.36
ἀ ναπέ μψαντος δὲ αὐ τοῦ τὸ ἀ μὴ ν καὶ πληρώ σαντος τὴ ν προσευχή ν, οἱ τοῦ πυρὸ ς ἄ νθρωποι ἐ ξῆ ψαν τὸ πῦ ρ, μεγά λης δὲ ἐ κλαμψά σης φλογὸ ς θαῦ μα εἴ δομεν οἷ ς ἰ δεῖ ν ἐ δό θη, οἳ καὶ ἐ τηρή θησαν εἰ ς τὸ ἀ ναγγεῖ λαι τοῖ ς λοιποῖ ς
4.0.15.37
τὰ γενό μενα. τὸ γὰ ρ πῦ ρ καμά ρας εἶ δος ποιῆ σαν ὥ σπερ ὀ θό νης πλοί ου ὑ πὸ πνεύ ματος πληρουμέ νης, κύ κλῳ περιετεί χισε τὸ σῶ μα τοῦ μά ρτυρος, καὶ ἦ ν μέ σον οὐ χ ὡ ς σὰ ρξ καιομέ νη, ἀ λλ̓ ὡ ς χρυσὸ ς καὶ ἄ ργυρος ἐ ν καμί νῳ πυρού μενος: καὶ γὰ ρ εὐ ωδί ας τοσαύ της ἀ ντελαβό μεθα ὡ ς λιβανωτοῦ πνέ οντος ἢ ἄ λλου τινὸ ς τῶ ν τιμί ων ἀ ρωμά των.
4.0.15.38
πέ ρας γοῦ ν ἰ δό ντες οἱ ἄ νομοι μὴ δυνά μενον τὸ σῶ μα ὑ πὸ τοῦ πυρὸ ς δαπανηθῆ ναι, ἐ κέ λευσαν προσελθό ντα αὐ τῷ κομφέ κτορα παραβῦ σαι ξί φος,
4.0.15.39
καὶ τοῦ το ποιή σαντος, ἐ ξῆ λθεν πλῆ θος αἵ ματος, ὥ στε κατασβέ σαι τὸ πῦ ρ καὶ θαυμά σαι πά ντα τὸ ν ὄ χλον εἰ τοσαύ τη τις διαφορὰ μεταξὺ τῶ ν τε ἀ πί στων καὶ τῶ ν ἐ κλεκτῶ ν: ὧ ν εἷ ς καὶ οὗ τος γέ γονεν ὁ θαυμασιώ τατος ἐ ν τοῖ ς καθ̓ ἡ μᾶ ς χρό νοις διδά σκαλος ἀ ποστολικὸ ς καὶ προφητικὸ ς γενό μενος ἐ πί σκοπος τῆ ς ἐ ν Σμύ ρνῃ καθολικῆ ς ἐ κκλησί ας: πᾶ ν γὰ ρ ῥ ῆ μα ὃ ἀ φῆ κεν ἐ κ τοῦ στό ματος αὐ τοῦ, καὶ ἐ τελειώ θη καὶ τελειωθή σεται. ὁ
4.0.15.40
δὲ ἀ ντί ζηλος καὶ βά σκανος πονηρό ς, ὁ ἀ ντικεί μενος τῷ γέ νει τῶ ν δικαί ων, ἰ δὼ ν τὸ μέ γεθος αὐ τοῦ τῆ ς μαρτυρί ας καὶ τὴ ν ἀ π̓ ἀ ρχῆ ς ἀ νεπί ληπτον πολιτεί αν ἐ στεφανωμέ νον τε τὸ ν τῆ ς ἀ φθαρσί ας στέ φανον καὶ βραβεῖ ον ἀ ναντί ρρητον ἀ πενηνεγμέ νον, ἐ πετή δευσεν ὡ ς μηδὲ τὸ σωμά τιον αὐ τοῦ ὑ φ̓ ἡ μῶ ν ληφθεί η, καί περ πολλῶ ν ἐ πιθυμού ντων τοῦ το ποιῆ σαι καὶ κοινωνῆ σαι τῷ ἁ γί ῳ αὐ τοῦ σαρκί ῳ. ὑ πέ βαλον γοῦ ν τινες Νική την, τὸ ν τοῦ̔ Ηρῴ δου πατέ ρα,
4.0.15.41
ἀ δελφὸ ν δ̓̓́ Αλκης, ἐ ντυχεῖ ν τῷ ἡ γεμό νι ὥ στε μὴ δοῦ ναι αὐ τοῦ τὸ σῶ μα,̔ μή,̓ φησί ν,̔ ἀ φέ ντες τὸ ν ἐ σταυρωμέ νον, τοῦ τον ἄ ρξωνται σέ βειν.̓ καὶ ταῦ τα εἶ πον ὑ ποβαλό ντων καὶ ἐ νισχυσά ντων τῶ ν̓ Ιουδαί ων: οἳ καὶ ἐ τή ρησαν μελλό ντων ἡ μῶ ν ἐ κ τοῦ πυρὸ ς αὐ τὸ ν λαμβά νειν, ἀ γνοοῦ ντες ὅ τι οὔ τε τὸ ν Χριστό ν ποτε καταλιπεῖ ν δυνησό μεθα, τὸ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς τοῦ παντὸ ς κό σμου τῶ ν σῳ ζομέ νων σωτηρί ας παθό ντα, οὔ τε ἕ τερό ν τινα
4.0.15.42
σέ βειν. τοῦ τον μὲ ν γὰ ρ υἱ ὸ ν ὄ ντα τοῦ θεοῦ προσκυνοῦ μεν, τοὺ ς δὲ μά ρτυρας ὡ ς μαθητὰ ς καὶ μιμητὰ ς τοῦ κυρί ου ἀ γαπῶ μεν ἀ ξί ως ἕ νεκα εὐ νοί ας ἀ νυπερβλή του τῆ ς εἰ ς τὸ ν ἴ διον βασιλέ α καὶ διδά σκαλον: ὧ ν γέ νοιτο καὶ ἡ μᾶ ς συγκοινωνού ς τε καὶ συμμαθητὰ ς
4.0.15.43
γενέ σθαι. ἰ δὼ ν οὖ ν ὁ ἑ κατοντά ρχης τὴ ν τῶ ν̓ Ιουδαί ων γενομέ νην φιλονεικί αν, θεὶ ς αὐ τὸ ν ἐ ν μέ σῳ, ὡ ς ἔ θος αὐ τοῖ ς, ἔ καυσεν, οὕ τως τε ἡ μεῖ ς ὕ στερον ἀ νελό μενοι τὰ τιμιώ τερα λί θων πολυτελῶ ν καὶ δοκιμώ τερα ὑ πὲ ρ χρυσί ον ὀ στᾶ αὐ τοῦ ἀ πεθέ μεθα ὅ που καὶ ἀ κό λουθον ἦ ν.
4.0.15.44
ἔ νθα, ὡ ς δυνατό ν, ἡ μῖ ν συναγομέ νοις ἐ ν ἀ γαλλιά σει καὶ χαρᾷ παρέ ξει ὁ κύ ριος ἐ πιτελεῖ ν τὴ ν τοῦ μαρτυρί ου αὐ τοῦ ἡ μέ ραν γενέ θλιον εἴ ς τε τὴ ν τῶ ν προηθληκό των μνή μην καὶ τῶ ν μελλό ντων ἄ σκησί ν τε καὶ ἑ τοιμασί αν.
4.0.15.45
τοιαῦ τα τὰ κατὰ τὸ ν μακά ριον Πολύ καρπον: σὺ ν τοῖ ς ἀ πὸ Φιλαδελφεί ας δωδέ κά του ἐ ν Σμύ ρνῃ μαρτυρή σαντος, ὃ ς μό νος ὑ πὸ πά ντων μᾶ λλον μνημονεύ εται, ὡ ς καὶ ὑ πὸ τῶ ν ἐ θνῶ ν ἐ ν παντὶ τό πῳ λαλεῖ σθαι.”
4.0.15.46
Τὰ μὲ ν δὴ κατὰ τὸ ν θαυμά σιον καὶ ἀ ποστολικὸ ν Πολύ καρπον τοιού του κατηξί ωτο τέ λους, τῶ ν κατὰ τὴ ν Σμυρναί ων ἐ κκλησί αν ἀ δελφῶ ν τὴ ν ἱ στορί αν ἐ ν ᾗ δεδηλώ καμεν αὐ τῶ ν ἐ πιστολῇ κατατεθειμέ νων: ἐ ν τῇ αὐ τῇ δὲ περὶ αὐ τοῦ γραφῇ καὶ ἄ λλα μαρτύ ρια συνῆ πτο κατὰ τὴ ν αὐ τὴ ν Σμύ ρναν πεπραγμέ να ὑ πὸ τὴ ν αὐ τὴ ν περί οδον τοῦ χρό νου τῆ ς τοῦ Πολυκά ρπου μαρτυρί ας, μεθ̓ ὧ ν καὶ Μητρό δωρος τῆ ς κατὰ Μαρκί ωνα πλά νης πρεσβύ τερος δὴ εἶ ναι δοκῶ ν πυρὶ παραδοθεὶ ς ἀ νῄ ρηται. τῶ ν γε μὴ ν τό τε περιβό ητος μά ρτυς εἷ ς τις ἐ γνωρί ζετο Πιό νιος:
4.0.15.47
οὗ τὰ ς κατὰ μέ ρος ὁ μολογί ας τὴ ν τε τοῦ λό γου παρρησί αν καὶ τὰ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς πί στεως ἐ πὶ τοῦ δή μου καὶ τῶ ν ἀ ρχό ντων ἀ πολογί ας διδασκαλικά ς τε δημηγορί ας καὶ ἔ τι τὰ ς πρὸ ς τοὺ ς ὑ ποπεπτωκό τας τῷ κατὰ τὸ ν διωγμὸ ν πειρασμῷ δεξιώ σεις παραμυθί ας τε ἃ ς ἐ πὶ τῆ ς εἱ ρκτῆ ς τοῖ ς παῤ αὐ τὸ ν εἰ σαφικνουμέ νοις ἀ δελφοῖ ς παρετί θετο, ἅ ς τε ἐ πὶ τού τοις ὑ πέ μεινεν βασά νους, καὶ τὰ ς ἐ πὶ ταύ ταις ἀ λγηδό νας καθηλώ σεις τε καὶ τὴ ν ἐ πὶ τῆ ς πυρᾶ ς καρτερί αν τή ν τε ἐ φ̓ ἅ πασιν τοῖ ς παραδό ξοις αὐ τοῦ τελευτὴ ν πληρέ στατα τῆ ς περὶ αὐ τοῦ γραφῆ ς περιεχού σης, τοὺ ς οἷ ς φί λον ἐ πὶ ταύ την ἀ ναπέ μψομεν τοῖ ς τῶ ν ἀ ρχαί ων συναχθεῖ σιν ἡ μῖ ν μαρτυρί οις ἐ ντεταγμέ νην.
4.0.15.48
ἑ ξῆ ς δὲ καὶ ἄ λλων ἐ ν Περγά μῳ πό λει τῆ ς̓ Ασί ας ὑ πομνή ματα μεμαρτυρηκό των φέ ρεται, Κά ρπου καὶ Παπύ λου καὶ γυναικὸ ς̓ Αγαθονί κης, μετὰ πλεί στας καὶ διαπρεπεῖ ς ὁ μολογί ας ἐ πιδό ξως τετελειωμέ νων.
4.0.16.1
Κατὰ τού τους δὲ καὶ ὁ μικρῷ πρό σθεν ἡ μῖ ν δηλωθεὶ ς̓ Ιουστῖ νος δεύ τερον ὑ πὲ ρ τῶ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς δογμά των βιβλί ον ἀ ναδοὺ ς τοῖ ς δεδηλωμέ νοις ἄ ρχουσιν, θεί ῳ κατακοσμεῖ ται μαρτυρί ῳ, φιλοσό φου Κρή σκεντος̔ τὸ ν φερώ νυμον δ̓ οὗ τος τῇ Κυνικῇ προσηγορί ᾳ βί ον τε καὶ τρό πον ἐ ζή λοὐ τὴ ν ἐ πιβουλὴ ν αὐ τῷ καττύ σαντος, ἐ πειδὴ πλεονά κις ἐ ν διαλό γοις ἀ κροατῶ ν παρό ντων εὐ θύ νας αὐ τό ν, τὰ νικητή ρια τελευτῶ ν ἧ ς ἐ πρέ σβευεν ἀ ληθεί ας διὰ τοῦ μαρτυρί ου τοῦ κατ̓ αὐ τὸ ν ἀ νεδή σατο.
4.0.16.2
Τοῦ το δὲ καὶ αὐ τὸ ς ὁ ταῖ ς ἀ ληθεί αις φιλοσοφώ τατος ἐ ν τῇ δεδηλωμέ νῃ ἀ πολογί ᾳ σαφῶ ς οὕ τως, ὥ σπερ οὖ ν καὶ ἔ μελλεν ὅ σον οὔ πω περὶ αὐ τὸ ν συμβή σεσθαι, προλαβὼ ν ἀ ποσημαί νει τού τοις τοῖ ς ῥ ή μασιν:“ κἀ γὼ
4.0.16.3
οὖ ν προσδοκῶ ὑ πό τινος τῶ ν ὠ νομασμέ νων ἐ πιβουλευθῆ ναι καὶ ξύ λῳ ἐ ντιναγῆ ναι ἢ κἂ ν ὑ πὸ Κρή σκεντος τοῦ ἀ φιλοσό φου καὶ φιλοκό μπου: οὐ γὰ ρ φιλό σοφον εἰ πεῖ ν ἄ ξιον τὸ ν ἄ νδρα, ὅ ς γε περὶ ὧ ν μὴ ἐ πί σταται, δημοσί ᾳ καταμαρτυρεῖ ὡ ς ἀ θέ ων καὶ ἀ σεβῶ ν Χριστιανῶ ν ὄ ντων, πρὸ ς χά ριν καὶ ἡ σονὴ ν τῶ ν πολλῶ ν τῶ ν πεπλανημέ νων τοῦ το πρά ττων.
4.0.16.4
εἴ τε γὰ ρ μὴ ἐ ντυχὼ ν τοῖ ς τοῦ Χριστοῦ διδά γμασιν κατατρέ χει ἡ μῶ ν, παμπό νηρό ς ἐ στιν καὶ ἰ διωτῶ ν πολὺ χεί ρων, οἳ φυλά ττονται πολλά κις περὶ ὧ ν οὐ κ ἐ πί στανται, διαλέ γεσθαι καὶ ψευδομαρτυρεῖ ν: καὶ εἰ ἐ ντυχὼ ν μὴ συνῆ κεν τὸ ἐ ν αὐ τοῖ ς μεγαλεῖ ον ἢ συνεὶ ς πρὸ ς τὸ μὴ ὑ ποπτευθῆ ναι τοιοῦ τος ταῦ τα ποιεῖ, πολὺ μά λλον ἀ γεννὴ ς καὶ παμπό νηρος,
4.0.16.5
ἰ διωτικῆ ς καὶ ἀ λό γου δό ξης καὶ φό βου ἐ λά ττων ὤ ν. καὶ γὰ ρ προθέ ντα με καὶ ἐ ρωτή σαντα αὐ τὸ ν ἐ ρωτή σεις τινὰ ς τοιαύ τας, μαθεῖ ν καὶ ἐ λέ γξαι ὅ τι ἀ ληθῶ ς μηδὲ ν ἐ πί σταται, εἰ δέ ναι ὑ μᾶ ς βού λομαι, καὶ ὅ τι ἀ ληθῆ λέ γω, εἰ μὴ ἀ νηνέ χθησαν ὑ μῖ ν αἱ κοινωνί αι τῶ ν λό γων, ἕ τοιμος καὶ ἐ φ̓ ὑ μῶ ν κοινωνεῖ ν τῶ ν ἐ ρωτή σεων πά λιν:
4.0.16.6
βασιλικὸ ν δ̓ ἂ ν καὶ τοῦ το ἔ ργον εἴ η. εἰ δὲ καὶ ἐ γνώ σθησαν ὑ μῖ ν αἱ ἐ ρωτή σεις μου καὶ αἱ ἐ κεί νου ἀ ποκρί σεις, φανερὸ ν ὑ μῖ ν ἐ στιν ὅ τι οὐ δὲ ν τῶ ν ἡ μετέ ρων ἐ πί σταται: ἢ εἰ ἐ πί σταται, διὰ τοὺ ς ἀ κού οντας δὲ οὐ τολμᾷ λέ γειν, ὡ ς πρό τερον ἔ φην, οὐ φιλό σοφος, ἀ λλὰ φιλό δοξος ἁ νὴ ρ δεί κνυται, ὅ ς γε μηδὲ τὸ Σωκρατικό ν, ἀ ξιέ ραστον ὄ ν, τιμᾷ.”
4.0.16.7
Ταῦ τα μὲ ν οὖ ν ὁ̓ Ιουστῖ νος: ὅ τι δὲ κατὰ τὴ ν αὐ τοῦ πρό ρρησιν πρὸ ς τοῦ Κρή σκεντος συσκευασθεὶ ς ἐ τελειώ θη, Τατιανό ς, ἀ νὴ ρ τὸ ν πρῶ τον αὐ τοῦ βί ον σοφιστεύ σας ἐ ν τοῖ ς̔ Ελλή νων μαθή μασι καὶ δό ξαν οὐ σμικρὰ ν ἐ ν αὐ τοῖ ς ἀ πενηνεγμέ νος πλεῖ στά τε ἐ ν συγγρά μμασιν αὐ τοῦ καταλιπὼ ν μνημεῖ α, ἐ ν τῷ Πρὸ ς̔́ Ελληνας ἱ στορεῖ, λέ γων ὧ δε:“ καὶ ὁ θαυμασιώ τατος̓ Ιουστῖ νος ὀ ρθῶ ς ἐ ξεφώ νησεν ἐ οικέ ναι τοὺ ς προειρημέ νους λῃ σταῖ ς.”
4.0.16.8
εἶ τ̓ ἐ πειπώ ν τινα περὶ τῶ ν φιλοσό φων, ἐ πιλέ γει ταῦ τα:“ Κρή σκης γοῦ ν ὁ ἐ ννεοττεύ σας τῇ μεγά λῃ πό λει παιδεραστί ᾳ μὲ ν πά ντας ὑ περή νεγκεν, φιλαργυρί ᾳ δὲ πά νυ προσεχὴ ς ἦ ν:
4.0.16.9
θανά του δὲ ὁ καταφρονεῖ ν συμβουλεύ ων οὕ τως αὐ τὸ ς ἐ δεδί ει τὸ ν θά νατον, ὡ ς καὶ̓ Ιουστῖ νον, καθά περ μεγά λῳ κακῷ, τῷ θανά τῳ περιβαλεῖ ν πραγματεύ σασθαι, διό τι κηρύ ττων τὴ ν ἀ λή θειαν λί χνους τοὺ ς φιλοσό φους καὶ ἀ πατεῶ νας συνή λεγχεν.” καὶ τὸ μὲ ν κατὰ̓ Ιουστῖ νον μαρτύ ριον τοιαύ την εἴ ληχεν αἰ τί αν.
4.0.17.1
̔ Ο δ̓ αὐ τὸ ς ἀ νὴ ρ πρὸ τοῦ κατ̓ αὐ τὸ ν ἀ γῶ νος ἑ τέ ρων πρὸ αὐ τοῦ μαρτυρησά ντων ἐ ν τῇ προτέ ρᾳ μνημονεύ ει ἀ πολογί ᾳ,
4.0.17.2
χρησί μως τῇ ὑ ποθέ σει καὶ ταῦ τα ἱ στορῶ ν: γρά φει δὲ ὧ δε:“ γυνή τις συνεβί ου ἀ νδρὶ ἀ κολασταί νοντι, ἀ κολασταί νουσα καὶ αὐ τὴ πρό τερον: ἐ πειδὴ δὲ τὰ τοῦ Χριστοῦ διδά γματα ἔ γνω, ἐ σωφρονί σθη, καὶ τὸ ν ἄ νδρα ὁ μοί ως σωφρονεῖ ν πεί θειν ἐ πειρᾶ το, τὰ διδά γματα ἀ ναφέ ρουσα τή ν τε μέ λλουσαν τοῖ ς. οὐ σωφρό νως καὶ μετὰ λό γου ὀ ρθοῦ βιοῦ σιν ἔ σεσθαι ἐ ν αἰ ωνί ῳ πυρὶ κό λασιν ἀ παγγέ λλουσα.
4.0.17.3
ὁ δὲ ταῖ ς αὐ ταῖ ς ἀ σελγεί αις ἐ πιμέ νων, ἀ λλοτρί αν διὰ τῶ ν πρά ξεων ἐ ποιεῖ το τὴ ν γαμετή ν: ἀ σεβὲ ς γὰ ρ ἡ γουμέ νη τὸ λοιπὸ ν ἡ γυνὴ συγκατακλί νεσθαι ἀ νδρὶ παρὰ τὸ ν τῆ ς φύ σεως νό μον καὶ παρὰ τὸ δί καιον πό ρους ἡ δονῆ ς ἐ κ παντὸ ς πειρωμέ νῳ ποιεῖ σθαι, τῆ ς συζυγί ας χωρισθῆ ναι ἐ βουλή θη.
4.0.17.4
καὶ ἐ πειδὴ ἐ ξεδυσωπεῖ το ὑ πὸ τῶ ν αὐ τῆ ς, ἔ τι προσμέ νειν συμβουλευό ντων ὡ ς εἰ ς ἐ λπί δα μεταβολῆ ς ἥ ξοντό ς ποτε τοῦ ἀ νδρό ς, βιαζομέ νη ἑ αυτὴ ν ἐ πέ μενεν:
4.0.17.5
ἐ πειδὴ δὲ ὁ ταύ της ἀ νὴ ρ εἰ ς τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν πορευθεί ς, χαλεπώ τερα πρά ττειν ἀ πηγγέ λθη, ὅ πως μὴ κοινωνὸ ς τῶ ν ἀ δικημά των καὶ ἀ σεβημά των γέ νηται μέ νουσα ἐ ν τῇ συζυγί ᾳ καὶ ὁ μοδί αιτος καὶ ὁ μό κοιτος γινομέ νη, τὸ λεγό μενον παῤ ὑ μῖ ν ῥ επού διον
4.0.17.6
δοῦ σα ἐ χωρί σθη. ὁ δὲ καλὸ ς κἀ γαθὸ ς ταύ της ἀ νή ρ, δέ ον αὐ τὸ ν χαί ρειν ὅ τι ἃ πά λαι μετὰ τῶ ν ὑ πηρετῶ ν καὶ τῶ ν μισθοφό ρων εὐ χερῶ ς ἔ πραττεν μέ θαις χαί ρουσα καὶ κακί ᾳ πά σῃ, τού των μὲ ν τῶ ν πρά ξεων πέ παυτο καὶ αὐ τὸ ν τὰ αὐ τὰ παύ σασθαι πρά ττοντα ἐ βού λετο, μὴ βουλομέ νου ἀ παλλαγεί σης, κατηγορί αν πεποί ηται, λέ γων αὐ τὴ ν Χριστιανὴ ν εἶ ναι.
4.0.17.7
καὶ ἡ μὲ ν βιβλί διό ν σοι τῷ αὐ τοκρά τορι ἀ νέ δωκεν, πρό τερον συγχωρηθῆ ναι αὐ τῇ διοική σασθαι τὰ ἑ αυτῆ ς ἀ ξιοῦ σα, ἔ πειτα ἀ πολογή σασθαι περὶ τοῦ κατηγορή ματος μετὰ τὴ ν τῶ ν πραγμά των αὐ τῆ ς διοί κησιν,
4.0.17.8
καὶ συνεχώ ρησας τοῦ το: ὁ δὲ ταύ της ποτὲ ἀ νὴ ρ πρὸ ς ἐ κεί νην μὲ ν μὴ δυνά μενος τὰ νῦ ν ἔ τι λέ γειν, πρὸ ς Πτολεμαῖ ό ν τινα, ὃ ν Οὐ ρβί κιος ἐ κολά σατο, διδά σκαλον ἐ κεί νης τῶ ν Χριστιανῶ ν μαθημά των γενό μενον, ἐ τρά πετο διὰ τοῦ δε τοῦ τρό που.
4.0.17.9
ἑ κατό νταρχον εἰ ς δεσμὰ ἐ μβαλό ντα τὸ ν Πτολεμαῖ ον, φί λον αὐ τῷ ὑ πά ρχοντα, ἔ πεισε λαβέ σθαι τοῦ Πτολεμαί ου καὶ ἀ νερωτῆ σαι εἰ, αὐ τὸ τοῦ το μό νον, Χριστιανό ς ἐ στιν. καὶ τὸ ν Πτολεμαῖ ον, φιλαλή θη ἀ λλ̓ οὐ κ ἀ πατηλὸ ν οὐ δὲ ψευδολό γον τὴ ν γνώ μην ὄ ντα, ὁ μολογή σαντα ἑ αυτὸ ν εἶ ναι Χριστιανό ν, ἐ ν δεσμοῖ ς γενέ σθαι ὁ ἑ κατό νταρχος πεποί ηκεν, καὶ ἐ πὶ πολὺ ν χρό νον ἐ ν τῷ δεσμωτηρί ῳ
4.0.17.10
ἐ κολά σατο: τελευταῖ ον δὲ ὅ τε ἐ πὶ Οὐ ρβί κιον ἤ χθη ὁ ἄ νθρωπος, ὁ μοί ως αὐ τὸ τοῦ το μό νον ἐ ξητά σθη, εἰ εἴ η Χριστιανό ς: καὶ πά λιν, τὰ καλὰ ἑ αυτῷ συνεπιστά μενος διὰ τὴ ν ἀ πὸ τοῦ Χριστοῦ διδαχή ν, τὸ διδασκαλεῖ ον τῆ ς θεί ας ἀ ρετῆ ς ὡ μολό γησεν.
4.0.17.11
ὁ γὰ ρ ἀ ρνού μενος ὁ τιοῦ ν ἢ κατεγνωκὼ ς τοῦ πρά γματος ἔ ξαρνος γί νεται ἢ ἑ αυτὸ ν ἀ νά ξιον ἐ πιστά μενος καὶ ἀ λλό τριον τοῦ πρά γματος τὴ ν ὁ μολογί αν φεύ γει: ὧ ν οὐ δὲ ν πρό σεστιν τῷ ἀ ληθινῷ Χριστιανῷ.
4.0.17.12
καὶ τοῦ Οὐ ρβικί ου κελεύ σαντος αὐ τὸ ν ἀ παχθῆ ναι, Λού κιό ς τις, καὶ αὐ τὸ ς ὢ ν Χριστιανό ς, ὁ ρῶ ν τὴ ν ἀ λό γως οὕ τως γενομέ νην κρί σιν, πρὸ ς τὸ ν Οὐ ρβί κιον ἔ φἡ τί ς ἡ αἰ τί α τοῦ μή τε μοιχὸ ν μή τε πό ρνον μή τε ἀ νδροφό νον μή τε λωποδύ την μή τε ἅ ρπαγα μή τε ἁ πλῶ ς ἀ δί κημά τι πρά ξαντα ἐ λεγχό μενον, ὀ νό ματος δὲ Χριστιανοῦ προσωνυμί αν ὁ μολογοῦ ντα, τὸ ν ἄ νθρωπον τοῦ τον ἐ κολά σω; οὐ πρέ ποντα Εὐ σεβεῖ αὐ τοκρά τορι οὐ δὲ φιλοσό φῳ Καί σαρος παιδὶ οὐ δὲ ἱ ερᾷ συγκλή τῳ κρί νεις, ὦ Οὐ ρβί κιε.̓
4.0.17.13
καὶ ὅ ς, οὐ δὲ ν ἄ λλο ἀ ποκρινά μενος, καὶ πρὸ ς τὸ ν Λού κιον ἔ φἡ δοκεῖ ς μοι καὶ σὺ εἶ ναι τοιοῦ τος,̓ καὶ τοῦ Λουκί ου φή σαντος̔ μά λιστα,̓ πά λιν καὶ αὐ τὸ ν ἀ παχθῆ ναι ἐ κέ λευσεν: ὁ δὲ χά ριν εἰ δέ ναι ὡ μολό γει: πονηρῶ ν γὰ ρ δεσποτῶ ν τῶ ν τοιού των ἀ πηλλά χθαι ἐ πεῖ πεν καὶ παρὰ ἀ γαθὸ ν πατέ ρα καὶ βασιλέ α τὸ ν θεὸ ν πορεύ εσθαι. καὶ ἄ λλος δὲ τρί τος ἐ πελθὼ ν κολασθῆ ναι προσετιμή θη.” τού τοις ὁ̓ Ιουστῖ νος εἰ κό τως καὶ ἀ κολού θως ἃ ς προεμνημονεύ σαμεν αὐ τοῦ φωνὰ ς ἐ πά γει λέ γων“ κἀ γὼ οὖ ν προσδοκῶ ὑ πό τινος τῶ ν ὠ νομασμέ νων ἐ πιβουλευθῆ ναι” καὶ τὰ λοιπά.
4.0.18.1
Πλεῖ στα δὲ οὗ τος καταλέ λοιπεν ἡ μῖ ν πεπαιδευμέ νης διανοί ας καὶ περὶ τὰ θεῖ α ἐ σπουδακυί ας ὑ πομνή ματα, πά σης ὠ φελεί ας ἔ μπλεα: ἐ φ̓ ἃ τοὺ ς φιλομαθεῖ ς ἀ ναπέ μψομεν, τὰ εἰ ς ἡ μετέ ραν
4.0.18.2
γνῶ σιν ἐ λθό ντα χρησί μως παρασημηνά μενοι. ὁ μέ ν τί ς ἐ στιν αὐ τῷ λό γος πρὸ ς̓ Αντωνῖ νον τὸ ν Εὐ σεβῆ προσαγορευθέ ντα καὶ τοὺ ς τού του παῖ δας τή ν τἑ Ρωμαί ων σύ γκλητον προσφωνητικὸ ς ὑ πὲ ρ τῶ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς δογμά των, ὁ δὲ δευτέ ραν περιέ χων ὑ πὲ ρ τῆ ς ἡ μετέ ρας πί στεως ἀ πολογί αν, ἣ ν πεποί ηται πρὸ ς τὸ ν τοῦ δεδηλωμέ νου αὐ τοκρά τορος διά δοχό ν τε καὶ ὁ μώ νυμον̓ Αντωνῖ νον Οὐ ῆ ρον, οὗ τὰ κατὰ τοὺ ς χρό νους ἐ πὶ τοῦ παρό ντος διέ ξιμεν:
4.0.18.3
καὶ ἄ λλος ὁ πρὸ ς̔́ Ελληνας, ἐ ν ᾧ μακρὸ ν περὶ πλεί στων παῤ ἡ μῖ ν τε καὶ τοῖ ς̔ Ελλή νων φιλοσό φοις ζητουμέ νων κατατεί νας λό γον, περὶ τῆ ς τῶ ν δαιμό νων διαλαμβά νει φύ σεως: ἃ οὐ δὲ ν ἂ ν ἐ πεί γοι τὰ νῦ ν παρατί θεσθαι.
4.0.18.4
καὶ αὖ θις ἕ τερον πρὸ ς̔́ Ελληνας εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ λή λυθεν αὐ τοῦ σύ γγραμμα, ὃ καὶ ἐ πέ γραψεν̓́ Ελεγχον, καὶ παρὰ τού τους ἄ λλο περὶ θεοῦ μοναρχί ας, ἣ ν οὐ μό νον ἐ κ τῶ ν παῤ ἡ μῖ ν γραφῶ ν, ἀ λλὰ καὶ τῶ ν̔ Ελληνικῶ ν συνί στησιν βιβλί ων:
4.0.18.5
ἐ πὶ τού τοις ἐ πιγεγραμμέ νον Ψά λτης, καὶ ἄ λλο σχολικὸ ν Περὶ ψυχῆ ς, ἐ ν ᾧ διαφό ρους πεύ σεις προτεί νας περὶ τοῦ κατὰ τὴ ν ὑ πό θεσιν προβλή ματος, τῶ ν παῤ̔́ Ελλησιν φιλοσό φων παρατί θεται τὰ ς δό ξας, αἷ ς καὶ ἀ ντιλέ ξειν ὑ πισχνεῖ ται τή ν τε αὐ τὸ ς αὐ τοῦ δό ξαν ἐ ν ἑ τέ ρῳ παραθή σεσθαι συγγρά μματι.
4.0.18.6
καὶ διά λογον δὲ πρὸ ς̓ Ιουδαί ους συνέ ταξεν, ὃ ν ἐ πὶ τῆ ς̓ Εφεσί ων πό λεως πρὸ ς Τρύ φωνα τῶ ν τό τἑ Εβραί ων ἐ πισημό τατον πεποί ηται: ἐ ν ᾧ τί να τρό πον ἡ θεί α χά ρις αὐ τὸ ν ἐ πὶ τὸ ν τῆ ς πί στεως παρώ ρμησε λό γον, δηλοῖ ὁ ποί αν τε πρό τερον περὶ τὰ φιλό σοφα μαθή ματα σπουδὴ ν εἰ σενή νεκται καὶ ὅ σην ἐ ποιή σατο τῆ ς ἀ ληθεί ας
4.0.18.7
ἐ κθυμοτά την ζή τησιν. ἱ στορεῖ δ̓ ἐ ν ταὐ τῷ περὶ̓ Ιουδαί ων ὡ ς κατὰ τῆ ς τοῦ Χριστοῦ διδασκαλί ας ἐ πιβουλὴ ν συσκευασαμέ νων, αὐ τὰ ταῦ τα πρὸ ς τὸ ν Τρύ φωνα ἀ ποτεινό μενος:“ οὐ μό νον δὲ οὐ μετενοή σατε ἐ φ̓ οἷ ς ἐ πρά ξατε κακῶ ς, ἀ λλὰ ἄ νδρας ἐ κλεκτοὺ ς ἐ κλεξά μενοι τό τε ἀ πὸ̔ Ιερουσαλὴ μ ἐ ξεπέ μψατε εἰ ς πᾶ σαν τὴ ν γῆ ν, λέ γοντες αἵ ρεσιν ἄ θεον Χριστιανῶ ν πεφά νθαι καταλέ γοντέ ς τε ταῦ τα ἅ περ καθ̓ ἡ μῶ ν οἱ ἀ γνοοῦ ντες ἡ μᾶ ς πά ντες λέ γουσιν, ὥ στε οὐ μό νον ἑ αυτοῖ ς ἀ δικί ας αἴ τιοι ὑ πά ρχετε, ἀ λλὰ καὶ τοῖ ς ἄ λλοις ἅ πασιν ἁ πλῶ ς ἀ νθρώ ποις.”
4.0.18.8
Γρά φει δὲ καὶ ὡ ς ὅ τι μέ χρι καὶ αὐ τοῦ χαρί σματα προφητικὰ διέ λαμπεν ἐ πὶ τῆ ς ἐ κκλησί ας, μέ μνηταί τε τῆ ς̓ Ιωά ννοὐ Αποκαλύ ψεως, σαφῶ ς τοῦ ἀ ποστό λου αὐ τὴ ν εἶ ναι λέ γων: καὶ ῥ ητῶ ν δέ τινων προφητικῶ ν μνημονεύ ει, διελέ γχων τὸ ν Τρύ φωνα ὡ ς δὴ περικοψά ντων αὐ τὰ̓ Ιουδαί ων ἀ πὸ τῆ ς γραφῆ ς. πλεῖ στα δὲ καὶ ἕ τερα παρὰ πολλοῖ ς φέ ρεται ἀ δελφοῖ ς τῶ ν αὐ τοῦ πό νων,
4.0.18.9
οὑ τωσὶ δὲ σπουδῆ ς εἶ ναι ἄ ξιοι καὶ τοῖ ς παλαιοῖ ς ἐ δό κουν οἱ τἀ νδρὸ ς λό γοι, ὡ ς τὸ ν Εἰ ρηναῖ ον ἀ πομνημονεύ ειν αὐ τοῦ φωνά ς, τοῦ το μὲ ν ἐ ν τῷ τετά ρτῳ Πρὸ ς τὰ ς αἱ ρέ σεις αὐ τὰ δὴ ταῦ τα ἐ πιλέ γοντα:“ καὶ καλῶ ς ὁ̓ Ιουστῖ νος ἐ ν τῷ πρὸ ς Μαρκί ωνα συντά γματί φησιν ὅ τι αὐ τῷ τῷ κυρί ῳ οὐ κ ἂ ν ἐ πεί σθην ἄ λλον θεὸ ν καταγγέ λλοντι παρὰ τὸ ν δημιουργό ν,” τοῦ το δὲ ἐ ν τῷ πέ μπτῳ τῆ ς αὐ τῆ ς ὑ ποθέ σεως διὰ τού των:“ καὶ καλῶ ς ὁ̓ Ιουστῖ νος ἔ φη ὅ τι πρὸ μὲ ν τῆ ς τοῦ κυρί ου παρουσί ας οὐ δέ ποτε ἐ τό λμησεν ὁ σατανᾶ ς βλασφημῆ σαι τὸ ν θεό ν, ἅ τε μηδέ πω εἰ δὼ ς αὐ τοῦ τὴ ν κατά κρισιν.”
4.0.18.10
καὶ ταῦ τα δὲ ἀ ναγκαί ως εἰ ρή σθω εἰ ς προτροπὴ ν τοῦ μετὰ σπουδῆ ς τοὺ ς φιλομαθεῖ ς καὶ τοὺ ς τού του περιέ πειν λό γους. καὶ τὰ μὲ ν κατὰ τό νδε τοιαῦ τα ἦ ν.
4.0.19.1
̓́ Ηδη δὲ εἰ ς ὄ γδοον ἐ λαυνού σης ἔ τος τῆ ς δηλουμέ νης ἡ γεμονί ας, τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν̓ Ανί κητον ἕ νδεκα τοῖ ς πᾶ σιν ἔ τεσιν διελθό ντα Σωτὴ ρ διαδέ χεται, ἀ λλὰ καὶ τῆ ς̓ Αλεξανδρέ ων παροικί ας Κελαδί ωνος τέ τταρσιν ἐ πὶ δέ κα ἔ τεσιν προστά ντος.
4.0.20.1
τὴ ν διαδοχὴ ν̓ Αγριππῖ νος διαλαμβά νει, καὶ ἐ πὶ τῆ ς̓ Αντιοχέ ων δὲ ἐ κκλησί ας Θεό φιλος ἕ κτος ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων ἐ γνωρί ζετο, τετά ρτου μὲ ν τῶ ν ἐ κεῖ σε μετὰ̔́ Ηρωνα καταστά ντος Κορνηλί ου, μετὰ δὲ αὐ τὸ ν πέ μπτῳ βαθμῷ τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν̓́ Ερωτος διαδεξαμέ νου.
4.0.21.1
̓́ Ηκμαζον δ̓ ἐ ν τού τοις ἐ πὶ τῆ ς ἐ κκλησί ας̔ Ηγή σιππό ς τε, ὃ ν ἴ σμεν ἐ κ τῶ ν προτέ ρων, καὶ Διονύ σιος Κορινθί ων ἐ πί σκοπος Πινυτό ς τε ἄ λλος τῶ ν ἐ πὶ Κρή της ἐ πί σκοπος Φί λιππό ς τε ἐ πὶ τού τοις καὶ̓ Απολινά ριος καὶ Μελί των Μουσανό ς τε καὶ Μό δεστος καὶ ἐ πὶ πᾶ σιν Εἰ ρηναῖ ος, ὧ ν καὶ εἰ ς ἡ μᾶ ς τῆ ς ἀ ποστολικῆ ς παραδό σεως ἡ τῆ ς ὑ γιοῦ ς πί στεως ἔ γγραφος κατῆ λθεν ὀ ρθοδοξί α.
4.0.22.1
̔ Ο μὲ ν οὖ ν̔ Ηγή σιππος ἐ ν πέ ντε τοῖ ς εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ λθοῦ σιν ὑ πομνή μασιν τῆ ς ἰ δί ας γνώ μης πληρεστά την μνή μην καταλέ λοιπεν: ἐ ν οἷ ς δηλοῖ ὡ ς πλεί στοις ἐ πισκό ποις συμμί ξειεν ἀ ποδημί αν στειλά μενος μέ χρἱ Ρώ μης, καὶ ὡ ς ὅ τι τὴ ν αὐ τὴ ν παρὰ πά ντων παρεί ληφεν διδασκαλί αν. ἀ κοῦ σαί γέ τοι πά ρεστιν μετά τινα περὶ τῆ ς Κλή μεντος πρὸ ς Κορινθί ους ἐ πιστολῆ ς αὐ τῷ εἰ ρημέ να ἐ πιλέ γοντος ταῦ τα:“ καὶ
4.0.22.2
ἐ πέ μενεν ἡ ἐ κκλησί α ἡ Κορινθί ων ἐ ν τῷ ὀ ρθῷ λό γῳ μέ χρι Πρί μου ἐ πισκοπεύ οντος ἐ ν Κορί νθῳ: οἷ ς συνέ μιξα πλέ ων εἰ ς̔ Ρώ μην καὶ συνδιέ τριψα τοῖ ς Κορινθί οις ἡ μέ ρας ἱ κανά ς,
4.0.22.3
ἐ ν αἷ ς συνανεπά ημεν τῷ ὀ ρθῷ λό γῳ: γενό μενος δὲ ἐ ν̔ Ρώ μῃ, διαδοχὴ ν ἐ ποιησά μην μέ χρις̓ Ανική του: οὗ διά κονος ἦ ν̓ Ελεύ θερος, καὶ παρὰ̓ Ανική του διαδέ χεται Σωτή ρ, μεθ̓ ὃ ν̓ Ελεύ θερος. ἐ ν ἑ κά στῃ δὲ διαδοχῇ καὶ ἐ ν ἑ κά στῃ πό λει οὕ τως ἔ χει ὡ ς ὁ νό μος κηρύ σσει καὶ οἱ προφῆ ται καὶ ὁ κύ ριος.”
4.0.22.4
̔ Ο δ̓ αὐ τὸ ς καὶ τῶ ν κατ̓ αὐ τὸ ν αἱ ρέ σεων τὰ ς ἀ ρχὰ ς ὑ ποτί θεται διὰ τού των:“ καὶ μετὰ τὸ μαρτυρῆ σαἰ Ιά κωβον τὸ ν δί καιον, ὡ ς καὶ ὁ κύ ριος, ἐ πὶ τῷ αὐ τῷ λό γῳ, πά λιν ὁ ἐ κ θεί ου αὐ τοῦ Συμεὼ ν ὁ τοῦ Κλωπᾶ καθί σταται ἐ πί σκοπος, ὃ ν προέ θεντο πά ντες, ὄ ντα ἀ νεψιὸ ν τοῦ κυρί ου δεύ τερον. διὰ τοῦ το ἐ κά λουν τὴ ν ἐ κκλησί αν παρθέ νον,
4.0.22.5
οὔ πω γὰ ρ ἔ φθαρτο ἀ κοαῖ ς ματαί αις: ἄ ρχεται δὲ ὁ Θεβουθις διὰ τὸ μὴ γενέ σθαι αὐ τὸ ν ἐ πί σκοπον ὑ ποφθεί ρειν ἀ πὸ τῶ ν ἑ πτὰ αἱ ρέ σεων, ὧ ν καὶ αὐ τὸ ς ἦ ν, ἐ ν τῷ λαῷ, ἀ φ̓ ὧ ν Σί μων, ὅ θεν Σιμωνιανοί, καὶ Κλεό βιος, ὅ θεν Κλεοβιηνοί, καὶ Δοσί θεος, ὅ θεν Λοσιθιανοί, καὶ Γορθαῖ ος, ὅ θεν Γοραθηνοί, καὶ Μασβωθεοι. ἀ πὸ τού των Μενανδριανισταὶ καὶ Μαρκιανισταὶ καὶ Καρποκρατιανοὶ καὶ Οὐ αλεντινιανοὶ καὶ Βασιλειδιανοὶ καὶ Σατορνιλιανοὶ ἕ καστος ἰ δί ως καὶ ἑ τεροί ως ἰ δί αν δό ξαν παρεισηγά γοσαν,
4.0.22.6
ἀ πὸ τού των ψευδό χριστοι, ψευδοπροφῆ ται, ψευδαπό στολοι, οἵ τινες ἐ μέ ρισαν τὴ ν ἕ νωσιν τῆ ς ἐ κκλησί ας φθοριμαί οις λό γοις κατὰ τοῦ θεοῦ καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐ τοῦ.”
4.0.22.7
̓́ Ετι δ̓ ὁ αὐ τὸ ς καὶ τὰ ς πά λαι γεγενημέ νας παρὰ̓ Ιουδαί οις αἱ ρέ σεις ἱ στορεῖ λέ γων:“ ἦ σαν δὲ γνῶ μαι διά φοροι ἐ ν τῇ περιτομῇ ἐ ν υἱ οῖ ς̓ Ισραηλιτῶ ν κατὰ τῆ ς φυλῆ ς̓ Ιού δα καὶ τοῦ Χριστοῦ αὗ ται:̓ Εσσαῖ οι Γαλιλαῖ οἱ Ημεροβαπτισταὶ Μασβωθεοι Σαμαρεῖ ται Σαδδουκαῖ οι Φαρισαῖ οι.”
4.0.22.8
Καὶ ἕ τερα δὲ πλεῖ στα γρά φει, ὧ ν ἐ κ μέ ρους ἤ δη πρό τερον ἐ μνημονεύ σαμεν, οἰ κεί ως τοῖ ς καιροῖ ς τὰ ς ἱ στορί ας παραθέ μενοι, ἔ κ τε τοῦ καθ̓̔ Εβραί ους εὐ αγγελί ου καὶ τοῦ Συριακοῦ καὶ ἰ δί ως ἐ κ τῆ ς̔ Εβραΐ δος διαλέ κτου τινὰ τί θησιν, ἐ μφαί νων ἐ ξ̔ Εβραί ων ἑ αυτὸ ν πεπιστευκέ ναι, καὶ ἄ λλα δὲ ὡ ς ἐ ξ̓ Ιουδαϊ κῆ ς ἀ γρά φου παραδό σεως μνημονεύ ει.
4.0.22.9
οὐ μό νος δὲ οὗ τος, καὶ Εἰ ρηναῖ ος δὲ καὶ ὁ πᾶ ς τῶ ν ἀ ρχαί ων χορὸ ς πανά ρετον Σοφί αν τὰ ς Σολομῶ νος Παροιμί ας ἐ κά λουν. καὶ περὶ τῶ ν λεγομέ νων δὲ ἀ ποκρύ φων διαλαμβά νων, ἐ πὶ τῶ ν αὐ τοῦ χρό νων πρό ς τινων αἱ ρετικῶ ν ἀ ναπεπλά σθαι τινὰ τού των ἱ στορεῖ. ἀ λλὰ γὰ ρ ἐ φ̓ ἕ τερον ἤ δη μεταβατέ ον.
4.0.23.1
Καὶ πρῶ τό ν γε περὶ Διονυσί ου φατέ ον ὅ τι τε τῆ ς ἐ ν Κορί νθῳ παροικί ας τὸ ν τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς ἐ γκεχεί ριστο θρό νον, καὶ ὡ ς τῆ ς ἐ νθέ ου φιλοπονί ας οὐ μό νοις τοῖ ς ὑ π̓ αὐ τό ν, ἀ λλ̓ ἤ δη καὶ τοῖ ς ἐ πὶ τῆ ς ἀ λλοδαπῆ ς ἀ φθό νως ἐ κοινώ νει, χρησιμώ τατον ἅ πασιν ἑ αυτὸ ν καθιστὰ ς ἐ ν αἷ ς ὑ πετυποῦ το καθολικαῖ ς πρὸ ς τὰ ς ἐ κκλησί ας
4.0.23.2
ἐ πιστολαῖ ς: ὧ ν ἐ στιν ἡ μὲ ν πρὸ ς Λακεδαιμονί ους ὀ ρθοδοξί ας κατηχητικὴ εἰ ρή νης τε καὶ ἑ νώ σεως ὑ ποθετική, ἡ δὲ πρὸ ς̓ Αθηναί ους διεγερτικὴ πί στεως καὶ τῆ ς κατὰ τὸ εὐ αγγέ λιον πολιτεί ας, ἧ ς ὀ λιγωρή σαντας ἐ λέ γχει ὡ ς ἂ ν μικροῦ δεῖ ν ἀ ποστά ντας τοῦ λό γου ἐ ξ οὗ περ τὸ ν προεστῶ τα αὐ τῶ ν Πού πλιον μαρτυρῆ σαι κατὰ τοὺ ς τό τε συνέ βη διωγμού ς.
4.0.23.3
Κοδρά του δὲ μετὰ τὸ ν μαρτυρή σαντα Πού πλιον καταστά ντος αὐ τῶ ν ἐ πισκό που μέ μνηται, ἐ πιμαρτυρῶ ν ὡ ς διὰ τῆ ς αὐ τοῦ σπουδῆ ς ἐ πισυναχθέ ντων καὶ τῆ ς πί στεως ἀ ναζωπύ ρησιν εἰ ληχό των: δηλοῖ δ̓ ἐ πὶ τού τοις ὡ ς καὶ Διονύ σιος ὁ̓ Αρεοπαγί της ὑ πὸ τοῦ ἀ ποστό λου Παύ λου προτραπεὶ ς ἐ πὶ τὴ ν πί στιν κατὰ τὰ ἐ ν ταῖ ς Πρά ξεσιν δεδηλωμέ να, πρῶ τος τῆ ς̓ Αθή νησι παροικί ας τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν ἐ γκεχεί ριστο.
4.0.23.4
ἄ λλη δ̓ ἐ πιστολή τις αὐ τοῦ πρὸ ς Νικομηδέ ας φέ ρεται, ἐ ν ᾗ τὴ ν Μαρκί ωνος αἵ ρεσιν πολεμῶ ν τῷ τῆ ς ἀ ληθεί ας παρί σταται κανό νι.
4.0.23.5
καὶ τῇ ἐ κκλησί ᾳ δὲ τῇ παροικού σῃ Γό ρτυναν ἅ μα ταῖ ς λοιπαῖ ς κατὰ Κρή την παροικί αις ἐ πιστεί λας, Φί λιππον ἐ πί σκοπον αὐ τῶ ν ἀ ποδέ χεται ἅ τε δὴ ἐ πὶ πλεί σταις μαρτυρουμέ νης ἀ νδραγαθί αις τῆ ς ὑ π̓ αὐ τὸ ν ἐ κκλησί ας, τή ν τε τῶ ν αἱ ρετικῶ ν διαστροφὴ ν ὑ πομιμνή σκει φυλά ττεσθαι.
4.0.23.6
καὶ τῇ ἐ κκλησί ᾳ δὲ τῇ παροικού σᾔ Αμαστριν ἅ μα ταῖ ς κατὰ Πό ντον ἐ πιστεί λας, Βακχυλί δου μὲ ν καὶ̓ Ελπί στου ὡ ς ἂ ν αὐ τὸ ν ἐ πὶ τὸ γρά ψαι προτρεψά ντων μέ μνηται, γραφῶ ν τε θεί ων ἐ ξηγή σεις παρατέ θειται, ἐ πί σκοπον αὐ τῶ ν ὀ νό ματι Πά λμαν ὑ ποσημαί νων: πολλὰ δὲ περὶ γά μου καὶ ἁ γνεί ας τοῖ ς αὐ τοῖ ς παραινεῖ, καὶ τοὺ ς ἐ ξ οἵ ας δ̓ οὖ ν ἀ ποπτώ σεως, εἴ τε πλημμελεί ας εἴ τε μὴ ν αἱ ρετικῆ ς πλά νης, ἐ πιστρέ φοντας δεξιοῦ σθαι προστά ττει.
4.0.23.7
ταύ ταις ἄ λλη ἐ γκατεί λεκται πρὸ ς Κνωσί ους ἐ πιστολή, ἐ ν ᾗ Πινυτὸ ν τῆ ς παροικί ας ἐ πί σκοπον παρακαλεῖ μὴ βαρὺ φορτί ον ἐ πά ναγκες τὸ περὶ ἁ γνεί ας τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς ἐ πιτιθέ ναι, τῆ ς δὲ τῶ ν πολλῶ ν καταστοχά ζεσθαι ἀ σθενεί ας:
4.0.23.8
πρὸ ς ἣ ν ὁ Πινυτὸ ς ἀ ντιγρά φων, θαυμά ζει μὲ ν καὶ ἀ ποδέ χεται τὸ ν Διονύ σιον, ἀ ντιπαρακαλεῖ δὲ στερροτέ ρας ἤ δη ποτὲ μεταδιδό ναι τροφῆ ς, τελειοτέ ροις γρά μμασιν εἰ ς αὖ θις τὸ ν παῤ αὐ τῷ λαὸ ν ὑ ποθρέ ψαντα, ὡ ς μὴ διὰ τέ λους τοῖ ς γαλακτώ δεσιν ἐ νδιατρί βοντες λό γοις τῇ νηπιώ δει ἀ γωγῇ λά θοιεν καταγηρά σαντες: δἰ ἧ ς ἐ πιστολῆ ς καὶ ἡ τοῦ Πινυτοῦ περὶ τὴ ν πί στιν ὀ ρθοδοξί α τε καὶ φροντὶ ς τῆ ς τῶ ν ὑ πηκό ων ὠ φελεί ας τό τε λό γιον καὶ ἡ περὶ τὰ θεῖ α σύ νεσις ὡ ς δἰ
4.0.23.9
ἀ κριβεστά της ἀ ναδεί κνυται εἰ κό νος.̓́ Ετι τοῦ Διονυσί ου καὶ πρὸ ς̔ Ρωμαί ους ἐ πιστολὴ φέ ρεται, ἐ πισκό πῳ τῷ τό τε Σωτῆ ρι προσφωνοῦ σα: ἐ ξ ἧ ς οὐ δὲ ν οἷ ον τὸ καὶ παραθέ σθαι λέ ξεις δἰ ὧ ν τὸ μέ χρι τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς διωγμοῦ φυλαχθὲ ν̔ Ρωμαί ων ἔ θος ἀ ποδεχό μενος ταῦ τα γρά φει:“ ἐ ξ
4.0.23.10
ἀ ρχῆ ς γὰ ρ ὑ μῖ ν ἔ θος ἐ στὶ ν τοῦ το, πά ντας μὲ ν ἀ δελφοὺ ς ποικί λως εὐ εργετεῖ ν ἐ κκλησί αις τε πολλαῖ ς ταῖ ς κατὰ πᾶ σαν πό λιν ἐ φό δια πέ μπειν, ὧ δε μὲ ν τὴ ν τῶ ν δεομέ νων πενί αν ἀ ναψύ χοντας, ἐ ν μετά λλοις δὲ ἀ δελφοῖ ς ὑ πά ρχουσιν ἐ πιχορηγοῦ ντας δἰ ὧ ν πέ μπετε ἀ ρχῆ θεν ἐ φοδί ων πατροπαρά δοτον ἔ θος̔ Ρωμαί ων̔ Ρωμαῖ οι φυλά ττοντες, ὃ οὐ μό νον διατετή ρηκεν ὁ μακά ριος ὑ μῶ ν ἐ πί σκοπος Σωτή ρ, ἀ λλὰ καὶ ηὔ ξηκεν, ἐ πιχορηγῶ ν μὲ ν τὴ ν διαπεμπομέ νην δαψί λειαν τὴ ν εἰ ς τοὺ ς ἁ γί ους, λό γοις δὲ μακαρί οις τοὺ ς ἀ νιό ντας ἀ δελφού ς, ὡ ς τέ κνα πατὴ ρ φιλό στοργος, παρακαλῶ ν.”
4.0.23.11
̓ Εν αὐ τῇ δὲ ταύ τῃ καὶ τῆ ς Κλή μεντος πρὸ ς Κορινθί ους μέ μνηται ἐ πιστολῆ ς, δηλῶ ν ἀ νέ καθεν ἐ ξ ἀ ρχαί ου ἔ θους ἐ πὶ τῆ ς ἐ κκλησί ας τὴ ν ἀ νά γνωσιν αὐ τῆ ς ποιεῖ σθαι: λέ γει γοῦ ν:“ τὴ ν σή μερον οὖ ν κυριακὴ ν ἁ γί αν ἡ μέ ραν διηγά γομεν, ἐ ν ᾗ ἀ νέ γνωμεν ὑ μῶ ν τὴ ν ἐ πιστολή ν, ἣ ν ἕ ξομεν ἀ εί ποτε ἀ ναγινώ σκοντες νουθετεῖ σθαι, ὡ ς καὶ τὴ ν προτέ ραν ἡ μῖ ν διὰ Κλή μεντος γραφεῖ σαν.”
4.0.23.12
̓́ Ετι δ̓ ὁ αὐ τὸ ς καὶ περὶ τῶ ν ἰ δί ων ἐ πιστολῶ ν ὡ ς ῥ ᾳ διουργηθεισῶ ν ταῦ τά φησιν:“ ἐ πιστολὰ ς γὰ ρ ἀ δελφῶ ν ἀ ξιωσά ντων με γρά ψαι ἔ γραψα. καὶ ταύ τας οἱ τοῦ διαβό λου ἀ πό στολοι ζιζανί ων γεγέ μικαν, ἃ μὲ ν ἐ ξαιροῦ ντες, ἃ δὲ προστιθέ ντες: οἷ ς τὸ οὐ αὶ κεῖ ται. οὐ θαυμαστὸ ν ἄ ρα εἰ καὶ τῶ ν κυριακῶ ν ῥ ᾳ διουργῆ σαί τινες ἐ πιβέ βληνται γραφῶ ν, ὁ πό τε καὶ ταῖ ς οὐ τοιαύ ταις ἐ πιβεβουλεύ κασιν.”
4.0.23.13
Καὶ ἄ λλη δέ τις παρὰ ταύ τας ἐ πιστολὴ τοῦ Διονυσί ου φέ ρεται Χρυσοφό ρᾳ πιστοτά τῃ ἀ δελφῇ ἐ πιστεί λαντος, ᾗ τὰ κατά λληλα γρά φων, τῆ ς προσηκού σης καὶ αὐ τῇ μετεδί δου λογικῆ ς τροφῆ ς. καὶ τὰ μὲ ν τοῦ Διονυσί ου τοσαῦ τα.
4.0.24.1
Τοῦ δὲ Θεοφί λου, ὃ ν τῆ ς̓ Αντιοχέ ων ἐ κκλησί ας ἐ πί σκοπον δεδηλώ καμεν, τρί α τὰ πρὸ ς Αὐ τό λυκον στοιχειώ δη φέ ρεται συγγρά μματα, καὶ ἄ λλο Πρὸ ς τὴ ν αἵ ρεσιν̔ Ερμογέ νους τὴ ν ἐ πιγραφὴ ν ἔ χον, ἐ ν ᾧ ἐ κ τῆ ς̓ Αποκαλύ ψεως̓ Ιωά ννου κέ χρηται μαρτυρί αις: καὶ ἕ τερα δέ τινα κατηχητικὰ αὐ τοῦ φέ ρεται βιβλί α. τῶ ν γε μὴ ν αἱ ρετικῶ ν οὐ χεῖ ρον καὶ τό τε ζιζανί ων δί κην λυμαινομέ νων τὸ ν εἰ λικρινῆ τῆ ς ἀ ποστολικῆ ς διδασκαλί ας σπό ρον, οἱ πανταχό σε τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ποιμέ νες, ὥ σπερ τινὰ ς θῆ ρας ἀ γρί ους τῶ ν Χριστοῦ προβά των ἀ ποσοβοῦ ντες, αὐ τοὺ ς ἀ νεῖ ργον τοτὲ μὲ ν ταῖ ς πρὸ ς τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς νουθεσί αις καὶ παραινέ σεσιν, τοτὲ δὲ πρὸ ς αὐ τοὺ ς γυμνό τερον ἀ ποδυό μενοι, ἀ γρά φοις τε εἰ ς πρό σωπον ζητή σεσι καὶ ἀ νατροπαῖ ς, ἤ δη δὲ καὶ δἰ ἐ γγρά φων ὑ πομνημά των τὰ ς δό ξας αὐ τῶ ν ἀ κριβεστά τοις ἐ λέ γχοις διευθύ νοντες. ὅ γέ τοι Θεό φιλος σὺ ν τοῖ ς ἄ λλοις κατὰ τού των στρατευσά μενος δῆ λό ς ἐ στιν ἀ πό τινος οὐ κ ἀ γεννῶ ς αὐ τῷ κατὰ Μαρκί ωνος πεπονημέ νου λό γου, ὃ ς καὶ αὐ τὸ ς μεθ̓ ὧ ν ἄ λλων εἰ ρή καμεν εἰ ς ἔ τι νῦ ν διασέ σωσται. τοῦ τον μὲ ν οὖ ν ἕ βδομος ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων τῆ ς̓ Αντιοχέ ων ἐ κκλησί ας διαδέ χεται Μαξιμῖ νος.
4.0.25.1
Φί λιππό ς γε μή ν, ὃ ν ἐ κ τῶ ν Διονυσί ου φωνῶ ν τῆ ς ἐ ν Γορτύ νῃ παροικί ας ἐ πί σκοπον ἔ γνωμεν, πά νυ γε σπουδαιό τατον πεποί ηται καὶ αὐ τὸ ς κατὰ Μαρκί ωνος λό γον, Εἰ ρηναῖ ό ς τε ὡ σαύ τως καὶ Μό δεστος, ὃ ς καὶ διαφερό ντως παρὰ τοὺ ς ἄ λλους τὴ ν τοῦ ἀ νδρὸ ς εἰ ς ἔ κδηλον τοῖ ς πᾶ σιν κατεφώ ρασε πλά νην, καὶ ἄ λλοι δὲ πλεί ους, ὧ ν παρὰ πλεί στοις τῶ ν ἀ δελφῶ ν εἰ ς ἔ τι νῦ ν οἱ πό νοι διαφυλά ττονται.
4.0.26.1
̓ Επὶ τῶ νδε καὶ Μελί των τῆ ς ἐ ν Σά ρδεσιν παροικί ας ἐ πί σκοπος̓ Απολινά ριό ς τε τῆ ς ἐ ν̔ Ιεραπό λει διαπρεπῶ ς ἤ κμαζον, οἳ καὶ τῷ δηλωθέ ντι κατὰ τοὺ ς χρό νους̔ Ρωμαί ων βασιλεῖ λό γους ὑ πὲ ρ τῆ ς πί στεως ἰ δί ως ἑ κά τερος ἀ πολογί ας προσεφώ νησαν.
4.0.26.2
τού των εἰ ς ἡ μετέ ραν γνῶ σιν ἀ φῖ κται τὰ ὑ ποτεταγμέ να: Μελί τωνος, τὰ Περὶ τοῦ πά σχα δύ ο καὶ τὸ Περὶ πολιτεί ας καὶ προφητῶ ν καὶ ὁ Περὶ ἐ κκλησί ας καὶ ὁ Περὶ κυριακῆ ς λό γος, ἔ τι δὲ ὁ Περὶ πί στεως ἀ νθρώ που καὶ ὁ Περὶ πλά σεως, καὶ ὁ Περὶ ὑ πακοῆ ς πί στεως καὶ Περὶ αἰ σθητηρί ων καὶ πρὸ ς τού τοις ὁ Περὶ ψυχῆ ς καὶ σώ ματος ηνενοις καὶ ὁ Περὶ λουτροῦ καὶ Περὶ ἀ ληθεί ας καὶ Περὶ πί στεως καὶ γενέ σεως Χριστοῦ καὶ λό γος αὐ τοῦ προφητεί ας καὶ Περὶ ψυχῆ ς καὶ σώ ματος καὶ ὁ Περὶ φιλοξενί ας καὶ ἡ Κλεὶ ς καὶ τὰ Περὶ τοῦ διαβό λου καὶ τῆ ς̓ Αποκαλύ ψεως̓ Ιωά ννου καὶ ὁ Περὶ ἐ νσωμά του θεοῦ, ἐ πὶ πᾶ σι καὶ τὸ Πρὸ ς̓ Αντωνῖ νον βιβλί διον.
4.0.26.3
̓ Εν μὲ ν οὖ ν τῷ Περὶ τοῦ πά σχα τὸ ν χρό νον καθ̓ ὃ ν συνέ ταττεν, ἀ ρχό μενος σημαί νει ἐ ν τού τοις:“ ἐ πὶ Σερουιλλί ου Παύ λου ἀ νθυπά του τῆ ς̓ Ασί ας, ᾧ Σά γαρις καιρῷ ἐ μαρτύ ρησεν, ἐ γέ νετο ζή τησις πολλὴ ἐ ν Λαοδικεί ᾳ περὶ τοῦ πά σχα, ἐ μπεσό ντος κατὰ καιρὸ ν ἐ ν ἐ κεί ναις ταῖ ς ἡ μέ ραις, καὶ ἐ γρά φη ταῦ τα.”
4.0.26.4
τού του δὲ τοῦ λό γου μέ μνηται Κλή μης ὁ̓ Αλεξανδρεὺ ς ἐ ν ἰ δί ῳ Περὶ τοῦ πά σχα λό γῳ, ὃ ν ὡ ς ἐ ξ αἰ τί ας τῆ ς τοῦ Μελί τωνος γραφῆ ς φησιν ἑ αυτὸ ν συντά ξαι. ἐ ν δὲ τῷ πρὸ ς τὸ ν αὐ τοκρά τορα βιβλί ῳ τοιαῦ τά τινα καθ̓ ἡ μῶ ν ἐ π̓ αὐ τοῦ γεγονέ ναι ἱ στορεῖ:“ τὸ
4.0.26.5
γὰ ρ οὐ δεπώ ποτε γενό μενον, νῦ ν διώ κεται τὸ τῶ ν θεοσεβῶ ν γέ νος καινοῖ ς ἐ λαυνό μενον δό γμασιν κατὰ τὴ ν̓ Ασί αν. οἱ γὰ ρ ἀ ναιδεῖ ς συκοφά νται καὶ τῶ ν ἀ λλοτρί ων ἐ ρασταὶ τὴ ν ἐ κ τῶ ν διαταγμά των ἔ χοντες ἀ φορμή ν, φανερῶ ς λῃ στεύ ουσι, νύ κτωρ καὶ μεθ̓ ἡ μέ ραν διαρπά ζοντες τοὺ ς μηδὲ ν ἀ δικοῦ ντας.”
4.0.26.6
καὶ μεθ̓ ἕ τερά φησιν:“ καὶ εἰ μὲ ν σοῦ κελεύ σαντος τοῦ το πρά ττεται, ἔ στω καλῶ ς γινό μενον: δί καιος γὰ ρ βασιλεὺ ς οὐ κ ἂ ν ἀ δί κως βουλεύ σαιτο πώ ποτε, καὶ ἡ μεῖ ς ἡ δέ ως φέ ρομεν τοῦ τοιού του θανά του τὸ γέ ρας: ταύ την δέ σοι μό νην προσφέ ρομεν δέ ησιν ἵ να αὐ τὸ ς πρό τερον ἐ πιγνοὺ ς τοὺ ς τῆ ς τοιαύ της φιλονεικί ας ἐ ργά τας, δικαί ως κρί νειας εἰ ἄ ξιοι θανά του καὶ τιμωρί ας ἢ σωτηρί ας καὶ ἡ συχί ας εἰ σί ν. εἰ δὲ καὶ παρὰ σοῦ μὴ εἴ η ἡ βουλὴ αὕ τη καὶ τὸ καινὸ ν τοῦ το διά ταγμα, ὃ μηδὲ κατὰ βαρβά ρων πρέ πει πολεμί ων, πολὺ μᾶ λλον δεό μεθά σου μὴ περιιδεῖ ν ἡ μᾶ ς ἐ ν τοιαύ τῃ δημώ δει λεηλασί ᾳ.”
4.0.26.7
τού τοις αὖ θις ἐ πιφέ ρει λέ γων:“ ἡ γὰ ρ καθ̓ ἡ μᾶ ς φιλοσοφί α πρό τερον μὲ ν ἐ ν βαρβά ροις ἤ κμασεν, ἐ πανθή σασα δὲ τοῖ ς σοῖ ς ἔ θνέ σιν κατὰ τὴ ν Αὐ γού στου τοῦ σοῦ προγό νου μεγά λην ἀ ρχή ν, ἐ γενή θη μά λιστα τῇ σῇ βασιλεί ᾳ αἴ σιον ἀ γαθό ν. ἔ κτοτε γὰ ρ εἰ ς μέ γα καὶ λαμπρὸ ν τὸ̔ Ρωμαί ων ηὐ ξή θη κρά τος: οὗ σὺ διά δοχος εὐ κταῖ ος γέ γονά ς τε καὶ ἔ σῃ μετὰ τοῦ παιδό ς, φυλά σσων τῆ ς βασιλεί ας τὴ ν σύ ντροφον καὶ συναρξαμέ νην Αὐ γού στῳ φιλοσοφί αν, ἣ ν καὶ οἱ πρό γονοί σου πρὸ ς ταῖ ς ἄ λλαις θρῃ σκεί αις ἐ τί μησαν,
4.0.26.8
καὶ τοῦ το μέ γιστον τεκμή ριον τοῦ πρὸ ς ἀ γαθοῦ τὸ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς λό γον συνακμά σαι τῇ καλῶ ς ἀ ρξαμέ νῃ βασιλεί ᾳ, ἐ κ τοῦ μηδὲ ν φαῦ λον ἀ πὸ τῆ ς Αὐ γού στου ἀ ρχῆ ς ἀ παντῆ σαι, ἀ λλὰ τοὐ ναντί ον ἅ παντα λαμπρὰ καὶ ἔ νδοξα κατὰ τὰ ς πά ντων εὐ χά ς.
4.0.26.9
μό νοι πά ντων, ἀ ναπεισθέ ντες ὑ πό τινων βασκά νων ἀ νθρώ πων, τὸ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς ἐ ν διαβολῇ καταστῆ σαι λό γον ἠ θέ λησαν Νέ ρων καὶ Δομετιανό ς, ἀ φ̓ ὧ ν καὶ τὸ τῆ ς συκοφαντί ας ἀ λό γῳ συνηθεί ᾳ περὶ τοὺ ς τοιού τους ῥ υῆ ναι συμβέ βηκεν
4.0.26.10
ψεῦ δος: ἀ λλὰ τὴ ν ἐ κεί νων ἄ γνοιαν οἱ σοὶ εὐ σεβεῖ ς πατέ ρες ἐ πηνωρθώ σαντο, πολλά κις πολλοῖ ς ἐ πιπλή ξαντες ἐ γγρά φως, ὅ σοι περὶ τού των νεωτερί σαι ἐ τό λμησαν: ἐ ν οἷ ς ὁ μὲ ν πά ππος σοὑ Αδριανὸ ς πολλοῖ ς μὲ ν καὶ ἄ λλοις, καὶ Φουνδανῷ δὲ τῷ ἀ νθυπά τῳ, ἡ γουμέ νῳ δὲ τῆ ς̓ Ασί ας, γρά φων φαί νεται, ὁ δὲ πατή ρ σου, καὶ σοῦ τὰ σύ μπαντα διοικοῦ ντος αὐ τῷ, ταῖ ς πό λεσι περὶ τοῦ μηδὲ ν νεωτερί ζειν περὶ ἡ μῶ ν ἔ γραψεν, ἐ ν οἷ ς καὶ πρὸ ς Λαρισαί ους καὶ πρὸ ς Θεσσαλονικεῖ ς καὶ̓ Αθηναί ους καὶ πρὸ ς πά ντας̔́ Ελληνας.
4.0.26.11
σὲ δὲ καὶ μᾶ λλον περὶ τού των τὴ ν αὐ τὴ ν ἐ κεί νοις ἔ χοντα γνώ μην καὶ πολύ γε φιλανθρωποτέ ραν καὶ φιλοσοφωτέ ραν, πεπεί σμεθα πά ντα πρά σσειν ὅ σα σου δεό μεθα.”
4.0.26.12
̓ Αλλὰ ταῦ τα μὲ ν ἐ ν τῷ δηλωθέ ντι τέ θειται λό γῳ: ἐ ν δὲ ταῖ ς γραφεί σαις αὐ τῷ̓ Εκλογαῖ ς ὁ αὐ τὸ ς κατὰ τὸ προοί μιον ἀ ρχό μενος τῶ ν ὁ μολογουμέ νων τῆ ς παλαιᾶ ς διαθή κης γραφῶ ν ποιεῖ ται κατά λογον: ὃ ν καὶ ἀ ναγκαῖ ον ἐ νταῦ θα καταλέ ξαι, γρά φει δὲ οὕ τως:“ Μελί των
4.0.26.13
̓ Ονησί μῳ τῷ ἀ δελφῷ χαί ρειν. ἐ πειδὴ πολλά κις ἠ ξί ωσας, σπουδῇ τῇ πρὸ ς τὸ ν λό γον χρώ μενος, γενέ σθαι σοι ἐ κλογὰ ς ἔ κ τε τοῦ νό μου καὶ τῶ ν προφητῶ ν περὶ τοῦ σωτῆ ρος καὶ πά σης τῆ ς πί στεως ἡ μῶ ν, ἔ τι δὲ καὶ μαθεῖ ν τὴ ν τῶ ν παλαιῶ ν βιβλί ων ἐ βουλή θης ἀ κρί βειαν πό σα τὸ ν ἀ ριθμὸ ν καὶ ὁ ποῖ α τὴ ν τά ξιν εἶ εν, ἐ σπού δασα τὸ τοιοῦ το πρᾶ ξαι, ἐ πιστά μενό ς σου τὸ σπουδαῖ ον περὶ τὴ ν πί στιν καὶ φιλομαθὲ ς περὶ τὸ ν λό γον ὅ τι τε μά λιστα πά ντων πό θῳ τῷ πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν ταῦ τα προκρί νεις, περὶ τῆ ς αἰ ωνί ου σωτηρί ας ἀ γωνιζό μενος.
4.0.26.14
ἀ νελθὼ ν οὖ ν εἰ ς τὴ ν ἀ νατολὴ ν καὶ ἕ ως τοῦ τό που γενό μενος ἔ νθα ἐ κηρύ χθη καὶ ἐ πρά χθη, καὶ ἀ κριβῶ ς μαθὼ ν τὰ τῆ ς παλαιᾶ ς διαθή κης βιβλί α, ὑ ποτά ξας ἔ πεμψά σοι: ὧ ν ἐ στι τὰ ὀ νό ματα: Μωυσέ ως πέ ντε, Γέ νεσις̓́ Εξοδος̓ Αριθμοὶ Λευιτικὸ ν Δευτερονό μιον,̓ Ιησοῦ ς Ναυῆ, Κριταί,̔ Ρού θ, Βασιλειῶ ν τέ σσαρα, Παραλειπομέ νων δύ ο, Ψαλμῶ ν Δαυί δ, Σολομῶ νος Παροιμί αι ἡ καὶ Σοφί α,̓ Εκκλησιαστή ς,̓͂ Αισμἀ Αισμά των,̓ Ιώ β, Προφητῶ ν̔ Ησαΐ οὑ Ιερεμί ου τῶ ν δώ δεκα ἐ ν μονοβί βλῳ Δανιή λ,̓ Ιεζεκιή λ,̓́ Εσδρας: ἐ ξ ὧ ν καὶ τὰ ς ἐ κλογὰ ς ἐ ποιησά μην, εἰ ς ἓ ξ βιβλί α διελώ ν.” καὶ τὰ μὲ ν τοῦ Μελί τωνος τοσαῦ τα.
4.0.27.1
Τοῦ δ̓̓ Απολιναρί ου πολλῶ ν παρὰ πολλοῖ ς σῳ ζομέ νων τὰ εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ λθό ντα ἐ στὶ ν τά δε: λό γος ὁ πρὸ ς τὸ ν προειρημέ νον βασιλέ α καὶ Πρὸ ς̔́ Ελληνας συγγρά μματα πέ ντε καὶ Περὶ ἀ ληθεί ας α β καὶ Πρὸ ς̓ Ιουδαί ους α β καὶ ἃ μετὰ ταῦ τα συνέ γραψε κατὰ τῆ ς τῶ ν Φρυγῶ ν αἱ ρέ σεως, μετ̓ οὐ πολὺ ν καινοτομηθεί σης χρό νον, τό τε γε μὴ ν ὥ σπερ ἐ κφύ ειν ἀ ρχομέ νης, ἔ τι τοῦ Μοντανοῦ ἅ μα ταῖ ς αὐ τοῦ ψευδοπροφή τισιν ἀ ρχὰ ς τῆ ς παρεκτροπῆ ς ποιουμέ νου.
4.0.28.1
Καὶ Μουσανοῦ δέ, ὃ ν ἐ ν τοῖ ς φθά σασιν κατελέ ξαμεν, φέ ρεταί τις ἐ πιστρεπτικώ τατος λό γος, πρό ς τινας αὐ τῷ γραφεὶ ς ἀ δελφοὺ ς ἀ ποκλί ναντας ἐ πὶ τὴ ν τῶ ν λεγομέ νων̓ Εγκρατιτῶ ν αἵ ρεσιν, ἄ ρτι τό τε φύ ειν ἀ ρχομέ νην ξέ νην τε καὶ φθοριμαί αν ψευδοδοξί αν εἰ σά γουσαν τῷ βί ῳ:
4.0.29.1
ἧ ς παρεκτροπῆ ς ἀ ρχηγὸ ν καταστῆ ναι Τατιανὸ ν λό γος ἔ χει, οὗ μικρῷ πρό σθεν τὰ ς περὶ τοῦ θαυμασί οὐ Ιουστί νου παρατεθεί μεθα λέ ξεις, μαθητὴ ν αὐ τὸ ν ἱ στοροῦ ντες τοῦ μά ρτυρος. δηλοῖ δὲ τοῦ το Εἰ ρηναῖ ος ἐ ν τῷ πρώ τῳ τῶ ν Πρὸ ς τὰ ς αἱ ρέ σεις, ὁ μοῦ τά τε περὶ αὐ τοῦ καὶ τῆ ς κατ̓ αὐ τὸ ν αἱ ρέ σεως οὕ τω γρά φων:
4.0.29.2
“ ἀ πὸ Σατορνί νου καὶ Μαρκί ωνος οἱ καλού μενοἰ Εγκρατεῖ ς ἀ γαμί αν ἐ κή ρυξαν, ἀ θετοῦ ντες τὴ ν ἀ ρχαί αν πλά σιν τοῦ θεοῦ καὶ ἠ ρέ μα κατηγοροῦ ντες τοῦ ἄ ρρεν καὶ θῆ λυ εἰ ς γέ νεσιν ἀ νθρώ πων πεποιηκό τος, καὶ τῶ ν λεγομέ νων παῤ αὐ τοῖ ς ἐ μψύ χων ἀ ποχὴ ν εἰ σηγή σαντο, ἀ χαριστοῦ ντες τῷ πά ντα πεποιηκό τι θεῷ, ἀ ντιλέ γουσί
4.0.29.3
τε τῇ τοῦ πρωτοπλά στου σωτηρί ᾳ. καὶ τοῦ το νῦ ν ἐ ξευρέ θη παῤ αὐ τοῖ ς Τατιανοῦ τινος πρώ τως ταύ την εἰ σενέ γκαντος τὴ ν βλασφημί αν: ὃ ς̓ Ιουστί νου ἀ κροατὴ ς γεγονώ ς, ἐ φ̓ ὅ σον μὲ ν συνῆ ν ἐ κεί νῳ, οὐ δὲ ν ἐ ξέ φηνεν τοιοῦ τον, μετὰ δὲ τὴ ν ἐ κεί νου μαρτυρί αν ἀ ποστὰ ς τῆ ς ἐ κκλησί ας, οἰ ή ματι διδασκά λου ἐ παρθεὶ ς καὶ τυφωθεὶ ς ὡ ς διαφέ ρων τῶ ν λοιπῶ ν, ἴ διον χαρακτῆ ρα διδασκαλεί ου συνεστή σατο, αἰ ῶ νά ς τινας ἀ ορά τους ὁ μοί ως τοῖ ς ἀ πὸ Οὐ αλεντί νου μυθολογή σας γά μον τε φθορὰ ν καὶ πορνεί αν παραπλησί ως Μαρκί ωνι καὶ Σατορνί νῳ ἀ ναγορεύ σας, τῇ δὲ τοῦ̓ Αδὰ μ σωτηρί ᾳ παῤ ἑ αυτοῦ τὴ ν ἀ ντιλογί αν ποιησά μενος.”
4.0.29.4
ταῦ τα μὲ ν ὁ Εἰ ρηναῖ ος τό τε: σμικρῷ δὲ ὕ στερον Σευῆ ρό ς τις τοὔ νομα κρατύ νας τὴ ν προδεδηλωμέ νην αἵ ρεσιν, αἴ τιος τοῖ ς ἐ ξ αὐ τῆ ς ὡ ρμημέ νοις τῆ ς ἀ π̓ αὐ τοῦ παρηγμέ νης Σευηριανῶ ν προσηγορί ας
4.0.29.5
γέ γονεν. χρῶ νται μὲ ν οὖ ν οὗ τοι νό μῳ καὶ προφή ταις καὶ εὐ αγγελί οις, ἰ δί ως ἑ ρμηνεύ οντες τῶ ν ἱ ερῶ ν τὰ νοή ματα γραφῶ ν: βλασφημοῦ ντες δὲ Παῦ λον τὸ ν ἀ πό στολον, ἀ θετοῦ σιν αὐ τοῦ τὰ ς ἐ πιστολά ς, μηδὲ τὰ ς Πρά ξεις τῶ ν ἀ ποστό λων καταδεχό μενοι.
4.0.29.6
ὁ μέ ντοι γε πρό τερος αὐ τῶ ν ἀ ρχηγὸ ς ὁ Τατιανὸ ς συνά φειά ν τινα καὶ συναγωγὴ ν οὐ κ οἶ δ̓ ὅ πως τῶ ν εὐ αγγελί ων συνθεί ς, Τὸ διὰ τεσσά ρων τοῦ το προσωνό μασεν, ὃ καὶ παρά τισιν εἰ ς ἔ τι νῦ ν φέ ρεται: τοῦ δ̓ ἀ ποστό λου φασὶ τολμῆ σαί τινας αὐ τὸ ν μεταφρά σαι φωνά ς, ὡ ς ἐ πιδιορθού μενον αὐ τῶ ν τὴ ν τῆ ς φρά σεως σύ νταξιν.
4.0.29.7
καταλέ λοιπεν δὲ οὗ τος πολύ τι πλῆ θος συγγραμμά των, ὧ ν μά λιστα παρὰ πολλοῖ ς μνημονεύ εται διαβό ητος αὐ τοῦ λό γος ὁ Πρὸ ς̔́ Ελληνας, ἐ ν ᾧ καὶ τῶ ν ἀ νέ καθεν χρό νων μνημονεύ σας, τῶ ν παῤ̔́ Ελλησιν εὐ δοκί μων ἁ πά ντων προγενέ στερον Μωυσέ α τε καὶ τοὺ ς̔ Εβραί ων προφή τας ἀ πέ φηνεν: ὃ ς δὴ καὶ δοκεῖ τῶ ν συγγραμμά των ἁ πά ντων αὐ τοῦ κά λλιστό ς τε καὶ ὠ φελιμώ τατος ὑ πά ρχειν. καὶ τὰ μὲ ν κατὰ τού σδε τοιαῦ τα ἦ ν.
4.0.30.1
̓ Επὶ δὲ τῆ ς αὐ τῆ ς βασιλεί ας, πληθυουσῶ ν τῶ ν αἱ ρέ σεων ἐ πὶ τῆ ς Μέ σης τῶ ν ποταμῶ ν, Βαρδησά νης, ἱ κανώ τατό ς τις ἀ νὴ ρ ἔ ν τε τῇ Σύ ρων φωνῇ διαλεκτικώ τατος, πρὸ ς τοὺ ς κατὰ Μαρκί ωνα καὶ τινας ἑ τέ ρους διαφό ρων προϊ σταμέ νους δογμά των διαλό γους συστησά μενος τῇ οἰ κεί ᾳ παρέ δωκεν γλώ ττῃ τε καὶ γραφῇ μετὰ καὶ πλεί στων ἑ τέ ρων αὐ τοῦ συγγραμμά των: οὓ ς οἱ γνώ ριμοἱ πλεῖ στοι δὲ ἦ σαν αὐ τῷ δυνατῶ ς τῷ λό γῳ παρισταμέ νᾠ ἐ πὶ τὴ ν̔ Ελλή νων ἀ πὸ τῆ ς Σύ ρων μεταβεβλή κασι φωνῆ ς:
4.0.30.2
ἐ ν οἷ ς ἐ στιν καὶ ὁ πρὸ ς̓ Αντωνῖ νον ἱ κανώ τατος αὐ τοῦ Περὶ εἱ μαρμέ νης διά λογος ὅ σα τε ἄ λλα φασὶ ν αὐ τὸ ν προφά σει τοῦ τό τε διωγμοῦ συγγρά ψαι.
4.0.30.3
ἦ ν δ̓ οὗ τος πρό τερον τῆ ς κατὰ Οὐ αλεντῖ νον σχολῆ ς, καταγνοὺ ς δὲ ταύ της πλεῖ στά τε τῆ ς κατὰ τοῦ τον μυθοποιί ας ἀ πελέ γξας, ἐ δό κει μέ ν πως αὐ τὸ ς ἑ αυτῷ ἐ πὶ τὴ ν ὀ ρθοτέ ραν γνώ μην μετατεθεῖ σθαι, οὐ μὴ ν καὶ παντελῶ ς γε ἀ περρύ ψατο τὸ ν τῆ ς παλαιᾶ ς αἱ ρέ σεως ῥ ύ πον.̓ Εν τού τῳ γε μὴ ν καὶ ὁ τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας ἐ πί σκοπος Σωτὴ ρ τελευτᾷ.