Ecclesiastical History

Eusebius of Caesarea

Eusebius of Caesarea (eusebius) · Ecclesiast 6 · textus-receptus · More by Eusebius of Caesarea (eusebius)

Choose a text id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/eusebius-of-caesarea" aria-label="More works by Eusebius of Caesarea (eusebius)"> â€”

â‹¯

Primary version Secondary version

Original / primary: Textus receptus

6.0.0.0

τά δε καὶ ἡ ς περιέ χει βί βλος τῆ ς̓ Εκκλησιαστικῆ ς ἱ στορί ας Β Περὶ τῆ ς̓ Ωριγέ νους ἐ κ παιδὸ ς ἀ σκή σεως. Γ̔ Ως κομιδῇ νέ ος ὢ ν τὸ ν Χριστοῦ λό γον ἐ πρέ σβευεν. Δ̔́ Οσοι δι' αὐ τοῦ κατηχηθέ ντες προή χθησαν μά ρτυρες. Ε Περὶ Ποταμιαί νης.# 2 Περὶ Κλή μεντος τοῦ̓ Αλεξανδρέ ως. Ζ Περὶ̓ Ιού δα συγγραφέ ως. Η Περὶ τοῦ τολμηθέ ντος̓ Ωριγέ νει. Θ Περὶ τῶ ν κατὰ Νά ρκισσον παραδό ξων. Ι Περὶ τῶ ν ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ πισκό πων. ΙΑ Περὶ̓ Αλεξά νδρου. ΙΒ Περὶ Σεραπί ωνος καὶ τῶ ν φερομέ νων αὐ τοῦ λό γων. ΙΓ Περὶ τῶ ν Κλή μεντος συγγραμμά των. ΙΔ̔ Οπό σων ἐ μνημό νευσε γραφῶ ν. ΙΕ Περὶ̔ Ηρακλᾶ. Ι# 2̔́ Οπως̓ Ωριγέ νης περὶ τὰ ς θεί ας γραφὰ ς ἐ σπουδά κει. ΙΖ Περὶ Συμμά χου τοῦ ἑ ρμηνέ ως. ΙΗ Περὶ̓ Αμβροσί ου. ΙΘ̔́ Οσα περὶ̓ Ωριγέ νους μνημονεύ εται. Κ̔́ Οσοι τῶ ν τηνικά δε φέ ρονται λό γοι. ΚἍ Οσοι κατὰ τού σδε ἐ πί σκοποι ἐ γνωρί ζοντο. ΚΒ̔́ Οσα τῶ ν̔ Ιππολύ του εἰ ς ἡ μᾶ ς ἦ λθεν. ΚΓ Περὶ τῆ ς̓ Ωριγέ νους σπουδῆ ς καὶ ὡ ς τοῦ ἐ κκλησιαστικοῦ πρεσβεί ου ἠ ξιώ θη. ΚΔ Τί να ἐ πὶ τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας ἐ ξηγή σατο. ΚἝ Οπως τῶ ν ἐ νδιαθή κων γραφῶ ν ἐ μνημό νευσεν. Κ# 2̔́ Οπως αὐ τὸ ν ἑ ώ ρων οἱ ἐ πί σκοποι. ΚΖ̔ Ως̔ Ηρακλᾶ ς τὴ ν̓ Αλεξανδρέ ων ἐ πισκοπὴ ν διεδέ ξατο. ΚΗ Περὶ τοῦ κατὰ Μαξιμῖ νον διωγμοῦ. ΚΘ Περὶ Φαβιανοῦ ὡ ς̔ Ρωμαί ων ἐ πί σκοπος ἐ κ θεοῦ παραδό ξως ἀ νεδεί χθη. Λ̔́ Οσοι γεγό νασιν̓ Ωριγέ νους φοιτηταί. ΛΑ Περὶ̓ Αφρικανοῦ. ΛΒ Τί νἀ Ωριγέ νης ἐ ν Καισαρεί ᾳ τῆ ς Παλαιστί νης ἐ ξηγή σατο. ΛΓ Περὶ τῆ ς Βηρύ λλου παρατροπῆ ς. ΛΔ Τὰ κατὰ Φί λιππον. ΛἙ Ως Διονύ σιος̔ Ηρακλᾶ τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν διεδέ ξατο. Λ# 2̔́ Οσα ἄ λλα ἐ σπού δαστο τῷ̓ Ωριγέ νει. ΛΖ Περὶ τῆ ς τῶ ν̓ Αρά βων διαστά σεως. ΛΗ Περὶ τῆ ς̔ Ελκεσαιτῶ ν αἱ ρέ σεως. ΛΘ Περὶ τῶ ν κατὰ Δέ κιον. Μ Περὶ τῶ ν Διονυσί ῳ συμβά ντων. ΜΑ Περὶ τῶ ν ἐ π' αὐ τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας μαρτυρησά ντων. ΜΒ Περὶ ὧ ν ἄ λλων ὁ Διονύ σιος ἱ στορεῖ. ΜΓ Περὶ Νοουά του, οἷ ό ς τις ἦ ν τὸ ν τρό πον, καὶ περὶ τῆ ς κατ' αὐ τὸ ν αἱ ρέ σεως. ΜΔ Περὶ Σεραπί ωνος ἱ στορί α Διονυσί ου. ΜἘ Επιστολὴ πρὸ ς Νοουᾶ τον Διονυσί ου. Μ# 2 Περὶ τῶ ν ἄ λλων Διονυσί ου ἐ πιστολῶ ν.

6.0.1.1

̔ Ως δὲ καὶ Σευῆ ρος διωγμὸ ν κατὰ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἐ κί νει, λαμπρὰ μὲ ν τῶ ν ὑ πὲ ρ εὐ σεβεί ας ἀ θλητῶ ν κατὰ πά ντα τό πον ἀ πετελεῖ το μαρτύ ρια, μά λιστα δ̓ ἐ πλή θυεν ἐ π̓̓ Αλεξανδρεί ας, τῶ ν ἀ π̓ Αἰ γύ πτου καὶ Θηβαΐ δος ἁ πά σης αὐ τό θι ὥ σπερ ἐ πὶ μέ γιστον ἀ θλητῶ ν θεοῦ παραπεμπομέ νων στά διον διὰ καρτερικωτά της τε ποικί λων βασά νων καὶ θανά του τρό πων ὑ πομονῆ ς τοὺ ς παρὰ θεῷ στεφά νους ἀ ναδουμέ νων: ἐ ν οἷ ς καὶ Λεωνί δης, ὁ λεγό μενος̓ Ωριγέ νους πατή ρ, τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ποτμηθεί ς, νέ ον κομιδῇ καταλεί πει τὸ ν παῖ δα: ὃ ς δὴ ὁ ποί ας ἐ ξ ἐ κεί νου περὶ τὸ ν θεῖ ον λό γον προαιρέ σεως ἦ ν, οὐ κ ἄ καιρον διὰ βραχέ ων διελθεῖ ν τῷ μά λιστα πολὺ ν εἶ ναι παρὰ τοῖ ς πολλοῖ ς τὸ ν περὶ αὐ τοῦ βεβοημέ νον λό γον.

6.0.2.1

πολλὰ μὲ ν οὖ ν ἄ ν τις εἴ ποι τὸ ν βί ον τοῦ ἀ νδρὸ ς ἐ ν σχολῇ παραδοῦ ναι διὰ γραφῆ ς πειρώ μενος, δέ οιτο δ̓ ἂ ν καὶ ἰ δί ας ὑ ποθέ σεως ἡ περὶ αὐ τοῦ σύ νταξις: ὅ μως δ̓ ἡ μεῖ ς ἐ πὶ τοῦ παρό ντος ἐ πιτεμό μενοι τὰ πλεῖ στα διὰ βραχέ ων ὡ ς οἷ ό ν τε, ὀ λί γα ἄ ττα τῶ ν περὶ αὐ τὸ ν διελευσό μεθα, ἔ κ τινων ἐ πιστολῶ ν καὶ ἱ στορί ας τῶ ν καὶ εἰ ς ἡ μᾶ ς τῷ βί ῳ πεφυλαγμέ νων αὐ τοῦ γνωρί μων τὰ δηλού μενα φέ ροντες.

6.0.2.2

̓ Ωριγέ νους καὶ τὰ ἐ ξ αὐ τῶ ν ὡ ς εἰ πεῖ ν σπαργά νων ἀ ξιομνημό νευτά μοι εἶ ναι δοκεῖ. δέ κατον μὲ ν γὰ ρ ἐ πεῖ χε Σευῆ ρος τῆ ς βασιλεί ας ἔ τος, ἡ γεῖ το δὲ̓ Αλεξανδρεί ας καὶ τῆ ς λοιπῆ ς Αἰ γύ πτου Λαῖ τος, τῶ ν δ̓ αὐ τό θι παροικιῶ ν τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν νεωστὶ τό τε μετὰ̓ Ιουλιανὸ ν Δημή τριος ὑ πειλή φει.

6.0.2.3

εἰ ς μέ γα δὴ οὖ ν τῆ ς τοῦ διωγμοῦ πυρκαϊ ᾶ ς ἁ φθεί σης καὶ μυρί ων ὅ σων τοῖ ς κατὰ τὸ μαρτύ ριον ἀ ναδουμέ νων στεφά νοις, ἔ ρως τοσοῦ τος μαρτυρί ου τὴ ν̓ Ωριγέ νους, ἔ τι κομιδῇ παιδὸ ς ὑ πά ρχοντος, κατεῖ χε ψυχή ν, ὡ ς ὁ μό σε τοῖ ς κινδύ νοις χωρεῖ ν προπηδᾶ ν τε καὶ ὁ ρμᾶ ν ἐ πὶ τὸ ν ἀ γῶ να προθύ μως ἔ χειν.

6.0.2.4

ἤ δη γέ τοι σμικρὸ ν ὅ σον αὐ τῷ καὶ τὰ τῆ ς ἀ πὸ τοῦ βί ου ἀ παλλαγῆ ς οὐ πό ρρω καθί στατο, μὴ οὐ χὶ τῆ ς θεί ας καὶ οὐ ρανί ου προνοί ας εἰ ς τὴ ν πλεί στων ὠ φέ λειαν διὰ τῆ ς αὐ τοῦ μητρὸ ς ἐ μποδὼ ν αὐ τῷ τῆ ς προθυμί ας ἐ νστά σης.

6.0.2.5

αὕ τη γοῦ ν τὰ μὲ ν πρῶ τα λό γοις ἱ κετεύ ουσα, τῆ ς περὶ αὐ τὸ ν μητρικῆ ς διαθέ σεως φειδὼ λαβεῖ ν παρεκά λει, σφοδρό τερον δ̓ ἐ πιτεί ναντα θεασαμέ νη, ὅ τε γνοὺ ς ἁ λό ντα τὸ ν πατέ ρα δεσμωτηρί ῳ φυλά ττεσθαι ὅ λος ἐ γί νετο τῆ ς περὶ τὸ μαρτύ ριον ὁ ρμῆ ς, τὴ ν πᾶ σαν αὐ τοῦ ἀ ποκρυψαμέ νη ἐ σθῆ τα οἴ κοι μέ νειν ἀ νά γκην ἐ πῆ γεν:

6.0.2.6

ὃ δ̓, ὡ ς οὐ δὲ ν ἄ λλο πρά ττειν αὐ τῷ παρῆ ν, τῆ ς προθυμί ας ὑ πὲ ρ τὴ ν ἡ λικί αν ἐ πιτεινομέ νης οὐ χ οἷ ό ς τε ὢ ν ἠ ρεμεῖ ν, διαπέ μπεται τῷ πατρὶ προτρεπτικωτά την περὶ μαρτυρί ου ἐ πιστολή ν, ἐ ν ᾗ κατὰ λέ ξιν αὐ τῷ παραινεῖ λέ γων“ ἔ πεχε μὴ δἰ ἡ μᾶ ς ἄ λλο τι φρονή σῃ ς.” τοῦ το πρῶ τον τῆ ς̓ Ωριγέ νους παιδικῆ ς ἀ γχινοί ας καὶ περὶ τὴ ν θεοσέ βειαν γνησιωτά της διαθέ σεως ἀ νά γραπτον ἔ στω τεκμή ριον.

6.0.2.7

καὶ γὰ ρ ἤ δη καὶ τῶ ν τῆ ς πί στεως λό γων οὐ σμικρὰ ς ἀ φορμὰ ς καταβέ βλητο, ταῖ ς θεί αις γραφαῖ ς ἐ ξ ἔ τι παιδὸ ς ἐ νησκημέ νος: οὐ μετρί ως γοῦ ν καὶ περὶ ταύ τας πεπό νητο, τοῦ πατρὸ ς αὐ τῷ πρὸ ς τῇ τῶ ν ἐ γκυκλί ων παιδεί ᾳ καὶ τού των οὐ κατὰ πά ρεργον τὴ ν φροντί δα πεποιημέ νου.

6.0.2.8

ἐ ξ ἅ παντος γοῦ ν αὐ τὸ ν πρὸ τῆ ς τῶ ν̔ Ελληνικῶ ν μαθημά των μελέ της ἐ νῆ γεν τοῖ ς ἱ εροῖ ς ἐ νασκεῖ σθαι παιδεύ μασιν, ἐ κμαθή σεις καὶ ἀ παγγελί ας ἡ μέ ρας ἑ κά στης αὐ τὸ ν εἰ σπραττό μενος:

6.0.2.9

οὐ κ ἀ προαιρέ τως δὲ ταῦ τ̓ ἐ γί νετο τῷ παιδί, ἀ λλὰ καὶ ἄ γαν προθυμό τατα περὶ ταῦ τα πονοῦ ντι, ὡ ς μηδ̓ ἐ ξαρκεῖ ν αὐ τῷ τὰ ς ἁ πλᾶ ς καὶ προχεί ρους τῶ ν ἱ ερῶ ν λό γων ἐ ντεύ ξεις, ζητεῖ ν δέ τι πλέ ον καὶ βαθυτέ ρας ἤ δη ἐ ξ ἐ κεί νου πολυπραγμονεῖ ν θεωρί ας, ὥ στε καὶ πρά γματα παρέ χειν τῷ πατρί, τί ἄ ρα ἐ θέ λοι δηλοῦ ν τὸ τῆ ς θεοπνεύ στου γραφῆ ς ἀ ναπυνθανό μενος βού λημα.

6.0.2.10

ἐ κεῖ νος δὲ τῷ μὲ ν δοκεῖ ν εἰ ς πρό σωπον ἐ πέ πληττεν αὐ τῷ, μηδὲ ν ὑ πὲ ρ ἡ λικί αν μηδὲ τῆ ς προφανοῦ ς διανοί ας περαιτέ ρω τι ζητεῖ ν παραινῶ ν, ἰ δί ως δὲ παῤ ἑ αυτῷ τὰ μεγά λα γεγηθὼ ς τὴ ν μεγί στην ὡ μολό γει τῷ πά ντων ἀ γαθῶ ν αἰ τί ῳ θεῷ χά ριν, ὅ τι δὴ αὐ τὸ ν τοιοῦ δε πατέ ρα γενέ σθαι παιδὸ ς ἠ ξί ωσεν.

6.0.2.11

ἐ πιστά ντα δὲ ἤ δη πολλά κις καθεύ δοντι τῷ παιδὶ γυμνῶ σαι μὲ ν αὐ τοῦ τὰ στέ ρνα φασί ν, ὥ σπερ δὲ θεί ου πνεύ ματος ἔ νδον ἐ ν αὐ τοῖ ς ἀ φιερωμέ νου, φιλῆ σαί τε σεβασμί ως καὶ τῆ ς εὐ τεκνί ας μακά ριον ἑ αυτὸ ν ἡ γή σασθαι. ταῦ τα καὶ ἕ τερα τού τοις συγγενῆ περὶ παῖ δα ὄ ντα τὸ ν̓ Ωριγέ νην γενέ σθαι μνημονεύ ουσιν.

6.0.2.12

̔ Ως δὲ ἤ δη αὐ τῷ ὁ πατὴ ρ μαρτυρί ῳ τετελεί ωτο, ἔ ρημος ἅ μα μητρὶ καὶ βραχυτέ ροις ἀ δελφοῖ ς τὸ ν ἀ ριθμὸ ν ἕ ξ, ἑ πτακαιδέ κατον οὐ πλῆ ρες ἔ τος ἄ γων, καταλεί πεται:

6.0.2.13

τῆ ς γε μὴ ν τοῦ πατρὸ ς περιουσί ας τοῖ ς βασιλικοῖ ς ταμεί οις ἀ ναληφθεί σης, ἐ ν σπά νει τῶ ν κατὰ τὸ ν βί ον χρειῶ ν σὺ ν τοῖ ς προσή κουσιν καταστά ς, οἰ κονομί ας τῆ ς ἐ κ θεοῦ καταξιοῦ ται καὶ τυγχά νει δεξιώ σεως ὁ μοῦ καὶ ἀ ναπαύ σεως παρά τινι πλουσιωτά τῃ μὲ ν τὸ ν βί ον καὶ τὰ ἄ λλα περιφανεστά τῃ γυναικί, διαβό ητό ν γε μὴ ν ἄ νδρα περιεπού σῃ τῶ ν τό τε ἐ πὶ τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας αἱ ρεσιωτῶ ν: τὸ γέ νος ἦ ν οὗ τος̓ Αντιοχεύ ς, θετὸ ν δ̓ υἱ ὸ ν αὐ τὸ ν εἶ χέ ν τε σὺ ν ἑ αυτῇ καὶ ἐ ν τοῖ ς μά λιστα περιεῖ πεν ἡ δεδηλωμέ νη.

6.0.2.14

ἀ λλὰ τού τῳ γε ἐ πά ναγκες ὁ̓ Ωριγέ νης συνώ ν, τῆ ς ἐ ξ ἐ κεί νου περὶ τὴ ν πί στιν ὀ ρθοδοξί ας ἐ ναργῆ παρεί χετο δεί γματα, ὅ τι δὴ μυρί ου πλή θους διὰ τὸ δοκοῦ ν ἱ κανὸ ν ἐ ν λό γῳ τοῦ Παύ λοὑ τοῦ το γὰ ρ ἦ ν ὄ νομα τῷ ἀ νδρί̓ συναγομέ νου παῤ αὐ τῷ οὐ μό νον αἱ ρετικῶ ν, ἀ λλὰ καὶ ἡ μετέ ρων, οὐ δεπώ ποτε προυτρά πη κατὰ τὴ ν εὐ χὴ ν αὐ τῷ συστῆ ναι, φυλά ττων ἐ ξ ἔ τι παιδὸ ς κανό να ἐ κκλησί ας βδελυττό μενό ς τε, ὡ ς αὐ τῷ ῥ ή ματί φησί ν που αὐ τό ς, τὰ ς τῶ ν αἱ ρέ σεων διδασκαλί ας.

6.0.2.15

προαχθεὶ ς δ̓ ὑ πὸ τοῦ πατρὸ ς ἐ ν τοῖ ς̔ Ελλή νων μαθή μασιν ἐ κθυμό τερό ν τε καὶ μετὰ τὴ ν ἐ κεί νου τελευτὴ ν τῇ περὶ τοὺ ς λό γους ἀ σκή σει ὅ λον ἐ πιδοὺ ς ἑ αυτό ν, ὡ ς καὶ παρασκευὴ ν ἐ πὶ τὰ γραμματικὰ μετρί αν ἔ χειν, μετ̓ οὐ πολὺ τῆ ς τοῦ πατρὸ ς τελειώ σεως, τού τοις ἐ πιδεδωκὼ ς ἑ αυτό ν, εὐ πό ρει τῶ ν ἀ ναγκαί ων, ὡ ς ἐ ν ἐ κεί νῃ τῇ ἡ λικί ᾳ, δαψιλῶ ς.

6.0.3.1

Σχολά ζοντι δὲ τῇ διατριβῇ, ὥ ς που καὶ αὐ τὸ ς ἐ γγρά φως ἱ στορεῖ, μηδενό ς τε ἐ πὶ τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας τῷ κατηχεῖ ν ἀ νακειμέ νου, πά ντων δ̓ ἀ πεληλαμέ νων ὑ πὸ τῆ ς ἀ πειλῆ ς τοῦ διωγμοῦ, προσῄ εσαν αὐ τῷ τινες ἀ πὸ τῶ ν ἐ θνῶ ν ἀ κουσό μενοι τὸ ν λό γον τοῦ θεοῦ:

6.0.3.2

ὧ ν πρῶ τον ἐ πισημαί νεται γεγονέ ναι Πλού ταρχον, ὃ ς μετὰ τὸ βιῶ ναι καλῶ ς καὶ μαρτυρί ῳ θεί ῳ κατεκοσμή θη, δεύ τερον̔ Ηρακλᾶ ν, τοῦ Πλουτά ρχου ἀ δελφό ν, ὃ ς δὴ καὶ αὐ τὸ ς παῤ αὐ τῷ πλεί στην βί ου φιλοσό φου καὶ ἀ σκή σεως ἀ πό δειξιν παρασχώ ν, τῆ ς̓ Αλεξανδρέ ων μετὰ Δημή τριον ἐ πισκοπῆ ς ἀ ξιοῦ ται.

6.0.3.3

ἔ τος δ̓ ἦ γεν ὀ κτωκαιδέ κατον καθ̓ ὃ τοῦ τῆ ς κατηχή σεως προέ στη διδασκαλεί ου: ἐ ν ᾧ καὶ προκό πτει ἐ πὶ τῶ ν κατὰ̓ Ακύ λαν τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας ἡ γού μενον διωγμῶ ν, ὅ τε καὶ μά λιστα διαβό ητον ἐ κτή σατο παρὰ πᾶ σιν τοῖ ς ἀ πὸ τῆ ς πί στεως ὁ ρμωμέ νοις ὄ νομα δἰ ἣ ν ἐ νεδεί κνυτο πρὸ ς ἅ παντας τοὺ ς ἁ γί ους ἀ γνῶ τά ς τε καὶ γνωρί μους μά ρτυρας δεξί ωσί ν τε καὶ προθυμί αν.

6.0.3.4

οὐ μό νον γὰ ρ ἐ ν δεσμοῖ ς τυγχά νουσιν, οὐ δὲ μέ χρις ὑ στά της ἀ ποφά σεως ἀ νακρινομέ νοις συνῆ ν, ἀ λλὰ καὶ μετὰ ταύ την ἀ παγομέ νοις τὴ ν ἐ πὶ θανά τῳ τοῖ ς ἁ γί οις μά ρτυσιν, πολλῇ τῇ παρρησί ᾳ χρώ μενος καὶ ὁ μό σε τοῖ ς κινδύ νοις χωρῶ ν: ὥ στε ἤ δη αὐ τὸ ν προσιό ντα θαρσαλέ ως καὶ τοὺ ς μά ρτυρας μετὰ πολλῆ ς παρρησί ας φιλή ματι προσαγορεύ οντα πολλά κις ἐ πιμανεὶ ς ὁ ἐ ν κύ κλῳ τῶ ν ἐ θνῶ ν δῆ μος μικροῦ δεῖ ν κατέ λευσεν, εἰ μὴ τῆ ς θεί ας δεξιᾶ ς βοηθοῦ καθά παξ τυγχά νων παραδό ξως διεδί δρασκεν,

6.0.3.5

ἡ δ̓ αὐ τὴ θεί α καὶ οὐ ρά νιος χά ρις ἄ λλοτε πά λιν καὶ πά λιν καὶ οὐ δ̓ ἔ στιν ὁ σά κις εἰ πεῖ ν, τῆ ς ἄ γαν περὶ τὸ ν Χριστοῦ λό γον προθυμί ας τε καὶ παρρησί ας ἕ νεκεν τηνικαῦ τα ἐ πιβουλευό μενον αὐ τὸ ν διεφύ λαττεν. τοσοῦ τος δ̓ ἦ ν ἄ ρα τῶ ν ἀ πί στων ὁ πρὸ ς αὐ τὸ ν πό λεμος, ὡ ς καὶ συστροφὰ ς ποιησαμέ νους, στρατιώ τας αὐ τῷ περὶ τὸ ν οἶ κον, ἔ νθα κατέ μενεν, ἐ πιστῆ σαι διὰ τὸ πλῆ θος τῶ ν τὰ τῆ ς ἱ ερᾶ ς πί στεως κατηχουμέ νων παῤ αὐ τῷ.

6.0.3.6

οὕ τω δὲ ὁ σημέ ραι ὁ κατ̓ αὐ τοῦ διωγμὸ ς ἐ ξεκά ετο, ὡ ς μηκέ τι χωρεῖ ν αὐ τὸ ν τὴ ν πᾶ σαν πό λιν, οἴ κους μὲ ν ἐ ξ οἴ κων ἀ μεί βοντα, πανταχό θεν δὲ ἐ λαυνό μενον, τῆ ς πληθύ ος ἕ νεκεν τῶ ν δἰ αὐ τοῦ τῇ θεί ᾳ προσιό ντων διδασκαλί ᾳ: ἐ πεὶ καὶ τὰ κατὰ πρᾶ ξιν ἔ ργα αὐ τῷ γνησιωτά της φιλοσοφί ας κατορθώ ματα εὖ μά λα θαυμαστὰ περιεῖ χεν̔“ οἷ ον γοῦ ν τὸ ν λό γον,

6.0.3.7

τοιό νδε,” φασί ν,“ τὸ ν τρό πον” καὶ“ οἷ ον τὸ ν τρό πον, τοιό νδε τὸ ν λό γον” ἐ πεδεί κνυτὀ, δἰ ἃ δὴ μά λιστα, συναιρομέ νης αὐ τῷ δυνά μεως θεί ας, μυρί ους ἐ νῆ γεν ἐ πὶ τὸ ν αὐ τοῦ ζῆ λον.

6.0.3.8

̓ Επειδὴ δὲ ἑ ώ ρα φοιτητὰ ς ἤ δη πλεί ους προσιό ντας, αὐ τῷ μό νῳ τῆ ς τοῦ κατηχεῖ ν διατριβῆ ς ὑ πὸ Δημητρί ου τοῦ τῆ ς ἐ κκλησί ας προεστῶ τος ἐ πιτετραμμέ νης, ἀ σύ μφωνον ἡ γησά μενος τὴ ν τῶ ν γραμματικῶ ν λό γων διδασκαλί αν τῇ πρὸ ς τὰ θεῖ α παιδεύ ματα ἀ σκή σει, μὴ μελλή σας: ἀ πορρή γνυσιν ἅ τε ἀ νωφελῆ καὶ τοῖ ς ἱ εροῖ ς μαθή μασιν ἐ ναντί αν τὴ ν τῶ ν γραμματικῶ ν λό γων διατριβή ν,

6.0.3.9

εἶ τα λογισμῷ καθή κοντι, ὡ ς ἂ ν μὴ γέ νοιτο τῆ ς παῤ ἑ τέ ρων ἐ πικουρί ας ἐ νδεή ς, ὅ σαπερ ἦ ν αὐ τῷ πρό τερον λό γων ἀ ρχαί ων συγγρά μματα φιλοκά λως ἐ σπουδασμέ να, μεταδού ς, ὑ πὸ τοῦ ταῦ τα ἐ ωνημέ νου φερομέ νοις αὐ τῷ τέ τταρσιν ὀ βολοῖ ς τῆ ς ἡ μέ ρας ἠ ρκεῖ το. πλεί στοις τε ἔ τεσιν τοῦ τον φιλοσοφῶ ν διετέ λει τὸ ν τρό πον, πά σας ὕ λας νεωτερικῶ ν ἐ πιθυμιῶ ν ἑ αυτοῦ περιαιρού μενος, καὶ διὰ πά σης μὲ ν ἡ μέ ρας οὐ σμικροὺ ς ἀ σκή σεως καμά τους ἀ ναπ ιμπ λῶ ν, καὶ τῆ ς νυκτὸ ς δὲ τὸ ν πλεί ονα χρό νον ταῖ ς τῶ ν θεί ων γραφῶ ν ἑ αυτὸ ν ἀ νατιθεὶ ς μελέ ταις, βί ῳ τε ὡ ς ἔ νι μά λιστα ἐ γκαρτερῶ ν φιλοσοφωτά τῳ, τοτὲ μὲ ν τοῖ ς ἐ ν ἀ σιτί αις γυμνασί οις, τοτὲ δὲ μεμετρημέ νοις τοῖ ς κατὰ τὸ ν ὕ πνον καιροῖ ς, οὗ μεταλαμβά νειν οὐ δ̓ ὅ λως ἐ πὶ στρωμνῆ ς, ἀ λλ̓ ἐ πὶ τοὔ δαφος διὰ σπουδῆ ς ἐ ποιεῖ το:

6.0.3.10

πά ντων δὲ μά λιστα τὰ ς εὐ αγγελικὰ ς τοῦ σωτῆ ρος φωνὰ ς φυλακτέ ας ᾤ ετο εἶ ναι δεῖ ν τά ς τε περὶ τοῦ μὴ δύ ο χιτῶ νας μηδ̓ ὑ ποδή μασιν χρῆ σθαι παραινού σας μηδὲ μὴ ν ταῖ ς περὶ τοῦ μέ λλοντος χρό νου φροντί σιν κατατρί βεσθαι:

6.0.3.11

ἀ λλὰ καὶ μεί ζονι τῆ ς ἡ λικί ας προθυμί ᾳ χρώ μενος, ἐ ν ψύ χει καὶ γυμνό τητι διακαρτερῶ ν εἰ ς ἄ κρον τε ὑ περβαλλού σης ἀ κτημοσύ νης ἐ λαύ νων, τοὺ ς ἀ μφ̓ αὐ τὸ ν εἰ ς τὰ μά λιστα κατέ πληττεν, μυρί ους μὲ ν λυπῶ ν εὐ χομέ νους αὐ τῷ κοινωνεῖ ν τῶ ν ὑ παρχό ντων δἰ οὓ ς ἑ ώ ρων αὐ τὸ ν εἰ σφέ ροντα περὶ τὴ ν θεί αν διδασκαλί αν καμά τους, οὐ μὴ ν αὐ τό ς γε ἐ νδιδοὺ ς ταῖ ς καρτερί αις.

6.0.3.12

λέ γεται γοῦ ν καὶ πλειό νων ἐ τῶ ν γῆ ν πεπατηκέ ναι μηδενὶ μηδαμῶ ς κεχρημέ νος ὑ ποδή ματι, ἀ λλὰ καὶ οἴ νου χρή σεως καὶ τῶ ν ἄ λλων παρὰ τὴ ν ἀ ναγκαί αν τροφὴ ν πλεί στοις ἔ τεσιν ἀ πεσχημέ νος, ὥ στε ἤ δη εἰ ς κί νδυνον ἀ νατροπῆ ς καὶ διαφθορᾶ ς τοῦ θώ ρακος περιπεσεῖ ν.

6.0.3.13

Τοιαῦ τα δὴ φιλοσό φου βί ου τοῖ ς θεωμέ νοις παρέ χων ὑ ποδεί γματα, εἰ κό τως ἐ πὶ τὸ ν ὅ μοιον αὐ τῷ ζῆ λον πλεί ους παρώ ρμα τῶ ν φοιτητῶ ν, ὥ στε ἤ δη καὶ τῶ ν ἀ πί στων ἐ θνῶ ν τῶ ν τε ἀ πὸ παιδεί ας καὶ φιλοσοφί ας οὐ τοὺ ς τυχό ντας ὑ πά γεσθαι τῇ δἰ αὐ τοῦ διδασκαλί ᾳ: οἷ ς καὶ αὐ τοῖ ς γνησί ως ἐ ν βά θει ψυχῆ ς τὴ ν εἰ ς τὸ ν θεῖ ον λό γον πί στιν δἰ αὐ τοῦ παραδεχομέ νοις, διαπρέ πειν συνέ βαινεν κατὰ τὸ ν τό τε τοῦ διωγμοῦ καιρό ν, ὡ ς καί τινας αὐ τῶ ν ἁ λό ντας μαρτυρί ῳ τελειωθῆ ναι.

6.0.4.1

Πρῶ τος μὲ ν οὖ ν τού των ὁ μικρῷ πρό σθεν δηλωθεὶ ς Πλού ταρχος ἦ ν: οὗ τὴ ν ἐ πὶ θά νατον ἀ παγομέ νου, σμικροῦ δεῖ ν αὖ θις ὁ περὶ οὗ ὁ λό γος, συμπαρὼ ν αὐ τῷ εἰ ς ὑ στά την τοῦ βί ου τελευτή ν, ὑ πὸ τῶ ν αὐ τοῦ πολιτῶ ν ἀ νῄ ρητο, ὡ ς αἴ τιος αὐ τῷ πεφηνὼ ς τοῦ θανά του: θεοῦ δὲ αὐ τὸ ν ἐ τή ρει καὶ τό τε βουλή.

6.0.4.2

μετὰ δὲ Πλού ταρχον δεύ τερος τῶ ν̓ Ωριγέ νους φοιτητῶ ν μά ρτυς ἀ ναδεί κνυται Σέ ρηνος, διὰ πυρὸ ς τὴ ν δοκιμὴ ν ἧ ς παρειλή φει πί στεως παρεσχημέ νος.

6.0.4.3

τῆ ς αὐ τῆ ς διατριβῆ ς τρί τος καθί σταται μά ρτυς̔ Ηρακλεί δης, καὶ ἐ πὶ τού τῳ τέ ταρτος̔́ Ηρων, ὁ μὲ ν πρό τερος ἔ τι κατηχού μενος, ὃ δὲ νεοφώ τιστος, τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ποτμηθέ ντες. ἔ τι πρὸ ς τού τοις τῆ ς αὐ τῆ ς σχολῆ ς πέ μπτος ἀ θλητὴ ς εὐ σεβεί ας ἀ νακηρύ ττεται ἕ τερος τοῦ πρώ του Σέ ρηνος, ὃ ν μετὰ πλεί στην βασά νων ὑ πομονὴ ν κεφαλῇ κολασθῆ ναι λό γος ἔ χει. καὶ γυναικῶ ν δὲ̔ Ηραῒ ς ἔ τι κατηχουμέ νη“ τὸ βά πτισμα,” ὥ ς πού φησιν αὐ τό ς,“ τὸ διὰ πυρὸ ς λαβοῦ σα,” τὸ ν βί ον ἐ ξελή λυθεν.

6.0.5.1

̔́ Εβδομος ἐ ν τού τοις ἀ ριθμεί σθω Βασιλεί δης, τὴ ν περιβό ητον Ποταμί αιναν ἀ παγαγώ ν, περὶ ἧ ς πολὺ ς ὁ λό γος εἰ ς ἔ τι νῦ ν παρὰ τοῖ ς ἐ πιχωρί οις ᾅ δεται, μυρί α μὲ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς τοῦ σώ ματος ἁ γνεί ας τε καὶ παρθενί ας, ἐ ν ᾗ διέ πρεψεν, πρὸ ς ἐ ραστὰ ς ἀ γωνισαμέ νης̔ καὶ γὰ ρ οὖ ν αὐ τῇ ἀ κμαῖ ον πρὸ ς τῇ ψυχῇ καὶ τὸ τοῦ σώ ματος ὡ ραῖ ον ἐ πή νθεἰ, μυρί α δὲ ἀ νατλά σης καὶ τέ λος μετὰ δεινὰ ς καὶ φρικτὰ ς εἰ πεῖ ν βασά νους ἅ μα μητρὶ Μαρκέ λλῃ διὰ πυρὸ ς τελειωθεί σης.

6.0.5.2

φασί γέ τοι τὸ ν δικαστή ν̔̓ Ακύ λας ἦ ν τού τῳ ὄ νομἀ χαλεπὰ ς ἐ πιθέ ντα αὐ τῇ κατὰ παντὸ ς τοῦ σώ ματος αἰ κί ας, τέ λος ἐ φ̓ ὕ βρει τοῦ σώ ματος μονομά χοις αὐ τὴ ν ἀ πειλῆ σαι παραδοῦ ναι: τὴ ν δὲ βραχύ τι πρὸ ς ἑ αυτὴ ν ἐ πισκεψαμέ νην ἐ ρωτηθεῖ σαν ὃ κρί νειεν, τοιαύ την δοῦ ναι ἀ πό κρισιν δἰ ἧ ς ἐ δό κει νενομισμέ νον τι αὐ τοῖ ς ἀ σεβὲ ς ἀ ποφθέ γξασθαι.

6.0.5.3

ἅ μα δὲ λό γῳ τὸ ν τῆ ς ἀ ποφά σεως ὅ ρον καταδεξαμέ νην ὁ Βασιλεί δης, εἷ ς τις ὢ ν τῶ ν ἐ ν στρατεί αις ἀ ναφερομέ νων, ἀ πά γει παραλαβὼ ν τὴ ν ἐ πὶ θανά τῳ. ὡ ς δὲ τὸ πλῆ θος ἐ νοχλεῖ ν αὐ τὴ ν καὶ ἀ κολά στοις ἐ νυβρί ζειν ῥ ή μασιν ἐ πειρᾶ το, ὃ μὲ ν ἀ νεῖ ργεν ἀ ποσοβῶ ν τοὺ ς ἐ νυβρί ζοντας, πλεῖ στον ἔ λεον καὶ φιλανθρωπί αν εἰ ς αὐ τὴ ν ἐ νδεικνύ μενος, ἣ δὲ τῆ ς περὶ αὐ τὴ ν συμπαθεί ας ἀ ποδεξαμέ νη τὸ ν ἄ νδρα θαρρεῖ ν παρακελεύ εται: ἐ ξαιτή σεσθαι γὰ ρ αὐ τὸ ν ἀ πελθοῦ σαν παρὰ τοῦ ἑ αυτῆ ς κυρί ου καὶ οὐ κ εἰ ς μακρὸ ν τῶ ν εἰ ς αὐ τὴ ν πεπραγμέ νων τὴ ν ἀ μοιβὴ ν ἀ ποτί σειν αὐ τῷ.

6.0.5.4

ταῦ τα δ̓ εἰ ποῦ σαν γενναί ως τὴ ν ἔ ξοδον ὑ ποστῆ ναι, πί ττης ἐ μπύ ρου κατὰ διά φορα μέ ρη τοῦ σώ ματος ἀ π̓ ἄ κρων ποδῶ ν καὶ μέ χρι κορυφῆ ς ἠ ρέ μα καὶ κατὰ βραχὺ περιχυθεί σης αὐ τῇ.

6.0.5.5

καὶ ὁ μὲ ν τῆ ς ἀ οιδί μου κό ρης τοιοῦ τος κατηγώ νιστο ἆ θλος: οὐ μακρὸ ν δὲ χρό νον διαλιπὼ ν ὁ Βασιλεί δης ὅ ρκον διά τινα αἰ τί αν πρὸ ς τῶ ν συστρατιωτῶ ν αἰ τηθεί ς, μὴ ἐ ξεῖ ναι αὐ τῷ τὸ παρά παν ὀ μνύ ναι διεβεβαιοῦ το: Χριστιανὸ ν γὰ ρ ὑ πά ρχειν καὶ τοῦ το ἐ μφανῶ ς ὁ μολογεῖ ν. παί ζειν μὲ ν οὖ ν ἐ νομί ζετο τέ ως τὰ πρῶ τα, ὡ ς δ̓ ἐ πιμό νως ἀ πισχυρί ζετο, ἄ γεται ἐ πὶ τὸ ν δικαστή ν: ἐ φ̓ οὗ τὴ ν ἔ νστασιν ὁ μολογή σας, δεσμοῖ ς παραδί δοται.

6.0.5.6

τῶ ν δὲ κατὰ θεὸ ν ἀ δελφῶ ν ὡ ς αὐ τὸ ν ἀ φικνουμέ νων καὶ τὴ ν αἰ τί αν τῆ ς ἀ θρό ας καὶ παραδό ξου ταύ της ὁ ρμῆ ς πυνθανομέ νων, λέ γεται εἰ πεῖ ν ὡ ς ἄ ρα Ποταμί αινα τρισὶ ν ὕ στερον ἡ μέ ραις τοῦ μαρτυρί ου νύ κτωρ ἐ πιστᾶ σα, στέ φανον αὐ τοῦ τῇ κεφαλῇ περιθεῖ σα εἴ η φαί η τε παρακεκληκέ ναι χά ριν αὐ τοῦ τὸ ν κύ ριον καὶ τῆ ς ἀ ξιώ σεως τετυχηκέ ναι οὐ κ εἰ ς μακρό ν τε αὐ τὸ ν παραλή ψεσθαι. ἐ πὶ τού τοις τῶ ν ἀ δελφῶ ν τῆ ς ἐ ν κυρί ῳ σφραγῖ δος μεταδό ντων αὐ τῷ, τῇ μετέ πειτα ἡ μέ ρᾳ τῷ τοῦ κυρί ου διαπρέ ψας μαρτυρί ῳ τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ποτέ μνεται.

6.0.5.7

καὶ ἄ λλοι δὲ πλεί ους τῶ ν κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν ἀ θρό ως τῷ Χριστοῦ λό γῳ προσελθεῖ ν κατὰ τοὺ ς δηλουμέ νους ἱ στοροῦ νται, ὡ ς δὴ καθ̓ ὕ πνους τῆ ς Ποταμιαί νης ἐ πιφανεί σης καὶ προσκεκλημέ νης αὐ τού ς. ἀ λλὰ ταῦ τα μὲ ν ὧ δε ἐ χέ τω.

6.0.6.1

Πά νταινον δὲ Κλή μης διαδεξά μενος, τῆ ς κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν κατηχή σεως εἰ ς ἐ κεῖ νο τοῦ καιροῦ καθηγεῖ το, ὡ ς καὶ τὸ ν̓ Ωριγέ νην τῶ ν φοιτητῶ ν γενέ σθαι αὐ τοῦ. τή ν γέ τοι τῶ ν Στρωματέ ων πραγματεί αν ὁ Κλή μης ὑ πομνηματιζό μενος, κατὰ τὸ πρῶ τον σύ γγραμμα χρονικὴ ν ἐ κθέ μενος γραφή ν, εἰ ς τὴ ν Κομό δου τελευτὴ ν περιγρά φει τοὺ ς χρό νους, ὡ ς εἶ ναι σαφὲ ς ὅ τι κατὰ Σευῆ ρον αὐ τῷ πεπό νητο τὰ σπουδά σματα, οὗ τοὺ ς χρό νους ὁ παρὼ ν ἱ στορεῖ λό γος.

6.0.7.1

̓ Εν τού τῳ καὶ̓ Ιού δας, συγγραφέ ων ἕ τερος, εἰ ς τὰ ς παρὰ τῷ Δανιὴ λ ἑ βδομή κοντα ἑ βδομά δας ἐ γγρά φως διαλεχθεί ς, ἐ πὶ τὸ δέ κατον τῆ ς Σευή ρου βασιλεί ας ἵ στησιν τὴ ν χρονογραφί αν: ὃ ς καὶ τὴ ν θρυλουμέ νην τοῦ ἀ ντιχρί στου παρουσί αν ἤ δη τό τε πλησιά ζειν ᾤ ετο: οὕ τω σφοδρῶ ς ἡ τοῦ καθ̓ ἡ μῶ ν τό τε διωγμοῦ κί νησις τὰ ς τῶ ν πολλῶ ν ἀ νατεταρά χει διανοί ας.

6.0.8.1

̓ Εν τού τῳ δὲ τῆ ς κατηχή σεως ἐ πὶ τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας τοὔ ργον ἐ πιτελοῦ ντι τῷ̓ Ωριγέ νει πρᾶ γμά τι πέ πρακται φρενὸ ς μὲ ν ἀ τελοῦ ς καὶ νεανικῆ ς, πί στεώ ς γε μὴ ν ὁ μοῦ καὶ σωφροσύ νης μέ γιστον δεῖ γμα περιέ χον.

6.0.8.2

τὸ γὰ ρ“ εἰ σὶ ν εὐ νοῦ χοι οἵ τινες εὐ νού χισαν ἑ αυτοὺ ς διὰ τὴ ν βασιλεί αν τῶ ν οὐ ρανῶ ν” ἁ πλού στερον καὶ νεανικώ τερον ἐ κλαβώ ν, ὁ μοῦ μὲ ν σωτή ριον φωνὴ ν ἀ ποπληροῦ ν οἰ ό μενος, ὁ μοῦ δὲ καὶ διὰ τὸ νέ ον τὴ ν ἡ λικί αν ὄ ντα μὴ ἀ νδρά σι μό νον, καὶ γυναιξὶ δὲ τὰ θεῖ α προσομιλεῖ ν, ὡ ς ἂ ν πᾶ σαν τὴ ν παρὰ τοῖ ς ἀ πί στοις αἰ σχρᾶ ς διαβολῆ ς ὑ πό νοιαν ἀ ποκλεί σειεν, τὴ ν σωτή ριον φωνὴ ν ἔ ργοις ἐ πιτελέ σαι ὡ ρμή θη, τοὺ ς πολλοὺ ς τῶ ν ἀ μφ̓ αὐ τὸ ν γνωρί μων διαλαθεῖ ν φροντί σας.

6.0.8.3

οὐ κ ἦ ν δὲ ἄ ρα δυνατὸ ν αὐ τῷ καί περ βουλομέ νῳ τοσοῦ τον ἔ ργον ἐ πικρύ ψασθαι. γνοὺ ς δῆ τα ὕ στερον ὁ Δημή τριος, ἅ τε τῆ ς αὐ τό θι παροικί ας προεστώ ς, εὖ μά λα μὲ ν αὐ τὸ ν ἀ ποθαυμά ζει τοῦ τολμή ματος, τὴ ν δέ γε προθυμί αν καὶ τὸ γνή σιον αὐ τοῦ τῆ ς πί στεως ἀ ποδεξά μενος, θαρρεῖ ν παρακελεύ εται, καὶ νῦ ν μᾶ λλον ἔ χεσθαι αὐ τὸ ν τοῦ τῆ ς κατηχή σεως ἔ ργου παρορμᾷ.

6.0.8.4

̓ Αλλὰ τό τε μὲ ν οὗ τος τοιοῦ τό ς τις ἦ ν: οὐ μακροῖ ς δὲ χρό νοις ὕ στερον ὁ αὐ τὸ ς ὁ ρῶ ν εὖ πρά ττοντα μέ γαν τε καὶ λαμπρὸ ν καὶ παρὰ πᾶ σιν ὄ ντα βεβοημέ νον, ἀ νθρώ πινό ν τι πεπονθώ ς τοῖ ς ἀ νὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην ἐ πισκό ποις καταγρά φειν ὡ ς ἀ τοπωτά του τοῦ πραχθέ ντος ἐ πειρᾶ το, ὅ τε τῶ ν κατὰ Παλαιστί νην οἱ μά λιστα δό κιμοι καὶ διαπρέ ποντες Καισαρεί ας τε καὶ̔ Ιεροσολύ μων ἐ πί σκοποι πρεσβεί ων τὸ ν̓ Ωριγέ νην καὶ τῆ ς ἀ νωτά τω τιμῆ ς ἄ ξιον εἶ ναι δοκιμά σαντες, χεῖ ρας εἰ ς πρεσβυτέ ριον αὐ τῷ τεθεί κασιν.

6.0.8.5

τηνικαῦ τα δ̓ οὖ ν εἰ ς μέ γα δό ξης προελθό ντος ὄ νομά τε παρὰ τοῖ ς πανταχῇ πᾶ σιν ἀ νθρώ ποις καὶ κλέ ος ἀ ρετῆ ς καὶ σοφί ας οὐ σμικρὸ ν κτησαμέ νου, μηδεμιᾶ ς ἄ λλης εὐ πορῶ ν ὁ Δημή τριος κατηγορί ας, τῆ ς πά λαι ἐ ν παιδὶ γεγονυί ας αὐ τῷ πρά ξεως δεινὴ ν ποιεῖ ται διαβολή ν, συμπεριλαβεῖ ν τολμή σας ταῖ ς κατηγορί αις τοὺ ς ἐ πὶ τὸ πρεσβυτέ ριον αὐ τὸ ν προά ξαντας.

6.0.8.6

Ταῦ τα μὲ ν οὖ ν μικρὸ ν ἐ πρά χθη ὕ στερον: τό τε γε μὴ ν ὁ̓ Ωριγέ νης ἐ πὶ τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας τὸ τῆ ς θεί ας διδασκαλί ας ἔ ργον εἰ ς ἅ παντας ἀ φυλά κτως τοὺ ς προσιό ντας νύ κτωρ καὶ μεθ̓ ἡ μέ ραν ἐ πετέ λει, τοῖ ς θεί οις ἀ ό κνως μαθή μασιν καὶ τοῖ ς ὡ ς αὐ τὸ ν φοιτῶ σιν τὴ ν πᾶ σαν ἀ νατιθεὶ ς σχολή ν.

6.0.8.7

̓ Επὶ δέ κα δὲ καὶ ὀ κτὼ ἔ τεσιν τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἐ πικρατή σαντα Σευῆ ρον̓ Αντωνῖ νος ὁ παῖ ς διαδέ χεται. ἐ ν τού τῳ δὲ τῶ ν κατὰ τὸ ν διωγμὸ ν ἀ νδρισαμέ νων καὶ μετὰ τοὺ ς ἐ ν ὁ μολογί αις ἀ γῶ νας διὰ προνοί ας θεοῦ πεφυλαγμέ νων εἷ ς τις ὢ ν̓ Αλέ ξανδρος, ὃ ν ἀ ρτί ως ἐ πί σκοπον τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ κκλησί ας ἐ δηλώ σαμεν, οἷ α ταῖ ς ὑ πὲ ρ Χριστοῦ διαπρέ ψας ὁ μολογί αις, τῆ ς δηλωθεί σης ἐ πισκοπῆ ς ἀ ξιοῦ ται, ἔ τι Ναρκί σσου, ὃ ς ἦ ν αὐ τοῦ πρό τερος, περιό ντος τῷ βί ῳ.

6.0.9.1

Πολλὰ μὲ ν οὖ ν καὶ ἄ λλα παρά δοξα οἱ τῆ ς παροικί ας πολῖ ται ὡ ς ἐ κ παραδό σεως τῶ ν κατὰ διαδοχὴ ν ἀ δελφῶ ν τοῦ Ναρκί σσου μνημονεύ ουσιν, ἐ ν οἷ ς καὶ τοιό νδε τι θαῦ μα δἰ αὐ τοῦ γεγονὸ ς ἱ στοροῦ σιν.

6.0.9.2

κατὰ τὴ ν μεγά λην ποτὲ τοῦ πά σχα διανυκτέ ρευσιν τοὔ λαιό ν φασιν τοῖ ς διακό νοις ἐ πιλιπεῖ ν: ἐ φ̓ ᾧ τὸ πᾶ ν πλῆ θος δεινῆ ς ἀ θυμί ας διαλαβού σης, τὸ ν Νά ρκισσον τοῖ ς τὰ φῶ τα παρασκευά ζουσιν ἐ πιτά ξαι ὕ δωρ ἀ νιμή σαντας ὡ ς αὐ τὸ ν κομιεῖ σθαι.

6.0.9.3

τού του δὲ ἅ μα λό γῳ πραχθέ ντος, ἐ πευξά μενον τῷ ὕ δατι, ἐ γχέ αι κατὰ τῶ ν λύ χνων πί στει τῇ εἰ ς τὸ ν κύ ριον γνησί ᾳ παρακελεύ σασθαι: ποιησά ντων δὲ καὶ τοῦ το, παρὰ πά ντα λό γον δυνά μει παραδό ξῳ καὶ θεί ᾳ μεταβαλεῖ ν ἐ ξ ὕ δατος εἰ ς ἐ λαί ου ποιό τητα τὴ ν φύ σιν, παρά τε πλεί στοις τῶ ν αὐ τό θι ἀ δελφῶ ν ἐ πὶ μή κιστον ἐ ξ ἐ κεί νου καὶ εἰ ς ἡ μᾶ ς βραχύ τι δεῖ γμα τοῦ τό τε θαύ ματος φυλαχθῆ ναι.

6.0.9.4

̓́ Αλλα τε πλεῖ στα περὶ τοῦ βί ου τοῦ δε τοῦ ἀ νδρὸ ς μνή μης ἄ ξια καταλέ γουσιν, ἐ ν οἷ ς καὶ τοιό νδε τι. τὸ εὔ τονον αὐ τοῦ καὶ στερρὸ ν τοῦ βί ου φαῦ λοί τινες ἀ νθρωπί σκοι μὴ οἷ οί τε φέ ρειν, δέ ει τοῦ μὴ δί κην ὑ ποσχεῖ ν ἁ λό ντας, διὰ τὸ μυρί α κακὰ ἑ αυτοῖ ς συνεγνωκέ ναι, συσκευὴ ν κατ̓ αὐ τοῦ προλαβό ντες συρρά πτουσιν καί τινα δεινὴ ν καταχέ ουσιν αὐ τοῦ διαβολή ν.

6.0.9.5

εἶ τα πιστού μενοι τοὺ ς ἀ κροωμέ νους, ὅ ρκοις ἐ βεβαί ουν τὰ ς κατηγορί ας, καὶ ὃ μέ ν, ἦ μὴ ν ἀ πό λοιτο πυρί, ὤ μνυεν, ὃ δέ, ἦ μὴ ν σκαιᾷ νό σῳ δαπανηθεί η τὸ σῶ μα, ὁ δὲ τρί τος, ἦ μὴ ν τὰ ς ὁ ρά σεις πηρωθεί η: ἀ λλ̓ οὐ δ̓ οὕ τως αὐ τοῖ ς, καί περ ὀ μνύ ουσιν, τῶ ν πιστῶ ν τις προσεῖ χε τὸ ν νοῦ ν διὰ τὴ ν εἰ ς πά ντας λά μπουσαν ἐ κ τοῦ παντὸ ς σωφροσύ νην τε καὶ πανά ρετον ἀ γωγὴ ν τοῦ Ναρκί σσου.

6.0.9.6

αὐ τό ς γε μὴ ν τὴ ν τῶ ν εἰ ρημέ νων μηδαμῶ ς ὑ πομέ νων μοχθηρί αν καὶ ἄ λλως ἐ κ μακροῦ τὸ ν φιλό σοφον ἀ σπαζό μενος βί ον, διαδρὰ ς πᾶ ν τὸ τῆ ς ἐ κκλησί ας πλῆ θος, ἐ ν ἐ ρημί αις καὶ ἀ φανέ σιν ἀ γροῖ ς λανθά νων πλεί στοις ἔ τεσιν διέ τριβεν.

6.0.9.7

ἀ λλ̓ οὐ καὶ ὁ τῆ ς δί κης μέ γας ὀ φθαλμὸ ς ἐ πὶ τοῖ ς πεπραγμέ νοις ἠ ρέ μει, μετῄ ει δὲ ὡ ς τά χιστα τοὺ ς ἀ σεβεῖ ς αἷ ς καθ̓ ἑ αυτῶ ν ἐ πιορκοῦ ντες κατεδή σαντο ἀ ραῖ ς. ὁ μὲ ν οὖ ν πρῶ τος, ἐ κ μηδεμιᾶ ς προφά σεως ἁ πλῶ ς οὕ τως, μικροῦ διαπεσό ντος ἐ φ̓ ἧ ς κατέ μενεν οἰ κί ας σπινθῆ ρος, νύ κτωρ ὑ φαφθεί σης ἁ πά σης, παγγενεῖ καταφλέ γεται: ὃ δὲ ἀ θρό ως τὸ σῶ μα ἐ ξ ἄ κρων ποδῶ ν ἐ πὶ κεφαλὴ ν ἧ ς αὐ τὸ ς προσετί μησεν ἑ αυτῷ νό σου πί μπλαται:

6.0.9.8

ὁ δὲ τρί τος τὰ ς τῶ ν προτέ ρων συνιδὼ ν ἐ κβά σεις καὶ τοῦ πά ντων ἐ φό ρου θεοῦ τρέ σας τὴ ν ἀ διά δραστον δί κην, ὁ μολογεῖ μὲ ν τοῖ ς πᾶ σιν τὰ κοινῇ σφί σιν αὐ τοῖ ς ἐ σκευωρημέ να, τοσαύ ταις δὲ κατετρύ χετο μεταμελό μενος οἰ μωγαῖ ς δακρύ ων τε ἐ ς τοσοῦ τον οὐ κ ἀ πέ λιπεν, ἕ ως ἄ μφω διεφθά ρη τὰ ς ὄ ψεις. Καὶ οἵ δε μὲ ν τῆ ς ψευδολογί ας τοιαύ τας ὑ πέ σχον τιμωρί ας:

6.0.10.1

τοῦ δὲ Ναρκί σσου ἀ νακεχωρηκό τος καὶ μηδαμῶ ς ὅ πῃ ὢ ν τυγχά νοι, γινωσκομέ νου, δό ξαν τοῖ ς τῶ ν ὁ μό ρων ἐ κκλησιῶ ν προεστῶ σιν, ἐ φ̓ ἑ τέ ρου μετί ασιν ἐ πισκό που χειροτονί αν: Δῖ ος τού τῳ ὄ νομα ἦ ν: ὃ ν οὐ πολὺ ν προστά ντα χρό νον Γερμανί ων διαδέ χεται, καὶ τοῦ τον Γό ρδιος: καθ̓ ὃ ν ὥ σπερ ἐ ξ ἀ ναβιώ σεως ἀ ναφανεί ς ποθεν ὁ Νά ρκισσος αὖ θις ὑ πὸ τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἐ πὶ τὴ ν προστασί αν παρακαλεῖ ται, μειζό νως ἔ τι μᾶ λλον τῶ ν πά ντων ἀ γασθέ ντων αὐ τὸ ν τῆ ς τε ἀ ναχωρή σεως ἕ νεκα καὶ τῆ ς φιλοσοφί ας καὶ ἐ φ̓ ἅ πασιν δἰ ἣ ν παρὰ τοῦ θεοῦ κατηξί ωτο ἐ κδί κησιν.

6.0.11.1

Καὶ δὴ μηκέ θ̓ οἵ ου τε ὄ ντος λειτουργεῖ ν διὰ λιπαρὸ ν γῆ ρας, τὸ ν εἰ ρημέ νον̓ Αλέ ξανδρον, ἐ πί σκοπον ἑ τέ ρας ὑ πά ρχοντα παροικί ας, οἰ κονομί α θεοῦ ἐ πὶ τὴ ν ἅ μα τῷ Ναρκί σσῳ λειτουργί αν ἐ κά λει κατὰ ἀ ποκά λυψιν νύ κτωρ αὐ τῷ δἰ ὁ ρά ματος φανεῖ σαν.

6.0.11.2

ταύ τῃ δ̓ οὖ ν, ὡ ς κατά τι θεοπρό πιον, ἐ κ τῆ ς Καππαδοκῶ ν γῆ ς, ἔ νθα τὸ πρῶ τον τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς ἠ ξί ωτο, τὴ ν πορεί αν ἐ πὶ τὰ̔ Ιεροσό λυμα εὐ χῆ ς καὶ τῶ ν τό πων ἱ στορί ας ἕ νεκεν πεποιημέ νον φιλοφρονέ στατα οἱ τῇ δε ὑ πολαβό ντες οὐ κέ τ̓ οἴ καδε αὐ τῷ παλινοστεῖ ν ἐ πιτρέ πουσιν καθ̓ ἑ τέ ραν ἀ ποκά λυψιν καὶ αὐ τοῖ ς νύ κτωρ ὀ φθεῖ σαν μί αν τε φωνὴ ν σαφεστά την τοῖ ς μά λιστα αὐ τῶ ν σπουδαί οις χρή σασαν: ἐ δή λου γὰ ρ προελθό ντας ἔ ξω πυλῶ ν τὸ ν ἐ κ θεοῦ προωρισμέ νον αὐ τοῖ ς ἐ πί σκοπον ὑ ποδέ ξασθαι: τοῦ το δὲ πρά ξαντες, μετὰ κοινῆ ς τῶ ν ἐ πισκό πων, οἳ τὰ ς πέ ριξ διεῖ πον ἐ κκλησί ας, γνώ μης ἐ πά ναγκες αὐ τὸ ν παραμέ νειν βιά ζονται.

6.0.11.3

μνημονεύ ει γέ τοι καὶ αὐ τὸ ς ὁ̓ Αλέ ξανδρος ἐ ν ἰ δί αις ἐ πιστολαῖ ς ταῖ ς πρὸ ς̓ Αντινοΐ τας, εἰ ς ἔ τι νῦ ν παῤ ἡ μῖ ν σῳ ζομέ ναις, τῆ ς Ναρκί σσου σὺ ν αὐ τῷ προεδρί ας, ταῦ τα κατὰ λέ ξιν ἐ πὶ τέ λει γρά φων τῆ ς ἐ πιστολῆ ς,“ ἀ σπά ζεται ὑ μᾶ ς Νά ρκισσος ὁ πρὸ ἐ μοῦ διέ πων τὸ ν τό πον τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς τὸ ν ἐ νθά δε καὶ νῦ ν συνεξεταζό μενό ς μοι διὰ τῶ ν εὐ χῶ ν, ρις ἔ τη ἠ νυκώ ς, παρακαλῶ ν ὑ μᾶ ς ὁ μοί ως ἐ μοὶ ὁ μοφρονῆ σαι.”

6.0.11.4

Καὶ ταῦ τα μὲ ν οὕ τως εἶ χεν: τῆ ς δὲ κατ̓̓ Αντιό χειαν ἐ κκλησί ας, Σεραπί ωνος ἀ ναπαυσαμέ νου, τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν διαδέ χεταἰ Ασκληπιά δης, ἐ ν ταῖ ς κατὰ τὸ ν διωγμὸ ν ὁ μολογί αις διαπρέ ψας καὶ αὐ τό ς.

6.0.11.5

μέ μνηται καὶ τῆ ς τού του καταστά σεως̓ Αλέ ξανδρος̓ Αντιοχεῦ σιν γρά φων ὧ δε:“̓ Αλέ ξανδρος, δοῦ λος καὶ δέ σμιος̓ Ιησοῦ Χριστοῦ, τῇ μακαρί ᾀ Αντιοχέ ων ἐ κκλησί ᾳ ἐ ν κυρί ῳ χαί ρειν. ἐ λαφρά μοι καὶ κοῦ φα τὰ δεσμὰ ὁ κύ ριος ἐ ποί ησεν, κατὰ τὸ ν καιρὸ ν τῆ ς εἱ ρκτῆ ς πυθομέ νῳ τῆ ς ἁ γί ας ὑ μῶ ν τῶ ν̓ Αντιοχέ ων ἐ κκλησί ας κατὰ τὴ ν θεί αν πρό νοιαν̓ Ασκληπιά δην τὸ ν ἐ πιτηδειό τατον κατ̓ ἀ ξί αν τὴ ν πί στιν τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς ἐ γκεχειρισμέ νον.”

6.0.11.6

Ταύ την δὲ τὴ ν ἐ πιστολὴ ν σημαί νει διὰ Κλή μεντος ἀ πεσταλκέ ναι, πρὸ ς τῷ τέ λει τοῦ τον γρά φων τὸ ν τρό πον:“ ταῦ τα δὲ ὑ μῖ ν, κύ ριοί μου ἀ δελφοί, τὰ γρά μματα ἀ πέ στειλα διὰ Κλή μεντος τοῦ μακαρί ου πρεσβυτέ ρου, ἀ νδρὸ ς ἐ ναρέ του καὶ δοκί μου, ὃ ν ἴ στε καὶ ὑ μεῖ ς καὶ ἐ πιγνώ σεσθε: ὃ ς καὶ ἐ νθά δε παρὼ ν κατὰ τὴ ν πρό νοιαν καὶ ἐ πισκοπὴ ν τοῦ δεσπό του ἐ πεστή ριξέ ν τε καὶ ηὔ ξησεν τὴ ν τοῦ κυρί ου ἐ κκλησί αν.”

6.0.12.1

Τοῦ μὲ ν οὖ ν Σεραπί ωνος τῆ ς περὶ λό γους ἀ σκή σεως καὶ ἄ λλα μὲ ν εἰ κὸ ς σῴ ζεσθαι παῤ ἑ τέ ροις ὑ πομνή ματα, εἰ ς ἡ μᾶ ς δὲ μό να κατῆ λθεν τὰ Πρὸ ς Δό μνον, ἐ κπεπτωκό τα τινὰ παρὰ τὸ ν τοῦ διωγμοῦ καιρὸ ν ἀ πὸ τῆ ς εἰ ς Χριστὸ ν πί στεως ἐ πὶ τὴ ν̓ Ιουδαΐ κὴ ν ἐ θελοθρῃ σκεί αν, καὶ τὰ Πρὸ ς Πό ντιον καὶ Καρικό ν, ἐ κκλησιαστικοὺ ς ἄ νδρας, καὶ ἄ λλαι πρὸ ς ἑ τέ ρους ἐ πιστολαί,

6.0.12.2

ἕ τερό ς τε συντεταγμέ νος αὐ τῷ λό γος Περὶ τοῦ λεγομέ νου κατὰ Πέ τρον εὐ αγγελί ου, ὃ ν πεποί ηται ἀ πελέ γχων τὰ ψευδῶ ς ἐ ν αὐ τῷ εἰ ρημέ να διά τινας ἐ ν τῇ κατὰ̔ Ρωσσὸ ν παροικί ᾳ προφά σει τῆ ς εἰ ρημέ νης γραφῆ ς εἰ ς ἑ τεροδό ξους διδασκαλί ας ἀ ποκεί λαντας: ἀ φ̓ οὗ εὔ λογον βραχεί ας παραθέ σθαι λέ ξεις, δἰ ὧ ν ἣ ν εἶ χεν περὶ τοῦ βιβλί ου γνώ μην προτί θησιν, οὕ τω γρά φων:“ ἡ μεῖ ς

6.0.12.3

γά ρ, ἀ δελφοί, καὶ Πέ τρον καὶ τοὺ ς ἄ λλους ἀ ποστό λους ἀ ποδεχό μεθα ὡ ς Χριστό ν, τὰ δὲ ὀ νό ματι αὐ τῶ ν ψευδεπί γραφα ὡ ς ἔ μπειροι παραιτού μεθα, γινώ σκοντες ὅ τι τὰ τοιαῦ τα οὐ παρελά βομεν.

6.0.12.4

ἐ γὼ γὰ ρ γενό μενος παῤ ὑ μῖ ν, ὑ πενό ουν τοὺ ς πά ντας ὀ ρθῇ πί στει προσφέ ρεσθαι, καὶ μὴ διελθὼ ν τὸ ὑ π̓ αὐ τῶ ν προφερό μενον ὀ νό ματι Πέ τρου εὐ αγγέ λιον, εἶ πον ὅ τι εἰ τοῦ τό ἐ στιν μό νον τὸ δοκοῦ ν ὑ μῖ ν παρέ χειν μικροψυχί αν, ἀ ναγινωσκέ σθω: νῦ ν δὲ μαθὼ ν ὅ τι αἱ ρέ σει τινὶ̔??̓ νοῦ ς αὐ τῶ ν ἐ φώ λευεν, ἐ κ τῶ ν λεχθέ ντων μοι σπουδά σω πά λιν γενέ σθαι πρὸ ς ὑ μᾶ ς, ὥ στε ἀ δελφοί, προσδοκᾶ τέ με ἐ ν τά χει.

6.0.12.5

ἡ μεῖ ς δέ ἀ δελφοί, καταλαβό μενοι ὁ ποί ας ἦ ν αἱ ρέ σεως̔??̓ Μαρκιανό ς, ὃ ς καὶ ἑ αυτῷ ἐ ναντιοῦ το, μὴ νοῶ̔??̓ ἃ ἐ λά λει, ἃ μαθή σεσθε ἐ ξ ὧ ν ὑ μῖ ν ἐ γρά φη,

6.0.12.6

ἐ δυνή θημεν γὰ ρ παῤ ἄ λλων τῶ ν ἀ σκησά ντω ναὐ τὸ τοῦ το τὸ εὐ αγγέ λιον, τοῦ τ̓ ἐ στὶ ν παρὰ τῶ ν διαδό χων τῶ ν καταρξαμέ νων αὐ τοῦ, οὓ ς Δοκητὰ ς καλοῦ μεν̔ τὰ γὰ ρ πλεί ονα φρονή ματα ἐ κεί νων ἐ στὶ τῆ ς διδασκαλί ασ̓, χρησά μενοι παῤ αὐ τῶ ν διελθεῖ ν καὶ εὑ ρεῖ ν τὰ μὲ ν πλεί ονα τοῦ ὀ ρθοῦ λό γου τοῦ σωτῆ ρος, τινὰ δὲ προσδιεσταλμέ να, ἃ καὶ ὑ πετά ξαμεν ὑ μῖ ν.”

6.0.13.1

καὶ ταῦ τα μὲ ν τὰ Σεραπί ωνος. Τοῦ δὲ Κλή μεντος Στρωματεῖ ς, οἱ πά ντες ὀ κτώ, παῤ ἡ μῖ ν σῴ ζονται, οὓ ς καὶ τοιαύ της ἠ ξί ωσεν προγραφῆ ς“ Τί του Φλαυί ου Κλή μεντος τῶ ν κατὰ τὴ ν ἀ ληθῆ φιλοσοφί αν γνωστικῶ ν ὑ πομνημά των στρωματεῖ ς,”

6.0.13.2

ἰ σά ριθμοί τε τού τοις εἰ σὶ ν οἱ ἐ πιγεγραμμέ νοἱ Υποτυπώ σεων αὐ τοῦ λό γοι, ἐ ν οἷ ς ὀ νομαστὶ ὡ ς διδασκά λου τοῦ Πανταί νου μνημονεύ ει ἐ κδοχά ς τε αὐ τοῦ γραφῶ ν καὶ παραδό σεις ἐ κτέ θειται:

6.0.13.3

ἔ στιν δὲ αὐ τῷ καὶ πρὸ ς̔́ Ελληνας λό γος ὁ Προτρεπτικὸ ς τρεῖ ς τε οἱ τοῦ ἐ πιγεγραμμέ νου Παιδαγωγοῦ καὶ“ Τί ς ὁ σῳ ζό μενος πλού σιος” οὕ τως ἐ πιγραφεὶ ς ἕ τερος αὐ τοῦ λό γος τό τε Περὶ τοῦ πά σχα σύ γγραμμα καὶ διαλέ ξεις Περὶ νηστεί ας καὶ Περὶ καταλαλιᾶ ς καὶ ὁ Προτρεπτικὸ ς εἰ ς ὑ πομονὴ ν ἢ πρὸ ς τοὺ ς νεωστὶ βεβαπτισμέ νους καὶ ὁ ἐ πιγεγραμμέ νος Κανὼ ν ἐ κκλησιαστικὸ ς ἢ πρὸ ς τοὺ ς̓ Ιουδαΐ ζοντας, ὃ ν̓ Αλεξά νδρῳ τῷ δεδηλωμέ νῳ ἐ πισκό πῳ ἀ νατέ θεικεν.

6.0.13.4

̓ Εν μὲ ν οὖ ν τοῖ ς Στρωματεῦ σιν οὐ μό νον τῆ ς θεί ας κατά στρωσιν πεποί ηται γραφῆ ς, ἀ λλὰ καὶ τῶ ν παῤ̔́ Ελλησιν, εἴ τι ἄ ρα ὠ φέ λιμον ἐ δό κει καὶ αὐ τοῖ ς εἰ ρῆ σθαι, μνημονεύ ει τῶ ν τε παρὰ τοῖ ς πολλοῖ ς δογμά των, τὰ̔ Ελλή νων ὁ μοῦ καὶ τὰ βαρβά ρων ἀ ναπτύ σσων

6.0.13.5

καὶ ἔ τι τὰ ς τῶ ν αἱ ρεσιαρχῶ ν ψευδοδοξί ας εὐ θύ νων, ἱ στορί αν τε πολλὴ ν ἐ ξαπλοῖ, ὑ πό θεσιν ἡ μῖ ν πολυμαθοῦ ς παρέ χων παιδεί ας. τού τοις ἅ πασιν καταμί γνυσιν καὶ τὰ φιλοσό φων δό γματα, ὅ θεν εἰ κό τως κατά λληλον τῇ ὑ ποθέ σει καὶ τὴ ν προγραφὴ ν τῶ ν Στρωματέ ων πεποί ηται.

6.0.13.6

κέ χρηται δ̓ ἐ ν αὐ τοῖ ς καὶ ταῖ ς ἀ πὸ τῶ ν ἀ ντιλεγομέ νων γραφῶ ν μαρτυρί αις, τῆ ς τε λεγομέ νης Σολομῶ νος Σοφί ας καὶ τῆ ς̓ Ιησοῦ τοῦ Σιρὰ χ καὶ τῆ ς πρὸ ς̔ Εβραί ους ἐ πιστολῆ ς τῆ ς τε Βαρναβᾶ καὶ Κλή μεντος καὶ̓ Ιού δα,

6.0.13.7

μνημονεύ ει τε τοῦ πρὸ ς̔́ Ελληνας Τατιανοῦ λό γου καὶ Κασσιανοῦ ὡ ς καὶ αὐ τοῦ χρονογραφί αν πεποιημέ νου, ἔ τι μὴ ν Φί λωνος καὶ̓ Αριστοβού λοὐ Ιωσή που τε καὶ Δημητρί ου καὶ Εὐ πολέ μου,̓ Ιουδαί ων συγγραφέ ων, ὡ ς ἂ ν τού των ἁ πά ντων ἐ γγρά φως πρεσβύ τερον τῆ ς παῤ̔́ Ελλησιν ἀ ρχαιογονί ας Μωυσέ α τε καὶ τὸ̓ Ιουδαί ων γέ νος ἀ ποδειξά ντων.

6.0.13.8

καὶ ἄ λλης δὲ πλεί στης χρηστομαθεί ας ἔ μπλεῳ οἱ δηλού μενοι τυγχά νουσιν τοῦ ἀ νδρὸ ς λό γοι: ὧ ν ἐ ν τῷ πρώ τῳ περὶ ἑ αυτοῦ δηλοῖ ὡ ς ἔ γγιστα τῆ ς τῶ ν ἀ ποστό λων γενομέ νου διαδοχῆ ς, ὑ πισχνεῖ ται δ̓ ἐ ν αὐ τοῖ ς καὶ εἰ ς τὴ ν Γέ νεσιν ὑ πομνηματιεῖ σθαι. Καὶ

6.0.13.9

ἐ ν τῷ λό γῳ δὲ αὐ τοῦ τῷ Περὶ τοῦ πά σχα ἐ κβιασθῆ ναι ὁ μολογεῖ πρὸ ς τῶ ν ἑ ταί ρων ἃ ς ἔ τυχεν παρὰ τῶ ν ἀ ρχαί ων πρεσβυτέ ρων ἀ κηκοὼ ς παραδό σεις γραφῇ τοῖ ς μετὰ ταῦ τα παραδοῦ ναι, μέ μνηται δ̓ ἐ ν αὐ τῷ Μελί τωνος καὶ Εἰ ρηναί ου καί τινων ἑ τέ ρων, ὧ ν καὶ τὰ ς διηγή σεις τέ θειται.

6.0.14.1

̓ Εν δὲ ταῖ ς̔ Υποτυπώ σεσιν ξυνελό ντα εἰ πεῖ ν πά σης τῆ ς ἐ νδιαθή κου γραφῆ ς ἐ πιτετμημέ νας πεποί ηται διηγή σεις, μηδὲ τὰ ς ἀ ντιλεγομέ νας παρελθώ ν, τὴ ν̓ Ιού δα λέ γω καὶ τὰ ς λοιπὰ ς καθολικὰ ς ἐ πιστολὰ ς τή ν τε Βαρναβᾶ, καὶ τὴ ν Πέ τρου λεγομέ νην̓ Αποκά λυψιν.

6.0.14.2

καὶ τὴ ν πρὸ ς̔ Εβραί ους δὲ ἐ πιστολὴ ν Παύ λου μὲ ν εἶ ναί φησιν, γεγρά φθαι δὲ̔ Εβραί οις̔ Εβραϊ κῇ φωνῇ, Λουκᾶ ν δὲ φιλοτί μως αὐ τὴ ν μεθερμηνεύ σαντα ἐ κδοῦ ναι τοῖ ς̔́ Ελλησιν, ὅ θεν τὸ ν αὐ τὸ ν χρῶ τα εὑ ρί σκεσθαι κατὰ τὴ ν ἑ ρμηνεί αν ταύ της τε τῆ ς ἐ πιστολῆ ς καὶ τῶ ν Πρά ξεων:

6.0.14.3

μὴ προγεγρά φθαι δὲ τὸ“ Παῦ λος ἀ πό στολος” εἰ κό τως:“̔ Εβραί οις γά ρ,” φησί ν,“ ἐ πιστέ λλων πρό ληψιν εἰ ληφό σιν κατ̓ αὐ τοῦ καὶ ὑ ποπτεύ ουσιν αὐ τό ν, συνετῶ ς πά νυ οὐ κ ἐ ν ἀ ρχῇ ἀ πέ τρεψεν αὐ τού ς, τὸ ὄ νομα θεί ς.”

6.0.14.4

Εἶ τα ὑ ποβὰ ς ἐ πιλέ γει,“ ἤ δη δέ, ὡ ς ὁ μακά ριος ἔ λεγεν πρεσβύ τερος, ἐ πεὶ ὁ κύ ριος, ἀ πό στολος ὢ ν τοῦ παντοκρά τορος, ἀ πεστά λη πρὸ ς̔ Εβραί ους, διὰ μετριό τητα ὁ Παῦ λος, ὡ ς ἂ ν εἰ ς τὰ ἔ θνη ἀ πεσταλμέ νος, οὐ κ ἐ γγρά φει ἑ αυτὸ ν̔ Εβραί ων ἀ πό στολον διά τε τὴ ν πρὸ ς τὸ ν κύ ριον τιμὴ ν διά τε τὸ ἐ κ περιουσί ας καὶ τοῖ ς̔ Εβραί οις ἐ πιστέ λλειν, ἐ θνῶ ν κή ρυκα ὄ ντα καὶ ἀ πό στολον.”

6.0.14.5

Αὖ θις δ̓ ἐ ν τοῖ ς αὐ τοῖ ς ὁ Κλή μης βιβλί οις περὶ τῆ ς τά ξεως τῶ ν εὐ αγγελί ων παρά δοσιν τῶ ν ἀ νέ καθεν πρεσβυτέ ρων τέ θειται, τοῦ τον ἔ χουσαν τὸ ν τρό πον. προγεγρά φθαι ἔ λεγεν τῶ ν εὐ αγγελί ων τὰ περιέ χοντα τὰ ς γενεαλογί ας,

6.0.14.6

τὸ δὲ κατὰ Μά ρκον ταύ την ἐ σχηκέ ναι τὴ ν οἰ κονομί αν. τοῦ Πέ τρου δημοσί ᾳ ἐ ν̔ Ρώ μῃ κηρύ ξαντος τὸ ν λό γον καὶ πνεύ ματι τὸ εὐ αγγέ λιον ἐ ξειπό ντος, τοὺ ς παρό ντας, πολλοὺ ς ὄ ντας, παρακαλέ σαι τὸ ν Μά ρκον, ὡ ς ἂ ν ἀ κολουθή σαντα αὐ τῷ πό ρρωθεν καὶ μεμνημέ νον τῶ ν λεχθέ ντων, ἀ ναγρά ψαι τὰ εἰ ρημέ να: ποιή σαντα δέ, τὸ εὐ αγγέ λιον μεταδοῦ ναι τοῖ ς δεομέ νοις αὐ τοῦ:

6.0.14.7

ὅ περ ἐ πιγνό ντα τὸ ν Πέ τρον προτρεπτικῶ ς μή τε κωλῦ σαι μή τε προτρέ ψασθαι. τὸ ν μέ ντοἰ Ιωά ννην ἔ σχατον, συνιδό ντα ὅ τι τὰ σωματικὰ ἐ ν τοῖ ς εὐ αγγελί οις δεδή λωται, προτραπέ ντα ὑ πὸ τῶ ν γνωρί μων, πνεύ ματι θεοφορηθέ ντα πνευματικὸ ν ποιῆ σαι εὐ αγγέ λιον.

6.0.14.8

τοσαῦ τα ὁ Κλή μης. Πά λιν δ̓ ὁ δηλωθεὶ ς̓ Αλέ ξανδρος τοῦ Κλή μεντος, ἅ μα δὲ καὶ τοῦ Πανταί νου ἔ ν τινι πρὸ ς̓ Ωριγέ νην ἐ πιστολῇ μνημονεύ ει, ὡ ς δὴ γνωρί μων αὐ τῷ γενομέ νων τῶ ν ἀ νδρῶ ν, γρά φει δὲ οὕ τως:“ τοῦ το γὰ ρ καὶ θέ λημα θεοῦ, ὡ ς οἶ δας, γέ γονεν ἵ να ἡ ἀ πὸ προγό νων ἡ μῖ ν φιλί α μέ νῃ ἄ συλος, μᾶ λλον δὲ θερμοτέ ρα ᾖ καὶ βεβαιοτέ ρα.

6.0.14.9

πατέ ρας γὰ ρ ἴ σμεν τοὺ ς μακαρί ους ἐ κεί νους τοὺ ς προοδεύ σαντας, πρὸ ς οὓ ς μετ̓ ὀ λί γον ἐ σό μεθα, Πά νταινον, τὸ ν μακά ριον ἀ ληθῶ ς καὶ κύ ριον, καὶ τὸ ν ἱ ερὸ ν Κλή μεντα, κύ ριό ν μου γενό μενον καὶ ὠ φελή σαντά με, καὶ εἴ τις ἕ τερος τοιοῦ τος: δἰ ὧ ν σὲ ἐ γνώ ρισα, τὸ ν κατὰ πά ντα ἄ ριστον καὶ κύ ριό ν μου καὶ ἀ δελφό ν.”

6.0.14.10

καὶ ταῦ τα μὲ ν τοιαῦ τα.̔ Ο γέ τοἰ Αδαμά ντιος̔ καὶ τοῦ το γὰ ρ ἦ ν τῷ Ωριγέ νει ὄ νομἀ, Ζεφυρί νου κατὰ τού σδε τοὺ ς χρό νους τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας ἡ γουμέ νου, ἐ πιδημῆ σαι τῇ̔ Ρώ μῃ καὶ αὐ τό ς που γρά φει, λέ γων“ εὐ ξά μενος τὴ ν ἀ ρχαιοτά την̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί αν ἰ δεῖ ν”: ἔ νθα οὐ πολὺ διατρί ψας, ἐ πά νεισιν εἰ ς τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν,

6.0.14.11

καὶ δὴ τὰ συνή θη τῆ ς κατηχή σεως ἐ νταῦ θα μετὰ πά σης ἐ πλή ρου σπουδῆ ς, Δημητρί ου τῶ ν τῇ δε ἐ πισκό που ἔ τι τό τε παρορμῶ ντος αὐ τὸ ν καὶ μό νον οὐ χὶ ἀ ντιβολοῦ ντος ἀ ό κνως τὴ ν εἰ ς τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς ὠ φέ λειαν ποιεῖ σθαι.

6.0.15.1

ὃ δ̓ ὡ ς ἑ αυτὸ ν ἑ ώ ρα μὴ ἐ παρκοῦ ντα τῇ τῶ ν θεί ων βαθυτέ ρᾳ σχολῇ τῇ τε ἐ ξετά σει καὶ ἑ ρμηνεί ᾳ τῶ ν ἱ ερῶ ν γραμμά των καὶ προσέ τι τῇ τῶ ν προσιό ντων κατηχή σει μηδ̓ ἀ ναπνεῦ σαι συγχωρού ντων αὐ τῷ, ἑ τέ ρων ἐ φ̓ ἑ τέ ροις ἐ ξ ἕ ω καὶ μέ χρις ἑ σπέ ρας ἐ πὶ τὸ παῤ αὐ τῷ διδασκαλεῖ ον φοιτώ ντων, διανεί μας τὰ πλή θη, τὸ ν̔ Ηρακλᾶ ν τῶ ν γνωρί μων προκρί νας, ἔ ν τε τοῖ ς θεί οις σπουδαῖ ον καὶ ἄ λλως ὄ ντα λογιώ τατον ἄ νδρα καὶ φιλοσοφί ας οὐ κ ἄ μοιρον, κοινωνὸ ν καθί στη τῆ ς κατηχή σεως, τῷ μὲ ν τὴ ν πρώ την τῶ ν ἄ ρτι στοιχειουμέ νων εἰ σαγωγὴ ν ἐ πιτρέ ψας, αὐ τῷ δὲ τὴ ν τῶ ν ἐ ν ἕ ξει φυλά ξας ἀ κρό ασιν.

6.0.16.1

Τοσαύ τη δὲ εἰ σή γετο τῷ̓ Ωριγέ νει τῶ ν θεί ων λό γων ἀ πηκριβωμέ νη ἐ ξέ τασις, ὡ ς καὶ τὴ ν̔ Εβραΐ δα γλῶ τταν ἐ κμαθεῖ ν τά ς τε παρὰ τοῖ ς̓ Ιουδαί οις φερομέ νας πρωτοτύ πους αὐ τοῖ ς̔ Εβραί ων στοιχεί οις γραφὰ ς κτῆ μα ἴ διον ποιή σασθαι ἀ νιχνεῦ σαί τε τὰ ς τῶ ν ἑ τέ ρων παρὰ τοὺ ς ἑ βδομή κοντα τὰ ς ἱ ερὰ ς γραφὰ ς ἑ ρμηνευκό των ἐ κδό σεις καί τινας ἑ τέ ρας παρὰ τὰ ς κατημαξευμέ νας ἑ ρμηνεί ας ἐ ναλλαττού σας, τὴ ν̓ Ακύ λου καὶ Συμμά χου καὶ Θεοδοτί ωνος, ἐ φευρεῖ ν, ἃ ς οὐ κ οἶ δ̓ ὅ θεν ἔ κ τινων μυχῶ ν τὸ ν πά λαι λανθανού σας χρό νον ἀ νιχνεύ σας προή γαγεν εἰ ς φῶ ς:

6.0.16.2

ἐ φ̓ ὧ ν διὰ τὴ ν ἀ δηλό τητα, τί νος ἄ ῤ εἶ εν οὐ κ εἰ δώ ς, αὐ τὸ τοῦ το μό νον ἐ πεσημή νατο ὡ ς ἄ ρα τὴ ν μὲ ν εὕ ροι ἐ ν τῇ πρὸ ς̓ Ακτί οις Νικοπό λει, τὴ ν δὲ ἐ ν ἑ τέ ρῳ τοιῷ δε τό πῳ:

6.0.16.3

ἔ ν γε μὴ ν τοῖ ς̔ Εξαπλοῖ ς τῶ ν Ψαλμῶ ν μετὰ τὰ ς ἐ πισή μους τέ σσαρας ἐ κδό σεις οὐ μό νον πέ μπτην, ἀ λλὰ καὶ ἕ κτην καὶ ἑ βδό μην παραθεὶ ς ἑ ρμηνεί αν, ἐ πὶ μιᾶ ς αὖ θις σεσημεί ωται ὡ ς ἐ ν̔ Ιεριχοῖ εὑ ρημέ νης ἐ ν πί θῳ κατὰ τοὺ ς χρό νους̓ Αντωνί νου τοῦ υἱ οῦ Σευή ρου.

6.0.16.4

ταύ τας δὲ ἁ πά σας ἐ πὶ ταὐ τὸ ν συναγαγὼ ν διελώ ν τε πρὸ ς κῶ λον καὶ ἀ ντιπαραθεὶ ς ἀ λλή λαις μετὰ καὶ αὐ τῆ ς τῆ ς̔ Εβραί ων σημειώ σεως τὰ τῶ ν λεγομέ νων̔ Εξαπλῶ ν ἡ μῖ ν ἀ ντί γραφα καταλέ λοιπεν, ἰ δί ως τὴ ν̓ Ακύ λου καὶ Συμμά χου καὶ Θεοδοτί ωνος ἔ κδοσιν ἅ μα τῇ τῶ ν ἑ βδομή κοντα ἐ ν τοῖ ς Τετρασσοῖ ς ἐ πισκευά σας.

6.0.17.1

Τῶ ν γε μὴ ν ἑ ρμηνευτῶ ν αὐ τῶ ν δὴ τού των ἰ στέ ον̓ Εβιωναῖ ον τὸ ν Σύ μμαχον γεγονέ ναι: αἵ ρεσις δέ ἐ στιν ἡ τῶ ν̓ Εβιωναί ων οὕ τω καλουμέ νη τῶ ν τὸ ν Χριστὸ ν ἐ ξ̓ Ιωσὴ φ καὶ Μαρί ας γεγονέ ναι φασκό ντων ψιλό ν τε ἄ νθρωπον ὑ πειληφό των αὐ τὸ ν καὶ τὸ ν νό μον χρῆ ναἰ Ιουδαϊ κώ τερον φυλά ττειν ἀ πισχυριζομέ νων, ὥ ς που καὶ ἐ κ τῆ ς πρό σθεν ἱ στορί ας ἔ γνωμεν. καὶ ὑ πομνή ματα δὲ τοῦ Συμμά χου εἰ ς ἔ τι νῦ ν φέ ρεται, ἐ ν οἷ ς δοκεῖ πρὸ ς τὸ κατὰ Ματθαῖ ον ἀ ποτεινό μενος εὐ αγγέ λιον τὴ ν δεδηλωμέ νην αἵ ρεσιν κρατύ νειν. ταῦ τα δὲ ὁ̓ Ωριγέ νης μετὰ καὶ ἄ λλων εἰ ς τὰ ς γραφὰ ς ἑ ρμηνειῶ ν τοῦ Συμμά χου σημαί νει παρὰ̓ Ιουλιανῆ ς τινος εἰ ληφέ ναι, ἣ ν καί φησιν παῤ αὐ τοῦ Συμμά χου τὰ ς βί βλους διαδέ ξασθαι.

6.0.18.1

̓ Εν τού τῳ καὶ̓ Αμβρό σιος τὰ τῆ ς Οὐ αλεντί νου φρονῶ ν αἱ ρέ σεως, πρὸ ς τῆ ς ὑ πὸ̓ Ωριγέ νους πρεσβευομέ νης ἀ ληθεί ας ἐ λεγχθεὶ ς καὶ ὡ ς ἂ ν ὑ πὸ φωτὸ ς καταυγασθεὶ ς τὴ ν διά νοιαν, τῷ τῆ ς ἐ κκλησιαστικῆ ς ὀ ρθοδοξί ας προστί θεται λό γῳ.

6.0.18.2

καὶ ἄ λλοι δὲ πλεί ους τῶ ν ἀ πὸ παιδεί ας, τῆ ς περὶ τὸ ν̓ Ωριγέ νην φή μης πανταχό σε βοωμέ νης, ᾔ εσαν ὡ ς αὐ τό ν, πεῖ ραν τῆ ς ἐ ν τοῖ ς ἱ εροῖ ς λό γοις ἱ κανό τητος τἀ νδρὸ ς ληψό μενοι: μυρί οι δὲ τῶ ν αἱ ρετικῶ ν φιλοσό φων τε τῶ ν μά λιστα ἐ πιφανῶ ν οὐ κ ὀ λί γοι διὰ σπουδῆ ς αὐ τῷ προσεῖ χον, μό νον οὐ χὶ πρὸ ς τοῖ ς θεί οις καὶ τὰ τῆ ς ἔ ξωθεν φιλοσοφί ας πρὸ ς αὐ τοῦ παιδευό μενοι.

6.0.18.3

εἰ σῆ γέ ν τε γὰ ρ ὅ σους εὐ φυῶ ς ἔ χοντας ἑ ώ ρα, καὶ ἐ πὶ τὰ φιλό σοφα μαθή ματα, γεωμετρί αν καὶ ἀ ριθμητικὴ ν καὶ τἄ λλα προπαιδεύ ματα παραδιδοὺ ς εἴ ς τε τὰ ς αἱ ρέ σεις τὰ ς παρὰ τοῖ ς φιλοσό φοις προά γων καὶ τὰ παρὰ τού τοις συγγρά μματα διηγού μενος ὑ πομνηματιζό μενό ς τε καὶ θεωρῶ ν εἰ ς ἕ καστα, ὥ στε μέ γαν καὶ παῤ αὐ τοῖ ς̔́ Ελλησιν φιλό σοφον τὸ ν ἄ νδρα κηρύ ττεσθαι:

6.0.18.4

πολλοὺ ς δὲ καὶ τῶ ν ἰ διωτικωτέ ρων ἐ νῆ γεν ἐ πὶ τὰ ἐ γκύ κλια γρά μματα, οὐ μικρὰ ν αὐ τοῖ ς ἔ σεσθαι φά σκων ἐ ξ ἐ κεί νων ἐ πιτηδειό τητα εἰ ς τὴ ν τῶ ν θεί ων γραφῶ ν θεωρί αν τε καὶ παρασκευή ν, ὅ θεν μά λιστα καὶ ἑ αυτῷ ἀ ναγκαί αν ἡ γή σατο τὴ ν περὶ τὰ κοσμικὰ καὶ φιλό σοφα μαθή ματα ἄ σκησιν.

6.0.19.1

Μά ρτυρες δὲ καὶ τῆ ς περὶ ταῦ τα αὐ τοῦ κατορθώ σεως αὐ τῶ ν̔ Ελλή νων οἱ κατ̓ αὐ τὸ ν ἠ κμακό τες φιλό σοφοι, ὧ ν ἐ ν συγγρά μμασιν πολλὴ ν μνή μην εὕ ρομεν τοῦ ἀ νδρό ς, τοτὲ μὲ ν αὐ τῷ προσφωνού ντων τοὺ ς ἑ αυτῶ ν λό γους, τοτὲ δὲ ὡ ς διδασκά λῳ εἰ ς ἐ πί κρισιν τοὺ ς ἰ δί ους ἀ ναφερό ντων πό νους.

6.0.19.2

τί δεῖ ταῦ τα λέ γειν, ὅ τε καὶ ὁ καθ̓ ἡ μᾶ ς ἐ ν Σικελί ᾳ καταστὰ ς Πορφύ ριος συγγρά μματα καθ̓ ἡ μῶ ν ἐ νστησά μενος καὶ δἰ αὐ τῶ ν τὰ ς θεί ας γραφὰ ς διαβά λλειν πεπειραμέ νος τῶ ν τε εἰ ς αὐ τὰ ς ἐ ξηγησαμέ νων μνημονεύ σας, μηδὲ ν μηδαμῶ ς φαῦ λον ἔ γκλημα τοῖ ς δό γμασιν ἐ πικαλεῖ ν δυνηθεί ς, ἀ πορί ᾳ λό γων ἐ πὶ τὸ λοιδορεῖ ν τρέ πεται καὶ τοὺ ς ἐ ξηγητὰ ς ἐ νδιαβά λλειν, ὧ ν μά λιστα τὸ ν̓ Ωριγέ νην:

6.0.19.3

ὃ ν κατὰ τὴ ν νέ αν ἡ λικί αν ἐ γνωκέ ναι φή σας, διαβά λλειν μὲ ν πειρᾶ ται, συνιστῶ ν δὲ ἄ ρα τὸ ν ἄ νδρα ἐ λά νθανεν, τὰ μὲ ν ἐ παληθεύ ων, ἐ ν οἷ ς οὐ δ̓ ἑ τέ ρως αὐ τῷ λέ γειν ἦ ν δυνατό ν, τὰ δὲ καὶ ψευδό μενος, ἐ ν οἷ ς λή σεσθαι ἐ νό μιζεν, καὶ τοτὲ μὲ ν ὡ ς Χριστιανοῦ κατηγορῶ ν, τοτὲ δὲ τὴ ν περὶ τὰ φιλό σοφα μαθή ματα ἐ πί δοσιν αὐ τοῦ διαγρά φων.

6.0.19.4

̓́ Ακουε δ̓ οὖ ν ἅ φησιν κατὰ λέ ξιν:“ τῆ ς δὴ μοχθηρί ας τῶ ν̓ Ιουδαϊ κῶ ν γραφῶ ν οὐ κ ἀ πό στασιν, λύ σιν δέ τινες εὑ ρεῖ ν προθυμηθέ ντες, ἐ π̓ ἐ ξηγή σεις ἐ τρά ποντο ἀ συγκλώ στους καὶ ἀ ναρμό στους τοῖ ς γεγραμμέ νοις, οὐ κ ἀ πολογί αν μᾶ λλον ὑ πὲ ρ τῶ ν ὀ θνεί ων, παραδοχὴ ν δὲ καὶ ἔ παινον τοῖ ς οἰ κεί οις φερού σας. αἰ νί γματα γὰ ρ τὰ φανερῶ ς παρὰ Μωυσεῖ λεγό μενα εἶ ναι κομπά σαντες καὶ ἐ πιθειά σαντες ὡ ς θεσπί σματα πλή ρη κρυφί ων μυστηρί ων διά τε τοῦ τύ φου τὸ κριτικὸ ν τῆ ς ψυχῆ ς καταγοητεύ σαντες, ἐ πά γουσιν ἐ ξηγή σεις.”

6.0.19.5

Εἶ τα μεθ̓ ἕ τερά φησιν:“ ὁ δὲ τρό πος τῆ ς ἀ τοπί ας ἐ ξ ἀ νδρὸ ς ᾧ κἀ γὼ κομιδῇ νέ ος ὢ ν ἔ τι ἐ ντετύ χηκα, σφό δρα εὐ δοκιμή σαντος καὶ ἔ τι δἰ ὧ ν καταλέ λοιπεν συγγραμμά των εὐ δοκιμοῦ ντος, παρειλή φθω,̓ Ωριγέ νους, οὗ κλέ ος παρὰ τοῖ ς διδασκά λοις τού των τῶ ν λό γων μέ γα διαδέ δοται.

6.0.19.6

ἀ κροατὴ ς γὰ ρ οὗ τος̓ Αμμωνί ου τοῦ πλεί στην ἐ ν τοῖ ς καθ̓ ἡ μᾶ ς χρό νοις ἐ πί δοσιν ἐ ν φιλοσοφί ᾳ ἐ σχηκό τος γεγονώ ς, εἰ ς μὲ ν τὴ ν τῶ ν λό γων ἐ μπειρί αν πολλὴ ν παρὰ τοῦ διδασκά λου τὴ ν ὠ φέ λειαν ἐ κτή σατο, εἰ ς δὲ τὴ ν ὀ ρθὴ ν τοῦ βί ου προαί ρεσιν τὴ ν ἐ ναντί αν ἐ κεί νῳ πορεί αν ἐ ποιή σατο.

6.0.19.7

̓ Αμμώ νιος μὲ ν γὰ ρ Χριστιανὸ ς ἐ ν Χριστιανοῖ ς ἀ νατραφεὶ ς τοῖ ς γονεῦ σιν, ὅ τε τοῦ φρονεῖ ν καὶ τῆ ς φιλοσοφί ας ἥ ψατο, εὐ θὺ ς πρὸ ς τὴ ν κατὰ νό μους πολιτεί αν μετεβά λετο,̓ Ωριγέ νης δὲ̔́ Ελλην: ἐ ν̔́ Ελλησιν παιδευθεὶ ς λό γοις, πρὸ ς τὸ βά ρβαρον ἐ ξώ κειλεν τό λμημα: ᾧ δὴ φέ ρων αὐ τό ν τε καὶ τὴ ν ἐ ν τοῖ ς λό γοις ἕ ξιν ἐ καπή λευσεν, κατὰ μὲ ν τὸ ν βί ον Χριστιανῶ ς ζῶ ν καὶ παρανό μως, κατὰ δὲ τὰ ς περὶ τῶ ν πραγμά των καὶ τοῦ θεί ου δό ξας ἑ λληνί ζων τε καὶ τὰ̔ Ελλή νων τοῖ ς ὀ θνεί οις ὑ ποβαλλό μενος μύ θοις.

6.0.19.8

συνῆ ν τε γὰ ρ ἀ εὶ τῷ Πλά τωνι, τοῖ ς τε Νουμηνί ου καὶ Κρονί οὐ Απολλοφά νους τε καὶ Λογγί νου καὶ Μοδερά του Νικομά χου τε καὶ τῶ ν ἐ ν τοῖ ς Πυθαγορεί οις ἐ λλογί μων ἀ νδρῶ ν ὡ μί λει συγγρά μμασιν, ἐ χρῆ το δὲ καὶ Χαιρή μονος τοῦ Στωϊ κοῦ Κορνού του τε ταῖ ς βί βλοις, παῤ ὧ ν τὸ ν μεταληπτικὸ ν τῶ ν παῤ̔́ Ελλησιν μυστηρί ων γνοὺ ς τρό πον ταῖ ς̓ Ιουδαϊ καῖ ς προσῆ ψεν γραφαῖ ς.”

6.0.19.9

Ταῦ τα τῷ Πορφυρί ῳ κατὰ τὸ τρί τον σύ γγραμμα τῶ ν γραφέ ντων αὐ τῷ κατὰ Χριστιανῶ ν εἴ ρηται, ἐ παληθεύ σαντι μὲ ν περὶ τῆ ς τἀ νδρὸ ς ἀ σκή σεως καὶ πολυμαθεί ας, ψευσαμέ νῳ δὲ σαφῶ ς̔ τί γὰ ρ οὐ κ ἔ μελλεν ὁ κατὰ Χριστιανῶ ν;̓: ἐ ν οἷ ς αὐ τὸ ν μέ ν φησιν ἐ ξ̔ Ελλή νων μετατεθεῖ σθαι, τὸ ν δ̓̓ Αμμώ νιον ἐ κ βί ου τοῦ κατὰ θεοσέ βειαν ἐ πὶ τὸ ν ἐ θνικὸ ν τρό πον ἐ κπεσεῖ ν.

6.0.19.10

τῷ τε γὰ ῤ Ωριγέ νει τὰ τῆ ς κατὰ Χριστὸ ν διδασκαλί ας ἐ κ προγό νων ἐ σῴ ζετο, ὡ ς καὶ τὰ τῆ ς πρό σθεν ἱ στορί ας ἐ δή λου, τῷ τἐ Αμμωνί ῳ τὰ τῆ ς ἐ νθέ ου φιλοσοφί ας ἀ κέ ραια καὶ ἀ διά πτωτα καὶ μέ χρις ἐ σχά της τοῦ βί ου διέ μενεν τελευτῆ ς, ὥ ς που καὶ οἱ τἀ νδρὸ ς εἰ ς ἔ τι νῦ ν μαρτυροῦ σι πό νοι, δἰ ὧ ν κατέ λιπε συγγραμμά των παρὰ τοῖ ς πλεί στοις εὐ δοκιμοῦ ντος, ὥ σπερ οὖ ν καὶ ὁ ἐ πιγεγραμμέ νος Περὶ τῆ ς Μωυσέ ως καὶ̓ Ιησοῦ συμφωνί ας καὶ ὅ σοι ἄ λλοι παρὰ τοῖ ς φιλοκά λοις εὕ ρηνται.

6.0.19.11

Ταῦ τα μὲ ν οὖ ν εἰ ς παρά στασιν ἐ κκεί σθω τῆ ς τε τοῦ ψευδηγό ρου συκοφαντί ας καὶ τῆ ς̓ Ωριγέ νους καὶ περὶ τὰ̔ Ελλή νων μαθή ματα πολυπειρί ας, περὶ ἧ ς πρό ς τινας μεμψαμέ νους αὐ τῷ διὰ τὴ ν περὶ ἐ κεῖ να σπουδὴ ν ἀ πολογού μενος, ἐ ν ἐ πιστολῇ τινι ταῦ τα γρά φει:“ ἐ πεὶ

6.0.19.12

δὲ ἀ νακειμέ νῳ μοι τῷ λό γῳ, τῆ ς φή μης διατρεχού σης περὶ τῆ ς ἕ ξεως ἡ μῶ ν, προσῄ εσαν ὁ τὲ μὲ ν αἱ ρετικοί, ὁ τὲ δὲ οἱ ἀ πὸ τῶ ν̔ Ελληνικῶ ν μαθημά των καὶ μά λιστα τῶ ν ἐ ν φιλοσοφί ᾳ, ἔ δοξεν ἐ ξετά σαι τά τε τῶ ν αἱ ρετικῶ ν δό γματα καὶ τὰ ὑ πὸ τῶ ν φιλοσό φων περὶ ἀ ληθεί ας λέ γειν ἐ παγγελλό μενα.

6.0.19.13

τοῦ το δὲ πεποιή καμεν μιμησά μενοί τε τὸ ν πρὸ ἡ μῶ ν πολλοὺ ς ὠ φελή σαντα Πά νταινον, οὐ κ ὀ λί γην ἐ ν ἐ κεί νοις ἐ σχηκό τα παρασκευή ν, καὶ τὸ ν νῦ ν ἐ ν τῷ πρεσβυτερί ῳ καθεζό μενον̓ Αλεξανδρέ ων̔ Ηρακλᾶ ν, ὅ ντινα εὗ ρον παρὰ τῷ διδασκά λῳ τῶ ν φιλοσό φων μαθημά των, ἤ δη πέ ντε ἔ τεσιν αὐ τῷ προσκαρτερή σαντα πρὶ ν ἢ ἐ μὲ ἄ ρξασθαι ἀ κού ειν ἐ κεί νων τῶ ν λό γων:

6.0.19.14

δἰ ὃ ν καὶ πρό τερον κοινῇ ἐ σθῆ τι χρώ μενος ἀ ποδυσά μενος καὶ φιλό σοφον ἀ ναλαβὼ ν σχῆ μα μέ χρι τοῦ δεῦ ρο τηρεῖ βιβλί α τἑ Ελλή νων κατὰ δύ ναμιν οὐ παύ εται φιλολογῶ ν.” Καὶ ταῦ τα μὲ ν αὐ τῷ περὶ τῆ ς̔ Ελληνικῆ ς ἀ σκή σεως ἀ πολογουμέ νῳ εἴ ρηται:

6.0.19.15

κατὰ τοῦ τον δὲ τὸ ν χρό νον ἐ π̓̓ Αλεξανδρεί ας αὐ τῷ τὰ ς διατριβὰ ς ποιουμέ νῳ ἐ πιστά ς τις τῶ ν στρατιωτικῶ ν ἀ νεδί δου γρά μματα Δημητρί ῳ τε τῷ τῆ ς παροικί ας ἐ πισκό πῳ καὶ τῷ τό τε τῆ ς Αἰ γύ πτου ἐ πά ρχῳ παρὰ τοῦ τῆ ς̓ Αραβί ας ἡ γουμέ νου, ὡ ς ἂ ν μετὰ σπουδῆ ς ἁ πά σης τὸ ν̓ Ωριγέ νην πέ μψοιεν κοινωνή σοντα λό γων αὐ τῷ. καὶ δὴ ἀ φικνεῖ ται ἐ πὶ τὴ ν̓ Αραβί αν: οὐ κ εἰ ς μακρὸ ν δὲ τὰ τῆ ς ἀ φί ξεως εἰ ς πέ ρας ἀ γαγώ ν, αὖ θις ἐ πὶ τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν ἐ πανῄ ει.

6.0.19.16

χρό νου δὲ μεταξὺ διαγενομέ νου, οὐ σμικροῦ κατὰ τὴ ν πό λιν ἀ ναρριπισθέ ντος πολέ μου, ὑ πεξελθὼ ν τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας, ᾔ ει μὲ ν ἐ πὶ Παλαιστί νης, ἐ ν Καισαρεί ᾳ δὲ τὰ ς διατριβὰ ς ἐ ποιεῖ το: ἔ νθα καὶ διαλέ γεσθαι τά ς τε θεί ας ἑ ρμηνεύ ειν γραφὰ ς ἐ πὶ τοῦ κοινοῦ τῆ ς ἐ κκλησί ας οἱ τῇ δε ἐ πί σκοποι, καί τοι τῆ ς τοῦ πρεσβυτερί ου χειροτονί ας οὐ δέ πω τετυχηκό τα, αὐ τὸ ν ἠ ξί ουν:

6.0.19.17

ὃ καὶ αὐ τὸ γέ νοιτ̓ ἂ ν ἔ κδηλον ἀ φ̓ ὧ ν περὶ τοῦ Δημητρί ου γρά φοντες̓ Αλέ ξανδρος ὁ̔ Ιεροσολύ μων ἐ πί σκοπος καὶ Θεό κτιστος ὁ Καισαρεί ας ὧ δέ πως ἀ πολογοῦ νται.“ προσέ θηκεν δὲ τοῖ ς γρά μμασιν ὅ τι τοῦ το οὐ δέ ποτε ἠ κού σθη οὐ δὲ νῦ ν γεγέ νηται, τὸ παρό ντων ἐ πισκό πων λαϊ κοὺ ς ὁ μιλεῖ ν, οὐ κ οἶ δ̓ ὅ πως προφανῶ ς οὐ κ ἀ ληθῆ λέ γων.

6.0.19.18

ὅ που γοῦ ν εὑ ρί σκονται οἱ ἐ πιτή δειοι πρὸ ς τὸ ὠ φελεῖ ν τοὺ ς ἀ δελφού ς, καὶ παρακαλοῦ νται τῷ λαῷ προσομιλεῖ ν ὑ πὸ τῶ ν ἁ γί ων ἐ πισκό πων, ὥ σπερ ἐ ν Λαρά νδοις Εὔ ελπις ὑ πὸ Νέ ωνος καὶ ἐ ν̓ Ικονί ῳ Παυλῖ νος ὑ πὸ Κέ λσου καὶ ἐ ν Συνά δοις Θεό δωρος ὑ πὸ̓ Αττικοῦ, τῶ ν μακαρί ων ἀ δελφῶ ν. εἰ κὸ ς δὲ καὶ ἐ ν ἄ λλοις τό ποις τοῦ το γί νεσθαι, ἡ μᾶ ς δὲ μὴ εἰ δέ ναι.” Τοῦ τον καὶ ἔ τι νέ ος ὢ ν ὁ δηλού μενος ἀ νὴ ρ οὐ πρὸ ς μό νων τῶ ν συνή θων, ἀ λλὰ καὶ τῶ ν ἐ πὶ ξέ νης ἐ πισκό πων ἐ τιμᾶ το τὸ ν τρό πον.

6.0.19.19

ἀ λλὰ γὰ ρ αὖ θις τοῦ Δημητρί ου διὰ γραμμά των αὐ τὸ ν ἀ νακαλέ σαντος δἰ ἀ νδρῶ ν τε διακό νων τῆ ς ἐ κκλησί ας ἐ πισπεύ σαντος ἐ πανελθεῖ ν εἰ ς τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν, ἀ φικό μενος τὰ ς συνή θεις ἀ πετέ λει σπουδά ς.

6.0.20.1

̓́ Ηκμαζον δὲ κατὰ τοῦ το πλεί ους λό γιοι καὶ ἐ κκλησιαστικοὶ ἄ νδρες, ὧ ν καὶ ἐ πιστολά ς, ἃ ς πρὸ ς ἀ λλή λους διεχά ραττον, ἔ τι νῦ ν σῳ ζομέ νας εὑ ρεῖ ν εὔ πορον: αἳ καὶ εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ φυλά χθησαν ἐ ν τῇ κατὰ Αἰ λί αν βιβλιοθή κῃ, πρὸ ς τοῦ τηνικά δε τὴ ν αὐ τό θι διέ ποντος ἐ κκλησί αν̓ Αλεξά νδρου ἐ πισκευασθεί σῃ, ἀ φ̓ ἧ ς καὶ αὐ τοὶ τὰ ς ὕ λας τῆ ς μετὰ χεῖ ρας ὑ ποθέ σεως ἐ πὶ ταὐ τὸ ν συναγαγεῖ ν δεδυνή μεθα.

6.0.20.2

Τού των Βή ρυλλος σὺ ν ἐ πιστολαῖ ς καὶ συγγραμμά των διαφό ρους φιλοκαλί ας καταλέ λοιπεν, ἐ πί σκοπος δ̓ οὗ τος ἦ ν τῶ ν κατὰ Βό στραν̓ Αρά βων: ὡ σαύ τως δὲ καὶ̔ Ιππό λυτος, ἑ τέ ρας που καὶ αὐ τὸ ς προεστὼ ς ἐ κκλησί ας.

6.0.20.3

̓͂ Ηλθεν δὲ εἰ ς ἡ μᾶ ς καὶ Γαΐ ου, λογιωτά του ἀ νδρό ς, διά λογος, ἐ πὶ̔ Ρώ μης κατὰ Ζεφυρῖ νον πρὸ ς Πρό κλον τῆ ς κατὰ Φρύ γας αἱ ρέ σεως ὑ περμαχοῦ ντα κεκινημέ νος: ἐ ν ᾧ τῶ ν δἰ ἐ ναντί ας τὴ ν περὶ τὸ συντά ττειν καινὰ ς γραφὰ ς προπέ τειά ν τε καὶ τό λμαν ἐ πιστομί ζων, τῶ ν τοῦ ἱ εροῦ ἀ ποστό λου δεκατριῶ ν μό νων ἐ πιστολῶ ν μνημονεύ ει, τὴ ν πρὸ ς̔ Εβραί ους μὴ συναριθμή σας ταῖ ς λοιπαῖ ς, ἐ πεὶ καὶ εἰ ς δεῦ ρο παρὰ̔ Ρωμαί ων τισὶ ν οὐ νομί ζεται τοῦ ἀ ποστό λου τυγχά νειν.

6.0.21.1

̓ Αλλὰ γὰ ῤ Αντωνῖ νον ἔ τη βασιλεύ σαντα ἑ πτὰ καὶ μῆ νας ἓ ξ Μακρῖ νος διαδέ χεται: τού του δ̓ ἐ π̓ ἐ νιαυτὸ ν διαγενομέ νου, αὖ θις ἕ τερος̓ Αντωνῖ νος τὴ ν̔ Ρωμαί ων ἡ γεμονί αν παραλαμβά νει: οὗ κατὰ τὸ πρῶ τον ἔ τος ὁ̔ Ρωμαί ων ἐ πί σκοπος Ζεφυρῖ νος μεταλλά ττει τὸ ν βί ον, ὅ λοις ὀ κτωκαί δεκα διακατασχὼ ν ἔ τεσιν τὴ ν λειτουργί αν:

6.0.21.2

μεθ̓ ὃ ν Κά λλιστος τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν ἐ γχειρί ζεται, ὃ ς ἐ πιβιώ σας ἔ τεσιν πέ ντε, Οὐ ρβανῷ τὴ ν λειτουργί αν καταλεί πει. Αὐ τοκρά τωῤ Αλέ ξανδρος ἐ πὶ τού τοις διαδέ χεται τὴ ν̔ Ρωμαί ων ἀ ρχή ν, ἐ πὶ τέ τταρσιν μό νοις ἔ τεσιν̓ Αντωνί νου διαγενομέ νου. ἐ ν τού τῳ δὲ καὶ ἐ πὶ τῆ ς̓ Αντιοχέ ων ἐ κκλησί ας̓ Ασκληπιά δην Φιλητὸ ς διαδέ χεται.

6.0.21.3

Τοῦ δ̓ αὐ τοκρά τορος μή τηρ, Μαμαί α τοὔ νομα, εἰ καί τις ἄ λλη θεοσεβεστά τη γυνή, τῆ ς̓ Ωριγέ νους πανταχό σε βοωμέ νης φή μης, ὡ ς καὶ μέ χρι τῶ ν αὐ τῆ ς ἐ λθεῖ ν ἀ κοῶ ν, περὶ πολλοῦ ποιεῖ ται τῆ ς τοῦ ἀ νδρὸ ς θέ ας ἀ ξιωθῆ ναι καὶ τῆ ς ὑ πὸ πά ντων θαυμαζομέ νης περὶ τὰ θεῖ α συνέ σεως αὐ τοῦ πεῖ ραν λαβεῖ ν.

6.0.21.4

ἐ π̓̓ Αντιοχεί ας δῆ τα διατρί βουσα, μετὰ στρατιωτικῆ ς δορυφορί ας αὐ τὸ ν ἀ νακαλεῖ ται: παῤ ᾗ χρό νον διατρί ψας πλεῖ στά τε ὅ σα εἰ ς τὴ ν τοῦ̔??̓ κυρί ου δό ξαν καὶ τῆ ς τοῦ θεί ου διδασκαλεί οὑ??̓ ἀ ρετῆ ς ἐ πιδειξά μενος, ἐ πὶ τὰ ς συνή θεις ἔ σπευδεν διατριβά ς.

6.0.22.1

Τό τε δῆ τα καὶ̔ Ιππό λυτος συντά ττων̔??̓ μετὰ πλεί στων ἄ λλων ὑ πομνημά των καὶ τὸ Πεῥ??̓ τοῦ πά σχα πεποί ηται σύ γγραμμα, ἐ ν ᾧ τῶ ν̔??̓ χρό νων ἀ ναγραφὴ ν ἐ κθέ μενος καί τινα κανό ν̔??̓ ἑ κκαιδεκαετηρί δος περὶ τοῦ πά σχα προθεί ς, ἐ π̔??̓ τὸ πρῶ τον ἔ τος αὐ τοκρά τορος̓ Αλεξά νδρου τοὺ σ̔??̓ χρό νους περιγρά φει: τῶ ν δὲ λοιπῶ ν αὐ τοῦ συγγραμμά των τὰ εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ λθό ντα ἐ στὶ ν τά δε: Εἰ σ̔??̓ τὴ ν̔ Εξαή μερον, Εἰ ς τὰ μετὰ τὴ ν̔ Εξαή μερον̔??̓ Πρὸ ς Μαρκί ωνα, Εἰ ς τὸ̓͂ Αισμα, Εἰ ς μέ ρη τοῦ̔??̓̓ Ιεζεκιή λ, Περὶ τοῦ πά σχα, Πρὸ ς ἁ πά σας τὰ σ̔??̓ αἱ ρέ σεις, πλεῖ στά τε ἄ λλα καὶ παρὰ πολλοῖ ς εὕ ροισ̔??̓ ἂ ν σῳ ζό μενα.

6.0.23.1

̓ Εξ ἐ κεί νου δὲ καὶ̓ Ωριγέ νει τῶ ν εἰ σ̔??̓ τὰ ς θεί ας γραφὰ ς ὑ πομνημά των ἐ γί νετο ἀ ρχή̔??̓̓ Αμβροσί ου παρορμῶ ντος αὐ τὸ ν μυρί αις ὅ σαισ̔??̓ οὐ προτροπαῖ ς ταῖ ς διὰ λό γων καὶ παρακλή σεσἱ??̓ αὐ τὸ μό νον, ἀ λλὰ καὶ ἀ φθονωτά ταις τῶ ν ἐ πιτηδεί ων̔??̓ χορηγί αις.

6.0.23.2

ταχυγρά φοι τε γὰ ρ αὐ τῷ πλεί ους̔??̓ ἑ πτὰ τὸ ν ἀ ριθμὸ ν παρῆ σαν ὑ παγορεύ οντι, χρό νοισ̔??̓ τεταγμέ νοις ἀ λλή λους ἀ μεί βοντες, βιβλιογρά φὁ??̓ τε οὐ χ ἥ ττους ἅ μα καὶ κό ραις ἐ πὶ τὸ καλλιγραφεῖ ν̔??̓ ἠ σκημέ ναις: ὧ ν ἁ πά ντων τὴ ν δέ ουσαν τῶ ν ἐ πιτηδεί ων ἄ φθονον περιουσί αν ὁ̓ Αμβρό σιος παρεστή σατο: ναὶ μὴ ν καὶ ἐ ν τῇ περὶ τὰ θεῖ α λό γιὁ??̓ ἀ σκή σει τε καὶ σπουδῇ προθυμί αν ἄ φατον αὐ τῷ̔??̓ συνεισέ φερεν, ᾗ καὶ μά λιστα αὐ τὸ ν πρού τρεπεν̔??̓ ἐ πὶ τὴ ν τῶ ν ὑ πομνημά των σύ νταξιν.

6.0.23.3

Τού των δὲ οὕ τως ἐ χό ντων, Οὐ ρβανὸ ν ἐ πισκοπεύ σαντα τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας ἔ τεσιν ὀ κτὼ̔??̓ διαδέ χεται Ποντιανό ς, τῆ ς δ̓̓ Αντιοχέ ων μετὰ̔??̓ Φιλητὸ ν Ζέ βεννος:

6.0.23.4

καθ̓ οὓ ς̓ Ωριγέ νης, ἐ πειγού σησ̔??̓ χρεί ας ἐ κκλησιαστικῶ ν ἕ νεκα πραγμά των ἐ πὶ τὴ ν̔??̓̔ Ελλά δα στειλά μενος τὴ ν διὰ Παλαιστί νης, πρεσβεί ου χειροθεσί αν ἐ ν Καισαρεί ᾳ πρὸ ς τῶ ν τῇ δἑ??̓ ἐ πισκό πων ἀ ναλαμβά νει. τὰ μὲ ν οὖ ν ἐ πὶ τού τᾡ??̓ περὶ αὐ τοῦ κεκινημέ να τά τε ἐ πὶ τοῖ ς κινηθεῖ σιν̔??̓ δεδογμέ να τοῖ ς τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν προεστῶ σιν ὅ σἁ??̓ τε ἄ λλα ἀ κμά ζων περὶ τὸ ν θεῖ ον εἰ σενή νεκτἁ??̓ λό γον, ἰ δί ας δεό μενα συντά ξεως, μετρί ως ἐ ν τῷ̔??̓ δευτέ ρῳ ἧ ς ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ πεποιή μεθα ἀ πολογί ας ἀ νεγρά ψαμεν.

6.0.24.1

Ταῦ τα δ̓ ἐ κεί νοις δέ οι ἂ ν ἐ πιθεῖ ναἱ??̓ ὡ ς ἐ ν μὲ ν τῷ ἕ κτῳ τῶ ν εἰ ς τὸ κατὰ̓ Ιωά ννην̔??̓̓ Εξηγητικῶ ν σημαί νει τὰ πρό τερα πέ ντε ἐ π̓̓ Αλεξανδρεί ας ἔ τ̓ ὄ ντα αὐ τὸ ν συντά ξαι, τῆ ς δ̓ εἰ ς τὸ̔??̓ πᾶ ν εὐ αγγέ λιον αὐ τὸ δὴ τοῦ το πραγματεί ας μό νὁ??̓ δύ ο καὶ εἴ κοσι εἰ ς ἡ μᾶ ς περιῆ λθον τό μοι:

6.0.24.2

κατὰ δὲ̔??̓ τὸ ἔ νατον τῶ ν Εἰ ς τὴ ν Γέ νεσιν̔ δώ δεκα δ̓ ἐ στὶ ν̔??̓ τὰ πά ντἀ οὐ μό νον τοὺ ς πρὸ τοῦ ἐ νά του δηλὁ??̓ ἐ πὶ τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας ὑ πεμνηματί σθαι, καὶ εἰ σ̔??̓ τοὺ ς πρώ τους δὲ πέ ντε καὶ εἴ κοσι Ψαλμοὺ ς ἔ τ̔??̓ τε τὰ εἰ ς τοὺ ς Θρή νους, ὧ ν εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ ληλύ θασιν̔??̓ τό μοι πέ ντε, ἐ ν οἷ ς μέ μνηται καὶ τῶ ν Περὶ ἀ ναστά σεως: δύ ο δ̓ ἐ στὶ ν και ταῦ τα.

6.0.24.3

οὐ μὴ ν ἀ λλὰ̔??̓ καὶ τὰ Περὶ ἀ ρχῶ ν πρὸ τῆ ς ἀ π̓̓ Αλεξανρδεί ασ̔??̓ μεταναστά σεως γρά φει, καὶ τοὺ ς ἐ πιγεγραμμέ νουσ̔??̓ Στρωματεῖ ς, ὄ ντας τὸ ν ἀ ριθμὸ ν δέ κα, ἐ πὶ τῆ σ̔??̓ αὐ τῆ ς πό λεως κατὰ τὴ ν̓ Αλεξά νδρου συντά ττἑ??̓ βασιλεί αν, ὡ ς καὶ τοῦ το ὁ λό γραφοι δηλοῦ σιν αὐ τοῦ πρὸ τῶ ν τό μων ἐ πισημειώ σεις.

6.0.25.1

Τὸ ν μέ ν γε πρῶ τον ἐ ξηγού μενος Ψαλμό ν, ἔ κθεσιν πεποί ηται τοῦ τῶ ν ἱ ερῶ ν γραφῶ ν τῆ ς παλαιᾶ ς διαθή κης καταλό γου, ὧ δέ πως γρά φων κατὰ λέ ξιν:“ οὐ κ ἀ γνοητέ ον δ̓ εἶ ναι τὰ ς ἐ νδιαθή κους βί βλους, ὡ ς̔ Εβραῖ οι παραδιδό ασιν, δύ ο καὶ εἴ κοσι, ὅ σος ἀ ριθμὸ ς τῶ ν παῤ αὐ τοῖ ς στοιχεί ων ἐ στί ν.”

6.0.25.2

Εἶ τα μετά τινα ἐ πιφέ ρει λέ γων:“ εἰ σὶ ν δὲ αἱ εἴ κοσι δύ ο βί βλοι καθ̓̔ Εβραί ους αἵ δε: ἡ παῤ ἡ μῖ ν Γέ νεσις ἐ πιγεγραμμέ νη, παρὰ δ̓̔ Εβραί οις ἀ πὸ τῆ ς ἀ ρχῆ ς τῆ ς βί βλου Βρησιθ, ὅ περ ἐ στὶ ν̔ ἐ ν ἀ ρχῇ̓:̓́ Εξοδος, Ουελλεσμωθ, ὅ περ ἐ στὶ ν̔ ταῦ τα τὰ ὀ νό ματἀ: Λευιτικό ν, Ουϊ κρα,̔ καὶ ἐ κά λεσεν̓:̓ Αριθμοί, Αμμεσφεκωδειμ: Δευτερονό μιον, Ελλεαδδεβαρειμ,̔ οὗ τοι οἱ λό γοἰ:̓ Ιησοῦ ς υἱ ὸ ς Ναυῆ, Ιωσουεβεννουν: Κριταί,̔ Ρού θ, παῤ αὐ τοῖ ς ἐ ν ἑ νί, Σωφτειμ: Βασιλειῶ ν α β, παῤ αὐ τοῖ ς ἕ ν, Σαμουηλ,̔ ὁ θεό κλητοσ̓: Βασιλειῶ ν γ δ ἐ ν ἑ νί, Ουαμμελχδαυιδ, ὅ περ ἐ στὶ ν̔ βασιλεί α Δαυί δ̓: Παραλειπομέ νων α β ἐ ν ἑ νί, Δαβρηϊ αμειν ὅ περ ἐ στὶ ν̔ λό γοι ἡ μερῶ ν̓:̓́ Εζρας α β ἐ ν ἑ νί, Εζρα, ὅ ἐ στιν̔ βοηθό σ̓: βί βλος Ψαλμῶ ν, Σφαρθελλειμ: Σολομῶ νος παροιμί αι, Μελωθ:̓ Εκκλησιαστή ς, Κωελθ:̓͂ Αισμα ᾀ σμά των̔ οὐ γά ρ, ὡ ς ὑ πολαμβά νουσί ν τινες,̓́ Αισματα ᾀ σμά των̓, Σιρασσιρειμ:̔ Ησαΐ ας, Ιεσσια:̔ Ιερεμί ας σὺ ν Θρή νοις καὶ τῇ̓ Επιστολῇ ἐ ν ἑ νί, Ιερεμια: Δανιή λ, Δανιηλ:̓ Ιεζεκιή λ, Ιεζεκιηλ:̓ Ιώ β, Ιωβ:̓ Εσθή ρ, Εσθηρ. ἔ ξω δὲ τού των ἐ στὶ τὰ Μακκαβαϊ κά, ἅ περ ἐ πιγέ γραπται Σαρβηθσαβαναιελ.”

6.0.25.3

Ταῦ τα μὲ ν οὖ ν ἐ ν τῷ προειρημέ νῳ τί θησι συγγρά μματι: ἐ ν δὲ τῷ πρώ τῳ τῶ ν εἰ ς τὸ κατὰ Ματθαῖ ον, τὸ ν ἐ κκλησιαστικὸ ν φυλά ττων κανό να, μό να τέ σσαρα εἰ δέ ναι εὐ αγγέ λια μαρτύ ρεται, ὧ δέ πως γρά φων:“ ὡ ς

6.0.25.4

ἐ ν παραδό σει μαθὼ ν περὶ τῶ ν τεσσά ρων εὐ αγγελί ων, ἃ καὶ μό να ἀ ναντί ρρητά ἐ στιν ἐ ν τῇ ὑ πὸ τὸ ν οὐ ρανὸ ν ἐ κκλησί ᾳ τοῦ θεοῦ, ὅ τι πρῶ τον μὲ ν γέ γραπται τὸ κατὰ τό ν ποτε τελώ νην, ὕ στερον δὲ ἀ πό στολον̓ Ιησοῦ Χριστοῦ Ματθαῖ ον, ἐ κδεδωκό τα αὐ τὸ τοῖ ς ἀ πὸ̓ Ιουδαϊ σμοῦ πιστεύ σασιν, γρά μμασιν̔ Εβραϊ κοϊ ς συντεταγμέ νον:

6.0.25.5

δεύ τερον δὲ τὸ κατὰ Μά ρκον, ὡ ς Πέ τρος ὑ φηγή σατο αὐ τῷ, ποιή σαντα, ὃ ν καὶ υἱ ὸ ν ἐ ν τῇ καθολικῇ ἐ πιστολῇ διὰ τού των ὡ μολό γησεν φά σκων̔ ἀ σπά ζεται ὑ μᾶ ς ἡ ἐ ν Βαβυλῶ νι συνεκλεκτὴ καὶ Μά ρκος ὁ υἱ ό ς μοὐ:

6.0.25.6

καὶ τρί τον τὸ κατὰ Λουκᾶ ν, τὸ ὑ πὸ Παύ λου ἐ παινού μενον εὐ αγγέ λιον τοῖ ς ἀ πὸ τῶ ν ἐ θνῶ ν πεποιηκό τα: ἐ πὶ πᾶ σιν τὸ κατὰ̓ Ιωά ννην.”

6.0.25.7

Καὶ ἐ ν τῷ πέ μπτῳ δὲ τῶ ν εἰ ς τὸ κατὰ̓ Ιωά ννην̓ Εξηγητικῶ ν ὁ αὐ τὸ ς ταῦ τα περὶ τῶ ν ἐ πιστολῶ ν τῶ ν ἀ ποστό λων φησί ν:“ ὁ δὲ ἱ κανωθεὶ ς διά κονος γενέ σθαι τῆ ς καινῆ ς διαθή κης, οὐ γρά μματος, ἀ λλὰ πνεύ ματος, Παῦ λος, ὁ πεπληρωκὼ ς τὸ εὐ αγγέ λιον ἀ πὸ̔ Ιερουσαλὴ μ καὶ κύ κλῳ μέ χρι τοῦ̓ Ιλλυρικοῦ, οὐ δὲ πά σαις ἔ γραψεν αἷ ς ἐ δί δαξεν ἐ κκλησί αις, ἀ λλὰ καὶ αἷ ς ἔ γραψεν, ὀ λί γους στί χους ἐ πέ στειλεν.

6.0.25.8

Πέ τρος δέ, ἐ φ̓ ᾧ οἰ κοδομεῖ ται ἡ Χριστοῦ ἐ κκλησί α, ἧ ς πύ λαἵ Αιδου οὐ κατισχύ σουσιν, μί αν ἐ πιστολὴ ν ὁ μολογουμέ νην καταλέ λοιπεν, ἔ στω δὲ καὶ δευτέ ραν: ἀ μφιβά λλεται γά ρ.

6.0.25.9

τί δεῖ περὶ τοῦ ἀ ναπεσό ντος ἐ πὶ τὸ στῆ θος λέ γειν τοῦ̓ Ιησοῦ,̓ Ιωά ννου, ὃ ς εὐ αγγέ λιον ἓ ν καταλέ λοιπεν, ὁ μολογῶ ν δύ νασθαι τοσαῦ τα ποιή σειν ἃ οὐ δ̓ ὁ κό σμος χωρῆ σαι ἐ δύ νατο, ἔ γραψεν δὲ καὶ τὴ ν̓ Αποκά λυψιν, κελευσθεὶ ς σιωπῆ σαι καὶ μὴ γρά ψαι τὰ ς τῶ ν ἑ πτὰ βροντῶ ν φωνά ς;

6.0.25.10

καταλέ λοιπεν καὶ ἐ πιστολὴ ν πά νυ ὀ λί γων στί χων, ἔ στω δὲ καὶ δευτέ ραν καὶ τρί την: ἐ πεὶ οὐ πά ντες φασὶ ν γνησί ους εἶ ναι ταύ τας: πλὴ ν οὔ κ εἰ σιν στί χων ἀ μφό τεραι ἑ κατό ν.”

6.0.25.11

̓́ Ετι πρὸ ς τού τοις περὶ τῆ ς Πρὸ ς̔ Εβραί ους ἐ πιστολῆ ς ἐ ν ταῖ ς εἰ ς αὐ τὴ ν̔ Ομιλί αις ταῦ τα διαλαμβά νει:“ ὅ τι ὁ χαρακτὴ ρ τῆ ς λέ ξεως τῆ ς Πρὸ ς̔ Εβραί ους ἐ πιγεγραμμέ νης ἐ πιστολῆ ς οὐ κ ἔ χει τὸ ἐ ν λό γῳ ἰ διωτικὸ ν τοῦ ἀ ποστό λου, ὁ μολογή σαντος ἑ αυτὸ ν ἰ διώ την εἶ ναι τῷ λό γῳ, τοῦ τ̓ ἐ στὶ ν τῇ φρά σει, ἀ λλ̓ ἐ στὶ ν ἡ ἐ πιστολὴ συνθέ σει τῆ ς λέ ξεως̔ Ελληνικωτέ ρα, πᾶ ς ὁ ἐ πιστά μενος κρί νειν φρά σεων διαφορὰ ς ὁ μολογή σαι ἄ ν.

6.0.25.12

πά λιν τε αὖ ὅ τι τὰ νοή ματα τῆ ς ἐ πιστολῆ ς θαυμά σιά ἐ στιν καὶ οὐ δεύ τερα τῶ ν ἀ ποστολικῶ ν ὁ μολογουμέ νων γραμμά των, καὶ τοῦ το ἂ ν συμφή σαι εἶ ναι ἀ ληθὲ ς πᾶ ς ὁ προσέ χων τῇ ἀ ναγνώ σει τῇ ἀ ποστολικῇ.”

6.0.25.13

Τού τοις μεθ̓ ἕ τερα ἐ πιθέ ρει λέ γων:“ ἐ γὼ δὲ ἀ ποφαινό μενος εἴ ποιμ̓ ἂ ν ὅ τι τὰ μὲ ν νοή ματα τοῦ ἀ ποστό λου ἐ στί ν, ἡ δὲ φρά σις καὶ ἡ σύ νθεσις ἀ πομνημονεύ σαντό ς τινος τὰ ἀ ποστολικὰ καὶ ὥ σπερ σχολιογραφή σαντό ς τινος τὰ εἰ ρημέ να ὑ πὸ τοῦ διδασκά λου, εἴ τις οὖ ν ἐ κκλησί α ἔ χει ταύ την τὴ ν ἐ πιστολὴ ν ὡ ς Παύ λου, αὕ τη εὐ δοκιμεί τω καὶ ἐ πὶ τού τῳ: οὐ γὰ ρ εἰ κῇ οἱ ἀ ρχαῖ οι ἄ νδρες ὡ ς Παύ λου αὐ τὴ ν παραδεδώ κασιν.

6.0.25.14

τί ς δὲ ὁ γρά ψας τὴ ν ἐ πιστολή ν, τὸ μὲ ν ἀ ληθὲ ς θεὸ ς οἶ δεν, ἡ δὲ εἰ ς ἡ μᾶ ς φθά σασα ἱ στορί α ὑ πὸ τινῶ ν μὲ ν λεγό ντων ὅ τι Κλή μης, ὁ γενό μενος ἐ πί σκοπος̔ Ρωμαί ων, ἔ γραψεν τὴ ν ἐ πιστολή ν, ὑ πὸ τινῶ ν δὲ ὅ τι Λουκᾶ ς, ὁ γρά ψας τὸ εὐ αγγέ λιον καὶ τὰ ς Πρά ξεις.”

6.0.26.1

̓ Αλλὰ ταῦ τα μὲ ν ὧ δε ἐ χέ τω: ἔ τος δ̓ ἦ ν τοῦ το δέ κατον τῆ ς δηλουμέ νης ἡ γεμονί ας, καθ̓ ὃ τὴ ν ἀ π̓̓ Αλεξανδρεί ας μετανά στασιν ἐ πὶ τὴ ν Καισά ρειαν ὁ̓ Ωριγέ νης ποιησά μενος,̔ Ηρακλᾷ τὸ τῆ ς κατηχή σεως τῶ ν αὐ τό θι διδασκαλεῖ ον καταλεί πει: οὐ κ εἰ ς μακρὸ ν δὲ καὶ Δημή τριος ὁ τῆ ς̓ Αλεξανδρέ ων ἐ κκλησί ας ἐ πί σκοπος τελευτᾷ, ἐ φ̓ ὅ λοις ἔ τεσι τρισὶ καὶ τεσσαρά κοντα τῇ λειτουργί ᾳ διαρκέ σας: διαδέ χεται δ̓ αὐ τὸ ν ὁ̔ Ηρακλᾶ ς.

6.0.27.1

Διέ πρεπεν δ̓ ἐ ν τού τῳ Φιρμιλιανό ς, Καισαρεί ας τῆ ς Καππαδοκῶ ν ἐ πί σκοπος, τοσαύ την εἰ σά γων περὶ τὸ ν̓ Ωριγέ νην σπουδή ν, ὡ ς τοτὲ μὲ ν αὐ τὸ ν ἀ μφὶ τὰ κατ̓ αὐ τὸ ν κλί ματα εἰ ς τὴ ν τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ὠ φέ λειαν ἐ κκαλεῖ σθαι, τοτὲ δὲ ὡ ς αὐ τὸ ν ἐ πὶ τὴ ν̓ Ιουδαί αν στέ λλεσθαι καί τινας αὐ τῷ συνδιατρί βειν χρό νους τῆ ς εἰ ς τὰ θεῖ α βελτιώ σεως ἕ νεκα. οὐ μὴ ν ἀ λλὰ καὶ ὁ τῆ ς̔ Ιεροσολύ μων προεστὼ ς̓ Αλέ ξανδρος Θεό κτιστό ς τε ὁ κατὰ Καισά ρειαν τὸ ν πά ντα χρό νον προσανέ χοντες αὐ τῷ, οἷ α διδασκά λῳ μό νῳ, τὰ τῆ ς τῶ ν θεί ων γραφῶ ν ἑ ρμηνεί ας καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ ἐ κκλησιαστικοῦ λό γου πρά ττειν συνεχώ ρουν.

6.0.28.1

Τό ν γε μὴ ν̔ Ρωμαί ων αὐ τοκρά τορἀ Αλέ ξανδρον τρισὶ ν ἐ πὶ δέ κα ἔ τεσιν τὴ ν ἀ ρχὴ ν διανύ σαντα Μαξιμῖ νος Καῖ σαρ διαδέ χεται: ὃ ς δὴ κατὰ κό τον τὸ ν πρὸ ς τὸ ν̓ Αλεξά νδρου οἶ κον, ἐ κ πλειό νων πιστῶ ν συνεστῶ τα, διωγμὸ ν ἐ γεί ρας, τοὺ ς τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἄ ρχοντας μό νους ὡ ς αἰ τί ους τῆ ς κατὰ τὸ εὐ αγγέ λιον διδασκαλί ας ἀ ναιρεῖ σθαι προστά ττει. τό τε καὶ̓ Ωριγέ νης τὸ ν Περὶ μαρτυρί ου συντά ττει,̓ Αμβροσί ῳ καὶ Πρωτοκτή τῳ πρεσβυτέ ρῳ τῆ ς ἐ ν Καισαρεί α παροικί ας ἀ ναθεὶ ς τὸ σύ γγραμμα, ὅ τι δὴ ἄ μφω περί στασις οὐ χ ἡ τυχοῦ σα ἐ ν τῷ διωγμῷ κατειλή φει: ἐ ν ᾗ καὶ διαπρέ ψαι κατέ χει λό γος ἐ ν ὁ μολογί ᾳ τοὺ ς ἄ νδρας, οὐ πλεί ονος ἢ τριετοῦ ς χρό νου τῷ Μαξιμί νῳ διαγενομέ νου. σεσημεί ωται δὲ τουτονὶ τοῦ διωγμοῦ τὸ ν καιρὸ ν ἔ ν τε τῷ δευτέ ρῳ καὶ εἰ κοστῷ τῶ ν εἰ ς τὸ κατὰ̓ Ιωά ννην̓ Εξηγητικῶ ν καὶ ἐ ν διαφό ροις ἐ πιστολαῖ ς̓ Ωριγέ νης.

6.0.29.1

Γορδιανοῦ δὲ μετὰ Μαξιμῖ νον τὴ ν̔ Ρωμαί ων ἡ γεμονί αν διαδεξαμέ νου, τῆ ς κατὰ̔ Ρώ μην ἐ κκλησί ας Ποντιανὸ ν ἔ τεσιν ἓ ξ ἐ πισκοπεύ σαντα διαδέ χεταἰ Αντέ ρως καὶ τοῦ τον Φαβιανό ς, ἐ πὶ μῆ να τῇ λειτουργί ᾳ διακονησά μενον,

6.0.29.2

ἐ ξ ἀ γροῦ φασιν τὸ ν Φαβιανὸ ν μετὰ τὴ ν̓ Αντέ ρωτος τελευτὴ ν ἅ μ̓ ἑ τέ ροις συνελθό ντα ἐ πιχωριά ζειν τῇ̔ Ρώ μῃ, ἔ νθα παραδοξό τατα πρὸ ς τῆ ς θεί ας καὶ οὐ ρανί ου χά ριτος ἐ πὶ τὸ ν κλῆ ρον παρεληλυθέ ναι.

6.0.29.3

τῶ ν γὰ ρ ἀ δελφῶ ν ἁ πά ντων χειροτονί ας ἕ νεκεν τῆ ς τοῦ μέ λλοντος διαδέ ξασθαι τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν συγκεκροτημέ νων πλεί στων τε ἐ πιφανῶ ν καὶ ἐ νδό ξων ἀ νδρῶ ν τοῖ ς πολλοῖ ς ἐ ν ὑ πονοί ᾳ ὑ παρχό ντων, ὁ Φαβιανὸ ς παρὼ ν οὐ δενὸ ς μὲ ν ἀ νθρώ πων εἰ ς διά νοιαν ᾔ ει, ὅ μως δ̓ οὖ ν ἀ θρό ως ἐ κ μετεώ ρου περιστερὰ ν καταπτᾶ σαν ἐ πικαθεσθῆ ναι τῇ αὐ τοῦ κεφαλῇ μνημονεύ ουσιν, μί μημα ἐ νδεικνυμέ νην τῆ ς ἐ πὶ τὸ ν σωτῆ ρα τοῦ ἁ γί ου πνεύ ματος ἐ ν εἴ δει περιστερᾶ ς καθό δου:

6.0.29.4

ἐ φ̓ ᾧ τὸ ν πά ντα λαό ν, ὥ σπερ ὑ φ̓ ἑ νὸ ς πνεύ ματος θεί ου κινηθέ ντα, προθυμί ᾳ πά σῃ καὶ μιᾷ ψυχῇ ἄ ξιον ἐ πιβοῆ σαι καὶ ἀ μελλή τως ἐ πὶ τὸ ν θρό νον τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς λαβό ντας αὐ τὸ ν ἐ πιθεῖ ναι. Τό τε δὴ καὶ τοῦ κατ̓̓ Αντιό χειαν ἐ πισκό που Ζεβέ ννου τὸ ν βί ον μεταλλά ξαντος, Βαβυλᾶ ς τὴ ν ἀ ρχὴ ν διαδέ χεται, ἔ ν τἐ Αλεξανδρεί ᾳ μετὰ Δημή τριον̔ Ηρακλᾶ τὴ ν λειτουργί αν παρειληφό τος, τῆ ς τῶ ν αὐ τό θι κατηχή σεως τὴ ν διατριβὴ ν διαδέ χεται Διονύ σιος, εἷ ς καὶ οὗ τος τῶ ν̓ Ωριγέ νους γενό μενος φοιτητῶ ν.

6.0.30.1

Τῷ δὲ̓ Ωριγέ νει ἐ πὶ τῆ ς Καισαρεί ας τὰ συνή θη πρά ττοντι πολλοὶ προσῄ εσαν οὐ μό νον τῶ ν ἐ πιχωρί ων, ἀ λλὰ καὶ τῆ ς ἀ λλοδαπῆ ς μυρί οι φοιτηταὶ τὰ ς πατρί δας ἀ πολιπό ντες: ὧ ν ἐ πισή μους μά λιστα ἔ γνωμεν Θεό δωρον, ὃ ς ἦ ν αὐ τὸ ς οὗ τος ὁ καθ̓ ἡ μᾶ ς ἐ πισκό πων διαβό ητος Γρηγό ριος, τό ν τε τού του ἀ δελφὸ ν̓ Αθηνό δωρον, οὓ ς ἀ μφὶ τὰ̔ Ελλή νων καὶ τὰ̔ Ρωμαί ων μαθή ματα δεινῶ ς ἐ πτοημέ νους, φιλοσοφί ας αὐ τοῖ ς ἐ νεὶ ς ἔ ρωτα, τῆ ς προτέ ρας σπουδῆ ς τὴ ν θεί αν ἄ σκησιν ἀ ντικαταλλά ξασθαι προυτρέ ψατο: πέ ντε δὲ ὅ λοις ἔ τεσιν αὐ τῷ συγγενό μενοι, τοσαύ την ἀ πηνέ γκαντο περὶ τὰ θεῖ α βελτί ωσιν, ὡ ς ἔ τι νέ ους ἄ μφω ἐ πισκοπῆ ς τῶ ν κατὰ Πό ντον ἐ κκλησιῶ ν ἀ ξιωθῆ ναι.

6.0.31.1

̓ Εν τού τῳ καὶ̓ Αφρικανὸ ς ὁ τῶ ν ἐ πιγεγραμμέ νων Κεστῶ ν συγγραφεὺ ς ἐ γνωρί ζετο. ἐ πιστολὴ τού τοὐ Ωριγέ νει γραφεῖ σα φέ ρεται, ἀ ποροῦ ντος ὡ ς νό θου καὶ πεπλασμέ νης οὔ σης τῆ ς ἐ ν τῷ Δανιὴ λ κατὰ Σουσά νναν ἱ στορί ας: πρὸ ς ἣ ν̓ Ωριγέ νης ἀ ντιγρά φει πληρέ στατα.

6.0.31.2

τοῦ δ̓ αὐ τοῦ̓ Αφρικανοῦ καὶ ἄ λλα τὸ ν ἀ ριθμὸ ν πέ ντε Χρονογραφιῶ ν ἦ λθεν εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ π̓ ἀ κριβὲ ς πεπονημέ να σπουδά σματα: ἐ ν οἷ ς φησιν ἑ αυτὸ ν πορεί αν στεί λασθαι ἐ πὶ τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν διὰ πολλὴ ν τοῦ̔ Ηρακλᾶ φή μην, ὃ ν ἐ πὶ λό γοις φιλοσό φοις καὶ τοῖ ς ἄ λλοις̔ Ελλή νων μαθή μασιν εὖ μά λα διαπρέ ψαντα, τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν τῆ ς αὐ τό θι ἐ κκλησί ας ἐ γχειρισθῆ ναι ἐ δηλώ σαμεν. καὶ ἑ τέ ρα δὲ τοῦ αὐ τοῦ̓ Αφρικανοῦ φέ ρεται ἐ πιστολὴ πρὸ ς̓ Αριστεί δην, περὶ τῆ ς νομιζομέ νης διαφωνί ας τῶ ν παρὰ Ματθαί ῳ τε καὶ Λουκᾷ τοῦ Χριστοῦ γενεαλογιῶ ν: ἐ ν ᾗ σαφέ στατα τὴ ν συμφωνί αν τῶ ν εὐ αγγελιστῶ ν παρί στησιν ἐ ξ ἱ στορί ας εἰ ς αὐ τὸ ν κατελθού σης, ἣ ν κατὰ καιρὸ ν ἐ ν τῷ πρώ τῳ τῆ ς μετὰ χεῖ ρας ὑ ποθέ σεως προλαβὼ ν ἐ ξεθέ μην.

6.0.32.1

Καὶ̓ Ωριγέ νει δὲ κατὰ τοῦ τον τὸ ν χρό νον τὰ εἰ ς τὸ ν̔ Ησαΐ αν, ἐ ν ταὐ τῷ δὲ καὶ τὰ εἰ ς τὸ ν̓ Ιεζεκιὴ λ συνετά ττετο: ὧ ν εἰ ς μὲ ν τὸ τρί τον μέ ρος τοῦ̔ Ησαΐ ου μέ χρι τῆ ς ὁ ρά σεως τῶ ν τετραπό δων τῶ ν ἐ ν τῇ ἐ ρή μῳ τριά κοντα εἰ ς ἡ μᾶ ς περιῆ λθον τό μοι, εἰ ς δὲ τὸ ν̓ Ιεζεκιὴ λ πέ ντε καὶ εἴ κοσι, οὓ ς καὶ μό νους εἰ ς τὸ ν πά ντα πεποί ηται προφή την.

6.0.32.2

γενό μενος δὲ τηνικά δε ἐ ν̓ Αθή ναις, περαί νει μὲ ν τὰ εἰ ς τὸ ν̓ Ιεζεκιή λ, τῶ ν δ̓ εἰ ς τὸ̓͂ Αισμα τῶ ν ᾀ σμά των ἄ ρχεται, καὶ πρό εισί ν γε αὐ τό θι μέ χρι τοῦ πέ μπτου συγγρά μματος: ἐ πανελθὼ ν δ̓ ἐ πὶ τὴ ν Καισά ρειαν καὶ ταῦ τα εἰ ς πέ ρας, δέ κα ὄ ντα τὸ ν ἀ ριθμό ν, ἄ γει.

6.0.32.3

τί δεῖ τῶ ν λό γων τἀ νδρὸ ς ἐ πὶ τοῦ παρό ντος τὸ ν ἀ κριβῆ κατά λογον ποιεῖ σθαι, ἰ δί ας δεό μενον σχολῆ ς; ὃ ν καὶ ἀ νεγρά ψαμεν ἐ πὶ τῆ ς τοῦ Παμφί λου βί ου τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς ἱ εροῦ μά ρτυρος ἀ ναγραφῆ ς, ἐ ν ᾗ τὴ ν περὶ τὰ θεῖ α σπουδὴ ν τοῦ Παμφί λου ὁ πό ση τις γεγό νοι, παριστῶ ντες, τῆ ς συναχθεί σης αὐ τῷ τῶ ν τἐ Ωριγέ νους καὶ τῶ ν ἄ λλων ἐ κκλησιαστικῶ ν συγγραφέ ων βιβλιοθή κης τοὺ ς πί νακας παρεθέ μην, ἐ ξ ὧ ν ὅ τῳ φί λον, πά ρεστιν ἐ ντελέ στατα τῶ ν̓ Ωριγέ νους πό νων τὰ εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ λθό ντα διαγνῶ ναι. νυνὶ δὲ πορευτέ ον ἐ πὶ τὴ ν τῆ ς ἱ στορί ας ἀ κολουθί αν.

6.0.33.1

Βή ρυλλος ὁ μικρῷ πρό σθεν δεδηλωμέ νος Βό στρων τῆ ς̓ Αραβί ας ἐ πί σκοπος, τὸ ν ἐ κκλησιαστικὸ ν παρεκτρέ πων κανό να, ξέ να τινὰ τῆ ς πί στεως παρεισφέ ρειν ἐ πειρᾶ το, τὸ ν σωτῆ ρα καὶ κύ ριον ἡ μῶ ν λέ γειν τολμῶ ν μὴ προϋ φεστά ναι κατ̓ ἰ δί αν οὐ σί ας περιγραφὴ ν πρὸ τῆ ς εἰ ς ἀ νθρώ πους ἐ πιδημί ας μηδὲ μὴ ν θεό τητα ἰ δί αν ἔ χειν, ἀ λλ̓ ἐ μπολιτευομέ νην αὐ τῷ μό νην τὴ ν πατρική ν.

6.0.33.2

ἐ πὶ τού τῳ πλεί στων ἐ πισκό πων ζητή σεις καὶ διαλό γους πρὸ ς τὸ ν ἄ νδρα πεποιημέ νων, μεθ̓ ἑ τέ ρων παρακληθεὶ ς̓ Ωριγέ νης κά τεισι μὲ ν εἰ ς ὁ μιλί αν τὰ πρῶ τα τῷ ἀ νδρί, τί να νοῦ ν ἔ χοι, ἀ ποπειρώ μενος, ὡ ς δ̓ ἔ γνω ὅ τι καὶ λέ γοι, εὐ θύ νας μὴ ὀ ρθοδοξοῦ ντα λογισμῷ τε πεί σας, τῇ περὶ τοῦ δό γματος ἐ φί στησιν ἀ ληθεί ᾳ ἐ πί τε τὴ ν προτέ ραν ὑ γιῆ δό ξαν ἀ ποκαθί στησιν.

6.0.33.3

καὶ φέ ρεταί γε εἰ ς ἔ τι νῦ ν ἔ γγραφα τοῦ τε Βηρύ λλου καὶ τῆ ς δἰ αὐ τὸ ν γενομέ νης συνό δου, ὁ μοῦ τὰ ς̓ Ωριγέ νους πρὸ ς αὐ τὸ ν ζητή σεις καὶ τὰ ς λεχθεί σας ἐ πὶ τῆ ς αὐ τοῦ παροικί ας διαλέ ξεις ἕ καστά τε τῶ ν τό τε πεπραγμέ νων περιέ χοντα.

6.0.33.4

καὶ ἄ λλα μὲ ν οὖ ν μυρί ἀ Ωριγέ νους πέ ρι μνή μῃ παραδιδό ασιν τῶ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς οἱ πρεσβύ τεροι, ἃ καὶ παρή σειν μοι δοκῶ, οὐ τῆ ς ἐ νεστώ σης ἐ χό μενα πραγματεί ας: ὅ σα δὲ ἀ ναγκαῖ α τῶ ν περὶ αὐ τὸ ν διαγνῶ ναι ἦ ν, ταῦ τα καὶ ἐ κ τῆ ς ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ πεπονημέ νης ἡ μῖ ν τε καὶ τῷ καθ̓ ἡ μᾶ ς ἱ ερῷ μά ρτυρι Παμφί λῳ ἀ πολογί ας πά ρεστιν ἀ ναλέ ξασθαι, ἣ ν τῶ ν φιλαιτί ων ἕ νεκα συμπονή σαντες ἀ λλή λοις διὰ σπουδῆ ς πεποιή μεθα.

6.0.34.1

̓́ Ετεσιν δὲ ὅ λοις ἓ ξ Γορδιανοῦ τὴ ν̔ Ρωμαί ων διανύ σαντος ἡ γεμονί αν, Φί λιππος ἅ μα παιδὶ Φιλί ππῳ τὴ ν ἀ ρχὴ ν διαδέ χεται. τοῦ τον κατέ χει λό γος Χριστιανὸ ν ὄ ντα ἐ ν ἡ μέ ρᾳ τῆ ς ὑ στά της τοῦ πά σχα παννυχί δος τῶ ν ἐ πὶ τῆ ς ἐ κκλησί ας εὐ χῶ ν τῷ πλή θει μετασχεῖ ν ἐ θελῆ σαι, οὐ πρό τερον δὲ ὑ πὸ τοῦ τηνικά δε προεστῶ τος ἐ πιτραπῆ ναι εἰ σβαλεῖ ν, ἢ ἐ ξομολογή σασθαι καὶ τοῖ ς ἐ ν παραπτώ μασιν ἐ ξεταζομέ νοις μετανοί ας τε χώ ραν ἴ σχουσιν ἑ αυτὸ ν καταλέ ξαι: ἄ λλως γὰ ρ μὴ ἄ ν ποτε πρὸ ς αὐ τοῦ, μὴ οὐ χὶ τοῦ το ποιή σαντα, διὰ πολλὰ ς τῶ ν κατ̓ αὐ τὸ ν αἰ τί ας παραδεχθῆ ναι. καὶ πειθαρχῆ σαί γε προθύ μως λέ γεται, τὸ γνή σιον καὶ εὐ λαβὲ ς τῆ ς περὶ τὸ ν θεῖ ον φό βον διαθέ σεως ἔ ργοις ἐ πιδεδειγμέ νον.

6.0.35.1

Τρί τον δὲ τού τῳ ἔ τος ἦ ν, καθ̓ ὃ μεταλλά ξαντος̔ Ηρακλᾶ τὸ ν βί ον ἐ πὶ δέ κα ἓ ξ ἔ τεσιν τῆ ς προστασί ας τῶ ν κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν ἐ κκλησιῶ ν, τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν Διονύ σιος ὑ πολαμβά νει.

6.0.36.1

Τό τε δῆ τα, οἷ α καὶ εἰ κὸ ς ἦ ν, πληθυού σης θυού σης τῆ ς πί στεως πεπαρρησιασμέ νου τε τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς παρὰ πᾶ σιν λό γου, ὑ πὲ ρ τὰ ἑ ξή κοντά φασιν ἔ τη τὸ ν̓ Ωριγέ νην γενό μενον, ἅ τε δὴ μεγί στην ἤ δη συλλεξά μενον ἐ κ τῆ ς μακρᾶ ς παρασκευῆ ς ἕ ξιν, τὰ ς ἐ πὶ τοῦ κοινοῦ λεγομέ νας αὐ τῷ διαλέ ξεις ταχυγρά φοις μεταλαβεῖ ν ἐ πιτρέ ψαι, οὐ πρό τερό ν ποτε τοῦ το γενέ σθαι συγκεχωρηκό τα.

6.0.36.2

̓ Εν τού τῳ καὶ τὰ πρὸ ς τὸ ν ἐ πιγεγραμμέ νον καθ̓ ἡ μῶ ν Κέ λσου τοῦ̓ Επικουρεί οὐ Αληθῆ λό γον ὀ κτὼ τὸ ν ἀ ριθμὸ ν συγγρά μματα συντά ττει καὶ τοὺ ς εἰ ς τὸ κατὰ Ματθαῖ ον εὐ αγγέ λιον εἴ κοσι πέ ντε τό μους τού ς τε εἰ ς τοὺ ς δώ δεκα προφή τας, ἀ φ̓ ὧ ν μό νους εὕ ρομεν πέ ντε καὶ εἴ κοσι.

6.0.36.3

φέ ρεται δὲ αὐ τοῦ καὶ πρὸ ς αὐ τὸ ν βασιλέ α Φί λιππον ἐ πιστολὴ καὶ ἄ λλη πρὸ ς τὴ ν τού του γαμετὴ ν Σευή ραν διά φοροί τε ἄ λλαι πρὸ ς διαφό ρους: ὧ ν ὁ πό σας σπορά δην παρὰ διαφό ροις σωθεί σας συναγαγεῖ ν δεδυνή μεθα, ἐ ν ἰ δί αις τό μων περιγραφαῖ ς, ὡ ς ἂ ν μηκέ τι διαρρί πτοιντο, κατελέ ξαμεν, τὸ ν ἑ κατὸ ν ἀ ριθμὸ ν ὑ περβαινού σας.

6.0.36.4

γρά φει δὲ καὶ Φαβιανῷ τῷ κατὰ̔ Ρώ μην ἐ πισκό πῳ ἑ τέ ροις τε πλεί στοις ἄ ρχουσιν ἐ κκλησιῶ ν περὶ τῆ ς κατ̓ αὐ τὸ ν ὀ ρθοδοξί ας: ἔ χεις καὶ τού των τὰ ς ἀ ποδεί ξεις ἐ ν ἕ κτῳ τῆ ς γραφεί σης ἡ μῖ ν περὶ τοῦ ἀ νδρὸ ς ἀ πολογί ας.

6.0.37.1

̓́ Αλλοι δ̓ αὖ πά λιν ἐ πὶ τῆ ς̓ Αραβί ας κατὰ τὸ ν δηλού μενον ἐ πιφύ ονται χρό νον δό γματος ἀ λλοτρί ου τῆ ς ἀ ληθεί ας εἰ σηγηταί, οἳ ἔ λεγον τὴ ν ἀ νθρωπεί αν ψυχὴ ν τέ ως μὲ ν κατὰ τὸ ν ἐ νεστῶ τα καιρὸ ν ἅ μα τῇ τελευτῇ συναποθνῄ σκειν τοῖ ς σώ μασιν καὶ συνδιαφθεί ρεσθαι, αὖ θις δέ ποτε κατὰ τὸ ν τῆ ς ἀ ναστά σεως καιρὸ ν σὺ ν αὐ τοῖ ς ἀ ναβιώ σεσθαι. καὶ δὴ καὶ τό τε συγκροτηθεί σης οὐ σμικρᾶ ς συνό δου, πά λιν̓ Ωριγέ νης παρακληθεὶ ς καὶ ἐ νταῦ θα κινή σας τε λό γους ἐ πὶ τοῦ κοινοῦ περὶ τοῦ ζητουμέ νου, οὕ τως ἠ νέ χθη ὡ ς μετατεθῆ ναι τὰ ς τῶ ν πρό τερον ἐ σφαλμέ νων διανοί ας.

6.0.38.1

Τό τε δὲ καὶ ἄ λλης διαστροφῆ ς κατά ρχεται ἡ τῶ ν̔ Ελκεσαϊ τῶ ν λεγομέ νη αἵ ρεσις, ἣ καὶ ἅ μα τῷ ἄ ρξασθαι ἀ πέ σβη. μνημονεύ ει δ̓ αὐ τῆ ς ὁ μιλῶ ν ἐ πὶ τοῦ κοινοῦ εἰ ς τὸ ν πβ ψαλμὸ ν ὁ̓ Ωριγέ νης, ὧ δέ πως λέ γων:“ ἐ λή λυθέ ν τις ἐ πὶ τοῦ παρό ντος μέ γα φρονῶ ν ἐ πὶ τῷ δύ νασθαι πρεσβεύ ειν γνώ μης ἀ θέ ου καὶ ἀ σεβεστά της, καλουμέ νης̔ Ελκεσαϊ τῶ ν, νεωστὶ ἐ πανισταμέ νης ταῖ ς ἐ κκλησί αις. ἐ κεί νη ἡ γνώ μη οἷ α λέ γει κακά, παραθή σομαι ὑ μῖ ν, ἵ να μὴ συναρπά ζησθε. ἀ θετεῖ τινα ἀ πὸ πά σης γραφῆ ς, κέ χρηται ῥ ητοῖ ς πά λιν ἀ πὸ πά σης παλαιᾶ ς τε καὶ εὐ αγγελικῆ ς, τὸ ν ἀ πό στολον τέ λεον ἀ θετεῖ. φησὶ ν δὲ ὅ τι τὸ ἀ ρνή σασθαι ἀ διά φορό ν ἐ στιν καὶ ὁ μὲ ν νοή σας τῷ μὲ ν στό ματι ἐ ν ἀ νά γκαις ἀ ρνή σεται, τῇ δὲ καρδί ᾳ οὐ χί. καὶ βί βλον τινὰ φέ ρουσιν, ἣ ν λέ γουσιν ἐ ξ οὐ ρανοῦ πεπτωκέ ναι καὶ τὸ ν ἀ κηκοό τα ἐ κεί νης καὶ πιστεύ οντα ἄ φεσιν λή ψεσθαι τῶ ν ἁ μαρτημά των, ἄ λλην ἄ φεσιν παῤ ἣ ν Χριστὸ ς̓ Ιησοῦ ς ἀ φῆ κεν.”

6.0.39.1

̓ Αλλὰ γὰ ρ Φί λιππον ἔ τεσιν ἑ πτὰ βασιλεύ σαντα διαδέ χεται Δέ κιος: ὃ ς δὴ τοῦ πρὸ ς Φί λιππον ἔ χθους ἕ νεκα διωγμὸ ν κατὰ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἐ γεί ρει, ἐ ν ᾧ Φαβιανοῦ ἐ πὶ̔ Ρώ μης μαρτυρί ῳ τελειωθέ ντος, Κορνή λιος τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν διαδέ χεται.

6.0.39.2

̓ Επὶ δὲ Παλαιστί νης̓ Αλέ ξανδρος ὁ τῆ ς̔ Ιεροσολύ μων ἐ κκλησί ας ἐ πί σκοπος αὖ θις διὰ Χριστὸ ν ἐ ν τῇ Καισαρεί ᾳ ἡ γεμονικοῖ ς παραστὰ ς δικαστηρί οις καὶ ἐ πὶ δευτέ ρᾳ διαπρέ ψας ὁ μολογί ᾳ, δεσμωτηρί ου πειρᾶ ται, λιπαρῷ γή ρει καὶ σεμνῇ πολιᾷ κατεστεμμέ νος.

6.0.39.3

τού του δὲ μετὰ τὴ ν ἐ ν τοῖ ς ἡ γεμονικοῖ ς δικαστηρί οις λαμπρὰ ν καὶ περιφανῆ μαρτυρί αν ἐ πὶ τῆ ς εἱ ρκτῆ ς κοιμηθέ ντος, Μαζαβά νης διά δοχος τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ πισκοπῆ ς ἀ ναδεί κνυται.

6.0.39.4

Τῷ δ̓̓ Αλεξά νδρῳ παραπλησί ως ἐ ν̓ Αντιοχεί ᾳ τοῦ Βαβυλᾶ μετὰ ὁ μολογί αν ἐ ν δεσμωτηρί ῳ μεταλλά ξαντος, Φά βιος τῆ ς αὐ τό θι προΐ σταται ἐ κκλησί ας.

6.0.39.5

Τὰ μὲ ν οὖ ν̓ Ωριγέ νει κατὰ τὸ ν διωγμὸ ν συμβά ντα οἷ α καὶ ὅ σα, καὶ ὁ ποί ας ἔ τυχεν τελευτῆ ς, τοῦ πονηροῦ δαί μονος ἐ φαμί λλως τἀ νδρὶ πανστρατιᾷ παραταξαμέ νου πά σῃ τε μηχανῇ καὶ δυνά μει κατ̓ αὐ τοῦ στρατηγή σαντος παρὰ πά ντας τε τοὺ ς τηνικά δε πολεμηθέ ντας διαφερό ντως ἐ πισκή ψαντος αὐ τῷ, οἷ ά τε καὶ ὅ σα διὰ τὸ ν Χριστοῦ λό γον ὁ ἀ νὴ ρ ὑ πέ μεινεν, δεσμὰ καὶ βασά νους τὰ ς κατὰ τοῦ σώ ματος τά ς τε ὑ πὸ σιδή ρῳ καὶ μυχοῖ ς εἱ ρκτῆ ς τιμωρί ας, καὶ ὡ ς ἐ πὶ πλεί σταις ἡ μέ ραις τοὺ ς πό δας ὑ πὸ τέ σσαρα τοῦ κολαστηρί ου ξύ λου παραταθεὶ ς διαστή ματα, πυρό ς τε ἀ πειλὰ ς καὶ ὅ σα ἄ λλα πρὸ ς τῶ ν ἐ χθρῶ ν ἐ πενεχθέ ντα καρτερῶ ς ἤ νεγκεν, οἵ ου τε τὰ κατ̓ αὐ τὸ ν ἔ τυχεν τέ λους, μηδαμῶ ς αὐ τὸ ν ἀ νελεῖ ν παντὶ σθέ νει τοῦ δικαστοῦ φιλονεί κως ἐ νστά ντος, ὁ ποί ας τε μετὰ ταῦ τα καταλεί πει φωνὰ ς καὶ αὐ τὰ ς πλή ρεις τοῖ ς ἀ ναλή ψεως δεομέ νοις ὠ φελεί ας, πλεῖ σται ὅ σαι τἀ νδρὸ ς ἐ πιστολαὶ τἀ ληθὲ ς ὁ μοῦ καὶ ἀ κριβὲ ς περιέ χουσιν.

6.0.40.1

Τά γέ τοι κατὰ Διονύ σιον ἐ κ τῆ ς πρὸ ς Γερμανὸ ν ἐ πιστολῆ ς αὐ τοῦ παραθή σομαι, ἔ νθα τοῦ τον περὶ ἑ αυτοῦ λέ γων ἱ στορεῖ τὸ ν τρό πον:“ ἐ γὼ δὲ καὶ ἐ νώ πιον τοῦ θεοῦ λαλῶ, καὶ αὐ τὸ ς οἶ δεν εἰ ψεύ δομαι: οὐ δεμί αν ἐ π̓ ἐ μαυτοῦ βαλλό μενος οὐ δὲ ἀ θεεὶ πεποί ημαι τὴ ν φυγή ν,

6.0.40.2

ἀ λλὰ καὶ πρό τερον, τοῦ κατὰ Δέ κιον προτεθέ ντος διωγμοῦ, Σαβῖ νος αὐ τῆ ς ὥ ρας φρουμεντά ριον ἔ πεμψεν εἰ ς ἀ ναζή τησί ν μου, κἀ γὼ μὲ ν τεσσά ρων ἡ μερῶ ν ἐ πὶ τῆ ς οἰ κί ας ἔ μεινα, τὴ ν ἄ φιξιν τοῦ φρουμενταρί ου προσδοκῶ ν, ὃ δὲ πά ντα μὲ ν περιῆ λθεν ἀ νερευνῶ ν, τὰ ς ὁ δοὺ ς τοὺ ς ποταμοὺ ς τοὺ ς ἀ γρού ς, ἔ νθα κρύ πτεσθαί με ἢ βαδί ζειν ὑ πενό ησεν, ἀ ορασί ᾳ δὲ εἴ χετο μὴ εὑ ρί σκων τὴ ν οἰ κί αν: οὐ γὰ ρ ἐ πί στευεν οἴ κοι με διωκό μενον μέ νειν.

6.0.40.3

καὶ μό λις, μετὰ τὴ ν τετά ρτην ἡ μέ ραν, κελεύ σαντό ς μοι μεταστῆ ναι τοῦ θεοῦ καὶ παραδό ξως ὁ δοποιή σαντος, ἐ γώ τε καὶ οἱ παῖ δες καὶ πολλοὶ τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἅ μα συνεξή λθομεν. καὶ ὅ τι τῆ ς τοῦ θεοῦ προνοί ας ἔ ργον ἐ κεῖ νο γέ γονεν, τὰ ἑ ξῆ ς ἐ δή λωσεν, ἐ ν οἷ ς τά χα τισὶ ν γεγό ναμεν χρή σιμοι.”

6.0.40.4

Εἶ τά τινα μεταξὺ εἰ πώ ν, τὰ μετὰ τὴ ν φυγὴ ν αὐ τῷ συμβεβηκό τα δηλοῖ, ταῦ τα ἐ πιφέ ρων:“ ἐ γὼ μὲ ν γὰ ρ περὶ ἡ λί ου δυσμὰ ς ἅ μα τοῖ ς σὺ ν ἐ μοὶ γενό μενος ὑ πὸ τοῖ ς στρατιώ ταις, εἰ ς Ταπό σιριν ἤ χθην, ὁ δὲ Τιμό θεος κατὰ τὴ ν τοῦ θεοῦ πρό νοιαν ἔ τυχεν μὴ παρὼ ν μηδὲ καταληφθεί ς, ἐ λθὼ ν δὲ ὕ στερον εὗ ρεν τὸ ν οἶ κον ἔ ρημον καὶ φρουροῦ ντας αὐ τὸ ν ὑ πηρέ τας, ἡ μᾶ ς δὲ ἐ ξηνδραποδισμέ νους.”

6.0.40.5

Καὶ μεθ̓ ἕ τερά φησιν:“ καὶ τί ς ὁ τῆ ς θαυμασί ας οἰ κονομί ας αὐ τοῦ τρό πος; τὰ γὰ ρ ἀ ληθῆ λεχθή σεται. ἀ πή ντετό τις τῶ ν χωριτῶ ν ὑ ποφεύ γοντι τῷ Τιμοθέ ῳ καὶ τεταραγμέ νῳ, καὶ τὴ ν αἰ τί αν τῆ ς ἐ πεί ξεως ἐ πύ θετο.

6.0.40.6

ὁ δὲ τἀ ληθὲ ς ἐ ξεῖ πεν, κἀ κεῖ νος ἀ κού σας̔ ἀ πῄ ει δ̓ εὐ ωχησό μενος γά μους, διαπαννυχί ζειν γὰ ρ αὐ τοῖ ς ἐ ν ταῖ ς τοιαύ ταις συνό δοις ἔ θοσ̓ εἰ σελθὼ ν ἀ πή γγειλεν τοῖ ς κατακειμέ νοις: οἳ δὲ ὁ ρμῇ μιᾷ, καθά περ ὑ πὸ συνθή ματι, πά ντες ἐ ξανέ στησαν, καὶ δρό μῳ φερό μενοι τά χιστα ἧ κον, ἐ πεισπεσό ντες τε ἡ μῖ ν ἠ λά λαξαν, καὶ φυγῆ ς εὐ θέ ως τῶ ν φρουρού ντων ἡ μᾶ ς στρατιωτῶ ν γενομέ νης, ἐ πέ στησαν ἡ μῖ ν, ὡ ς εἴ χομεν ἐ πὶ τῶ ν ἀ στρώ των σκιμπό δων κατακεί μενοι.

6.0.40.7

κἀ γὼ μέ ν, οἶ δεν ὁ θεὸ ς ὡ ς λῃ στὰ ς εἶ ναι πρό τερον ἡ γού μενος ἐ πὶ σύ λησιν καὶ ἁ ρπαγὴ ν ἀ φικομέ νους, μέ νων ἐ πὶ τῆ ς εὐ νῆ ς, ἤ μην γυμνὸ ς ἐ ν τῷ λινῷ ἐ σθή ματι, τὴ ν δὲ λοιπὴ ν ἐ σθῆ τα παρακειμέ νην αὐ τοῖ ς ὤ ρεγον: οἳ δὲ ἐ ξανί στασθαί τε ἐ κέ λευον καὶ τὴ ν ταχί στην ἐ ξιέ ναι.

6.0.40.8

καὶ τό τε συνεὶ ς ἐ φ̓ ᾧ παρῆ σαν, ἀ νέ κραγον δεό μενος αὐ τῶ ν καὶ ἱ κετεύ ων ἀ πιέ ναι καὶ ἡ μᾶ ς ἐ ᾶ ν, εἰ δὲ βού λονταί τι χρηστὸ ν ἐ ργά σασθαι, τοὺ ς ἀ πά γοντά ς με φθά σαι καὶ τὴ ν κεφαλὴ ν αὐ τοὺ ς τὴ ν ἐ μὴ ν ἀ ποτεμεῖ ν ἠ ξί ουν. καὶ τοιαῦ τα βοῶ ντος, ὡ ς ἴ σασιν οἱ κοινωνοί μου καὶ μέ τοχοι πά ντων γενό μενοι, ἀ νί στασαν πρὸ ς βί αν. κἀ γὼ μὲ ν παρῆ κα ἐ μαυτὸ ν ὕ πτιον εἰ ς τοὔ δαφος, οἳ δὲ διαλαβό ντες χειρῶ ν καὶ ποδῶ ν σύ ροντες ἐ ξή γαγον,

6.0.40.9

ἐ πηκολού θουν δέ μοι οἱ τού των πά ντων μά ρτυρες, Γά ϊ ος Φαῦ στος Πέ τρος Παῦ λος: οἳ καὶ ὑ πολαβό ντες με φορά δην ἐ ξή γαγον τοῦ πολιχνί ου καὶ ὄ νῳ γυμνῷ ἐ πιβιβά σαντες ἀ πή γαγον.” ταῦ τα περὶ ἑ αυτοῦ ὁ Διονύ σιος.

6.0.41.1

̔ Ο δ̓ αὐ τὸ ς ἐ ν ἐ πιστολῇ τῇ πρὸ ς Φά βιον̓ Αντιοχέ ων ἐ πί σκοπον, τῶ ν κατὰ Δέ κιον μαρτυρησά ντων ἐ ν̓ Αλεξανδρεί ᾳ τοὺ ς ἀ γῶ νας τοῦ τον ἱ στορεῖ τὸ ν τρό πον:“ οὐ κ ἀ πὸ τοῦ βασιλικοῦ προστά γματος ὁ διωγμὸ ς παῤ ἡ μῖ ν ἤ ρξατο, ἀ λλ̀ α γὰ ρ ὅ λον ἐ νιαυτὸ ν πρού λαβεν, καὶ φθά σας ὁ κακῶ ν τῇ πό λει ταύ τῃ μά ντις καὶ ποιητή ς, ὅ στις ἐ κεῖ νος ἦ ν, ἐ κί νησεν καὶ παρώ ρμησεν καθ̓ ἡ μῶ ν τὰ πλή θη τῶ ν ἐ θνῶ ν, εἰ ς τὴ ν ἐ πιχώ ριον αὐ τοῦ δεισιδαιμονί αν ἀ ναρριπί σας:

6.0.41.2

οἳ δ̓ ἐ ρεθισθέ ντες ὑ π̓ αὐ τοῦ καὶ πά σης ἐ ξουσί ας εἰ ς ἀ νοσιουργί αν λαβό μενοι, μό νην εὐ σέ βειαν τὴ ν θρῃ σκεί αν τῶ ν δαιμό νων ταύ την ὑ έ λαβον, τὸ καθ̓ ἡ μῶ ν φονᾶ ν. Πρῶ τον

6.0.41.3

οὖ ν πρεσβύ την, Μητρᾶ ν ὀ νό ματι, συναρπά σαντες καὶ κελεύ σαντες ἄ θεα λέ γειν ῥ ή ματα, μὴ πειθό μενον, ξύ λοις τε παί οντες τὸ σῶ μα καὶ καλά μοις ὀ ξέ σιν τὸ πρό σωπον καὶ τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς κεντοῦ ντες, ἀ γαγό ντες εἰ ς τὸ προά στειον, κατελιθοβό λησαν.

6.0.41.4

εἶ τα πιστὴ ν γυναῖ κα, Κοΐ νταν καλουμέ νην, ἐ πὶ τὸ εἰ δωλεῖ ον ἀ γαγό ντες, ἠ νά γκαζον προσκυνεῖ ν: ἀ ποστρεφομέ νην δὲ καὶ βδελυττομέ νην ἐ κδή σαντες τῶ ν ποδῶ ν διὰ πά σης τῆ ς πό λεως κατὰ τοῦ τραχέ ος λιθοστρώ του σύ ροντες προσαρασσομέ νην τοῦ μυλιαί οις λί θοις, ἅ μα καὶ μαστιγοῦ ντες, ἐ πὶ τὸ ν αὐ τὸ ν ἀ γαγό ντες κατέ λευσαν τό πον.

6.0.41.5

εἶ θ̓ ὁ μοθυμαδὸ ν ἅ παντες ὥ ρμησαν ἐ πὶ τὰ ς τῶ ν θεοσεβῶ ς οἰ κί ας, καὶ οὓ ς ἐ γνώ ριζον ἕ καστοι γειτνιῶ ντας, ἐ πεισπεσό ντες ἦ γον ἐ σύ λων τε καὶ διή ρπαζον, τὰ μὲ ν τιμιώ τερα τῶ ν κειμηλί ων νοσφιζό μενοι, τὰ δὲ εὐ τελέ στερα καὶ ὅ σα ἐ κ ξύ λων ἐ πεποί ητο διαρριπτοῦ ντες καὶ κατακά οντες ἐ ν ταῖ ς ὁ δοῦ ἑ αλωκυί ας ὑ πὸ πολεμί ων πό λεως παρεῖ χον θέ αν

6.0.41.6

ἐ ξέ κλινον δὲ καὶ ὑ πανεχώ ρουν οἱ ἀ δελφοὶ καὶ τὴ ν ἁ ρπαγὴ ν τῶ ν ὑ παρχό ντων ὁ μοί ως ἐ κεί νοις οἷ ς καὶ Παῦ λος ἐ μαρτύ ρησεν, μετὰ χαρᾶ ς προσεδέ ξαντο καὶ οὐ κ οἶ δ̓ εἴ τις, πλὴ ν εἰ μή πού τις εἶ ς ἐ μπεσώ ν μέ χρι γε τού του τὸ ν κύ ριον ἠ ρνή σατο.

6.0.41.7

̓ Αλλὰ καὶ τὴ ν θαυμασιωτά την τό τε παρθέ νον πρεσβῦ τιν̓ Απολλωνί αν διαλαβό ντες, τοὺ ς μὲ ν ὀ δό ντας ἅ παντας κό πτοντες τὰ ς σιαγό νας ἐ ξή λασαν, πυρὰ ν δὲ νή σαντες πρὸ τῆ ς πό λεως ζῶ σαν ἠ πεί λουν κατακαύ σειν, εἰ μὴ συνεκφωνή σειεν αὐ τοῖ ς τὰ τῆ ς ἀ σεβεί ας κηρύ γματα. ἡ δὲ ὑ ποπαραιτησαμέ νη βραχὺ καὶ ἀ νεθεῖ σα, συντό νως ἐ πή δησεν εἰ ς τὸ πῦ ρ, καὶ καταπέ φλεκται.

6.0.41.8

Σεραπί ωνά τε καταλαβό ντες ἐ φέ στιον, σκληραῖ ς βασά νοις αἰ κισά μενοι καὶ πά ντα τὰ ἄ ρθρα διακλά σαντες, ἀ πὸ τοῦ ὑ περῴ ου πρηνῆ κατέ ρριψαν. Οὐ δεμί α δὲ ὁ δό ς, οὐ λεωφό ρος, οὐ στενωπὸ ς ἡ μῖ ν βά σιμος ἦ ν, οὐ νύ κτωρ, οὐ μεθ̓ ἡ μέ ραν, ἀ εὶ καὶ πανταχοῦ πά ντων κεκραγό των, εἰ μὴ τὰ δύ σφημά τις ἀ νυμνοί η ῥ ή ματα, τοῦ τον εὐ θέ ως δεῖ ν σύ ρεσθαί τε καὶ πί μπρασθαι.

6.0.41.9

καὶ ταῦ τα ἐ πὶ πολὺ μὲ ν τοῦ τον ἤ κμασεν τὸ ν τρό πον, διαδεξαμέ νη δὲ τοὺ ς ἀ θλί ους ἡ στά σις καὶ πό λεμος ἐ μφύ λιος τὴ ν καθ̓ ἡ μῶ ν ὠ μό τητα πρὸ ς ἀ λλή λους αὐ τῶ ν ἔ τρεψεν, καὶ σμικρὸ ν μὲ ν προσανεπνεύ σαμεν, ἀ σχολί αν τοῦ πρὸ ς ἡ μᾶ ς θυμοῦ λαβό ντων, εὐ θέ ως δὲ ἡ τῆ ς βασιλεί ας ἐ κεί νης τῆ ς εὐ μενεστέ ρας ἡ μῖ ν μεταβολὴ διή γγελται, καὶ πολὺ ς ὁ τῆ ς ἐ φ̓ ἡ μᾶ ς ἀ πειλῆ ς φό βος ἀ νετεί νετο.

6.0.41.10

καὶ δὴ καὶ παρῆ ν τὸ πρό σταγμα, αὐ τὸ σχεδὸ ν ἐ κεῖ νο οἷ ον τὸ προρρηθὲ ν ὑ πὸ τοῦ κυρί ου ἡ μῶ ν παρὰ βραχὺ τὸ φοβερώ τατον, ὡ ς, εἰ δυνατό ν, σκανδαλί σαι καὶ τοὺ ς ἐ κλεκτού ς.

6.0.41.11

πλὴ ν πά ντες γε κατεπτή χεσαν: καὶ πολλοὶ μὲ ν εὐ θέ ως τῶ ν περιφανεστέ ρων, οἳ μὲ ν ἀ πή ντων δεδιό τες, οἳ δὲ δημοσιεύ οντες ὑ πὸ τῶ ν πρά ξεων ἤ γοντο, οἳ δὲ ὑ πὸ τῶ ν ἀ μφ̓ αὐ τοῖ ς ἐ φεί λκοντο: ὀ νομαστί τε καλού μενοι ταῖ ς ἀ νά γνοις καὶ ἀ νιέ ροις θυσί αις προσῄ εσαν, οἳ μὲ ν ὠ χριῶ ντες καὶ τρέ μοντες, ὥ σπερ οὐ θύ σοντες, ἀ λλ̓ αὐ τοὶ θύ ματα καὶ σφά για τοῖ ς εἰ δώ λοις ἐ σό μενοι, ὡ ς ὑ πὸ πολλοῦ τοῦ περιεστῶ τος δή μου χλεύ ην αὐ τοῖ ς ἐ πιφέ ρεσθαι καὶ δή λους μὲ ν εἶ ναι πρὸ ς πά ντα δειλοὺ ς ὑ πά ρχοντας, καὶ πρὸ ς τὸ τεθνά ναι καὶ πρὸ ς τὸ θῦ σαι:

6.0.41.12

οἳ δέ τινες ἑ τοιμό τερον τοῖ ς βωμοῖ ς προσέ τρεχον, ἰ σχυριζό μενοι τῇ θρασύ τητι τὸ μηδὲ πρό τερον Χριστιανοὶ γεγονέ ναι, περὶ ὧ ν ἡ τοῦ κυρί ου πρό ρρησις ἀ ληθεστά τη ὅ τι δυσκό λως σωθή σονται. τῶ ν δὲ λοιπῶ ν οἳ μὲ ν ἕ ποντο τού τοις ἑ κατέ ροις, οἳ δὲ ἔ φευγον:

6.0.41.13

οἳ δὲ ἡ λί σκοντο, καὶ τού των οἳ μὲ ν ἄ χρι δεσμῶ ν καὶ φυλακῆ ς χωρή σαντες, καὶ τινὲ ς καὶ πλεί ονας ἡ μέ ρας καθειρχθέ ντες, εἶ τα καὶ πρὶ ν ἐ πὶ δικαστή ριον ἐ λθεῖ ν, ἐ ξωμό σαντο, οἳ δὲ καὶ βασά νοις ἐ πὶ ποσὸ ν ἐ γκαρτερή σαντες, πρὸ ς τὸ ἑ ξῆ ς ἀ πεῖ πον. Οἱ

6.0.41.14

δὲ στερροὶ καὶ μακά ριοι στῦ λοι τοῦ κυρί ου κραταιωθέ ντες ὑ π̓ αὐ τοῦ καὶ τῆ ς ἰ σχυρᾶ ς ἐ ν αὐ τοῖ ς πί στεως ἀ ξί αν καὶ ἀ νά λογον δύ ναμιν καὶ καρτερί αν λαβό ντες, θαυμαστοὶ γεγό νασιν αὐ τοῦ τῆ ς βασιλεί ας μά ρτυρες:

6.0.41.15

ὧ ν πρῶ τος̓ Ιουλιανό ς, ἄ νθρωπος ποδαγρό ς, μὴ στῆ ναι, μὴ βαδί σαι δυνά μενος, σὺ ν ἑ τέ ροις δύ ο τοῖ ς φέ ρουσιν αὐ τὸ ν προσή χθη: ὧ ν ὁ μὲ ν ἕ τερος εὐ θὺ ς ἠ ρνή σατο, ὁ δ̓ ἕ τερος, Κρονί ων ὀ νό ματι, ἐ πί κλην δὲ Εὔ νους, καὶ αὐ τὸ ς ὁ πρεσβύ της̓ Ιουλιανὸ ς ὁ μολογή σαντες τὸ ν κύ ριον, διὰ πά σης τῆ ς πό λεως, μεγί στης οὔ σης ὡ ς ἴ στε, καμή λοις ἐ ποχού μενοι καὶ μετέ ωροι μαστιγού μενοι, τέ λος ἀ σβέ στῳ, περικεχυμέ νου τοῦ δή μου παντό ς, κατετά κησαν.

6.0.41.16

στρατιώ της τε αὐ τοῖ ς ἀ παγομέ νοις παραστὰ ς καὶ τοῖ ς ἐ φυβρί ζουσιν ἐ ναντιωθεί ς, ἐ κβοησά ντων ἐ κεί νων προσαχθεὶ ς ὁ ἀ νδρειό τατος ὁ πλομά χος τοῦ θεοῦ Βησᾶ ς κἀ ν τῷ μεγά λῳ πολέ μῳ τῷ περὶ τῆ ς εὐ σεβεί ας ἀ ριστεύ σας, ἀ πετμή θη τὴ ν κεφαλή ν.

6.0.41.17

καί τις ἕ τερος, τὸ μὲ ν γέ νος Λί βυς, τὴ ν δὲ προσηγορί αν ἅ μα καὶ τὴ ν εὐ λογί αν ἀ ληθὴ ς Μά καρ, προτροπῆ ς αὐ τῷ πολλῆ ς ὑ πὸ τοῦ δικαστοῦ πρὸ ς ἄ ρνησιν γενομέ νης, οὐ χ ὑ παχθεὶ ς ζῶ ν καταπέ φλεκται.̓ Επί μαχό ς τε μετ̓ αὐ τοὺ ς καὶ̓ Αλέ ξανδρος μετὰ πολὺ ν ὃ ν ἔ μειναν δεσμῶ ται χρό νον, μυρί ας διενεγκό ντες ἀ λγηδό νας ξυστῆ ρας μά στιγας, πυρὶ ἀ σβέ στῳ καὶ οὗ τοι διεχύ θησαν. Καὶ

6.0.41.18

σὺ ν αὐ τοῖ ς γυναῖ κες τέ σσαρες,̓ Αμμωνά ριό ν τε ἁ γί α παρθέ νος, πά νυ φιλονεί κως αὐ τὴ ν ἐ πὶ πλεῖ στον τοῦ δικαστοῦ βασανί σαντος, ἅ τε προαποφηναμέ νην ὅ τι μηδὲ ν ὧ ν ἐ κεῖ νος κελεύ οι φθέ γξεται, ἀ ληθεύ σασα τὴ ν ἐ παγγελί αν, ἀ πή χθη: αἱ δὲ λοιπαί, ἡ σεμνοτά τη πρεσβῦ τις Μερκουρί α καὶ ἡ πολύ παις μέ ν, οὐ χ ὑ πὲ ρ τὸ ν κύ ριον δὲ ἀ γαπή σασα τὰ τέ κνα Διονυσί α, καταιδεσθέ ντος εἰ ς ἀ νή νυτον ἔ τι βασανί ζειν καὶ ὑ πὸ γυναικῶ ν ἡ ττᾶ σθαι τοῦ ἡ γεμό νος, σιδή ρῳ τεθνᾶ σιν, μηκέ τι βασά νων πεῖ ραν λαβοῦ σαι: τὰ ς γὰ ρ ὑ πὲ ρ πασῶ ν ἡ πρό μαχος̓ Αμμωνά ριον ἀ νεδέ δεκτο.̔́ Ηρων

6.0.41.19

δὲ καὶ̓ Ατὴ ρ καὶ̓ Ισί δωρος Αἰ γύ πτιοι καὶ σὺ ν αὐ τοῖ ς παιδά ριον ὡ ς πεντεκαιδεκαέ της ὁ Διό σκορος παρεδό θησαν: καὶ πρῶ τον τὸ μειρά κιον λό γοις τε ἀ πατᾶ ν ὡ ς εὐ παρά γωγον καὶ βασά νοις καταναγκά ζειν ὡ ς εὐ έ νδοτον πειρωμέ νου, οὔ τ̓ ἐ πεί σθη οὔ τ̓ εἶ ξεν ὁ Διό σκορος:

6.0.41.20

τοὺ ς δὲ λοιποὺ ς ἀ γριώ τατα καταξή νας, ἐ γκαρτερή σαντας πυρὶ καὶ τού τους ἔ δωκεν. τὸ ν δὲ Διό σκορον ἐ λλαμπρυνά μενό ν τε δημοσί ᾳ καὶ σοφώ τατα πρὸ ς τὰ ς ἰ δί ας πεύ σεις ἀ ποκρινά μενον θαυμά σας, παρῆ κεν, ὑ πέ ρθεσιν φή σας εἰ ς μετά νοιαν αὐ τῷ διὰ τὴ ν ἡ λικί αν ἐ πιμετρεῖ ν: καὶ νῦ ν ὁ θεοπρεπέ στατος σὺ ν ἡ μῖ ν ἐ στιν Διό σκορος, εἰ ς μακρό τερον τὸ ν ἀ γῶ να καὶ διαρκέ στερον μεί νας τὸ ν ἆ θλον. Νεμεσί ων

6.0.41.21

δέ τις, κἀ κεῖ νος Αἰ γύ πτιος, ἐ συκοφαντή θη μέ ν ὡ ς δὴ σύ νοικος λῃ στῶ ν, ἀ πολυσά μενος δὲ ταύ την παρὰ τῷ ἑ κατοντά ρχῳ τὴ ν ἀ λλοτριωτά την διαβολή ν, καταμηνυθεὶ ς ὡ ς Χριστιανὸ ς ἧ κεν δεσμώ της ἐ πὶ τὸ ν ἡ γού μενον: ὁ δὲ ἀ δικώ τατος διπλαῖ ς αὐ τὸ ν ἢ τοὺ ς λῃ στὰ ς ταῖ ς τε βασά νοις καὶ ταῖ ς μά στιξιν λυμηνά μενος, μεταξὺ τῶ ν λῃ στῶ ν κατέ φλεξεν τιμηθέ ντα τὸ ν μακά ριον τῷ τοῦ Χριστοῦ παραδεί γματι.̓ Αθρό ον

6.0.41.22

δέ τι σύ νταγμα στρατιωτικό ν,̓́ Αμμων καὶ Ζή νων καὶ Πτολεμαῖ ος καὶ̓ Ιγγέ νης καὶ σὺ ν αὐ τοῖ ς πρεσβύ της Θεό φιλος, εἱ στή κεισαν πρὸ τοῦ δικαστηρί ου: κρινομέ νου δή τινος ὡ ς Χριστιανοῦ καὶ πρὸ ς ἄ ρνησιν ἤ δη ῥ έ ποντος, ἐ πρί οντο οὗ τοι παρεστηκό τες, καὶ τοῖ ς τε προσώ ποις ἐ νέ νευον καὶ τὰ ς χεῖ ρας ἀ νέ τεινον καὶ συνεσχηματί ζοντο τοῖ ς σώ μασιν.

6.0.41.23

ἐ πιστροφῆ ς δὲ πά ντων πρὸ ς αὐ τοὺ ς γενομέ νης, πρί ν τινας αὐ τῶ ν ἄ λλως λαβέ σθαι, φθά σαντες ἐ πὶ τὸ βά θρον ἀ νέ δραμον, εἶ ναι Χριστιανοὶ λέ γοντες, ὡ ς τό ν τε ἡ γεμό να καὶ τοὺ ς συνέ δρους ἐ μφό βους γενέ σθαι, καὶ τοὺ ς μὲ ν κρινομέ νους εὐ θαρσεστά τους ἐ φ̓ οἷ ς πεί σονται, φαί νεσθαι, τοὺ ς δὲ δικά ζοντας ἀ ποδειλιᾶ ν. καὶ οὗ τοι μὲ ν ἐ κ δικαστηρί ων ἐ νεπό μπευσαν καὶ ἠ γαλλιά σαντο τῇ μαρτυρί ᾳ, θριαμβεύ οντος αὐ τοὺ ς ἐ νδό ξως τοῦ θεοῦ.”

6.0.42.1

“̓́ Αλλοι δὲ πλεῖ στοι κατὰ πό λεις καὶ κώ μας ὑ πὸ τῶ ν ἐ θνῶ ν διεσπά σθησαν, ὧ ν ἑ νὸ ς παραδεί γματος ἕ νεκεν ἐ πιμνησθή σομαι.̓ Ισχυρί ων ἐ πετρό πευέ ν τινι τῶ ν ἀ ρχό ντων ἐ πὶ μισθῷ. τοῦ τον ὁ μισθοδό της ἐ κέ λευσεν θῦ σαι, μὴ πειθό μενον ὕ βριζεν, ἐ μμέ νοντα προεπηλά κιζεν, ὑ φισταμέ νου, βακτηρί αν μεγί στην λαβὼ ν διὰ τῶ ν ἐ ντέ ρων καὶ τῶ ν σπλά γχνων διώ σας, ἀ πέ κτεινεν. τί

6.0.42.2

δεῖ λέ γειν τὸ πλῆ θος τῶ ν ἐ ν ἐ ρημί αις καὶ ὄ ρεσιν πλανηθέ ντων, ὑ πὸ λιμοῦ καὶ δί ψης καὶ κρύ ους καὶ νό σων καὶ λῃ στῶ ν καὶ θηρί ων διεφθαρμέ νων; ὧ ν οἱ περιγενό μενοι τῆ ς ἐ κεί νων εἰ σὶ ν ἐ κλογῆ ς καὶ νί κης μά ρτυρες, ἓ ν δὲ καὶ τού των εἰ ς δή λωσιν ἔ ργον παραθή σομαι.

6.0.42.3

Χαιρή μων ἦ ν ὑ πέ ργηρως τῆ ς Νεί λου καλουμέ νης πό λεως ἐ πί σκοπος. οὗ τος εἰ ς τὸ̓ Αρά βιον ὄ ρος ἅ μα τῇ συμβί ῳ ἑ αυτοῦ φυγώ ν, οὐ κ ἐ πανελή λυθεν, οὐ δὲ ἐ δυνή θησαν ἰ δεῖ ν οὐ κέ τι, καί τοι πολλὰ διερευνησά μενοι, οἱ ἀ δελφοὶ οὔ τε αὐ τοὺ ς οὔ τε τὰ σώ ματα.

6.0.42.4

πολλοὶ δὲ οἱ κατ̓ αὐ τὸ τὸ̓ Αραβικὸ ν ὄ ρος ἐ ξανδραποδισθέ ντες ὑ πὸ βαρβά ρων Σαρακηνῶ ν: ὧ ν οἳ μὲ ν μό λις ἐ πὶ πολλοῖ ς χρή μασιν ἐ λυτρώ θησαν, οἳ δὲ μέ χρι νῦ ν οὐ δέ πω. καὶ ταῦ τα διεξῆ λθον οὐ μά την, ἀ δελφέ, ἀ λλ̓ ἵ να εἰ δῇ ς ὅ σα καὶ ἡ λί κα δεινὰ παῤ ἡ μῖ ν συνέ βη: ὧ ν οἱ μᾶ λλον πεπειραμέ νοι πλεί ονα ἂ ν εἰ δεῖ εν.”

6.0.42.5

Εἶ τα τού τοις ἐ πιφέ ρει μετὰ βραχέ α λέ γων:“ αὐ τοὶ τοί νυν οἱ θεῖ οι μά ρτυρες παῤ ἡ μῖ ν, οἱ νῦ ν τοῦ Χριστοῦ πά ρεδροι καὶ τῆ ς βασιλεί ας αὐ τοῦ κοινωνοὶ καὶ μέ τοχοι τῆ ς κρί σεως αὐ τοῦ καὶ συνδικά ζοντες αὐ τῷ, τῶ ν παραπεπτωκό των ἀ δελφῶ ν τινας ὑ πευθύ νους τοῖ ς τῶ ν θυσιῶ ν ἐ γκλή μασιν γενομέ νους προσελά βοντο, καὶ τὴ ν ἐ πιστροφὴ ν καὶ μετά νοιαν αὐ τῶ ν ἰ δό ντες δεκτή ν τε γενέ σθαι δυναμέ νην τῷ μὴ βουλομέ νῳ καθό λου τὸ ν θά νατον τοῦ ἁ μαρτωλοῦ ὡ ς τὴ ν μετά νοιαν δοκιμά σαντες, εἰ σεδέ ξαντο καὶ συνή γαγον καὶ συνέ στησαν καὶ προσευχῶ ν αὐ τοῖ ς καὶ ἑ στιά σεων ἐ κοινώ νησαν. τί οὖ ν ἡ μῖ ν, ἀ δελφοί, περὶ τού των συμβουλεύ ετε;

6.0.42.6

τί ἡ μῖ ν πρακτέ ον; σύ μψηφοι καὶ ὁ μογνώ μονες αὐ τοῖ ς καταστῶ μεν καὶ τὴ ν κρί σιν αὐ τῶ ν καὶ τὴ ν χά ριν φυλά ξωμεν καὶ τοῖ ς ἐ λεηθεῖ σιν ὑ π̓ αὐ τῶ ν χρηστευσώ μεθα, ἢ τὴ ν κρί σιν αὐ τῶ ν ἄ δικον ποιησώ μεθα καὶ δοκιμαστὰ ς αὑ τοὺ ς τῆ ς ἐ κεί νων γνώ μης ἐ πιστή σωμεν καὶ τὴ ν χρηστό τητα λυπή σωμεν καὶ τὴ ν τά ξιν ἀ νασκευά σωμεν;” Ταῦ τα δ̓ εἰ κό τως ὁ Διονύ σιος παρατέ θειται, τὸ ν περὶ τῶ ν ἐ ξησθενηκό των κατὰ τὸ ν τοῦ διωγμοῦ καιρὸ ν ἀ νακινῶ ν λό γον.

6.0.43.1

ἐ πειδή περ τῇ κατὰ τού των ἀ ρθεὶ ς ὑ περηφανί ᾳ Νοουά τος, τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας πρεσβύ τερος, ὡ ς μηκέ τ̓ οὔ σης αὐ τοῖ ς σωτηρί ας ἐ λπί δος μηδ̓ εἰ πά ντα τὰ εἰ ς ἐ πιστροφὴ ν γνησί αν καὶ καθαρὰ ν ἐ ξομολό γησιν ἐ πιτελοῖ εν, ἰ δί ας αἱ ρέ σεως τῶ ν κατὰ λογισμοῦ φυσί ωσιν Καθαροὺ ς ἑ αυτοὺ ς ἀ ποφηνά ντων ἀ ρχηγὸ ς καθί σταται:

6.0.43.2

ἐ φ̓ ᾧ συνό δου μεγί στης ἐ πὶ̔ Ρώ μης συγκροτηθεί σης ἑ ξή κοντα μὲ ν τὸ ν ἀ ριθμὸ ν ἐ πισκό πων, πλειό νων δ̓ ἔ τι μᾶ λλον πρεσβυτέ ρων τε καὶ διακό νων, ἰ δί ως τε κατὰ τὰ ς λοιπὰ ς ἐ παρχί ας τῶ ν κατὰ χώ ραν ποιμέ νων περὶ τοῦ πρακτέ ου διασκεψαμέ νων, δό γμα παρί σταται τοῖ ς πᾶ σιν, τὸ ν μὲ ν Νοουά τον ἅ μα τοῖ ς σὺ ν αὐ τῷ συνεπαρθεῖ σιν τού ς τε συνευδοκεῖ ν τῇ μισαδέ λφῳ καὶ ἀ πανθρωποτά τῃ γνώ μῃ τἀ νδρὸ ς προαιρουμέ νους ἐ ν ἀ λλοτρί οις τῆ ς ἐ κκλησί ας ἡ γεῖ σθαι, τοὺ ς δὲ τῇ συμφορᾷ περιπεπτωκό τας τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἰ ᾶ σθαι καὶ θεραπεύ ειν τοῖ ς τῆ ς μετανοί ας φαρμά κοις.

6.0.43.3

̓͂ Ηλθον δ̓ οὖ ν εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ πιστολαὶ Κορνηλί οὑ Ρωμαί ων ἐ πισκό που πρὸ ς τὸ ν τῆ ς̓ Αντιοχέ ων ἐ κκλησί ας Φά βιον, δηλοῦ σαι τὰ περὶ τῆ ς̔ Ρωμαί ων συνό δου καὶ τὰ δό ξαντα τοῖ ς κατὰ τὴ ν̓ Ιταλί αν καὶ̓ Αφρικὴ ν καὶ τὰ ς αὐ τό θι χώ ρας, καὶ ἄ λλαι πά λιν,̔ Ρωμαϊ κῃ φωνῇ συντεταγμέ ναι, Κυπριανοῦ καὶ τῶ ν ἅ μ̓ αὐ τῷ κατὰ τὴ ν̓ Αφρική ν, δἰ ὧ ν τὸ καὶ αὐ τοὺ ς συνευδοκεῖ ν τῷ δεῖ ν τυγχά νειν ἐ πικουρί ας τοὺ ς πεπειρασμέ νους ἐ νεφαί νετο καὶ τῷ χρῆ ναι εὐ λό γως τῆ ς καθολικῆ ς ἐ κκλησί ας ἐ κκή ρυκτον ποιή σασθαι τὸ ν τῆ ς αἱ ρέ σεως ἀ ρχηγὸ ν πά ντας τε ὁ μοί ως τοὺ ς συναπαγομέ νους αὐ τῷ.

6.0.43.4

ταύ ταις ἄ λλη τις ἐ πιστολὴ συνῆ πτο τοῦ Κορνηλί ου περὶ τῶ ν κατὰ τὴ ν σύ νοδον ἀ ρεσά ντων καὶ πά λιν ἑ τέ ρα περὶ τῶ ν κατὰ Νοουά τον πραχθέ ντων: ἀ φ̓ ἧ ς καὶ μέ ρη παραθέ σθαι οὐ δὲ ν ἂ ν κωλύ οι, ὅ πως εἰ δεῖ εν τὰ κατ̓ αὐ τὸ ν οἱ τῇ δε ἐ ντυγχά νοντες τῇ γραφῇ.

6.0.43.5

τὸ ν δὴ οὖ ν Φά βιον ἀ ναδιδά σκων ὁ ποῖ ό ς τις ὁ Νοουά τος γεγό νοι τὸ ν τρό πον, αὐ τὰ δὴ ταῦ τα γρά φει ὁ Κορνή λιος:“ ἵ να δὲ γνῷ ς ὅ τι πρό παλαι ὀ ρεγό μενος τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς ὁ θαυμά σιος οὗ τος καὶ κρύ πτων ἐ ν αὑ τῷ τὴ ν προπετῆ ταύ την αὐ τοῦ ἐ πιθυμί αν ἐ λά νθανεν, ἐ πικαλύ μματι τῆ ς αὐ τοῦ ἀ πονοί ας τῷ κατ̓ ἀ ρχὰ ς σὺ ν αὑ τῷ τοὺ ς ὁ μολογητὰ ς ἐ σχηκέ ναι χρώ μενος, εἰ πεῖ ν βού λομαι.

6.0.43.6

Μά ξιμος πρεσβύ τερος τῶ ν παῤ ἡ μῖ ν καὶ Οὐ ρβανό ς, δὶ ς τὴ ν ἐ ξ ὁ μολογί ας δό ξαν ἀ ρί στην καρπωσά μενοι, Σιδό νιό ς τε καὶ Κελερῖ νος, ἀ νὴ ρ ὃ ς πά σας βασά νους διὰ τὸ ν τοῦ θεοῦ ἔ λεον καρτερικώ τατα διενέ γκας καὶ τῇ ῥ ώ μῃ τῆ ς αὐ τοῦ πί στεως τὸ ἀ σθενὲ ς τῆ ς σαρκὸ ς ἐ πιρρώ σας, κατὰ κρά τος νενί κηκεν τὸ ν ἀ ντικεί μενον, οὗ τοι δὴ οὖ ν οἱ ἄ νδρες κατανοή σαντες αὐ τὸ ν καὶ καταφωρά σαντες τὴ ν ἐ ν αὐ τῷ πανουργί αν τε καὶ παλιμβολί αν τά ς τε ἐ πιορκί ας καὶ τὰ ς ψευδολογί ας καὶ τὴ ν ἀ κοινωνησί αν αὐ τοῦ καὶ λυκοφιλί αν, ἐ πανῆ λθον εἰ ς τὴ ν ἁ γί αν ἐ κκλησί αν, καὶ ἅ παντα αὐ τοῦ τὰ τεχνά σματα καὶ πονηρεύ ματα, ἃ ἐ κ πολλοῦ ἔ χων ἐ ν ἑ αυτῷ ὑ πεστέ λλετο, παρό ντων ἱ κανῶ ν τοῦ το μὲ ν ἐ πισκό πων τοῦ το δὲ πρεσβυτέ ρων καὶ λαϊ κῶ ν ἀ νδρῶ ν παμπό λλων, ἐ ξή γγειλαν, ἀ ποδυρό μενοι καὶ μεταγινώ σκοντες ἐ φ̓ οἷ ς πεισθέ ντες τῷ δολερῷ καὶ κακοή θει θηρί ῳ πρὸ ς ὀ λί γον χρό νον τῆ ς ἐ κκλησί ας ἀ πελεί φθησαν.”

6.0.43.7

Εἶ τα μετὰ βραχέ α φησί ν:“ ἀ μή χανον ὅ σην, ἀ γαπητὲ ἀ δελφέ, τροπὴ ν καὶ μεταβολὴ ν ἐ ν βραχεῖ καιρῷ ἐ θεασά μεθα ἐ π̓ αὐ τοῦ γεγενημέ νην. ὁ γά ρ τοι λαμπρό τατος καὶ δἰ ὅ ρκων φοβερῶ ν τινων πιστού μενος τὸ μηδ̓ ὅ λως ἐ πισκοπῆ ς ὀ ρέ γεσθαι, αἰ φνί διον ἐ πί σκοπος ὥ σπερ ἐ κ μαγγά νου τινὸ ς εἰ ς τὸ μέ σον ῥ ιφεὶ ς ἀ ναφαί νεται.

6.0.43.8

οὗ τος γά ρ τοι ὁ δογματιστή ς, ὁ τῆ ς ἐ κκλησιαστικῆ ς ἐ πιστή μης ὑ περασπιστή ς, ὁ πηνί κα παρασπᾶ σθαί τε καὶ ὑ φαρπά ζειν τὴ ν μὴ δοθεῖ σαν αὐ τῷ ἄ νωθεν ἐ πισκοπὴ ν ἐ πεχεί ρει, δύ ο ἑ αυτῷ κοινωνού ς, ἀ πεγνωκό τας τῆ ς ἑ αυτῶ ν σωτηρί ας, ἐ πελέ ξατο, ὡ ς ἂ ν εἰ ς βραχύ τι μέ ρος καὶ ἐ λά χιστον τῆ ς̓ Ιταλί ας ἀ ποστεί λῃ κἀ κεῖ θεν ἐ πισκό πους τρεῖ ς, ἀ νθρώ πους ἀ γροί κους καὶ ἁ πλουστά τους, πλαστῇ τινι ἐ πιχειρή σει ἐ ξαπατή σῃ, διαβεβαιού μενος καὶ διισχυριζό μενος δεῖ ν αὐ τοὺ ς ἐ ν τά χει παραγενέ σθαι εἰ ς̔ Ρώ μην, ὡ ς δῆ θεν πᾶ σα ἥ τις δή ποτε οὖ ν διχοστασί α γεγονυῖ α σὺ ν καὶ ἑ τέ ροις ἐ πισκό ποις καὶ αὐ τῶ ν μεσιτευό ντων διαλυθῇ:

6.0.43.9

οὓ ς παραγενομέ νους, ἅ τε δή, ὡ ς ἔ φθημεν λέ γοντες, ἀ νθρώ πους ἁ πλουστέ ρους περὶ τὰ ς τῶ ν πονηρῶ ν μηχανά ς τε καὶ ῥ ᾳ διουργί ας, συγκλεισθέ ντας ὑ πό τινων ὁ μοί ων αὐ τῷ τεταραγμέ νων ἀ νθρώ πων, ὥ ρᾳ δεκά τῃ, μεθύ οντας καὶ κραιπαλῶ ντας, μετὰ βί ας ἠ νά γκασεν εἰ κονικῇ τινι καὶ ματαί ᾳ χειρεπιθεσί ᾳ ἐ πισκοπὴ ν αὐ τῷ δοῦ ναι, ἣ ν ἐ νέ δρᾳ καὶ πανουργί ᾳ, μὴ ἐ πιβά λλουσαν αὐ τῷ, ἐ κδικεῖ:

6.0.43.10

ἐ ξ ὧ ν εἷ ς μετ̓ οὐ πολὺ ἐ πανῆ λθεν εἰ ς τὴ ν ἐ κκλησί αν, ἀ ποδυρό μενος καὶ ἐ ξομολογού μενος τὸ ἑ αυτοῦ ἁ μά ρτημα, ᾧ καὶ ἐ κοινωνή σαμεν λαϊ κῷ, ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ δεηθέ ντος παντὸ ς τοῦ παρό ντος λαοῦ: καὶ τῶ ν λοιπῶ ν δὲ ἐ πισκό πων διαδό χους εἰ ς τοὺ ς τό πους, ἐ ν οἷ ς ἦ σαν, χειροτονή σαντες ἀ πεστά λκαμεν.̔ Ο

6.0.43.11

ἐ κδικητὴ ς οὖ ν τοῦ εὐ αγγελί ου οὐ κ ἠ πί στατο ἕ να ἐ πί σκοπον δεῖ ν εἶ ναι ἐ ν καθολικῇ ἐ κκλησί ᾳ, ἐ ν ᾗ οὐ κ ἠ γνό ει, πῶ ς γά ρ; πρεσβυτέ ρους εἶ ναι τεσσαρά κοντα ἕ ξ, διακό νους ἑ πτά, ὑ ποδιακό νους ἑ πτά, ἀ κολού θους δύ ο καὶ τεσσαρά κοντα, ἐ ξορκιστὰ ς δὲ καὶ ἀ ναγνώ στας ἅ μα πυλωροῖ ς δύ ο καὶ πεντή κοντα, χή ρας σὺ ν θλιβομέ νοις ὑ πὲ ρ τὰ ς χιλί ας πεντακοσί ας, οὓ ς πά ντας ἡ τοῦ δεσπό του χά ρις καὶ φιλανθρωπί α διατρέ φει:

6.0.43.12

ὃ ν οὐ δὲ τοσοῦ το πλῆ θος καὶ οὕ τως ἀ ναγκαῖ ον ἐ ν τῇ ἐ κκλησί ᾳ, διὰ τῆ ς τοῦ θεοῦ προνοί ας πλού σιό ς τε καὶ πληθύ ων ἀ ριθμὸ ς μετὰ μεγί στου καὶ ἀ ναριθμή του λαοῦ, ἀ πὸ τῆ ς τοιαύ της ἀ πογνώ σεώ ς τε καὶ ἀ παγορεύ σεως ἐ νέ τρεψέ ν τε καὶ ἀ νεκαλέ σατο εἰ ς τὴ ν ἐ κκλησί αν.”

6.0.43.13

Καὶ αὐ θις μεθ̓ ἕ τερα τού τοις προστί θησιν ταῦ τα:“ φέ ρε δή, ἑ ξῆ ς εἴ πωμεν τί σιν ἔ ργοις ἢ τί σιν πολιτεί αις τεθαρρηκὼ ς ἀ ντεποιή θη τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς. ἆ ρά γε διὰ τὸ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἐ ν τῇ ἐ κκλησί ᾳ ἀ νεστρά φθαι καὶ πολλοὺ ς ἀ γῶ νας ὑ πὲ ρ αὐ τῆ ς ἠ γωνί σθαι καὶ ἐ ν κινδύ νοις πολλοῖ ς τε καὶ μεγά λοις ἕ νεκα τῆ ς θεοσεβεί ας γεγονέ ναι; ἀ λλ̓ οὐ κ ἔ στιν:

6.0.43.14

ᾧ γε ἀ φορμὴ τοῦ πιστεῦ σαι γέ γονεν ὁ σατανᾶ ς, φοιτή σας εἰ ς αὐ τὸ ν καὶ οἰ κή σας ἐ ν αὐ τῷ χρό νον ἱ κανό ν: ὃ ς βοηθού μενος ὑ πὸ τῶ ν ἐ πορκιστῶ ν νό σῳ περιπεσὼ ν χαλεπῇ καὶ ἀ ποθανεῖ σθαι ὅ σον οὐ δέ πω νομιζό μενος, ἐ ν αὐ τῇ τῇ κλί νῃ, οὗ ἔ κειτο, περιχυθεὶ ς ἔ λαβεν, εἴ γε χρὴ λέ γειν τὸ ν τοιοῦ τον εἰ ληφέ ναι.

6.0.43.15

οὐ μὴ ν οὐ δὲ τῶ ν λοιπῶ ν ἔ τυχεν, διαφυγὼ ν τὴ ν νό σον, ὧ ν χρὴ μεταλαμβά νειν κατὰ τὸ ν τῆ ς ἐ κκλησί ας κανό να, τοῦ τε σφραγισθῆ ναι ὑ πὸ τοῦ ἐ πισκό που: τού των δὲ μὴ τυχώ ν, πῶ ς ἂ ν τοῦ ἁ γί ου πνεύ ματος ἔ τυχεν;”

6.0.43.16

Καὶ πά λιν μετὰ βραχέ α φησί ν:“ ὁ διὰ δειλί αν καὶ φιλοζωΐ αν ἐ ν τῷ καιρῷ τῆ ς διώ ξεως πρεσβύ τερον εἶ ναι ἑ αυτὸ ν ἀ ρνησά μενος. ἀ ξιού μενος γὰ ρ καὶ παρακαλού μενος ὑ πὸ τῶ ν διακό νων, ἵ ν̓ ἐ ξελθὼ ν τοῦ οἰ κί σκου, ἐ ν ᾧ καθεῖ ρξεν ἑ αυτό ν, βοηθή σῃ τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς ὅ σα θέ μις καὶ ὅ σα δυνατὸ ν πρεσβυτέ ρῳ κινδυνεύ ουσιν ἀ δελφοῖ ς καὶ ἐ πικουρί ας δεομέ νοις βοηθεῖ ν, τοσοῦ τον ἀ πέ σχεν τοῦ πειθαρχῆ σαι παρακαλοῦ σι τοῖ ς διακό νοις, ὡ ς καὶ χαλεπαί νοντα ἀ πιέ ναι καὶ ἀ παλλά ττεσθαι: μὴ γὰ ρ ἔ τι βού λεσθαι πρεσβύ τερος εἶ ναι ἔ φη, ἑ τέ ρας γὰ ρ εἶ ναι φιλοσοφί ας ἐ ραστή ς.”

6.0.43.17

̔ Υπερβὰ ς δ̓ ὀ λί γα, τού τοις πά λιν ἐ πιφέ ρει λέ γων:“ καταλιπὼ ν γὰ ρ ὁ λαμπρὸ ς οὗ τος τὴ ν ἐ κκλησί αν τοῦ θεοῦ, ἐ ν ᾗ πιστεύ σας κατηξιώ θη τοῦ πρεσβυτερί ου κατὰ χά ριν τοῦ ἐ πισκό που τοῦ ἐ πιθέ ντος αὐ τῷ χεῖ ρα εἰ ς πρεσβυτερί ου κλῆ ρον, ὃ ς διακωλυό μενος ὑ πὸ παντὸ ς τοῦ κλή ρου, ἀ λλὰ καὶ λαϊ κῶ ν πολλῶ ν, ἐ πεὶ μὴ ἐ ξὸ ν ἦ ν τὸ ν ἐ ν κλί νῃ διὰ νό σον περιχυθέ ντα, ὥ σπερ καὶ οὗ τος, εἰ ς κλῆ ρό ν τινα γενέ σθαι, ἠ ξί ωσεν συγχωρηθῆ ναι αὐ τῷ τοῦ τον μό νον χειροτονῆ σαι.”

6.0.43.18

Εἶ τ̓ ἄ λλο τι τού τοις χεί ριστον προστί θησιν τῶ ν τοῦ ἀ νδρὸ ς ἀ τοπημά των, λέ γων: οὕ τως“ ποιή σας γὰ ρ τὰ ς προσφορὰ ς καὶ διανέ μων ἑ κά στῳ τὸ μέ ρος καὶ ἐ πιδιδοὺ ς τοῦ το, ὀ μνύ ειν ἀ ντὶ τοῦ εὐ λογεῖ ν τοὺ ς ταλαιπώ ρους ἀ νθρώ πους ἀ ναγκά ζει, κατέ χων ἀ μφοτέ ραις ταῖ ς χερσὶ τὰ ς τοῦ λαβό ντος καὶ μὴ ἀ φιεί ς, ἔ στ̓ ἂ ν ὀ μνύ οντες εἴ πωσιν ταῦ τἁ τοῖ ς γὰ ρ ἐ κεί νου χρή σομαι λό γοισ̓:̔ ὄ μοσό ν μοι κατὰ τοῦ αἵ ματος καὶ τοῦ σώ ματος τοῦ κυρί ου ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ μηδέ ποτέ με καταλιπεῖ ν καὶ ἐ πιστρέ ψαι πρὸ ς Κορνή λιον.̓

6.0.43.19

καὶ ὁ ἄ θλιος ἄ νθρωπος οὐ πρό τερον γεύ εται, εἰ μὴ πρό τερον αὑ τῷ καταρά σαιτο, καὶ ἀ ντὶ τοῦ εἰ πεῖ ν λαμβά νοντα τὸ ν ἄ ρτον ἐ κεῖ νον τὸ ἀ μή ν,̔ οὐ κ ἐ πανή ξω πρὸ ς Κορνή λιον̓ λέ γει.”

6.0.43.20

Καὶ μεθ̓ ἕ τερα πά λιν ταῦ τά φησιν:“ ἤ δη δὲ ἴ σθι γεγυμνῶ σθαι καὶ ἔ ρημον γεγονέ ναι, καταλιμπανό ντων αὐ τὸ ν καθ̓ ἡ μέ ραν ἑ κά στην τῶ ν ἀ δελφῶ ν καὶ εἰ ς τὴ ν ἐ κκλησί αν ἐ πανερχομέ νων: ὃ ν καὶ Μωσῆ ς, ὁ μακά ριος μά ρτυς, ὁ παῤ ἡ μῖ ν ἔ ναγχος μαρτυρή σας καλή ν τινα καὶ θαυμαστὴ ν μαρτυρί αν, ἔ τι ὢ ν ἐ ν κό σμῳ, κατιδὼ ν αὐ τοῦ τὴ ν θρασύ τητα καὶ τὴ ν ἀ πό νοιαν, ἀ κοινώ νητον ἐ ποί ησεν σὺ ν τοῖ ς πέ ντε πρεσβυτέ ροις τοῖ ς ἅ μα αὐ τῷ ἀ ποσχί σασιν ἑ αυτοὺ ς τῆ ς ἐ κκλησί ας.”

6.0.43.21

Καὶ ἐ πὶ τέ λει δὲ τῆ ς ἐ πιστολῆ ς τῶ ν ἐ πὶ τῆ ς̔ Ρώ μης παραγενομέ νων ἐ πισκό πων τῆ ς τε τοῦ Νοουά του κατεγνωκό των ἀ βελτηρί ας κατά λογον πεποί ηται, ὁ μοῦ τά τε ὀ νό ματα καὶ ἧ ς ὁ καθεῖ ς αὐ τῶ ν προηγεῖ το παροικί ας, ἐ πισημαινό μενος,

6.0.43.22

τῶ ν τε μὴ παραγενομέ νων μὲ ν ἐ πὶ τῆ ς̔ Ρώ μης, συνευδοκησά ντων δὲ διὰ γραμμά των τῇ τῶ ν προειρημέ νων ψή φῳ τὰ ς προσηγορί ας ὁ μοῦ καὶ τὰ ς πό λεις, ὅ θεν ἕ καστος ὁ ρμώ μενος ἐ πέ στελλεν, μνημονεύ ει. ταῦ τα μὲ ν ὁ Κορνή λιος Φαβί ᾠ Αντιοχεί ας ἐ πισκό πῳ δηλῶ ν ἔ γραφεν.

6.0.44.1

Τῷ δ̓ αὐ τῷ τού τῳ Φαβί ῳ, ὑ ποκατακλινομέ νῳ πως τῷ σχί σματι, καὶ Διονύ σιος ὁ κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν ἐ πιστεί λας πολλά τε καὶ ἄ λλα περὶ μετανοί ας ἐ ν τοῖ ς πρὸ ς αὐ τὸ ν γρά μμασιν διελθὼ ν τῶ ν τε κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν ἔ ναγχος τό τε μαρτυρησά ντων τοὺ ς ἀ γῶ νας διιώ ν, μετὰ τῆ ς ἄ λλης ἱ στορί ας πρᾶ γμά τι μεστὸ ν θαύ ματος διηγεῖ ται, ὃ καὶ αὐ τὸ ἀ ναγκαῖ ον τῇ δε παραδοῦ ναι τῇ γραφῇ, οὕ τως ἔ χον:“ ἓ ν

6.0.44.2

δέ σοι τοῦ το παρά δειγμα παῤ ἡ μῖ ν συμβεβηκὸ ς ἐ κθή σομαι. Σεραπί ων τις ἦ ν παῤ ἡ μῖ ν, πιστὸ ς γέ ρων, ἀ μέ μπτως μὲ ν τὸ ν πολὺ ν διαβιώ σας χρό νον, ἐ ν δὲ τῷ πειρασμῷ πεσώ ν. οὗ τος πολλά κις ἐ δεῖ το, καὶ οὐ δεὶ ς προσεῖ χεν αὐ τῷ: καὶ γὰ ρ ἐ τεθύ κει. ἐ ν νό σῳ δὲ γενό μενος, τριῶ ν ἑ ξῆ ς ἡ μερῶ ν ἄ φωνος καὶ ἀ ναί σθητος διετέ λεσεν,

6.0.44.3

βραχὺ δὲ ἀ νασφή λας τῇ τετά ρτῃ προσεκαλέ σατο τὸ ν θυγατριδοῦ ν, καὶ̔ μέ χρι με τί νοσ̓ φησί ν̔ ὦ τέ κνον, κατέ χετε; δέ ομαι, σπεύ σατε, καὶ με θᾶ ττον ἀ πολύ σατε, τῶ ν πρεσβυτέ ρων μοί τινα κά λεσον.̓ καὶ ταῦ τα εἰ πώ ν, πά λιν ἦ ν ἄ φωνος.

6.0.44.4

ἔ δραμεν ὁ παῖ ς ἐ πὶ τὸ ν πρεσβύ τερον: νὺ ξ δὲ ἦ ν, κἀ κεῖ νος ἠ σθέ νει. ἀ φικέ σθαι μὲ ν οὐ κ ἐ δυνή θη, ἐ ντολῆ ς δὲ ὑ π̓ ἐ μοῦ δεδομέ νης τοὺ ς ἀ παλλαττομέ νους τοῦ βί ου, εἰ δέ οιντο, καὶ μά λιστα εἰ καὶ πρό τερον ἱ κετεύ σαντες τύ χοιεν, ἀ φί εσθαι, ἵ ν̓ εὐ έ λπιδες ἀ παλλά ττωνται, βραχὺ τῆ ς εὐ χαριστί ας ἔ δωκεν τῷ παιδαρί ῳ, ἀ ποβρέ ξαι κελεύ σας καὶ τῷ πρεσβύ τῃ κατὰ τοῦ στό ματος ἐ πιστά ξαι.

6.0.44.5

ἐ πανῆ κεν ὁ παῖ ς φέ ρων, ἐ γγύ ς τε γενομέ νου, πρὶ ν εἰ σελθεῖ ν, ἀ νενέ γκας πά λιν ὁ Σεραπί ων̔ ἧ κεσ̓ ἔ φἡ τέ κνον; καὶ ὁ μὲ ν πρεσβύ τερος ἐ λθεῖ ν οὐ κ ἠ δυνή θη, σὺ δὲ ποί ησον ταχέ ως τὸ προσταχθὲ ν καὶ ἀ πά λλαττέ με.̓ ἀ πέ βρεξεν ὁ παῖ ς καὶ ἅ μα τε ἐ νέ χεεν τῷ στό ματι καὶ μικρὸ ν ἐ κεῖ νος καταβροχθί σας εὐ θέ ως ἀ πέ δωκεν τὸ πνεῦ μα.

6.0.44.6

ἆ ῤ οὐ κ ἐ ναργῶ ς διετηρή θη καὶ παρέ μεινεν, ἕ ως λυθῇ καὶ τῆ ς ἁ μαρτί ας ἐ ξαλειφθεί σης ἐ πὶ πολλοῖ ς οἷ ς ἔ πραξεν καλοῖ ς ὁ μολογηθῆ ναι δυνηθῇ;”

6.0.45.1

Ταῦ τα ὁ Διονύ σιος. ἴ δωμεν δ̓ ὁ αὐ τὸ ς ὁ ποῖ α καὶ τῷ Νοουά τῳ διεχά ραξεν, ταρά ττοντι τηνικά δε τὴ ν̔ Ρωμαί ων ἀ δελφό τητα: ἐ πειδὴ οὖ ν τῆ ς ἀ ποστασί ας καὶ τοῦ σχί σματος πρό φασιν ἐ ποιεῖ το τῶ ν ἀ δελφῶ ν τινας, ὡ ς δὴ πρὸ ς αὐ τῶ ν ἐ πὶ τοῦ τ̓ ἐ λθεῖ ν ἐ κβεβιασμέ νος, ὅ ρα τί να τρό πον αὐ τῷ γρά φει:“ Διονύ σιος Νοουατιανῷ ἀ δελφῷ χαί ρειν. εἰ ἄ κων, ὡ ς φῄ ς, ἤ χθης, δεί ξεις ἀ ναχωρή σας ἑ κώ ν. ἔ δει μὲ ν γὰ ρ καὶ πᾶ ν ὅ τι οὖ ν παθεῖ ν ὑ πὲ ρ τοῦ μὴ διακό ψαι τὴ ν ἐ κκλησί αν τοῦ θεοῦ, καὶ ἦ ν οὐ κ ἀ δοξοτέ ρα τῆ ς ἕ νεκεν τοῦ μὴ εἰ δωλολατρῆ σαι γινομέ νης ἡ ἕ νεκεν τοῦ μὴ σχί σαι μαρτυρί α, κατ̓ ἐ μὲ δὲ καὶ μεί ζων. ἐ κεῖ μὲ ν γὰ ρ ὑ πὲ ρ μιᾶ ς τις τῆ ς ἑ αυτοῦ ψυχῆ ς, ἐ νταῦ θα δὲ ὑ πὲ ρ ὅ λης τῆ ς ἐ κκλησί ας μαρτυρεῖ. καὶ νῦ ν δὲ εἰ πεί σαις ἢ βιά σαιο τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς εἰ ς ὁ μό νοιαν ἐ λθεῖ ν, μεῖ ζον ἔ σται σοι τοῦ σφά λματος τὸ κατό ρθωμα, καὶ τὸ μὲ ν οὐ λογισθή σεται, τὸ δὲ ἐ παινεθή σεται. εἰ δὲ ἀ πειθού ντων ἀ δυνατοί ης, σῴ ζων σῷ ζε τὴ ν σεαυτοῦ ψυχή ν. ἐ ρρῶ σθαί σε, ἐ χό μενον τῆ ς εἰ ρή νης ἐ ν κυρί ῳ, εὔ χομαι.”

6.0.46.1

Ταῦ τα καὶ πρὸ ς τὸ ν Νοουά τον: γρά φει δὲ καὶ τοῖ ς κατ̓ Αἴ γυπτον ἐ πιστολὴ ν περὶ μετανοί ας ἐ ν ᾗ τὰ δό ξαντα αὐ τῷ περὶ τῶ ν ὑ ποπεπτωκό των παρατέ θειται, τά ξεις παραπτωμά των διαγρά ψας.

6.0.46.2

καὶ πρὸ ς Κό λωνἁ τῆ ς̔ Ερμουπολιτῶ ν δὲ παροικί ας ἐ πί σκοπος ἦ ν οὗ τοσ̓ ἰ δί α τις περὶ μετανοί ας αὐ τοῦ φέ ρεται γραφὴ καὶ ἄ λλη ἐ πιστρεπτικὴ πρὸ ς τὸ κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν αὐ τοῦ ποί μνιον. ἐ ν τού τοις ἐ στὶ ν καὶ ἡ περὶ μαρτυρί ου πρὸ ς τὸ ν̓ Ωριγέ νην γραφεῖ σα: καὶ τοῖ ς κατὰ Λαοδί κειαν ἀ δελφοῖ ς, ὧ ν προΐ στατο Θηλυμί δρης ἐ πί σκοπος, καὶ τοῖ ς κατὰ̓ Αρμενί αν ὡ σαύ τως περὶ μετανοί ας ἐ πιστέ λλει, ὧ ν ἐ πεσκό πευεν Μερουζά νης.

6.0.46.3

πρὸ ς ἅ πασι τού τοις καὶ Κορνηλί ῳ τῷ κατὰ̔ Ρώ μην γρά φει, δεξά μενος αὐ τοῦ τὴ ν κατὰ τοῦ Νοουά του ἐ πιστολή ν, ᾧ καὶ σημαί νει δηλῶ ν ἑ αυτὸ ν παρακεκλῆ σθαι ὑ πό τἑ Ελέ νου τοῦ ἐ ν Ταρσῷ τῆ ς Κιλικί ας ἐ πισκό που καὶ τῶ ν λοιπῶ ν τῶ ν σὺ ν αὐ τῷ Φιρμιλιανοῦ τε τοῦ ἐ ν Καππαδοκί ᾳ καὶ τοῦ κατὰ Παλαιστί νην Θεοκτί στου, ὡ ς ἂ ν ἐ πὶ τὴ ν σύ νοδον ἀ παντή σοι τὴ ν κατὰ̓ Αντιό χειαν, ἔ νθα τοῦ Νοουά του κρατύ νειν τινὲ ς ἐ νεχεί ρουν τὸ σχί σμα.

6.0.46.4

πρὸ ς τού τοις ἐ πιστέ λλει μηνυθῆ ναι αὐ τῷ Φά βιον μὲ ν κεκοιμῆ σθαι, Δημητριανὸ ν δὲ διά δοχον ἐ κεί νου τῆ ς κατ̓̓ Αντιό χειαν ἐ πισκοπῆ ς καθεστά ναι: γρά φει δὲ καὶ περὶ τοῦ ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις αὐ τοῖ ς ῥ ή μασιν φά σκων:“ ὁ μὲ ν γὰ ρ θαυμά σιος̓ Αλέ ξανδρος ἐ ν φρουρᾷ γενό μενος, μακαρί ως ἀ νεπαύ σατο.”

6.0.46.5

̔ Εξῆ ς ταύ τῃ καὶ ἑ τέ ρα τις ἐ πιστολὴ τοῖ ς ἐ ν̔ Ρώ μῃ τοῦ Διονυσί ου φέ ρεται διακονικὴ διὰ̔ Ιππολύ του: τοῖ ς αὐ τοῖ ς δὲ ἄ λλην περὶ εἰ ρή νης διατυποῦ ται, καὶ ὡ σαύ τως περὶ μετανοί ας, καὶ αὖ πά λιν ἄ λλην τοῖ ς ἐ κεῖ σε ὁ μολογηταῖ ς, ἔ τι τῇ τοῦ Νοουά του συμφερομέ νοις γνώ μῃ: τοῖ ς δὲ αὐ τοῖ ς τού τοις ἑ τέ ρας δύ ο, μεταθεμέ νοις ἐ πὶ τὴ ν ἐ κκλησί αν, ἐ πιστέ λλει. καὶ ἄ λλοις δὲ πλεί οσιν ὁ μοί ως διὰ γραμμά των ὁ μιλή σας, ποικί λας τοῖ ς ἔ τι νῦ ν σπουδὴ ν περὶ τοὺ ς λό γους αὐ τοῦ ποιουμέ νοις καταλέ λοιπεν ὠ φελεί ας.

Reader

Word analysis

Intertext edge

Note