Ecclesiastical History

Eusebius of Caesarea

Eusebius of Caesarea (eusebius) · Ecclesiast 5 · textus-receptus · More by Eusebius of Caesarea (eusebius)

Choose a text id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/eusebius-of-caesarea" aria-label="More works by Eusebius of Caesarea (eusebius)"> â€”

â‹¯

Primary version Secondary version

Original / primary: Textus receptus

5.0.0.0

τά δε καὶ ἡ πέ μπτη περιέ χει βί βλος τῆ ς̓ Εκκλησιαστικῆ ς ἱ στορί ας Ἅ Οσοι καὶ ὅ πως κατὰ Οὐ ῆ ρον ἐ πὶ τῆ ς Γαλλί ας τὸ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς εὐ σεβεί ας διεξῆ λθον ἀ γῶ να. Β̔ Ως οἱ θεοφιλεῖ ς μά ρτυρες τοὺ ς ἐ ν τῷ διωγμῷ διαπεπτωκό τας ἐ θερά πευον δεξιού μενοι. Γ̔ Οποί α τῷ μά ρτυρἰ Αττά λῳ δἰ ὀ νεί ρου γέ γονεν ἐ πιφά νεια. Δ̔́ Οπως οἱ μά ρτυρες τὸ ν Εἰ ρηναῖ ον δἰ ἐ πιστολῆ ς παρετί θεντο. Ἑ Ως Μά ρκῳ Αὐ ρηλί ῳ Καί σαρι ταῖ ς τῶ ν ἡ μετέ ρων εὐ χαῖ ς οὐ ρανό θεν ὁ θεὸ ς ἐ πακού σας ὗ σεν.* ς Τῶ ν ἐ πὶ̔ Ρώ μης ἐ πισκοπευσά ντων κατά λογος. Ζ̔ Ως καὶ μέ χρι τῶ ν τό τε καιρῶ ν διὰ τῶ ν πιστῶ ν δυνά μεις ἐ νηργοῦ ντο παρά δοξοι. Ἥ Οπως ὁ Εἰ ρηναῖ ος τῶ ν θεί ων μνημονεύ ει γραφῶ ν. Θ Οἱ κατὰ Κό μοδον ἐ πισκοπεύ σαντες. Ι Περὶ Πανταί νου τοῦ φιλοσό φου. ΙΑ Περὶ Κλή μεντος τοῦ̓ Αλεξανδρέ ως. ΙΒ Περὶ τῶ ν ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ πισκό πων. ΙΓ Περὶ̔ Ρό δωνος καὶ ἧ ς ἐ μνημό νευσεν κατὰ Μαρκί ωνα διαφωνί ας. ΙΔ Περὶ τῶ ν κατὰ Φρύ γας ψευδοπροφητῶ ν. ΙΕ Περὶ τοῦ κατὰ Βλά στον ἐ πὶ̔ Ρώ μης γενομέ νου σχί σματος. Ις̔́ Οσα περὶ Μοντανοῦ καὶ τῶ ν μετ̓ αὐ τοῦ ψευδοπροφητῶ ν μνημονεύ εται. ΙΖ Περὶ Μιλτιά δου καὶ ὧ ν συνέ ταξε λό γων. ΙἭ Οσα καὶ̓ Απολλώ νιος τοὺ ς κατὰ Φρύ γας ἀ πή λεγξεν καὶ τί νων ἐ μνημό νευσεν. ΙΘ Σεραπί ωνος περὶ τῆ ς τῶ ν Φρυγῶ ν αἱ ρέ σεως. Κ̔́ Οσα Εἰ ρηναῖ ος τοῖ ς ἐ πὶ̔ Ρώ μης σχισματικοῖ ς ἐ γγρά φως διεί λεκται. ΚἍ Οπως ἐ πὶ̔ Ρώ μης̓ Απολλώ νιος ἐ μαρτύ ρησεν. ΚΒ Τί νες κατὰ τού τους ἐ πί σκοποι ἐ γνωρί ζοντο. ΚΓ Περὶ τοῦ τό τε κινηθέ ντος ἀ μφὶ τοῦ πά σχα ζητή ματος. ΚΔ Περὶ τῆ ς κατὰ τὴ ν̓ Ασί αν διαφωνί ας. ΚἝ Οπως τοῖ ς πᾶ σι μί α ψῆ φος περὶ τοῦ πά σχα συνεφωνή θη. Κς̔́ Οσα τῆ ς Εἰ ρηναί ου φιλοκαλί ας καὶ εἰ ς ἡ μᾶ ς κατῆ λθεν. ΚΖ̔́ Οσα καὶ τῶ ν λοιπῶ ν τῶ ν τηνικά δε συνηκμακό των. ΚΗ Περὶ τῶ ν τὴ ν̓ Αρτέ μωνος αἵ ρεσιν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς προβεβλημέ νων οἷ οί τε τὸ ν τρό πον γεγό νασιν καὶ ὅ πως τὰ ς ἁ γί ας γραφὰ ς διαφθεῖ ραι τετολμή κασιν.

5.0.praef.1

̔ Ο μὲ ν οὖ ν τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας ἐ πί σκοπος Σωτὴ ρ ἐ πὶ ὄ γδοον ἔ τος ἡ γησά μενος τελευτᾷ τὸ ν βί ον: τοῦ τον δωδέ κατος ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων̓ Ελεύ θερος διαδέ χεται, ἔ τος δ̓ ἦ ν ἑ πτακαιδέ κατον αὐ τοκρά τορος̓ Αντωνί νου Οὐ ή ρου: ἐ ν ᾧ κατά τινα μέ ρη τῆ ς γῆ ς σφοδρό τερον ἀ ναρριπισθέ ντος τοῦ καθ̓ ἡ μῶ ν διωγμοῦ, ἐ ξ ἐ πιθέ σεως τῶ ν κατὰ πό λεις δή μων μυριά δας μαρτύ ρων διαπρέ ψαι στοχασμῷ λαβεῖ ν ἔ νεστιν ἀ πὸ τῶ ν καθ̓ ἓ ν ἔ θνος συμβεβηκό των, ἃ καὶ γραφῇ τοῖ ς μετέ πειτα παραδοθῆ ναι, ἀ λή στου μνή μης ὡ ς ἀ ληθῶ ς ἐ πά ξια ὄ ντα, συμβέ βηκεν.

5.0.praef.2

τῆ ς μὲ ν οὖ ν περὶ τού των ἐ ντελεστά της ὑ φηγή σεως τὸ πᾶ ν σύ γγραμμα τῇ τῶ ν μαρτύ ρων ἡ μῖ ν κατατέ τακται συναγωγῇ, οὐ χ ἱ στορικὴ ν αὐ τὸ μό νον, ἀ λλὰ καὶ διδασκαλικὴ ν περιέ χον διή γησιν: ὁ πό σα γέ τοι τῆ ς παρού σης ἔ χοιτο πραγματεί ας, ταῦ τ̓ ἐ πὶ τοῦ παρό ντος ἀ ναλεξά μενος παραθή σομαι.

5.0.praef.3

ἄ λλοι μὲ ν οὖ ν ἱ στορικὰ ς ποιού μενοι διηγή σεις, πά ντως ἂ ν παρέ δωκαν τῇ γραφῇ πολέ μων νί κας καὶ τρό παια κατ̓ ἐ χθρῶ ν στρατηγῶ ν τε ἀ ριστεί ας καὶ ὁ πλιτῶ ν ἀ νδραγαθί ας, αἵ ματι καὶ μυρί οις φό νοις παί δων καὶ πατρί δος καὶ τῆ ς ἄ λλης ἕ νεκεν περιουσί ας μιανθέ ντων:

5.0.praef.4

ὁ δέ γε τοῦ κατὰ θεὸ ν πολιτεύ ματος διηγηματικὸ ς ἡ μῖ ν λό γος τοὺ ς ὑ πὲ ρ αὐ τῆ ς τῆ ς κατὰ ψυχὴ ν εἰ ρή νης εἰ ρηνικωτά τους πολέ μους καὶ τοὺ ς ἐ ν τού τοις ὑ πὲ ρ ἀ ληθεί ας μᾶ λλον ἢ πατρί δος καὶ μᾶ λλον ὑ πὲ ρ εὐ σεβεί ας ἢ τῶ ν φιλτά των ἀ νδρισαμέ νους αἰ ωνί αις ἀ ναγρά ψεται στή λαις, τῶ ν εὐ σεβεί ας ἀ θλητῶ ν τὰ ς ἐ νστά σεις καὶ τὰ ς πολυτλή τους ἀ νδρεί ας τρό παιά τε τὰ κατὰ δαιμό νων καὶ νί κας τὰ ς κατὰ τῶ ν ἀ ορά των ἀ ντιπά λων καὶ τοὺ ς ἐ πὶ πᾶ σι τού τοις στεφά νους εἰ ς αἰ ώ νιον μνή μην ἀ νακηρύ ττων.

5.0.1.1

Γαλλί α μὲ ν οὖ ν ἡ χώ ρα ἦ ν, καθ̓ ἣ ν τὸ τῶ ν δηλουμέ νων συνεκροτεῖ το στά διον, ἧ ς μητροπό λεις ἐ πί σημοι καὶ παρὰ τὰ ς ἄ λλας τῶ ν αὐ τό θι διαφέ ρουσαι βεβό ηνται Λού γδουνος καὶ Βί εννα, δἰ ὧ ν ἀ μφοτέ ρων τὴ ν ἅ πασαν χώ ραν πολλῷ τῷ ῥ εύ ματι περιρρέ ων ὁ̔ Ροδανὸ ς ποταμὸ ς διέ ξεισιν.

5.0.1.2

τὴ ν οὖ ν περὶ τῶ ν μαρτύ ρων γραφὴ ν αἱ τῇ δε διαφανέ σταται ἐ κκλησί αι ταῖ ς κατὰ τὴ ν̓ Ασί αν καὶ Φρυγί αν διαπέ μπονται, τὰ παῤ αὐ ταῖ ς πραχθέ ντα τοῦ τον ἀ νιστοροῦ σαι τὸ ν τρό πον,

5.0.1.3

παραθή σομαι δὲ τὰ ς αὐ τῶ ν φωνά ς:“ οἱ ἐ ν Βιέ ννῃ καὶ Λουγδού νῳ τῆ ς Γαλλί ας παροικοῦ ντες δοῦ λοι Χριστοῦ τοῖ ς κατὰ τὴ ν̓ Ασί αν καὶ Φρυγί αν τὴ ν αὐ τὴ ν τῆ ς ἀ πολυτρώ σεως ἡ μῖ ν πί στιν καὶ ἐ λπί δα ἔ χουσιν ἀ δελφοῖ ς: εἰ ρή νη καὶ χά ρις καὶ δό ξα ἀ πὸ θεοῦ πατρὸ ς καὶ Χριστοῦ̓ Ιησοῦ τοῦ κυρί ου ἡ μῶ ν.”

5.0.1.4

Εἶ τα τού τοις ἑ ξῆ ς ἕ τερα προοιμιασά μενοι, τὴ ν τοῦ λό γου καταρχὴ ν ποιοῦ νται ἐ ν τού τοις:“ τὸ μὲ ν οὖ ν μέ γεθος τῆ ς ἐ νθά δε θλί ψεως καὶ τὴ ν τοσαύ την τῶ ν ἐ θνῶ ν εἰ ς τοὺ ς ἁ γί ους ὀ ργὴ ν καὶ ὅ σα ὑ πέ μειναν οἱ μακά ριοι μά ρτυρες, ἐ π̓ ἀ κριβὲ ς οὔ θ̓ ἡ μεῖ ς εἰ πεῖ ν ἱ κανοὶ οὔ τε μὴ ν γραφῇ περιληφθῆ ναι δυνατό ν.

5.0.1.5

παντὶ γὰ ρ σθέ νει ἐ νέ σκηψεν ὁ ἀ ντικεί μενος, προοιμιαζό μενος ἤ δη τὴ ν ἀ δεῶ ς μέ λλουσαν ἔ σεσθαι παρουσί αν αὐ τοῦ, καὶ διὰ πά ντων διῆ λθεν, ἐ θί ζων τοὺ ς ἑ αυτοῦ καὶ προγυμνά ζων κατὰ τῶ ν δού λων τοῦ θεοῦ, ὥ στε μὴ μό νον οἰ κιῶ ν καὶ βαλανεί ων καὶ ἀ γορᾶ ς εἴ ργεσθαι,

5.0.1.6

ἀ λλὰ καὶ τὸ καθό λου φαί νεσθαι ἡ μῶ ν τινα αὐ τοῖ ς ἀ πειρῆ σθαι ἐ ν ὁ ποί ῳ δή ποτε τό πῳ. ἀ ντεστρατή γει δὲ ἡ χά ρις τοῦ θεοῦ, καὶ τοὺ ς μὲ ν ἀ σθενεῖ ς ἐ ρρύ ετο, ἀ ντιπαρέ τασσε δὲ στύ λους ἑ δραί ους δυναμέ νους διὰ τῆ ς ὑ πομονῆ ς πᾶ σαν τὴ ν ὁ ρμὴ ν τοῦ πονηροῦ εἰ ς ἑ αυτοὺ ς ἑ λκύ σαι: οἳ καὶ ὁ μό σε ἐ χώ ρουν, πᾶ ν εἶ δος ὀ νειδισμοῦ καὶ κολά σεως ἀ νεχό μενοι: οἳ καὶ τὰ πολλὰ ὀ λί γα ἡ γού μενοι ἔ σπευδον πρὸ ς Χριστό ν, ὄ ντως ἐ πιδεικνύ μενοι ὅ τι οὐ κ ἄ ξια τὰ παθή ματα τοῦ νῦ ν καιροῦ πρὸ ς τὴ ν μέ λλουσαν δό ξαν ἀ ποκαλυφθῆ ναι εἰ ς ἡ μᾶ ς. Καὶ

5.0.1.7

πρῶ τον μὲ ν τὰ ἀ πὸ τοῦ ὄ χλου πανδημεὶ σωρηδὸ ν ἐ πιφερό μενα γενναί ως ὑ πέ μενον, ἐ πιβοή σεις καὶ πληγὰ ς καὶ συρμοὺ ς καὶ διαρπαγὰ ς καὶ λί θων βολὰ ς καὶ συγκλεί σεις καὶ πά νθ̓ ὅ σα ἠ γριωμέ νῳ πλή θει ὡ ς πρὸ ς ἐ χθροὺ ς καὶ πολεμί ους φιλεῖ γί νεσθαι,

5.0.1.8

καὶ δὴ ἀ ναχθέ ντες εἰ ς τὴ ν ἀ γορὰ ν ὑ πό τε τοῦ χιλιά ρχου καὶ τῶ ν προεστηκό των τῆ ς πό λεως ἐ ξουσιῶ ν ἐ πὶ παντὸ ς τοῦ πλή θους ἀ νακριθέ ντες καὶ ὁ μολογή σαντες, συνεκλεί σθησαν εἰ ς τὴ ν εἱ ρκτὴ ν ἕ ως τῆ ς τοῦ ἡ γεμό νος παρουσί ας:

5.0.1.9

μετέ πειτα δὲ ἐ πὶ τὸ ν ἡ γεμό να ἀ χθέ ντων αὐ τῶ ν κἀ κεί νου πά σῃ τῇ πρὸ ς ἡ μᾶ ς ὠ μό τητι χρωμέ νου, Οὐ έ ττιος̓ Επά γαθος, εἷ ς ἐ κ τῶ ν ἀ δελφῶ ν, πλή ρωμα ἀ γά πης τῆ ς πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν καὶ πρὸ ς τὸ ν πλησί ον κεχωρηκώ ς, οὗ καὶ ἐ πὶ τοσοῦ τον ἠ κρί βωτο ἡ πολιτεί α, ὡ ς καί περ ὄ ντα νέ ον συνεξισοῦ σθαι τῇ τοῦ πρεσβυτέ ρου Ζαχαρί ου μαρτυρί ᾳ: πεπό ρευτο γοῦ ν ἐ ν πά σαις ταῖ ς ἐ ντολαῖ ς καὶ δικαιώ μασι τοῦ κυρί ου ἄ μεμπτος καὶ πά σῃ τῇ πρὸ ς τὸ ν πλησί ον λειτουργί ᾳ ἄ οκνος, ζῆ λον θεοῦ πολὺ ν ἔ χων καὶ ζέ ων τῷ πνεύ ματι: τοιοῦ τος δή τις ὤ ν, τὴ ν οὕ τως καθ̓ ἡ μῶ ν ἀ λό γως γινομέ νην κρί σιν οὐ κ ἐ βά στασεν, ἀ λλ̓ ὑ περηγανά κτησεν καὶ ἠ ξί ου καὶ αὐ τὸ ς ἀ κουσθῆ ναι ἀ πολογού μενος ὑ πὲ ρ τῶ ν ἀ δελφῶ ν ὅ τι μηδὲ ν ἄ θεον μηδὲ ἀ σεβέ ς ἐ στιν ἐ ν ἡ μῖ ν.

5.0.1.10

τῶ ν δὲ περὶ τὸ βῆ μα καταβοησά ντων αὐ τοῦ, καὶ γὰ ρ ἦ ν ἐ πί σημος, καὶ τοῦ ἡ γεμό νος μὴ ἀ νασχομέ νου τῆ ς οὕ τως ὑ π̓ αὐ τοῦ δικαί ας προταθεί σης ἀ ξιώ σεως, ἀ λλὰ μό νον τοῦ το πυθομέ νου εἰ καὶ αὐ τὸ ς εἴ η Χριστιανό ς, τοῦ δὲ λαμπροτά τῃ φωνῇ ὁ μολογή σαντος, ἀ νελή φθη καὶ αὐ τὸ ς εἰ ς τὸ ν κλῆ ρον τῶ ν μαρτύ ρων, παρά κλητος Χριστιανῶ ν χρηματί σας, ἔ χων δὲ τὸ ν παρά κλητον ἐ ν ἑ αυτῷ, τὸ πνεῦ μα τοῦ Ζαχαρί ου, ὃ διὰ τοῦ πληρώ ματος τῆ ς ἀ γά πης ἐ νεδεί ξατο, εὐ δοκή σας ὑ πὲ ρ τῆ ς τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἀ πολογί ας καὶ τὴ ν ἑ αυτοῦ θεῖ ναι ψυχή ν: ἦ ν γὰ ρ καὶ ἔ στιν γνή σιος Χριστοῦ μαθητή ς, ἀ κολουθῶ ν τῷ ἀ ρνί ῳ ὅ που ἂ ν ὑ πά γῃ.̓ Εντεῦ θεν

5.0.1.11

δὴ διεκρί νοντο οἱ λοιποί, καὶ φανεροὶ καὶ ἕ τοιμοι ἐ γί νοντο πρωτομά ρτυρες, οἳ καὶ μετὰ πά σης προθυμί ας ἀ νεπλή ρουν τὴ ν ὁ μολογί αν τῆ ς μαρτυρί ας, ἐ φαί νοντο δὲ καὶ οἱ ἀ νέ τοιμοι καὶ ἀ γύ μναστοι καὶ ἔ τι ἀ σθενεῖ ς, ἀ γῶ νος μεγά λου τό νον ἐ νεγκεῖ ν μὴ δυνά μενοι: ὧ ν καὶ ἐ ξέ τρωσαν ὡ ς δέ κα τὸ ν ἀ ριθμό ν: οἳ καὶ μεγά λην λύ πην καὶ πέ νθος ἀ μέ τρητον ἐ νεποί ησαν ἡ μῖ ν καὶ τὴ ν προθυμί αν τῶ ν λοιπῶ ν τῶ ν μὴ συνειλημμέ νων ἐ νέ κοψαν: οἳ καί περ πά ντα τὰ δεινὰ πά σχοντες, ὅ μως συμπαρῆ σαν τοῖ ς μά ρτυσιν καὶ οὐ κ ἀ πελεί ποντο αὐ τῶ ν,

5.0.1.12

τό τε δὲ οἱ πά ντες μεγά λως ἐ πτοή θημεν διὰ τὸ ἄ δηλον τῆ ς ὁ μολογί ας, οὐ τὰ ς ἐ πιφερομέ νας κολά σεις φοβού μενοι, ἀ λλὰ τὸ τέ λος ἀ φορῶ ντες καὶ τὸ ἀ ποπεσεῖ ν τινα δεδιό τες.

5.0.1.13

συνελαμβά νοντο μέ ντοι καθ̓ ἑ κά στην ἡ μέ ραν οἱ ἄ ξιοι τὸ ν ἐ κεί νων ἀ ναπληροῦ ντες ἀ ριθμό ν, ὥ στε συλλεγῆ ναι ἐ κ τῶ ν δύ ο ἐ κκλησιῶ ν πά ντας τοὺ ς σπουδαί ους καὶ δἰ ὧ ν μά λιστα συνεστή κει τὰ ἐ νθά δε:

5.0.1.14

συνελαμβά νοντο δὲ καὶ ἐ θνικοί τινες οἰ κέ ται τῶ ν ἡ μετέ ρων, ἐ πεὶ δημοσί ᾳ ἐ κέ λευσεν ὁ ἡ γεμὼ ν ἀ ναζητεῖ σθαι πά ντας ἡ μᾶ ς: οἳ καὶ κατ̓ ἐ νέ δραν τοῦ σατανᾶ, φοβηθέ ντες τὰ ς βασά νους ἃ ς τοὺ ς ἁ γί ους ἔ βλεπον πά σχοντας, τῶ ν στρατιωτῶ ν ἐ πὶ τοῦ το παρορμώ ντων αὐ τού ς, κατεψεύ σαντο ἡ μῶ ν Θυέ στεια δεῖ πνα καὶ Οἰ διποδεί ους μί ξεις καὶ ὅ σα μή τε λαλεῖ ν μή τε νοεῖ ν θέ μις ἡ μῖ ν, ἀ λλὰ μηδὲ πιστεύ ειν εἴ τι τοιοῦ το πώ ποτε παρὰ ἀ νθρώ ποις ἐ γέ νετο.

5.0.1.15

τού των δὲ φημισθέ ντων, πά ντες ἀ πεθηριώ θησαν εἰ ς ἡ μᾶ ς, ὥ στε καὶ εἴ τινες τὸ πρό τερον δἰ οἰ κειό τητα ἐ μετρί αζον, τό τε μεγά λως ἐ χαλέ παινον καὶ διεπρί οντο ἐ φ̓ ἡ μῖ ν: ἐ πληροῦ το δὲ τὸ ὑ πὸ τοῦ κυρί ου ἡ μῶ ν εἰ ρημέ νον ὅ τι ἐ λεύ σεται καιρὸ ς ἐ ν ᾧ πᾶ ς ὁ ἀ ποκτεί νας ὑ μᾶ ς δό ξει λατρεί αν προσφέ ρειν τῷ θεῷ.

5.0.1.16

ἐ νταῦ θα λοιπὸ ν ὑ περά νω πά σης ἐ ξηγή σεως ὑ πέ μενον κολά σεις οἱ ἅ γιοι μά ρτυρες, φιλοτιμουμέ νου τοῦ σατανᾶ καὶ δἰ ἐ κεί νων ῥ ηθῆ ναί τι τῶ ν βλασφή μων:

5.0.1.17

ὑ περβεβλημέ νως δὲ ἐ νέ σκηψεν ἡ ὀ ργὴ πᾶ σα καὶ ὄ χλου καὶ ἡ γεμό νος καὶ στρατιωτῶ ν εἰ ς Σά γκτον τὸ ν διά κονον ἀ πὸ Βιέ ννης καὶ εἰ ς Μά τουρον, νεοφώ τιστον μέ ν, ἀ λλὰ γενναῖ ον ἀ γωνιστή ν, καὶ εἰ ς̓́ Ατταλον Περγαμηνὸ ν τῷ γέ νει, στῦ λον καὶ ἑ δραί ωμα τῶ ν ἐ νταῦ θα ἀ εὶ γεγονό τα, καὶ εἰ ς Βλανδῖ ναν, δἰ ἧ ς ἐ πέ δειξεν ὁ Χριστὸ ς ὅ τι τὰ παρὰ ἀ νθρώ ποις εὐ τελῆ καὶ ἀ ειδῆ καὶ εὐ καταφρό νητα φαινό μενα μεγά λης καταξιοῦ ται παρὰ θεῷ δό ξης διὰ τὴ ν πρὸ ς αὐ τὸ ν ἀ γά πην τὴ ν ἐ ν δυνά μει δεικνυμέ νην καὶ μὴ ἐ ν εἴ δει καυχωμέ νην.

5.0.1.18

ἡ μῶ ν γὰ ρ πά ντων δεδιό των καὶ τῆ ς σαρκί νης δεσποί νης αὐ τῆ ς, ἥ τις ἦ ν καὶ αὐ τὴ τῶ ν μαρτύ ρων μί α ἀ γωνί στρια, ἀ γωνιώ σης μὴ οὐ δὲ τὴ ν ὁ μολογί αν δυνή σεται παρρησιά σασθαι διὰ τὸ ἀ σθενὲ ς τοῦ σώ ματος, ἡ Βλανδῖ να τοσαύ της ἐ πληρώ θη δυνά μεως, ὥ στε ἐ κλυθῆ ναι καὶ παρεθῆ ναι τοὺ ς κατὰ διαδοχὰ ς παντὶ τρό πῳ βασανί ζοντας αὐ τὴ ν ἀ πὸ ἑ ωθινῆ ς ἕ ως ἑ σπέ ρας, καὶ αὐ τοὺ ς ὁ μολογοῦ ντας ὅ τι νενί κηνται μηδὲ ν ἔ χοντες μηκέ τι ὃ ποιή σωσιν αὐ τῇ, καὶ θαυμά ζειν ἐ πὶ τῷ παραμέ νειν ἔ μπνουν αὐ τή ν, παντὸ ς τοῦ σώ ματος περιερρωγό τος καὶ ἠ νεῳ γμέ νου, καὶ μαρτυρεῖ ν ὅ τι ἓ ν εἶ δος στρεβλώ σεως ἱ κανὸ ν ἦ ν πρὸ ς τὸ ἐ ξαγαγεῖ ν τὴ ν ψυχή ν, οὐ χ ὅ τι γε τοιαῦ τα καὶ τοσαῦ τα.

5.0.1.19

ἀ λλ̓ ἡ μακαρί α ὡ ς γενναῖ ος ἀ θλητὴ ς ἀ νενέ αζεν ἐ ν τῇ ὁ μολογί ᾳ, καὶ ἦ ν αὐ τῆ ς ἀ νά ληψις καὶ ἀ νά παυσις καὶ ἀ ναλγησί α τῶ ν συμβαινό ντων τὸ λέ γειν ὅ τἱ Χριστιανή εἰ μι καὶ παῤ ἡ μῖ ν οὐ δὲ ν φαῦ λον γί νεται.̓

5.0.1.20

̔ Ο δὲ Σά γκτος καὶ αὐ τὸ ς ὑ περβεβλημέ νως καὶ ὑ πὲ ρ πά ντα ἄ νθρωπον πά σας τὰ ς ἐ ξ ἀ νθρώ πων αἰ κί ας γενναί ως ὑ πομέ νων, τῶ ν ἀ νό μων ἐ λπιζό ντων διὰ τὴ ν ἐ πιμονὴ ν καὶ τὸ μέ γεθος τῶ ν βασά νων ἀ κού σεσθαί τι παῤ αὐ τοῦ τῶ ν μὴ δεό ντων, τοσαύ τῃ ὑ ποστά σει ἀ ντιπαρετά ξατο αὐ τοῖ ς, ὥ στε μή τε τὸ ἴ διον κατειπεῖ ν ὄ νομα μή τε ἔ θνους μή τε πό λεως ὅ θεν ἦ ν, μή τε εἰ δοῦ λος ἢ ἐ λεύ θερος εἴ η: ἀ λλὰ πρὸ ς πά ντα τὰ ἐ περωτώ μενα ἀ πεκρί νατο τῇ̔ Ρωμαϊ κῇ φωνῇ̔ Χριστιανό ς εἰ μἰ: τοῦ το καὶ ἀ ντὶ ὀ νό ματος καὶ ἀ ντὶ πό λεως καὶ ἀ ντὶ γέ νους καὶ ἀ ντὶ παντὸ ς ἐ παλλή λως ὡ μολό γει, ἄ λλην δὲ φωνὴ ν οὐ κ ἤ κουσαν αὐ τοῦ τὰ ἔ θνη:

5.0.1.21

ὅ θεν δὴ καὶ φιλονεικί α μεγά λη τοῦ τε ἡ γεμό νος καὶ τῶ ν βασανιστῶ ν ἐ γέ νετο πρὸ ς αὐ τό ν, ὥ στε ὁ πό τε μηκέ τι μηδὲ ν εἶ χον ὃ ποιή σωσιν αὐ τῷ, τὸ τελευταῖ ον χαλκᾶ ς λεπί δας διαπύ ρους προσεκό λλων τοῖ ς τρυφερωτά τοις μέ λεσι τοῦ σώ ματος αὐ τοῦ.

5.0.1.22

καὶ ταῦ τα μὲ ν ἐ καί ετο, αὐ τὸ ς δὲ παρέ μενεν ἀ νεπί καμπτος καὶ ἀ νέ νδοτος, στερρὸ ς πρὸ ς τὴ ν ὁ μολογί αν, ὑ πὸ τῆ ς οὐ ρανί ου πηγῆ ς τοῦ ὕ δατος τῆ ς ζωῆ ς τοῦ ἐ ξιό ντος ἐ κ τῆ ς νηδύ ος τοῦ Χριστοῦ δροσιζό μενος καὶ ἐ νδυναμού μενος:

5.0.1.23

τὸ δὲ σωμά τιον μά ρτυς ἦ ν τῶ ν συμβεβηκό των, ὅ λον τραῦ μα καὶ μώ λωψ καὶ συνεσπασμέ νον καὶ ἀ ποβεβληκὸ ς τὴ ν ἀ νθρώ πειον ἔ ξωθεν μορφή ν, ἐ ν ᾧ πά σχων Χριστὸ ς μεγά λας ἐ πετέ λει δό ξας, καταργῶ ν τὸ ν ἀ ντικεί μενον καὶ εἰ ς τὴ ν τῶ ν λοιπῶ ν ὑ ποτύ πωσιν ὑ ποδεικνύ ων ὅ τι μηδὲ ν φοβερὸ ν ὅ που πατρὸ ς ἀ γά πη, μηδὲ ἀ λγεινὸ ν ὅ που Χριστοῦ δό ξα.

5.0.1.24

τῶ ν γὰ ρ ἀ νό μων μεθ̓ ἡ μέ ρας πά λιν στρεβλού ντων τὸ ν μά ρτυρα καὶ νομιζό ντων ὅ τι οἰ δού ντων καὶ φλεγμαινό ντων τῶ ν σωμά των, εἰ τὰ αὐ τὰ προσενέ γκοιεν κολαστή ρια, περιέ σοιντο αὐ τοῦ, ὁ πό τε οὐ δὲ τὴ ν ἀ πὸ τῶ ν χειρῶ ν ἁ φὴ ν ἠ νεί χετο, ἢ ὅ τι ἐ ναποθανὼ ν ταῖ ς βασά νοις φό βον ἐ μποιή σειεν τοῖ ς λοιποῖ ς, οὐ μό νον οὐ δὲ ν περὶ αὐ τὸ ν τοιοῦ το συνέ βη, ἀ λλὰ καὶ παρὰ πᾶ σαν δό ξαν ἀ νθρώ πων ἀ νέ κυψεν καὶ ἀ νωρθώ θη τὸ σωμά τιον ἐ ν ταῖ ς μετέ πειτα βασά νοις, καὶ τὴ ν ἰ δέ αν ἀ πέ λαβεν τὴ ν προτέ ραν καὶ τὴ ν χρῆ σιν τῶ ν μελῶ ν, ὥ στε μὴ κό λασιν, ἀ λλ̓ ἴ ασιν διὰ τῆ ς χά ριτος τοῦ Χριστοῦ τὴ ν δευτέ ραν στρέ βλωσιν αὐ τῷ γενέ σθαι. Καὶ

5.0.1.25

Βιβλί δα δέ, μί αν τῶ ν ἠ ρνημέ νων, ἤ δη δοκῶ ν ὁ διά βολος καταπεπωκέ ναι, θελή σας δὲ καὶ διὰ βλασφημί ας κατακρῖ ναι, ἦ γεν ἐ πὶ κό λασιν, ἀ ναγκά ζων εἰ πεῖ ν τὰ ἄ θεα περὶ ἡ μῶ ν, ὡ ς εὔ θραυστον ἤ δη καὶ ἄ νανδρον:

5.0.1.26

ἣ δὲ ἐ ν τῇ στρεβλώ σει ἀ νέ νηψεν καὶ ὡ ς ἂ ν εἰ πεῖ ν ἐ κ βαθέ ος ὕ πνου ἀ νεγρηγό ρησεν, ὑ πομνησθεῖ σα διὰ τῆ ς προσκαί ρου τιμωρί ας τὴ ν αἰ ώ νιον ἐ ν γεέ ννῃ κό λασιν, καὶ ἐ ξ ἐ ναντί ας ἀ ντεῖ πεν τοῖ ς βλασφή μοις, φή σασἁ πῶ ς ἂ ν παιδί α φά γοιεν οἱ τοιοῦ τοι, οἷ ς μηδὲ ἀ λό γων ζῴ ων αἷ μα φαγεῖ ν ἐ ξό ν;̓ καὶ ἀ πὸ τοῦ δε Χριστιανὴ ν ἑ αυτὴ ν ὡ μολό γει καὶ τῷ κλή ρῳ τῶ ν μαρτύ ρων προσετέ θη. Καταργηθέ ντων

5.0.1.27

δὲ τῶ ν τυραννικῶ ν κολαστηρί ων ὑ πὸ τοῦ Χριστοῦ διὰ τῆ ς τῶ ν μακαρί ων ὑ πομονῆ ς, ἑ τέ ρας μηχανὰ ς ὁ διά βολος ἐ πενό ει, τὰ ς κατὰ τὴ ν εἱ ρκτὴ ν ἐ ν τῷ σκό τει καὶ τῷ χαλεπωτά τῳ χωρί ῳ συγκλεί σεις καὶ τὰ ς ἐ ν τῷ ξύ λῳ διατά σεις τῶ ν ποδῶ ν, ἐ πὶ πέ μπτον διατεινομέ νων τρύ πημα, καὶ τὰ ς λοιπὰ ς αἰ κὶ ας, ὅ σας εἰ ώ θασιν ὀ ργιζό μενοι ὑ πουργοὶ καὶ ταῦ τα διαβό λου πλή ρεις διατιθέ ναι τοὺ ς ἐ γκλειομέ νους: ὥ στε ἀ ποπνιγῆ ναι τοὺ ς πλεί στους ἐ ν τῇ εἱ ρκτῇ, ὅ σους γε ὁ κύ ριος οὕ τως ἐ ξελθεῖ ν ἠ θέ λησεν, ἐ πιδεικνύ ων τὴ ν αὐ τοῦ δό ξαν.

5.0.1.28

οἱ μὲ ν γὰ ρ βασανισθέ ντες πικρῶ ς ὥ στε δοκεῖ ν μηδὲ τῆ ς πά σης θεραπεί ας τυχό ντας ἔ τι ζῆ σαι δύ νασθαι, παρέ μενον ἐ ν τῇ εἱ ρκτῇ, ἔ ρημοι μὲ ν τῆ ς παρὰ ἀ νθρώ πων ἐ πιμελεί ας, ἀ ναρρωννύ μενοι δὲ ὑ πὸ κυρί ου καὶ ἐ νδυναμού μενοι καὶ σώ ματι καὶ ψυχῇ καὶ τοὺ ς λοιποὺ ς παρορμῶ ντες καὶ παραμυθού μενοι: οἱ δὲ νεαροὶ καὶ ἄ ρτι συνειλημμέ νοι, ὧ ν μὴ προκατῄ κιστο τὰ σώ ματα, τὸ βά ρος οὐ κ ἔ φερον τῆ ς συγκλεί σεως, ἀ λλ̓ ἔ νδον ἐ ναπέ θνῃ σκον.̔ Ο

5.0.1.29

δὲ μακά ριος Ποθεινό ς, ὁ τὴ ν διακονί αν τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς ἐ ν Λουγδού νῳ πεπιστευμέ νος, ὑ πὲ ρ τὰ ἐ νενή κοντα ἔ τη τῆ ς ἡ λικί ας γεγονὼ ς καὶ πά νυ ἀ σθενὴ ς τῷ σώ ματι, μό λις μὲ ν ἐ μπνέ ων διὰ τὴ ν προκειμέ νην σωματικὴ ν ἀ σθέ νειαν, ὑ πὸ δὲ προθυμί ας πνεύ ματος ἀ ναρρωννύ μενος διὰ τὴ ν ἐ γκειμέ νην τῆ ς μαρτυρί ας ἐ πιθυμί αν, καὶ αὐ τὸ ς ἐ πὶ τὸ βῆ μα ἐ σύ ρετο, τοῦ μὲ ν σώ ματος καὶ ὑ πὸ τοῦ γή ρως καὶ ὑ πὸ τῆ ς νό σου λελυμέ νου, τηρουμέ νης δὲ τῆ ς ψυχῆ ς ἐ ν αὐ τῷ, ἵ να δἰ αὐ τῆ ς Χριστὸ ς θριαμβεύ σῃ:

5.0.1.30

ὃ ς ὑ πὸ τῶ ν στρατιωτῶ ν ἐ πὶ τὸ βῆ μα κομισθεί ς, παραπεμπό ντων αὐ τὸ ν τῶ ν πολιτικῶ ν ἐ ξουσιῶ ν καὶ παντὸ ς τοῦ πλή θους, ἐ πιβοή σεις παντοί ας ποιουμέ νων ὡ ς αὐ τοῦ ὄ ντος τοῦ Χριστοῦ, ἀ πεδί δου τὴ ν καλὴ ν μαρτυρί αν.

5.0.1.31

ἀ νεταζό μενος δὲ ὑ πὸ τοῦ ἡ γεμό νος τί ς εἴ η Χριστιανῶ ν ὁ θεό ς, ἔ φἡ ἐ ὰ ν ᾖ ς ἄ ξιος, γνώ σᾐ: ἐ ντεῦ θεν δὲ ἀ φειδῶ ς ἐ σύ ρετο καὶ ποικί λας ἔ πασχε πληγά ς, τῶ ν μὲ ν σύ νεγγυς χερσὶ ν καὶ ποσὶ ν ἐ νυβριζό ντων παντοί ως, μηδὲ τὴ ν ἡ λικί αν αἰ δουμέ νων αὐ τοῦ, τῶ ν δὲ μακρά ν, ὃ μετὰ χεῖ ρας ἕ καστος εἶ χεν, εἰ ς αὐ τὸ ν ἀ κοντιζό ντων, πά ντων δὲ ἡ γουμέ νων μεγά λως πλημμελεῖ ν καὶ ἀ σεβεῖ ν, εἴ τις ἀ πολειφθεί η τῆ ς εἰ ς αὐ τὸ ν ἀ σελγεί ας: καὶ γὰ ρ τοὺ ς θεοὺ ς αὐ τῶ ν ᾤ οντο οὕ τως ἐ κδική σειν. καὶ μό γις ἐ μπνέ ων ἐ ρρί φη ἐ ν τῇ εἱ ρκτῇ καὶ μετὰ δύ ο ἡ μέ ρας ἀ πέ ψυξεν.̓ Ενταῦ θα

5.0.1.32

δὴ μεγά λη τις οἰ κονομί α θεοῦ ἐ γί νετο καὶ ἔ λεος ἀ μέ τρητον ἀ νεφαί νετὀ Ιησοῦ, σπανί ως μὲ ν ἐ ν τῇ ἀ δελφό τητι γεγονό ς, μὴ ἀ πολειπό μενον δὲ τῆ ς τέ χνης Χριστοῦ.

5.0.1.33

οἱ γὰ ρ κατὰ τὴ ν πρώ την σύ λληψιν ἔ ξαρνοι γενό μενοι συνεκλεί οντο καὶ αὐ τοὶ καὶ μετεῖ χον τῶ ν δεινῶ ν: οὐ δὲ γὰ ρ ἐ ν τῷ καιρῷ τού τῳ ὄ φελό ς τι αὐ τοῖ ς ἡ ἐ ξά ρνησις ἐ γί νετο, ἀ λλ̓ οἱ μὲ ν ὁ μολογοῦ ντες ὃ καὶ ἦ σαν, συνεκλεί οντο ὡ ς Χριστιανοί, μηδεμιᾶ ς ἄ λλης αἰ τί ας αὐ τοῖ ς ἐ πιφερομέ νης, οὗ τοι δὲ λοιπὸ ν ὡ ς ἀ νδροφό νοι καὶ μιαροὶ κατεί χοντο, διπλό τερον παρὰ τοὺ ς λοιποὺ ς κολαζό μενοι.

5.0.1.34

ἐ κεί νους μὲ ν γὰ ρ ἐ πεκού φιζεν ἡ χαρὰ τῆ ς μαρτυρί ας καὶ ἡ ἐ λπὶ ς τῶ ν ἐ πηγγελμέ νων καὶ ἡ πρὸ ς τὸ ν Χριστὸ ν ἀ γά πη καὶ τὸ πνεῦ μα τὸ πατρικό ν, τού τους δὲ τὸ συνειδὸ ς μεγά λως ἐ τιμωρεῖ το, ὥ στε καὶ παρὰ τοῖ ς λοιποῖ ς ἅ πασιν κατὰ τὰ ς παρό δους διαδή λους τὰ ς ὄ ψεις αὐ τῶ ν εἶ ναι.

5.0.1.35

οἳ μὲ ν γὰ ρ ἱ λαροὶ προῄ εσαν, δό ξης καὶ χά ριτος πολλῆ ς ταῖ ς ὄ ψεσιν αὐ τῶ ν συγκεκραμέ νης, ὥ στε καὶ τὰ δεσμὰ κό σμον εὐ πρεπῆ περικεῖ σθαι αὐ τοῖ ς, ὡ ς νύ μφῃ κεκοσμημέ νῃ ἐ ν κροσσωτοῖ ς χρυσοῖ ς πεποικιλμέ νοις, τὴ ν εὐ ωδί αν ὀ δωδό τες ἅ μα τὴ ν Χριστοῦ, ὥ στε ἐ νί ους δό ξαι καὶ μύ ρῳ κοσμικῷ κεχρῖ σθαι αὐ τού ς: οἳ δὲ κατηφεῖ ς καὶ ταπεινοὶ καὶ δυσειδεῖ ς καὶ πά σης ἀ σχημοσύ νης ἀ νά πλεοι, προσέ τι δὲ καὶ ὑ πὸ τῶ ν ἐ θνῶ ν ὀ νειδιζό μενοι ὡ ς ἀ γεννεῖ ς καὶ ἄ νανδροι, ἀ νδροφό νων μὲ ν ἐ γκλή ματα ἔ χοντες, ἀ πολωλεκό τες δὲ τὴ ν πά ντιμον καὶ ἔ νδοξον καὶ ζωοποιὸ ν προσηγορί αν. ταῦ τα δὴ οἱ λοιποὶ θεωροῦ ντες ἐ στηρί χθησαν, καὶ οἱ συλλαμβανό μενοι ἀ διστά κτως ὡ μολό γουν, μηδὲ ἔ ννοιαν ἔ χοντες διαβολικοῦ λογισμοῦ.”

5.0.1.36

τού τοις μεταξύ τινα ἐ πειπό ντες, αὖ θις ἐ πιφέ ρουσιν:“ μετὰ ταῦ τα δὴ λοιπὸ ν εἰ ς πᾶ ν εἶ δος διῃ ρεῖ το τὰ μαρτύ ρια τῆ ς ἐ ξό δου αὐ τῶ ν. ἐ κ διαφό ρων γὰ ρ χρωμά των καὶ παντοί ων ἀ νθῶ ν ἕ να πλέ ξαντες στέ φανον προσή νεγκαν τῷ πατρί: ἐ χρῆ ν δ̓ οὖ ν τοὺ ς γενναί ους ἀ θλητὰ ς ποικί λον ὑ πομεί ναντας ἀ γῶ να καὶ μεγά λως νική σαντας ἀ πολαβεῖ ν τὸ ν μέ γαν τῆ ς ἀ φθαρσί ας στέ φανον.

5.0.1.37

ὁ μὲ ν οὖ ν Μά τουρος καὶ ὁ Σά γκτος καὶ ἡ Βλανδῖ να καὶ̓́ Ατταλος ἤ γοντο ἐ πὶ τὰ θηρί α εἰ ς τὸ δημό σιον καὶ εἰ ς κοινὸ ν τῶ ν ἐ θνῶ ν τῆ ς ἀ πανθρωπί ας θέ αμα, ἐ πί τηδες τῆ ς τῶ ν θηριομαχί ων ἡ μέ ρας διὰ τοὺ ς ἡ μετέ ρους διδομέ νης.

5.0.1.38

καὶ ὁ μὲ ν Μά τουρος καὶ ὁ Σά γκτος αὖ θις διῄ εσαν ἐ ν τῷ ἀ μφιθεά τρῳ διὰ πά σης κολά σεως, ὡ ς μηδὲ ν ὅ λως προπεπονθό τες, μά λλον δ̓ ὡ ς διὰ πλειό νων ἤ δη κλή ρων ἐ κβεβιακό τες τὸ ν ἀ ντί παλον καὶ περὶ τοῦ στεφά νου αὐ τοῦ τὸ ν ἀ γῶ να ἔ χοντες, ὑ πέ φερον πά λιν τὰ ς διεξό δους τῶ ν μαστί γων τὰ ς ἐ κεῖ σε εἰ θισμέ νας καὶ τοὺ ς ἀ πὸ τῶ ν θηρί ων ἑ λκηθμοὺ ς καὶ πά νθ̓ ὅ σα μαινό μενος ὁ δῆ μος, ἄ λλοι ἀ λλαχό θεν, ἐ πεβό ων καὶ ἐ πεκελεύ οντο, ἐ πὶ πᾶ σιν τὴ ν σιδηρᾶ ν καθέ δραν, ἐ φ̓ ἧ ς τηγανιζό μενα τὰ σώ ματα κνί σης αὐ τοὺ ς ἐ νεφό ρει.

5.0.1.39

οἱ δ̓ οὐ δ̓ οὕ τως ἔ ληγον, ἀ λλ̓ ἔ τι καὶ μᾶ λλον ἐ ξεμαί νοντο, βουλό μενοι νικῆ σαι τὴ ν ἐ κεί νων ὑ πομονή ν, καὶ οὐ δ̓ ὣ ς παρὰ Σά γκτου ἕ τερό ν τι εἰ σή κουσαν παῤ ἣ ν ἀ π̓ ἀ ρχῆ ς εἴ θιστο λέ γειν τῆ ς ὁ μολογί ας φωνή ν.

5.0.1.40

οὗ τοι μὲ ν οὖ ν, δἰ ἀ γῶ νος μεγά λου ἐ πὶ πολὺ παραμενού σης αὐ τῶ ν τῆ ς ψυχῆ ς, τοὔ σχατον ἐ τύ θησαν, διὰ τῆ ς ἡ μέ ρας ἐ κεί νης ἀ ντὶ πά σης τῆ ς ἐ ν τοῖ ς μονομαχί οις ποικιλί ας αὐ τοὶ θέ αμα γενό μενοι τῷ κό σμῳ:

5.0.1.41

ἡ δὲ Βλανδῖ να ἐ πὶ ξύ λου κρεμασθεῖ σα πρού κειτο βορὰ τῶ ν εἰ σβαλλομέ νων θηρί ων: ἣ καὶ διὰ τοῦ βλέ πεσθαι σταυροῦ σχή ματι κρεμαμέ νη διὰ τῆ ς εὐ τό νου προσευχῆ ς πολλὴ ν προθυμί αν τοῖ ς ἀ γωνιζομέ νοις ἐ νεποί ει, βλεπό ντων αὐ τῶ ν ἐ ν τῷ ἀ γῶ νι καὶ τοῖ ς ἔ ξωθεν ὀ φθαλμοῖ ς διὰ τῆ ς ἀ δελφῆ ς τὸ ν ὑ πὲ ρ αὐ τῶ ν ἐ σταυρωμέ νον, ἵ να πεί σῃ τοὺ ς πιστεύ οντας εἰ ς αὐ τὸ ν ὅ τι πᾶ ς ὁ ὑ πὲ ρ τῆ ς Χριστοῦ δό ξης παθὼ ν τὴ ν κοινωνί αν ἀ εὶ ἔ χει μετὰ τοῦ ζῶ ντος θεοῦ.

5.0.1.42

καὶ μηδενὸ ς ἁ ψαμέ νου τό τε τῶ ν θηρί ων αὐ τῆ ς, καθαιρεθεῖ σα ἀ πὸ τοῦ ξύ λου ἀ νελή φθη πά λιν εἰ ς τὴ ν εἱ ρκτή ν, εἰ ς ἄ λλον ἀ γῶ να τηρουμέ νη, ἵ να διὰ πλειό νων γυμνασμά των νική σασα, τῷ μὲ ν σκολιῷ ὄ φει ἀ παραί τητον ποιή σῃ τὴ ν καταδί κην, προτρέ ψηται δὲ τοὺ ς ἀ δελφού ς, ἡ μικρὰ καὶ ἀ σθενὴ ς καὶ εὐ καταφρό νητος μέ γαν καὶ ἀ καταγώ νιστον ἀ θλητὴ ν Χριστὸ ν ἐ νδεδυμέ νη, διὰ πολλῶ ν κλή ρων ἐ κβιά σασα τὸ ν ἀ ντικεί μενον καὶ δἰ ἀ γῶ νος τὸ ν τῆ ς ἀ φθαρσί ας στεψαμέ νη στέ φανον.̔ Ο

5.0.1.43

δὲ̓́ Ατταλος καὶ αὐ τὸ ς μεγά λως ἐ ξαιτηθεὶ ς ὑ πὸ τοῦ ὄ χλοὑ καὶ γὰ ρ ἦ ν ὀ νομαστό σ̓, ἕ τοιμος εἰ σῆ λθεν ἀ γωνιστὴ ς διὰ τὸ εὐ συνεί δητον, ἐ πειδὴ γνησί ως ἐ ν τῇ Χριστιανῇ συντά ξει γεγυμνασμέ νος ἦ ν καὶ ἀ εὶ μά ρτυς ἐ γεγό νει παῤ ἡ μῖ ν ἀ ληθεί ας.

5.0.1.44

καὶ περιαχθεὶ ς κύ κλῳ τοῦ ἀ μφιθεά τρου, πί νακος αὐ τὸ ν προά γοντος ἐ ν ᾧ ἐ γέ γραπτὁ Ρωμαϊ στί̔ οὗ τό ς ἐ στιν̓́ Ατταλος ὁ Χριστιανό ς,̓ καὶ τοῦ δή μου σφό δρα σφριγῶ ντος ἐ π̓ αὐ τῷ, μαθὼ ν ὁ ἡ γεμὼ ν ὅ τἱ Ρωμαῖ ό ς ἐ στιν, ἐ κέ λευσεν αὐ τὸ ν ἀ ναληφθῆ ναι μετὰ καὶ τῶ ν λοιπῶ ν τῶ ν ἐ ν τῇ εἱ ρκτῇ ὄ ντων, περὶ ὧ ν ἐ πέ στειλεν τῷ Καί σαρι καὶ περιέ μενεν τὴ ν ἀ πό φασιν τὴ ν ἀ π̓ ἐ κεί νου.

5.0.1.45

̔ Ο δὲ διὰ μέ σου καιρὸ ς οὐ κ ἀ ργὸ ς αὐ τοῖ ς οὐ δὲ ἄ καρπος ἐ γί νετο, ἀ λλὰ διὰ τῆ ς ὑ πομονῆ ς αὐ τῶ ν τὸ ἀ μέ τρητον ἔ λεος ἀ νεφαί νετο Χριστοῦ: διὰ γὰ ρ τῶ ν ζώ ντων ἐ ζωοποιοῦ ντο τὰ νεκρά, καὶ μά ρτυρες τοῖ ς μὴ μά ρτυσιν ἐ χαρί ζοντο, καὶ ἐ νεγί νετο πολλὴ χαρὰ τῇ παρθέ νῳ μητρί, οὓ ς ὡ ς νεκροὺ ς ἐ ξέ τρωσε, τού τους ζῶ ντας ἀ πολαμβανού σῃ.

5.0.1.46

δἰ ἐ κεί νων γὰ ρ οἱ πλεί ους τῶ ν ἠ ρνημέ νων ἀ νεμετροῦ ντο καὶ ἀ νεκυΐ σκοντο καὶ ἀ νεζωπυροῦ ντο καὶ ἐ μά νθανον ὁ μολογεῖ ν καὶ ζῶ ντες ἤ δη καὶ τετονωμέ νοι προσῄ εσαν τῷ βή ματι, ἐ γγλυκαί νοντος τοῦ τὸ ν μὲ ν θά νατον τοῦ ἁ μαρτωλοῦ μὴ βουλομέ νου, ἐ πὶ δὲ τὴ ν μετά νοιαν χρηστευομέ νου θεοῦ, ἵ να καὶ πά λιν ἐ περωτηθῶ σιν ὑ πὸ τοῦ ἡ γεμό νος.

5.0.1.47

ἐ πιστεί λαντος γὰ ρ τοῦ Καί σαρος τοὺ ς μὲ ν ἀ ποτυμπανισθῆ ναι, εἰ δέ τινες ἀ ρνοῖ ντο, τού τους ἀ πολυθῆ ναι, τῆ ς ἐ νθά δε πανηγύ ρεως̔ ἔ στιν δὲ αὕ τη πολυά νθρωπος ἐ κ πά ντων τῶ ν ἐ θνῶ ν συνερχομέ νων εἰ ς αὐ τή ν̓ ἀ ρχομέ νης συνεστά ναι, ἀ νῆ γεν ἐ πὶ τὸ βῆ μα θεατρί ζων τοὺ ς μακαρί ους καὶ ἐ μπομπεύ ων τοῖ ς ὄ χλοις: δἰ ὃ καὶ πά λιν ἀ νή ταζεν, καὶ ὅ σοι μὲ ν ἐ δό κουν πολιτεί αν̔ Ρωμαί ων ἐ σχηκέ ναι, τού των ἀ πέ τεμνε τὰ ς κεφαλά ς, τοὺ ς δὲ λοιποὺ ς ἔ πεμπεν εἰ ς θηρί α.

5.0.1.48

ἐ δοξά ζετο δὲ μεγά λως ὁ Χριστὸ ς ἐ πὶ τοῖ ς πρό τερον ἀ ρνησαμέ νοις, τό τε παρὰ τὴ ν τῶ ν ἐ θνῶ ν ὑ πό νοιαν ὁ μολογοῦ σιν. καὶ γὰ ρ ἰ δί ᾳ οὗ τοι ἀ νητά ζοντο ὡ ς δῆ θεν ἀ πολυθησό μενοι, καὶ ὁ μολογοῦ ντες προσετί θεντο τῷ τῶ ν μαρτύ ρων κλή ρῳ: ἔ μειναν δὲ ἔ ξω οἱ μηδὲ ἴ χνος πώ ποτε πί στεως μηδὲ αἴ σθησιν ἐ νδύ ματος νυμφικοῦ μηδὲ ἔ ννοιαν φό βου θεοῦ σχό ντες, ἀ λλὰ καὶ διὰ τῆ ς ἀ ναστροφῆ ς αὐ τῶ ν βλασφημοῦ ντες τὴ ν ὁ δό ν, τοῦ τ̓ ἐ στὶ ν οἱ υἱ οὶ τῆ ς ἀ πωλεί ας,

5.0.1.49

οἱ δὲ λοιποὶ πά ντες τῇ ἐ κκλησί ᾳ προσετέ θησαν: ὧ ν καὶ ἀ νεταζομέ νων,̓ Αλέ ξανδρό ς τις, Φρὺ ξ μὲ ν τὸ γέ νος, ἰ ατρὸ ς δὲ τὴ ν ἐ πιστή μην, πολλοῖ ς ἔ τεσιν ἐ ν ταῖ ς Γαλλί αις διατρί ψας καὶ γνωστὸ ς σχεδὸ ν πᾶ σιν διὰ τὴ ν πρὸ ς θεὸ ν ἀ γά πην καὶ παρρησί αν τοῦ λό γοὑ ἦ ν γὰ ρ καὶ οὐ κ ἄ μοιρος ἀ ποστολικοῦ χαρί σματοσ̓, παρεστὼ ς τῷ βή ματι καὶ νεύ ματι προτρέ πων αὐ τοὺ ς πρὸ ς τὴ ν ὁ μολογί αν, φανερὸ ς ἦ ν τοῖ ς περιεστηκό σιν τὸ βῆ μα ὥ σπερ ὠ δί νων.

5.0.1.50

ἀ γανακτή σαντες δὲ οἱ ὄ χλοι ἐ πὶ τῷ τοὺ ς πρό τερον ἠ ρνημέ νους αὖ θις ὁ μολογεῖ ν, κατεβό ησαν τοῦ̓ Αλεξά νδρου ὡ ς ἐ κεί νου τοῦ το ποιοῦ ντος, καὶ ἐ πιστή σαντος τοῦ ἡ γεμό νος καὶ ἀ νετά σαντος αὐ τὸ ν τί ς εἴ η, τοῦ δὲ φή σαντος ὅ τἱ Χριστιανό ς,̓ ἐ ν ὀ ργῇ γενό μενος κατέ κρινεν αὐ τὸ ν πρὸ ς θηρί α. καὶ τῇ ἐ πιού σῃ εἰ σῆ λθεν μετὰ καὶ τοῦ̓ Αττά λου, καὶ γὰ ρ καὶ τὸ ν̓́ Ατταλον τῷ ὄ χλῳ χαριζό μενος ὁ ἡ γεμὼ ν ἐ ξέ δωκε πά λιν πρὸ ς θηρί α:

5.0.1.51

οἳ καὶ διὰ πά ντων διελθό ντες τῶ ν ἐ ν τῷ ἀ μφιθεά τρῳ πρὸ ς κό λασιν ἐ ξηυρημέ νων ὀ ργά νων καὶ μέ γιστον ὑ πομεί ναντες ἀ γῶ να, τοὔ σχατον ἐ τύ θησαν καὶ αὐ τοί, τοῦ μὲ ν̓ Αλεξά νδρου μή τε στενά ξαντος μή τε γρύ ξαντό ς τι ὅ λως, ἀ λλὰ κατὰ καρδί αν ὁ μιλοῦ ντος τῷ θεῷ,

5.0.1.52

ὁ δὲ̓́ Ατταλος, ὁ πό τε ἐ πὶ τῆ ς σιδηρᾶ ς ἐ πετέ θη καθέ δρας καὶ περιεκαί ετο, ἡ νί κα ἡ ἀ πὸ τοῦ σώ ματος κνῖ σα ἀ νεφέ ρετο, ἔ φη πρὸ ς τὸ πλῆ θος τῇ̔ Ρωμαϊ κῇ φωνῇ̔ ἰ δοὺ τοῦ τό ἐ στιν ἀ νθρώ πους ἐ σθί ειν, ὃ ποιεῖ τε ὑ μεῖ ς: ἡ μεῖ ς δὲ οὔ τε ἀ νθρώ πους ἐ σθί ομεν οὔ θ̓ ἕ τερό ν τι πονηρὸ ν πρά σσομεν.̓ ἐ περωτώ μενος δὲ τί ὄ νομα ἔ χει ὁ θεό ς, ἀ πεκρί θἡ ὁ θεὸ ς ὄ νομα οὐ κ ἔ χει ὡ ς ἄ νθρωπος.̓

5.0.1.53

̓ Επὶ πᾶ σι δὲ τού τοις τῇ ἐ σχά τῃ λοιπὸ ν ἡ μέ ρᾳ τῶ ν μονομαχί ων ἡ Βλανδῖ να πά λιν εἰ σεκομί ζετο μετὰ καὶ Ποντικοῦ, παιδαρί ου ὡ ς πεντεκαί δεκα ἐ τῶ ν, οἳ καὶ καθ̓ ἡ μέ ραν εἰ σή γοντο πρὸ ς τὸ βλέ πειν τὴ ν τῶ ν λοιπῶ ν κό λασιν: καὶ ἠ ναγκά ζοντο ὀ μνύ ναι κατὰ τῶ ν εἰ δώ λων αὐ τῶ ν, καὶ διὰ τὸ ἐ μμέ νειν εὐ σταθῶ ς καὶ ἐ ξουθενεῖ ν αὐ τοὺ ς ἠ γριώ θη πρὸ ς αὐ τοὺ ς τὸ πλῆ θος, ὡ ς μή τε τὴ ν ἡ λικί αν τοῦ παιδὸ ς οἰ κτεῖ ραι μή τε τὸ γύ ναιον αἰ δεσθῆ ναι,

5.0.1.54

πρὸ ς πά ντα δὲ τὰ δεινὰ παρέ βαλλον αὐ τοὺ ς καὶ διὰ πά σης ἐ ν κύ κλῳ διῆ γον κολά σεως, ἐ παλλή λως ἀ ναγκά ζοντες ὀ μό σαι, ἀ λλὰ μὴ δυνά μενοι τοῦ το πρᾶ ξαι. ὁ μὲ ν γὰ ρ Ποντικὸ ς ὑ πὸ τῆ ς ἀ δελφῆ ς παρωρμημέ νος, ὡ ς καὶ τὰ ἔ θνη βλέ πειν ὅ τι ἐ κεί νη ἦ ν προτρεπομέ νη καὶ στηρί ζουσα αὐ τό ν, πᾶ σαν κό λασιν γενναί ως ὑ πομεί νας ἀ πέ δωκεν τὸ πνεῦ μα:

5.0.1.55

ἡ δὲ μακαρί α Βλανδῖ να πά ντων ἐ σχά τη, καθά περ μή τηρ εὐ γενὴ ς παρορμή σασα τὰ τέ κνα καὶ νικηφό ρους προπέ μψασα πρὸ ς τὸ ν βασιλέ α, ἀ ναμετρουμέ νη καὶ αὐ τὴ πά ντα τὰ τῶ ν παί δων ἀ γωνί σματα ἔ σπευδεν πρὸ ς αὐ τού ς, χαί ρουσα καὶ ἀ γαλλιωμέ νη ἐ πὶ τῇ ἐ ξό δῳ, ὡ ς εἰ ς νυμφικὸ ν δεῖ πνον κεκλημέ νη, ἀ λλὰ μὴ πρὸ ς θηρί α βεβλημέ νη:

5.0.1.56

καὶ μετὰ τὰ ς μά στιγας, μετὰ τὰ θηρί α, μετὰ τὸ τή γανον, τοὔ σχατον εἰ ς γυργαθὸ ν βληθεῖ σα ταύ ρῳ παρεβλή θη, καὶ ἱ κανῶ ς ἀ ναβληθεῖ σα πρὸ ς τοῦ ζῴ ου μηδὲ αἴ σθησιν ἔ τι τῶ ν συμβαινό ντων ἔ χουσα διὰ τὴ ν ἐ λπί δα καὶ ἐ ποχὴ ν τῶ ν πεπιστευμέ νων καὶ ὁ μιλί αν πρὸ ς Χριστό ν, ἐ τύ θη καὶ αὐ τή, καὶ αὐ τῶ ν ὁ μολογού ντων τῶ ν ἐ θνῶ ν ὅ τι μηδεπώ ποτε παῤ αὐ τοῖ ς γυνὴ τοιαῦ τα καὶ τοσαῦ τα ἔ παθεν.̓ Αλλ̓

5.0.1.57

οὐ δ̓ οὕ τως κό ρον ἐ λά μβανεν αὐ τῶ ν ἡ μανί α καὶ ἡ πρὸ ς τοὺ ς ἁ γί ους ὠ μό της. ὑ πὸ γὰ ρ ἀ γρί ου θηρὸ ς ἄ γρια καὶ βά ρβαρα φῦ λα ταραχθέ ντα δυσπαύ στως εἶ χεν, καὶ ἄ λλην ἰ δί αν ἀ ρχὴ ν ἐ πὶ τοῖ ς σώ μασιν ἐ λά μβανεν ἡ ὕ βρις αὐ τῶ ν:

5.0.1.58

τὸ γὰ ρ νενικῆ σθαι αὐ τοὺ ς οὐ κ ἐ δυσώ πει διὰ τὸ μὴ ἔ χειν ἀ νθρώ πινον ἐ πιλογισμό ν, μᾶ λλον δὲ καὶ ἐ ξέ καιεν αὐ τῶ ν τὴ ν ὀ ργὴ ν καθά περ θηρί ου, καὶ τοῦ ἡ γεμό νος καὶ τοῦ δή μου τὸ ὅ μοιον εἰ ς ἡ μᾶ ς ἄ δικον ἐ πιδεικνυμέ νων μῖ σος, ἵ να ἡ γραφὴ πληρωθῇ̔ ὁ ἄ νομος ἀ νομησά τω ἔ τι, καὶ ὁ δί καιος δικαιωθή τω ἔ τι.̓

5.0.1.59

καὶ γὰ ρ τοὺ ς ἐ ναποπνιγέ ντας τῇ εἱ ρκτῇ παρέ βαλλον κυσί ν, ἐ πιμελῶ ς παραφυλά σσοντες νύ κτωρ καὶ μεθ̓ ἡ μέ ραν μὴ κηδευθῇ τις ὑ φ̓ ἡ μῶ ν: καὶ τό τε δὴ προθέ ντες τά τε τῶ ν θηρί ων τά τε τοῦ πυρὸ ς λεί ψανα, πῇ μὲ ν ἐ σπαραγμέ να, πῇ δὲ ἠ νθρακευμέ να, καὶ τῶ ν λοιπῶ ν τὰ ς κεφαλὰ ς σὺ ν τοῖ ς ἀ ποτμή μασιν αὐ τῶ ν ὡ σαύ τως ἀ τά φους παρεφύ λαττον μετὰ στρατιωτικῆ ς ἐ πιμελεί ας ἡ μέ ραις συχναῖ ς.

5.0.1.60

καὶ οἱ μὲ ν ἐ νεβριμοῦ ντο καὶ ἔ βρυχον τοὺ ς ὀ δό ντας ἐ π̓ αὐ τοῖ ς, ζητοῦ ντέ ς τινα περισσοτέ ραν ἐ κδί κησιν παῤ αὐ τῶ ν λαβεῖ ν, οἱ δὲ ἐ νεγέ λων καὶ ἐ πετώ θαζον, μεγαλύ νοντες ἅ μα τὰ εἴ δωλα αὐ τῶ ν καὶ ἐ κεί νοις προσά πτοντες τὴ ν τού των τιμωρί αν, οἱ δὲ ἐ πιεικέ στεροι καὶ κατὰ ποσὸ ν συμπαθεῖ ν δοκοῦ ντες ὠ νεί διζον πολύ, λέ γοντες̔ ποῦ ὁ θεὸ ς αὐ τῶ ν καὶ τί αὐ τοὺ ς ὤ νησεν ἡ θρῃ σκεί α, ἣ ν καὶ πρὸ τῆ ς ἑ αυτῶ ν εἵ λαντο ψυχῆ ς;̓

5.0.1.61

καὶ τὰ μὲ ν ἀ π̓ ἐ κεί νων τοιαύ την εἶ χε τὴ ν ποικιλί αν, τὰ δὲ καθ̓ ἡ μᾶ ς ἐ ν μεγά λῳ καθειστή κει πέ νθει διὰ τὸ μὴ δύ νασθαι τὰ σώ ματα κρύ ψαι τῇ γῇ: οὔ τε γὰ ρ νὺ ξ συνεβά λλετο ἡ μῖ ν. πρὸ ς τοῦ το οὔ τε ἀ ργύ ρια ἔ πειθεν οὔ τε λιτανεί α ἐ δυσώ πει, παντὶ δὲ τρό πῳ παρετή ρουν, ὡ ς μέ γα τι κερδανοῦ ντες, εἰ μὴ τύ χοιεν ταφῆ ς.”

5.0.1.62

Τού τοις ἑ ξῆ ς μεθ̓ ἕ τερά φασιν:“ τὰ οὖ ν σώ ματα τῶ ν μαρτύ ρων παντοί ως παραδειγματισθέ ντα καὶ αἰ θριασθέ ντα ἐ πὶ ἡ μέ ρας ἕ ξ, μετέ πειτα καέ ντα καὶ αἰ θαλωθέ ντα ὑ πὸ τῶ ν ἀ νό μων κατεσαρώ θη εἰ ς τὸ ν̔ Ροδανὸ ν ποταμὸ ν πλησί ον παραρρέ οντα, ὅ πως μηδὲ λεί ψανον αὐ τῶ ν φαί νηται ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς ἔ τι.

5.0.1.63

καὶ ταῦ τ̓ ἔ πραττον ὡ ς δυνά μενοι νικῆ σαι τὸ ν θεὸ ν καὶ ἀ φελέ σθαι αὐ τῶ ν τὴ ν παλιγγενεσί αν, ἵ να, ὡ ς ἔ λεγον ἐ κεῖ νοι,̔ μηδὲ ἐ λπί δα σχῶ σιν ἀ ναστά σεως, ἐ φ̓ ᾗ πεποιθό τες ξέ νην τινὰ καὶ καινὴ ν εἰ σά γουσιν ἡ μῖ ν θρῃ σκεί αν καὶ καταφρονοῦ σι τῶ ν δεινῶ ν, ἕ τοιμοι καὶ μετὰ χαρᾶ ς ἥ κοντες ἐ πὶ τὸ ν θά νατον: νῦ ν ἴ δωμεν εἰ ἀ ναστή σονται καὶ εἰ δύ ναται βοηθῆ σαι αὐ τοῖ ς ὁ θεὸ ς αὐ τῶ ν καὶ ἐ ξελέ σθαι ἐ κ τῶ ν χειρῶ ν ἡ μῶ ν.̓”

5.0.2.1

Τοιαῦ τα καὶ τὰ κατὰ τὸ ν δεδηλωμέ νον αὐ τοκρά τορα ταῖ ς Χριστοῦ συμβέ βηκεν ἐ κκλησί αις, ἀ φ̓ ὧ ν καὶ τὰ ἐ ν ταῖ ς λοιπαῖ ς ἐ παρχί αις ἐ νηργημέ να εἰ κό τι λογισμῷ στοχά ζεσθαι πά ρεστιν. ἄ ξιον τού τοις ἐ κ τῆ ς αὐ τῆ ς ἐ πισυνά ψαι γραφῆ ς λέ ξεις ἑ τέ ρας, δἰ ὧ ν τὸ ἐ πιεικὲ ς καὶ φιλά νθρωπον τῶ ν δεδηλωμέ νων μαρτύ ρων ἀ ναγέ γραπται τού τοις αὐ τοῖ ς τοῖ ς ῥ ή μασιν:“ οἳ

5.0.2.2

καὶ ἐ πὶ τοσοῦ τον ζηλωταὶ καὶ μιμηταὶ Χριστοῦ ἐ γέ νοντο, ὃ ς ἐ ν μορφῇ θεοῦ ὑ πά ρχων οὐ χ ἁ ρπαγμὸ ν ἡ γή σατο τὸ εἶ ναι ἴ σα θεῷ, ὥ στε ἐ ν τοιαύ τῃ δό ξῃ ὑ πά ρχοντες καὶ οὐ χ ἅ παξ οὐ δὲ δὶ ς ἀ λλὰ πολλά κις μαρτυρή σαντες καὶ ἐ κ θηρί ων αὖ θις ἀ ναληφθέ ντες καὶ τὰ καυτή ρια καὶ τοὺ ς μώ λωπας καὶ τὰ τραύ ματα ἔ χοντες περικεί μενα, οὔ τ̓ αὐ τοὶ μά ρτυρας ἑ αυτοὺ ς ἀ νεκή ρυττον οὔ τε μὴ ν ἡ μῖ ν ἐ πέ τρεπον τού τῳ τῷ ὀ νό ματι προσαγορεύ ειν αὐ τού ς, ἀ λλ̓ εἴ ποτέ τις ἡ μῶ ν δἰ ἐ πιστολῆ ς ἢ διὰ λό γου μά ρτυρας αὐ τοὺ ς προσεῖ πεν, ἐ πέ πλησσον πικρῶ ς.

5.0.2.3

ἡ δέ ως γὰ ρ παρεχώ ρουν τὴ ν τῆ ς μαρτυρί ας προσηγορί αν τῷ Χριστῷ, τῷ πιστῷ καὶ ἀ ληθινῷ μά ρτυρι καὶ πρωτοτό κῳ τῶ ν νεκρῶ ν καὶ ἀ ρχηγῷ τῆ ς ζωῆ ς τοῦ θεοῦ, καὶ ἐ πεμιμνή σκοντο τῶ ν ἐ ξεληλυθό των ἤ δη μαρτύ ρων καὶ ἔ λεγον̔ ἐ κεῖ νοι ἤ δη μά ρτυρες, οὓ ς ἐ ν τῇ ὁ μολογί ᾳ Χριστὸ ς ἠ ξί ωσεν ἀ ναληφθῆ ναι, ἐ πισφραγισά μενος αὐ τῶ ν διὰ τῆ ς ἐ ξό δου τὴ ν μαρτυρί αν, ἡ μεῖ ς δὲ ὁ μό λογοι μέ τριοι καὶ ταπεινοί,̓ καὶ μετὰ δακρύ ων παρεκά λουν τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς δεό μενοι ἵ να ἐ κτενεῖ ς εὐ χαὶ γί νωνται πρὸ ς τὸ τελειωθῆ ναι αὐ τού ς.

5.0.2.4

καὶ τὴ ν μὲ ν δύ ναμιν τῆ ς μαρτυρί ας ἔ ργῳ ἐ πεδεί κνυντο, πολλὴ ν παρρησί αν ἄ γοντες πρὸ ς τὰ ἔ θνη, καὶ τὴ ν εὐ γέ νειαν διὰ τῆ ς ὑ πομονῆ ς καὶ ἀ φοβί ας καὶ ἀ τρομί ας φανερὰ ν ἐ ποί ουν, τὴ ν δὲ πρὸ ς τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς τῶ ν μαρτύ ρων προσηγορί αν παρῃ τοῦ ντο, ἐ μπεπλησμέ νοι φό βου θεοῦ.”

5.0.2.5

Καὶ αὖ θις μετὰ βραχέ α φασί ν:“ ἐ ταπεί νουν ἑ αυτοὺ ς ὑ πὸ τὴ ν κραταιὰ ν χεῖ ρα, ὑ φ̓ ἧ ς ἱ κανῶ ς νῦ ν εἰ σιν ὑ ψωμέ νοι. τό τε δὲ πᾶ σι μὲ ν ἀ πελογοῦ ντο, κατηγό ρουν δὲ οὐ δενό ς: ἔ λυον ἅ παντας, ἐ δέ σμευον δὲ οὐ δέ να: καὶ ὑ πὲ ρ τῶ ν τὰ δεινὰ διατιθέ ντων ηὔ χοντο, καθά περ Στέ φανος ὁ τέ λειος μά ρτυς κύ ριε, μὴ στή σῃ ς αὐ τοῖ ς τὴ ν ἁ μαρτί αν ταύ την.̓ εἰ δ̓ ὑ πὲ ρ τῶ ν λιθαζό ντων ἐ δέ ετο, πό σῳ μᾶ λλον ὑ πὲ ρ τῶ ν ἀ δελφῶ ν.”

5.0.2.6

Καὶ αὖ θί ς φασι μεθ̓ ἕ τερα:“ οὗ τος γὰ ρ καὶ μέ γιστος αὐ τοῖ ς πρὸ ς αὐ τὸ ν ὁ πό λεμος ἐ γέ νετο διὰ τὸ γνή σιον τῆ ς ἀ γά πης, ἵ να ἀ ποπνιχθεὶ ς ὁ θὴ ρ οὓ ς πρό τερον ᾤ ετο καταπεπωκέ ναι, ζῶ ντας ἐ ξεμέ σῃ. οὐ γὰ ρ ἔ λαβον καύ χημα κατὰ τῶ ν πεπτωκό των, ἀ λλ̓ ἐ ν οἷ ς ἐ πλεό ναζον αὐ τοί, τοῦ το τοῖ ς ἐ νδεεστέ ροις ἐ πή ρκουν μητρικὰ σπλά γχνα ἔ χοντες, καὶ πολλὰ περὶ αὐ τῶ ν ἐ κχέ οντες δά κρυα πρὸ ς τὸ ν πατέ ρα, ζωὴ ν ᾐ τή σαντο,

5.0.2.7

καὶ ἔ δωκεν αὐ τοῖ ς: ἣ ν καὶ συνεμερί σαντο τοῖ ς πλησί ον, κατὰ πά ντα νικηφό ροι πρὸ ς θεὸ ν ἀ πελθό ντες. εἰ ρή νην ἀ γαπή σαντες ἀ εὶ καὶ εἰ ρή νην ἡ μῖ ν παρεγγυή σαντες, μετ̓ εἰ ρή νης ἐ χώ ρησαν πρὸ ς θεό ν, μὴ καταλιπό ντες πό νον τῇ μητρὶ μηδὲ στά σιν καὶ πό λεμον τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς ἀ λλὰ χαρὰ ν καὶ εἰ ρή νην καὶ ὁ μό νοιαν καὶ ἀ γά πην.”

5.0.2.8

ταῦ τα καὶ περὶ τῆ ς τῶ ν μακαρί ων ἐ κεί νων πρὸ ς τοὺ ς παραπεπτωκό τας τῶ ν ἀ δελφῶ ν στοργῆ ς ὠ φελί μως προκεί σθω τῆ ς ἀ πανθρώ που καὶ ἀ νηλεοῦ ς ἕ νεκα διαθέ σεως τῶ ν μετὰ ταῦ τα ἀ φειδῶ ς τοῖ ς Χριστοῦ μέ λεσιν προσενηνεγμέ νων.

5.0.3.1

̔ Η δ̓ αὐ τὴ τῶ ν προειρημέ νων μαρτύ ρων γραφὴ καὶ ἄ λλην τινὰ μνή μης ἀ ξί αν ἱ στορί αν περιέ χει, ἣ ν καὶ οὐ δεὶ ς ἂ ν γέ νοιτο φθό νος μὴ οὐ χὶ τῶ ν ἐ ντευξομέ νων εἰ ς γνῶ σιν προθεῖ ναι: ἔ χει δὲ οὕ τως.

5.0.3.2

̓ Αλκιβιά δου γά ρ τινος ἐ ξ αὐ τῶ ν πά νυ αὐ χμηρὸ ν βιοῦ ντος βί ον καὶ μηδενὸ ς ὅ λως τὸ πρό τερον μεταλαμβά νοντος, ἀ λλ̓ ἢ ἄ ρτῳ μό νῳ καὶ ὕ δατι χρωμέ νου πειρωμέ νου τε καὶ ἐ ν τῇ εἱ ρκτῇ οὕ τω διά γειν,̓ Αττά λῳ μετὰ τὸ ν πρῶ τον ἀ γῶ να ὃ ν ἐ ν τῷ ἀ μφιθεά τρῳ ἤ νυσεν, ἀ πεκαλύ φθη ὅ τι μὴ καλῶ ς ποιοί η ὁ̓ Αλκιβιά δης μὴ χρώ μενος τοῖ ς κτί σμασι τοῦ θεοῦ καὶ ἄ λλοις τύ πον σκανδά λου ὑ πολειπό μενος.

5.0.3.3

πεισθεὶ ς δὲ ὁ̓ Αλκιβιά δης πά ντων ἀ νέ δην μετελά μβανεν καὶ ηὐ χαρί στει τῷ θεῷ: οὐ γὰ ρ ἀ νεπί σκεπτοι χά ριτος θεοῦ ἦ σαν, ἀ λλὰ τὸ πνεῦ μα τὸ ἅ γιον ἦ ν σύ μβουλον αὐ τοῖ ς. καὶ ταῦ τα μὲ ν ὡ δὶ ἐ χέ τω.

5.0.3.4

Τῶ ν δ̓ ἀ μφὶ τὸ ν Μοντανὸ ν καὶ̓ Αλκιβιά δην καὶ Θεό δοτον περὶ τὴ ν Φρυγί αν ἄ ρτι τό τε πρῶ τον τὴ ν περὶ τοῦ προφητεύ ειν ὑ πό ληψιν παρὰ πολλοῖ ς ἐ κφερομέ νων̔ πλεῖ σται γὰ ρ οὖ ν καὶ ἄ λλαι παραδοξοποιί αι τοῦ θεί ου χαρί σματος εἰ ς ἔ τι τό τε κατὰ διαφό ρους ἐ κκλησί ας ἐ κτελού μεναι πί στιν παρὰ πολλοῖ ς τοῦ κἀ κεί νους προφητεύ ειν παρεῖ χον̓ καὶ δὴ διαφωνί ας ὑ παρχού σης περὶ τῶ ν δεδηλωμέ νων, αὖ θις οἱ κατὰ τὴ ν Γαλλί αν ἀ δελφοὶ τὴ ν ἰ δί αν κρί σιν καὶ περὶ τού των εὐ λαβῆ καὶ ὀ ρθοδοξοτά την ὑ ποτά ττουσιν, ἐ κθέ μενοι καὶ τῶ ν παῤ αὐ τοῖ ς τελειωθέ ντων μαρτύ ρων διαφό ρους ἐ πιστολά ς, ἃ ς ἐ ν δεσμοῖ ς ἔ τι ὑ πά ρχοντες τοῖ ς ἐ π̓̓ Ασί ας καὶ Φρυγί ας ἀ δελφοῖ ς διεχά ραξαν, οὐ μὴ ν ἀ λλὰ καὶ̓ Ελευθέ ρῳ τῷ τό τἑ Ρωμαί ων ἐ πισκό πῳ, τῆ ς τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν εἰ ρή νης ἕ νεκα πρεσβεύ οντες.

5.0.4.1

Οἱ δ̓ αὐ τοὶ μά ρτυρες καὶ τὸ ν Εἰ ρηναῖ ον, πρεσβύ τερον ἤ δη τό τ̓ ὄ ντα τῆ ς ἐ ν Λουγδού νῳ παροικί ας, τῷ δηλωθέ ντι κατὰ̔ Ρώ μην ἐ πισκό πῳ συνί στων, πλεῖ στα τῷ ἀ νδρὶ μαρτυροῦ ντες, ὡ ς αἱ τοῦ τον ἔ χουσαι τὸ ν τρό πον δηλοῦ σι φωναί:“ χαί ρειν

5.0.4.2

ἐ ν θεῷ σε πά λιν εὐ χό μεθα καὶ ἀ εί, πά τεῤ Ελεύ θερε. ταῦ τά σοι τὰ γρά μματα προετρεψά μεθα τὸ ν ἀ δελφὸ ν ἡ μῶ ν καὶ κοινωνὸ ν Εἰ ρηναῖ ον διακομί σαι, καὶ παρακαλοῦ μεν ἔ χειν σε αὐ τὸ ν ἐ ν παραθέ σει, ζηλωτὴ ν ὄ ντα τῆ ς διαθή κης Χριστοῦ. εἰ γὰ ρ ᾔ δειμεν τό πον τινὶ δικαιοσύ νην περιποιεῖ σθαι, ὡ ς πρεσβύ τερον ἐ κκλησί ας, ὅ περ ἐ στὶ ν ἐ π̓ αὐ τῷ, ἐ ν πρώ τοις ἂ ν παρεθέ μεθα.”

5.0.4.3

Τί δεῖ καταλέ γειν τὸ ν ἐ ν τῇ δηλωθεί σῃ γραφῇ τῶ ν μαρτύ ρων κατά λογον, ἰ δί ᾳ μὲ ν τῶ ν ἀ ποτμή σει κεφαλῆ ς τετελειωμέ νων, ἰ δί ᾳ δὲ τῶ ν θηρσὶ ν εἰ ς βορὰ ν παραβεβλημέ νων, καὶ αὖ θις τῶ ν ἐ πὶ τῆ ς εἱ ρκτῆ ς κεκοιμημέ νων, τό ν τε ἀ ριθμὸ ν τῶ ν εἰ ς ἔ τι τό τε περιό ντων ὁ μολογητῶ ν; ὅ τῳ γὰ ρ φί λον, καὶ ταῦ τα ῥ ᾴ διον πληρέ στατα διαγνῶ ναι μετὰ χεῖ ρας ἀ ναλαβό ντι τὸ σύ γγραμμα, ὃ καὶ αὐ τὸ τῇ τῶ ν μαρτύ ρων συναγωγῇ πρὸ ς ἡ μῶ ν, ὡ ς γοῦ ν ἔ φην, κατεί λεκται. ἀ λλὰ τὰ μὲ ν ἐ π̓̓ Αντωνί νου τοιαῦ τα.

5.0.5.1

Τού του δὴ ἀ δελφὸ ν Μά ρκον Αὐ ρή λιον Καί σαρα λό γος ἔ χει Γερμανοῖ ς καὶ Σαρμά ταις ἀ ντιπαραταττό μενον μά χῃ, δί ψει πιεζομέ νης αὐ τοῦ τῆ ς στρατιᾶ ς, ἐ ν ἀ μηχανί ᾳ γενέ σθαι: τοὺ ς δ̓ ἐ πὶ τῆ ς Μελιτηνῆ ς οὕ τω καλουμέ νης λεγεῶ νος στρατιώ τας διὰ πί στεως ἐ ξ ἐ κεί νου καὶ εἰ ς δεῦ ρο συνεστώ σης ἐ ν τῇ πρὸ ς τοὺ ς πολεμί ους παρατά ξει γό νυ θέ ντας ἐ πὶ γῆ ν κατὰ τὸ οἰ κεῖ ον ἡ μῖ ν τῶ ν εὐ χῶ ν ἔ θος ἐ πὶ τὰ ς πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν ἱ κεσί ας τραπέ σθαι,

5.0.5.2

παραδό ξου δὲ τοῖ ς πολεμί οις τοῦ τοιού του δὴ θεά ματος φανέ ντος, ἄ λλο τι λό γος ἔ χει παραδοξό τερον ἐ πικαταλαβεῖ ν αὐ τί κα, σκηπτὸ ν μὲ ν εἰ ς φυγὴ ν καὶ ἀ πώ λειαν συνελαύ νοντα τοὺ ς πολεμί ους, ὄ μβρον δὲ ἐ πὶ τὴ ν τῶ ν τὸ θεῖ ον παρακεκληκό των στρατιά ν, πᾶ σαν αὐ τὴ ν ἐ κ τοῦ δί ψους μέ λλουσαν ὅ σον οὔ πω διαφθεί ρεσθαι ἀ νακτώ μενον.

5.0.5.3

̔ Η δ̓ ἱ στορί α φέ ρεται μὲ ν καὶ παρὰ τοῖ ς πό ρρω τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς λό γου συγγραφεῦ σιν οἷ ς μέ λον γέ γονεν τῆ ς κατὰ τοὺ ς δηλουμέ νους γραφῆ ς, δεδή λωται δὲ καὶ πρὸ ς τῶ ν ἡ μετέ ρων. ἀ λλὰ τοῖ ς μὲ ν ἔ ξωθεν ἱ στορικοῖ ς, ἅ τε τῆ ς πί στεως ἀ νοικεί οις, τέ θειται μὲ ν τὸ παρά δοξον, οὐ μὴ ν καὶ ταῖ ς τῶ ν ἡ μετέ ρων εὐ χαῖ ς τοῦ θ̓ ὡ μολογή θη γεγονέ ναι: τοῖ ς δέ γε ἡ μετέ ροις, ἅ τε ἀ ληθεί ας φί λοις, ἁ πλῷ καὶ ἀ κακοή θει τρό πῳ τὸ πραχθὲ ν παραδέ δοται.

5.0.5.4

τού των δ̓ ἂ ν εἴ η καὶ̓ Απολινά ριος, ἐ ξ ἐ κεί νου φή σας τὴ ν δἰ εὐ χῆ ς τὸ παρά δοξον πεποιηκυῖ αν λεγεῶ να οἰ κεί αν τῷ γεγονό τι πρὸ ς τοῦ βασιλέ ως εἰ ληφέ ναι προσηγορί αν, κεραυνοβό λον τῇ̔ Ρωμαί ων ἐ πικληθεῖ σαν φωνῇ.

5.0.5.5

μά ρτυς δὲ τού των γέ νοιτ̓ ἂ ν ἀ ξιό χρεως ὁ Τερτυλλιανό ς, τὴ ν̔ Ρωμαϊ κὴ ν τῇ συγκλή τῳ προσφωνή σας ὑ πὲ ρ τῆ ς πί στεως ἀ πολογί αν, ἧ ς καὶ πρό σθεν ἐ μνημονεύ σαμεν, τή ν τε ἱ στορί αν βεβαιῶ ν σὺ ν ἀ ποδεί ξει μεί ζονι καὶ ἐ ναργεστέ ρᾳ:

5.0.5.6

γρά φει δ̓ οὖ ν καὶ αὐ τό ς, λέ γων Μά ρκου τοῦ συνετωτά του βασιλέ ως ἐ πιστολὰ ς εἰ ς ἔ τι νῦ ν φέ ρεσθαι ἐ ν αἷ ς αὐ τὸ ς μαρτυρεῖ ἐ ν Γερμανί ᾳ ὕ δατος ἀ πορί ᾳ μέ λλοντα αὐ τοῦ τὸ ν στρατὸ ν διαφθεί ρεσθαι ταῖ ς τῶ ν Χριστιανῶ ν εὐ χαῖ ς σεσῶ σθαι, τοῦ τον δέ φησιν καὶ θά νατον ἀ πειλῆ σαι τοῖ ς κατηγορεῖ ν ἡ μῶ ν ἐ πιχειροῦ σιν:

5.0.5.7

οἷ ς ὁ δηλωθεὶ ς ἀ νὴ ρ καὶ ταῦ τα προσεπιλέ γει:“ ποταποὶ οὖ ν οἱ νό μοι οὗ τοι, οὓ ς καθ̓ ἡ μῶ ν μό νων ἕ πονται ἀ σεβεῖ ς ἄ δικοι ὠ μοί; οὓ ς οὔ τε Οὐ εσπασιανὸ ς ἐ φύ λαξεν, καί τοι γἐ Ιουδαί ους νική σας, οὓ ς Τραϊ ανὸ ς ἐ κ μέ ρους ἐ ξουθέ νησεν, κωλύ ων ἐ κζητεῖ σθαι Χριστιανού ς, οὓ ς οὔ τἑ Αδριανό ς, καί τοι γε πά ντα τὰ περί εργα πολυπραγμονῶ ν, οὔ τε ὁ Εὐ σεβὴ ς ἐ πικληθεὶ ς ἐ πεκύ ρωσεν.” ἀ λλὰ ταῦ τα μὲ ν ὅ πῃ τις ἐ θέ λοι, τιθέ σθω:

5.0.5.8

μετί ωμεν δ̓ ἡ μεῖ ς ἐ πὶ τὴ ν τῶ ν ἑ ξῆ ς ἀ κολουθί αν. Ποθεινοῦ δὴ ἐ φ̓ ὅ λοις τῆ ς ζωῆ ς ἔ τεσιν ἐ νενή κοντα σὺ ν τοῖ ς ἐ πὶ Γαλλί ας μαρτυρή σασιν τελειωθέ ντος, Εἰ ρηναῖ ος τῆ ς κατὰ Λού γδουνον ἧ ς ὁ Ποθεινὸ ς ἡ γεῖ το παροικί ας τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν διαδέ χεται: Πολυκά ρπου δὲ τοῦ τον ἀ κουστὴ ν γενέ σθαι κατὰ τὴ ν νέ αν ἐ μανθά νομεν ἡ λικί αν.

5.0.5.9

οὗ τος τῶ ν ἐ πὶ̔ Ρώ μης τὴ ν διαδοχὴ ν ἐ πισκό πων ἐ ν τρί τῃ συντά ξει τῶ ν πρὸ ς τὰ ς αἱ ρέ σεις παραθέ μενος, εἰ ς̓ Ελεύ θερον, οὗ τὰ κατὰ τοὺ ς χρό νους ἡ μῖ ν ἐ ξετά ζεται, ὡ ς ἂ ν δὴ κατ̓ αὐ τὸ ν σπουδαζομέ νης αὐ τῷ τῆ ς γραφῆ ς, τὸ ν κατά λογον ἵ στησι, γρά φων ὧ δε:

5.0.6.1

“ θεμελιώ σαντες οὖ ν καὶ οἰ κοδομή σαντες οἱ μακά ριοι ἀ πό στολοι τὴ ν ἐ κκλησί αν, Λί νῳ τὴ ν τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς λειτουργί αν ἐ νεχεί ρισαν: τού του τοῦ Λί νου Παῦ λος ἐ ν ταῖ ς πρὸ ς Τιμό θεον ἐ πιστολαῖ ς μέ μνηται.

5.0.6.2

διαδέ χεται δ̓ αὐ τὸ ν̓ Ανέ γκλητος, μετὰ τοῦ τον δὲ τρί τῳ τό πῳ ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν κληροῦ ται Κλή μης, ὁ καὶ ἑ ορακὼ ς τοὺ ς μακαρί ους ἀ ποστό λους καὶ συμβεβληκὼ ς αὐ τοῖ ς καὶ ἔ τι ἔ ναυλον τὸ κή ρυγμα τῶ ν ἀ ποστό λων καὶ τὴ ν παρά δοσιν πρὸ ὀ φθαλμῶ ν ἔ χων, οὐ μό νος: ἔ τι γὰ ρ πολλοὶ ὑ πελεί ποντο τό τε ὑ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων δεδιδαγμέ νοι.

5.0.6.3

ἐ πὶ τού του οὖ ν τοῦ Κλή μεντος στά σεως οὐ κ ὀ λί γης τοῖ ς ἐ ν Κορί νθῳ γενομέ νης ἀ δελφοῖ ς, ἐ πέ στειλεν ἡ ἐ ν̔ Ρώ μῃ ἐ κκλησί α ἱ κανωτά την γραφὴ ν τοῖ ς Κορινθί οις, εἰ ς εἰ ρή νην συμβιβά ζουσα αὐ τοὺ ς καὶ ἀ νανεοῦ σα τὴ ν πί στιν αὐ τῶ ν καὶ ἣ ν νεωστὶ ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων παρά δοσιν εἰ λή φει.” Καὶ μετὰ βραχέ α φησί ν:“ τὸ ν

5.0.6.4

δὲ Κλή μεντα τοῦ τον διαδέ χεται Εὐ ά ρεστος καὶ τὸ ν Εὐ ά ρεστον̓ Αλέ ξανδρος, εἶ θ̓ οὕ τως ἕ κτος ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων καθί σταται Ξύ στος, μετὰ δὲ τοῦ τον Τελεσφό ρος, ὃ ς καὶ ἐ νδό ξως ἐ μαρτύ ρησεν: ἔ πειτἁ Υγῖ νος, εἶ τα Πί ος, μεθ̓ ὃ ν̓ Ανί κητος. διαδεξαμέ νου τὸ ν̓ Ανί κητον Σωτῆ ρος, νῦ ν δωδεκά τῳ τό πῳ τὸ ν τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων κατέ χει κλῆ ρον̓ Ελεύ θερος.

5.0.6.5

τῇ αὐ τῇ τά ξει καὶ τῇ αὐ τῇ διδαχῇ ἥ τε ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων ἐ ν τῇ ἐ κκλησί ᾳ παρά δοσις καὶ τὸ τῆ ς ἀ ληθεί ας κή ρυγμα κατή ντηκεν εἰ ς ἡ μᾶ ς.”

5.0.7.1

Ταῦ τα ὁ Εἰ ρηναῖ ος ἀ κολού θως ταῖ ς προδιεξοδευθεί σαις ἡ μῖ ν ὑ πογρά ψας ἱ στορί αις ἐ ν οἷ ς ἐ πέ γραψεν, πέ ντε οὖ σι τὸ ν ἀ ριθμό ν,̓ Ελέ γχου καὶ ἀ νατροπῆ ς τῆ ς ψευδωνύ μου γνώ σεως, ἐ ν δευτέ ρῳ τῆ ς αὐ τῆ ς ὑ ποθέ σεως, ὅ τι δὴ καὶ εἰ ς αὐ τὸ ν ὑ ποδεί γματα τῆ ς θεί ας καὶ παραδό ξου δυνά μεως ἐ ν ἐ κκλησί αις τισὶ ν ὑ πολέ λειπτο, διὰ τού των ἐ πισημαί νεται, λέ γων:“ τοσοῦ τον

5.0.7.2

δὲ ἀ ποδέ ουσιν τοῦ νεκρὸ ν ἐ γεῖ ραι, καθὼ ς ὁ κύ ριος ἤ γειρεν καὶ οἱ ἀ πό στολοι διὰ προσευχῆ ς καὶ ἐ ν τῇ ἀ δελφό τητι πολλά κις διὰ τὸ ἀ ναγκαῖ ον καὶ τῆ ς κατὰ τό πον ἐ κκλησί ας πά σης αἰ τησαμέ νης μετὰ νηστεί ας καὶ λιτανεί ας πολλῆ ς ἐ πέ στρεψεν τὸ πνεῦ μα τοῦ τετελευτηκό τος καὶ ἐ χαρί σθη ὁ ἄ νθρωπος ταῖ ς εὐ χαῖ ς τῶ ν ἁ γί ων.” καὶ αὖ θί ς φησιν μεθ̓ ἕ τερα:“ εἰ

5.0.7.3

δὲ καὶ τὸ ν κύ ριον φαντασιωδῶ ς τὰ τοιαῦ τα πεποιηκέ ναι φή σουσιν, ἐ πὶ τὰ προφητικὰ ἀ νά γοντες αὐ τού ς, ἐ ξ αὐ τῶ ν ἐ πιδεί ξομεν πά ντα οὕ τως περὶ αὐ τοῦ καὶ προειρῆ σθαι καὶ γεγονέ ναι βεβαί ως καὶ αὐ τὸ ν μό νον εἶ ναι τὸ ν υἱ ὸ ν τοῦ θεοῦ: δἰ ὃ καὶ ἐ ν τῷ ἐ κεί νου ὀ νό ματι οἱ ἀ ληθῶ ς αὐ τοῦ μαθηταί, παῤ αὐ τοῦ λαβό ντες τὴ ν χά ριν ἐ πιτελοῦ σιν ἐ π̓ εὐ εργεσί ᾳ τῇ τῶ ν λοιπῶ ν ἀ νθρώ πων, καθὼ ς εἷ ς ἕ καστος τὴ ν δωρεὰ ν εἴ ληφεν παῤ αὐ τοῦ.

5.0.7.4

οἱ μὲ ν γὰ ρ δαί μονας ἐ λαύ νουσιν βεβαί ως καὶ ἀ ληθῶ ς, ὥ στε πολλά κις καὶ πιστεύ ειν ἐ κεί νους αὐ τοὺ ς τοὺ ς καθαρισθέ ντας ἀ πὸ τῶ ν πονηρῶ ν πνευμά των καὶ εἶ ναι ἐ ν τῇ ἐ κκλησί ᾳ, οἱ δὲ καὶ πρό γνωσιν ἔ χουσιν τῶ ν μελλό ντων καὶ ὀ πτασί ας καὶ ῥ ή σεις προφητικά ς, ἄ λλοι δὲ τοὺ ς κά μνοντας διὰ τῆ ς τῶ ν χειρῶ ν ἐ πιθέ σεως ἰ ῶ νται καὶ ὑ γιεῖ ς ἀ ποκαθιστᾶ σιν, ἤ δη δέ, καθὼ ς ἔ φαμεν, καὶ νεκροὶ ἠ γέ ρθησαν καὶ παρέ μειναν σὺ ν ἡ μῖ ν ἔ τεσιν ἱ κανοῖ ς, καί, τί γά ρ;

5.0.7.5

οὐ κ ἔ στιν ἀ ριθμὸ ν εἰ πεῖ ν τῶ ν χαρισμά των ὧ ν κατὰ παντὸ ς τοῦ κό σμου ἡ ἐ κκλησί α παρὰ θεοῦ λαβοῦ σα ἐ ν τῷ ὀ νό ματἰ Ιησοῦ Χριστοῦ τοῦ σταυρωθέ ντος ἐ πὶ Ποντί ου Πιλά του ἑ κά στης ἡ μέ ρας ἐ π̓ εὐ εργεσί ᾳ τῇ τῶ ν ἐ θνῶ ν ἐ πιτελεῖ, μή τε ἐ ξαπατῶ σά τινας μή τε ἐ ξαργυριζομέ νη: ὡ ς γὰ ρ δωρεὰ ν εἴ ληφεν παρὰ θεοῦ, δωρεὰ ν καὶ διακονεῖ.”

5.0.7.6

καὶ ἐ ν ἑ τέ ρῳ δὲ τό πῳ ὁ αὐ τὸ ς γρά φει:“ καθὼ ς καὶ πολλῶ ν ἀ κού ομεν ἀ δελφῶ ν ἐ ν τῇ ἐ κκλησί ᾳ προφητικὰ χαρί σματα ἐ χό ντων καὶ παντοδαπαῖ ς λαλού ντων διὰ τοῦ πνεύ ματος γλώ σσαις καὶ τὰ κρύ φια τῶ ν ἀ νθρώ πων εἰ ς φανερὸ ν ἀ γό ντων ἐ πὶ τῷ συμφέ ροντι καὶ τὰ μυστή ρια τοῦ θεοῦ ἐ κδιηγουμέ νων.” ταῦ τα καὶ περὶ τοῦ διαφορὰ ς χαρισμά των μέ χρι καὶ τῶ ν δηλουμέ νων χρό νων παρὰ τοῖ ς ἀ ξί οις διαμεῖ ναι.

5.0.8.1

̓ Επεὶ δὲ ἀ ρχό μενοι τῆ ς πραγματεί ας ὑ πό σχεσιν πεποιή μεθα παραθή σεσθαι κατὰ καιρὸ ν εἰ πό ντες τὰ ς τῶ ν ἀ ρχαί ων ἐ κκλησιαστικῶ ν πρεσβυτέ ρων τε καὶ συγγραφέ ων φωνὰ ς ἐ ν αἷ ς τὰ ς περὶ τῶ ν ἐ νδιαθή κων γραφῶ ν εἰ ς αὐ τοὺ ς κατελθού σας παραδό σεις γραφῇ παραδεδώ κασιν, τού των δὲ καὶ ὁ Εἰ ρηναῖ ος ἦ ν, φέ ρε, καὶ τὰ ς αὐ τοῦ παραθώ μεθα λέ ξεις,

5.0.8.2

καὶ πρώ τας γε τὰ ς περὶ τῶ ν ἱ ερῶ ν εὐ αγγελί ων, οὕ τως ἐ χού σας:“ ὁ μὲ ν δὴ Ματθαῖ ος ἐ ν τοῖ ς̔ Εβραί οις τῇ ἰ δί ᾳ αὐ τῶ ν διαλέ κτῳ καὶ γραφὴ ν ἐ ξή νεγκεν εὐ αγγελί ου, τοῦ Πέ τρου καὶ τοῦ Παύ λου ἐ ν̔ Ρώ μῃ εὐ αγγελιζομέ νων καὶ θεμελιού ντων τὴ ν ἐ κκλησί αν:

5.0.8.3

μετὰ δὲ τὴ ν τού των ἔ ξοδον Μά ρκος, ὁ μαθητὴ ς καὶ ἑ ρμηνευτὴ ς Πέ τρου, καὶ αὐ τὸ ς τὰ ὑ πὸ Πέ τρου κηρυσσό μενα ἐ γγρά φως ἡ μῖ ν παραδέ δωκεν: καὶ Λουκᾶ ς δέ, ὁ ἀ κό λουθος Παύ λου, τὸ ὑ π̓ ἐ κεί νου κηρυσσό μενον εὐ αγγέ λιον ἐ ν βί βλῳ κατέ θετο.

5.0.8.4

ἔ πειτἀ Ιωά ννης, ὁ μαθητὴ ς τοῦ κυρί ου, ὁ καὶ ἐ πὶ τὸ στῆ θος αὐ τοῦ ἀ ναπεσώ ν, καὶ αὐ τὸ ς ἐ ξέ δωκεν τὸ εὐ αγγέ λιον, ἐ ν̓ Εφέ σῳ τῆ ς̓ Ασί ας διατρί βων.”

5.0.8.5

Ταῦ τα μὲ ν οὖ ν ἐ ν τρί τῳ τῆ ς εἰ ρημέ νης ὑ ποθέ σεως τῷ προδηλωθέ ντι εἴ ρηται, ἐ ν δὲ τῷ πέ μπτῳ περὶ τῆ ς̓ Ιωά ννοὐ Αποκαλύ ψεως καὶ τῆ ς ψή φου τῆ ς τοῦ ἀ ντιχρί στου προσηγορί ας οὕ τως διαλαμβά νει:“ τού των δὲ οὕ τως ἐ χό ντων καὶ ἐ ν πᾶ σι δὲ τοῖ ς σπουδαί οις καὶ ἀ ρχαί οις ἀ ντιγρά φοις τοῦ ἀ ριθμοῦ τού του κειμέ νου καὶ μαρτυρού ντων αὐ τῶ ν ἐ κεί νων τῶ ν κατ̓ ὄ ψιν τὸ ν̓ Ιωά ννην ἑ ορακό των καὶ τοῦ λό γου διδά σκοντος ἡ μᾶ ς ὅ τι ὁ ἀ ριθμὸ ς τοῦ ὀ νό ματος τοῦ θηρί ου κατὰ τὴ ν̔ Ελλή νων ψῆ φον διὰ τῶ ν ἐ ν αὐ τῷ γραμμά των ἐ μφαί νεται.”

5.0.8.6

καὶ ὑ ποκαταβὰ ς περὶ τοῦ αὐ τοῦ φά σκει:“ ἡ μεῖ ς οὖ ν οὐ κ ἀ ποκινδυνεύ ομεν περὶ τοῦ ὀ νό ματος τοῦ ἀ ντιχρί στου ἀ ποφαινό μενοι βεβαιωτικῶ ς. εἰ γὰ ρ ἔ δει ἀ ναφανδὸ ν ἐ ν τῷ νῦ ν καιρῷ κηρύ ττεσθαι τοὔ νομα αὐ τοῦ, δἰ ἐ κεί νου ἂ ν ἐ ρρέ θη τοῦ καὶ τὴ ν ἀ ποκά λυψιν ἑ ορακό τος: οὐ δὲ γὰ ρ πρὸ πολλοῦ χρό νου ἑ ωρά θη, ἀ λλὰ σχεδὸ ν ἐ πὶ τῆ ς ἡ μετέ ρας γενεᾶ ς, πρὸ ς τῷ τέ λει τῆ ς Δομετιανοῦ ἀ ρχῆ ς.”

5.0.8.7

Ταῦ τα καὶ περὶ τῆ ς̓ Αποκαλύ ψεως ἱ στό ρηται τῷ δεδηλωμέ νῳ: μέ μνηται δὲ καὶ τῆ ς̓ Ιωά ννου πρώ της ἐ πιστολῆ ς, μαρτυρί ας ἐ ξ αὐ τῆ ς πλεί στας εἰ σφέ ρων, ὁ μοί ως δὲ καὶ τῆ ς Πέ τρου προτέ ρας. οὐ μό νον δὲ οἶ δεν, ἀ λλὰ καὶ ἀ ποδέ χεται τὴ ν τοῦ Ποιμέ νος γραφή ν, λέ γων:“ καλῶ ς οὖ ν ἡ γραφὴ ἡ λέ γουσα πρῶ τον πά ντων πί στευσον ὅ τι εἷ ς ἐ στιν ὁ θεὸ ς ὁ τὰ πά ντα κτί σας καὶ καταρτί σας” καὶ τὰ ἑ ξῆ ς.

5.0.8.8

καὶ ῥ ητοῖ ς δέ τισιν ἐ κ τῆ ς Σολομῶ νος Σοφί ας κέ χρηται, μό νον οὐ χὶ φά σκων:“ ὅ ρασις δὲ θεοῦ περιποιητικὴ ἀ φθαρσί ας, ἀ φθαρσί α δὲ ἐ γγὺ ς εἶ ναι ποιεῖ θεοῦ.” καὶ ἀ πομνημονευμά των δὲ ἀ ποστολικοῦ τινος πρεσβυτέ ρου, οὗ τοὔ νομα σιωπῇ παρέ δωκεν, μνημονεύ ει ἐ ξηγή σεις τε αὐ τοῦ θεί ων γραφῶ ν παρατέ θειται.

5.0.8.9

ἔ τι καὶ̓ Ιουστί νου τοῦ μά ρτυρος καὶ̓ Ιγνατί ου μνή μην πεποί ηται, μαρτυρί αις αὖ θις καὶ ἀ πὸ τῶ ν τού τοις γραφέ ντων κεχρημέ νος, ἐ πή γγελται δ̓ αὐ τὸ ς ἐ κ τῶ ν Μαρκί ωνος συγγραμμά των ἀ ντιλέ ξειν αὐ τῷ ἐ ν ἰ δί ῳ σπουδά σματι.

5.0.8.10

Καὶ περὶ τῆ ς κατὰ τοὺ ς ἑ βδομή κοντα ἑ ρμηνεί ας τῶ ν θεοπνεύ στων γραφῶ ν ἄ κουε οἷ α κατὰ λέ ξιν γρά φει:“ ὁ θεὸ ς οὖ ν ἄ νθρωπος ἐ γέ νετο καὶ αὐ τὸ ς κύ ριος ἔ σωσεν ἡ μᾶ ς, δοὺ ς τὸ τῆ ς παρθέ νου σημεῖ ον, ἀ λλ̓ οὐ χ ὡ ς ἔ νιοί φασιν τῶ ν νῦ ν τολμώ ντων μεθερμηνεύ ειν τὴ ν γραφή ν,̔ ἰ δοὺ ἡ νεᾶ νις ἐ ν γαστρὶ ἕ ξει καὶ τέ ξεται υἱ ό ν̓: ὡ ς Θεοδοτί ων ἡ ρμή νευσεν ὁ̓ Εφέ σιος καὶ̓ Ακύ λας ὁ Ποντικό ς, ἀ μφό τεροἰ Ιουδαῖ οι προσή λυτοι, οἷ ς κατακολουθή σαντες οἱ̓ Εβιωναῖ οι ἐ ξ̓ Ιωσὴ φ αὐ τὸ ν γεγενῆ σθαι φά σκουσιν.”

5.0.8.11

τού τοις ἐ πιφέ ρει μετὰ βραχέ α λέ γων:“ πρὸ τοῦ γὰ ῥ Ρωμαί ους κρατῦ ναι τὴ ν ἀ ρχὴ ν αὐ τῶ ν, ἔ τι τῶ ν Μακεδό νων τὴ ν̓ Ασί αν κατεχό ντων, Πτολεμαῖ ος ὁ Λά γου φιλοτιμού μενος τὴ ν ὑ π̓ αὐ τοῦ κατεσκευασμέ νην βιβλιοθή κην ἐ ν̓ Αλεξανδρεί ᾳ κοσμῆ σαι τοῖ ς πά ντων ἀ νθρώ πων συγγρά μμασιν ὅ σα γε σπουδαῖ α ὑ πῆ ρχεν, ᾐ τή σατο παρὰ τῶ ν̔ Ιεροσολυμιτῶ ν εἰ ς τὴ ν̔ Ελληνικὴ ν διά λεκτον σχεῖ ν αὐ τῶ ν μεταβεβλημέ νας τὰ ς γραφά ς.

5.0.8.12

οἱ δέ, ὑ πή κουον γὰ ρ ἔ τι τοῖ ς Μακεδό σιν τό τε, τοὺ ς παῤ αὐ τοῖ ς ἐ μπειροτά τους τῶ ν γραφῶ ν καὶ ἀ μφοτέ ρων τῶ ν διαλέ κτων, ἑ βδομή κοντα πρεσβυτέ ρους, ἔ πεμψαν Πτολεμαί ῳ, ποιή σαντος τοῦ θεοῦ ὅ περ ἠ βού λετο.

5.0.8.13

ὁ δὲ ἰ δί ᾳ πεῖ ραν αὐ τῶ ν λαβεῖ ν θελή σας εὐ λαβηθεί ς τε μή τι ἄ ρα συνθέ μενοι ἀ ποκρύ ψωσι τὴ ν ἐ ν ταῖ ς γραφαῖ ς διὰ τῆ ς ἑ ρμηνεί ας ἀ λή θειαν, χωρί σας αὐ τοὺ ς ἀ π̓ ἀ λλή λων ἐ κέ λευσε τοὺ ς πά ντας τὴ ν αὐ τὴ ν ἑ ρμηνεί αν γρά φειν, καὶ τοῦ τ̓ ἐ πὶ πά ντων τῶ ν βιβλί ων ἐ ποί ησεν.

5.0.8.14

συνελθό ντων δὲ αὐ τῶ ν ἐ πὶ τὸ αὐ τὸ παρὰ τῷ Πτολεμαί ῳ καὶ συναντιβαλό ντων ἑ κά στου τὴ ν ἑ αυτοῦ ἑ ρμηνεί αν, ὁ μὲ ν θεὸ ς ἐ δοξά σθη, αἱ δὲ γραφαὶ ὄ ντως θεῖ αι ἐ γνώ σθησαν, τῶ ν πά ντων τὰ αὐ τὰ ταῖ ς αὐ ταῖ ς λέ ξεσιν καὶ τοῖ ς αὐ τοῖ ς ὀ νό μασιν ἀ ναγορευσά ντων ἀ π̓ ἀ ρχῆ ς μέ χρι τέ λους, ὥ στε καὶ τὰ παρό ντα ἔ θνη γνῶ ναι ὅ τι κατ̓ ἐ πί πνοιαν τοῦ θεοῦ εἰ σιν ἑ ρμηνευμέ ναι αἱ γραφαί.

5.0.8.15

καὶ οὐ δέ ν γε θαυμαστὸ ν τὸ ν θεὸ ν τοῦ το ἐ νηργηκέ ναι, ὅ ς γε καὶ ἐ ν τῇ ἐ πὶ Ναβουχοδονό σορ αἰ χμαλωσί ᾳ τοῦ λαοῦ διαφθαρεισῶ ν τῶ ν γραφῶ ν καὶ μετὰ ἑ βδομή κοντα ἔ τη τῶ ν̓ Ιουδαί ων ἀ νελθό ντων εἰ ς τὴ ν χώ ραν αὐ τῶ ν, ἔ πειτα ἐ ν τοῖ ς χρό νοις̓ Αρταξέ ρξου τοῦ Περσῶ ν βασιλέ ως ἐ νέ πνευσεν̓́ Εσδρᾳ τῷ ἱ ερεῖ ἐ κ τῆ ς φυλῆ ς Λευὶ τοὺ ς τῶ ν προγεγονό των προφητῶ ν πά ντας ἀ νατά ξασθαι λό γους καὶ ἀ ποκαταστῆ σαι τῷ λαῷ τὴ ν διὰ Μωυσέ ως νομοθεσί αν.” τοσαῦ τα ὁ Εἰ ρηναῖ ος.

5.0.9.1

̓ Εννέ α δὲ καὶ δέ κα ἔ τεσιν τῇ βασιλεί ᾳ διαρκέ σαντος̓ Αντωνί νου, Κό μοδος τὴ ν ἡ γεμονί αν παραλαμβά νει: οὗ κατὰ τὸ πρῶ τον ἔ τος τῶ ν κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν ἐ κκλησιῶ ν̓ Ιουλιανὸ ς ἐ γχειρί ζεται τὴ ν ἐ πισκοπή ν, ἐ πὶ δυοκαί δεκα ἔ τεσιν̓ Αγριππί νου τὴ ν λειτουργί αν ἀ ποπλή σαντος.

5.0.10.1

̔ Ηγεῖ το δὲ τηνικαῦ τα τῆ ς τῶ ν πιστῶ ν αὐ τό θι διατριβῆ ς ἀ νὴ ρ κατὰ παιδεί αν ἐ πιδοξό τατος, ὄ νομα αὐ τῷ Πά νταινος, ἐ ξ ἀ ρχαί ου ἔ θους διδασκαλεί ου τῶ ν ἱ ερῶ ν λό γων παῤ αὐ τοῖ ς συνεστῶ τος: ὃ καὶ εἰ ς ἡ μᾶ ς παρατεί νεται καὶ πρὸ ς τῶ ν ἐ ν λό γῳ καὶ τῇ περὶ τὰ θεῖ α σπουδῇ δυνατῶ ν συγκροτεῖ σθαι παρειλή φαμεν, ἐ ν δὲ τοῖ ς μά λιστα κατ̓ ἐ κεῖ νο καιροῦ διαλά μψαι λό γος ἔ χει τὸ ν δεδηλωμέ νον, οἷ α καὶ ἀ πὸ φιλοσό φου ἀ γωγῆ ς τῶ ν καλουμέ νων Στωϊ κῶ ν ὡ ρμημέ νον.

5.0.10.2

τοσαύ την δ̓ οὖ ν φασιν αὐ τὸ ν ἐ κθυμοτά τῃ διαθέ σει προθυμί αν περὶ τὸ ν θεῖ ον λό γον ἐ νδεί ξασθαι, ὡ ς καὶ κή ρυκα τοῦ κατὰ Χριστὸ ν εὐ αγγελί ου τοῖ ς ἐ π̓ ἀ νατολῆ ς ἔ θνεσιν ἀ ναδειχθῆ ναι, μέ χρι καὶ τῆ ς̓ Ινδῶ ν στειλά μενον γῆ ς. ἦ σαν γά ρ, ἦ σαν εἰ ς ἔ τι τό τε πλεί ους εὐ αγγελισταὶ τοῦ λό γου, ἔ νθεον ζῆ λον ἀ ποστολικοῦ μιμή ματος συνεισφέ ρειν ἐ π̓ αὐ ξή σει καὶ οἰ κοδομῇ τοῦ θεί ου λό γου προμηθού μενοι:

5.0.10.3

ὧ ν εἷ ς γενό μενος καὶ ὁ Πά νταινος, καὶ εἰ ς̓ Ινδοὺ ς ἐ λθεῖ ν λέ γεται, ἔ νθα λό γος εὑ ρεῖ ν αὐ τὸ ν προφθά σαν τὴ ν αὐ τοῦ παρουσί αν τὸ κατὰ Ματθαῖ ον εὐ αγγέ λιον παρά τισιν αὐ τό θι τὸ ν Χριστὸ ν ἐ πεγνωκό σιν, οἷ ς Βαρθολομαῖ ον τῶ ν ἀ ποστό λων ἕ να κηρῦ ξαι αὐ τοῖ ς τἑ Εβραί ων γρά μμασι τὴ ν τοῦ Ματθαί ου καταλεῖ ψαι γραφή ν, ἣ ν καὶ σῴ ζεσθαι εἰ ς τὸ ν δηλού μενον χρό νον.

5.0.10.4

ὅ γε μὴ ν Πά νταινος ἐ πὶ πολλοῖ ς κατορθώ μασι τοῦ κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν τελευτῶ ν ἡ γεῖ ται διδασκαλεί ου, ζώ σῃ φωνῇ καὶ διὰ συγγραμμά των τοὺ ς τῶ ν θεί ων δογμά των θησαυροὺ ς ὑ πομνηματιζό μενος.

5.0.11.1

Κατὰ τοῦ τον ταῖ ς θεί αις γραφαῖ ς συνασκού μενος ἐ π̓̓ Αλεξανδρεί ας ἐ γνωρί ζετο Κλή μης, ὁ μώ νυμος τῷ πά λαι τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας ἡ γησαμέ νῳ φοιτῇ τῶ ν ἀ ποστό λων:

5.0.11.2

ὃ ς δὴ καὶ ὀ νομαστὶ ἐ ν αἷ ς συνέ ταξεν̔ Υποτυπώ σεσιν ὡ ς ἂ ν διδασκά λου τοῦ Πανταί νου μέ μνηται, τοῦ τό ν τε αὐ τὸ ν καὶ τῶ ν Στρωματέ ων ἐ ν πρώ τῳ συγγρά μματι αἰ νί ττεσθαί μοι δοκεῖ, ὅ τε τοὺ ς ἐ μφανεστέ ρους ἧ ς κατεί ληφεν ἀ ποστολικῆ ς διαδοχῆ ς ἐ πισημηνά μενος ταῦ τά φησιν:“ ἤ δη

5.0.11.3

δὲ οὐ γραφὴ εἰ ς ἐ πί δειξιν τετεχνασμέ νη ἥ δε ἡ πραγματεί α, ἀ λλά μοι ὑ πομνή ματα εἰ ς γῆ ρας θησαυρί ζεται, λή θης φά ρμακον, εἴ δωλον ἀ τεχνῶ ς καὶ σκιαγραφί α τῶ ν ἐ ναργῶ ν καὶ ἐ μψύ χων ἐ κεί νων ὧ ν κατηξιώ θην ἐ πακοῦ σαι λό γων τε καὶ ἀ νδρῶ ν μακαρί ων καὶ τῷ ὄ ντι ἀ ξιολό γων.

5.0.11.4

τού των ὁ μὲ ν ἐ πὶ τῆ ς̔ Ελλά δος, ὁ̓ Ιωνικό ς, ὁ δὲ ἐ πὶ τῆ ς μεγά λης̔ Ελλά δος, τῆ ς Κοί λης ἅ τερος αὐ τῶ ν Συρί ας ἦ ν, ὁ δὲ ἀ π̓ Αἰ γύ πτου, ἄ λλοι δὲ ἀ νὰ τὴ ν ἀ νατολή ν, καὶ ταύ της ὁ μέ ν τις τῶ ν̓ Ασσυρί ων, ὁ δὲ ἐ ν τῇ Παλαιστί νᾑ Εβραῖ ος ἀ νέ καθεν: ὑ στά τῳ δὲ περιτυχώ ν, δυνά μει δὲ ἄ ρα πρῶ τος ἦ ν, ἀ νεπαυσά μην, ἐ ν Αἰ γύ πτῳ θηρά σας λεληθό τα.

5.0.11.5

ἀ λλ̓ οἱ μὲ ν τὴ ν ἀ ληθῆ τῆ ς μακαρί ας σῴ ζοντες διδασκαλί ας παρά δοσιν εὐ θὺ ς ἀ πὸ Πέ τρου καὶ̓ Ιακώ βοὐ Ιωά ννου τε καὶ Παύ λου τῶ ν ἁ γί ων ἀ ποστό λων παῖ ς παρὰ πατρὸ ς ἐ κδεξά μενος̔ ὀ λί γοι δὲ οἱ πατρά σιν ὅ μοιοἰ, ἧ κον δὴ σὺ ν θεῷ καὶ εἰ ς ἡ μᾶ ς, τὰ προγονικὰ ἐ κεῖ να καὶ ἀ ποστολικὰ καταθησό μενοι σπέ ρματα.”

5.0.12.1

̓ Επὶ τού των τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ κκλησί ας ἐ πί σκοπος ὁ παρὰ πολλοῖ ς εἰ ς ἔ τι νῦ ν βεβοημέ νος Νά ρκισσος ἐ γνωρί ζετο, πεντεκαιδεκά την ἄ γων διαδοχὴ ν ἀ πὸ τῆ ς τῶ ν̓ Ιουδαί ων κατὰ̔ Αδριανὸ ν πολιορκί ας, ἐ ξ οὗ δὴ πρῶ τον τὴ ν αὐ τό θι ἐ κκλησί αν ἐ ξ ἐ θνῶ ν συστῆ ναι μετὰ τοὺ ς ἐ κ περιτομῆ ς καθηγή σασθαί τε αὐ τῶ ν πρῶ τον ἐ ξ ἐ θνῶ ν ἐ πί σκοπον Μά ρκον ἐ δηλώ σαμεν:

5.0.12.2

μεθ̓ ὃ ν ἐ πισκοπεῦ σαι Κασσιανὸ ν αἱ τῶ ν αὐ τό θι διαδοχαὶ περιέ χουσιν, καὶ μετὰ τοῦ τον Πού πλιον, εἶ τα Μά ξιμον, καὶ ἐ πὶ τού τοις̓ Ιουλιανό ν, ἔ πειτα Γά ϊ ον, μεθ̓ ὃ ν Σύ μμαχον, καὶ Γά ϊ ον ἕ τερον, καὶ πά λιν ἄ λλον̓ Ιουλιανό ν, Καπί τωνά τε πρὸ ς τού τοις καὶ Οὐ ά λεντα καὶ Δολιχιανό ν, καὶ ἐ πὶ πᾶ σι τὸ ν Νά ρκισσον, τριακοστὸ ν ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων κατὰ τὴ ν τῶ ν ἑ ξῆ ς διαδοχὴ ν γεγενημέ νον.

5.0.13.1

̓ Εν τού τῳ καὶ̔ Ρό δων, γέ νος τῶ ν ἀ πὸ̓ Ασί ας, μαθητευθεὶ ς ἐ πὶ̔ Ρώ μης, ὡ ς αὐ τὸ ς ἱ στορεῖ, Τατιανῷ, ὃ ν ἐ κ τῶ ν πρό σθεν ἔ γνωμεν, διά φορα συντά ξας βιβλί α, μετὰ τῶ ν λοιπῶ ν καὶ πρὸ ς τὴ ν Μαρκί ωνος παρατέ τακται αἵ ρεσιν: ἣ ν καὶ εἰ ς διαφό ρους γνώ μας κατ̓ αὐ τὸ ν διαστᾶ σαν ἱ στορεῖ, τοὺ ς τὴ ν διά στασιν ἐ μπεποιηκό τας ἀ ναγρά φων ἐ π̓ ἀ κριβέ ς τε τὰ ς παῤ ἑ κά στῳ τού των ἐ πινενοημέ νας διελέ γχων ψευδολογί ας.

5.0.13.2

ἄ κουε δ̓ οὖ ν καὶ αὐ τοῦ ταῦ τα γρά φοντος:“ διὰ τοῦ το καὶ παῤ ἑ αυτοῖ ς ἀ σύ μφωνοι γεγό νασιν, ἀ συστά του γνώ μης ἀ ντιποιού μενοι. ἀ πὸ γὰ ρ τῆ ς τού των ἀ γέ λης̓ Απελλῆ ς μέ ν, ὁ τὴ ν πολιτεί αν σεμνυνό μενος καὶ τὸ γῆ ρας, μί αν ἀ ρχὴ ν ὁ μολογεῖ, τὰ ς δὲ προφητεί ας ἐ ξ ἀ ντικειμέ νου λέ γει πνεύ ματος, πειθό μενος ἀ ποφθέ γμασι παρθέ νου δαιμονώ σης, ὄ νομα Φιλουμέ νης:

5.0.13.3

ἕ τεροι δέ, καθὼ ς καὶ αὐ τὸ ς ὁ ναύ της Μαρκί ων, δύ ο ἀ ρχὰ ς εἰ σηγοῦ νται: ἀ φ̓ ὧ ν εἰ σιν Ποτῖ τό ς τε καὶ Βασιλικό ς.

5.0.13.4

καὶ οὗ τοι μὲ ν κατακολουθή σαντες τῷ Ποντικῷ λύ κῳ καὶ μὴ εὑ ρί σκοντες τὴ ν διαί ρεσιν τῶ ν πραγμά των, ὡ ς οὐ δ̓ ἐ κεῖ νος, ἐ πὶ τὴ ν εὐ χέ ρειαν ἐ τρά ποντο καὶ δύ ο ἀ ρχὰ ς ἀ πεφή ναντο ψιλῶ ς καὶ ἀ ναποδεί κτως: ἄ λλοι δὲ πά λιν ἀ π̓ αὐ τῶ ν ἐ πὶ τὸ χεῖ ρον ἐ ξοκεί λαντες, οὐ μό νον δύ ο, ἀ λλὰ καὶ τρεῖ ς ὑ ποτί θενται φύ σεις: ὧ ν ἐ στιν ἀ ρχηγὸ ς καὶ προστά της Συνέ ρως, καθὼ ς οἱ τὸ διδασκαλεῖ ον αὐ τοῦ προβαλλό μενοι λέ γουσιν.”

5.0.13.5

Γρά φει δὲ ὁ αὐ τὸ ς ὡ ς καὶ εἰ ς λό γους ἐ ληλύ θει τῷ̓ Απελλῇ, φά σκων οὕ τως:“ ὁ γὰ ρ γέ ρων̓ Απελλῆ ς συμμί ξας ἡ μῖ ν, πολλὰ μὲ ν κακῶ ς λέ γων ἠ λέ γχθη: ὅ θεν καὶ ἔ φασκεν μὴ δεῖ ν ὅ λως ἐ ξετά ζειν τὸ ν λό γον, ἀ λλ̓ ἕ καστον, ὡ ς πεπί στευκεν, διαμέ νειν: σωθή σεσθαι γὰ ρ τοὺ ς ἐ πὶ τὸ ν ἐ σταυρωμέ νον ἠ λπικό τας ἀ πεφαί νετο, μό νον ἐ ὰ ν ἐ ν ἔ ργοις ἀ γαθοῖ ς εὑ ρί σκωνται: τὸ δὲ πά ντων ἀ σαφέ στατον ἐ δογματί ζετο αὐ τῷ πρᾶ γμα, καθὼ ς προειρή καμεν, τὸ περὶ θεοῦ. ἔ λεγεν μὲ ν γὰ ρ μί αν ἀ ρχὴ ν καθὼ ς καὶ ὁ ἡ μέ τερος λό γος.”

5.0.13.6

εἶ τα προθεὶ ς αὐ τοῦ πᾶ σαν τὴ ν δό ξαν, ἐ πιφέ ρει φά σκων:“ λέ γοντος δὲ πρὸ ς αὐ τό ν̔ πό θεν ἡ ἀ πό δειξις αὕ τη σοι, ἢ πῶ ς δύ νασαι λέ γειν μί αν ἀ ρχή ν; φρά σον ἡ μῖ ν̓ ἔ φη τὰ ς μὲ ν προφητεί ας ἑ αυτὰ ς ἐ λέ γχειν διὰ τὸ μηδὲ ν ὅ λως ἀ ληθὲ ς εἰ ρηκέ ναι: ἀ σύ μφωνοι γὰ ρ ὑ πά ρχουσι καὶ ψευδεῖ ς καὶ ἑ αυταῖ ς ἀ ντικεί μεναι. τὸ δὲ πῶ ς ἐ στιν μί α ἀ ρχή, μὴ γινώ σκειν ἔ λεγεν, οὕ τως δὲ κινεῖ σθαι μό νον.

5.0.13.7

εἶ τ̓ ἐ πομοσαμέ νου μου τἀ ληθὲ ς εἰ πεῖ ν, ὤ μνυεν ἀ ληθεύ ων λέ γειν μὴ ἐ πί στασθαι πῶ ς εἷ ς ἐ στιν ἀ γέ νητος θεό ς, τοῦ το δὲ πιστεύ ειν. ἐ γὼ δὲ γελά σας κατέ γνων αὐ τοῦ, διό τι διδά σκαλος εἶ ναι λέ γων, οὐ κ ᾔ δει τὸ διδασκό μενον ὑ π̓ αὐ τοῦ κρατύ νειν.”

5.0.13.8

̓ Εν τῷ αὐ τῷ δὲ συγγρά μματι Καλλιστί ωνι προσφωνῶ ν ὁ αὐ τὸ ς μεμαθητεῦ σθαι ἐ πὶ̔ Ρώ μης Τατιανῷ ἑ αυτὸ ν ὁ μολογεῖ: φησὶ ν δὲ καὶ ἐ σπουδά σθαι τῷ Τατιανῷ Προβλημά των βιβλί ον: δἰ ὧ ν τὸ ἀ σαφὲ ς καὶ ἐ πικεκρυμμέ νον τῶ ν θεί ων γραφῶ ν παραστή σειν ὑ ποσχομέ νου τοῦ Τατιανοῦ, αὐ τὸ ς ὁ̔ Ρό δων ἐ ν ἰ δί ῳ συγγρά μματι τὰ ς τῶ ν ἐ κεί νου προβλημά των ἐ πιλύ σεις ἐ κθή σεσθαι ἐ παγγέ λλεται. φέ ρεται δὲ τοῦ αὐ τοῦ καὶ εἰ ς τὴ ν ἑ ξαή μερον ὑ πό μνημα.

5.0.13.9

ὅ γέ τοἰ Απελλῆ ς οὗ τος μυρί α κατὰ τοῦ Μωυσέ ως ἠ σέ βησεν νό μου, διὰ πλειό νων συγγραμμά των τοὺ ς θεί ους βλασφημή σας λό γους εἰ ς ἔ λεγχό ν τε, ὥ ς γε δὴ ἐ δό κει, καὶ ἀ νατροπὴ ν αὐ τῶ ν οὐ μικρὰ ν πεποιημέ νος σπουδή ν. ταῦ τα μὲ ν οὖ ν περὶ τού των:

5.0.14.1

Μισό καλό ς γε μὴ ν ἐ ς τὰ μά λιστα καὶ φιλοπό νηρος ὢ ν ὁ τῆ ς ἐ κκλησί ας τοῦ θεοῦ πολέ μιος, μηδέ να τε μηδαμῶ ς τῆ ς κατὰ τῶ ν ἀ νθρώ πων ἀ πολιπὼ ν ἐ πιβουλῆ ς τρό πον, αἱ ρέ σεις ξέ νας αὖ θις ἐ πιφύ εσθαι κατὰ τῆ ς ἐ κκλησί ας ἐ νή ργει: ὧ ν οἱ μὲ ν ἰ οβό λων δί κην ἐ ρπετῶ ν ἐ πὶ τῆ ς̓ Ασί ας καὶ Φρυγί ας εἷ ρπον, τὸ ν μὲ ν δὴ παρά κλητον Μοντανό ν, τὰ ς δ̓ ἐ ξ αὐ τοῦ γυναῖ κας, Πρί σκιλλαν καὶ Μαξί μιλλαν, ὡ ς ἂ ν τοῦ Μοντανοῦ προφή τιδας γεγονυί ας, αὐ χοῦ ντες:

5.0.15.1

οἱ δ̓ ἐ πὶ̔ Ρώ μης ἤ κμαζον, ὧ ν ἡ γεῖ το Φλωρῖ νος, πρεσβυτερί ου τῆ ς ἐ κκλησί ας ἀ ποπεσώ ν, Βλά στος τε σὺ ν τού τῳ, παραπλησί ῳ πτώ ματι κατεσχημέ νος: οἳ καὶ πλεί ους τῆ ς ἐ κκλησί ας περιέ λκοντες ἐ πὶ τὸ σφῶ ν ὑ πῆ γον βού λημα, θά τερος ἰ δί ως περὶ τὴ ν ἀ λή θειαν νεωτερί ζειν πειρώ μενος.

5.0.16.1

Πρὸ ς μὲ ν οὖ ν τὴ ν λεγομέ νην κατὰ Φρύ γας αἵ ρεσιν ὅ πλον ἰ σχυρὸ ν καὶ ἀ καταγώ νιστον ἐ πὶ τῆ ς̔ Ιεραπό λεως τὸ ν̓ Απολινά ριον, οὗ καὶ πρό σθεν μνή μην ὁ λό γος πεποί ητο, ἄ λλους τε σὺ ν αὐ τῷ πλεί ους τῶ ν τηνικά δε λογί ων ἀ νδρῶ ν ἡ τῆ ς ἀ ληθεί ας ὑ πέ ρμαχος ἀ νί στη δύ ναμις, ἐ ξ ὧ ν καὶ ἡ μῖ ν ἱ στορί ας πλεί στη τις ὑ πό θεσις καταλέ λειπται.

5.0.16.2

ἀ ρχό μενος γοῦ ν τῆ ς κατ̓ αὐ τῶ ν γραφῆ ς, τῶ ν εἰ ρημέ νων δή τις πρῶ τον ἐ πισημαί νεται ὡ ς καὶ ἀ γρά φοις τοῖ ς κατ̓ αὐ τῶ ν ἐ πεξέ λθοι ἐ λέ γχοις: προοιμιά ζεται γοῦ ν τοῦ τον τὸ ν τρό πον:“ ἐ κ

5.0.16.3

πλεί στου ὅ σου καὶ ἱ κανωτά του χρό νου, ἀ γαπητὲ̓ Αυί ρκιε Μά ρκελλε, ἐ πιταχθεὶ ς ὑ πὸ σοῦ συγγρά ψαι τινὰ λό γον εἰ ς τὴ ν τῶ ν κατὰ Μιλτιά δην λεγομέ νων αἵ ρεσιν, ἐ φεκτικώ τερό ν πως μέ χρι νῦ ν διεκεί μην, οὐ κ ἀ πορί ᾳ τοῦ δύ νασθαι ἐ λέ γχειν μὲ ν τὸ ψεῦ δος, μαρτυρεῖ ν δὲ τῇ ἀ ληθεί ᾳ, δεδιὼ ς δὲ καὶ ἐ ξευλαβού μενος μή πῃ δό ξω τισὶ ν ἐ πισυγγρά φειν ἢ ἐ πιδιατά σσεσθαι τῷ τῆ ς τοῦ εὐ αγγελί ου καινῆ ς διαθή κης λό γῳ, ᾧ μή τε προσθεῖ ναι μή τε ἀ φελεῖ ν δυνατὸ ν τῷ κατὰ τὸ εὐ αγγέ λιον αὐ τὸ πολιτεύ εσθαι προῃ ρημέ νῳ.

5.0.16.4

προσφά τως δὲ γενό μενος ἐ ν̓ Αγκύ ρᾳ τῆ ς Γαλατί ας καὶ καταλαβὼ ν τὴ ν κατὰ τό πον ἐ κκλησί αν ὑ πὸ τῆ ς νέ ας ταύ της, οὐ χ, ὡ ς αὐ τοί φασιν, προφητεί ας, πολὺ δὲ μᾶ λλον, ὡ ς δειχθή σεται, ψευδοπροφητεί ας διατεθρυλημέ νην, καθ̓ ὅ σον δυνατό ν, τοῦ κυρί ου παρασχό ντος, περὶ αὐ τῶ ν τε τού των καὶ τῶ ν προτεινομέ νων ὑ π̓ αὐ τῶ ν ἕ καστά τε διελέ χθημεν ἡ μέ ραις πλεί οσιν ἐ ν τῇ ἐ κκλησί ᾳ, ὡ ς τὴ ν μὲ ν ἐ κκλησί αν: ἀ γαλλιαθῆ ναι καὶ πρὸ ς τὴ ν ἀ λή θειαν ἐ πιρρωσθῆ ναι, τοὺ ς δ̓ ἐ ξ ἐ ναντί ας πρὸ ς τὸ παρὸ ν ἀ ποκρουσθῆ ναι καὶ τοὺ ς ἀ ντιθέ τους λυπηθῆ ναι.

5.0.16.5

ἀ ξιού ντων οὖ ν τῶ ν κατὰ τό πον πρεσβυτέ ρων ὅ πως τῶ ν λεχθέ ντων κατὰ τῶ ν ἀ ντιδιατιθεμέ νων τῷ τῆ ς ἀ ληθεί α λό γῳ ὑ πό μνημά τι καταλεί πωμεν, παρό ντος καὶ τοῦ συμπρεσβυτέ ρου ἡ μῶ ν Ζωτικοῦ τοῦ̓ Οτρηνοῦ, τοῦ το μὲ ν οὐ κ ἐ πρά ξαμεν, ἐ πηγγειλά μεθα δέ, ἐ νθά δε γρά ψαντες, τοῦ κυρί ου διδό ντος, διὰ σπουδῆ ς πέ μψειν αὐ τοῖ ς.”

5.0.16.6

Ταῦ τα καὶ ἑ ξῆ ς τού τοις ἕ τερα κατ̓ ἀ ρχὰ ς εἰ πὼ ν τοῦ λό γου, τὸ ν αἴ τιον τῆ ς δηλουμέ νης αἱ ρέ σεως προϊ ὼ ν τοῦ τον ἀ νιστορεῖ τὸ ν τρό πον:“ ἡ τοί νυν ἔ νστασις αὐ τῶ ν καὶ πρό σφατος τοῦ ἀ ποσχί σματος αἵ ρεσις πρὸ ς τὴ ν ἐ κκλησί αν τὴ ν αἰ τί αν ἔ σχε τοιαύ την.

5.0.16.7

κώ μη τις εἶ ναι λέ γεται ἐ ν τῇ κατὰ τὴ ν Φρυγί αν Μυσί ᾳ, καλουμέ νἠ Αρδαβαῦ τοὔ νομα: ἔ νθα φασί τινα τῶ ν νεοπί στων πρώ τως, Μοντανὸ ν τοὔ νομα, κατὰ Γρᾶ τον̓ Ασί ας ἀ νθύ πατον, ἐ ν ἐ πιθυμί ᾳ ψυχῆ ς ἀ μέ τρῳ φιλοπρωτεί ας δό ντα πά ροδον εἰ ς ἑ αυτὸ ν τῷ ἀ ντικειμέ νῳ πνευματοφορηθῆ ναί τε καὶ αἰ φνιδί ως ἐ ν κατοχῇ τινι καὶ παρεκστά σει γενό μενον ἐ νθουσιᾶ ν ἄ ρξασθαί τε λαλεῖ ν καὶ ξενοφωνεῖ ν, παρὰ τὸ κατὰ παρά δοσιν καὶ κατὰ διαδοχὴ ν ἄ νωθεν τῆ ς ἐ κκλησί ας ἔ θος δῆ θεν προφητεύ οντα.

5.0.16.8

τῶ ν δὲ κατ̓ ἐ κεῖ νο καιροῦ ἐ ν τῇ τῶ ν νό θων ἐ κφωνημά των ἀ κροά σει γενομέ νων οἱ μὲ ν ὡ ς ἐ πὶ ἐ νεργουμέ νῳ καὶ δαιμονῶ ντι καὶ ἐ ν πλά νης πνεύ ματι ὑ πά ρχοντι καὶ τοὺ ς ὄ χλους ταρά ττοντι ἀ χθό μενοι, ἐ πετί μων καὶ λαλεῖ ν ἐ κώ λυον, μεμνημέ νοι τῆ ς τοῦ κυρί ου διαστολῆ ς τε καὶ ἀ πειλῆ ς πρὸ ς τὸ φυλά ττεσθαι τὴ ν τῶ ν ψευδοπροφητῶ ν ἐ γρηγορό τως παρουσί αν: οἱ δὲ ὡ ς ἁ γί ῳ πνεύ ματι καὶ προφητικῷ χαρί σματι ἐ παιρό μενοι καὶ οὐ χ ἥ κιστα χαυνού μενοι καὶ τῆ ς διαστολῆ ς τοῦ κυρί ου ἐ πιλανθανό μενοι, τὸ βλαψί φρον καὶ ὑ ποκοριστικὸ ν καὶ λαοπλά νον πνεῦ μα προυκαλοῦ ντο, θελγό μενοι καὶ πλανώ μενοι ὑ π̓ αὐ τοῦ, εἰ ς τὸ μηκέ τι κωλύ εσθαι σιωπᾶ ν.

5.0.16.9

τέ χνῃ δέ τινι, μᾶ λλον δὲ τοιαύ τῃ μεθό δῳ κακοτεχνί ας ὁ διά βολος τὴ ν κατὰ τῶ ν παρηκό ων ἀ πώ λειαν μηχανησά μενος καὶ παῤ ἀ ξί αν ὑ π̓ αὐ τῶ ν τιμώ μενος ὑ πεξή γειρέ ν τε καὶ προσεξέ καυσεν αὐ τῶ ν τὴ ν ἀ ποκεκοιμημέ νην ἀ πὸ τῆ ς κατ̓ ἀ λή θειαν πί στεως διά νοιαν, ὡ ς καὶ ἑ τέ ρας τινὰ ς δύ ο γυναῖ κας ἐ πεγεῖ ραι καὶ τοῦ νό θου πνεύ ματος πληρῶ σαι, ὡ ς καὶ λαλεῖ ν ἐ κφρό νως καὶ ἀ καί ρως καὶ ἀ λλοτριοτρό πως, ὁ μοί ως τῷ προειρημέ νῳ. καὶ τοὺ ς μὲ ν χαί ροντας καὶ χαυνουμέ νους ἐ π̓ αὐ τῷ μακαρί ζοντος τοῦ πνεύ ματος καὶ διὰ τοῦ μεγέ θους τῶ ν ἐ παγγελμά των ἐ κφυσιοῦ ντος, ἔ σθ̓ ὅ πῃ δὲ καὶ κατακρί νοντος στοχαστικῶ ς καὶ ἀ ξιοπί στως αὐ τοὺ ς ἄ ντικρυς, ἵ να καὶ ἐ λεγκτικὸ ν εἶ ναι δοκῇ̔ ὀ λί γοι δ̓ ἦ σαν οὗ τοι τῶ ν Φρυγῶ ν ἐ ξηπατημέ νοἰ, τὴ ν δὲ καθό λου καὶ πᾶ σαν τὴ ν ὑ πὸ τὸ ν οὐ ρανὸ ν ἐ κκλησί αν βλασφημεῖ ν διδά σκοντος τοῦ ἀ πηυθαδισμέ νου πνεύ ματος, ὅ τι μή τε τιμὴ ν μή τε πά ροδον εἰ ς αὐ τὴ ν τὸ ψευδοπροφητικὸ ν ἐ λά μβανε πνεῦ μα,

5.0.16.10

τῶ ν γὰ ρ κατὰ τὴ ν̓ Ασί αν πιστῶ ν πολλά κις καὶ πολλαχῇ τῆ ς̓ Ασί ας εἰ ς τοῦ το συνελθό ντων καὶ τοὺ ς προσφά τους λό γους ἐ ξετασά ντων καὶ βεβή λους ἀ ποφηνά ντων καὶ ἀ ποδοκιμασά ντων τὴ ν αἵ ρεσιν, οὕ τω δὴ τῆ ς τε ἐ κκλησί ας ἐ ξεώ σθησαν καὶ τῆ ς κοινωνί ας εἴ ρχθησαν.”

5.0.16.11

Ταῦ τα ἐ ν πρώ τοις ἱ στορή σας καὶ δἰ ὅ λου τοῦ συγγρά μματος τὸ ν ἔ λεγχον τῆ ς κατ̓ αὐ τοὺ ς πλά νης ἐ παγαγώ ν, ἐ ν τῷ δευτέ ρῳ περὶ τῆ ς τελευτῆ ς τῶ ν προδεδηλωμέ νων ταῦ τά φησιν:“ ἐ πειδὴ

5.0.16.12

τοί νυν καὶ προφητοφό ντας ἡ μᾶ ς ἀ πεκά λουν, ὅ τι μὴ τοὺ ς ἀ μετροφώ νους αὐ τῶ ν προφή τας ἐ δεξά μεθἁ τού τους γὰ ρ εἶ ναί φασιν οὕ σπερ ἐ πηγγεί λατο τῷ λαῷ πέ μψειν ὁ κύ ριοσ̓, ἀ ποκρινά σθωσαν ἡ μῖ ν πρὸ ς θεοῦ: ἔ στιν τις, ὦ βέ λτιστοι, τού των τῶ ν ἀ πὸ Μοντανοῦ καὶ τῶ ν γυναικῶ ν λαλεῖ ν ἀ ρξαμέ νων ὅ στις ὑ πὸ̓ Ιουδαί ων ἐ διώ χθη ἢ ὑ πὸ παρανό μων ἀ πεκτά νθη; οὐ δεί ς. οὐ δέ γέ τις αὐ τῶ ν κρατηθεὶ ς ὑ πὲ ρ τοῦ ὀ νό ματος ἀ νεσταυρώ θη; οὐ γὰ ρ οὖ ν. οὐ δὲ μὴ ν οὐ δὲ ἐ ν συναγωγαῖ ς̓ Ιουδαί ων τῶ ν γυναικῶ ν τις ἐ μαστιγώ θη ποτὲ ἢ ἐ λιθοβολή θη;

5.0.16.13

οὐ δαμό σε οὐ δαμῶ ς, ἄ λλῳ δὲ θανά τῳ τελευτῆ σαι λέ γονται Μοντανό ς τε καὶ Μαξί μιλλα. τού τους γὰ ρ ὑ πὸ πνεύ ματος βλαψί φρονος ἑ κατέ ρους ὑ ποκινή σαντος λό γος ἀ ναρτῆ σαι ἑ αυτοὺ ς οὐ χ ὁ μοῦ, κατὰ δὲ τὸ ν τῆ ς ἑ κά στου τελευτῆ ς καιρὸ ν φή μη πολλὴ καὶ οὕ τω δὲ τελευτῆ σαι καὶ τὸ ν βί ον καταστρέ ψαἰ Ιού δα προδό του δί κην,

5.0.16.14

καθά περ καὶ τὸ ν θαυμαστὸ ν ἐ κεῖ νον τὸ ν πρῶ τον τῆ ς κατ̓ αὐ τοὺ ς λεγομέ νης προφητεί ας οἷ ον ἐ πί τροπό ν τινα Θεό δοτον πολὺ ς αἱ ρεῖ λό γος ὡ ς αἰ ρό μενό ν ποτε καὶ ἀ ναλαμβανό μενον εἰ ς οὐ ρανοὺ ς παρεκστῆ ναί τε καὶ καταπιστεῦ σαι ἑ αυτὸ ν τῷ τῆ ς ἀ πά της πνεύ ματι καὶ δισκευθέ ντα κακῶ ς τελευτῆ σαι: φασὶ γοῦ ν τοῦ το οὕ τως γεγονέ ναι.

5.0.16.15

ἀ λλὰ μὴ ἄ νευ τοῦ ἰ δεῖ ν ἡ μᾶ ς ἐ πί στασθαί τι τῶ ν τοιού των νομί ζωμεν, ὦ μακά ριε: ἴ σως μὲ ν γὰ ρ οὕ τως, ἴ σως δὲ οὐ χ οὕ τως τετελευτή κασιν Μοντανό ς τε καὶ Θεό δοτος καὶ ἡ προειρημέ νη γυνή.”

5.0.16.16

Αὖ θις δ̓ ἐ ν τῷ αὐ τῷ φησιν λό γῳ τοὺ ς τό τε ἱ εροὺ ς ἐ πισκό πους πεπειρᾶ σθαι μὲ ν τὸ ἐ ν τῇ Μαξιμί λλῃ πνεῦ μα διελέ γξαι, κεκωλύ σθαι δὲ πρὸ ς ἑ τέ ρων, συνεργού ντων δηλαδὴ τῷ πνεύ ματι:

5.0.16.17

γρά φει δὲ οὕ τως:“ καὶ μὴ λεγέ τω ἐ ν τῷ αὐ τῷ λό γῳ τῷ κατὰ̓ Αστέ ριον̓ Ορβανὸ ν τὸ διὰ Μαξιμί λλης πνεῦ μἁ διώ κομαι ὡ ς λύ κος ἐ κ προβά των: οὐ κ εἰ μὶ λύ κος: ῥ ῆ μά εἰ μι καὶ πνεῦ μα καὶ δύ ναμις,̓ ἀ λλὰ τὴ ν ἐ ν τῷ πνεύ ματι δύ ναμιν ἐ ναργῶ ς δειξά τω καὶ ἐ λεγξά τω καὶ ἐ ξομολογεῖ σθαι διὰ τοῦ πνεύ ματος καταναγκασά τω τοὺ ς τό τε παρό ντας εἰ ς τὸ δοκιμά σαι καὶ διαλεχθῆ ναι τῷ πνεύ ματι λαλοῦ ντι, ἄ νδρας δοκί μους καὶ ἐ πισκό πους, Ζωτικὸ ν ἀ πὸ Κουμά νης κώ μης καὶ̓ Ιουλιανὸ ν ἀ πὸ̓ Απαμεί ας, ὧ ν οἱ περὶ Θεμί σωνα τὰ στό ματα φιμώ σαντες οὐ κ εἴ ασαν τὸ ψευδὲ ς καὶ λαοπλά νον πνεῦ μα ὑ π̓ αὐ τῶ ν ἐ λεγχθῆ ναι.”

5.0.16.18

̓ Εν ταὐ τῷ δὲ πά λιν ἕ τερα μεταξὺ πρὸ ς ἔ λεγχον τῶ ν τῆ ς Μαξιμί λλης ψευδοπροφητειῶ ν εἰ πώ ν, ὁ μοῦ τό ν τε χρό νον καθ̓ ὃ ν ταῦ τ̓ ἔ γραφεν, σημαί νει καὶ τῶ ν προρρή σεων αὐ τῆ ς μέ μνηται δἰ ὧ ν πολέ μους ἔ σεσθαι καὶ ἀ καταστασί ας προεμαντεύ σατο, ὧ ν καὶ τὴ ν ψευδολογί αν εὐ θύ νει, ὧ δε λέ γων:“ καὶ

5.0.16.19

πῶ ς οὐ καταφανὲ ς ἤ δη γέ γονεν καὶ τοῦ το τὸ ψεῦ δος; πλεί ω γὰ ρ ἢ τρισκαί δεκα ἔ τη εἰ ς ταύ την τὴ ν ἡ μέ ραν ἐ ξ οὗ τετελεύ τηκεν ἡ γυνή, καὶ οὔ τε μερικὸ ς οὔ τε καθολικὸ ς κό σμῳ γέ γονεν πό λεμος, ἀ λλὰ καὶ Χριστιανοῖ ς μᾶ λλον εἰ ρή νη διά μονος ἐ ξ ἐ λέ ου θεοῦ.”

5.0.16.20

Καὶ ταῦ τα δ̓ ἐ κ τοῦ δευτέ ρου συγγρά μματος. καὶ ἀ πὸ τοῦ τρί του δὲ σμικρὰ ς παραθή σομαι λέ ξεις, δἰ ὧ ν πρὸ ς τοὺ ς αὐ χοῦ ντας ὡ ς ἄ ρα πλεί ους καὶ αὐ τῶ ν μεμαρτυρηκό τες εἶ εν, ταῦ τά φησιν:“ ὅ ταν τοί νυν ἐ ν πᾶ σι τοῖ ς εἰ ρημέ νοις ἐ λεγχθέ ντες ἀ πορή σωσιν, ἐ πὶ τοὺ ς μά ρτυρας καταφεύ γειν πειρῶ νται, λέ γοντες πολλοὺ ς ἔ χειν μά ρτυρας καὶ τοῦ τ̓ εἶ ναι τεκμή ριον πιστὸ ν τῆ ς δυνά μεως τοῦ παῤ αὐ τοῖ ς λεγομέ νου προφητικοῦ πνεύ ματος. τὸ δ̓ ἐ στὶ ν ἄ ρα, ὡ ς ἔ οικεν, παντὸ ς μᾶ λλον οὐ κ ἀ ληθέ ς.

5.0.16.21

καὶ γὰ ρ τῶ ν ἄ λλων αἱ ρέ σεώ ν τινες πλεί στους ὅ σους ἔ χουσι μά ρτυρας, καὶ οὐ παρὰ τοῦ το δή που συγκαταθησό μεθα, οὐ δὲ ἀ λή θειαν ἔ χειν αὐ τοὺ ς ὁ μολογή σομεν. καὶ πρῶ τοί γε οἱ ἀ πὸ τῆ ς Μαρκί ωνος αἱ ρέ σεως Μαρκιανισταὶ καλού μενοι πλεί στους ὅ σους ἔ χειν Χριστοῦ μά ρτυρας λέ γουσιν, ἀ λλὰ τό ν γε Χριστὸ ν αὐ τὸ ν κατ̓ ἀ λή θειαν οὐ χ ὁ μολογοῦ σιν.” Καὶ μετὰ βραχέ α τού τοις ἐ πιφέ ρει λέ γων:“ ὅ θεν

5.0.16.22

τοι καὶ ἐ πειδὰ ν οἱ ἐ πὶ τὸ τῆ ς κατ̓ ἀ λή θειαν πί στεως μαρτύ ριον κληθέ ντες ἀ πὸ τῆ ς ἐ κκλησί ας τύ χωσι μετά τινων τῶ ν ἀ πὸ τῆ ς τῶ ν Φρυγῶ ν αἱ ρέ σεως λεγομέ νων μαρτύ ρων, διαφέ ρονταί τε πρὸ ς αὐ τοὺ ς καὶ μὴ κοινωνή σαντες αὐ τοῖ ς τελειοῦ νται διὰ τὸ μὴ βού λεσθαι συγκαταθέ σθαι τῷ διὰ Μοντανοῦ καὶ τῶ ν γυναικῶ ν πνεύ ματι. καὶ ὅ τι τοῦ τ̓ ἀ ληθέ ς, καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἡ μετέ ρων χρό νων ἐ ν̓ Απαμεί ᾳ τῇ πρὸ ς Μαιά νδρῳ τυγχά νει γεγενημέ νον ἐ ν τοῖ ς περὶ Γά ϊ ον καὶ̓ Αλέ ξανδρον ἀ πὸ Εὐ μενεί ας μαρτυρή σασι πρό δηλον.”

5.0.17.1

̓ Εν τού τῳ δὲ τῷ συγγρά μματι καὶ Μιλτιά δου συγγραφέ ως μέ μνηται, ὡ ς λό γον τινὰ καὶ αὐ τοῦ κατὰ τῆ ς προειρημέ νης αἱ ρέ σεως γεγραφό τος: παραθέ μενος γοῦ ν αὐ τῶ ν λέ ξεις τινά ς, ἐ πιφέ ρει λέ γων:“ ταῦ τα εὑ ρὼ ν ἔ ν τινι συγγρά μματι αὐ τῶ ν ἐ νισταμέ νων τῷ̓ Αλκιβιά δου τοῦ ἀ δελφοῦ συγγρά μματι, ἐ ν ᾧ ἀ ποδεί κνυσιν περὶ τοῦ μὴ δεῖ ν προφή την ἐ ν ἐ κστά σει λαλεῖ ν, ἐ πετεμό μην.”

5.0.17.2

ὑ ποκαταβὰ ς δ̓ ἐ ν ταὐ τῷ τοὺ ς κατὰ τὴ ν καινὴ ν διαθή κην προπεφητευκό τας καταλέ γει, ἐ ν οἷ ς καταριθμεῖ̓ Αμμί αν τινὰ καὶ Κοδρᾶ τον, λέ γων οὕ τως:“ ἀ λλ̓ ὅ γε ψευδοπροφή της ἐ ν παρεκστά σει, ᾧ ἕ πεται ἄ δεια καὶ ἀ φοβί α, ἀ ρχομέ νου μὲ ν ἐ ξ ἑ κουσί ου ἀ μαθί ας, καταστρέ φοντος δὲ εἰ ς ἀ κού σιον μανί αν ψυχῆ ς, ὡ ς προεί ρηται.

5.0.17.3

τοῦ τον δὲ τὸ ν τρό πον οὔ τε τινὰ τῶ ν κατὰ τὴ ν παλαιὰ ν οὔ τε τῶ ν κατὰ τὴ ν καινὴ ν πνευματοφορηθέ ντα προφή την δεῖ ξαι δυνή σονται, οὔ τἔ Αγαβον οὔ τἐ Ιού δαν οὔ τε Σί λαν οὔ τε τὰ ς Φιλί ππου θυγατέ ρας, οὔ τε τὴ ν ἐ ν Φιλαδελφί ᾀ Αμμί αν οὔ τε Κοδρᾶ τον, οὔ τε εἰ δή τινας ἄ λλους μηδὲ ν αὐ τοῖ ς προσή κοντας καυχή σονται.”

5.0.17.4

καὶ αὖ θις δὲ μετὰ βραχέ α ταῦ τά φησιν:“ εἰ γὰ ρ μετὰ Κοδρᾶ τον καὶ τὴ ν ἐ ν Φιλαδελφί ᾀ Αμμί αν, ὥ ς φασιν, αἱ περὶ Μοντανὸ ν διεδέ ξαντο γυναῖ κες τὸ προφητικὸ ν χά ρισμα, τοὺ ς ἀ πὸ Μοντανοῦ καὶ τῶ ν γυναικῶ ν τί νες παῤ αὐ τοῖ ς διεδέ ξαντο, δειξά τωσαν: δεῖ ν γὰ ρ εἶ ναι τὸ προφητικὸ ν χά ρισμα ἐ ν πά σῃ τῇ ἐ κκλησί ᾳ μέ χρι τῆ ς τελεί ας παρουσί ας ὁ ἀ πό στολος ἀ ξιοῖ. ἀ λλ̓ οὐ κ ἂ ν ἔ χοιεν δεῖ ξαι τεσσαρεσκαιδέ κατον ἤ δη που τοῦ το ἔ τος ἀ πὸ τῆ ς Μαξιμί λλης τελευτῆ ς.”

5.0.17.5

Οὗ τος μὲ ν δὴ τοσαῦ τα: ὅ γέ τοι πρὸ ς αὐ τοῦ δεδηλωμέ νος Μιλτιά δης καὶ ἄ λλας ἡ μῖ ν τῆ ς ἰ δί ας περὶ τὰ θεῖ α λό για σπουδῆ ς μνή μας καταλέ λοιπεν ἔ ν τε οἷ ς πρὸ ς̔́ Ελληνας συνέ ταξε λό γοις καὶ τοῖ ς πρὸ ς̓ Ιουδαί ους, ἑ κατέ ρᾳ ἰ δί ως ὑ ποθέ σει ἐ ν δυσὶ ν ὑ παντή σας συγγρά μμασιν, ἔ τι δὲ καὶ πρὸ ς τοὺ ς κοσμικοὺ ς ἄ ρχοντας ὑ πὲ ρ ἧ ς μετῄ ει φιλοσοφί ας πεποί ηται ἀ πολογί αν.

5.0.18.1

Τῆ ς δὲ κατὰ Φρύ γας καλουμέ νης αἱ ρέ σεως καὶ̓ Απολλώ νιος, ἐ κκλησιαστικὸ ς συγγραφεύ ς, ἀ κμαζού σης εἰ ς ἔ τι τό τε κατὰ τὴ ν Φρυγί αν ἔ λεγχον ἐ νστησά μενος, ἴ διον κατ̓ αὐ τῶ ν πεποί ηται σύ γγραμμα, τὰ ς μὲ ν φερομέ νας αὐ τῶ ν προφητεί ας ψευδεῖ ς οὔ σας κατὰ λέ ξιν εὐ θύ νων, τὸ ν δὲ βί ον τῶ ν τῆ ς αἱ ρέ σεως ἀ ρχηγῶ ν ὁ ποῖ ό ς τις γέ γονεν, διελέ γχων: αὐ τοῖ ς δὲ ῥ ή μασιν περὶ τοῦ Μοντανοῦ ταῦ τα λέ γοντος ἄ κουε:“ ἀ λλὰ

5.0.18.2

τί ς ἐ στιν οὗ τος ὁ πρό σφατος διδά σκαλος, τὰ ἔ ργα αὐ τοῦ καὶ ἡ διδασκαλί α δεί κνυσιν. οὗ τό ς ἐ στιν ὁ διδά ξας λύ σεις γά μων, ὁ νηστεί ας νομοθετή σας, ὁ Πέ πουζαν καὶ Τύ μιον̔ Ιερουσαλὴ μ ὀ νομά σας̔ πό λεις δ̓ εἰ σὶ ν αὗ ται μικραὶ τῆ ς Φρυγί ασ̓, τοὺ ς πανταχό θεν ἐ κεῖ συναγαγεῖ ν ἐ θέ λων, ὁ πρακτῆ ρας χρημά των καταστή σας, ὁ ἐ π̓ ὀ νό ματι προσφορῶ ν τὴ ν δωροληψί αν ἐ πιτεχνώ μενος, ὁ σαλά ρια χορηγῶ ν τοῖ ς κηρύ σσουσιν αὐ τοῦ τὸ ν λό γον, ἵ να διὰ τῆ ς γαστριμαργί ας ἡ διδασκαλί α τοῦ λό γου κρατύ νηται.”

5.0.18.3

Καὶ ταῦ τα μὲ ν περὶ τοῦ Μοντανοῦ: καὶ περὶ τῶ ν προφητί δων δὲ αὐ τοῦ ὑ ποκαταβὰ ς οὕ τω γρά φει:“ δεί κνυμεν οὖ ν αὐ τὰ ς πρώ τας τὰ ς προφή τιδας ταύ τας, ἀ φ̓ οὗ τοῦ πνεύ ματος ἐ πληρώ θησαν, τοὺ ς ἄ νδρας καταλιπού σας. πῶ ς οὖ ν ἐ ψεύ δοντο Πρί σκιλλαν παρθέ νον ἀ ποκαλοῦ ντες;”

5.0.18.4

εἶ τ̓ ἐ πιφέ ρει λέ γων:“ δοκεῖ σοι πᾶ σα γραφὴ κωλύ ειν προφή την λαμβά νειν δῶ ρα καὶ χρή ματα; ὅ ταν οὖ ν ἴ δω τὴ ν προφῆ τιν εἰ ληφυῖ αν καὶ χρυσὸ ν καὶ ἄ ργυρον καὶ πολυτελεῖ ς ἐ σθῆ τας, πῶ ς αὐ τὴ ν μὴ παραιτή σωμαι.”

5.0.18.5

Αὖ θις δ̓ ὑ ποκαταβὰ ς περί τινος τῶ ν κατ̓ αὐ τοὺ ς ὁ μολογητῶ ν ταῦ τά φησιν:“ ἔ τι δὲ καὶ Θεμί σων, ὁ τὴ ν ἀ ξιό πιστον πλεονεξί αν ἠ μφιεσμέ νος, ὁ μὴ βαστά σας τῆ ς ὁ μολογί ας τὸ σημεῖ ον, ἀ λλὰ πλή θει χρημά των ἀ ποθέ μενος τὰ δεσμά, δέ ον ἐ πὶ τού τῳ ταπεινοφρονεῖ ν, ὡ ς μά ρτυς καυχώ μενος, ἐ τό λμησεν, μιμού μενος τὸ ν ἀ πό στολον, καθολική ν τινα συνταξά μενος ἐ πιστολή ν, κατηχεῖ ν μὲ ν τοὺ ς ἄ μεινον αὐ τοῦ πεπιστευκό τας, συναγωνί ζεσθαι δὲ τοῖ ς τῆ ς κενοφωνί ας λό γοις, βλασφημῆ σαι δὲ εἰ ς τὸ ν κύ ριον καὶ τοὺ ς ἀ ποστό λους καὶ τὴ ν ἁ γί αν ἐ κκλησί αν.” καὶ

5.0.18.6

περὶ ἑ τέ ρου δὲ αὖ θις τῶ ν κατ̓ αὐ τοὺ ς τετιμημέ νων ὡ ς δὴ μαρτύ ρων οὕ τω γρά φει:“ ἵ να δὲ μὴ περὶ πλειό νων λέ γωμεν, ἡ προφῆ τις ἡ μῖ ν εἰ πά τω τὰ κατὰ̓ Αλέ ξανδρον, τὸ ν λέ γοντα ἑ αυτὸ ν μά ρτυρα, ᾧ συνεστιᾶ ται, ᾧ προσκυνοῦ σιν καὶ αὐ τῷ πολλοί: οὗ τὰ ς λῃ στεί ας καὶ τὰ ἄ λλα τολμή ματα ἐ φ̓ οἷ ς κεκό λασται, οὐ χ ἡ μᾶ ς δεῖ λέ γειν, ἀ λλὰ ὁ ὀ πισθό δομος ἔ χει.

5.0.18.7

τί ς οὖ ν τί νι χαρί ζεται τὰ ἁ μαρτή ματα; πό τερον ὁ προφή της τὰ ς λῃ στεί ας τῷ μά ρτυρι ἢ ὁ μά ρτυς τῷ προφή τῃ τὰ ς πλεονεξί ας; εἰ ρηκό τος γὰ ρ τοῦ κυρί ου μὴ κτή σησθε χρυσὸ ν μή τε ἄ ργυρον μηδὲ δύ ο χιτῶ νας, οὗ τοι πᾶ ν τοὐ ναντί ον πεπλημμελή κασιν περὶ τὰ ς τού των τῶ ν ἀ πηγορευμέ νων κτή σεις. δεί ξομεν γὰ ρ τοὺ ς λεγομέ νους παῤ αὐ τοῖ ς προφή τας καὶ μά ρτυρας μὴ μό νον παρὰ πλουσί ων, ἀ λλὰ καὶ παρὰ πτωχῶ ν καὶ ὀ ρφανῶ ν καὶ χηρῶ ν κερματιζομέ νους.

5.0.18.8

καὶ εἰ πεποί θησιν ἔ χουσιν, στή τωσαν ἐ ν τού τῳ καὶ διορισά σθωσαν ἐ πὶ τού τοις, ἵ να ἐ ὰ ν ἐ λεγχθῶ σιν, κἂ ν τοῦ λοιποῦ παύ σωνται πλημμελοῦ ντες. δεῖ γὰ ρ τοὺ ς καρποὺ ς δοκιμά ζεσθαι τοῦ προφή του:

5.0.18.9

ἀ πὸ γὰ ρ τοῦ καρποῦ τὸ ξύ λον γινώ σκεται. ἵ να δὲ τοῖ ς βουλομέ νοις τὰ κατὰ̓ Αλέ ξανδρον ᾖ γνώ ριμα, κέ κριται ὑ πὸ Αἰ μιλί ου Φροντί νου ἀ νθυπά του ἐ ν̓ Εφέ σῳ, οὐ διὰ τὸ ὄ νομα, ἀ λλὰ δἰ ἃ ς ἐ τό λμησεν λῃ στεί ας, ὢ ν ἤ δη παραβά της: εἶ τ̓ ἐ πιψευσά μενος τῷ ὀ νό ματι τοῦ κυρί ου, ἀ πολέ λυται, πλανή σας τοὺ ς ἐ κεῖ πιστού ς, καὶ ἡ ἰ δί α παροικί α αὐ τό ν, ὅ θεν ἦ ν, οὐ κ ἐ δέ ξατο διὰ τὸ εἶ ναι αὐ τὸ ν λῃ στή ν, καὶ οἱ θέ λοντες μαθεῖ ν τὰ κατ̓ αὐ τὸ ν ἔ χουσιν τὸ τῆ ς̓ Ασί ας δημό σιον ἀ ρχεῖ ον:

5.0.18.10

ὃ ν ὁ προφή της συνό ντα πολλοῖ ς ἔ τεσιν ἀ γνοεῖ. τοῦ τον ἐ λέ γχοντες ἡ μεῖ ς, δἰ αὐ τοῦ καὶ τὴ ν ὑ πό στασιν ἐ ξελέ γχομεν τοῦ προφή του. τὸ ὅ μοιον ἐ πὶ πολλῶ ν δυνά μεθα ἀ ποδεῖ ξαι, καὶ εἰ θαρροῦ σιν, ὑ πομεινά τωσαν τὸ ν ἔ λεγχον.”

5.0.18.11

Πά λιν τε αὖ ἐ ν ἑ τέ ρῳ τό πῳ τοῦ συγγρά μματος περὶ ὧ ν αὐ χοῦ σι προφητῶ ν ἐ πιλέ γει ταῦ τα:“ ἐ ὰ ν ἀ ρνῶ νται δῶ ρα τοὺ ς προφή τας αὐ τῶ ν εἰ ληφέ ναι, τοῦ θ̓ ὁ μολογησά τωσαν ὅ τι ἐ ὰ ν ἐ λεγχθῶ σιν εἰ ληφό τες, οὐ κ εἰ σὶ προφῆ ται, καὶ μυρί ας ἀ ποδεί ξεις τού των παραστή σομεν. ἀ ναγκαῖ ον δέ ἐ στιν πά ντας καρποὺ ς δοκιμά ζεσθαι προφή του. προφή της, εἰ πέ μοι, βά πτεται; προφή της στιβί ζεται; προφή της φιλοκοσμεῖ; προφή της τά βλαις καὶ κύ βοις παί ζει; προφή της δανεί ζει; ταῦ τα ὁ μολογησά τωσαν πό τερον ἔ ξεστιν ἢ μή, ἐ γὼ δ̓ ὅ τι γέ γονεν παῤ αὐ τοῖ ς, δεί ξω.”

5.0.18.12

̔ Ο δ̓ αὐ τὸ ς οὗ τος̓ Απολλώ νιος κατὰ τὸ αὐ τὸ σύ γγραμμα ἱ στορεῖ ὡ ς ἄ ρα τεσσαρακοστὸ ν ἐ τύ γχανεν ἔ τος ἐ πὶ τὴ ν τοῦ συγγρά μματος αὐ τοῦ γραφὴ ν ἐ ξ οὗ τῇ προσποιή τῳ αὐ τοῦ προφητεί ᾳ ὁ Μοντανὸ ς ἐ πικεχεί ρηκεν,

5.0.18.13

καὶ πά λιν φησὶ ν ὡ ς ἄ ρα Ζωτικό ς, οὗ καὶ ὁ πρό τερος συγγραφεὺ ς ἐ μνημό νευσεν, ἐ ν Πεπού ζοις προφητεύ ειν δὴ προσποιουμέ νης τῆ ς Μαξιμί λλης ἐ πιστὰ ς διελέ γξαι τὸ ἐ νεργοῦ ν ἐ ν αὐ τῇ πνεῦ μα πεπεί ραται, ἐ κωλύ θη γε μὴ ν πρὸ ς τῶ ν τὰ ἐ κεί νης φρονού ντων.

5.0.18.14

καὶ Θρασέ α δέ τινος τῶ ν τό τε μαρτύ ρων μνημονεύ ει. ἔ τι δὲ ὡ ς ἐ κ παραδό σεως τὸ ν σωτῆ ρά φησιν προστεταχέ ναι τοῖ ς αὐ τοῦ ἀ ποστό λοις ἐ πὶ δώ δεκα ἔ τεσιν μὴ χωρισθῆ ναι τῆ ς̔ Ιερουσαλή μ, κέ χρηται δὲ καὶ μαρτυρί αις ἀ πὸ τῆ ς̓ Ιωά ννοὐ Αποκαλύ ψεως, καὶ νεκρὸ ν δὲ δυνά μει θεί ᾳ πρὸ ς αὐ τοῦ̓ Ιωά ννου ἐ ν τῇ̓ Εφέ σῳ ἐ γηγέ ρθαι ἱ στορεῖ, καὶ ἄ λλα τινά φησιν, δἰ ὧ ν ἱ κανῶ ς τῆ ς προειρημέ νης αἱ ρέ σεως πληρέ στατα διηύ θυνεν τὴ ν πλά νην. ταῦ τα καὶ ὁ̓ Απολλώ νιος.

5.0.19.1

Τῶ ν δὲ̓ Απολιναρί ου κατὰ τῆ ς δηλωθεί σης αἱ ρέ σεως μνή μην πεποί ηται Σεραπί ων, ὃ ν ἐ πὶ τῶ ν δηλουμέ νων χρό νων μετὰ Μαξιμῖ νον ἐ πί σκοπον τῆ ς̓ Αντιοχέ ων ἐ κκλησί ας γενέ σθαι κατέ χει λό γος: μέ μνηται δ̓ αὐ τοῦ ἐ ν ἰ δί ᾳ ἐ πιστολῇ τῇ πρὸ ς Καρικὸ ν καὶ Πό ντιον, ἐ ν ᾗ διευθύ νων καὶ αὐ τὸ ς τὴ ν αὐ τὴ ν αἵ ρεσιν, ἐ πιλέ γει ταῦ τα:“ ὅ πως

5.0.19.2

δὲ καὶ τοῦ το εἰ δῆ τε ὅ τι τῆ ς ψευδοῦ ς ταύ της τά ξεως τῆ ς ἐ πικαλουμέ νης νέ ας προφητεί ας ἐ βδέ λυκται ἡ ἐ νέ ργεια παρὰ πά σῃ τῇ ἐ ν κό σμῳ ἀ δελφό τητι, πέ πομφα ὑ μῖ ν καὶ Κλαυδί οὐ Απολιναρί ου, τοῦ μακαριωτά του γενομέ νου ἐ ν̔ Ιεραπό λει τῆ ς̓ Ασί ας ἐ πισκό που, γρά μματα.”

5.0.19.3

ἐ ν ταύ τῃ δὲ τῇ τοῦ Σεραπί ωνος ἐ πιστολῇ καὶ ὑ ποσημειώ σεις φέ ρονται διαφό ρων ἐ πισκό πων, ὧ ν ὁ μέ ν τις ὧ δέ πως ὑ ποσεσημεί ωται:“ Αὐ ρή λιος Κυρί νιος μά ρτυς ἐ ρρῶ σθαι ὑ μᾶ ς εὔ χομαι,” ὁ δέ τις τοῦ τον τὸ ν τρό πον:“ Αἴ λιος Πού πλιος̓ Ιού λιος ἀ πὸ Δεβελτοῦ κολωνί ας τῆ ς Θρᾴ κης ἐ πί σκοπος: ζῇ ὁ θεὸ ς ὁ ἐ ν τοῖ ς οὐ ρανοῖ ς, ὅ τι Σωτᾶ ς ὁ μακά ριος ὁ ἐ ν̓ Αγχιά λῳ ἠ θέ λησε τὸ ν δαί μονα τὸ ν Πρισκί λλης ἐ κβαλεῖ ν, καὶ οἱ ὑ ποκριταὶ οὐ κ ἀ φῆ καν.”

5.0.19.4

καὶ ἄ λλων δὲ πλειό νων τὸ ν ἀ ριθμὸ ν ἐ πισκό πων συμψή φων τού τοις ἐ ν τοῖ ς δηλωθεῖ σιν γρά μμασιν αὐ τό γραφοι φέ ρονται σημειώ σεις. καὶ τὰ μὲ ν κατὰ τού τους ἦ ν τοιαῦ τα.

5.0.20.1

̓ Εξ ἐ ναντί ας δὲ τῶ ν ἐ πὶ̔ Ρώ μης τὸ ν ὑ γιῆ τῆ ς ἐ κκλησί ας θεσμὸ ν παραχαραττό ντων, Εἰ ρηναῖ ος διαφό ρους ἐ πιστολὰ ς συντά ττει, τὴ ν μὲ ν ἐ πιγρά ψας Πρὸ ς Βλά στον περὶ σχί σματος, τὴ ν δὲ πρὸ ς Φλωρῖ νον περὶ μοναρχί ας ἢ περὶ τοῦ μὴ εἶ ναι τὸ ν θεὸ ν ποιητὴ ν κακῶ ν. ταύ της γά ρ τοι τῆ ς γνώ μης οὗ τος ἐ δό κει προασπί ζειν: δἰ ὃ ν αὖ θις ὑ ποσυρό μενον τῇ κατὰ Οὐ αλεντῖ νον πλά νῃ καὶ τὸ Περὶ ὀ γδοά δος συντά ττεται τῷ Εἰ ρηναί ῳ σπού δασμα, ἐ ν ᾧ καὶ ἐ πισημαί νεται τὴ ν πρώ την τῶ ν ἀ ποστό λων κατειληφέ ναι ἑ αυτὸ ν διαδοχή ν:

5.0.20.2

ἔ νθα πρὸ ς τῷ τοῦ συγγρά μματος τέ λει χαριεστά την αὐ τοῦ σημεί ωσιν εὑ ρό ντες, ἀ ναγκαί ως καὶ ταύ την τῇ δε καταλέ ξομεν τῇ γραφῇ, τοῦ τον ἔ χουσαν τὸ ν τρό πον:“ ὁ ρκί ζω σε τὸ ν μεταγραψό μενον τὸ βιβλί ον τοῦ το κατὰ τοῦ κυρί ου ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ κατὰ τῆ ς ἐ νδό ξου παρουσί ας αὐ τοῦ, ἧ ς ἔ ρχεται κρῖ ναι ζῶ ντας καὶ νεκρού ς, ἵ να ἀ ντιβά λῃ ς ὃ μετεγρά ψω, καὶ κατορθώ σῃ ς αὐ τὸ πρὸ ς τὸ ἀ ντί γραφον τοῦ το ὅ θεν μετεγρά ψω, ἐ πιμελῶ ς: καὶ τὸ ν ὅ ρκον τοῦ τον ὁ μοί ως μεταγρά ψεις καὶ θή σεις ἐ ν τῷ ἀ ντιγρά φῳ.”

5.0.20.3

καὶ ταῦ τα δὲ ὠ φελί μως ὑ π̓ ἐ κεί νου λελέ χθω πρὸ ς ἡ μῶ ν τε ἱ στορεί σθω, ὡ ς ἂ ν ἔ χοιμεν ἄ ριστον σπουδαιοτά της ἐ πιμελεί ας τοὺ ς ἀ ρχαί ους ἐ κεί νους καὶ ὄ ντως ἱ εροὺ ς ἄ νδρας ὑ πό δειγμα.

5.0.20.4

̓ Εν ᾗ γε μὴ ν προειρή καμεν πρὸ ς τὸ ν Φλωρῖ νον ὁ Εἰ ρηναῖ ος ἐ πιστολῇ αὖ θις τῆ ς ἅ μα Πολυκά ρπῳ συνουσί ας αὐ τοῦ μνημονεύ ει, λέ γων:“ ταῦ τα τὰ δό γματα, Φλωρῖ νε, ἵ να πεφεισμέ νως εἴ πω, οὐ κ ἔ στιν ὑ γιοῦ ς γνώ μης: ταῦ τα τὰ δό γματα ἀ σύ μφωνά ἐ στιν τῇ ἐ κκλησί ᾳ εἰ ς τὴ ν μεγί στην ἀ σέ βειαν περιβά λλοντα τοὺ ς πειθομέ νους αὐ τοῖ ς: ταῦ τα τὰ δό γματα οὐ δὲ οἱ ἔ ξω τῆ ς ἐ κκλησί ας αἱ ρετικοὶ ἐ τό λμησαν ἀ ποφή νασθαί ποτε: ταῦ τα τὰ δό γματα οἱ πρὸ ἡ μῶ ν πρεσβύ τεροι, οἱ καὶ τοῖ ς ἀ ποστό λοις συμφοιτή σαντες, οὐ παρέ δωκά ν σοι.

5.0.20.5

εἶ δον γά ρ σε, παῖ ς ἔ τι ὤ ν, ἐ ν τῇ κά τὠ Ασί ᾳ παρὰ Πολυκά ρπῳ, λαμπρῶ ς πρά σσοντα ἐ ν τῇ βασιλικῇ αὐ λῇ καὶ πειρώ μενον εὐ δοκιμεῖ ν παῤ αὐ τῷ. μᾶ λλον γὰ ρ τὰ τό τε διαμνημονεύ ω τῶ ν ἔ ναγχος γινομέ νων̔ αἱ

5.0.20.6

γὰ ρ ἐ κ παί δων μαθή σεις συναύ ξουσαι τῇ ψυχῇ, ἑ νοῦ νται αὐ τῇ̓, ὥ στε με δύ νασθαι εἰ πεῖ ν καὶ τὸ ν τό πον ἐ ν ᾧ καθεζό μενος διελέ γετο ὁ μακά ριος Πολύ καρπος, καὶ τὰ ς προό δους αὐ τοῦ καὶ τὰ ς εἰ σό δους καὶ τὸ ν χαρακτῆ ρα τοῦ βί ου καὶ τὴ ν τοῦ σώ ματος ἰ δέ αν καὶ τὰ ς διαλέ ξεις ἃ ς ἐ ποιεῖ το πρὸ ς τὸ πλῆ θος, καὶ τὴ ν μετὰ̓ Ιωά ννου συναναστροφὴ ν ὡ ς ἀ πή γγελλεν καὶ τὴ ν μετὰ τῶ ν λοιπῶ ν τῶ ν ἑ ορακό των τὸ ν κύ ριον, καὶ ὡ ς ἀ πεμνημό νευεν τοὺ ς λό γους αὐ τῶ ν, καὶ περὶ τοῦ κυρί ου τί να ἦ ν ἃ παῤ ἐ κεί νων ἀ κηκό ει, καὶ περὶ τῶ ν δυνά μεων αὐ τοῦ, καὶ περὶ τῆ ς διδασκαλί ας, ὡ ς παρὰ τῶ ν αὐ τοπτῶ ν τῆ ς ζωῆ ς τοῦ λό γου παρειληφὼ ς ὁ Πολύ καρπος ἀ πή γγελλεν πά ντα σύ μφωνα ταῖ ς γραφαῖ ς.

5.0.20.7

ταῦ τα καὶ τό τε διὰ τὸ ἔ λεος τοῦ θεοῦ τὸ ἐ π̓ ἐ μοὶ γεγονὸ ς σπουδαί ως ἤ κουον, ὑ πομνηματιζό μενος αὐ τὰ οὐ κ ἐ ν χά ρτῃ, ἀ λλ̓ ἐ ν τῇ ἐ μῇ καρδί ᾳ: καὶ ἀ εὶ διὰ τὴ ν χά ριν τοῦ θεοῦ γνησί ως αὐ τὰ ἀ ναμαρυκῶ μαι, καὶ δύ ναμαι διαμαρτύ ρασθαι ἔ μπροσθεν τοῦ θεοῦ ὅ τι εἴ τι τοιοῦ τον ἀ κηκό ει ἐ κεῖ νος ὁ μακά ριος καὶ ἀ ποστολικὸ ς πρεσβύ τερος, ἀ νακρά ξας ἂ ν καὶ ἐ μφρά ξας τὰ ὦ τα αὐ τοῦ καὶ κατὰ τὸ σύ νηθες αὐ τῷ εἰ πώ ν̔ ὦ καλὲ θεέ, εἰ ς οἵ ους με καιροὺ ς τετή ρηκας, ἵ να τού των ἀ νέ χωμαι,̓ πεφεύ γει ἂ ν καὶ τὸ ν τό πον ἐ ν ᾧ καθεζό μενος ἢ ἑ στὼ ς τῶ ν τοιού των ἀ κηκό ει λό γων.

5.0.20.8

καὶ ἐ κ τῶ ν ἐ πιστολῶ ν δὲ αὐ τοῦ ὧ ν ἐ πέ στειλεν ἤ τοι ταῖ ς γειτνιώ σαις ἐ κκλησί αις, ἐ πιστηρί ζων αὐ τά ς, ἢ τῶ ν ἀ δελφῶ ν τισί, νουθετῶ ν αὐ τοὺ ς καὶ προτρεπό μενος, δύ ναται φανερωθῆ ναι.” ταῦ τα ὁ Εἰ ρηναῖ ος.

5.0.21.1

Κατὰ δὲ τὸ ν αὐ τὸ ν τῆ ς Κομό δου βασιλεί ας χρό νον μεταβέ βλητο μὲ ν ἐ πὶ τὸ πρᾶ ον τὰ καθ̓ ἡ μᾶ ς, εἰ ρή νης σὺ ν θεί ᾳ χά ριτι τὰ ς καθ̓ ὅ λης τῆ ς οἰ κουμέ νης διαλαβού σης ἐ κκλησί ας: ὅ τε καὶ ὁ σωτή ριος λό γος ἐ κ παντὸ ς γέ νους ἀ νθρώ πων πᾶ σαν ὑ πή γετο ψυχὴ ν ἐ πὶ τὴ ν εὐ σεβῆ τοῦ τῶ ν ὅ λων θεοῦ θρῃ σκεί αν, ὡ ς ἤ δη καὶ τῶ ν ἐ πὶ̔ Ρώ μης εὖ μά λα πλού τῳ καὶ γέ νει διαφανῶ ν πλεί ους ἐ πὶ τὴ ν σφῶ ν ὁ μό σε χωρεῖ ν πανοικεί τε καὶ παγγενεῖ σωτηρί αν.

5.0.21.2

οὐ κ ἦ ν δὲ ἄ ρα τοῦ το τῷ μισοκά λῳ δαί μονι βασκά νῳ ὄ ντι τὴ ν φύ σιν οἰ στό ν, ἀ πεδύ ετο δ̓ οὖ ν εἰ ς αὖ θις, ποικί λας τὰ ς καθ̓ ἡ μῶ ν μηχανὰ ς ἐ πιτεχνώ μενος. ἐ πὶ γοῦ ν τῆ ς̔ Ρωμαί ων πό λεως̓ Απολλώ νιον, ἄ νδρα τῶ ν τό τε πιστῶ ν ἐ πὶ παιδεί ᾳ καὶ φιλοσοφί ᾳ βεβοημέ νον, ἐ πὶ δικαστή ριον ἄ γει, ἕ να γέ τινα τῶ ν εἰ ς ταῦ τ̓ ἐ πιτηδεί ων αὐ τῷ διακό νων ἐ πὶ κατηγορί ᾳ τἀ νδρὸ ς ἐ γεί ρας.

5.0.21.3

ἀ λλ̓ ὁ μὲ ν δεί λαιος παρὰ καιρὸ ν τὴ ν δί κην εἰ σελθώ ν, ὅ τι μὴ ζῆ ν ἐ ξὸ ν ἦ ν κατὰ βασιλικὸ ν ὅ ρον τοὺ ς τῶ ν τοιῶ νδε μηνυτά ς, αὐ τί κα κατεά γνυται τὰ σκέ λη, Περεννί ου δικαστοῦ τοιαύ την κατ̓ αὐ τοῦ ψῆ φον ἀ πενέ γκαντος:

5.0.21.4

ὁ δέ γε θεοφιλέ στατος μά ρτυς, πολλὰ λιπαρῶ ς ἱ κετεύ σαντος τοῦ δικαστοῦ καὶ λό γον αὐ τὸ ν ἐ πὶ τῆ ς συγκλή του βουλῆ ς αἰ τή σαντος, λογιωτά την ὑ πὲ ρ ἧ ς ἐ μαρτύ ρει πί στεως ἐ πὶ πά ντων παρασχὼ ν ἀ πολογί αν, κεφαλικῇ κολά σει ὡ ς ἂ ν ἀ πὸ δό γματος συγκλή του τελειοῦ ται, μηδ̓ ἄ λλως ἀ φεῖ σθαι τοὺ ς ἅ παξ εἰ ς δικαστή ριον παριό ντας καὶ μηδαμῶ ς τῆ ς προθέ σεως μεταβαλλομέ νους ἀ ρχαί ου παῤ αὐ τοῖ ς νό μου κεκρατηκό τος.

5.0.21.5

τού του μὲ ν οὖ ν τὰ ς ἐ πὶ τοῦ δικαστοῦ φωνὰ ς καὶ τὰ ς ἀ ποκρί σεις ἃ ς πρὸ ς πεῦ σιν πεποί ητο τοῦ Περεννί ου, πᾶ σά ν τε τὴ ν πρὸ ς τὴ ν σύ γκλητον ἀ πολογί αν, ὅ τῳ διαγνῶ ναι φί λον, ἐ κ τῆ ς τῶ ν ἀ ρχαί ων μαρτύ ρων συναχθεί σης ἡ μῖ ν ἀ ναγραφῆ ς εἴ σεται.

5.0.22.1

Δεκά τῳ γε μὴ ν τῆ ς Κομό δου βασιλεί ας ἔ τει δέ κα πρὸ ς τρισὶ ν ἔ τεσιν τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν λελειτουργηκό τἀ Ελεύ θερον διαδέ χεται Βί κτωρ: ἐ ν ᾧ καὶ̓ Ιουλιανοῦ δέ κατον ἔ τος ἀ ποπλή σαντος, τῶ ν κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν παροικιῶ ν τὴ ν λειτουργί αν ἐ γχειρί ζεται Δημή τριος: καθ̓ οὓ ς καὶ τῆ ς̓ Αντιοχέ ων ἐ κκλησί ας ὄ γδοος ἀ πὸ τῶ ν ἀ ποστό λων ὁ πρό σθεν ἤ δη δεδηλωμέ νος ἔ τι τό τε Σεραπί ων ἐ πί σκοπος ἐ γνωρί ζετο. Καισαρεί ας δὲ τῆ ς Παλαιστί νων ἡ γεῖ το Θεό φιλος, καὶ Νά ρκισσος δὲ ὁ μοί ως, οὗ καὶ πρό σθεν ὁ λό γος μνή μην ἐ ποιή σατο, τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ κκλησί ας ἔ τι τό τε τὴ ν λειτουργί αν εἶ χεν, Κορί νθου δὲ τῆ ς καθ̓̔ Ελλά δα κατὰ τοὺ ς αὐ τοὺ ς ἐ πί σκοπος ἦ ν Βά κχυλλος καὶ τῆ ς ἐ ν̓ Εφέ σῳ παροικί ας Πολυκρά της. καὶ ἄ λλοι δ̓, ὥ ς γε εἰ κό ς, ἐ πὶ τού τοις μυρί οι κατὰ τού σδε διέ πρεπον: ὧ ν γε μὴ ν ἔ γγραφος ἡ τῆ ς πί στεως εἰ ς ἡ μᾶ ς κατῆ λθεν ὀ ρθοδοξί α, τού τους εἰ κό τως ὀ νομαστὶ κατελέ ξαμεν.

5.0.23.1

Ζητή σεως δῆ τα κατὰ τού σδε οὐ σμικρᾶ ς ἀ νακινηθεί σης, ὅ τι δὴ τῆ ς̓ Ασί ας ἁ πά σης αἱ παροικί αι ὡ ς ἐ κ παραδό σεως ἀ ρχαιοτέ ρας σελή νης τὴ ν τεσσαρεσκαιδεκά την ᾤ οντο δεῖ ν ἐ πὶ τῆ ς τοῦ σωτηρί ου πά σχα ἑ ορτῆ ς παραφυλά ττειν, ἐ ν ᾗ θύ ειν τὸ πρό βατον̓ Ιουδαί οις προηγό ρευτο, ὡ ς δέ ον ἐ κ παντὸ ς κατὰ ταύ την, ὁ ποί ᾳ δἂ ν ἡ μέ ρᾳ τῆ ς ἑ βδομά δος περιτυγχά νοι, τὰ ς τῶ ν ἀ σιτιῶ ν ἐ πιλύ σεις ποιεῖ σθαι, οὐ κ ἔ θους ὄ ντος τοῦ τον ἐ πιτελεῖ ν τὸ ν τρό πον ταῖ ς ἀ νὰ τὴ ν λοιπὴ ν ἅ πασαν οἰ κουμέ νην ἐ κκλησί αις, ἐ ξ ἀ ποστολικῆ ς παραδό σεως τὸ καὶ εἰ ς δεῦ ρο κρατῆ σαν ἔ θος φυλαττού σαις, ὡ ς μηδ̓ ἑ τέ ρᾳ προσή κειν παρὰ τὴ ν τῆ ς ἀ ναστά σεως τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ἡ μέ ρᾳ τὰ ς νηστεί ας ἐ πιλύ εσθαι,

5.0.23.2

σύ νοδοι δὴ καὶ συγκροτή σεις ἐ πισκό πων ἐ πὶ ταὐ τὸ ν ἐ γί νοντο, πά ντες τε μιᾷ γνώ μῃ δἰ ἐ πιστολῶ ν ἐ κκλησιαστικὸ ν δό γμα τοῖ ς πανταχό σε διετυποῦ ντο ὡ ς ἂ ν μηδ̓ ἐ ν ἄ λλῃ ποτὲ τῆ ς κυριακῆ ς ἡ μέ ρᾳ τὸ τῆ ς ἐ κ νεκρῶ ν ἀ ναστά σεως ἐ πιτελοῖ το τοῦ κυρί ου μυστή ριον, καὶ ὅ πως ἐ ν ταύ τῃ μό νῃ τῶ ν κατὰ τὸ πά σχα νηστειῶ ν φυλαττοί μεθα τὰ ς ἐ πιλύ σεις.

5.0.23.3

φέ ρεται δ̓ εἰ ς ἔ τι νῦ ν τῶ ν κατὰ Παλαιστί νην τηνικά δε συγκεκροτημέ νων γραφή, ὧ ν προυτέ τακτο Θεό φιλος τῆ ς ἐ ν Καισαρεί ᾳ παροικί ας ἐ πί σκοπος καὶ Νά ρκισσος τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις, καὶ τῶ ν ἐ πὶ̔ Ρώ μης δ̓ ὁ μοί ως ἄ λλη περὶ τοῦ αὐ τοῦ ζητή ματος, ἐ πί σκοπον Βί κτορα δηλοῦ σα, τῶ ν τε κατὰ Πό ντον ἐ πισκό πων, ὧ ν Πά λμας ὡ ς ἀ ρχαιό τατος προυτέ τακτο, καὶ τῶ ν κατὰ Γαλλί αν δὲ παροικιῶ ν, ἃ ς Εἰ ρηναῖ ος ἐ πεσκό πει,

5.0.23.4

ἔ τι τε τῶ ν κατὰ τὴ ν̓ Οσροηνὴ ν καὶ τὰ ς ἐ κεῖ σε πό λεις, καὶ ἰ δί ως Βακχύ λλου τῆ ς Κορινθί ων ἐ κκλησί ας ἐ πισκό που, καὶ πλεί στων ὅ σων ἄ λλων, οἳ μί αν καὶ τὴ ν αὐ τὴ ν δό ξαν τε καὶ κρί σιν ἐ ξενηνεγμέ νοι, τὴ ν αὐ τὴ ν τέ θεινται ψῆ φον.

5.0.24.1

Καὶ τού των μὲ ν ἦ ν ὅ ρος εἷ ς, ὁ δεδηλωμέ νος: τῶ ν δὲ ἐ πὶ τῆ ς̓ Ασί ας ἐ πισκό πων τὸ πά λαι πρό τερον αὐ τοῖ ς παραδοθὲ ν διαφυλά ττειν ἔ θος χρῆ ναι διισχυριζομέ νων ἡ γεῖ το Πολυκρά της: ὃ ς καὶ αὐ τὸ ς ἐ ν ᾗ πρὸ ς Βί κτορα καὶ τὴ ν̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί αν διετυπώ σατο γραφῇ τὴ ν εἰ ς αὐ τὸ ν ἐ λθοῦ σαν παρά δοσιν ἐ κτί θεται διὰ τού των:“ ἡ μεῖ ς

5.0.24.2

οὖ ν ἀ ρᾳ διού ργητον ἄ γομεν τὴ ν ἡ μέ ραν, μή τε προστιθέ ντες μή τε ἀ φαιρού μενοι. καὶ γὰ ρ κατὰ τὴ ν̓ Ασί αν μεγαλα στοιχεῖ α κεκοί μηται: ἅ τινα ἀ ναστή σεται τῇ ἡ μέ ρᾳ τῆ ς παρουσί ας τοῦ κυρί ου, ἐ ν ᾗ ἔ ρχεται μετὰ δό ξης ἐ ξ οὐ ρανῶ ν καὶ ἀ ναζητή σει πά ντας τοὺ ς ἁ γί ους, Φί λιππον τῶ ν δώ δεκα ἀ ποστό λων, ὃ ς κεκοί μηται ἐ ν̔ Ιεραπό λει καὶ δύ ο θυγατέ ρες αὐ τοῦ γεγηρακυῖ αι παρθέ νοι καὶ ἡ ἑ τέ ρα αὐ τοῦ θυγά τηρ ἐ ν ἁ γί ῳ πνεύ ματι πολιτευσαμέ νη ἐ ν̓ Εφέ σῳ ἀ ναπαύ εται:

5.0.24.3

ἔ τι δὲ καὶ̓ Ιωά ννης ὁ ἐ πὶ τὸ στῆ θος τοῦ κυρί ου ἀ ναπεσώ ν, ὃ ς ἐ γενή θη ἱ ερεὺ ς τὸ πέ ταλον πεφορεκὼ ς καὶ μά ρτυς καὶ διδά σκαλος: οὗ τος ἐ ν̓ Εφέ σῳ κεκοί μηται,

5.0.24.4

ἔ τι δὲ καὶ Πολύ καρπος ἐ ν Σμύ ρνῃ, καὶ ἐ πί σκοπος καὶ μά ρτυς: καὶ Θρασέ ας καὶ ἐ πί σκοπος καὶ μά ρτυς ἀ πὸ Εὐ μενεί ας, ὃ ς ἐ ν Σμύ ρνῃ κεκοί μηται.

5.0.24.5

τί δὲ δεῖ λέ γειν Σά γαριν ἐ πί σκοπον καὶ μά ρτυρα, ὃ ς ἐ ν Λαοδικεί ᾳ κεκοί μηται, ἔ τι δὲ καὶ Παπί ριον τὸ ν μακά ριον καὶ Μελί τωνα τὸ ν εὐ νοῦ χον, τὸ ν ἐ ν ἁ γί ῳ πνεύ ματι πά ντα πολιτευσά μενον, ὃ ς κεῖ ται ἐ ν Σά ρδεσιν περιμέ νων τὴ ν ἀ πὸ τῶ ν οὐ ρανῶ ν ἐ πισκοπὴ ν ἐ ν ᾗ ἐ κ νεκρῶ ν ἀ ναστή σεται;

5.0.24.6

οὗ τοι πά ντες ἐ τή ρησαν τὴ ν ἡ μέ ραν τῆ ς τεσσαρεσκαιδεκά της τοῦ πά σχα κατὰ τὸ εὐ αγγέ λιον, μηδὲ ν παρεκβαί νοντες, ἀ λλὰ κατὰ τὸ ν κανὸ να τῆ ς πί στεως ἀ κολουθοῦ ντες: ἔ τι δὲ κἀ γὼ ὁ μικρό τερος πά ντων ὑ μῶ ν Πολυκρά της, κατὰ παρά δοσιν τῶ ν συγγενῶ ν μου, οἷ ς καὶ παρηκολού θησά τισιν αὐ τῶ ν. ἑ πτὰ μὲ ν ἦ σαν συγγενεῖ ς μου ἐ πί σκοποι, ἐ γὼ δὲ ὄ γδοος: καὶ πά ντοτε τὴ ν ἡ μέ ραν ἤ γαγον οἱ συγγενεῖ ς μου ὅ ταν ὁ λαὸ ς ἤ ρνυεν τὴ ν ζύ μην.

5.0.24.7

ἐ γὼ οὖ ν, ἀ δελφοί, ἑ ξή κοντα πέ ντε ἔ τη ἔ χων ἐ ν κυρί ῳ καὶ συμβεβληκὼ ς τοῖ ς ἀ πὸ τῆ ς οἰ κουμέ νης ἀ δελφοῖ ς καὶ πᾶ σαν ἁ γί αν γραφὴ ν διεληλυθώ ς, οὐ πτύ ρομαι ἐ πὶ τοῖ ς καταπλησσομέ νοις: οἱ γὰ ρ ἐ μοῦ μεί ζονες εἰ ρή κασἱ πειθαρχεῖ ν δεῖ θεῷ μᾶ λλον ἢ ἀ νθρώ ποις.̓”

5.0.24.8

Τού τοις ἐ πιφέ ρει περὶ τῶ ν γρά φοντι συμπαρό ντων αὐ τῷ καὶ ὁ μοδοξού ντων ἐ πισκό πων ταῦ τα λέ γων“ ἐ δυνά μην δὲ τῶ ν ἐ πισκό πων τῶ ν συμπαρό ντων μνημονεῦ σαι, οὓ ς ὑ μεῖ ς ἠ ξιώ σατε μετακληθῆ ναι ὑ π̓ ἐ μοῦ καὶ μετεκαλεσά μην: ὧ ν τὰ ὀ νό ματα ἐ ὰ ν γρά φω, πολλὰ πλή θη εἰ σί ν: οἱ δὲ εἰ δό τες τὸ ν μικρό ν μου ἄ νθρωπον συνηυδό κησαν τῇ ἐ πιστολῇ, εἰ δό τες ὅ τι εἰ κῇ πολιὰ ς οὐ κ ἤ νεγκα, ἀ λλ̓ ἐ ν Χριστῷ̓ Ιησοῦ πά ντοτε πεπολί τευμαι.”

5.0.24.9

̓ Επὶ τού τοις ὁ μὲ ν τῆ ς̔ Ρωμαί ων προεστὼ ς Βί κτωρ ἀ θρό ως τῆ ς̓ Ασί ας πά σης ἅ μα ταῖ ς ὁ μό ροις ἐ κκλησί αις τὰ ς παροικί ας ἀ ποτέ μνειν, ὡ ς ἂ ν ἑ τεροδοξού σας, τῆ ς κοινῆ ς ἑ νώ σεως πειρᾶ ται, καὶ στηλιτεύ ει γε διὰ γραμμά των ἀ κοινωνή τους πά ντας ἄ ρδην τοὺ ς ἐ κεῖ σε ἀ νακηρύ ττων ἀ δελφού ς:

5.0.24.10

ἀ λλ̓ οὐ πᾶ σί γε τοῖ ς ἐ πισκό ποις ταῦ τ̓ ἠ ρέ σκετο. ἀ ντιπαρακελεύ ονται δῆ τα αὐ τῷ τὰ τῆ ς εἰ ρή νης καὶ τῆ ς πρὸ ς τοὺ ς πλησί ον ἑ νώ σεώ ς τε καὶ ἀ γά πης φρονεῖ ν, φέ ρονται δὲ καὶ αἱ τού των φωναὶ πληκτικώ τερον καθαπτομέ νων τοῦ Βί κτορος:

5.0.24.11

ἐ ν οἷ ς καὶ ὁ Εἰ ρηναῖ ος ἐ κ προσώ που ὧ ν ἡ γεῖ το κατὰ τὴ ν Γαλλί αν ἀ δελφῶ ν ἐ πιστεί λας, παρί σταται μὲ ν τῷ δεῖ ν ἐ ν μό νῃ τῇ τῆ ς κυριακῆ ς ἡ μέ ρᾳ τὸ τῆ ς τοῦ κυρί ου ἀ ναστά σεως ἐ πιτελεῖ σθαι μυστή ριον, τῷ γε μὴ ν Βί κτορι προσηκό ντως, ὡ ς μὴ ἀ ποκό πτοι ὅ λας ἐ κκλησί ας θεοῦ ἀ ρχαί ου ἔ θους παρά δοσιν ἐ πιτηρού σας, πλεῖ στα ἕ τερα παραινεῖ, καὶ αὐ τοῖ ς δὲ ῥ ή μασιν τά δε ἐ πιλέ γων:“ οὐ δὲ

5.0.24.12

γὰ ρ μό νον περὶ τῆ ς ἡ μέ ρας ἐ στὶ ν ἡ ἀ μφισβή τησις, ἀ λλὰ καὶ περὶ τοῦ εἴ δους αὐ τοῦ τῆ ς νηστεί ας. οἱ μὲ ν γὰ ρ οἴ ονται μί αν ἡ μέ ραν δεῖ ν αὐ τοὺ ς νηστεύ ειν, οἱ δὲ δύ ο, οἱ δὲ καὶ πλεί ονας: οἱ δὲ τεσσαρά κοντα ὥ ρας ἡ μερινά ς τε καὶ νυκτερινὰ ς συμμετροῦ σιν τὴ ν ἡ μέ ραν αὐ τῶ ν.

5.0.24.13

καὶ τοιαύ τη μὲ ν ποικιλί α τῶ ν ἐ πιτηρού ντων οὐ νῦ ν ἐ φ̓ ἡ μῶ ν γεγονυῖ α, ἀ λλὰ καὶ πολὺ πρό τερον ἐ πὶ τῶ ν πρὸ ἡ μῶ ν, τῶ ν παρὰ τὸ ἀ κριβέ ς, ὡ ς εἰ κό ς, κρατού ντων τὴ ν καθ̓ ἁ πλό τητα καὶ ἰ διωτισμὸ ν συνή θειαν εἰ ς τὸ μετέ πειτα πεποιηκό των, καὶ οὐ δὲ ν ἔ λαττον πά ντες οὗ τοι εἰ ρή νευσά ν τε καὶ εἰ ρηνεύ ομεν πρὸ ς ἀ λλή λους, καὶ ἡ διαφωνί α τῆ ς νηστεί ας τὴ ν ὁ μό νοιαν τῆ ς πί στεως συνί στησιν.”

5.0.24.14

Τού τοις καὶ ἱ στορί αν προστί θησιν, ἣ ν οἰ κεί ως παραθή σομαι, τοῦ τον ἔ χουσαν τὸ ν τρό πον:“ ἐ ν οἷ ς καὶ οἱ πρὸ Σωτῆ ρος πρεσβύ τεροι, οἱ προστά ντες τῆ ς ἐ κκλησί ας ἧ ς σὺ νῦ ν ἀ φηγῇ,̓ Ανί κητον λέ γομεν καὶ Πί ον̔ Υγῖ νό ν τε καὶ Τελεσφό ρον καὶ Ξύ στον, οὔ τε αὐ τοὶ ἐ τή ρησαν οὔ τε τοῖ ς μετ̓ αὐ τῶ ν ἐ πέ τρεπον, καὶ οὐ δὲ ν ἔ λαττον αὐ τοὶ μὴ τηροῦ ντες εἰ ρή νευον τοῖ ς ἀ πὸ τῶ ν παροικιῶ ν ἐ ν αἷ ς ἐ τηρεῖ το, ἐ ρχομέ νοις πρὸ ς αὐ τού ς: καί τοι μᾶ λλον ἐ ναντί ον ἦ ν τὸ τηρεῖ ν τοῖ ς μὴ τηροῦ σιν.

5.0.24.15

καὶ οὐ δέ ποτε διὰ τὸ εἶ δος τοῦ το ἀ πεβλή θησά ν τινες, ἀ λλ̓ αὐ τοὶ μὴ τηροῦ ντες οἱ πρὸ σοῦ πρεσβύ τεροι τοῖ ς ἀ πὸ τῶ ν παροικιῶ τηροῦ σιν ἔ πεμπον εὐ χαριστί αν,

5.0.24.16

καὶ τοῦ μακαρί ου Πολυκά ρπου ἐ πιδημή σαντος τῇ̔ Ρώ μῃ ἐ πὶ̓ Ανική του καὶ περὶ ἄ λλων τινῶ ν μικρὰ σχό ντες πρὸ ς ἀ λλή λους, εὐ θὺ ς εἰ ρή νευσαν, περὶ τού του τοῦ κεφαλαί ου μὴ φιλεριστή σαντες εἰ ς ἑ αυτού ς. οὔ τε γὰ ρ ὁ̓ Ανί κητος τὸ ν Πολύ καρπον πεῖ σαι ἐ δύ νατο μὴ τηρεῖ ν, ἅ τε μετὰ̓ Ιωά ννου τοῦ μαθητοῦ τοῦ κυρί ου ἡ μῶ ν καὶ τῶ ν λοιπῶ ν ἀ ποστό λων οἷ ς συνδιέ τριψεν, ἀ εὶ τετηρηκό τα, οὔ τε μὴ ν ὁ Πολύ καρπος τὸ ν̓ Ανί κητον ἔ πεισεν τηρεῖ ν, λέ γοντα τὴ ν συνή θειαν τῶ ν πρὸ αὐ τοῦ πρεσβυτέ ρων ὀ φεί λειν κατέ χειν.

5.0.24.17

καὶ τού των οὕ τως ἐ χό ντων, ἐ κοινώ νησαν ἑ αυτοῖ ς, καὶ ἐ ν τῇ ἐ κκλησί ᾳ παρεχώ ρησεν ὁ̓ Ανί κητος τὴ ν εὐ χαριστί αν τῷ Πολυκά ρπῳ, κατ̓ ἐ ντροπὴ ν δηλονό τι, καὶ μετ̓ εἰ ρή νης ἀ π̓ ἀ λλή λων ἀ πηλλά γησαν, πά σης τῆ ς ἐ κκλησί ας εἰ ρή νην ἐ χό ντων, καὶ τῶ ν τηρού ντων καὶ τῶ ν μὴ τηρού ντων.” Καὶ ὁ μὲ ν Εἰ ρηναῖ ος φερώ νυμό ς τις ὢ ν τῇ προσηγορί ᾳ αὐ τῷ τε τῷ τρό πῳ εἰ ρηνοποιό ς, τοιαῦ τα ὑ πὲ ρ τῆ ς τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν εἰ ρή νης παρεκά λει τε καὶ ἐ πρέ σβευεν, ὁ δ̓ αὐ τὸ ς οὐ μό νῳ τῷ Βί κτορι, καὶ διαφό ροις δὲ πλεί στοις ἄ ρχουσιν ἐ κκλησιῶ ν τὰ κατά λληλα δἰ ἐ πιστολῶ ν περὶ τοῦ κεκινημέ νου ζητή ματος ὡ μί λει.

5.0.25.1

Οἵ γε μὴ ν ἐ πὶ Παλαιστί νης, οὓ ς ἀ ρτί ως διεληλύ θαμεν, ὅ τε Νά ρκισσος καὶ Θεό φιλος, καὶ σὺ ν αὐ τοῖ ς Κά σσιος τῆ ς κατὰ Τύ ρον ἐ κκλησί ας ἐ πί σκοπος καὶ Κλᾶ ρος τῆ ς ἐ ν Πτολεμαΐ δι οἵ τε μετὰ τού των συνεληλυθό τες, περὶ τῆ ς κατελθού σης εἰ ς αὐ τοὺ ς ἐ κ διαδοχῆ ς τῶ ν ἀ ποστό λων περὶ τοῦ πά σχα παραδό σεως πλεῖ στα διειληφό τες, κατὰ τὸ τέ λος τῆ ς γραφῆ ς αὐ τοῖ ς ῥ ή μασιν ἐ πιλέ γουσιν ταῦ τα:“ τῆ ς δ̓ ἐ πιστολῆ ς ἡ μῶ ν πειρά θητε κατὰ πᾶ σαν παροικί αν ἀ ντί γραφα διαπέ μψασθαι, ὅ πως μὴ ἔ νοχοι ὦ μεν τοῖ ς ῥ ᾳ δί ως πλανῶ σιν ἑ αυτῶ ν τὰ ς ψυχά ς. δηλοῦ μεν δὲ ὑ μῖ ν ὅ τι τῇ αὐ τῇ ἡ μέ ρᾳ καὶ ἐ ν̓ Αλεξανδρεί ᾳ ἄ γουσιν ᾗ περ καὶ ἡ μεῖ ς: παῤ ἡ μῶ ν γὰ ρ τὰ γρά μματα κομί ζεται αὐ τοῖ ς καὶ ἡ μῖ ν παῤ αὐ τῶ ν, ὥ στε συμφώ νως καὶ ὁ μοῦ ἄ γειν ἡ μᾶ ς τὴ ν ἁ γί αν ἡ μέ ραν.”

5.0.26.1

̓ Αλλὰ γὰ ρ πρὸ ς τοῖ ς ἀ ποδοθεῖ σιν Εἰ ρηναί ου συγγρά μμασιν καὶ ταῖ ς ἐ πιστολαῖ ς φέ ρεταί τις αὐ τοῦ πρὸ ς̔́ Ελληνας λό γος συντομώ τατος καὶ τὰ μά λιστα ἀ ναγκαιό τατος, Περὶ ἐ πιστή μης ἐ πιγεγραμμέ νος, καὶ ἄ λλος, ὃ ν ἀ νατέ θεικεν ἀ δελφῷ Μαρκιανῷ τοὔ νομα εἰ ς ἐ πί δειξιν τοῦ ἀ ποστολικοῦ κηρύ γματος, καὶ βιβλί ον τι διαλέ ξεων διαφό ρων, ἐ ν ᾧ τῆ ς πρὸ ς̔ Εβραί ους ἐ πιστολῆ ς καὶ τῆ ς λεγομέ νης Σολομῶ νος Σοφί ας μνημονεύ ει, ῥ ητά τινα ἐ ξ αὐ τῶ ν παραθέ μενος. καὶ τὰ μὲ ν εἰ ς ἡ μετέ ραν ἐ λθό ντα γνῶ σιν τῶ ν Εἰ ρηναί ου τοσαῦ τα. Κομό δου δὲ τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἐ πὶ δέ κα καὶ τρισὶ ν ἔ τεσιν καταλύ σαντος, αὐ τοκρά τωρ Σευῆ ρος οὐ δ̓ ὅ λοις μησὶ ν ἓ ξ μετὰ τὴ ν Κομό δου τελευτὴ ν Περτί νακος διαγενομέ νου κρατεῖ.

5.0.27.1

πλεῖ στα μὲ ν οὖ ν παρὰ πολλοῖ ς εἰ ς ἔ τι νῦ ν τῶ ν τό τε σῴ ζεται παλαιῶ ν καὶ ἐ κκλησιαστικῶ ν ἀ νδρῶ ν ἐ ναρέ του σπουδῆ ς ὑ πομνή ματα: ὧ ν γε μὴ ν αὐ τοὶ διέ γνωμεν, εἴ η ἂ ν τὰ̔ Ηρακλεί του εἰ ς τὸ ν ἀ πό στολον, καὶ τὰ Μαξί μου περὶ τοῦ πολυθρυλή του παρὰ τοῖ ς αἱ ρεσιώ ταις ζητή ματος τοῦ πό θεν ἡ κακί α, καὶ περὶ τοῦ γενητὴ ν ὑ πά ρχειν τὴ ν ὕ λην, τά τε Κανδί δου εἰ ς τὴ ν ἑ ξαή μερον, καὶ̓ Απί ωνος εἰ ς τὴ ν αὐ τὴ ν ὑ πό θεσιν, ὁ μοί ως Σέ ξτου περὶ ἀ ναστά σεως, καὶ ἄ λλη τις ὑ πό θεσις̓ Αραβιανοῦ, καὶ μυρί ων ἄ λλων, ὧ ν διὰ τὸ μηδεμί αν ἔ χειν ἀ φορμὴ ν οὐ χ οἷ ό ν τε οὔ τε τοὺ ς χρό νους παραδοῦ ναι γραφῇ οὔ θ̓ ἱ στορί ας μνή μην ὑ ποσημή νασθαι. καὶ ἄ λλων δὲ πλεί στων, ὧ ν οὐ δὲ τὰ ς προσηγορί ας καταλέ γειν ἡ μῖ ν δυνατό ν, ἦ λθον εἰ ς ἡ μᾶ ς λό γοι, ὀ ρθοδό ξων μὲ ν καὶ ἐ κκλησιαστικῶ ν, ὥ ς γε δὴ ἡ ἐ κά στου παραδεί κνυσιν τῆ ς θεί ας γραφῆ ς ἑ ρμηνεί α, ἀ δή λων δ̓ ὅ μως ἡ μῖ ν, ὅ τι μὴ τὴ ν προσηγορί αν ἐ πά γεται τῶ ν συγγραψαμέ νων.

5.0.28.1

Τού των ἔ ν τινος σπουδά σματι κατὰ τῆ ς̓ Αρτέ μωνος αἱ ρέ σεως πεπονημέ νῳ, ἣ ν αὖ θις ὁ ἐ κ Σαμοσά των Παῦ λος καθ̓ ἡ μᾶ ς ἀ νανεώ σασθαι πεπεί ραται, φέ ρεταί τις διή γησις ταῖ ς ἐ ξεταζομέ ναις ἡ μῖ ν προσή κουσα ἱ στορί αις.

5.0.28.2

τὴ ν γά ρ τοι δεδηλωμέ νην αἵ ρεσιν ψιλὸ ν ἄ νθρωπον γενέ σθαι τὸ ν σωτῆ ρα φά σκουσαν οὐ πρὸ πολλοῦ τε νεωτερισθεῖ σαν διευθύ νων, ἐ πειδὴ σεμνύ νειν αὐ τὴ ν ὡ ς ἂ ν ἀ ρχαί αν οἱ ταύ της ἤ θελον εἰ σηγηταί, πολλὰ καὶ ἄ λλα εἰ ς ἔ λεγχον αὐ τῶ ν τῆ ς βλασφή μου ψευδηγορί ας παραθεὶ ς ὁ λό γος ταῦ τα κατὰ λέ ξιν ἱ στορεῖ:“ φασὶ ν

5.0.28.3

γὰ ρ τοὺ ς μὲ ν προτέ ρους ἅ παντας καὶ αὐ τοὺ ς τοὺ ς ἀ ποστό λους παρειληφέ ναι τε καὶ δεδιδαχέ ναι ταῦ τα ἃ νῦ ν οὗ τοι λέ γουσιν, καὶ τετηρῆ σθαι τὴ ν ἀ λή θειαν τοῦ κηρύ γματος μέ χρι τῶ ν Βί κτορος χρό νων, ὃ ς ἦ ν τρισκαιδέ κατος ἀ πὸ Πέ τρου ἐ ν̔ Ρώ μῃ ἐ πί σκοπος: ἀ πὸ δὲ τοῦ διαδό χου αὐ τοῦ Ζεφυρί νου παρακεχαρά χθαι τὴ ν ἀ λή θειαν.

5.0.28.4

ἦ ν δ̓ ἂ ν τυχὸ ν πιθανὸ ν τὸ λεγό μενον, εἰ μὴ πρῶ τον μὲ ν ἀ ντέ πιπτον αὐ τοῖ ς αἱ θεῖ αι γραφαί: καὶ ἀ δελφῶ ν δέ τινων ἔ στιν γρά μματα, πρεσβύ τερα τῶ ν Βί κτορος χρό νων, ἃ ἐ κεῖ νοι καὶ πρὸ ς τὰ ἔ θνη ὑ πὲ ρ τῆ ς ἀ ληθεί ας καὶ πρὸ ς τὰ ς τό τε αἱ ρέ σεις ἔ γραψαν, λέ γω δὲ̓ Ιουστί νου καὶ Μιλτιά δου καὶ Τατιανοῦ καὶ Κλή μεντος καὶ ἑ τέ ρων πλειό νων, ἐ ν οἷ ς ἅ πασιν θεολογεῖ ται ὁ Χριστό ς.

5.0.28.5

τὰ γὰ ρ Εἰ ρηναί ου τε καὶ Μελί τωνος καὶ τῶ ν λοιπῶ ν τί ς ἀ γνοεῖ βιβλί α, θεὸ ν καὶ ἄ νθρωπον καταγγέ λλοντα τὸ ν Χριστό ν, ψαλμοὶ δὲ ὅ σοι καὶ ᾠ δαὶ ἀ δελφῶ ν ἀ π̓ ἀ ρχῆ ς ὑ πὸ πιστῶ ν γραφεῖ σαι τὸ ν λό γον τοῦ θεοῦ τὸ ν Χριστὸ ν ὑ μνοῦ σιν θεολογοῦ ντες;

5.0.28.6

πῶ ς οὖ ν ἐ κ τοσού των ἐ τῶ ν καταγγελλομέ νου τοῦ ἐ κκλησιαστικοῦ φρονή ματος, ἐ νδέ χεται τοὺ ς μέ χρι Βί κτορος οὕ τως ὡ ς οὗ τοι λέ γουσιν κεκηρυχέ ναι; πῶ ς δὲ οὐ κ αἰ δοῦ νται ταῦ τα Βί κτορος καταψεύ δεσθαι, ἀ κριβῶ ς εἰ δό τες ὅ τι Βί κτωρ Θεό δοτον τὸ ν σκυτέ α, τὸ ν ἀ ρχηγὸ ν καὶ πατέ ρα ταύ της τῆ ς ἀ ρνησιθέ ου ἀ ποστασί ας, ἀ πεκή ρυξεν τῆ ς κοινωνί ας, πρῶ τον εἰ πό ντα ψιλὸ ν ἄ νθρωπον τὸ ν Χριστό ν; εἰ γὰ ρ Βί κτωρ κατ̓ αὐ τοὺ ς οὕ τως ἐ φρό νει ὡ ς ἡ τού των διδά σκει βλασφημί α, πῶ ς ἂ ν ἀ πέ βαλεν Θεό δοτον τὸ ν τῆ ς αἱ ρέ σεως ταύ της εὑ ρετή ν;”

5.0.28.7

Καὶ τὰ μὲ ν κατὰ τὸ ν Βί κτορα τοσαῦ τα: τού του δὲ ἔ τεσιν δέ κα προστά ντος τῆ ς λειτουργί ας διά δοχος καθί σταται Ζεφυρῖ νος ἀ μφὶ τὸ ἔ νατον τῆ ς Σευή ρου βασιλεί ας ἔ τος. προστί θησιν δὲ ὁ τὸ προειρημέ νον συντά ξας περὶ τοῦ κατά ρξαντος τῆ ς δηλωθεί σης αἱ ρέ σεως βιβλί ον καὶ ἄ λλην κατὰ Ζεφυρῖ νον γενομέ νην πρᾶ ξιν, ὧ δέ πως αὐ τοῖ ς ῥ ή μασι γρά φων:“ ὑ πομνή σω

5.0.28.8

γοῦ ν πολλοὺ ς τῶ ν ἀ δελφῶ ν πρᾶ γμα ἐ φ̓ ἡ μῶ ν γενό μενον, ὃ νομί ζω ὅ τι εἰ ἐ ν Σοδό μοις ἐ γεγό νει, τυχὸ ν ἂ ν κἀ κεί νους ἐ νουθέ τησεν. Νατά λιος ἦ ν τις ὁ μολογητή ς, οὐ πά λαι, ἀ λλ̓ ἐ πὶ τῶ ν ἡ μετέ ρων γενό μενος καιρῶ ν.

5.0.28.9

οὗ τος ἠ πατή θη ποτὲ ὑ πὸ̓ Ασκληπιοδό του καὶ ἑ τέ ρου Θεοδό του τινὸ ς τραπεζί του: ἦ σαν δὲ οὗ τοι ἄ μφω Θεοδό του τοῦ σκυτέ ως μαθηταὶ τοῦ πρώ του ἐ πὶ ταύ τῃ τῇ φρονή σει, μᾶ λλον δὲ ἀ φροσύ νῃ, ἀ φορισθέ ντος τῆ ς κοινωνί ας ὑ πὸ Βί κτορος, ὡ ς ἔ φην, τοῦ τό τε ἐ πισκό που.

5.0.28.10

ἀ νεπεί σθη δὲ ὁ Νατά λιος ὑ π̓ αὐ τῶ ν ἐ πὶ σαλαρί ῳ ἐ πί σκοπος κληθῆ ναι ταύ της τῆ ς αἱ ρέ σεως, ὥ στε λαμβά νειν παῤ αὐ τῶ ν μηνιαῖ α δηνά ρια ρν.

5.0.28.11

γενό μενος οὖ ν σὺ ν αὐ τοῖ ς, δἰ ὁ ραμά των πολλά κις ἐ νουθετεῖ το ὑ πὸ τοῦ κυρί ου: ὁ γὰ ρ εὔ σπλαγχνος θεὸ ς καὶ κύ ριος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ ς Χριστὸ ς οὐ κ ἐ βού λετο ἔ ξω ἐ κκλησί ας γενό μενον ἀ πολέ σθαι μά ρτυρα τῶ ν ἰ δί ων παθῶ ν.

5.0.28.12

ἐ πεὶ δὲ ῥ ᾳ θυμό τερον τοῖ ς ὁ ρά μασιν προσεῖ χεν, δελεαζό μενος τῇ τε παῤ αὐ τοῖ ς πρωτοκαθεδρί ᾳ καὶ τῇ πλεί στους ἀ πολλυού σῃ αἰ σχροκερδί ᾳ, τελευταῖ ον ὑ πὸ ἁ γί ων ἀ γγέ λων ἐ μαστιγώ θη δἰ ὅ λης τῆ ς νυκτὸ ς οὐ μικρῶ ς αἰ κισθεί ς, ὥ στε ἕ ωθεν ἀ ναστῆ ναι καὶ ἐ νδυσά μενον σά κκον καὶ σποδὸ ν καταπασά μενον μετὰ πολλῆ ς σπουδῆ ς καὶ δακρύ ων προσπεσεῖ ν Ζεφυρί νῳ τῷ ἐ πισκό πῳ, κυλιό μενον ὑ πὸ τοὺ ς πό δας οὐ μό νον τῶ ν ἐ ν κλή ρῳ, ἀ λλὰ καὶ τῶ ν λαϊ κῶ ν, συγχέ αι τε τοῖ ς δά κρυσιν τὴ ν εὔ σπλαγχνον ἐ κκλησί αν τοῦ ἐ λεή μονος Χριστοῦ πολλῇ τε τῇ δεή σει χρησά μενον δεί ξαντά τε τοὺ ς μώ λωπας ὧ ν εἰ λή φει πληγῶ ν μό λις κοινωνηθῆ ναι.”

5.0.28.13

Τού τοις ἐ πισυνά ψομεν καὶ ἄ λλας περὶ τῶ ν αὐ τῶ ν τοῦ αὐ τοῦ συγγραφέ ως φωνά ς, τοῦ τον ἐ χού σας τὸ ν τρό πον:“ γραφὰ ς μὲ ν θεί ας ἀ φό βως ῥ ερᾳ διουργή κασιν, πί στεώ ς τε ἀ ρχαί ας κανό να ἠ θετή κασιν, Χριστὸ ν δὲ ἠ γνοή κασιν, οὐ τί αἱ θεῖ αι λέ γουσιν γραφαί, ζητοῦ ντες, ἀ λλ̓ ὁ ποῖ ον σχῆ μα συλλογισμοῦ εἰ ς τὴ ν τῆ ς ἀ θεό τητος σύ στασιν εὑ ρεθῇ, φιλοπό νως ἀ σκοῦ ντες. κἂ ν αὐ τοῖ ς προτεί νῃ τις ῥ ητὸ ν γραφῆ ς θεϊ κῆ ς, ἐ ξετά ζουσιν πό τερον συνημμέ νον ἢ διεζευγμέ νον δύ ναται ποιῆ σαι σχῆ μα συλλογισμοῦ:

5.0.28.14

καταλιπό ντες δὲ τὰ ς ἁ γί ας τοῦ θεοῦ γραφά ς, γεωμετρί αν ἐ πιτηδεύ ουσιν, ὡ ς ἂ ν ἐ κ τῆ ς γῆ ς ὄ ντες καὶ ἐ κ τῆ ς γῆ ς λαλοῦ ντες καὶ τὸ ν ἄ νωθεν ἐ ρχό μενον ἀ γνοοῦ ντες. Εὐ κλεί δης γοῦ ν παρά τισιν αὐ τῶ ν φιλοπό νως γεωμετρεῖ ται,̓ Αριστοτέ λης δὲ καὶ Θεό φραστος θαυμά ζονται: Γαληνὸ ς γὰ ρ ἴ σως ὑ πό τινων καὶ προσκυνεῖ ται.

5.0.28.15

οἱ δὲ ταῖ ς τῶ ν ἀ πί στων τέ χναις εἰ ς τὴ ν τῆ ς αἱ ρέ σεως αὐ τῶ ν γνώ μην ἀ ποχρώ μενοι καὶ τῇ τῶ ν ἀ θέ ων πανουργί ᾳ ὅ τι μηδὲ ἐ γγὺ ς πί στεως ὑ πά ρχουσιν, τί δεῖ καὶ λέ γειν; διὰ τοῦ το ταῖ ς θεί αις γραφαῖ ς ἀ φό βως ἐ πέ βαλον τὰ ς χεῖ ρας, λέ γοντες αὐ τὰ ς διωρθωκέ ναι.

5.0.28.16

καὶ ὅ τι τοῦ το μὴ καταψευδό μενος αὐ τῶ ν λέ γω, ὁ βουλό μενος δύ ναται μαθεῖ ν. εἰ γά ρ τις θελή σει συγκομί σας αὐ τῶ ν ἑ κά στου τὰ ἀ ντί γραφα ἐ ξετά ζειν πρὸ ς ἄ λληλα, κατὰ πολὺ ἂ ν εὕ ροι διαφωνοῦ ντα. ἀ σύ μφωνα γοῦ ν ἔ σται τὰ̓ Ασκληπιά δου τοῖ ς Θεοδό του,

5.0.28.17

πολλῶ ν δὲ ἔ στιν εὐ πορῆ σαι διὰ τὸ φιλοτί μως ἐ κγεγρά φθαι τοὺ ς μαθητὰ ς αὐ τῶ ν τὰ ὑ φ̓ ἑ κά στου αὐ τῶ ν, ὡ ς αὐ τοὶ καλοῦ σιν, κατωρθωμέ να, τοῦ τ̓ ἐ στὶ ν ἠ φανισμέ να: πά λιν δὲ τού τοις τὰ̔ Ερμοφί λου οὐ συνᾴ δει. τὰ γὰ ῤ Απολλωνιά δου οὐ δὲ αὐ τὰ ἑ αυτοῖ ς ἐ στιν σύ μφωνα: ἔ νεστιν γὰ ρ συγκρῖ ναι τὰ πρό τερον ὑ π̓ αὐ τῶ ν κατασκευασθέ ντα τοῖ ς ὕ στερον πά λιν ἐ πιδιαστραφεῖ σιν καὶ εὑ ρεῖ ν κατὰ πολὺ ἀ πᾴ δοντα.

5.0.28.18

ὅ σης δὲ τό λμης ἐ στὶ τοῦ το τὸ ἁ μά ρτημα, εἰ κὸ ς μηδὲ ἐ κεί νους ἀ γνοεῖ ν. ἢ γὰ ρ οὐ πιστεύ ουσιν ἁ γί ῳ πνεύ ματι λελέ χθαι τὰ ς θεί ας γραφά ς, καί εἰ σιν ἄ πιστοι: ἢ ἑ αυτοὺ ς ἡ γοῦ νται σοφωτέ ρους τοῦ ἁ γί ου πνεύ ματος ὑ πά ρχειν, καὶ τί ἕ τερον ἢ δαιμονῶ σιν; οὐ δὲ γὰ ρ ἀ ρνή σασθαι δύ νανται ἑ αυτῶ ν εἶ ναι τὸ τό λμημα, ὁ πό ταν καὶ τῇ αὐ τῶ ν χειρὶ ᾖ γεγραμμέ να, καὶ παῤ ὧ ν κατηχή θησαν, μὴ τοιαύ τας παρέ λαβον τὰ ς γραφά ς, καὶ δεῖ ξαι ἀ ντί γραφα ὅ θεν αὐ τὰ μετεγρά ψαντο, μὴ ἔ χωσιν.

5.0.28.19

ἔ νιοι δ̓ αὐ τῶ ν οὐ δὲ παραχαρά σσειν ἠ ξί ωσαν αὐ τά ς, ἀ λλ̓ ἁ πλῶ ς ἀ ρνησά μενοι τό ν τε νό μον καὶ τοὺ ς προφή τας, ἀ νό μου καὶ ἀ θέ ου διδασκαλί ας προφά σει χά ριτος εἰ ς ἔ σχατον ἀ πωλεί ας ὄ λεθρον κατωλί σθησαν.” Καὶ ταῦ τα μὲ ν τοῦ τον ἱ στορή σθω τὸ ν τρό πον.

Reader

Word analysis

Intertext edge

Note