Ecclesiastical History

Eusebius of Caesarea

Eusebius of Caesarea (eusebius) · Ecclesiast 7 · textus-receptus · More by Eusebius of Caesarea (eusebius)

Choose a text id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/eusebius-of-caesarea" aria-label="More works by Eusebius of Caesarea (eusebius)"> â€”

â‹¯

Primary version Secondary version

Original / primary: Textus receptus

7.0.0.0

τά δε καὶ ἡ ἑ βδό μη περιέ χει βί βλος τῆ ς̓ Εκκλησιαστικῆ ς ἱ στορί ας Α Περὶ τῆ ς Δεκί ου καὶ Γά λλου κακοτροπί ας. Β Οἱ κατὰ τού σδἑ Ρωμαί ων ἐ πί σκοποι. Γ̔́ Οπως Κυπριανὸ ς ἅ μα τοῖ ς κατ̓ αὐ τὸ ν ἐ πισκό ποις τοὺ ς ἐ ξ αἱ ρετικῆ ς πλά νης ἐ πιστρέ φοντας λουτρῷ δεῖ ν καθαί ρειν πρῶ τος ἐ δογμά τισεν. Δ̔ Οπό σας περὶ τού του Διονύ σιος συνέ ταξεν ἐ πιστολά ς. Ε Περὶ τῆ ς μετὰ τὸ ν διωγμὸ ν εἰ ρή νης.* ς Περὶ τῆ ς κατὰ Σαβέ λλιον αἱ ρέ σεως. Ζ Περὶ τῆ ς τῶ ν αἱ ρετικῶ ν παμμιά ρου πλά νης καὶ τῆ ς θεοπό μπου ὁ ρά σεως Διονυσί ου οὗ τε παρεί ληφεν ἐ κκλησιαστικοῦ κανό νος. Η Περὶ τῆ ς κατὰ Νοουά τον ἑ τεροδοξί ας. Θ Περὶ τοῦ τῶ ν αἱ ρετικῶ ν ἀ θέ ου βαπτί σματος. Ι Περὶ Οὐ αλεριανοῦ καὶ τοῦ κατ̓ αὐ τὸ ν διωγμοῦ. ΙΑ Περὶ τῶ ν τό τε Διονυσί ῳ καὶ τοῖ ς κατ̓ Αἴ γυπτον συμβά ντων. ΙΒ Περὶ τῶ ν ἐ ν Καισαρεί ᾳ τῆ ς Παλαιστί νης μαρτυρησά ντων. ΙΓ Περὶ τῆ ς κατὰ Γαλλιῆ νον εἰ ρή νης. ΙΔ Οἱ κατ̓ ἐ κεῖ νο συνηκμακό τες ἐ πί σκοποι. ΙἝ Οπως κατὰ Καισά ρειαν Μαρῖ νος ἐ μαρτύ ρησεν. Ις̔ Η κατὰ̓ Αστύ ριον ἱ στορί α. ΙΖ Περὶ τῶ ν κατὰ Πανεά δα σημεί ων τῆ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν μεγαλουργί ας. ΙΗ Περὶ τοῦ θρό νοὐ Ιακώ βου. ΙΘ Περὶ τῶ ν ἑ ορταστικῶ ν Διονυσί ου ἐ πιστολῶ ν, ἔ νθα καὶ περὶ τοῦ πά σχα κανονί ζει. Κ Περὶ τῶ ν ἐ ν̓ Αλεξανδρεί ᾳ συμβά ντων. ΚΑ Περὶ τῆ ς ἐ πισκηψά σης νό σου. ΚΒ Περὶ τῆ ς Γαλλιή νου βασιλεί ας. ΚΓ Περὶ Νέ πωτος καὶ τοῦ κατ̓ αὐ τὸ ν σχί σματος. ΚΔ Περὶ τῆ ς̓ Ιωά ννου ἀ ποκαλύ ψεως. ΚΕ Περὶ τῶ ν ἐ πιστολῶ ν Διονυσί ου. Κς Περὶ Παύ λου τοῦ Σαμοσατέ ως καὶ τῆ ς ἐ ν̓ Αντιοχεί ᾳ συστά σης ὑ π̓ αὐ τοῦ αἱ ρέ σεως. ΚΖ Περὶ τῶ ν τό τε γνωριζομέ νων διαφανῶ ν ἐ πισκό πων. ΚἭ Οπως ὁ Παῦ λος ἀ πελεγχθεὶ ς ἐ ξεκηρύ χθη. ΚΘ Περὶ τῆ ς τῶ ν Μανιχαί ων ἑ τεροδό ξου διαστροφῆ ς ἄ ρτι τό τε ἀ ρξαμέ νης. Λ Περὶ τῶ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς αὐ τοὺ ς διαπρεψά ντων ἐ κκλησιαστικῶ ν ἀ νδρῶ ν τί νες τε αὐ τῶ ν μέ χρι τῆ ς τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν πολιορκί ας διέ μειναν.

7.0.praef.1

Τὸ ν ἕ βδομον τῆ ς ἐ κκλησιαστικῆ ς ἱ στορί ας αὖ θις ὁ μέ γας ἡ μῖ ν̓ Αλεξανδρέ ων ἐ πί σκοπος Διονύ σιος ἰ δί αις φωναῖ ς συνεκπονή σει, τῶ ν καθ̓ ἑ αυτὸ ν πεπραγμέ νων ἕ καστα ἐ ν μέ ρει δἰ ὧ ν καταλέ λοιπεν ἐ πιστολῶ ν ὑ φηγού μενος: ἐ μοὶ δ̓ ὁ λό γος ἐ ντεῦ θεν ποιή σεται τὴ ν ἀ ρχή ν.

7.0.1.1

Δέ κιον οὐ δ̓ ὅ λον ἐ πικρατή σαντα δυεῖ ν ἐ τοῖ ν χρό νον αὐ τί κα τε ἅ μα τοῖ ς παισὶ ν κατασφαγέ ντα Γά λλος διαδέ χεται:̓ Ωριγέ νης ἐ ν τού τῳ ἑ νὸ ς δέ οντα τῆ ς ζωῆ ς ἑ βδομή κοντα ἀ ποπλή σας ἔ τη, τελευτᾷ. γρά φων γέ τοι ὁ Διονύ σιος̔ Ερμά μμωνι, περὶ τοῦ Γά λλου ταῦ τα φά σκει:“ ἀ λλ̓ οὐ δὲ Γά λλος ἔ γνω τὸ Δεκί ου κακὸ ν οὐ δὲ προεσκό πησεν τί ποτ̓ ἐ κεῖ νον ἔ σφηλεν, ἀ λλὰ πρὸ ς τὸ ν αὐ τὸ ν πρὸ τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν αὐ τοῦ γενό μενον ἔ πταισε λί θον: ὃ ς εὖ φερομέ νης αὐ τῷ τῆ ς βασιλεί ας καὶ κατὰ νοῦ ν χωρού ντων τῶ ν πραγμά των, τοὺ ς ἱ εροὺ ς ἄ νδρας, τοὺ ς περὶ τῆ ς εἰ ρή νης αὐ τοῦ καὶ τῆ ς ὑ γιεί ας πρεσβεύ οντας πρὸ ς τὸ ν θεό ν, ἤ λασεν. οὐ κοῦ ν σὺ ν ἐ κεί νοις ἐ δί ωξεν καὶ τὰ ς ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ προσευχά ς.”

7.0.2.1

Ταῦ τα μὲ ν οὖ ν περὶ τοῦ δε: κατὰ δὲ τὴ ν̔ Ρωμαί ων πό λιν Κορνηλί ου ἔ τεσιν ἀ μφὶ τὰ τρί α τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν διανύ σαντος, Λού κιος κατέ στη διά δοχος, μησὶ ν δ̓ οὐ δ̓ ὅ λοις οὗ τος ὀ κτὼ τῇ λειτουργί ᾳ διακονησά μενος, Στεφά νῳ τελευτῶ ν μεταδί δωσι τὸ ν κλῆ ρον. τού τῳ τὴ ν πρώ την ὁ Διονύ σιος τῶ ν περὶ βαπτί σματος ἐ πιστολῶ ν διατυποῦ ται, ζητή ματος οὐ σμικροῦ τηνικά δε ἀ νακινηθέ ντος, εἰ δέ οι τοὺ ς ἐ ξ οἵ ας δ̓ οὖ ν αἱ ρέ σεως ἐ πιστρέ φοντας διὰ λουτροῦ καθαί ρειν. παλαιοῦ γέ τοι κεκρατηκό τος ἔ θους ἐ πὶ τῶ ν τοιού των μό νῃ χρῆ σθαι τῇ διὰ χειρῶ ν ἐ πιθέ σεως εὐ χῇ.

7.0.3.1

πρῶ τος τῶ ν τό τε Κυπριανό ς, τῆ ς κατὰ Καρχηδό να παροικί ας ποιμή ν, οὐ δ̓ ἄ λλως ἢ διὰ λουτροῦ πρό τερον τῆ ς πλά νης ἀ ποκαθηραμέ νους προσί εσθαι δεῖ ν ἡ γεῖ το. ἀ λλ̓ ὅ γε Στέ φανος μὴ δεῖ ν τι νεώ τερον παρὰ τὴ ν κρατή σασαν ἀ ρχῆ θεν παρά δοσιν ἐ πικαινοτομεῖ ν οἰ ό μενος, ἐ πὶ τού τῳ διηγανά κτει:

7.0.4.1

πλεῖ στα δὴ οὖ ν αὐ τῷ περὶ τού του διὰ γραμμά των ὁ Διονύ σιος ὁ μιλή σας, τελευτῶ ν δηλοῖ ὡ ς ἄ ρα τοῦ διωγμοῦ λελωφηκό τος αἱ πανταχό σε ἐ κκλησί αι τὴ ν κατὰ Νοουά τον ἀ ποστραφεῖ σαι νεωτεροποιί αν, εἰ ρή νην πρὸ ς ἑ αυτὰ ς ἀ νειλή φεσαν: γρά φει δὲ ὧ δε:

7.0.5.1

“ ἴ σθι δὲ νῦ ν, ἀ δελφέ, ὅ τι ἥ νωνται πᾶ σαι αἱ πρό τερον διεσχισμέ ναι κατά τε τὴ ν ἀ νατολὴ ν ἐ κκλησί αι καὶ ἔ τι προσωτέ ρω, καὶ πά ντες εἰ σὶ ν ὁ μό φρονες οἱ πανταχοῦ προεστῶ τες, χαί ροντες καθ̓ ὑ περβολὴ ν ἐ πὶ τῇ παρὰ προσδοκί αν εἰ ρή νῃ γενομέ νῃ, Δημητριανὸ ς ἐ ν̓ Αντιοχεί ᾳ, Θεό κτιστος ἐ ν Καισαρεί ᾳ, Μαζαβά νης ἐ ν Αἰ λί ᾳ, Μαρῖ νος ἐ ν Τύ ρῳ κοιμηθέ ντος̓ Αλεξά νδρου,̔ Ηλιό δωρος ἐ ν Λαοδικεί ᾳ ἀ ναπαυσαμέ νου Θηλυμί δρου,̔́ Ελενος ἐ ν Ταρσῷ καὶ πᾶ σαι αἱ τῆ ς Κιλικί ας ἐ κκλησί αι, Φιρμιλιανὸ ς καὶ πᾶ σα Καππαδοκί α: τοὺ ς γὰ ρ περιφανεστέ ρους μό νους τῶ ν ἐ πισκό πων ὠ νό μασα, ἵ να μή τε μῆ κος τῇ ἐ πιστολῇ μή τε βά ρος προσά ψω τῷ λό γῳ.

7.0.5.2

αἱ μέ ντοι Συρί αι ὅ λαι καὶ ἡ̓ Αραβί α, οἷ ς ἐ παρκεῖ τε ἑ κά στοτε καὶ οἷ ς νῦ ν ἐ πεστεί λατε, ἥ τε Μεσοποταμί α Πό ντος τε καὶ Βιθυνί α καί, συνελό ντι εἰ πεῖ ν, ἀ γαλλιῶ νται πά ντες πανταχοῦ τῇ ὁ μονοί ᾳ καὶ φιλαδελφί ᾳ, δοξά ζοντες τὸ ν θεό ν.”

7.0.5.3

Ταῦ τα μὲ ν ὁ Διονύ σιος: Στέ φανον δ̓ ἐ πὶ δυσὶ ν ἀ ποπλή σαντα τὴ ν λειτουργί αν ἔ τεσιν, Ξύ στος διαδέ χεται. τού τῳ δευτέ ραν ὁ Διονύ σιος περὶ βαπτί σματος χαρά ξας ἐ πιστολή ν, ὁ μοῦ τὴ ν Στεφά νου καὶ τῶ ν λοιπῶ ν ἐ πισκό πων γνώ μην τε καὶ κρί σιν δηλοῖ, περὶ τοῦ Στεφά νου λέ γων ταῦ τα:“ ἐ πεστά λκει

7.0.5.4

μὲ ν οὖ ν πρό τερον καὶ περὶ̔ Ελέ νου καὶ περὶ Φιρμιλιανοῦ καὶ πά ντων τῶ ν τε ἀ πὸ Κιλικί ας καὶ Καππαδοκί ας καὶ δῆ λον ὅ τι Γαλατί ας καὶ πά ντων τῶ ν ἑ ξῆ ς ὁ μορού ντων ἐ θνῶ ν, ὡ ς οὐ δὲ ἐ κεί νοις κοινωνή σων διὰ τὴ ν αὐ τὴ ν ταύ την αἰ τί αν, ἐ πειδὴ τοὺ ς αἱ ρετικού ς, φησί ν, ἀ ναβαπτί ζουσιν.

7.0.5.5

καὶ σκό πει τὸ μέ γεθος τοῦ πρά γματος. ὄ ντως γὰ ρ δό γματα περὶ τού του γέ γονεν ἐ ν ταῖ ς μεγί σταις τῶ ν ἐ πισκό πων συνό δοις, ὡ ς πυνθά νομαι, ὥ στε τοὺ ς προσιό ντας ἀ πὸ αἱ ρέ σεων προκατηχηθέ ντας εἶ τα ἀ πολού εσθαι καὶ ἀ νακαθαί ρεσθαι τὸ ν τῆ ς παλαιᾶ ς καὶ ἀ καθά ρτου ζύ μης ῥ ύ πον. καὶ περὶ τού των αὐ τοῦ πά ντων δεό μενος ἐ πέ στειλα.”

7.0.5.6

Καὶ μεθ̓ ἕ τερά φησιν:“ καὶ τοῖ ς ἀ γαπητοῖ ς δὲ ἡ μῶ ν καὶ συμπρεσβυτέ ροις Διονυσί ῳ καὶ Φιλή μονι, συμψή φοις πρό τερον Στεφά νῳ γενομέ νοις καὶ περὶ τῶ ν αὐ τῶ ν μοι γρά φουσιν, πρό τερον μὲ ν ὀ λί γα, καὶ νῦ ν δὲ διὰ πλειό νων ἐ πέ στειλα.”̓ Αλλὰ ταῦ τα μὲ ν περὶ τοῦ δηλουμέ νου ζητή ματος:

7.0.6.1

σημαί νων δὲ ἐ ν ταὐ τῷ καὶ περὶ τῶ ν κατὰ Σαβέ λλιον αἱ ρετικῶ ν ὡ ς κατ̓ αὐ τὸ ν ἐ πιπολαζό ντων, ταῦ τά φησιν:“ περὶ γὰ ρ τοῦ νῦ ν κινηθέ ντος ἐ ν τῇ Πτολεμαΐ δι τῆ ς Πενταπό λεως δό γματος, ὄ ντος ἀ σεβοῦ ς καὶ βλασφημί αν πολλὴ ν ἔ χοντος περὶ τοῦ παντοκρά τορος θεοῦ πατρὸ ς τοῦ κυρί ου ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ ἀ πιστί αν τε πολλὴ ν περὶ τοῦ μονογενοῦ ς παιδὸ ς αὐ τοῦ, τοῦ πρωτοτό κου πά σης κτί σεως, τοῦ ἐ νανθρωπή σαντος λό γου, ἀ ναισθησί αν δὲ τοῦ ἁ γί ου πνεύ ματος, ἐ λθό ντων ἑ κατέ ρωθεν πρὸ ς ἐ μὲ καὶ προγραμμά των καὶ τῶ ν διαλεξομέ νων ἀ δελφῶ ν, ἐ πέ στειλά τινα, ὡ ς ἐ δυνή θην, παρασχό ντος τοῦ θεοῦ, διδασκαλικώ τερον ὑ φηγού μενος, ὧ ν τὰ ἀ ντί γραφα ἔ πεμψά σοι.”

7.0.7.1

Καὶ ἐ ν τῇ τρί τῃ δὲ τῶ ν περὶ βαπτί σματος, ἣ ν Φιλή μονι τῷ κατὰ̔ Ρώ μην πρεσβυτέ ρῳ ὁ αὐ τὸ ς γρά φει Διονύ σιος, ταῦ τα παρατί θεται:“ ἐ γὼ δὲ καὶ τοῖ ς συντά γμασιν καὶ ταῖ ς παραδό σεσιν τῶ ν αἱ ρετικῶ ν ἐ νέ τυχον, χραί νων μέ ν μου πρὸ ς ὀ λί γον τὴ ν ψυχὴ ν ταῖ ς παμμιά ροις αὐ τῶ ν ἐ νθυμή σεσιν, ὄ νησιν δ̓ οὖ ν ἀ π̓ αὐ τῶ ν ταύ την λαμβά νων, τὸ ἐ ξελέ γχειν αὐ τοὺ ς παῤ ἐ μαυτῷ καὶ πολὺ πλέ ον βδελύ ττεσθαι.

7.0.7.2

καὶ δή τινος ἀ δελφοῦ τῶ ν πρεσβυτέ ρων με ἀ πεί ργοντος καὶ δεδιττομέ νου συμφύ ρεσθαι τῷ τῆ ς πονηρί ας αὐ τῶ ν βορβό ρῳ, λυμανεῖ σθαι γὰ ρ τὴ ν ψυχὴ ν τὴ ν ἐ μαυτοῦ, καὶ ἀ ληθῆ γε λέ γοντος, ὡ ς ᾐ σθό μην: ὅ ραμα θεό πεμπτον προσελθὸ ν ἐ πέ ρρωσέ ν με,

7.0.7.3

καὶ λό γος πρό ς με γενό μενος προσέ ταξεν, διαρρή δην λέ γων:̔ πᾶ σιν ἐ ντύ γχανε οἷ ς ἂ ν εἰ ς χεῖ ρας λά βοις: διευθύ νειν γὰ ρ ἕ καστα καὶ δοκιμά ζειν ἱ κανὸ ς εἶ, καί σοι γέ γονεν τοῦ το ἐ ξ ἀ ρχῆ ς καὶ τῆ ς πί στεως αἴ τιον.̓ ἀ πεδεξά μην τὸ ὅ ραμα, ὡ ς ἀ ποστολικῇ φωνῇ συντρέ χον τῇ λεγού σῃ πρὸ ς τοὺ ς δυνατωτέ ρους̔ γί νεσθε δό κιμοι τραπεζῖ ται.̓” Εἶ τά

7.0.7.4

τινα περὶ πασῶ ν εἰ πὼ ν τῶ ν αἱ ρέ σεων, ἐ πιφέ ρει λέ γων:“ τοῦ τον ἐ γὼ τὸ ν κανό να καὶ τὸ ν τύ πον παρὰ τοῦ μακαρί ου πά πα ἡ μῶ ν̔ Ηρακλᾶ παρέ λαβον. τοὺ ς γὰ ρ προσιό ντας ἀ πὸ τῶ ν αἱ ρέ σεων, καί τοι τῆ ς ἐ κκλησί ας ἀ ποστά ντας, μᾶ λλον δὲ οὐ δὲ ἀ ποστά ντας, ἀ λλὰ συνά γεσθαι μὲ ν δοκοῦ ντας, καταμηνυθέ ντας δὲ ὡ ς προσφοιτῶ ντά ς τινι τῶ ν ἑ τεροδιδασκαλού ντων, ἀ πελά σας τῆ ς ἐ κκλησί ας, δεομέ νους οὐ προσή κατο, ἕ ως δημοσί ᾳ πά ντα ὅ σα ἀ κηκό ασιν παρὰ τοῖ ς ἀ ντιδιατιθεμέ νοις ἐ ξέ φρασαν, καὶ τό τε συνή γαγεν αὐ τού ς, οὐ δεηθεὶ ς ἐ π̓ αὐ τῶ ν ἑ τέ ρου βαπτί σματος: τοῦ γὰ ρ ἁ γί ου πρό τερον παῤ αὐ τοῦ τετυχή κεσαν.”

7.0.7.5

Πά λιν δὲ ἐ πὶ πολὺ γυμνά σας τὸ πρό βλημα, ταῦ τ̓ ἐ πιλέ γει:“ μεμά θηκα καὶ τοῦ το ὅ τι μὴ νῦ ν οἱ ἐ ν̓ Αφρικῇ μό νον τοῦ το παρεισή γαγον, ἀ λλὰ καὶ πρὸ πολλοῦ κατὰ τοὺ ς πρὸ ἡ μῶ ν ἐ πισκό πους ἐ ν ταῖ ς πολυανθρωποτά ταις ἐ κκλησί αις καὶ ταῖ ς συνό δοις τῶ ν ἀ δελφῶ ν, ἐ ν̓ Ικονί ῳ καὶ Συνά δοις καὶ παρὰ πολλοῖ ς, τοῦ το ἔ δοξεν: ὧ ν τὰ ς βουλὰ ς ἀ νατρέ πων εἰ ς ἔ ριν αὐ τοὺ ς καὶ φιλονεικί αν ἐ μβαλεῖ ν οὐ χ ὑ πομέ νω.̔ οὐ γὰ ρ μετακινή σεις,̓ φησί ν,̔ ὅ ρια τοῦ πλησί ον σου, ἃ ἔ θεντο οἱ πατέ ρες σου.̓”

7.0.7.6

̔ Η τετά ρτη αὐ τοῦ τῶ ν περὶ βαπτί σματος ἐ πιστολῶ ν πρὸ ς τὸ ν κατὰ̔ Ρώ μην ἐ γρά φη Διονύ σιον, τό τε μὲ ν πρεσβεί ου ἠ ξιωμέ νον, οὐ κ εἰ ς μακρὸ ν δὲ καὶ τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν τῶ ν ἐ κεῖ σε παρειληφό τα: ἐ ξ ἧ ς γνῶ ναι πά ρεστιν ὅ πως καὶ αὐ τὸ ς οὗ τος λό γιό ς τε καὶ θαυμά σιος πρὸ ς τοῦ κατ̓̓ Αλεξανδρειαν Διονυσί ου μεμαρτύ ρηται. γρά φει δὲ αὐ τῷ μεθ̓ ἕ τερα τῶ ν κατὰ Νοουά τον μνημονεύ ων ἐ ν τού τοις:

7.0.8.1

“ Νοουατιανῷ μὲ ν γὰ ρ εὐ λό γως ἀ πεχθανό μεθα, διακό ψαντι τὴ ν ἐ κκλησί αν καί τινας τῶ ν ἀ δελφῶ ν εἰ ς ἀ σεβεί ας καὶ βλασφημί ας ἑ λκύ σαντι καὶ περὶ τοῦ θεοῦ διδασκαλί αν ἀ νοσιωτά την ἐ πεισκυκλή σαντι καὶ τὸ ν χρηστό τατον κύ ριον ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ ν Χριστὸ ν ὡ ς ἀ νηλεῆ συκοφαντοῦ ντι, ἐ πὶ πᾶ σι δὲ τού τοις τὸ λουτρὸ ν ἀ θετοῦ ντι τὸ ἅ γιον καὶ τή ν τε πρὸ αὐ τοῦ πί στιν καὶ ὁ μολογί αν ἀ νατρέ ποντι τό τε πνεῦ μα τὸ ἅ γιον ἐ ξ αὐ τῶ ν, εἰ καί τις ἦ ν ἐ λπὶ ς τοῦ παραμεῖ ναι ἢ καὶ ἐ πανελθεῖ ν πρὸ ς αὐ τού ς, παντελῶ ς φυγαδεύ οντι.”

7.0.9.1

Καὶ ἡ πέ μπτη δὲ αὐ τῷ πρὸ ς τὸ ν̔ Ρωμαί ων ἐ πί σκοπον Ξύ στον γέ γραπτο: ἐ ν ᾗ πολλὰ κατὰ τῶ ν αἱ ρετικῶ ν εἰ πώ ν, τοιοῦ τό ν τι γεγονὸ ς κατ̓ αὐ τὸ ν ἐ κτί θεται, λέ γων:“ καὶ γὰ ρ ὄ ντως, ἀ δελφέ, καὶ συμβουλῆ ς δέ ομαι καὶ γνώ μην αἰ τῶ παρὰ σοῦ, τοιού του τινό ς μοι προσελθό ντος πρά γματος, δεδιὼ ς μὴ ἄ ρα σφά λλομαι.

7.0.9.2

τῶ ν γὰ ρ συναγομέ νων ἀ δελφῶ ν πιστὸ ς νομιζό μενος ἀ ρχαῖ ος καὶ πρὸ τῆ ς ἐ μῆ ς χειροτονί ας, οἶ μαι δὲ καὶ τῆ ς τοῦ μακαρί οὑ Ηρακλᾶ καταστά σεως, τῆ ς συναγωγῆ ς μετασχώ ν, τοῖ ς ὑ πό γυον βαπτιζομέ νοις παρατυχὼ ν καὶ τῶ ν ἐ περωτή σεων καὶ τῶ ν ἀ ποκρί σεων ἐ πακού σας, προσῆ λθέ ν μοι κλαί ων καὶ καταθρηνῶ ν ἑ αυτὸ ν καὶ πί πτων πρὸ τῶ ν ποδῶ ν μου, ἐ ξομολογού μενος μὲ ν καὶ ἐ ξομνύ μενος τὸ βά πτισμα, ὃ παρὰ τοῖ ς αἱ ρετικοῖ ς βεβά πτιστο, μὴ τοῦ το εἶ ναι μηδὲ ὅ λως ἔ χειν τινὰ πρὸ ς τοῦ το κοινωνί αν, ἀ σεβεί ας γὰ ρ ἐ κεῖ νο καὶ βλασφημιῶ ν πεπληρῶ σθαι,

7.0.9.3

λέ γων δὲ πά νυ τι τὴ ν ψυχὴ ν νῦ ν κατανενύ χθαι καὶ μηδὲ παρρησί αν ἔ χειν ἐ πᾶ ραι τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν ἀ πὸ τῶ ν ἀ νοσί ων ἐ κεί νων ῥ ημά των καὶ πραγμά των ὁ ρμώ μενος, καὶ διὰ τοῦ το δεό μενος τῆ ς εἰ λικρινεστά της ταύ της καθά ρσεως καὶ παραδοχῆ ς καὶ χά ριτος τυχεῖ ν:

7.0.9.4

ὅ περ ἐ γὼ μὲ ν οὐ κ ἐ τό λμησα ποιῆ σαι, φή σας αὐ τά ρκη τὴ ν πολυχρό νιον αὐ τῷ κοινωνί αν εἰ ς τοῦ το γεγονέ ναι. εὐ χαριστί ας γὰ ρ ἐ πακού σαντα καὶ συνεπιφθεγξά μενον τὸ ἀ μὴ ν καὶ τραπέ ζῃ παραστά ντα καὶ χεῖ ρας εἰ ς ὑ ποδοχὴ ν τῆ ς ἁ γί ας τροφῆ ς προτεί ναντα καὶ ταύ την καταδεξά μενον καὶ τοῦ σώ ματος καὶ τοῦ αἵ ματος τοῦ κυρί ου ἡ μῶ ν μετασχό ντα ἱ κανῷ χρό νῳ, οὐ κ ἂ ν ἐ ξ ὑ παρχῆ ς ἀ νασκευά ζειν ἔ τι τολμή σαιμι: θαρσεῖ ν δὲ ἐ κέ λευον καὶ μετὰ βεβαί ας πί στεως καὶ ἀ γαθῆ ς ἐ λπί δος τῇ μετοχῇ τῶ ν ἁ γί ων προσιέ ναι.

7.0.9.5

ὃ δὲ οὔ τε πενθῶ ν παύ εται πέ φρικέ ν τε τῇ τραπέ ζῃ προσιέ ναι καὶ μό λις παρακαλού μενος συνεστά ναι ταῖ ς προσευχαῖ ς ἀ νέ χεται.”

7.0.9.6

̓ Επὶ ταῖ ς προειρημέ ναις φέ ρεταί τις καὶ ἄ λλη τοῦ αὐ τοῦ περὶ βαπτί σματος ἐ πιστολή, ἐ ξ αὐ τοῦ καὶ ἧ ς ἡ γεῖ το παροικί ας Ξύ στῳ καὶ τῇ κατὰ̔ Ρώ μην ἐ κκλησί ᾳ προσπεφωνημέ νη, ἐ ν ᾗ διὰ μακρᾶ ς ἀ ποδεί ξεως τὸ ν περὶ τοῦ ὑ ποκειμέ νου ζητή ματος παρατεί νει λό γον. καὶ ἄ λλη δέ τις αὐ τοῦ μετὰ ταύ τας φέ ρεται πρὸ ς τὸ ν κατὰ̔ Ρώ μην Διονύ σιον, ἡ περὶ Λουκιανοῦ. καὶ περὶ μὲ ν τού των τοσαῦ τα.

7.0.10.1

Οἵ γε μὴ ν ἀ μφὶ τὸ ν Γά λλον οὐ δ̓ ὅ λοις ἔ τεσιν δύ ο τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἐ πικατασχό ντες, ἐ κποδὼ ν μεθί στανται, Οὐ αλεριανὸ ς δ̓ ἅ μα παιδὶ Γαλλιή νῳ διαδέ χεται τὴ ν ἡ γεμονί αν.

7.0.10.2

αὖ θις δὴ οὖ ν ὁ Διονύ σιος οἷ α καὶ περὶ τού του διέ ξεισιν, ἐ κ τῆ ς πρὸ ς̔ Ερμά μμωνα ἐ πιστολῆ ς μαθεῖ ν ἔ στιν, ἐ ν ᾗ τοῦ τον ἱ στορεῖ τὸ ν τρό πον:“ καὶ τῷ̓ Ιωά ννῃ δὲ ὁ μοί ως ἀ ποκαλύ πτεται:̔ καὶ ἐ δό θη γὰ ρ αὐ τῷ,̓ φησί ν,̔ στό μα λαλοῦ ν μεγά λα καὶ βλασφημί αν, καὶ ἐ δό θη αὐ τῷ ἐ ξουσί α καὶ μῆ νες τεσσαρά κοντα δύ ο.̓

7.0.10.3

ἀ μφό τερα δὲ ἔ στιν ἐ πὶ Οὐ αλεριανοῦ θαυμά σαι καὶ τού των μά λιστα τὰ πρῶ τα ὡ ς οὕ τως ἔ σχεν, συννοεῖ ν ὡ ς μὲ ν ἤ πιος καὶ φιλό φρων ἦ ν πρὸ ς τοὺ ς ἀ νθρώ πους τοῦ θεοῦ: οὐ δὲ γὰ ρ ἄ λλος τις οὕ τω τῶ ν πρὸ αὐ τοῦ βασιλέ ων εὐ μενῶ ς καὶ δεξιῶ ς πρὸ ς αὐ τοὺ ς διετέ θη, οὐ δ̓ οἱ λεχθέ ντες ἀ ναφανδὸ ν Χριστιανοὶ γεγονέ ναι, ὡ ς ἐ κεῖ νος οἰ κειό τατα ἐ ν ἀ ρχῇ καὶ προσφιλέ στατα φανερὸ ς ἦ ν αὐ τοὺ ς ἀ ποδεχό μενος, καὶ πᾶ ς τε ὁ οἶ κος αὐ τοῦ θεοσεβῶ ν πεπλή ρωτο καὶ ἦ ν ἐ κκλησί α θεοῦ:

7.0.10.4

ἀ ποσκευά σασθαι δὲ παρέ πεισεν αὐ τὸ ν ὁ διδά σκαλος καὶ τῶ ν ἀ π̓ Αἰ γύ πτου μά γων ἀ ρχισυνά γωγος, τοὺ ς μὲ ν καθαροὺ ς καὶ ὁ σί ους ἄ νδρας κτεί ννυσθαι καὶ διώ κεσθαι κελεύ ων ὡ ς ἀ ντιπά λους καὶ κωλυτὰ ς τῶ ν παμμιά ρων καὶ βδελυκτῶ ν ἐ παοιδῶ ν ὑ πά ρχοντας̔ καὶ γὰ ρ εἰ σὶ ν καὶ ἦ σαν ἱ κανοί, παρό ντες καὶ ὁ ρώ μενοι καὶ μό νον ἐ μπνέ οντες καὶ φθεγγό μενοι διασκεδά σαι τὰ ς τῶ ν ἀ λιτηρί ων δαιμό νων ἐ πιβουλά σ̓, τελετὰ ς δὲ ἀ νά γνους καὶ μαγγανεί ας ἐ ξαγί στους καὶ ἱ ερουργί ας ἀ καλλιερή τους ἐ πιτελεῖ ν ὑ ποτιθέ μενος, παῖ δας ἀ θλί ους ἀ ποσφά ττειν καὶ τέ κνα δυστή νων πατέ ρων καταθύ ειν καὶ σπλά γχνα νεογενῆ διαιρεῖ ν καὶ τὰ τοῦ θεοῦ διακό πτειν καὶ καταχορδεύ ειν πλά σματα, ὡ ς ἐ κ τού των εὐ δαιμονή σοντας.”

7.0.10.5

Καὶ τού τοις γε ἐ πιφέ ρει λέ γων:“ καλὰ γοῦ ν αὐ τοῖ ς Μακριανὸ ς τῆ ς ἐ λπιζομέ νης βασιλεί ας προσή νεγκεν χαριστή ρια: ὃ ς πρό τερον μὲ ν ἐ πὶ τῶ ν καθό λου λό γων λεγό μενος εἶ ναι βασιλέ ως, οὐ δὲ ν εὔ λογον οὐ δὲ καθολικὸ ν ἐ φρό νησεν, ἀ λλ̓ ὑ ποπέ πτωκεν ἀ ρᾷ προφητικῇ τῇ λεγού σᾑ οὐ αὶ τοῖ ς προφητεύ ουσιν ἀ πὸ καρδί ας αὐ τῶ ν καὶ τὸ καθό λου μὴ βλέ πουσιν̓:

7.0.10.6

οὐ γὰ ρ συνῆ κεν τὴ ν καθό λου πρό νοιαν, οὐ δὲ τὴ ν κρί σιν ὑ πεί δετο τοῦ πρὸ πά ντων καὶ διὰ πά ντων καὶ ἐ πὶ πᾶ σιν, δἰ ὃ καὶ τῆ ς μὲ ν καθολικῆ ς αὐ τοῦ ἐ κκλησί ας γέ γονεν πολέ μιος, ἠ λλοτρί ωσεν δὲ καὶ ἀ πεξέ νωσεν ἑ αυτὸ ν τοῦ ἐ λέ ους τοῦ θεοῦ καὶ πορρωτά τω τῆ ς ἑ αυτοῦ σωτηρί ας ἐ φυγά δευσεν, ἐ ν τού τῳ τὸ ἴ διον ἐ παληθεύ ων ὄ νομα.”

7.0.10.7

Καὶ πά λιν μεθ̓ ἕ τερά φησιν:“ ὁ μὲ ν γὰ ρ Οὐ αλεριανὸ ς εἰ ς ταῦ τα ὑ πὸ τού του προαχθεί ς, εἰ ς ὕ βρεις καὶ ὀ νειδισμοὺ ς ἐ κδοθεί ς, κατὰ τὸ ῥ ηθὲ ν πρὸ ς̔ Ησαΐ αν:̔ καὶ οὗ τοι ἐ ξελέ ξαντο τὰ ς ὁ δοὺ ς αὐ τῶ ν καὶ τὰ βδελύ γματα αὐ τῶ ν, ἡ ψυχὴ αὐ τῶ ν ἠ θέ λησεν, καὶ ἐ γὼ ἐ κλέ ξομαι τὰ ἐ μπαί γματα αὐ τῶ ν, καὶ τὰ ς ἁ μαρτί ας ἀ νταποδώ σω αὐ τοῖ σ̓:

7.0.10.8

οὗ τος δὲ τῇ βασιλεί ᾳ παρὰ τὴ ν ἀ ξί αν ἐ πιμανεὶ ς καὶ τὸ ν βασί λειον ὑ ποδῦ ναι κό σμον ἀ δυνατῶ ν ἀ ναπή ρῳ τῷ σώ ματι, τοὺ ς δύ ο παῖ δας τὰ ς πατρῴ ας ἀ ναδεξαμέ νους ἁ μαρτί ας προεστή σατο. ἐ ναργὴ ς γὰ ρ ἐ πὶ τού των ἡ πρό ρρησις ἣ ν εἶ πεν ὁ θεό ς:̔ ἀ ποδιδοὺ ς ἁ μαρτί ας πατέ ρων ἐ πὶ τέ κνα ἕ ως τρί της καὶ τετά ρτης γενεᾶ ς τοῖ ς μισοῦ σί ν με.̓

7.0.10.9

τὰ ς γὰ ρ ἰ δί ας πονηρὰ ς ἐ πιθυμί ας, ὧ ν ἠ τύ χει, ταῖ ς τῶ ν υἱ ῶ ν κεφαλαῖ ς ἐ πιβαλώ ν, εἰ ς ἐ κεί νους τὴ ν ἑ αυτοῦ κακί αν καὶ τὸ πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν μῖ σος ἐ ξωμό ρξατο.” Καὶ περὶ μὲ ν τοῦ Οὐ αλεριανοῦ τοσαῦ τα ὁ Διονύ σιος:

7.0.11.1

περὶ δὲ τοῦ κατ̓ αὐ τὸ ν διωγμοῦ σφοδρό τατα πνεύ σαντος οἷ α σὺ ν ἑ τέ ροις ὁ αὐ τὸ ς διὰ τὴ ν εἰ ς τὸ ν τῶ ν ὅ λων θεὸ ν εὐ σέ βειαν ὑ πέ στη, δηλώ σουσιν αἱ αὐ τοῦ φωναὶ ἃ ς πρὸ ς Γερμανὸ ν τῶ ν κατ̓ αὐ τὸ ν ἐ πισκό πων κακῶ ς ἀ γορεύ ειν αὐ τὸ ν πειρώ μενον ἀ ποτεινό μενος, τοῦ τον παρατί θεται τὸ ν τρό πον:“ εἰ ς

7.0.11.2

ἀ φροσύ νην δὲ κινδυνεύ ω πολλὴ ν καὶ ἀ ναισθησί αν ὄ ντως ἐ μπεσεῖ ν, εἰ ς ἀ νά γκην συμβιβαζό μενος τοῦ διηγεῖ σθαι τὴ ν θαυμαστὴ ν περὶ ἡ μᾶ ς οἰ κονομί αν τοῦ θεοῦ: ἀ λλ̓ ἐ πεὶ̔ μυστή ριον,̓ φησί ν,̔ βασιλέ ως κρύ ψαι καλό ν, τὰ δὲ ἔ ργα τοῦ θεοῦ ἀ νακαλύ πτειν ἔ νδοξον,̓ ὁ μό σε χωρή σω τῇ Γερμανοῦ βί ᾳ.

7.0.11.3

ἧ κον πρὸ ς Αἰ μιλιανό ν, οὐ μό νος, ἠ κολού θησαν δέ μοι συμπρεσβύ τερό ς τέ μου Μά ξιμος καὶ διά κονοι Φαῦ στος Εὐ σέ βιος Χαιρή μων, καί τις τῶ ν ἀ πὸ̔ Ρώ μης παρό ντων ἀ δελφῶ ν ἡ μῖ ν συνεισῆ λθεν.

7.0.11.4

Αἰ μιλιανὸ ς δὲ οὐ κ εἶ πέ ν μοι προηγουμέ νως̔ μὴ σύ ναγε.̓ περιττὸ ν γὰ ρ τοῦ το ἦ ν αὐ τῷ καὶ τὸ τελευταῖ ον, ἐ πὶ τὸ πρῶ τον ἀ νατρέ χοντι: οὐ γὰ ρ περὶ τοῦ μὴ συνά γειν ἑ τέ ρους ὁ λό γος ἦ ν αὐ τῷ, ἀ λλὰ περὶ τοῦ μηδ̓ αὐ τοὺ ς ἡ μᾶ ς εἶ ναι Χριστιανού ς, καὶ τού του προσέ ταττεν πεπαῦ σθαι, εἰ μεταβαλοί μην ἐ γώ, καὶ τοὺ ς ἄ λλους ἕ ψεσθαί μοι νομί ζων.

7.0.11.5

ἀ πεκρινά μην δὲ οὐ κ ἀ πεοικό τως οὐ δὲ μακρὰ ν τοῦ̔ πειθαρχεῖ ν δεῖ θεῷ μᾶ λλον ἢ ἀ νθρώ ποις,̓ ἀ λλ̓ ἄ ντικρυς διεμαρτυρά μην ὅ τι τὸ ν θεὸ ν τὸ ν ὄ ντα μό νον καὶ οὐ δέ να ἕ τερον σέ βω οὐ δ̓ ἂ ν μεταθεί μην οὐ δὲ παυσαί μην ποτὲ Χριστιανὸ ς ὤ ν. ἐ πὶ τού τοις ἐ κέ λευσεν ἡ μᾶ ς ἀ πελθεῖ ν εἰ ς κώ μην πλησί ον τῆ ς ἐ ρή μου καλουμέ νην Κεφρώ. Αὐ τῶ ν

7.0.11.6

δὲ ἐ πακού σατε τῶ ν ὑ π̓ ἁ μφοτέ ρων λεχθέ ντων ὡ ς ὑ πεμνηματί σθη. εἰ σαχθέ ντων Διονυσί ου καὶ Φαύ στου καὶ Μαξί μου καὶ Μαρκέ λλου καὶ Χαιρή μονος Αἰ μιλιανὸ ς διέ πων τὴ ν ἡ γεμονί αν εἶ πεν:̔ καὶ ἀ γρά φως ὑ μῖ ν διελέ χθην περὶ τῆ ς φιλανθρωπί ας τῶ ν κυρί ων ἡ μῶ ν ᾗ περὶ ὑ μᾶ ς κέ χρηνται:

7.0.11.7

δεδώ κασιν γὰ ρ ἐ ξουσί αν ὑ μῖ ν σωτηρί ας, εἰ βού λοισθε ἐ πὶ τὸ κατὰ φύ σιν τρέ πεσθαι καὶ θεοὺ ς τοὺ ς σῴ ζοντας αὐ τῶ ν τὴ ν βασιλεί αν προσκυνεῖ ν, ἐ πιλαθέ σθαι δὲ τῶ ν παρὰ φύ σιν. τί οὖ ν φατὲ πρὸ ς ταῦ τα; οὐ δὲ γὰ ρ ἀ χαρί στους ὑ μᾶ ς ἔ σεσθαι περὶ τὴ ν φιλανθρωπί αν αὐ τῶ ν προσδοκῶ, ἐ πειδή περ ἐ πὶ τὰ βελτί ω ὑ μᾶ ς προτρέ πονται.̓

7.0.11.8

Διονύ σιος ἀ πεκρί νατο:̔ οὐ πά ντες πά ντας προσκυνοῦ σι θεού ς, ἀ λλ̓ ἕ καστοι τινά ς, οὓ ς νομί ζουσιν. ἡ μεῖ ς τοί νυν τὸ ν ἕ να θεὸ ν καὶ δημιουργὸ ν τῶ ν ἁ πά ντων, τὸ ν καὶ τὴ ν βασιλεί αν ἐ γχειρί σαντα τοῖ ς θεοφιλεστά τοις Οὐ αλεριανῷ καὶ Γαλλιή νῳ Σεβαστοῖ ς, τοῦ τον καὶ σέ βομεν καὶ προσκυνοῦ μεν, καὶ τού τῳ διηνεκῶ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς βασιλεί ας αὐ τῶ ν, ὅ πως ἀ σά λευτος διαμεί νῃ, προσευχό μεθα.̓

7.0.11.9

Αἰ μιλιανὸ ς διέ πων τὴ ν ἡ γεμονί αν αὐ τοῖ ς εἶ πεν:̔ τί ς γὰ ρ ὑ μᾶ ς κωλύ ει καὶ τοῦ τον, εἴ περ ἐ στὶ ν θεό ς, μετὰ τῶ ν κατὰ φύ σιν θεῶ ν προσκυνεῖ ν; θεοὺ ς γὰ ρ σέ βειν ἐ κελεύ σθητε. καὶ θεοὺ ς οὓ ς πά ντες ἴ σασιν.̓ Διονύ σιος ἀ πεκρί νατο:̔ ἡ μεῖ ς οὐ δέ να ἕ τερον προσκυνοῦ μεν.̓

7.0.11.10

Αἰ μιλιανὸ ς διέ πων τὴ ν ἡ γεμονί αν αὐ τοῖ ς εἶ πεν:' ὁ ρῶ ὑ μᾶ ς ὁ μοῦ καὶ ἀ χαρί στους ὄ ντας καὶ ἀ ναισθή τους τῆ ς πρᾳ ό τητος τῶ ν Σεβαστῶ ν: δἰ ὅ περ οὐ κ ἔ σεσθε ἐ ν τῇ πό λει ταύ τῃ, ἀ λλὰ ἀ ποσταλή σεσθε εἰ ς τὰ μέ ρη τῆ ς Λιβύ ης καὶ ἐ ν τό πῳ λεγομέ νῳ Κεφρώ: τοῦ τον γὰ ρ τὸ ν τό πον ἐ ξελεξά μην ἐ κ τῆ ς κελεύ σεως τῶ ν Σεβαστῶ ν ἡ μῶ ν. οὐ δαμῶ ς δὲ ἐ ξέ σται οὔ τε ὑ μῖ ν οὔ τε ἄ λλοις τισὶ ν ἢ συνό δους ποιεῖ σθαι ἢ εἰ ς τὰ καλού μενα κοιμητή ρια εἰ σιέ ναι.

7.0.11.11

εἰ δέ τις φανεί η ἢ μὴ γενό μενος εἰ ς τὸ ν τό πον τοῦ τον ὃ ν ἐ κέ λευσα, ἢ ἐ ν συναγωγῇ τινι εὑ ρεθεί η, ἑ αυτῷ τὸ ν κί νδυνον ἐ παρτή σει: οὐ γὰ ρ ἐ πιλεί ψει ἡ δέ ουσα ἐ πιστρέ φεια. ἀ πό στητε οὖ ν ὅ που ἐ κελεύ σθητε.̓ Καὶ νοσοῦ ντα δέ με κατή πειξεν, οὐ δὲ μιᾶ ς ὑ πέ ρθεσιν δοὺ ς ἡ μέ ρας. ποί αν οὖ ν ἔ τι τοῦ συνά γειν ἢ μὴ συνά γειν εἶ χον σχολή ν;” Εἶ τα μεθ̓ ἕ τερά φησιν:“ ἀ λλ̓

7.0.11.12

οὐ δὲ τῆ ς αἰ σθητῆ ς ἡ μεῖ ς μετὰ τοῦ κυρί ου συναγωγῆ ς ἀ πέ στημεν, ἀ λλὰ τοὺ ς μὲ ν ἐ ν τῇ πό λει σπουδαιό τερον συνεκρό τουν ὡ ς συνώ ν,̔ ἀ πὼ ν μὲ ν τῷ σώ ματι,̓ ὡ ς εἶ πεν,̔ παρὼ ν δὲ τῷ πνεύ ματι,̓ ἐ ν δὲ τῇ Κεφροῖ καὶ πολλὴ συνεπεδή μησεν ἡ μῖ ν ἐ κκλησί α, τῶ ν μὲ ν ἀ πὸ τῆ ς πό λεως ἀ δελφῶ ν ἑ πομέ νων, τῶ ν δὲ συνιό ντων ἀ π̓ Αἰ γύ πτου.

7.0.11.13

κἀ κεῖ θύ ραν ἡ μῖ ν ὁ θεὸ ς ἀ νέ ῳ ξεν τοῦ λό γου. καὶ τὸ μὲ ν πρῶ τον ἐ διώ χθημεν, ἐ λιθοβολή θημεν, ὕ στερον δέ τινες οὐ κ ὀ λί γοι τῶ ν ἐ θνῶ ν τὰ εἴ δωλα καταλιπό ντες, ἐ πέ στρεψαν ἐ πὶ τὸ ν θεό ν: οὐ πρό τερον δὲ παραδεξαμέ νοις αὐ τοῖ ς τό τε πρῶ τον δἰ ἡ μῶ ν ὁ λό γος ἐ πεσπά ρη,

7.0.11.14

καὶ ὥ σπερ τού του ἕ νεκεν ἀ παγαγὼ ν ἡ μᾶ ς πρὸ ς αὐ τοὺ ς ὁ θεό ς, ἐ πεὶ τὴ ν διακονί αν ταύ την ἐ πληρώ σαμεν, πά λιν ἀ παγή οχεν.̔ Ο γὰ ρ Αἰ μιλιανὸ ς εἰ ς τραχυτέ ρους μέ ν, ὡ ς ἐ δό κει, καὶ λιβυκωτέ ρους ἡ μᾶ ς μεταστῆ σαι τό πους ἐ βουλή θη, καὶ τοὺ ς πανταχό σε εἰ ς τὸ ν Μαρεώ την ἐ κέ λευσεν συρρεῖ ν, κώ μας ἑ κά στοις τῶ ν κατὰ χώ ραν ἀ φορί σας, ἡ μᾶ ς δὲ μᾶ λλον ἐ ν ὁ δῷ καὶ πρώ τους καταληφθησομέ νους ἔ ταξεν. ᾠ κονό μει γὰ ρ δῆ λον ὅ τι καὶ παρεσκεύ αζεν ἵ να ὁ πό ταν βουληθεί η συλλαβεῖ ν, πά ντας εὐ αλώ τους ἔ χοι.

7.0.11.15

ἐ γὼ δὲ ὅ τε μὲ ν εἰ ς Κεφρὼ κεκελεύ σμην ἀ πελθεῖ ν, καὶ τὸ ν τό πον ἠ γνό ουν ὅ ποι ποτὲ οὗ τό ς ἐ στιν, οὐ δὲ τὸ ὄ νομα σχεδὸ ν πρό τερον ἀ κηκοώ ς, καὶ ὅ μως εὐ θύ μως καὶ ἀ ταρά χως ἀ πῄ ειν: ἐ πεὶ δὲ μετασκηνώ σειν εἰ ς τὰ Κολλουθί ωνος ἀ πηγγέ λη μοι, ἴ σασιν οἱ παρό ντες ὅ πως διετέ θην̔ ἐ νταῦ θα γὰ ρ ἐ μαυτοῦ κατηγορή σὠ,

7.0.11.16

τὸ μὲ ν πρῶ τον ἠ χθέ σθην καὶ λί αν ἐ χαλέ πηνα: καὶ γὰ ρ εἰ γνωριμώ τεροι καὶ συνηθέ στεροι ἐ τύ γχανον ἡ μῖ ν οἱ τό ποι, ἀ λλ̓ ἔ ρημον μὲ ν ἀ δελφῶ ν καὶ σπουδαί ων ἀ νθρώ πων ἔ φασκον εἶ ναι τὸ χωρί ον, ταῖ ς δὲ τῶ ν ὁ δοιπορού ντων ἐ νοχλή σεσιν καὶ λῃ στῶ ν καταδρομαῖ ς ἐ κκεί μενον:

7.0.11.17

ἔ τυχον δὲ παραμυθί ας, ὑ πομνησά ντων με τῶ ν ἀ δελφῶ ν ὅ τι γειτνιῴ η μᾶ λλον τῇ πό λει καὶ ἡ μὲ ν Κεφρὼ πολλὴ ν ἡ μῖ ν ἦ γεν ἀ δελφῶ ν τῶ ν ἀ π̓ Αἰ γύ πτου τὴ ν ἐ πιμιξί αν, ὡ ς πλατύ τερον ἐ κκλησιά ζειν δύ νασθαι, ἐ κεῖ δέ, πλησιαί τερον οὔ σης τῆ ς πό λεως, συνεχέ στερον τῆ ς τῶ ν ὄ ντως ἀ γαπητῶ ν καὶ οἰ κειοτά των καὶ φιλτά των ὄ ψεως ἀ πολαύ σομεν: ἀ φί ξονται γὰ ρ καὶ ἀ ναπαύ σονται καὶ ὡ ς ἐ ν προαστεί οις πορρωτέ ρω κειμέ νοις κατὰ μέ ρος ἔ σονται συναγωγαί. καὶ οὕ τως ἐ γέ νετο.”

7.0.11.18

Καὶ μεθ̓ ἕ τερα περὶ τῶ ν συμβεβηκό των αὐ τῷ αὖ θις ταῦ τα γρά φει:“ πολλαῖ ς γε ταῖ ς ὁ μολογί αις Γερμανὸ ς σεμνύ νεται, πολλά γε εἰ πεῖ ν ἔ χει καθ̓ ἑ αυτοῦ γενό μενα: ὅ σας ἀ ριθμῆ σαι δύ ναται περὶ ἡ μῶ ν ἀ ποφά σεις, δημεύ σεις, προγραφά ς, ὑ παρχό ντων ἁ ρπαγά ς, ἀ ξιωμά των ἀ ποθέ σεις, δό ξης κοσμικῆ ς ὀ λιγωρί ας, ἐ παί νων ἡ γεμονικῶ ν καὶ βουλευτικῶ ν καταφρονή σεις καὶ τῶ ν ἐ ναντί ων, ἀ πειλῶ ν καὶ καταβοή σεων καὶ κινδύ νων καὶ διωγμῶ ν καὶ πλά νης καὶ στενοχωρί ας καὶ ποικί λης θλί ψεως ὑ πομονή ν, οἷ α τὰ ἐ πὶ Δεκί ου καὶ Σαβί νου συμβά ντα μοι, οἷ α μέ χρι νῦ ν Αἰ μιλιανοῦ.

7.0.11.19

ποῦ δὲ Γερμανὸ ς ἐ φά νη; τί ς δὲ περὶ αὐ τοῦ λό γος; ἀ λλὰ τῆ ς πολλῆ ς ἀ φροσύ νης, εἰ ς ἣ ν ἐ μπί πτω διὰ Γερμανό ν, ὑ φί εμαι, δἰ ὃ καὶ τὴ ν καθ̓ ἕ καστον τῶ ν γενομέ νων διή γησιν παρί ημι τοῖ ς εἰ δό σιν ἀ δελφοῖ ς λέ γειν.”

7.0.11.20

̔ Ο δ̓ αὐ τὸ ς καὶ ἐ ν τῇ πρὸ ς Δομέ τιον καὶ Δί δυμον ἐ πιστολῇ τῶ ν ἀ μφὶ τὸ ν διωγμὸ ν αὖ θις μνημονεύ ει ἐ ν τού τοις:“ τοὺ ς δὲ ἡ μετέ ρους πολλού ς τε ὄ ντας καὶ ἀ γνῶ τας ὑ μῖ ν, περισσὸ ν ὀ νομαστὶ καταλέ γειν, πλὴ ν ἴ στε ὅ τι ἄ νδρες καὶ γυναῖ κες, καὶ νέ οι καὶ γέ ροντες, καὶ κό ραι καὶ πρεσβύ τιδες, καὶ στρατιῶ ται καὶ ἰ διῶ ται, καὶ πᾶ ν γέ νος καὶ πᾶ σα ἡ λικί α, οἳ μὲ ν διὰ μαστί γων καὶ πυρό ς, οἳ δὲ διὰ σιδή ρου τὸ ν ἀ γῶ να νική σαντες, τοὺ ς στεφά νους ἀ πειλή φασιν:

7.0.11.21

τοῖ ς δὲ οὐ πά μπολυς αὐ τά ρκης ἀ πέ βη χρό νος εἰ ς τὸ φανῆ ναι δεκτοὺ ς τῷ κυρί ῳ, ὥ σπερ οὖ ν ἔ οικεν μηδὲ ἐ μοὶ μέ χρι νῦ ν, διό περ εἰ ς ὃ ν οἶ δεν αὐ τὸ ς ἐ πιτή δειον καιρὸ ν ὑ περέ θετό με ὁ λέ γων̔ καιρῷ δεκτῷ ἐ πή κουσά σου, καὶ ἐ ν ἡ μέ ρᾳ σωτηρί ας ἐ βοή θησά σοι.̓

7.0.11.22

τὰ γὰ ρ καθ̓ ἡ μᾶ ς ἐ πειδὴ πυνθά νεσθε καὶ βού λεσθε δηλωθῆ ναι ὑ μῖ ν ὅ πως διά γομεν, ἠ κού σατε μὲ ν πά ντως ὅ πως ἡ μᾶ ς δεσμώ τας ἀ γομέ νους ὑ πὸ ἑ κατοντά ρχου καὶ στρατηγῶ ν καὶ τῶ ν σὺ ν αὐ τοῖ ς στρατιωτῶ ν καὶ ὑ πηρετῶ ν, ἐ μέ τε καὶ Γά ϊ ον καὶ Φαῦ στον καὶ Πέ τρον καὶ Παῦ λον, ἐ πελθό ντες τινὲ ς τῶ ν Μαρεωτῶ ν, ἄ κοντας καὶ μηδὲ ἑ πομέ νους, βί ᾳ τε καὶ σύ ροντες, ἀ φή ρπασαν:

7.0.11.23

ἐ γὼ δὲ νῦ ν καὶ Γά ϊ ος καὶ Πέ τρος μό νοι, τῶ ν ἄ λλων ἀ δελφῶ ν ἀ πορφανισθέ ντες, ἐ ν ἐ ρή μῳ καὶ αὐ χμηρῷ τῆ ς Λιβύ ης τό πῳ κατακεκλεί σμεθα, τριῶ ν ὁ δὸ ν ἡ μερῶ ν τοῦ Παραιτονί ου διεστηκό τες.”

7.0.11.24

Καὶ ὑ ποκαταβά ς φησιν:“ ἐ ν δὲ τῇ πό λει καταδεδύ κασιν ἀ φανῶ ς ἐ πισκεπτό μενοι τοὺ ς ἀ δελφού ς, πρεσβύ τεροι μὲ ν Μά ξιμος Διό σκορος Δημή τριος Λού κιος: οἱ γὰ ρ ἐ ν τῷ κό σμῳ προφανέ στεροι Φαυστῖ νος καὶ̓ Ακύ λας ἐ ν Αἰ γύ πτῳ πλανῶ νται: διά κονοι δὲ οἱ μετὰ τοὺ ς ἐ ν τῇ νή σῳ τελευτή σαντας ὑ πολειφθέ ντες Φαῦ στος Εὐ σέ βιος Χαιρή μων: Εὐ σέ βιος, ὃ ν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ὁ θεὸ ς ἐ νεδυνά μωσεν καὶ παρεσκεύ ασεν τὰ ς ὑ πηρεσί ας τῶ ν ἐ ν ταῖ ς φυλακαῖ ς γενομέ νων ὁ μολογητῶ ν ἐ ναγωνί ως ἀ ποπληροῦ ν καὶ τὰ ς τῶ ν σωμά των περιστολὰ ς τῶ ν τελεί ων καὶ μακαρί ων μαρτύ ρων οὐ κ ἀ κινδύ νως ἐ κτελεῖ ν:

7.0.11.25

καὶ γὰ ρ μέ χρι νῦ ν οὐ κ ἀ νί ησιν ὁ ἡ γού μενος τοὺ ς μὲ ν ἀ ναιρῶ ν, ὡ ς προεῖ πον, ὠ μῶ ς τῶ ν προσαγομέ νων, τοὺ ς δὲ βασά νοις καταξαί νων, τοὺ ς δὲ φυλακαῖ ς καὶ δεσμοῖ ς ἐ κτή κων προστά σσων τε μηδέ να τού τοις προσιέ ναι καὶ ἀ νερευνῶ ν μή τις φανεί η, καὶ ὅ μως ὁ θεὸ ς τῇ προθυμί ᾳ καὶ λιπαρί ᾳ τῶ ν ἀ δελφῶ ν διαναπαύ ει τοὺ ς πεπιεσμέ νους.”

7.0.11.26

Καὶ τοσαῦ τα μὲ ν ὁ Διονύ σιος. ἰ στέ ον δὲ ὡ ς ὁ μὲ ν Εὐ σέ βιος, ὃ ν διακονον προσεῖ πεν, σμικρὸ ν ὕ στερον ἐ πί σκοπος τῆ ς κατὰ Συρί αν Λαοδικεί ας καθἱ σταται, ὁ δὲ Μά ξιμος, ὃ ν τό τε πρεσβύ τερον εἴ ρηκεν, μετ̓ αὐ τὸ ν Διονύ σιον τὴ ν λειτουργί αν τῶ ν κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν ἀ δελφῶ ν διαδέ χεται, Φαῦ στος δέ, ὁ σὺ ν αὐ τῷ τηνικά δε διαπρέ ψας ἐ ν τῇ ὁ μολογί ᾳ, μέ χρι τοῦ καθ̓ ὑ μᾶ ς διωγμοῦ φυλαχθεί ς, γηραιὸ ς κομιδῇ καὶ πλή ρης ἡ μερῶ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς αὐ τοὺ ς μαρτυρί ῳ τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ποτμηθεὶ ς τελειοῦ ται.̓ Αλλὰ τὰ μὲ ν κατ̓ ἐ κεῖ νο καιροῦ τῷ Διονυσί ῳ συμβά ντα τοιαῦ τα.

7.0.12.1

κατὰ δὲ τὸ ν δηλού μενον Οὐ αλεριανοῦ διωγμὸ ν τρεῖ ς ἐ ν Καισαρεί ᾳ τῆ ς Παλαιστί νης τῇ κατὰ Χριστὸ ν διαλά μψαντες ὁ μολογί ᾳ, θεί ῳ κατεκοσμή θησαν μαρτυρί ῳ, θηρί ων γενό μενοι βορά: τού των ὁ μὲ ν Πρί σκος ἐ καλεῖ το, ὁ δὲ Μά λχος, τῷ δὲ τρί τᾠ Αλέ ξανδρος ὄ νομα ἦ ν. τού τους φασὶ ν κατ̓ ἀ γρὸ ν οἰ κοῦ ντας, πρό τερον μὲ ν ἑ αυτοὺ ς ὡ ς ἀ μελεῖ ς καὶ ῥ ᾳ θύ μους κακί σαι, ὅ τι δὴ βραβεί ων, τοῦ καιροῦ τοῖ ς πό θου γλιχομέ νοις οὐ ρανί ου διανέ μοντος, ὀ λιγωροῖ εν αὐ τοί, μὴ οὐ χὶ προαρπά ζοντες τὸ ν τοῦ μαρτυρί ου στέ φανον: ταύ τῃ δὲ βουλευσαμέ νους, ὁ ρμῆ σαι ἐ πὶ τὴ ν Καισά ρειαν ὁ μό σε τε χωρῆ σαι ἐ πὶ τὸ ν δικαστὴ ν καὶ τυχεῖ ν τοῦ προδεδηλωμέ νου τέ λους. ἔ τι πρὸ ς τού τοις γύ ναιό ν τι κατὰ τὸ ν αὐ τὸ ν διωγμὸ ν ἐ ν τῇ αὐ τῇ πό λει τὸ ν ὅ μοιον ἱ στοροῦ σιν ἀ γῶ να διηθληκέ ναι: τῆ ς δὲ Μαρκί ωνος αὐ τὴ ν αἱ ρέ σεως γενέ σθαι κατέ χει λό γος.

7.0.13.1

̓ Αλλ̓ οὐ κ εἰ ς μακρὸ ν δουλεί αν τὴ ν παρὰ βαρβά ροις ὑ πομεί ναντος Οὐ αλεριανοῦ, μοναρχή σας ὁ παῖ ς σωφρονέ στερον τὴ ν ἀ ρχὴ ν διατί θεται, ἀ νί ησί τε αὐ τί κα διὰ προγραμμά των τὸ ν καθ̓ ἡ μῶ ν διωγμό ν, ἐ π̓ ἐ λευθερί ας τοῖ ς τοῦ λό γου προεστῶ σιν τὰ ἐ ξ ἔ θους ἐ πιτελεῖ ν δἰ ἀ ντιγραφῆ ς προστά ξας, ἥ τις τοῦ τον ἔ χει τὸ ν τρό πον:“ Αὐ τοκρά τωρ Καῖ σαρ Πού πλιος Λικί νιος Γαλλιῆ νος Εὐ σεβὴ ς Εὐ τυχὴ ς Σεβαστὸ ς Διονυσί ῳ καὶ Πί ννᾳ καὶ Δημητρί ῳ καὶ τοῖ ς λοιποῖ ς ἐ πισκό ποις. τὴ ν εὐ εργεσί αν τῆ ς ἐ μῆ ς δωρεᾶ ς διὰ παντὸ ς τοῦ κό σμου ἐ κβιβασθῆ ναι προσέ ταξα, ὅ πως ἀ πὸ τῶ ν τό πων τῶ ν θρῃ σκευσί μων ἀ ποχωρή σωσιν, καὶ διὰ τοῦ το καὶ ὑ μεῖ ς τῆ ς ἀ ντιγραφῆ ς τῆ ς ἐ μῆ ς τῷ τύ πῳ χρῆ σθαι δύ νασθε, ὥ στε μηδέ να ὑ μῖ ν ἐ νοχλεῖ ν. καὶ τοῦ το, ὅ περ κατὰ τὸ ἐ ξὸ ν δύ ναται ὑ φ̓ ὑ μῶ ν ἀ ναπληροῦ σθαι, ἤ δη πρὸ πολλοῦ ὑ π̓ ἐ μοῦ συγκεχώ ρηται, καὶ διὰ τοῦ το Αὐ ρή λιος Κυρί νιος, ὁ τοῦ μεγί στου πρά γματος προστατεύ ων, τὸ ν τύ πον τὸ ν ὑ π̓ ἐ μοῦ δοθέ ντα διαφυλά ξει.” Ταῦ τα ἐ πὶ τὸ σαφέ στερον ἐ κ τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἑ ρμηνευθέ ντα γλώ ττης ἐ γκεί σθω. καὶ ἄ λλη δὲ τοῦ αὐ τοῦ διά ταξις φέ ρεται, ἣ ν πρὸ ς ἑ τέ ρους ἐ πισκό πους πεποί ηται, τὰ τῶ ν καλουμέ νων κοιμητηρί ων ἀ πολαμβά νειν ἐ πιτρέ πων χωρί α.

7.0.14.1

̓ Εν τού τῳ δὲ τῆ ς μὲ ν̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας εἰ ς ἔ τι τό τε καθηγεῖ το Ξύ στος, τῆ ς δ̓ ἐ π̓̓ Αντιοχεί ας μετὰ Φά βιον Δημητριανό ς, Φιρμιλιανὸ ς δὲ Καισαρεί ας τῆ ς Καππαδοκῶ ν, καὶ ἐ πὶ τού τοις τῶ ν κατὰ Πό ντον ἐ κκλησιῶ ν Γρηγό ριος καὶ ὁ τού του ἀ δελφὸ ς̓ Αθηνό δωρος,̓ Ωριγέ νους γνώ ριμοι: τῆ ς δ̓ ἐ πὶ Παλαιστί νης Καισαρεί ας, Θεοκτί στου μεταλλά ξαντος, διαδέ χεται τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν Δό μνος, βραχεῖ δὲ χρό νῳ τού του διαγενομέ νου, Θεό τεκνος, ὁ καθ̓ ἡ μᾶ ς, διά δοχος καθί σταται: τῆ ς δ̓̓ Ωριγέ νους διατριβῆ ς καὶ οὗ τος ἦ ν. ἀ λλὰ καὶ ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἀ ναπαυσαμέ νου Μαζαβά νου, τὸ ν θρό νον̔ Υμέ ναιος, ὁ καὶ αὐ τὸ ς ἐ πὶ πλεί στοις τοῖ ς καθ̓ ἡ μᾶ ς διαπρέ ψας ἔ τεσιν, διεδέ ξατο.

7.0.15.1

Κατὰ τού τους εἰ ρή νης ἁ πανταχοῦ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν οὔ σης, ἐ ν Καισαρεί ᾳ τῆ ς Παλαιστί νης Μαρῖ νος τῶ ν ἐ ν στρατεί αις ἀ ξιώ μασι τετιμημέ νων γέ νει τε καὶ πλού τῳ περιφανὴ ς ἀ νή ρ, διὰ τὴ ν Χριστοῦ μαρτυρί αν τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ποτέ μνεται, τοιᾶ σδε ἕ νεκεν αἰ τί ας.

7.0.15.2

τιμή τί ς ἐ στι παρὰ̔ Ρωμαί οις τὸ κλῆ μα, οὗ τοὺ ς τυχό ντας φασὶ ν ἑ κατοντά ρχους γί νεσθαι. τό που σχολά ζοντος, ἐ πὶ τοῦ το προκοπῆ ς τὸ ν Μαρῖ νον ἡ τοῦ βαθμοῦ τά ξις ἐ κά λει, ἤ δη τε μέ λλοντα τῆ ς τιμῆ ς ἔ χεσθαι παρελθὼ ν ἄ λλος πρὸ τοῦ βή ματος, μὴ ἐ ξεῖ ναι μὲ ν ἐ κεί νῳ τῆ ς̔ Ρωμαί ων μετέ χειν ἀ ξί ας κατὰ τοὺ ς παλαιοὺ ς νό μους, Χριστιανῷ γε ὄ ντι καὶ τοῖ ς βασιλεῦ σι μὴ θύ οντι, κατηγό ρει, αὐ τῷ δ̓ ἐ πιβά λλειν τὸ ν κλῆ ρον:

7.0.15.3

ἐ φ̓ ᾧ κινηθέ ντα τὸ ν δικαστὴ ν̔̓ Αχαιὸ ς οὗ τος ἦ ν̓ πρῶ τον μὲ ν ἐ ρέ σθαι ποί ας ὁ Μαρῖ νος εἴ η γνώ μης, ὡ ς δ̓ ὁ μολογοῦ ντα Χριστιανὸ ν ἐ πιμό νως ἑ ώ ρα, τριῶ ν ὡ ρῶ ν ἐ πιδοῦ ναι αὐ τῷ εἰ ς ἐ πί σκεψιν διά στημα.

7.0.15.4

̓ Εκτὸ ς δῆ τα γενό μενον αὐ τὸ ν τοῦ δικαστηρί ου Θεό τεκνος ὁ τῇ δε ἐ πί σκοπος ἀ φέ λκει, προσελθὼ ν δἰ ὁ μιλί ας, καὶ τῆ ς χειρὸ ς λαβὼ ν ἐ πὶ τὴ ν ἐ κκλησί αν προά γει, εἴ σω τε πρὸ ς αὐ τῷ στή σας τῷ ἁ γιά σματι, μικρό ν τι παραναστεί λας αὐ τοῦ τῆ ς χλαμύ δος καὶ τὸ προσηρτημέ νον αὐ τῷ ξί φος ἐ πιδεί ξας ἅ μα τε ἀ ντιπαρατί θησιν προσαγαγὼ ν αὐ τῷ τὴ ν τῶ ν θεί ων εὐ αγγελί ων γραφή ν, κελεύ σας τῶ ν δυεῖ ν ἑ λέ σθαι τὸ κατὰ γνώ μην.̔ Ως δ̓ ἀ μελλητὶ τὴ ν δεξιὰ ν προτεί νας ἐ δέ ξατο τὴ ν θεί αν γραφή ν,“ ἔ χου τοί νυν, ἔ χου,” φησὶ ν πρὸ ς αὐ τὸ ν ὁ Θεό τεκνος,“ τοῦ θεοῦ, καὶ τύ χοις ὧ ν εἵ λου, πρὸ ς αὐ τοῦ δυναμού μενος, καὶ βά διζε μετ̓ εἰ ρή νης.”

7.0.15.5

εὐ θὺ ς ἐ κεῖ θεν ἐ πανελθό ντα αὐ τὸ ν κῆ ρυξ ἐ βό α καλῶ ν πρὸ τοῦ δικαστηρί ου: καὶ γὰ ρ ἤ δη τὰ τῆ ς προθεσμί ας τοῦ χρό νου πεπλή ρωτο: καὶ δὴ παραστὰ ς τῷ δικαστῇ καὶ μεί ζονα τῆ ς πί στεως τὴ ν προθυμί αν ἐ πιδεί ξας, εὐ θὺ ς ὡ ς εἶ χεν, ἀ παχθεὶ ς τὴ ν ἐ πὶ θανά τῳ, τελειοῦ ται.

7.0.16.1

̓́ Ενθα καὶ̓ Αστύ ριος ἐ πὶ τῇ θεοφιλεῖ παρρησί ᾳ μνημονεύ εται, ἀ νὴ ρ τῶ ν ἐ πὶ̔ Ρώ μης συγκλητικῶ ν γενό μενος βασιλεῦ σί ν τε προσφιλὴ ς καὶ πᾶ σι γνώ ριμος εὐ γενεί ας τε ἕ νεκα καὶ περιουσί ας: ὃ ς παρὼ ν τελειουμέ νῳ τῷ μά ρτυρι, τὸ ν ὦ μον ὑ ποθεί ς, ἐ πὶ λαμπρᾶ ς καὶ πολυτελοῦ ς ἐ σθῆ τος ἄ ρας τὸ σκῆ νος ἐ πιφέ ρεται, περιστεί λας τε εὖ μά λα πλουσί ως, τῇ προσηκού σῃ ταφῇ παραδί δωσιν. Τού του μυρί α μὲ ν καὶ ἄ λλα μνημονεύ ουσιν οἱ τἀ νδρὸ ς καὶ εἰ ς ἡ μᾶ ς διαμεί ναντες γνώ ριμοι, ἀ τὰ ρ καὶ παραδό ξου τοιού του.

7.0.17.1

ἐ πὶ τῆ ς Φιλί ππου Καισαρεί ας, ἣ ν Πανεά δα Φοί νικες προσαγορεύ ουσιν, φασὶ παρὰ ταῖ ς αὐ τό θι δεικνυμέ ναις ἐ ν ταῖ ς ὑ πωρεί αις τοῦ καλουμέ νου Πανεί ου ὄ ρους πηγαῖ ς, ἐ ξ ὧ ν καὶ τὸ ν̓ Ιορδά νην προχεῖ σθαι, κατά τινα ἑ ορτῆ ς ἡ μέ ραν σφά γιό ν τι καταβά λλεσθαι καὶ τοῦ το τῇ τοῦ δαί μονος δυνά μει ἀ φανὲ ς γί νεσθαι παραδό ξως θαῦ μά τε εἶ ναι περιβό ητον τοῖ ς παροῦ σι τὸ γινό μενον. παρό ντα δ̓ οὖ ν ποτε τοῖ ς πραττομέ νοις τὸ ν̓ Αστύ ριον καὶ τὸ πρᾶ γμα καταπεπληγμέ νους ἰ δό ντα τοὺ ς πολλού ς, οἰ κτεῖ ραι τῆ ς πλά νης, κἄ πειτα ἀ νανεύ σαντα εἰ ς οὐ ρανό ν, ἱ κετεῦ σαι διὰ Χριστοῦ τὸ ν ἐ πὶ πά ντων θεὸ ν τὸ λαοπλά νον δαιμό νιον ἐ λέ γξαι καὶ παῦ σαι τῆ ς τῶ ν ἀ νθρώ πων ἀ πά της. ταῦ τα δέ φασιν εὐ ξαμέ νου, ἀ θρό ως τὸ ἱ ερεῖ ον ἐ πιπολά σαι ταῖ ς πηγαῖ ς οὕ τω τε αὐ τοῖ ς τὸ παρά δοξον οἴ χεσθαι, μηδενὸ ς μηκέ τι θαύ ματος περὶ τὸ ν τό πον γινομέ νου.

7.0.18.1

̓ Αλλ̓ ἐ πειδὴ τῆ σδε τῆ ς πό λεως εἰ ς μνή μην ἐ λή λυθα, οὐ κ ἄ ξιον ἡ γοῦ μαι παρελθεῖ ν διή γησιν καὶ τοῖ ς μεθ̓ ἡ μᾶ ς μνημονεύ εσθαι ἀ ξί αν.

7.0.18.2

τὴ ν γὰ ρ αἱ μορροοῦ σαν, ἣ ν ἐ κ τῶ ν ἱ ερῶ ν εὐ αγγελί ων πρὸ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν τοῦ πά θους ἀ παλλαγὴ ν εὕ ρασθαι μεμαθή καμεν, ἐ νθέ νδε ἔ λεγον ὁ ρμᾶ σθαι τό ν τε οἶ κον αὐ τῆ ς ἐ πὶ τῆ ς πό λεως δεί κνυσθαι καὶ τῆ ς ὑ πὸ τοῦ σωτῆ ρος εἰ ς αὐ τὴ ν εὐ εργεσί ας θαυμαστὰ τρό παια παραμέ νειν.

7.0.18.3

ἑ στά ναι γὰ ρ ἐ φ̓ ὑ ψηλοῦ λί θου πρὸ ς μὲ ν ταῖ ς πύ λαις τοῦ αὐ τῆ ς οἴ κου γυναικὸ ς ἐ κτύ πωμα χά λκεον, ἐ πὶ γό νυ κεκλιμέ νον καὶ τεταμέ ναις ἐ πὶ τὸ πρό σθεν ταῖ ς χερσὶ ν ἱ κετευού σῃ ἐ οικό ς, τού του δὲ ἄ ντικρυς ἄ λλο τῆ ς αὐ τῆ ς ὕ λης, ἀ νδρὸ ς ὄ ρθιον σχῆ μα, διπλοΐ δα κοσμί ως περιβεβλημέ νον καὶ τὴ ν χεῖ ρα τῇ γυναικὶ προτεῖ νον, οὗ παρὰ τοῖ ς ποσὶ ν ἐ πὶ τῆ ς στή λης αὐ τῆ ς ξέ νον τι βοτά νης εἶ δος φύ ειν, ὃ μέ χρι τοῦ κρασπέ δου τῆ ς τοῦ χαλκοῦ διπλοΐ δος ἀ νιό ν, ἀ λεξιφά ρμακό ν τι παντοί ων νοσημά των τυγχά νειν. τοῦ τον τὸ ν ἀ νδριά ντα εἰ κό να τοῦ̓ Ιησοῦ φέ ρειν ἔ λεγον, ἔ μενεν δὲ καὶ εἰ ς ἡ μᾶ ς, ὡ ς καὶ ὄ ψει παραλαβεῖ ν ἐ πιδημή σαντας αὐ τοὺ ς τῇ πό λει.

7.0.18.4

καὶ θαυμαστὸ ν οὐ δὲ ν τοὺ ς πά λαι ἐ ξ ἐ θνῶ ν εὐ εργετηθέ ντας πρὸ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν ταῦ τα πεποιηκέ ναι, ὅ τε καὶ τῶ ν ἀ ποστό λων αὐ τοῦ τὰ ς εἰ κό νας Παύ λου καὶ Πέ τρου καὶ αὐ τοῦ δὴ τοῦ Χριστοῦ διὰ χρωμά των ἐ ν γραφαῖ ς σῳ ζομέ νας ἱ στορή σαμεν, ὡ ς εἰ κό ς, τῶ ν παλαιῶ ν ἀ παραφυλά κτως οἷ α σωτῆ ρας ἐ θνικῇ συνηθεί ᾳ παῤ ἑ αυτοῖ ς τοῦ τον τιμᾶ ν εἰ ωθό των τὸ ν τρό πον.

7.0.19.1

Τὸ ν γὰ ῤ Ιακώ βου θρό νον, τοῦ πρώ του τῆ ς̔ Ιεροσολύ μων ἐ κκλησί ας τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν πρὸ ς τοῦ σωτῆ ρος καὶ τῶ ν ἀ ποστό λων ὑ ποδεξαμέ νου, ὃ ν καὶ ἀ δελφὸ ν τοῦ Χριστοῦ χρηματί σαι οἱ θεῖ οι λό γοι περιέ χουσιν, εἰ ς δεῦ ρο πεφυλαγμέ νον οἱ τῇ δε κατὰ διαδοχὴ ν περιέ ποντες ἀ δελφοὶ σαφῶ ς τοῖ ς πᾶ σιν ἐ πιδεί κνυνται οἷ ον περὶ τοὺ ς ἁ γί ους ἄ νδρας τοῦ θεοφιλοῦ ς ἕ νεκεν οἵ τε πά λαι καὶ οἱ εἰ ς ἡ μᾶ ς ἔ σῳ ζό ν τε καὶ ἀ ποσῴ ζουσι σέ βας. καὶ ταῦ τα μὲ ν ταύ τῃ.

7.0.20.1

̔́ Ο γε μὴ ν Διονύ σιος πρὸ ς ταῖ ς δηλωθεί σαις ἐ πιστολαῖ ς αὐ τοῦ ἔ τι καὶ τὰ ς φερομέ νας ἑ ορταστικὰ ς τὸ τηνικαῦ τα συντά ττει, πανηγυρικωτέ ρους ἐ ν αὐ ταῖ ς περὶ τῆ ς τοῦ πά σχα ἑ ορτῆ ς ἀ νακινῶ ν λό γους. τού των τὴ ν μὲ ν Φλαυΐ ῳ προσφωνεῖ, τὴ ν δὲ Δομετί ῳ καὶ Διδύ μῳ, ἐ ν ᾗ καὶ κανό να ἐ κτί θεται ὀ κταετηρί δος, ὅ τι μὴ ἄ λλοτε ἢ μετὰ τὴ ν ἐ αρινὴ ν ἰ σημερί αν προσή κοι τὴ ν τοῦ πά σχα ἑ ορτὴ ν ἐ πιτελεῖ ν, παριστά μενος: πρὸ ς ταύ ταις καὶ ἄ λλην τοῖ ς κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν συμπρεσβυτέ ροις ἐ πιστολὴ ν διαχαρά ττει ἑ τέ ροις τε ὁ μοῦ διαφό ρως, καὶ ταύ τας ἔ τι τοῦ διωγμοῦ συνεστῶ τος.

7.0.21.1

̓ Επιλαβού σης δὲ ὅ σον οὔ πω τῆ ς εἰ ρή νης, ἐ πά νεισι μὲ ν εἰ ς τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν, πά λιν δ̓ ἐ νταῦ θα στά σεως καὶ πολέ μου συστά ντος, ὡ ς οὐ χ οἷ ό ν τε ἦ ν αὐ τῷ τοὺ ς κατὰ τὴ ν πό λιν ἅ παντας ἀ δελφού ς, εἰ ς ἑ κά τερον τῆ ς στά σεως μέ ρος διῃ ρημέ νους, ἐ πισκοπεῖ ν, αὖ θις ἐ ν τῇ τοῦ πά σχα ἑ ορτῇ, ὥ σπερ τις ὑ περό ριος, ἐ ξ αὐ τῆ ς τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας διὰ γραμμά των αὐ τοῖ ς ὡ μί λει.

7.0.21.2

καὶ̔ Ιέ ρακι δὲ μετὰ ταῦ τα τῶ ν κατ̓ Αἴ γυπτον ἐ πισκό πῳ ἑ τέ ραν ἑ ορταστικὴ ν ἐ πιστολὴ ν γρά φων, τῆ ς κατ̓ αὐ τὸ ν τῶ ν̓ Αλεξανδρέ ων στά σεως μνημονεύ ει διὰ τού των:“̓ Εμοὶ δέ, τί θαυμαστὸ ν εἰ πρὸ ς τοὺ ς πορρωτέ ρω παροικοῦ ντας χαλεπὸ ν τὸ κἂ ν δἰ ἐ πιστολῶ ν ὁ μιλεῖ ν, ὅ τε καὶ τὸ πρὸ ς ἐ μαυτὸ ν αὐ τῷ μοι διαλέ γεσθαι καὶ τῇ ἰ δί ᾳ ψυχῇ συμβουλεύ εσθαι καθέ στηκεν ἄ πορον;

7.0.21.3

πρὸ ς γοῦ ν τὰ ἐ μαυτοῦ σπλά γχνα, τοὺ ς ὁ μοσκή νους καὶ συμψύ χους ἀ δελφοὺ ς καὶ τῆ ς αὐ τῆ ς πολί τας ἐ κκλησί ας, ἐ πιστολιμαί ων δέ ομαι γραμμά των, καὶ ταῦ θ̓ ὅ πως διαπεμψαί μην, ἀ μή χανον φαί νεται. ῥ ᾷ ον γὰ ρ ἄ ν τις οὐ χ ὅ πως εἰ ς τὴ ν ὑ περορί αν, ἀ λλὰ καὶ ἀ π̓ ἀ νατολῶ ν ἐ πὶ δυσμὰ ς περαιωθεί η, ἢ τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν ἀ π̓ αὐ τῆ ς τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας ἐ πέ λθοι.

7.0.21.4

τῆ ς γὰ ρ ἐ ρή μου τῆ ς πολλῆ ς καὶ ἀ τριβοῦ ς ἐ κεί νης ἣ ν ἐ ν δυσὶ ν γενεαῖ ς διώ δευσεν ὁ̓ Ισραή λ, ἄ πειρος μᾶ λλον καὶ ἄ βατό ς ἐ στιν ἡ μεσαιτά τη τῆ ς πό λεως ὁ δό ς: καὶ τῆ ς θαλά σσης ἣ ν ἐ κεῖ νοι ῥ αγεῖ σαν καὶ διατειχισθεῖ σαν ἔ σχον ἱ ππή λατον καὶ ἐ ν τῇ λεωφό ρῳ κατεποντί σθησαν Αἰ γύ πτιοι, οἱ γαληνοὶ καὶ ἀ κύ μαντοι λιμέ νες γεγό νασιν εἰ κώ ν, πολλά κις φανέ ντες ἀ πὸ τῶ ν ἐ ν αὐ τοῖ ς φό νων οἷ ον ἐ ρυθρὰ θά λασσα:

7.0.21.5

ὁ δ̓ ἐ πιρρέ ων ποταμὸ ς τὴ ν πό λιν ποτὲ μὲ ν ἐ ρή μου τῆ ς ἀ νύ δρου ξηρό τερος ὤ φθη καὶ μᾶ λλον αὐ χμώ δης ἐ κεί νης ἣ ν διαπορευό μενος ὁ̓ Ισραὴ λ οὕ τως ἐ δί ψησεν, ὡ ς Μωσῆ μὲ ν καταβοᾶ ν, ῥ υῆ ναι δ̓ αὐ τοῖ ς παρὰ τοῦ θαυμά σια ποιοῦ ντος μό νου ἐ κ πέ τρας ἀ κροτό μου ποτό ν:

7.0.21.6

ποτὲ δὲ τοσοῦ τος ἐ πλή μμυρεν ὡ ς πᾶ σαν τὴ ν περί χωρον τά ς τε ὁ δοὺ ς καὶ τοὺ ς ἀ γροὺ ς ἐ πικλύ σαντα, τῆ ς ἐ πὶ Νῶ ε γενομέ νης τοῦ ὕ δατος φορᾶ ς ἐ παγαγεῖ ν ἀ πειλή ν: ἀ εὶ δὲ αἵ ματι καὶ φό νοις καὶ καταποντισμοῖ ς κά τεισιν μεμιασμέ νος, οἷ ος ὑ πὸ Μωσῆ γέ γονεν τῷ Φαραώ, μεταβαλὼ ν εἰ ς αἷ μα καὶ ἐ ποζέ σας.

7.0.21.7

καὶ ποῖ ον γέ νοιτ̓ ἂ ν τοῦ πά ντα καθαί ροντος ὕ δατος ὕ δωρ ἄ λλο καθά ρσιον; πῶ ς ἂ ν ὁ πολὺ ς καὶ ἀ πέ ραντος ἀ νθρώ ποις ὠ κεανὸ ς ἐ πιχυθεὶ ς τὴ ν πικρὰ ν ταύ την ἀ ποσμή ξαι θά λασσαν; ἢ πῶ ς ἂ ν ὁ μέ γας ποταμό ς, ὁ ἐ κπορευό μενος ἐ ξ̓ Εδέ μ, τὰ ς τέ σσαρας ἀ ρχὰ ς εἰ ς ἃ ς ἀ φορί ζεται, μετοχετεύ σας εἰ ς μί αν τοῦ Γηώ ν, ἀ ποπλύ ναι τὸ ν λύ θρον;

7.0.21.8

ἢ πό τε ὁ τεθολωμέ νος ὑ πὸ τῶ ν πονηρῶ ν πανταχό θεν ἀ ναθυμιά σεων ἀ ὴ ρ εἰ λικρινὴ ς γέ νοιτο; τοιοῦ τοι γὰ ρ ἀ πὸ τῆ ς γῆ ς ἀ τμοὶ καὶ ἀ πὸ θαλά σσης ἄ νεμοι ποταμῶ ν τε αὖ ραι καὶ λιμέ νων ἀ νιμή σεις ἀ ποπνέ ουσιν, ὡ ς σηπομέ νων ἐ ν πᾶ σι τοῖ ς ὑ ποκειμέ νοις στοιχεί οις νεκρῶ ν ἰ χῶ ρας εἶ ναι τὰ ς δρό σους.

7.0.21.9

εἶ τα θαυμά ζουσιν καὶ διαποροῦ σιν, πό θεν οἱ συνεχεῖ ς λοιμοί, πό θεν αἱ χαλεπαὶ νό σοι, πό θεν αἱ παντοδαπαὶ φθοραί, πό θεν ὁ ποικί λος καὶ πολὺ ς τῶ ν ἀ νθρώ πων ὄ λεθρος, διὰ τί μηκέ τι τοσοῦ το πλῆ θος οἰ κητό ρων ἡ μεγί στη πό λις ἐ ν αὐ τῇ φέ ρει, ἀ πὸ νηπί ων ἀ ρξαμέ νη παί δων μέ χρι τῶ ν εἰ ς ἄ κρον γεγηρακό των, ὅ σους ὠ μογέ ροντας οὓ ς ἐ κά λει, πρό τερον ὄ ντας ἔ τρεφεν: ἀ λλ̓ οἱ τεσσαρακοντοῦ ται καὶ μέ χρι τῶ ν ἑ βδομή κοντα ἐ τῶ ν τοσοῦ τον πλέ ονες τό τε, ὥ στε μὴ συμπληροῦ σθαι νῦ ν τὸ ν ἀ ριθμὸ ν αὐ τῶ ν, προσεγγραφέ ντων καὶ συγκαταλεγέ ντων εἰ ς τὸ δημό σιον σιτηρέ σιον τῶ ν ἀ πὸ τεσσαρεσκαί δεκα ἐ τῶ ν μέ χρι τῶ ν ὀ γδοή κοντα, καὶ γεγό νασιν οἷ ον ἡ λικιῶ ται τῶ ν πά λαι γεραιτά των οἱ ὄ ψει νεώ τατοι.

7.0.21.10

καὶ οὕ τω μειού μενον ἀ εὶ καὶ δαπανώ μενον ὁ ρῶ ντες τὸ ἐ πὶ γῆ ς ἀ νθρώ πων γέ νος, οὐ τρέ μουσιν, αὐ ξομέ νου καὶ προκό πτοντος τοῦ παντελοῦ ς αὐ τῶ ν ἀ φανισμοῦ.”

7.0.22.1

Μετὰ ταῦ τα λοιμικῆ ς τὸ ν πό λεμον διαλαβού σης νό σου τῆ ς τε ἑ ορτῆ ς πλησιαζού σης, αὖ θις διὰ γραφῆ ς τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς ὁ μιλεῖ, τὰ τῆ ς συμφορᾶ ς ἐ πισημαινό μενος πά θη διὰ τού των:“ Τοῖ ς

7.0.22.2

μὲ ν ἄ λλοις ἀ νθρώ ποις οὐ κ ἂ ν δό ξειεν καιρὸ ς ἑ ορτῆ ς εἶ ναι τὰ παρό ντα, οὐ δὲ ἔ στιν αὐ τοῖ ς οὔ τε οὗ τος οὔ τε τις ἕ τερος, οὐ χ ὅ πως τῶ ν ἐ πιλύ πων, ἀ λλ̓ οὐ δ̓ εἴ τις περιχαρή ς, ὃ ν οἰ ηθεῖ εν μά λιστα. νῦ ν μέ ν γε θρῆ νοι πά ντα, καὶ πενθοῦ σιν πά ντες, καὶ περιηχοῦ σιν οἰ μωγαὶ τὴ ν πό λιν διὰ τὸ πλῆ θος τῶ ν τεθνηκό των καὶ τῶ ν ἀ ποθνῃ σκό ντων ὁ σημέ ραι:

7.0.22.3

ὡ ς γὰ ρ ἐ πὶ τῶ ν πρωτοτό κων τῶ ν Αἰ γυπτί ων γέ γραπται, οὕ τως καὶ νῦ ν ἐ γενή θη κραυγὴ μεγά λη: οὐ γὰ ρ ἔ στιν οἰ κί α, ἐ ν ᾗ οὐ κ ἔ στιν ἐ ν αὐ τῇ τεθνηκώ ς, καὶ ὄ φελό ν γε εἷ ς. Πολλὰ μὲ ν γὰ ρ καὶ δεινὰ καὶ τὰ πρὸ τού του συμβεβηκό τα:

7.0.22.4

πρῶ τον μὲ ν ἡ μᾶ ς ἤ λασαν, καὶ μό νοι πρὸ ς ἁ πά ντων διωκό μενοι καὶ θανατού μενοι ἑ ωρτά σαμεν καὶ τό τε, καὶ πᾶ ς ὁ τῆ ς καθ̓ ἕ καστον θλί ψεως τό πος πανηγυρικὸ ν ἡ μῖ ν γέ γονε χωρί ον, ἀ γρὸ ς ἐ ρημί α ναῦ ς πανδοχεῖ ον δεσμωτή ριον, φαιδροτά την δὲ πασῶ ν ἤ γαγον ἑ ορτὴ ν οἱ τέ λειοι μά ρτυρες, εὐ ωχηθέ ντες ἐ ν οὐ ρανῷ:

7.0.22.5

μετὰ δὲ ταῦ τα πό λεμος καὶ λιμὸ ς ἐ πέ λαβεν, ἃ τοῖ ς ἔ θνεσι συνδιηνέ γκαμεν, μό νοι μὲ ν ὑ ποστά ντες ὅ σα ἡ μῖ ν ἐ λυμή ναντο, παραπολαύ σαντες δὲ καὶ ὧ ν ἀ λλή λους εἰ ργά σαντό τε καὶ πεπό νθασιν, καὶ τῇ Χριστοῦ πά λιν ἐ νηυφρά νθημεν εἰ ρή νῃ, ἣ ν μό νοις ἡ μῖ ν δέ δωκεν:

7.0.22.6

βραχυτά της δὲ ἡ μῶ ν τε καὶ αὐ τῶ ν τυχό ντων ἀ ναπνοῆ ς, ἐ πικατέ σκηψεν ἡ νό σος αὕ τη, πρᾶ γμα φό βου τε παντὸ ς φοβερώ τερον ἐ κεί νοις καὶ συμφορᾶ ς ἥ στινος οὖ ν σχετλιώ τερον καὶ ὡ ς ἴ διό ς τις αὐ τῶ ν ἀ πή γγειλεν συγγραφεύ ς,̔ πρᾶ γμα μό νον δὴ τῶ ν πά ντων ἐ λπί δος κρεῖ σσον γενό μενον,̓ ἡ μῖ ν δὲ οὐ τοιοῦ το μέ ν, γυμνά σιον δὲ καὶ δοκί μιον οὐ δενὸ ς τῶ ν ἄ λλων ἔ λαττον. ἀ πέ σχετο μὲ ν γὰ ρ οὐ δὲ ἡ μῶ ν, πολλὴ δὲ ἐ ξῆ λθεν εἰ ς τὰ ἔ θνη.”

7.0.22.7

Τού τοις ἑ ξῆ ς ἐ πιφέ ρει λέ γων:“ οἱ γοῦ ν πλεῖ στοι τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἡ μῶ ν δἰ ὑ περβά λλουσαν ἀ γά πην καὶ φιλαδελφί αν ἀ φειδοῦ ντες ἑ αυτῶ ν καὶ ἀ λλή λων ἐ χό μενοι, ἐ πισκοποῦ ντες ἀ φυλά κτως τοὺ ς νοσοῦ ντας, λιπαρῶ ς ὑ πηρετού μενοι, θεραπεύ οντες ἐ ν Χριστῷ, συναπηλλά ττοντο ἐ κεί νοις ἀ σμενέ στατα, τοῦ παῤ ἑ τέ ρων ἀ ναπιμπλά μενοι πά θους καὶ τὴ ν νό σον ἐ φ̓ ἑ αυτοὺ ς ἕ λκοντες ἀ πὸ τῶ ν πλησί ον καὶ ἑ κό ντες ἀ ναμασσό μενοι τὰ ς ἀ λγηδό νας. καὶ πολλοὶ νοσοκομή σαντες καὶ ῥ ώ σαντες ἑ τέ ρους, ἐ τελεύ τησαν αὐ τοί, τὸ ν ἐ κεί νων θά νατον εἰ ς ἑ αυτοὺ ς μεταστησά μενοι καὶ τὸ δημῶ δες ῥ ῆ μα, μό νης ἀ εὶ δοκοῦ ν φιλοφροσύ νης ἔ χεσθαι, ἔ ργῳ δὴ τό τε πληροῦ ντες,̔ ἀ πιό ντες αὐ τῶ ν περί ψημα.̓

7.0.22.8

οἱ γοῦ ν ἄ ριστοι τῶ ν παῤ ἡ μῖ ν ἀ δελφῶ ν τοῦ τον τὸ ν τρό πον ἐ ξεχώ ρησαν τοῦ βί ου, πρεσβύ τεροί τέ τινες καὶ διά κονοι καὶ τῶ ν ἀ πὸ τοῦ λαοῦ, λί αν ἐ παινού μενοι, ὡ ς καὶ τοῦ θανά του τοῦ το τὸ εἶ δος, διὰ πολλὴ ν εὐ σέ βειαν καὶ πί στιν ἰ σχυρὰ ν γινό μενον, μηδὲ ν ἀ ποδεῖ ν μαρτυρί ου δοκεῖ ν.

7.0.22.9

καὶ τὰ σώ ματα δὲ τῶ ν ἁ γί ων ὑ πτί αις χερσὶ καὶ κό λποις ὑ πολαμβά νοντες καθαιροῦ ντέ ς τε ὀ φθαλμοὺ ς καὶ στό ματα συγκλεί οντες ὠ μοφοροῦ ντέ ς τε καὶ διατιθέ ντες, προσκολλώ μενοι, συμπλεκό μενοι, λουτροῖ ς τε καὶ περιστολαῖ ς κατακοσμοῦ ντες, μετὰ μικρὸ ν ἐ τύ γχανον τῶ ν ἴ σων, ἀ εὶ τῶ ν ὑ πολειπομέ νων ἐ φεπομέ νων τοῖ ς πρὸ αὐ τῶ ν.

7.0.22.10

τὰ δέ γε ἔ θνη πᾶ ν τοὐ ναντί ον: καὶ νοσεῖ ν ἀ ρχομέ νους ἀ πωθοῦ ντο καὶ ἀ πέ φευγον τοὺ ς φιλτά τους κἀ ν ταῖ ς ὁ δοῖ ς ἐ ρρί πτουν ἡ μιθνῆ τας καὶ νεκροὺ ς ἀ τά φους ἀ πεσκυβαλί ζοντο, τὴ ν τοῦ θανά του διά δοσιν καὶ κοινωνί αν ἐ κτρεπό μενοι, ἣ ν οὐ κ ἦ ν καὶ πολλὰ μηχανωμέ νοις ἐ κκλῖ ναιῥ ᾴ διον.”

7.0.22.11

μετὰ δὲ καὶ ταύ την τὴ ν ἐ πιστολή ν, εἰ ρηνευσά ντων τῶ ν κατὰ τὴ ν πό λιν, τοῖ ς κατ̓ Αἴ γυπτον ἀ δελφοῖ ς ἑ ορταστικὴ ν αὖ θις ἐ πιστέ λλει γραφή ν, καὶ ἐ πὶ ταύ τῃ πά λιν ἄ λλας διατυποῦ ται: φέ ρεται δέ τις αὐ τοῦ καὶ περὶ σαββά του καὶ ἄ λλη περὶ γυμνασί ου.

7.0.22.12

̔ Ερμά μμωνι δὲ πά λιν καὶ τοῖ ς κατ̓ Αἴ γυπτον ἀ δελφοῖ ς δἰ ἐ πιστολῆ ς ὁ μιλῶ ν πολλά τε ἄ λλα περὶ τῆ ς Δεκί ου καὶ τῶ ν μετ̓ αὐ τὸ ν διεξελθὼ ν κακοτροπί ας, τῆ ς κατὰ τὸ ν Γαλλιῆ νον εἰ ρή νης ἐ πιμιμνή σκεται:

7.0.23.1

οὐ δὲ ν δὲ οἷ ον τὸ καὶ τού των ὧ δέ πως ἐ χό ντων ἀ κοῦ σαι:“̓ Εκεῖ νος μὲ ν οὖ ν τῶ ν ἑ αυτοῦ βασιλέ ων τὸ ν μὲ ν προέ μενος, τῷ δὲ ἐ πιθέ μενος, παγγενεῖ ταχέ ως καὶ πρό ρριζος ἐ ξηφανί σθη, ἀ νεδεί χθη δὲ καὶ συνανωμολογή θη παρὰ πά ντων ὁ Γαλλιῆ νος, παλαιὸ ς ἅ μα βασιλεὺ ς καὶ νέ ος, πρῶ τος ὢ ν καὶ μετ̓ ἐ κεί νους παρώ ν.

7.0.23.2

κατὰ γὰ ρ τὸ ῥ ηθὲ ν πρὸ ς τὸ ν προφή την̔ Ησαΐ αν̔ τὰ ἀ π̓ ἀ ρχῆ ς ἰ δοὺ ἥ κασιν, καὶ καινὰ ἃ νῦ ν ἀ νατελεῖ.̓ ὥ σπερ γὰ ρ νέ φος τὰ ς ἡ λιακὰ ς ἀ κτῖ νας ὑ ποδραμὸ ν καὶ πρὸ ς ὀ λί γον ἐ πηλυγά σαν ἐ σκί ασεν αὐ τὸ ν καὶ ἀ ντ̓ αὐ τοῦ προεφά νη, εἶ τα παρελθό ντος ἢ διατακέ ντος τοῦ νέ φους, ἐ ξεφά νη πά λιν ἐ πανατεί λας ὁ προανατεί λας ἥ λιος, οὕ τω προστὰ ς καὶ προσπελά σας ἑ αυτὸ ν ὁ Μακριανὸ ς τῆ ς ἐ φεστώ σης Γαλλιή νου βασιλεί ας, ὃ μὲ ν οὐ κ ἔ στιν, ἐ πεὶ μηδὲ ἦ ν, ὃ δὲ ἔ στιν ὁ μοί ως ὥ σπερ ἦ ν,

7.0.23.3

καὶ οἷ ον ἀ ποθεμέ νη τὸ γῆ ρας ἡ βασιλεί α καὶ τὴ ν προοῦ σαν ἀ νακαθηραμέ νη κακί αν, ἀ κμαιό τερον νῦ ν ἐ πανθεῖ καὶ πορρώ τερον ὁ ρᾶ ται καὶ ἀ κού εται καὶ διαφοιτᾷ πανταχοῦ.”

7.0.23.4

Εἶ θ̓ ἑ ξῆ ς καὶ τὸ ν χρό νον, καθ̓ ὃ ν ταῦ τ̓ ἔ γραφεν, διὰ τού των σημαί νει:“ καί μοι πά λιν τὰ ς ἡ μέ ρας τῶ ν βασιλικῶ ν ἐ τῶ ν ἔ πεισι σκοπεῖ ν. ὁ ρῶ γά ρ, ὡ ς ὀ νομασθέ ντες μὲ ν οἱ ἀ σεβέ στατοι μετ̓ οὐ πολὺ γεγό νασιν ἀ νώ νυμοι, ὁ δὲ ὁ σιώ τερος καὶ φιλοθεώ τερος ὑ περβὰ ς τὴ ν ἑ πταετηρί δα, νῦ ν ἐ νιαυτὸ ν ἔ νατον διανύ ει, ἐ ν ᾧ ἡ μεῖ ς ἑ ορτά σωμεν.”

7.0.24.1

̓ Επὶ τού τοις ἅ πασιν σπουδά ζεται αὐ τῷ καὶ τὰ Περὶ ἐ παγγελιῶ ν δύ ο συγγρά μματα, ἡ δ̓ ὑ πό θεσις αὐ τῷ Νέ πως ἦ ν, ἐ πί σκοπος τῶ ν κατ̓ Αἴ γυπτον,̓ Ιουδαϊ κώ τερον τὰ ς ἐ πηγγελμέ νας τοῖ ς ἁ γί οις ἐ ν ταῖ ς θεί αις γραφαῖ ς ἐ παγγελί ας ἀ ποδοθή σεσθαι διδά σκων καί τινα χιλιά δα ἐ τῶ ν τρυφῆ ς σωματικῆ ς ἐ πὶ τῆ ς ξηρᾶ ς ταύ της ἔ σεσθαι ὑ ποτιθέ μενος.

7.0.24.2

δό ξας γοῦ ν οὗ τος ἐ κ τῆ ς̓ Αποκαλύ ψεως̓ Ιωά ννου τὴ ν ἰ δί αν κρατύ νειν ὑ πό ληψιν,̓́ Ελεγχον ἀ λληγοριστῶ ν λό γον τινὰ περὶ τού του συντά ξας ἐ πέ γραψεν:

7.0.24.3

πρὸ ς ὃ ν ὁ Διονύ σιος ἐ ν τοῖ ς Περὶ ἐ παγγελιῶ ν ἐ νί σταται, διὰ μὲ ν τοῦ προτέ ρου τὴ ν αὐ τοῦ γνώ μην ἣ ν εἶ χεν περὶ τοῦ δό γματος, παρατιθέ μενος, διὰ δὲ τοῦ δευτέ ρου περὶ τῆ ς̓ Αποκαλύ ψεως̓ Ιωά ννου διαλαμβά νων: ἔ νθα τοῦ Νέ πωτος κατὰ τὴ ν ἀ ρχὴ ν μνημονεύ σας, ταῦ τα περὶ αὐ τοῦ γρά φει:“ ἐ πεὶ

7.0.24.4

δὲ σύ νταγμά τι προκομί ζουσιν Νέ πωτος, ᾧ λί αν ἐ περεί δονται ὡ ς ἀ ναντιρρή τως ἀ ποδεικνύ ντι τὴ ν τοῦ Χριστοῦ βασιλεί αν ἐ πὶ γῆ ς ἔ σεσθαι, ἐ ν ἄ λλοις μὲ ν πολλοῖ ς ἀ ποδέ χομαι καὶ ἀ γαπῶ Νέ πωτα τῆ ς τε πί στεως καὶ τῆ ς φιλοπονί ας καὶ τῆ ς ἐ ν ταῖ ς γραφαῖ ς διατριβῆ ς καὶ τῆ ς πολλῆ ς ψαλμῳ δί ας, ᾗ μέ χρι νῦ ν πολλοὶ τῶ ν ἀ δελφῶ ν εὐ θυμοῦ νται, καὶ πά νυ δἰ αἰ δοῦ ς ἄ γω τὸ ν ἄ νθρωπον, ταύ τῃ μᾶ λλον ᾗ προανεπαύ σατο: ἀ λλὰ φί λη γὰ ρ καὶ προτιμοτά τη πά ντων ἡ ἀ λή θεια, ἐ παινεῖ ν τε χρὴ καὶ συναινεῖ ν ἀ φθό νως, εἴ τι ὀ ρθῶ ς λέ γοιτο, ἐ ξετά ζειν δὲ καὶ διευθύ νειν, εἴ τι μὴ φαί νοιτο ὑ γιῶ ς ἀ ναγεγραμμέ νον.

7.0.24.5

καὶ πρὸ ς μὲ ν παρό ντα καὶ ψιλῷ λό γῳ δογματί ζοντα αὐ τά ρκης ἦ ν ἂ ν ἡ ἄ γραφος ὁ μιλί α, δἰ ἐ ρωτή σεως καὶ ἀ ποκρί σεως πεί θουσα καὶ συμβιβά ζουσα τοὺ ς ἀ ντιδιατιθεμέ νους: γραφῆ ς δὲ ἐ κκειμέ νης, ὡ ς δοκεῖ τισιν, πιθανωτά της καί τινων διδασκά λων τὸ ν μὲ ν νό μον καὶ τοὺ ς προφή τας τὸ μηδὲ ν ἡ γουμέ νων καὶ τὸ τοῖ ς εὐ αγγελί οις ἕ πεσθαι παρέ ντων καὶ τὰ ς τῶ ν ἀ ποστό λων ἐ πιστολὰ ς ἐ κφαυλισά ντων, τὴ ν δὲ τοῦ συγγρά μματος τού του διδασκαλί αν ὡ ς μέ γα δή τι καὶ κεκρυμμέ νον μυστή ριον κατεπαγγελλομέ νων καὶ τοὺ ς ἁ πλουστέ ρους ἀ δελφοὺ ς ἡ μῶ ν οὐ δὲ ν ἐ ώ ντων ὑ ψηλὸ ν καὶ μεγαλεῖ ον φρονεῖ ν οὔ τε περὶ τῆ ς ἐ νδό ξου καὶ ἀ ληθῶ ς ἐ νθέ ου τοῦ κυρί ου ἡ μῶ ν ἐ πιφανεί ας οὔ τε τῆ ς ἡ μετέ ρας ἐ κ νεκρῶ ν ἀ ναστά σεως καὶ τῆ ς πρὸ ς αὐ τὸ ν ἐ πισυναγωγῆ ς καὶ ὁ μοιώ σεως, ἀ λλὰ μικρὰ καὶ θνητὰ καὶ οἷ α τὰ νῦ ν, ἐ λπί ζειν ἀ ναπειθό ντων ἐ ν τῇ βασιλεί ᾳ τοῦ θεοῦ, ἀ ναγκαῖ ον καὶ ἡ μᾶ ς ὡ ς πρὸ ς παρό ντα τὸ ν ἀ δελφὸ ν ἡ μῶ ν διαλεχθῆ ναι Νέ πωτα.”

7.0.24.6

Τού τοις μεθ̓ ἕ τερα ἐ πιφέ ρει λέ γων:“ ἐ ν μὲ ν οὖ ν τῷ̓ Αρσενοΐ τῃ γενό μενος, ἔ νθα, ὡ ς οἶ δας, πρὸ πολλοῦ τοῦ το ἐ πεπό λαζεν τὸ δό γμα, ὡ ς καὶ σχί σματα καὶ ἀ ποστασί ας ὅ λων ἐ κκλησιῶ ν γεγονέ ναι, συγκαλέ σας τοὺ ς πρεσβυτέ ρους καὶ διδασκά λους τῶ ν ἐ ν ταῖ ς κώ μαις ἀ δελφῶ ν, παρό ντων καὶ τῶ ν βουλομέ νων ἀ δελφῶ ν, δημοσί ᾳ τὴ ν ἐ ξέ τασιν ποιή σασθαι τοῦ λό γου προετρεψά μην,

7.0.24.7

καὶ τοῦ τό μοι προσαγαγό ντων τὸ βιβλί ον ὥ ς τι ὅ πλον καὶ τεῖ χος ἄ μαχον, συγκαθεσθεὶ ς αὐ τοῖ ς τριῶ ν ἑ ξῆ ς ἡ μερῶ ν ἐ ξ ἕ ω μέ χρις ἑ σπέ ρας, διευθύ νειν ἐ πειρά θην τὰ γεγραμμέ να:

7.0.24.8

ἔ νθα καὶ τὸ εὐ σταθὲ ς καὶ τὸ φιλά ληθες καὶ τὸ εὐ παρακολού θητον καὶ συνετὸ ν ὑ περηγά σθην τῶ ν ἀ δελφῶ ν, ὡ ς ἐ ν τά ξει καὶ μετ̓ ἐ πιεικεί ας τὰ ς ἐ ρωτή σεις καὶ τὰ ς ἐ παπορή σεις καὶ τὰ ς συγκαταθέ σεις ἐ ποιού μεθα, τὸ μὲ ν ἐ κ παντὸ ς τρό που καὶ φιλονεί κως τῶ ν ἅ παξ δοξά ντων περιέ χεσθαι, εἰ καὶ μὴ φαί νοιτο ὀ ρθῶ ς ἔ χοντα, παραιτησά μενοι, μή τε δὲ τὰ ς ἀ ντιλογί ας ὑ ποστελλό μενοι, ἀ λλ̓ ἐ ς ὅ σον οἷ ό ν τε, τῶ ν προκειμέ νων ἐ πιβατεύ ειν καὶ κρατύ νειν αὐ τὰ πειρώ μενοι, μή τε, εἰ λό γος αἱ ροῖ, μεταπεί θεσθαι καὶ συνομολογεῖ ν αἰ δού μενοι, ἀ λλ̓ εὐ συνειδή τως καὶ ἀ νυποκρί τως καὶ ταῖ ς καρδί αις πρὸ ς τὸ ν θεὸ ν ἡ πλωμέ ναις τὰ ταῖ ς ἀ ποδεί ξεσι καὶ διδασκαλί αις τῶ ν ἁ γί ων γραφῶ ν συνιστανό μενα καταδεχό μενοι.

7.0.24.9

καὶ τέ λος ὅ τε τῆ ς διδαχῆ ς ταύ της ἀ ρχηγὸ ς καὶ εἰ σηγητή ς, ὁ καλού μενος Κορακί ων, ἐ ν ἐ πηκό ῳ πά ντων τῶ ν παρό ντων ἀ δελφῶ ν ὡ μολό γησεν καὶ διεμαρτύ ρατο ἡ μῖ ν μηκέ τι τού τῳ προσέ ξειν μηδὲ διαλέ ξεσθαι περὶ τού του μηδὲ μεμνῆ σθαι μηδὲ διδά ξειν, ὡ ς ἱ κανῶ ς ὑ πὸ τῶ ν ἀ ντιλεχθέ ντων ᾑ ρημέ νος: τῶ ν τε ἄ λλων ἀ δελφῶ ν οἳ μὲ ν ἔ χαιρον ἐ πὶ τῇ κοινολογί ᾳ καὶ τῇ πρὸ ς πά ντας συγκαταβά σει καὶ συνδιαθέ σει.”

7.0.25.1

Εἶ θ̓ ἑ ξῆ ς ὑ ποβά ς, περὶ τῆ ς̓ Αποκαλύ ψεως̓ Ιωά ννου ταῦ τά φησιν:“ τινὲ ς μὲ ν οὖ ν τῶ ν πρὸ ἡ μῶ ν ἠ θέ τησαν καὶ ἀ νεσκεύ ασαν πά ντῃ τὸ βιβλί ον, καθ̓ ἕ καστον κεφά λαιον διευθύ νοντες ἄ γνωστό ν τε καὶ ἀ συλλό γιστον ἀ ποφαί νοντες ψεύ δεσθαί τε τὴ ν ἐ πιγραφή ν.

7.0.25.2

̓ Ιωά ννου γὰ ρ οὐ κ εἶ ναι λέ γουσιν, ἀ λλ̓ οὐ δ̓ ἀ ποκά λυψιν εἶ ναι τὴ ν σφό δρα καὶ παχεῖ κεκαλυμμέ νην τῷ τῆ ς ἀ γνοί ας παραπετά σματι, καὶ οὐ χ ὅ πως τῶ ν ἀ ποστό λων τινά, ἀ λλ̓ οὐ δ̓ ὅ λως τῶ ν ἁ γί ων ἢ τῶ ν ἀ πὸ τῆ ς ἐ κκλησί ας τού του γεγονέ ναι ποιητὴ ν τοῦ γρά μματος, Κή ρινθον δὲ τὸ ν καὶ τὴ ν ἀ π̓ ἐ κεί νου κληθεῖ σαν Κηρινθιανὴ ν συστησά μενον αἵ ρεσιν, ἀ ξιό πιστον ἐ πιφημί σαι θελή σαντα τῷ ἑ αυτοῦ πλά σματι ὄ νομα.

7.0.25.3

τοῦ το γὰ ρ εἶ ναι τῆ ς διδασκαλί ας αὐ τοῦ τὸ δό γμα, ἐ πί γειον ἔ σεσθαι τὴ ν τοῦ Χριστοῦ βασιλεί αν, καὶ ὧ ν αὐ τὸ ς ὠ ρέ γετο, φιλοσώ ματος ὢ ν καὶ πά νυ σαρκικό ς, ἐ ν τού τοις ὀ νειροπολεῖ ν ἔ σεσθαι, γαστρὸ ς καὶ τῶ ν ὑ πὸ γαστέ ρα πλησμοναῖ ς, τοῦ τ̓ ἐ στὶ σιτί οις καὶ ποτοῖ ς καὶ γά μοις καὶ δἰ ὧ ν εὐ φημό τερον ταῦ τα ᾠ ή θη ποριεῖ σθαι, ἑ ορταῖ ς καὶ θυσί αις καὶ ἱ ερεί ων σφαγαῖ ς.

7.0.25.4

ἐ γὼ δὲ ἀ θετῆ σαι μὲ ν οὐ κ ἂ ν τολμή σαιμι τὸ βιβλί ον, πολλῶ ν αὐ τὸ διὰ σπουδῆ ς ἐ χό ντων ἀ δελφῶ ν, μεί ζονα δὲ τῆ ς ἐ μαυτοῦ φρονή σεως τὴ ν ὑ πό ληψιν τὴ ν περὶ αὐ τοῦ λαμβά νων, κεκρυμμέ νην εἶ ναί τινα καὶ θαυμασιωτέ ραν τὴ ν καθ̓ ἕ καστον ἐ κδοχὴ ν ὑ πολαμβά νω. καὶ γὰ ρ εἰ μὴ συνί ημι, ἀ λλ̓ ὑ πονοῶ γε νοῦ ν τινα βαθύ τερον ἐ γκεῖ σθαι τοῖ ς ῥ ή μασιν,

7.0.25.5

οὐ κ ἰ δί ῳ ταῦ τα μετρῶ ν καὶ κρί νων λογισμῷ, πί στει δὲ τὸ πλέ ον νέ μων ὑ ψηλό τερα ἢ ὑ π̓ ἐ μοῦ καταληφθῆ ναι νενό μικα, καὶ οὐ κ ἀ ποδοκιμά ζω ταῦ τα ἃ μὴ συνεώ ρακα, θαυμά ζω δὲ μᾶ λλον ὅ τι μὴ καὶ εἶ δον.”

7.0.25.6

̓ Επὶ τού τοις τὴ ν ὅ λην τῆ ς̓ Αποκαλύ ψεως βασανί σας γραφὴ ν ἀ δύ νατό ν τε αὐ τὴ ν κατὰ τὴ ν πρό χειρον ἀ ποδεί ξας νοεῖ σθαι διά νοιαν, ἐ πιφέ ρει λέ γων:“ συντελέ σας δὴ πᾶ σαν ὡ ς εἰ πεῖ ν τὴ ν προφητεί αν, μακαρί ζει ὁ προφή της τού ς τε φυλά σσοντας αὐ τὴ ν καὶ δὴ καὶ ἑ αυτό ν.̔ μακά ριοσ̓ γά ρ φησιν ὁ τηρῶ ν τοὺ ς λό γους τῆ ς προφητεί ας τοῦ βιβλί ου τού του κἀ γὼ̓ Ιωά ννης ὁ βλέ πων καὶ ἀ κού ων ταῦ τα.̓

7.0.25.7

καλεῖ σθαι μὲ ν οὖ ν αὐ τὸ ν̓ Ιωά ννην καὶ εἶ ναι τὴ ν γραφὴ ν̓ Ιωά ννου ταύ την οὐ κ ἀ ντερῶ, ἁ γί ου μὲ ν γὰ ρ εἶ ναί τινος καὶ θεοπνεύ στου συναινῶ: οὐ μὴ ν ῥ ᾳ δί ως ἂ ν συνθεί μην τοῦ τον εἶ ναι τὸ ν ἀ πό στολον, τὸ ν υἱ ὸ ν Ζεβεδαί ου, τὸ ν ἀ δελφὸ ν̓ Ιακώ βου, οὗ τὸ εὐ αγγέ λιον τὸ κατὰ̓ Ιωά ννην ἐ πιγεγραμμέ νον καὶ ἡ ἐ πιστολὴ ἡ καθολική.

7.0.25.8

τεκμαί ρομαι γὰ ρ ἔ κ τε τοῦ ἤ θους ἑ κατέ ρων καὶ τοῦ τῶ ν λό γων εἴ δους καὶ τῆ ς τοῦ βιβλί ου διεξαγωγῆ ς λεγομέ νης, μὴ τὸ ν αὐ τὸ ν εἶ ναι. ὁ μὲ ν γὰ ρ εὐ αγγελιστὴ ς οὐ δαμοῦ τὸ ὄ νομα αὐ τοῦ παρεγγρά φει οὐ δὲ κηρύ σσει ἑ αυτὸ ν οὔ τε διὰ τοῦ εὐ αγγελί ου οὔ τε διὰ τῆ ς ἐ πιστολῆ ς.”

7.0.25.9

Εἶ θ̓ ὑ ποβά ς, πά λιν ταῦ τα λέ γει:“̓ Ιωά ννης δὲ οὐ δαμοῦ, οὐ δὲ ὡ ς περὶ ἑ αυτοῦ οὐ δὲ ὡ ς περὶ ἑ τέ ρου: ὁ δὲ τὴ ν̓ Αποκά λυψιν γρά ψας εὐ θύ ς τε ἐ ν ἀ ρχῇ ἑ αυτὸ ν προτά σσεἱ̓ Αποκά λυψις̓ Ιησοῦ Χριστοῦ, ἣ ν ἔ δωκεν αὐ τῷ δεῖ ξαι τοῖ ς δού λοις αὐ τοῦ ἐ ν τά χει, καὶ ἐ σή μανεν ἀ ποστεί λας διὰ τοῦ ἀ γγέ λου αὐ τοῦ τῷ δού λῳ αὐ τοῦ̓ Ιωά ννῃ, ὃ ς ἐ μαρτύ ρησεν τὸ ν λό γον τοῦ θεοῦ καὶ τὴ ν μαρτυρί αν αὐ τοῦ, ὅ σα εἶ δεν̓:

7.0.25.10

εἶ τα καὶ ἐ πιστολὴ ν γρά φει:̔̓ Ιωά ννης ταῖ ς ἑ πτὰ ἐ κκλησί αις ταῖ ς ἐ ν τῇ̓ Ασί ᾳ, χά ρις ὑ μῖ ν καὶ εἰ ρή νη.̓ ὁ δέ γε εὐ αγγελιστὴ ς οὐ δὲ τῆ ς καθολικῆ ς ἐ πιστολῆ ς προέ γραψεν ἑ αυτοῦ τὸ ὄ νομα, ἀ λλὰ ἀ περί ττως ἀ π̓ αὐ τοῦ τοῦ μυστηρί ου τῆ ς θεί ας ἀ ποκαλύ ψεως ἤ ρξατο:̔ ὃ ἦ ν ἀ π̓ ἀ ρχῆ ς, ὃ ἀ κηκό αμεν, ὃ ἑ ωρά καμεν τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς ἡ μῶ ν̓: ἐ πὶ ταύ τῃ γὰ ρ τῇ ἀ ποκαλύ ψει καὶ ὁ κύ ριος τὸ ν Πέ τρον ἐ μακά ρισεν, εἰ πώ ν:̔ μακά ριος εἶ Σί μων βὰ ῤ Ιωνᾶ, ὅ τι σὰ ρξ καὶ αἷ μα οὐ κ ἀ πεκά λυψέ ν σοι, ἀ λλ̓ ὁ πατή ρ μου ὁ οὐ ρά νιος.̓

7.0.25.11

ἀ λλ̓ οὐ δὲ ἐ ν τῇ δευτέ ρᾳ φερομέ νᾐ Ιωά ννου καὶ τρί τῃ, καί τοι βραχεί αις οὔ σαις ἐ πιστολαῖ ς, ὁ̓ Ιωά ννης ὀ νομαστὶ πρό κειται, ἀ λλὰ ἀ νωνύ μως̔ ὁ πρεσβύ τεροσ̓ γέ γραπται. οὗ τος δέ γε οὐ δὲ αὔ ταρκες ἐ νό μισεν, εἰ ς ἅ παξ ἑ αυτὸ ν ὀ νομά σας διηγεῖ σθαι τὰ ἑ ξῆ ς, ἀ λλὰ πά λιν ἀ ναλαμβά νεἱ ἐ γὼ̓ Ιωά ννης, ὁ ἀ δελφὸ ς ὑ μῶ ν καὶ συγκοινωνὸ ς ἐ ν τῇ θλί ψει καὶ βασιλεί ᾳ καὶ ἐ ν ὑ πομονῇ̓ Ιησοῦ, ἐ γενό μην ἐ ν τῇ νή σῳ τῇ καλουμέ νῃ Πά τμῳ διὰ τὸ ν λό γον τοῦ θεοῦ καὶ τὴ ν μαρτυρί αν̓ Ιησοῦ.̓ καὶ δὴ καὶ πρὸ ς τῷ τέ λει ταῦ τα εἶ πεν:̔ μακά ριος ὁ τηρῶ ν τοὺ ς λό γους τῆ ς προφητεί ας τοῦ βιβλί ου τού του κἀ γὼ̓ Ιωά ννης ὁ βλέ πων καὶ ἀ κού ων ταῦ τα.̓

7.0.25.12

̔́ Οτι μὲ ν οὖ ν̓ Ιωά ννης ἐ στὶ ν ὁ ταῦ τα γρά φων, αὐ τῷ λέ γοντι πιστευτέ ον: ποῖ ος δὲ οὗ τος, ἄ δηλον. οὐ γὰ ρ εἶ πεν ἑ αυτὸ ν εἶ ναι, ὡ ς ἐ ν τῷ εὐ αγγελί ῳ πολλαχοῦ, τὸ ν ἠ γαπημέ νον ὑ πὸ τοῦ κυρί ου μαθητὴ ν οὐ δὲ τὸ ν ἀ ναπεσό ντα ἐ πὶ τὸ στῆ θος αὐ τοῦ οὐ δὲ τὸ ν ἀ δελφὸ ν̓ Ιακώ βου οὐ δὲ τὸ ν αὐ τό πτην καὶ αὐ τή κοον τοῦ κυρί ου γενό μενον.

7.0.25.13

εἶ πεν γὰ ρ ἄ ν τι τού των τῶ ν προδεδηλωμέ νων, σαφῶ ς ἑ αυτὸ ν ἐ μφανί σαι βουλό μενος: ἀ λλὰ τού των μὲ ν οὐ δέ ν, ἀ δελφὸ ν δὲ ἡ μῶ ν καὶ συγκοινωνὸ ν εἶ πεν καὶ μά ρτυρἀ Ιησοῦ καὶ μακά ριον ἐ πὶ τῇ θέ ᾳ καὶ ἀ κοῇ τῶ ν ἀ ποκαλύ ψεων.

7.0.25.14

πολλοὺ ς δὲ ὁ μωνύ μους̓ Ιωά ννῃ τῷ ἀ ποστό λῳ νομί ζω γεγονέ ναι, οἳ διὰ τὴ ν πρὸ ς ἐ κεῖ νον ἀ γά πην καὶ τῷ θαυμά ζειν καὶ ζηλοῦ ν ἀ γαπηθῆ ναί τε ὁ μοί ως αὐ τῷ βού λεσθαι ὑ πὸ τοῦ κυρί ου, καὶ τὴ ν ἐ πωνυμί αν τὴ ν αὐ τὴ ν ἠ σπά σαντο, ὥ σπερ καὶ ὁ Παῦ λος πολὺ ς καὶ δὴ καὶ ὁ Πέ τρος ἐ ν τοῖ ς τῶ ν πιστῶ ν παισὶ ν ὀ νομά ζεται.

7.0.25.15

ἔ στιν μὲ ν οὖ ν καὶ ἕ τερος̓ Ιωά ννης ἐ ν ταῖ ς Πρά ξεσι τῶ ν ἀ ποστό λων, ὁ ἐ πικληθεὶ ς Μά ρκος, ὃ ν Βαρναβᾶ ς καὶ Παῦ λος ἑ αυτοῖ ς συμπαρέ λαβον, περὶ οὗ καὶ πά λιν λέ γεἱ εἶ χον δὲ καὶ̓ Ιωά ννην ὑ πηρέ την.̓ εἰ δὲ οὗ τος ὁ γρά ψας ἐ στί ν, οὐ κ ἂ ν φαί ην:

7.0.25.16

οὐ δὲ γὰ ρ ἀ φῖ χθαι σὺ ν αὐ τοῖ ς εἰ ς τὴ ν̓ Ασί αν γέ γραπται, ἀ λλὰ̔ ἀ ναχθέ ντες μέ ν,̓ φησί ν,̔ ἀ πὸ τῆ ς Πά φου οἱ περὶ τὸ ν Παῦ λον ἦ λθον εἰ ς Πέ ργην τῆ ς Παμφυλί ας,̓ Ιωά ννης δὲ ἀ ποχωρή σας ἀ π̓ αὐ τῶ ν ὑ πέ στρεψεν εἰ ς̔ Ιεροσό λυμἀ: ἄ λλον δὲ τινα οἶ μαι τῶ ν ἐ ν̓ Ασί ᾳ γενομέ νων, ἐ πεὶ καὶ δύ ο φασὶ ν ἐ ν̓ Εφέ σῳ γενέ σθαι μνή ματα καὶ ἑ κά τερον̓ Ιωά ννου λέ γεσθαι.

7.0.25.17

Καὶ ἀ πὸ τῶ ν νοημά των δὲ καὶ ἀ πὸ τῶ ν ῥ ημά των καὶ τῆ ς συντά ξεως αὐ τῶ ν εἰ κό τως ἕ τερος οὗ τος παῤ ἐ κεῖ νον ὑ ποληφθή σεται.

7.0.25.18

συνᾴ δουσι μὲ ν γὰ ρ ἀ λλή λοις τὸ εὐ αγγέ λιον καὶ ἡ ἐ πιστολή, ὁ μοί ως τε ἄ ρχονται: τὸ μέ ν φησιν̔ ἐ ν ἀ ρχῇ ἦ ν ὁ λό γος,̓ ἣ δὲ̔ ὃ ἦ ν ἀ π̓ ἀ ρχῆ σ̓ τὸ μέ ν φησιν̔ καὶ ὁ λό γος σὰ ρξ ἐ γέ νετο καὶ ἐ σκή νωσεν ἐ ν ἡ μῖ ν καὶ ἐ θεασά μεθα τὴ ν δό ξαν αὐ τοῦ, δό ξαν ὡ ς μονογενοῦ ς παρὰ πατρό ς,̓ ἣ δὲ τὰ αὐ τὰ σμικρῷ παρηλλαγμέ νἁ ὃ ἀ κηκό αμεν, ὃ ἑ ωρά καμεν τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς ἡ μῶ ν, ὃ ἐ θεασά μεθα καὶ αἱ χεῖ ρες ἡ μῶ ν ἐ ψηλά φησαν, περὶ τοῦ λό γου τῆ ς ζωῆ ς καὶ ἡ ζωὴ ἐ φανερώ θη.̓

7.0.25.19

ταῦ τα γὰ ρ προανακρού εται, διατεινό μενος, ὡ ς ἐ ν τοῖ ς ἑ ξῆ ς ἐ δή λωσεν, πρὸ ς τοὺ ς οὐ κ ἐ ν σαρκὶ φά σκοντας ἐ ληλυθέ ναι τὸ ν κύ ριον:

7.0.25.20

δἰ ἃ καὶ συνῆ ψεν ἐ πιμελῶ ς̔ καὶ ὃ ἑ ωρά καμεν, μαρτυροῦ μεν καὶ ἀ παγγέ λλομεν ὑ μῖ ν τὴ ν ζωὴ ν τὴ ν αἰ ώ νιον, ἥ τις ἦ ν πρὸ ς τὸ ν πατέ ρα καὶ ἐ φανερώ θη ἡ μῖ ν: ὃ ἑ ωρά καμεν καὶ ἀ κηκό αμεν, ἀ παγγέ λλομεν καὶ ὑ μῖ ν.̓ ἔ χεται αὐ τοῦ καὶ τῶ ν προθέ σεων οὐ κ ἀ φί σταται, διὰ δὲ τῶ ν αὐ τῶ ν κεφαλαί ων καὶ ὀ νομά των πά ντα διεξέ ρχεται: ὧ ν τινὰ μὲ ν ἡ μεῖ ς συντό μως ὑ πομνή σομεν,

7.0.25.21

ὁ δὲ προσεχῶ ς ἐ ντυγχά νων εὑ ρή σει ἐ ν ἑ κατέ ρῳ πολλὴ ν τὴ ν ζωή ν, πολὺ τὸ φῶ ς ἀ ποτροπὴ ν τοῦ σκό τους, συνεχῆ τὴ ν ἀ λή θειαν τὴ ν χά ριν τὴ ν χαρὰ ν τὴ ν σά ρκα καὶ τὸ αἷ μα τοῦ κυρί ου τὴ ν κρί σιν τὴ ν ἄ φεσιν τῶ ν ἁ μαρτιῶ ν τὴ ν πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἀ γά πην τοῦ θεοῦ τὴ ν πρὸ ς ἀ λλή λους ἡ μᾶ ς ἀ γά πης ἐ ντολή ν, ὡ ς πά σας δεῖ φυλά ττειν τὰ ς ἐ ντολά ς: ὁ ἔ λεγχος τοῦ κό σμου τοῦ διαβό λου τοῦ ἀ ντιχρί στου ἡ ἐ παγγελί α τοῦ ἁ γί ου πνεύ ματος ἡ υἱ οθεσί α τοῦ θεοῦ ἡ διό λου πί στις ἡ μῶ ν ἀ παιτουμέ νη ὁ πατὴ ρ καὶ ὁ υἱ ό ς, πανταχοῦ: καὶ ὅ λως διὰ πά ντων χαρακτηρί ζοντας ἕ να καὶ τὸ ν αὐ τὸ ν συνορᾶ ν τοῦ τε εὐ αγγελί ου καὶ τῆ ς ἐ πιστολῆ ς χρῶ τα πρό κειται.

7.0.25.22

ἀ λλοιοτά τη δὲ καὶ ξέ νη παρὰ ταῦ τα ἡ̓ Αποκά λυψις, μή τε ἐ φαπτομέ νη μή τε γειτνιῶ σα τού των μηδενί, σχεδό ν, ὡ ς εἰ πεῖ ν, μηδὲ συλλαβὴ ν πρὸ ς αὐ τὰ κοινὴ ν ἔ χουσα:

7.0.25.23

ἀ λλ̓ οὐ δὲ μνή μην τινὰ οὐ δὲ ἔ ννοιαν οὔ τε ἡ ἐ πιστολὴ τῆ ς̓ Αποκαλύ ψεως ἔ χεἱ ἔ α γὰ ρ τὸ εὐ αγγέ λιον̓ οὔ τε τῆ ς ἐ πιστολῆ ς ἡ̓ Αποκά λυψις, Παύ λου διὰ τῶ ν ἐ πιστολῶ ν ὑ ποφή ναντό ς τι καὶ περὶ τῶ ν ἀ ποκαλύ ψεων αὐ τοῦ, ἃ ς οὐ κ ἐ νέ γραψεν καθ̓ αὑ τά ς.̓́ Ετι

7.0.25.24

δὲ καὶ διὰ τῆ ς φρά σεως τὴ ν διαφορὰ ν ἔ στιν τεκμή ρασθαι τοῦ εὐ αγγελί ου καὶ τῆ ς ἐ πιστολῆ ς πρὸ ς τὴ ν̓ Αποκά λυψιν.

7.0.25.25

τὰ μὲ ν γὰ ρ οὐ μό νον ἀ πταί στως κατὰ τὴ ν τῶ ν̔ Ελλή νων φωνή ν, ἀ λλὰ καὶ λογιώ τατα ταῖ ς λέ ξεσιν τοῖ ς συλλογισμοῖ ς ταῖ ς συντά ξεσιν τῆ ς ἑ ρμηνεί ας γέ γραπται, πολλοῦ γε δεῖ βά ρβαρό ν τινα φθό γγον ἢ σολοικισμὸ ν ἢ ὅ λως ἰ διωτισμὸ ν ἐ ν αὐ τοῖ ς εὑ ρεθῆ ναι: ἑ κά τερον γὰ ρ εἶ χεν, ὡ ς ἔ οικεν, τὸ ν λό γον, ἀ μφοτέ ρους αὐ τῷ χαρισαμέ νου τοῦ κυρί ου, τό ν τε τῆ ς γνώ σεως τό ν τε τῆ ς φρά σεως:

7.0.25.26

τού τῳ δὲ ἀ ποκαλύ ψεις μὲ ν ἑ ωρακέ ναι καὶ γνῶ σιν εἰ ληφέ ναι καὶ προφητεί αν οὐ κ ἀ ντερῶ, διά λεκτον μέ ντοι καὶ γλῶ σσαν οὐ κ ἀ κριβῶ ς ἑ λληνί ζουσαν αὐ τοῦ βλέ πω, ἀ λλ̓ ἰ διώ μασί τε βαρβαρικοῖ ς χρώ μενον καί που καὶ σολοικί ζοντα: ἅ περ οὐ κ ἀ ναγκαῖ ον νῦ ν ἐ κλέ γειν:

7.0.25.27

οὐ δὲ γὰ ρ ἐ πισκώ πτων̔ μή τις νομί σᾐ ταῦ τα εἶ πον, ἀ λλὰ μό νον τὴ ν ἀ νομοιό τητα διευθύ νων τού των τῶ ν γραφῶ ν.”

7.0.26.1

̓ Επὶ ταύ ταις τοῦ Διονυσί ου φέ ρονται καὶ ἄ λλαι πλεί ους ἐ πιστολαί, ὥ σπερ αἱ κατὰ Σαβελλί ου πρὸ ς̓́ Αμμωνα τῆ ς κατὰ Βερνί κην ἐ κκλησί ας ἐ πί σκοπον καὶ ἡ πρὸ ς Τελεσφό ρον καὶ ἡ πρὸ ς Εὐ φρά νορα καὶ πά λιν̓́ Αμμωνα καὶ Εὔ πορον: συντά ττει δὲ περὶ τῆ ς αὐ τῆ ς ὑ ποθέ σεως καὶ ἄ λλα τέ σσαρα συγγρά μματα, ἃ τῷ κατὰ̔ Ρώ μην ὁ μωνύ μῳ Διονυσί ῳ προσφωνεῖ.

7.0.26.2

καὶ πλεί ους δὲ παρὰ ταύ τας εἰ σὶ ν αὐ τοῦ παῤ ἡ μῖ ν ἐ πιστολαὶ καὶ δὴ καὶ πολυεπεῖ ς λό γοι ἐ ν ἐ πιστολῆ ς χαρακτῆ ρι γραφέ ντες, ὡ ς οἱ περὶ φύ σεως, Τιμοθέ ῳ τῷ παιδὶ προσπεφωνημέ νοι, καὶ ὁ περὶ πειρασμῶ ν, ὃ ν καὶ αὐ τὸ ν Εὐ φρά νορι ἀ νατέ θεικεν.

7.0.26.3

ἐ πὶ τού τοις καὶ Βασιλεί δῃ τῶ ν κατὰ τὴ ν Πεντά πολιν παροικιῶ ν ἐ πισκό πῳ γρά φων, φησὶ ν ἑ αυτὸ ν εἰ ς τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἐ ξή γησιν πεποιῆ σθαι τοῦ̓ Εκκλησιαστοῦ, διαφό ρους δ̓ ἡ μῖ ν τε καὶ πρὸ ς τοῦ τον καταλέ λοιπεν ἐ πιστολά ς. Τοσαῦ τα ὁ Διονύ σιος: ἀ λλὰ γὰ ρ ἤ δη μετὰ τὴ ν τού των ἱ στορί αν φέ ρε, καὶ τὴ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς τοῖ ς μετέ πειτα γνωρί ζειν γενεὰ ν ὁ ποί α τις ἦ ν, παραδῶ μεν.

7.0.27.1

Ξύ στον τῆ ς̔ Ρωμαί ων ἐ κκλησί ας ἔ τεσιν ἕ νδεκα προστά ντα διαδέ χεται τῷ κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν ὁ μώ νυμος Διονύ σιος. ἐ ν τού τῳ δὲ καὶ Δημητριανοῦ κατ̓̓ Αντιό χειαν τὸ ν βί ον μεταλλά ξαντος, τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν Παῦ λος ὁ ἐ κ Σαμοσά των παραλαμβά νει.

7.0.27.2

τού του δὲ ταπεινὰ καὶ χαμαιπετῆ περὶ τοῦ Χριστοῦ παρὰ τὴ ν ἐ κκλησιαστικὴ ν διδασκαλί αν φρονή σαντος ὡ ς κοινοῦ τὴ ν φύ σιν ἀ νθρώ που γενομέ νου, ὁ μὲ ν κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν Διονύ σιος παρακληθεὶ ς ὡ ς ἂ ν ἐ πὶ τὴ ν σύ νοδον ἀ φί κοιτο, γῆ ρας ὁ μοῦ καὶ ἀ σθέ νειαν τοῦ σώ ματος αἰ τιασά μενος, ἀ νατί θεται τὴ ν παρουσί αν, δἰ ἐ πιστολῆ ς τὴ ν αὐ τοῦ γνώ μην, ἣ ν ἔ χοι περὶ τοῦ ζητουμέ νου, παραστή σας, οἱ δὲ λοιποὶ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ποιμέ νες ἄ λλος ἄ λλοθεν ὡ ς ἐ πὶ λυμεῶ να τῆ ς Χριστοῦ ποί μνης συνῄ εσαν, οἱ πά ντες ἐ πὶ τὴ ν̓ Αντιό χειαν σπεύ δοντες.

7.0.28.1

Τού των οἳ μά λιστα διέ πρεπον, Φιρμιλιανὸ ς μὲ ν τῆ ς Καππαδοκῶ ν Καισαρεί ας ἐ πί σκοπος ἦ ν, Γρηγό ριος δὲ καὶ̓ Αθηνό δωρος ἀ δελφοὶ τῶ ν κατὰ Πό ντον παροικιῶ ν ποιμέ νες καὶ ἐ πὶ τού τοις̔́ Ελενος τῆ ς ἐ ν Ταρσῷ παροικί ας καὶ Νικομᾶ ς τῆ ς ἐ ν̓ Ικονί ῳ, οὐ μὴ ν ἀ λλὰ καὶ τῆ ς ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ κκλησί ας̔ Υμέ ναιος τῆ ς τε ὁ μό ρου ταύ της Καισαρεί ας Θεό τεκνος, Μά ξιμος ἔ τι πρὸ ς τού τοις, τῶ ν κατὰ Βό στραν δὲ καὶ οὗ τος ἀ δελφῶ ν διαπρεπῶ ς ἡ γεῖ το, μυρί ους τε ἄ λλους οὐ κ ἂ ν ἀ πορή σαι τις ἅ μα πρεσβυτέ ροις καὶ διακό νοις τῆ ς αὐ τῆ ς ἕ νεκεν αἰ τί ας ἐ ν τῇ προειρημέ νῃ πό λει συγκροτηθέ ντας ἀ παριθμού μενος, ἀ λλὰ τού των γε οἱ μά λιστα ἐ πιφανεῖ ς οἵ δε ἦ σαν.

7.0.28.2

πά ντων οὖ ν κατὰ καιροὺ ς διαφό ρως καὶ πολλά κις ἐ πὶ ταὐ τὸ ν συνιό ντων, λό γοι καὶ ζητή σεις καθ̓ ἑ κά στην ἀ νεκινοῦ ντο σύ νοδον, τῶ ν μὲ ν ἀ μφὶ τὸ ν Σαμοσατέ α τὰ τῆ ς ἑ τεροδοξί ας ἐ πικρύ πτειν ἔ τι καὶ παρακαλύ πτεσθαι πειρωμέ νων, τῶ ν δὲ ἀ πογυμνοῦ ν καὶ εἰ ς φανερὸ ν ἄ γειν τὴ ν αἵ ρεσιν καὶ τὴ ν εἰ ς Χριστὸ ν βλασφημί αν αὐ τοῦ διὰ σπουδῆ ς ποιουμέ νων.

7.0.28.3

̓ Εν τού τῳ δὲ Διονύ σιος τελευτᾷ κατὰ τὸ δωδέ κατον τῆ ς Γαλλιηνοῦ βασιλεί ας, προστὰ ς τῆ ς κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν ἐ πισκοπῆ ς ἔ τεσιν ἑ πτακαί δεκα, διαδέ χεται δ̓ αὐ τὸ ν Μά ξιμος.

7.0.28.4

Γαλλιηνοῦ δ̓ ἐ φ̓ ὅ λοις ἐ νιαυτοῖ ς πεντεκαί δεκα τὴ ν ἀ ρχὴ ν κεκρατηκό τος, Κλαύ διος κατέ στη διά δοχος. Δεύ τερον οὗ τος διελθὼ ν ἔ τος Αὐ ρηλιανῷ μεταδί δωσι τὴ ν ἡ γεμονί αν:

7.0.29.1

καθ̓ ὃ ν τελευταί ας συγκροτηθεί σης πλεί στων ὅ σων ἐ πισκό πων συνό δου, φωραθεὶ ς καὶ πρὸ ς ἁ πά ντων ἤ δη σαφῶ ς καταγνωσθεὶ ς ἑ τεροδοξί αν ὁ τῆ ς κατὰ̓ Αντιό χειαν αἱ ρέ σεως ἀ ρχηγὸ ς τῆ ς ὑ πὸ τὸ ν οὐ ρανὸ ν καθολικῆ ς ἐ κκλησί ας ἀ ποκηρύ ττεται.

7.0.29.2

μά λιστα δ̓ αὐ τὸ ν εὐ θύ νας ἐ πικρυπτό μενον διή λεγξεν Μαλχί ων, ἀ νὴ ρ τά τε ἄ λλα λό γιος καὶ σοφιστοῦ τῶ ν ἐ π̓̓ Αντιοχεί ας̔ Ελληνικῶ ν παιδευτηρί ων διατριβῆ ς προεστώ ς, οὐ μὴ ν ἀ λλὰ καὶ δἰ ὑ περβά λλουσαν τῆ ς εἰ ς Χριστὸ ν πί στεως γνησιό τητα πρεσβυτερί ου τῆ ς αὐ τό θι παροικί ας ἠ ξιωμέ νος: οὗ τό ς γέ τοι ἐ πισημειουμέ νων ταχυγρά φων ζή τησιν πρὸ ς αὐ τὸ ν ἐ νστησά μενος, ἣ ν καὶ εἰ ς δεῦ ρο φερομέ νην ἴ σμεν, μό νος ἴ σχυσεν τῶ ν ἄ λλων κρυψί νουν ὄ ντα καὶ ἀ πατηλὸ ν φωρᾶ σαι τὸ ν ἄ νθρωπον.

7.0.30.1

Μί αν δὴ οὖ ν ἐ κ κοινῆ ς γνώ μης οἱ ἐ πὶ ταὐ τὸ ν συγκεκροτημέ νοι ποιμέ νες διαχαρά ξαντες ἐ πιστολὴ ν εἰ ς πρό σωπον τοῦ τἑ Ρωμαί ων ἐ πισκό που Διονυσί ου καὶ Μαξί μου τοῦ κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν ἐ πὶ πά σας διαπέ μπονται τὰ ς ἐ παρχί ας, τὴ ν αὐ τῶ ν τε σπουδὴ ν τοῖ ς πᾶ σιν φανερὰ ν καθιστά ντες καὶ τοῦ Παύ λου τὴ ν διά στροφον ἑ τεροδοξί αν, ἐ λέ γχους τε καὶ ἐ ρωτή σεις ἃ ς πρὸ ς αὐ τὸ ν ἀ νακεκινή κασιν, καὶ ἔ τι τὸ ν πά ντα βί ον τε καὶ τρό πον τοῦ ἀ νδρὸ ς διηγού μενοι: ἐ ξ ὧ ν μνή μης ἕ νεκεν καλῶ ς ἂ ν ἔ χοι ταύ τας αὐ τῶ ν ἐ πὶ τοῦ παρό ντος διελθεῖ ν τὰ ς φωνά ς:“ Διονυσί ῳ

7.0.30.2

καὶ Μαξί μῳ καὶ τοῖ ς κατὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην πᾶ σιν συλλειτουργοῖ ς ἡ μῶ ν ἐ πισκό ποις καὶ πρεσβυτέ ροις καὶ διακό νοις καὶ πά σῃ τῇ ὑ πὸ τὸ ν οὐ ρανὸ ν καθολικῇ ἐ κκλησί ᾅ Ελενος καὶ̔ Υμέ ναιος καὶ Θεό φιλος καὶ Θεό τεκνος καὶ Μά ξιμος Πρό κλος Νικομᾶ ς καὶ Αἰ λιανὸ ς καὶ Παῦ λος καὶ Βωλανὸ ς καὶ Πρωτογέ νης καὶ̔ Ιέ ραξ καὶ Εὐ τύ χιος καὶ Θεό δωρος καὶ Μαλχί ων καὶ Λού κιος καὶ οἱ λοιποὶ πά ντες οἱ σὺ ν ἡ μῖ ν παροικοῦ ντες τὰ ς ἐ γγὺ ς πό λεις καὶ ἔ θνη ἐ πί σκοποι καὶ πρεσβύ τεροι καὶ διά κονοι καὶ αἱ ἐ κκλησί αι τοῦ θεοῦ ἀ γαπητοῖ ς ἀ δελφοῖ ς ἐ ν κυρί ῳ χαί ρειν.”

7.0.30.3

Τού τοις μετὰ βραχέ α ἐ πιλέ γουσιν ταῦ τα:“ ἐ πεστέ λλομεν δὲ ἅ μα καὶ παρεκαλοῦ μεν πολλοὺ ς καὶ τῶ ν μακρὰ ν ἐ πισκό πων ἐ πὶ τὴ ν θεραπεί αν τῆ ς θανατηφό ρου διδασκαλί ας, ὥ σπερ καὶ Διονύ σιον τὸ ν ἐ πὶ τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας καὶ Φιρμιλιανὸ ν τὸ ν ἀ πὸ τῆ ς Καππαδοκί ας, τοὺ ς μακαρί τας: ὧ ν ὃ μὲ ν καὶ ἐ πέ στειλεν εἰ ς τὴ ν̓ Αντιό χειαν, τὸ ν ἡ γεμό να τῆ ς πλά νης οὐ δὲ προσρή σεως ἀ ξιώ σας οὐ δὲ πρὸ ς πρό σωπον γρά ψας αὐ τῷ, ἀ λλὰ τῇ παροικί ᾳ πά σῃ, ἧ ς καὶ τὸ ἀ ντί γραφον ὑ πετά ξαμεν:

7.0.30.4

ὁ δὲ Φιρμιλιανό ς, καὶ δὶ ς ἀ φικό μενος, κατέ γνω μὲ ν τῶ ν ὑ π̓ ἐ κεί νου καινοτομουμέ νων, ὡ ς ἴ σμεν καὶ μαρτυροῦ μεν οἱ παραγενό μενοι καὶ ἄ λλοι πολλοὶ συνί σασιν, ἐ παγγειλαμέ νου δὲ μεταθή σεσθαι, πιστεύ σας καὶ ἐ λπί σας ἄ νευ τινὸ ς περὶ τὸ ν λό γον λοιδορί ας τὸ πρᾶ γμα εἰ ς δέ ον καταστή σεσθαι, ἀ νεβά λετο, παρακρουσθεὶ ς ὑ πὸ τοῦ καὶ τὸ ν θεὸ ν τὸ ν ἑ αυτοῦ καὶ κύ ριον ἀ ρνουμέ νου καὶ τὴ ν πί στιν, ἣ ν καὶ αὐ τὸ ς πρό τερον εἶ χεν, μὴ φυλά ξαντος.

7.0.30.5

ἔ μελλεν δὲ καὶ νῦ ν ὁ Φιρμιλιανὸ ς εἰ ς τὴ ν̓ Αντιό χειαν διαβή σεσθαι καὶ μέ χρι γε Ταρσῶ ν ἧ κεν, ἅ τε τῆ ς ἀ ρνησιθέ ου κακί ας αὐ τοῦ πεῖ ραν εἰ ληφώ ς: ἀ λλὰ γὰ ρ μεταξύ, συνεληλυθό των ἡ μῶ ν καὶ καλού ντων καὶ ἀ ναμενό ντων, ἄ χρι ἂ ν ἔ λθῃ, τέ λος ἔ σχεν τοῦ βί ου.”

7.0.30.6

Μεθ̓ ἕ τερα δ̓ αὖ θις τὸ ν βί ον τοῦ αὐ τοῦ οἵ ας ἐ τύ γχανεν ἀ γωγῆ ς, διαγρά φουσιν ἐ ν τού τοις:“ ὅ που δὲ ἀ ποστὰ ς τοῦ κανό νος, ἐ πὶ κί βδηλα καὶ νό θα διδά γματα μετελή λυθεν, οὐ δὲ ν δεῖ τοῦ ἔ ξω ὄ ντος τὰ ς πρά ξεις κρί νειν,

7.0.30.7

οὐ δ̓ ὅ τι πρό τερον πέ νης ὢ ν καὶ πτωχὸ ς καὶ μή τε παρὰ πατέ ρων παραλαβὼ ν μηδεμί αν εὐ πορί αν μή τε ἐ κ τέ χνης ἤ τινος ἐ πιτηδεύ ματος κτησά μενος, νῦ ν εἰ ς ὑ περβά λλοντα πλοῦ τον ἐ λή λακεν ἐ ξ ἀ νομιῶ ν καὶ ἱ εροσυλιῶ ν καὶ ὧ ν αἰ τεῖ καὶ σεί ει τοὺ ς ἀ δελφού ς, καταβραβεύ ων τοὺ ς ἀ δικουμέ νους καὶ ὑ πισχνού μενος βοηθή σειν μισθοῦ, ψευδό μενος δὲ καὶ τού τους καὶ μά την καρπού μενος τὴ ν τῶ ν ἐ ν πρά γμασιν ὄ ντων ἑ τοιμό τητα πρὸ ς τὸ διδό ναι ὑ πὲ ρ ἀ παλλαγῆ ς τῶ ν ἐ νοχλού ντων, πορισμὸ ν ἡ γού μενος τὴ ν θεοσέ βειαν:

7.0.30.8

οὔ τε ὡ ς ὑ ψηλὰ φρονεῖ καὶ ὑ περῆ ρται, κοσμικὰ ἀ ξιώ ματα ὐ ποδυό μενος καὶ δουκηνά ριος μᾶ λλον ἢ ἐ πί σκοπος θέ λων καλεῖ σθαι καὶ σοβῶ ν κατὰ τὰ ς ἀ γορὰ ς καὶ ἐ πιστολὰ ς ἀ ναγινώ σκων καὶ ὑ παγορεύ ων ἅ μα βαδί ζων δημοσί ᾳ καὶ δορυφορού μενος, τῶ ν μὲ ν προπορευομέ νων, τῶ ν δ̓ ἐ φεπομέ νων, πολλῶ ν τὸ ν ἀ ριθμό ν, ὡ ς καὶ τὴ ν πί στιν φθονεῖ σθαι καὶ μισεῖ σθαι διὰ τὸ ν ὄ γκον αὐ τοῦ καὶ τὴ ν ὑ περηφανί αν τῆ ς καρδί ας:

7.0.30.9

οὔ τε τὴ ν ἐ ν ταῖ ς ἐ κκλησιαστικαῖ ς συνό δοις τερατεί αν, ἣ ν μηχανᾶ ται, δοξοκοπῶ ν καὶ φαντασιοκοπῶ ν καὶ τὰ ς τῶ ν ἀ κεραιοτέ ρων ψυχὰ ς τοῖ ς τοιού τοις ἐ κπλή ττων, βῆ μα μὲ ν καὶ θρό νον ὑ ψηλὸ ν ἑ αυτῷ κατασκευασά μενος, οὐ χ ὡ ς Χριστοῦ μαθητή ς, σή κρητό ν τε, ὥ σπερ οἱ τοῦ κό σμου ἄ ρχοντες, ἔ χων τε καὶ ὀ νομά ζων, παί ων τε τῇ χειρὶ τὸ ν μηρὸ ν καὶ τὸ βῆ μα ἀ ρά ττων τοῖ ς ποσὶ ν καὶ τοῖ ς μὴ ἐ παινοῦ σιν μηδὲ ὥ σπερ ἐ ν τοῖ ς θεά τροις κατασεί ουσιν ταῖ ς ὀ θό ναις μηδ̓ ἐ κβοῶ σί ν τε καὶ ἀ ναπηδῶ σιν κατὰ τὰ αὐ τὰ τοῖ ς ἀ μφ̓ αὐ τὸ ν στασιώ ταις, ἀ νδρά σιν τε καὶ γυναί οις, ἀ κό σμως οὕ τως ἀ κροωμέ νοις, τοῖ ς δ̓ οὖ ν ὡ ς ἐ ν οἴ κῳ θεοῦ σεμνοπρεπῶ ς καὶ εὐ τά κτως ἀ κού ουσιν ἐ πιτιμῶ ν καὶ ἐ νυβρί ζων καὶ εἰ ς τοὺ ς ἀ πελθό ντας ἐ κ τοῦ βί ου τού του παροινῶ ν ἐ ξηγητὰ ς τοῦ λό γου φορτικῶ ς ἐ ν τῷ κοινῷ καὶ μεγαλορημονῶ ν περὶ ἑ αυτοῦ, καθά περ οὐ κ ἐ πί σκοπος ἀ λλὰ σοφιστὴ ς καὶ γό ης:

7.0.30.10

ψαλμοὺ ς δὲ τοὺ ς μὲ ν εἰ ς τὸ ν κύ ριον ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ ν Χριστὸ ν παύ σας ὡ ς δὴ νεωτέ ρους καὶ νεωτέ ρων ἀ νδρῶ ν συγγρά μματα, εἰ ς ἑ αυτὸ ν δὲ ἐ ν μέ σῃ τῇ ἐ κκλησί ᾳ τῇ μεγά λῃ τοῦ πά σχα ἡ μέ ρᾳ ψαλμῳ δεῖ ν γυναῖ κας παρασκευά ζων, ὧ ν καὶ ἀ κού σας ἄ ν τις φρί ξειεν: οἷ α καὶ τοὺ ς θωπεύ οντας αὐ τὸ ν ἐ πισκό πους τῶ ν ὁ μό ρων ἀ γρῶ ν τε καὶ πό λεων καὶ πρεσβυτέ ρους ἐ ν ταῖ ς πρὸ ς τὸ ν λαὸ ν ὁ μιλί αις καθί ησιν διαλέ γεσθαι:

7.0.30.11

τὸ ν μὲ ν γὰ ρ υἱ ὸ ν τοῦ θεοῦ οὐ βού λεται συνομολογεῖ ν ἐ ξ οὐ ρανοῦ κατεληλυθέ ναἱ ἴ να τι προλαβό ντες τῶ ν μελλό ντων γραφή σεσθαι θῶ μεν, καὶ τοῦ το οὐ λό γῳ ψιλῷ ῥ ηθή σεται, ἀ λλ̓ ἐ ξ ὧ ν ἐ πέ μψαμεν ὑ πομνημά των δεί κνυται πολλαχό θεν, οὐ χ ἥ κιστα δὲ ὅ που λέ γεἰ Ιησοῦ ν Χριστὸ ν κά τωθεν̓, οἱ δὲ εἰ ς αὐ τὸ ν ψά λλοντες καὶ ἐ γκωμιά ζοντες ἐ ν τῷ λαῷ ἄ γγελον τὸ ν ἀ σεβῆ διδά σκαλον ἑ αυτῶ ν ἐ ξ οὐ ρανοῦ κατεληλυθέ ναι λέ γουσιν, καὶ ταῦ τα οὐ κωλύ ει, ἀ λλὰ καὶ λεγομέ νοις πά ρεστιν ὁ ὑ περή φανος:

7.0.30.12

τὰ ς δὲ συνεισά κτους αὐ τοῦ γυναῖ κας, ὡ ς̓ Αντιοχεῖ ς ὀ νομά ζουσιν, καὶ τῶ ν περὶ αὐ τὸ ν πρεσβυτέ ρων καὶ διακό νων, οἶ ς καὶ τοῦ το καὶ τὰ ἄ λλα ἁ μαρτή ματα ἀ νί ατα ὄ ντα συγκρύ πτει, συνειδὼ ς καὶ ἐ λέ γξας, ὅ πως αὐ τοὺ ς ὑ πό χρεως ἔ χῃ, περὶ ὧ ν λό γοις καὶ ἔ ργοις ἀ δικεῖ, μὴ τολμῶ ντας κατηγορεῖ ν τῷ καθ̓ ἑ αυτοὺ ς φό βῳ, ἀ λλὰ καὶ πλουσί ους ἀ πέ φηνεν, ἐ φ̓ ᾧ πρὸ ς τῶ ν τὰ τοιαῦ τα ζηλού ντων φιλεῖ ται καὶ θαυμά ζεται— τί ἂ ν ταῦ τα γρά φοιμεν;

7.0.30.13

ἐ πιστά μεθα δέ, ἀ γαπητοί, ὅ τι τὸ ν ἐ πί σκοπον καὶ τὸ ἱ ερατεῖ ον ἅ παν παρά δειγμα εἶ ναι δεῖ τῷ πλή θει πά ντων καλῶ ν ἔ ργων, καὶ οὐ δὲ ἐ κεῖ νο ἀ γνοοῦ μεν ὅ σοι ὑ πὸ τοῦ συνεισά γειν ἑ αυτοῖ ς γυναῖ κας ἐ ξέ πεσον, οἳ δ̓ ὑ πωπτεύ θησαν, ὥ στ̓ εἰ καὶ δοί η τις αὐ τῷ τὸ μηδὲ ν ἀ σελγὲ ς ποιεῖ ν, ἀ λλὰ τή ν γε ὑ πό νοιαν τὴ ν ἐ κ τοῦ τοιού του πρά γματος φυομέ νην ἐ χρῆ ν εὐ λαβηθῆ ναι, μή τινα σκανδαλί σῃ, τοὺ ς δὲ καὶ μιμεῖ σθαι προτρέ ψῃ.

7.0.30.14

πῶ ς γὰ ρ ἂ ν ἐ πιπλή ξειεν ἢ νουθετή σειεν ἕ τερον μὴ συγκαταβαί νειν ἐ πὶ πλέ ον εἰ ς ταὐ τὸ ν γυναικί, μὴ ὀ λί σθῃ, φυλαττό μενον, ὡ ς γέ γραπται, ὅ στις μί αν μὲ ν ἀ πέ στησεν ἤ δη, δύ ο δὲ ἀ κμαζού σας καὶ εὐ πρεπεῖ ς τὴ ν ὄ ψιν ἔ χει μεθ̓ ἑ αυτοῦ, κἂ ν ἀ πί ῃ που, συμπεριφέ ρει, καὶ ταῦ τα τρυφῶ ν καὶ ὑ περεμπιμπλά μενος;

7.0.30.15

ὧ ν ἕ νεκα στενά ζουσι μὲ ν καὶ ὀ δύ ρονται πά ντες καθ̓ ἑ αυτού ς, οὕ τω δὲ τὴ ν τυραννί δα καὶ δυναστεί αν αὐ τοῦ πεφό βηνται, ὥ στε κατηγορεῖ ν μὴ τολμᾶ ν.

7.0.30.16

ἀ λλὰ ταῦ τα μέ ν, ὡ ς προειρή καμεν, εὔ θυνεν ἄ ν τις ἄ νδρα τὸ γοῦ ν φρό νημα καθολικὸ ν ἔ χοντα καὶ συγκαταριθμού μενον ἡ μῖ ν, τὸ ν δ̓ ἐ ξορχησά μενον τὸ μυστή ριον καὶ ἐ μπομπεύ σαντα τῇ μιαρᾷ αἱ ρέ σει τῇ̓ Αρτεμᾶ̔ τί γὰ ρ οὐ χρὴ μό λις τὸ ν πατέ ρα αὐ τοῦ δηλῶ σαι;̓ οὐ δὲ ν δεῖ ν ἡ γού μεθα τού των τοὺ ς λογισμοὺ ς ἀ παιτεῖ ν.”

7.0.30.17

Εἶ τ̓ ἐ πὶ τέ λει τῆ ς ἐ πιστολῆ ς ταῦ τ̓ ἐ πιλέ γουσιν:“ ἠ ναγκά σθημεν οὖ ν ἀ ντιτασσό μενον αὐ τὸ ν τῷ θεῷ καὶ μὴ εἴ κοντα ἐ κκηρύ ξαντες, ἕ τερον ἀ ντ̓ αὐ τοῦ τῇ καθολικῇ ἐ κκλησί ᾳ καταστῆ σαι ἐ πί σκοπον, θεοῦ προνοί ᾳ ὡ ς πεπεί σμεθα, τὸ ν τοῦ μακαρί ου Δημητριανοῦ καὶ ἐ πιφανῶ ς προστά ντος πρὸ τού του τῆ ς αὐ τῆ ς παροικί ας υἱ ὸ ν Δό μνον, ἅ πασιν τοῖ ς πρέ πουσιν ἐ πισκό πῳ καλοῖ ς κεκοσμημέ νον, ἐ δηλώ σαμέ ν τε ὑ μῖ ν, ὅ πως τού τῳ γρά φητε καὶ παρὰ τού του τὰ κοινωνικὰ δέ χησθε γρά μματα: τῷ δὲ̓ Αρτεμᾷ οὗ τος ἐ πιστελλέ τω καὶ οἱ τὰ̓ Αρτεμᾶ φρονοῦ ντες τού τῳ κοινωνεί τωσαν.”

7.0.30.18

Τοῦ δὴ οὖ ν Παύ λου σὺ ν καὶ τῇ τῆ ς πί στεως ὀ ρθοδοξί ᾳ τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς ἀ ποπεπτωκό τος, Δό μνος, ὡ ς εἴ ρηται, τὴ ν λειτουργί αν τῆ ς κατὰ̓ Αντιό χειαν ἐ κκλησί ας διεδέ ξατο:

7.0.30.19

ἀ λλὰ γὰ ρ μηδαμῶ ς ἐ κστῆ ναι τοῦ Παύ λου τοῦ τῆ ς ἐ κκλησί ας οἴ κου θέ λοντος, βασιλεὺ ς ἐ ντευχθεὶ ς Αὐ ρηλιανὸ ς αἰ σιώ τατα περὶ τοῦ πρακτέ ου διεί ληφεν, τού τοις νεῖ μαι προστά ττων τὸ ν οἶ κον, οἷ ς ἂ ν οἱ κατὰ τὴ ν̓ Ιταλί αν καὶ τὴ ν̔ Ρωμαί ων πό λιν ἐ πί σκοποι τοῦ δό γματος ἐ πιστέ λλοιεν. οὕ τω δῆ τα ὁ προδηλωθεὶ ς ἀ νὴ ρ μετὰ τῆ ς ἐ σχά της αἰ σχύ νης ὑ πὸ τῆ ς κοσμικῆ ς ἀ ρχῆ ς ἐ ξελαύ νεται τῆ ς ἐ κκλησί ας.

7.0.30.20

Τοιοῦ τος μέ ν γέ τις ἦ ν τὸ τηνικά δε περὶ ἡ μᾶ ς ὁ Αὐ ρηλιανό ς, προϊ ού σης δ̓ αὐ τῷ τῆ ς ἀ ρχῆ ς ἀ λλοῖ ό ν τι περὶ ἡ μῶ ν φρονή σας, ἤ δη τισὶ ν βουλαῖ ς, ὡ ς ἂ ν διωγμὸ ν καθ̓ ἡ μῶ ν ἐ γεί ρειεν, ἀ νεκινεῖ το, πολύ ς τε ἦ ν ὁ παρὰ πᾶ σιν περὶ τού του λό γος:

7.0.30.21

μέ λλοντα δὲ ἤ δη καὶ σχεδὸ ν εἰ πεῖ ν τοῖ ς καθ̓ ἡ μῶ ν γρά μμασιν ὑ ποσημειού μενον θεί α μέ τεισιν δί κη, μό νον οὐ χὶ ἐ ξ ἀ γκώ νων τῆ ς ἐ γχειρή σεως αὐ τὸ ν ἀ ποδεσμοῦ σα λαμπρῶ ς τε τοῖ ς πᾶ σιν συνορᾶ ν παριστῶ σα ὡ ς οὔ ποτε γέ νοιτ̓ ἂ ν ῥ ᾳ στώ νη τοῖ ς τοῦ βί ου ἄ ρχουσιν κατὰ τῶ ν τοῦ Χριστοῦ ἐ κκλησιῶ ν, μὴ οὐ χὶ τῆ ς ὑ περμά χου χειρὸ ς θεί ᾳ καὶ οὐ ρανί ῳ κρί σει παιδεί ας ἕ νεκα καὶ ἐ πιστροφῆ ς, καθ̓ οὓ ς ἂ ν αὐ τὴ δοκιμά ζοι καιρού ς, τοῦ τ̓ ἐ πιτελεῖ σθαι συγχωρού σης.

7.0.30.22

ἔ τεσι γοῦ ν ἓ ξ κρατή σαντα τὸ ν Αὐ ρηλιανὸ ν διαδέ χεται Πρό βος, καὶ τοῦ τον δέ που τοῖ ς ἴ σοις ἐ πικατασχό ντα Κᾶ ρος ἅ μα παισὶ ν Καρί νῳ καὶ Νουμεριανῷ, πά λιν τ̓ αὖ καὶ τού των οὐ δ̓ ὅ λοις τρισὶ ν ἐ νιαυτοῖ ς διαγενομέ νων, μέ τεισιν τὰ τῆ ς ἡ γεμονί ας Διοκλητιανὸ ν καὶ τοὺ ς μετ̓ αὐ τὸ ν εἰ σποιηθέ ντας, ἐ φ̓ ὧ ν ὁ καθ̓ ἡ μᾶ ς συντελεῖ ται διωγμὸ ς καὶ ἡ κατ̓ αὐ τὸ ν τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν καθαί ρεσις.

7.0.30.23

̓ Αλλὰ γὰ ρ μικρῷ τού του πρό τερον τὸ ν ἐ πὶ̔ Ρώ μης ἐ πί σκοπον Διονύ σιον ἔ τεσιν ἐ ννέ α διελθό ντα τὴ ν λειτουργί αν διαδέ χεται Φῆ λιξ.

7.0.31.1

̓ Εν τού τῳ καὶ ὁ μανεὶ ς τὰ ς φρέ νας ἐ πώ νυμό ς τε τῆ ς δαιμονώ σης αἱ ρέ σεως τὴ ν τοῦ λογισμοῦ παρατροπὴ ν καθωπλί ζετο, τοῦ δαί μονος, αὐ τοῦ δὴ τοῦ θεομά χου σατανᾶ, ἐ πὶ λύ μῃ πολλῶ ν τὸ ν ἄ νδρα προβεβλημέ νου. βά ρβαρος δῆ τα τὸ ν βί ον αὐ τῷ λό γῳ καὶ τρό πῳ τή ν τε φύ σιν δαιμονικό ς τις ὢ ν καὶ μανιώ δης, ἀ κό λουθα τού τοις ἐ γχειρῶ ν, Χριστὸ ν αὑ τὸ ν μορφά ζεσθαι ἐ πειρᾶ το, τοτὲ μὲ ν τὸ ν παρά κλητον καὶ αὐ τὸ τὸ πνεῦ μα τὸ ἅ γιον αὐ τὸ ς ἑ αυτὸ ν ἀ νακηρύ ττων καὶ τυφού μενό ς γε ἐ πὶ τῇ μανί ᾳ, τοτὲ δέ, οἷ α Χριστό ς, μαθητὰ ς δώ δεκα κοινωνοὺ ς τῆ ς καινοτομί ας αἱ ρού μενος:

7.0.31.2

δό γματά γε μὴ ν ψευδῆ καὶ ἄ θεα ἐ κ μυρί ων τῶ ν πρό παλαι ἀ πεσβηκό των ἀ θέ ων αἱ ρέ σεων συμπεφορημέ να καττύ σας, ἐ κ τῆ ς Περσῶ ν ἐ πὶ τὴ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς οἰ κουμέ νην ὥ σπερ τινὰ θανατηφό ρον ἰ ὸ ν ἐ ξωμό ρξατο, ἀ φ̓ οὗ δὴ τὸ Μανιχαί ων δυσσεβὲ ς ὄ νομα τοῖ ς πολλοῖ ς εἰ ς ἔ τι νῦ ν ἐ πιπολά ζει. τοιαύ τη μὲ ν οὖ ν ἡ καὶ τῆ σδε τῆ ς ψευδωνύ μου γνώ σεως ὑ πό θεσις, κατὰ τοὺ ς δεδηλωμέ νους ὑ ποφυεί σης χρό νους.

7.0.32.1

Καθ̓ οὓ ς Φή λικα τῆ ς̔ Ρωμαί ων προστά ντα ἐ κκλησί ας ἔ τεσιν πέ ντε Εὐ τυχιανὸ ς διαδέ χεται: οὐ δ̓ ὅ λοις δὲ μησὶ ν οὗ τος δέ κα διαγενό μενος, Γαΐ ῳ τῷ καθ̓ ἡ μᾶ ς καταλεί πει τὸ ν κλῆ ρον: καὶ τού του δὲ ἀ μφὶ τὰ πεντεκαί δεκα ἔ τη προστά ντος, Μαρκελλῖ νος κατέ στη διά δοχος, ὃ ν καὶ αὐ τὸ ν ὁ διωγμὸ ς κατεί ληφεν.

7.0.32.2

Κατὰ τού σδε τῆ ς̓ Αντιοχέ ων ἐ πισκοπῆ ς μετὰ Δό μνον ἡ γή σατο Τί μαιος, ὃ ν ὁ καθ̓ ἡ μᾶ ς διεδέ ξατο Κύ ριλλος: καθ̓ ὃ ν Δωρό θεον, πρεσβεί ου τοῦ κατὰ̓ Αντιό χειαν ἠ ξιωμέ νον, λό γιον ἄ νδρα ἔ γνωμεν. φιλό καλος δ̓ οὗ τος περὶ τὰ θεῖ α γεγονώ ς, καὶ τῆ ς̔ Εβραί ων ἐ πεμελή θη γλώ ττης, ὡ ς καὶ αὐ ταῖ ς ταῖ ς̔ Εβραϊ καῖ ς γραφαῖ ς ἐ πιστημό νως ἐ ντυγχά νειν.

7.0.32.3

ἦ ν δ̓ οὗ τος τῶ ν μά λιστα ἐ λευθερί ων προπαιδεί ας τε τῆ ς καθ̓̔́ Ελληνας οὐ κ ἄ μοιρος, τὴ ν φύ σιν δὲ ἄ λλως εὐ νοῦ χος, οὕ τω πεφυκὼ ς ἐ ξ αὐ τῆ ς γενέ σεως, ὡ ς καὶ βασιλέ α διὰ τοῦ το, οἷ ό ν τι παρά δοξον, αὐ τὸ ν οἰ κειώ σασθαι καὶ τιμῆ σαί γε ἐ πιτροπῇ τῆ ς κατὰ Τύ ρον ἁ λουργοῦ βαφῆ ς.

7.0.32.4

τού του μετρί ως τὰ ς γραφὰ ς ἐ πὶ τῆ ς ἐ κκλησί ας διηγουμέ νου κατηκού σαμεν. Μετὰ δὲ Κύ ριλλον Τύ ραννος τῆ ς̓ Αντιοχέ ων παροικί ας τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν διεδέ ξατο, καθ̓ ὃ ν ἤ κμασεν ἡ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν πολιορκί α.

7.0.32.5

Τῆ ς δ̓ ἐ ν Λαοδικεί ᾳ παροικί ας ἡ γή σατο μετὰ Σωκρά την Εὐ σέ βιος, ἀ πὸ τῆ ς̓ Αλεξανδρέ ων ὁ ρμηθεὶ ς πό λεως: αἰ τί α δ̓ αὐ τῷ τῆ ς μεταναστά σεως ὑ πῆ ρξεν ἡ κατὰ τὸ ν Παῦ λον ὑ πό θεσις, δἰ ὃ ν τῆ ς Συρί ας ἐ πιβά ς, πρὸ ς τῶ ν τῇ δε περὶ τὰ θεῖ α ἐ σπουδακό των τῆ ς οἴ καδε πορεί ας εἴ ργεται, ἐ πέ ραστό ν τι θεοσεβεί ας χρῆ μα τῶ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς γενό μενος, ὡ ς καὶ ἀ πὸ τῶ ν προπαρατεθεισῶ ν Διονυσί ου φωνῶ ν διαγνῶ ναι ῥ ᾴ διον.

7.0.32.6

̓ Ανατό λιος αὐ τῷ διά δοχος, ἀ γαθό ς, φασί ν, ἀ γαθοῦ, καθί σταται, γέ νος μὲ ν καὶ αὐ τὸ ς̓ Αλεξανδρεύ ς, λό γων δ̓ ἕ νεκα καὶ παιδεί ας τῆ ς̔ Ελλή νων φιλοσοφί ας τε τὰ πρῶ τα τῶ ν μά λιστα καθ̓ ἡ μᾶ ς δοκιμωτά των ἀ πενηνεγμέ νος, ἅ τε ἀ ριθμητικῆ ς καὶ γεωμετρί ας ἀ στρονομί ας τε καὶ τῆ ς ἄ λλης, διαλεκτικῆ ς εἴ τε φυσικῆ ς, θεωρί ας ῥ ητορικῶ ν τε αὖ μαθημά των ἐ ληλακὼ ς εἰ ς ἄ κρον: ὧ ν ἕ νεκα καὶ τῆ ς ἐ π̓̓ Αλεξανδρεί ας̓ Αριστοτέ λους διαδοχῆ ς τὴ ν διατριβὴ ν λό γος ἔ χει πρὸ ς τῶ ν τῇ δε πολιτῶ ν συστή σασθαι αὐ τὸ ν ἀ ξιωθῆ ναι.

7.0.32.7

μυρί ας μὲ ν οὖ ν τοῦ δε καὶ ἄ λλας ἀ ριστεί ας ἐ ν τῇ κατ̓̓ Αλεξά νδρειαν τοῦ Πιρουχί ου πολιορκί ᾳ μνημονεύ ουσιν, ἅ τε τῶ ν ἐ ν τέ λει προνομί ας ἐ ξαιρέ του πρὸ ς ἁ πά ντων ἠ ξιωμέ νου, δεί γματος δ̓ ἕ νεκα μό νου τοῦ δε ἐ πιμνησθή σομαι.

7.0.32.8

τοῦ πυροῦ, φασί ν, τοῖ ς πολιορκουμέ νοις. ἐ πιλελοιπό τος, ὡ ς ἤ δη τῶ ν ἔ ξωθεν πολεμί ων μᾶ λλον αὐ τοῖ ς τὸ ν λιμὸ ν ἀ φό ρητον καθεστά ναι, παρὼ ν ὁ δηλού μενος οἰ κονομεῖ ταί τι τοιοῦ τον. θατέ ρου μέ ρους τῆ ς πό λεως τῷ̔ Ρωμαϊ κῷ συμμαχοῦ ντος στρατῷ ταύ τῃ τε τυγχά νοντος ἀ πολιορκή του, τὸ ν Εὐ σέ βιον̔ ἔ τι γὰ ρ εἶ ναι τό τε αὐ τό θι πρὸ τῆ ς ἐ πὶ Συρί αν μεταναστά σεωσ̓, ἐ ν τοῖ ς ἀ πολιορκή τοις ὄ ντα μέ γα τε κλέ ος καὶ διαβό ητον ὄ νομα μέ χρι καὶ τοῦ̔ Ρωμαί ων στρατηλά του κεκτημέ νον, περὶ τῶ ν λιμῷ διαφθειρομέ νων κατὰ τὴ ν πολιορκί αν πέ μψας ὁ̓ Ανατό λιος ἐ κδιδά σκει:

7.0.32.9

ὃ δὲ μαθώ ν, σωτηρί αν τοῖ ς ἀ πὸ τῶ ν πολεμί ων αὐ τομό λοις παρασχεῖ ν ὡ ς ἐ ν μεγί στῃ χά ριτι δωρεᾶ ς τὸ ν̔ Ρωμαί ων στρατηγὸ ν αἰ τεῖ ται, καὶ τῆ ς ἀ ξιώ σεώ ς γε τυχὼ ν ἐ μφανὲ ς τῷ̓ Ανατολί ῳ καθί στησιν. ὃ δὲ αὐ τί κα τὴ ν ἐ παγγελί αν δεξά μενος, βουλὴ ν τῶ ν̓ Αλεξανδρέ ων συναγαγώ ν, τὰ μὲ ν πρῶ τα πά ντας ἠ ξί ου φιλικὴ ν δοῦ ναἱ Ρωμαί οις δεξιά ν, ὡ ς δ̓ ἀ γριαί νοντας ἐ πὶ τῷ λό γῳ συνεῖ δεν,“ ἀ λλ̓ οὐ τού τῳ γε,” φησί ν,“ ἀ ντιλέ ξειν ποθ̓ ὑ μᾶ ς οἴ ομαι, εἰ τοὺ ς περιττοὺ ς καὶ ἡ μῖ ν αὐ τοῖ ς οὐ δαμῇ χρησί μους, γραΐ δας καὶ νή πια καὶ πρεσβύ τας, ἐ κδοῦ ναι πυλῶ ν ἔ ξω βαδί ζειν ὅ ποι καὶ βού λοιντο, συμβουλεύ σαιμι. τί γὰ ρ δὴ τού τους εἰ ς μά την, ὅ σον οὔ πω τεθνηξομέ νους, παῤ ἑ αυτοῖ ς ἔ χομεν; τί δὲ τοὺ ς ἀ ναπή ρους καὶ τὰ σώ ματα λελωβημέ νους τῷ λιμῷ κατατρύ χομεν, τρέ φειν δέ ον μό νους ἄ νδρας καὶ νεανί ας καὶ τὸ ν ἀ ναγκαῖ ον πυρὸ ν τοῖ ς ἐ πὶ φυλακῇ τῆ ς πό λεως ἐ πιτηδεί οις ταμιεύ εσθαι;”

7.0.32.10

τοιού τοις τισὶ ν λογισμοῖ ς πεί σας τὸ συνέ δριον, ψῆ φον πρῶ τος ἀ ναστὰ ς ἐ κφέ ρει πᾶ ν τὸ τῇ στρατεί ᾳ μὴ ἐ πιτή δειον εἴ τε ἀ νδρῶ ν εἴ τε γυναικῶ ν γέ νος ἀ πολύ ειν τῆ ς πό λεως, ὅ τι μηδὲ καταμέ νουσιν αὐ τοῖ ς καὶ εἰ ς ἄ χρηστον ἐ ν τῇ πό λει διατρί βουσιν ἐ λπὶ ς ἂ ν γέ νοιτο σωτηρί ας, πρὸ ς τοῦ λιμοῦ διαφθαρησομέ νοις.

7.0.32.11

ταύ τῃ δὲ τῶ ν λοιπῶ ν ἁ πά ντων τῶ ν ἐ ν τῇ βουλῇ συγκαταθεμέ νων μικροῦ δεῖ ν τοὺ ς πά ντας τῶ ν πολιορκουμέ νων διεσώ σατο, ἐ ν πρώ τοις μὲ ν τῶ ν ἀ πὸ τῆ ς ἐ κκλησί ας, ἔ πειτα δὲ καὶ τῶ ν ἄ λλων τῶ ν κατὰ τὴ ν πό λιν πᾶ σαν ἡ λικί αν διαδιδρά σκειν προμηθού μενος, οὐ μό νον τῶ ν κατὰ τὴ ν ψῆ φον δεδογμέ νων, τῇ δὲ τού των προφά σει καὶ μυρί ους ἄ λλους, λεληθό τως γυναικεί αν στολὴ ν ἀ μπισχομέ νους νύ κτωρ τε τῇ ἐ κεί νου φροντί δι τῶ ν πυλῶ ν ἐ ξιό ντας καὶ ἐ πὶ τὴ ν̔ Ρωμαί ων στρατιὰ ν ὁ ρμῶ ντας. ἔ νθα τοὺ ς πά ντας ὑ ποδεχό μενος ὁ Εὐ σέ βιος πατρὸ ς καὶ ἰ ατροῦ δί κην κεκακωμέ νους ἐ κ τῆ ς μακρᾶ ς πολιορκί ας διὰ πά σης προνοί ας καὶ θεραπεί ας ἀ νεκτᾶ το.

7.0.32.12

τοιού των ἡ κατὰ Λαοδί κειαν ἐ κκλησί α δύ ο ἐ φεξῆ ς κατὰ διαδοχὴ ν ἠ ξιώ θη ποιμέ νων, σὺ ν θεί ᾳ προμηθεί ᾳ μετὰ τὸ ν δηλωθέ ντα πό λεμον ἐ κ τῆ ς̓ Αλεξανδρέ ων πό λεως ἐ πὶ τὰ τῇ δε μετεληλυθό των.

7.0.32.13

οὐ μενοῦ ν ἐ σπουδά σθη πλεῖ στα τῷ̓ Ανατολί ῳ συγγρά μματα, τοσαῦ τα δ̓ εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ λή λυθεν, δἰ ὧ ν αὐ τοῦ καταμαθεῖ ν δυνατὸ ν ὁ μοῦ τό τε λό γιον καὶ πολυμαθέ ς: ἐ ν οἷ ς μά λιστα τὰ περὶ τοῦ πά σχα δό ξαντα παρί στησιν, ἀ φ̓ ὧ ν ἀ ναγκαῖ ον ἂ ν εἴ η τού των ἐ πὶ τοῦ παρό ντος μνημονεῦ σαι. ΕΚ ΤΩΝ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑ* ςΧΑ ΑΝΑΤΟΛΙΟΥ ΚΑΝΟΝΩΝ“̓́ Εχει

7.0.32.14

τοί νυν ἐ ν τῷ πρώ τῳ ἔ τει τὴ ν νουμηνί αν τοῦ πρώ του μηνό ς, ἥ τις ἁ πά σης ἐ στὶ ν ἀ ρχὴ τῆ ς ἐ ννεακαιδεκαετηρί δος, τὴ ν κατ̓ Αἰ γυπτί ους μὲ ν Φαμενὼ θ κς, κατὰ δὲ τοὺ ς Μακεδό νων μῆ νας Δύ στρου κβ, ὡ ς δ̓ ἂ ν εἴ ποιεν̔ Ρωμαῖ οι, πρὸ ια Καλανδῶ ν̓ Απριλί ων.

7.0.32.15

εὑ ρί σκεται δὲ ὁ ἥ λιος ἐ ν τῇ προκειμέ νῃ Φαμενὼ θ κς οὐ μό νον ἐ πιβὰ ς τοῦ πρώ του τμή ματος, ἀ λλ̓ ἤ δη καὶ τετά ρτην ἡ μέ ραν ἐ ν αὐ τῷ διαπορευό μενος. τοῦ το δὲ τὸ τμῆ μα πρῶ τον δωδεκατημό ριον καὶ ἰ σημερινὸ ν καὶ μηνῶ ν ἀ ρχὴ ν καὶ κεφαλὴ ν τοῦ κύ κλου καὶ ἄ φεσιν τοῦ τῶ ν πλανητῶ ν δρό μου καλεῖ ν εἰ ώ θασιν, τὸ δὲ πρὸ τού του μηνῶ ν ἔ σχατον καὶ τμῆ μα δωδέ κατον καὶ τελευταῖ ον δωδεκατημό ριον καὶ τέ λος τῆ ς τῶ ν πλανητῶ ν περιό δου: δἰ ὃ καὶ τοὺ ς ἐ ν αὐ τῷ τιθεμέ νους τὸ ν πρῶ τον μῆ να καὶ τὴ ν τεσσαρεσκαιδεκά την τοῦ πά σχα κατ̓ αὐ τὴ ν λαμβά νοντας οὐ μικρῶ ς οὐ δ̓ ὡ ς ἔ τυχεν ἁ μαρτά νειν φαμέ ν.

7.0.32.16

ἔ στιν δ̓ οὐ χ ἡ μέ τερος οὗ τος ὁ λό γος,̓ Ιουδαί οις δὲ ἐ γινώ σκετο τοῖ ς πά λαι καὶ πρὸ Χριστοῦ ἐ φυλά ττετό τε πρὸ ς αὐ τῶ ν μά λιστα: μαθεῖ ν δ̓ ἔ στιν ἐ κ τῶ ν ὑ πὸ Φί λωνος̓ Ιωσή που Μουσαί ου λεγομέ νων, καὶ οὐ μό νων τού των, ἀ λλὰ καὶ τῶ ν ἔ τι παλαιοτέ ρων ἀ μφοτέ ρων̓ Αγαθοβού λων, τῶ ν ἐ πί κλην διδασκά λων̓ Αριστοβού λου τοῦ πά νυ, ὃ ς ἐ ν τοῖ ς ο κατειλεγμέ νος τοῖ ς τὰ ς ἱ ερὰ ς καὶ θεί ας̔ Εβραί ων ἑ ρμηνεύ σασι γραφὰ ς Πτολεμαί ῳ τῷ Φιλαδέ λφῳ καὶ τῷ τού του πατρί, καὶ βί βλους ἐ ξηγητικὰ ς τοῦ Μωυσέ ως νό μου τοῖ ς αὐ τοῖ ς προσεφώ νησεν βασιλεῦ σιν.

7.0.32.17

οὗ τοι τὰ ζητού μενα κατὰ τὴ ν̓́ Εξοδον ἐ πιλύ οντες, φασὶ δεῖ ν τὰ διαβατή ρια θύ ειν ἐ π̓ ἴ σης ἅ παντας μετὰ ἰ σημερί αν ἐ αρινή ν, μεσοῦ ντος τοῦ πρώ του μηνό ς: τοῦ το δὲ εὑ ρί σκεσθαι, τὸ πρῶ τον τμῆ μα τοῦ ἡ λιακοῦ, ἢ ὥ ς τινες αὐ τῶ ν ὠ νό μασαν, ζῳ οφό ρου κύ κλου διεξιό ντος ἡ λί ου. ὁ δὲ̓ Αριστό βουλος προστί θησιν ὡ ς εἴ η ἐ ξ ἀ νά γκης τῇ τῶ ν διαβατηρί ων ἑ ορτῇ μὴ μό νον τὸ ν ἥ λιον ἰ σημερινὸ ν διαπορεύ εσθαι τμῆ μα, καὶ τὴ ν σελή νην δέ.

7.0.32.18

τῶ ν γὰ ρ ἰ σημερινῶ ν τμημά των ὄ ντων δύ ο, τοῦ μὲ ν ἐ αρινοῦ, τοῦ δε μετοπωρινοῦ, καὶ διαμετρού ντων ἄ λληλα δοθεί σης τε τῆ ς τῶ ν διαβατηρί ων ἡ μέ ρας τῇ τεσσαρεσκαιδεκά τῃ τοῦ μηνὸ ς μεθ̓ ἑ σπέ ραν, ἐ νστή ξεται μὲ ν ἡ σελή νη τὴ ν ἐ ναντί αν καὶ διά μετρον τῷ ἡ λί ῳ στά σιν, ὥ σπερ οὖ ν ἔ ξεστιν ἐ ν ταῖ ς πανσελή νοις ὁ ρᾶ ν, ἔ σονται δὲ ὃ μὲ ν κατὰ τὸ ἐ αρινὸ ν ἰ σημερινό ν, ὁ ἥ λιος, τμῆ μα, ἣ δὲ ἐ ξ ἀ νά γκης κατὰ τὸ φθινοπωρινὸ ν ἰ σημερινό ν, ἡ σελή νη.

7.0.32.19

οἶ δα πλεῖ στα καὶ ἄ λλα πρὸ ς αὐ τῶ ν λεγό μενα, τοῦ το μὲ ν πιθανά, τοῦ το δὲ κατὰ τὰ ς κυριακὰ ς ἀ ποδεί ξεις προϊ ό ντα, δἰ ὧ ν παριστά νειν πειρῶ νται τὴ ν τοῦ πά σχα καὶ τῶ ν ἀ ζύ μων ἑ ορτὴ ν δεῖ ν πά ντως μετ̓ ἰ σημερί αν ἄ γεσθαι: παρί ημι δὲ τὰ ς τοιαύ τας τῶ ν ἀ ποδεί ξεων ὕ λας ἀ παιτῶ ν ὧ ν περιῄ ρηται μὲ ν τὸ ἐ πὶ τῷ Μωυσέ ως νό μῳ κά λυμμα, ἀ νακεκαλυμμέ νῳ δὲ τῷ προσώ πῳ λοιπὸ ν ἤ δη Χριστὸ ν καὶ τὰ Χριστοῦ ἀ εὶ κατοπτρί ζεσθαι μαθή ματά τε καὶ παθή ματα. τοῦ δὲ τὸ ν πρῶ τον παῤ̔ Εβραί οις μῆ να περὶ ἰ σημερί αν εἶ ναι παραστατικὰ καὶ τὰ ἐ ν τῷ̓ Ενὼ χ μαθή ματα.”

7.0.32.20

Καὶ ἀ ριθμητικὰ ς δὲ καταλέ λοιπεν ὁ αὐ τὸ ς ἐ ν ὅ λοις δέ κα συγγρά μμασιν εἰ σαγωγὰ ς καὶ ἄ λλα δεί γματα τῆ ς περὶ τὰ θεῖ α σχολῆ ς τε αὐ τοῦ καὶ πολυπειρί ας.

7.0.32.21

τού τῳ πρῶ τος ὁ τῆ ς Παλαιστί νων Καισαρεί ας ἐ πί σκοπος Θεό τεκνος χεῖ ρας εἰ ς ἐ πισκοπὴ ν ἐ πιτέ θεικεν, διά δοχον ἑ αυτοῦ μετὰ τελευτὴ ν ποριεῖ σθαι τῇ ἰ δί ᾳ παροικί ᾳ προμνώ μενος, καὶ δὴ ἐ πὶ σμικρό ν τινα χρό νον ἄ μφω τῆ ς αὐ τῆ ς πρού στησαν ἐ κκλησί ας: ἀ λλὰ γὰ ρ ἐ πὶ τὴ ν̓ Αντιό χειαν τῆ ς κατὰ Παῦ λον συνό δου καλού σης, τὴ ν Λαοδικέ ων πό λιν παριὼ ν πρὸ ς τῶ ν ἀ δελφῶ ν αὐ τό θι κοιμηθέ ντος Εὐ σεβί ου κεκρά τηται.

7.0.32.22

Καὶ τοῦ̓ Ανατολί ου δὲ τὸ ν βί ον μεταλλά ξαντος, τῆ ς ἐ κεῖ σε παροικί ας ὕ στατος τῶ ν πρὸ τοῦ διωγμοῦ καθί σταται Στέ φανος, λό γων μὲ ν φιλοσό φων καὶ τῆ ς ἄ λλης παῤ̔́ Ελλησι παιδεί ας παρὰ τοῖ ς πολλοῖ ς θαυμασθεί ς, οὐ χ ὁ μοί ως γε μὴ ν περὶ τὴ ν θεί αν πί στιν διατεθειμέ νος, ὡ ς προϊ ὼ ν ὁ τοῦ διωγμοῦ καιρὸ ς ἀ πή λεγξεν, εἴ ρωνα μᾶ λλον δειλό ν τε καὶ ἄ νανδρον ἤ περ ἀ ληθῆ φιλό σοφον ἀ ποδεί ξας τὸ ν ἄ νδρα.

7.0.32.23

οὐ μὴ ν ἐ πὶ τού τῳ γε καταστρέ φειν ἔ μελλε τὰ τῆ ς ἐ κκλησί ας, ἀ νορθοῦ ται δ̓ αὐ τὰ πρὸ ς αὐ τοῦ θεοῦ τοῦ πά ντων σωτῆ ρος αὐ τί κα τῆ ς αὐ τό θι παροικί ας ἐ πί σκοπος ἀ ναδειχθεὶ ς Θεό δοτος, πρά γμασιν αὐ τοῖ ς ἀ νὴ ρ καὶ τὸ κύ ριον ὄ νομα καὶ τὸ ἐ πί σκοπον ἐ παληθεύ σας. ἰ ατρικῆ ς μὲ ν γὰ ρ σωμά των ἀ πεφέ ρετο τὰ πρῶ τα τῆ ς ἐ πιστή μης, ψυχῶ ν δὲ θεραπευτικῆ ς οἷ ος οὐ δὲ ἄ λλος ἀ νθρώ πων ἐ τύ γχανεν φιλανθρωπί ας γνησιό τητος συμπαθεί ας σπουδῆ ς τῶ ν τῆ ς παῤ αὐ τοῦ δεομέ νων ὠ φελεί ας ἕ νεκεν, πολὺ δὲ ἦ ν αὐ τῷ καὶ τὸ περὶ τὰ θεῖ α μαθή ματα συνησκημέ νον.

7.0.32.24

οὗ τος μὲ ν δὴ τοιοῦ τος ἦ ν.̓ Εν Καισαρεί ᾳ δὲ τῆ ς Παλαιστί νης Θεό τεκνον σπουδαιό τατα τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν διελθό ντἀ Αγά πιος διαδέ χεται: ὃ ν καὶ πολλὰ καμεῖ ν γνησιωτά την τε πρό νοιαν τῆ ς τοῦ λαοῦ προστασί ας ἴ σμεν πεποιημέ νον πλουσί ᾳ τε χειρὶ πά ντων μά λιστα πενή των ἐ πιμεμελημέ νον.

7.0.32.25

κατὰ τοῦ τον ἐ λλογιμώ τατον αὐ τῷ τε βί ῳ φιλό σοφον ἀ ληθῆ πρεσβεί ου τῆ ς αὐ τό θι παροικί ας ἠ ξιωμέ νον Πά μφιλον ἔ γνωμεν: ὃ ν ὁ ποῖ ό ς τις ἦ ν καὶ ὅ θεν ὁ ρμώ μενος, οὐ σμικρᾶ ς ἂ ν γέ νοιτο δηλοῦ ν ὑ ποθέ σεως: ἕ καστα δὲ τοῦ κατ̓ αὐ τὸ ν βί ου καὶ ἧ ς συνεστή σατο διατριβῆ ς, τού ς τε κατὰ τὸ ν διωγμὸ ν ἐ ν διαφό ροις ὁ μολογί αις ἀ γῶ νας αὐ τοῦ καὶ ὃ ν ἐ πὶ πᾶ σιν ἀ νεδή σατο τοῦ μαρτυρί ου στέ φανον, ἐ ν ἰ δί ᾳ τῇ περὶ αὐ τοῦ διειλή φαμεν ὑ ποθέ σει.

7.0.32.26

ἀ λλ̓ οὗ τος μὲ ν τῶ ν τῇ δε θαυμασιώ τατος: ἐ ν δὲ τοῖ ς μά λιστα καθ̓ ἡ μᾶ ς σπανιωτά τους γενομέ νους ἴ σμεν τῶ ν μὲ ν ἐ π̓̓ Αλεξανδρεί ας πρεσβυτέ ρων Πιέ ριον, Μελέ τιον δὲ τῶ ν κατὰ Πό ντον ἐ κκλησιῶ ν ἐ πί σκοπον.

7.0.32.27

ἀ λλ̓ ὃ μὲ ν ἄ κρως ἀ κτή μονι βί ῳ καὶ μαθή μασιν φιλοσό φοις δεδοκί μαστο, ταῖ ς περὶ τὰ θεῖ α θεωρί αις καὶ ἐ ξηγή σεσιν καὶ ταῖ ς ἐ πὶ τοῦ κοινοῦ τῆ ς ἐ κκλησί ας διαλέ ξεσιν ὑ περφυῶ ς ἐ ξησκημέ νος: ὁ δὲ Μελέ τιος̔ τὸ μέ λι τῆ ς̓ Αττικῆ ς ἐ κά λουν αὐ τὸ ν οἱ ἀ πὸ παιδεί ασ̓ τοιοῦ τος ἦ ν οἷ ον ἂ ν γρά ψειέ ν τις τὸ ν κατὰ πά ντα λό γων ἕ νεκα τελεώ τατον. ῥ ητορικῆ ς μέ ν γε τὴ ν ἀ ρετὴ ν οὐ δ̓ οἷ ό ν τε θαυμά ζειν ἐ παξί ως, ἀ λλὰ τοῦ το μὲ ν εἶ ναι αὐ τῷ φαί η ἄ ν τις τὸ κατὰ φύ σιν: τῆ ς δ̓ ἄ λλης πολυπειρί ας τε καὶ πολυμαθεί ας τί ς ἂ ν τὴ ν ἀ ρετὴ ν ὑ περβά λοιτο,

7.0.32.28

ὅ τι δὴ ἐ πὶ πά σαις λογικαῖ ς ἐ πιστή μαις τὸ ν τεχνικώ τατον καὶ λογιώ τατον, καὶ μό νον πεῖ ραν αὐ τοῦ λαβώ ν, εἶ πες ἄ ν; ἐ φά μιλλα δὲ αὐ τῷ καὶ τὰ τῆ ς ἀ ρετῆ ς παρῆ ν τοῦ βί ου. τοῦ τον κατὰ τὸ ν τοῦ διωγμοῦ καιρὸ ν τοῖ ς κατὰ Παλαιστί νην κλί μασιν διαδιδρά σκοντα ἐ φ̓ ὅ λοις ἔ τεσιν ἑ πτὰ κατενοή σαμεν.

7.0.32.29

τῆ ς δ̓ ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ κκλησί ας μετὰ τὸ ν μικρῷ πρό σθεν δεδηλωμέ νον ἐ πί σκοπον̔ Υμέ ναιον Ζαβδᾶ ς τὴ ν λειτουργί αν παραλαμβά νει: μετ̓ οὐ πολὺ δὲ τού του κεκοιμημέ νου,̔́ Ερμων ὕ στατος τῶ ν μέ χρι τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς διωγμοῦ τὸ ν εἰ ς ἔ τι νῦ ν ἐ κεῖ σε πεφυλαγμέ νον ἀ ποστολικὸ ν διαδέ χεται θρό νον.

7.0.32.30

Καὶ ἐ π̓̓ Αλεξανδρεί ας δὲ Μά ξιμον ὀ κτωκαί δεκα ἔ τεσιν μετὰ τὴ ν Διονυσί ου τελευτὴ ν ἐ πισκοπεύ σαντα Θεωνᾶ ς διαδέ χεται: καθ̓ ὃ ν ἐ πὶ τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας ἐ πὶ ταὐ τὸ ν τῷ Πιερί ῳ πρεσβυτερί ου ἠ ξιωμέ νος̓ Αχιλλᾶ ς ἐ γνωρί ζετο, τῆ ς ἱ ερᾶ ς πί στεως τὸ διδασκαλεῖ ον ἐ γκεχειρισμέ νος, οὐ δενὸ ς ἧ ττον σπανιώ τατον φιλοσοφί ας ἔ ργον καὶ πολιτεί ας εὐ αγγελικῆ ς τρό πον γνή σιον ἐ πιδεδειγμέ νος.

7.0.32.31

μετὰ δὲ Θεωνᾶ ν ἐ ννεακαί δεκα ἔ τεσιν ἐ ξυπηρετησά μενον διαδέ χεται τὴ ν ἐ πισκοπὴ ν τῶ ν ἐ π̓̓ Αλεξανδρεί ας Πέ τρος, ἐ ν τοῖ ς μά λιστα καὶ αὐ τὸ ς διαπρέ ψας ἐ φ̓ ὅ λοις δυοκαί δεκα ἐ νιαυτοῖ ς, ὧ ν πρὸ τοῦ διωγμοῦ τρισὶ ν οὐ δ̓ ὅ λοις ἔ τεσιν ἡ γησά μενος τῆ ς ἐ κκλησί ας, τὸ ν λοιπὸ ν τοῦ βί ου χρό νον εὐ τονωτέ ρα τῇ συνασκή σει ἑ αυτό ν τε ἦ γεν καὶ τῆ ς κοινῆ ς τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ὠ φελεί ας οὐ κ ἀ φανῶ ς ἐ πεμέ λετο. ταύ τῃ δ̓ οὖ ν ἐ νά τῳ ἔ τει τοῦ διωγμοῦ τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ποτμηθεὶ ς τῷ τοῦ μαρτυρί ου κατεκοσμή θη στεφά νῳ.

7.0.32.32

̓ Εν τού τοις τὴ ν τῶ ν διαδοχῶ ν περιγρά ψαντες ὑ πό θεσιν, ἀ πὸ τῆ ς τοῦ σωτῆ ρος ἡ μῶ ν γενέ σεως ἐ πὶ τὴ ν τῶ ν προσευκτηρί ων καθαί ρεσιν εἰ ς ἔ τη συντεί νουσαν πέ ντε καὶ τριακό σια, φέ ρε, ἐ ξῆ ς τοὺ ς καθ̓ ἡ μᾶ ς τῶ ν ὑ πὲ ρ εὐ σεβεί ας ἀ νδρισαμέ νων ἀ γῶ νας, ὅ σοι τε καὶ ὁ πηλί κοι γεγό νασιν, καὶ τοῖ ς μεθ̓ ἡ μᾶ ς εἰ δέ ναι διὰ γραφῆ ς καταλεί ψωμεν.

Reader

Word analysis

Intertext edge

Note