War of the Jews

Flavius Josephus

War of the Jews

Flavius Josephus (flavius-josephus) · Bell Iud 6 · textus-receptus · More by Flavius Josephus (flavius-josephus)

Choose a text id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/flavius-josephus" aria-label="More works by Flavius Josephus (flavius-josephus)"> â€”

â‹¯

Primary version Secondary version

Original / primary: Textus receptus

6.0.1

Τὰ μὲ ν οὖ ν τῶ ν̔ Ιεροσολύ μων πά θη πρού κοπτεν καθ' ἡ μέ ραν ἐ πὶ τὸ χεῖ ρον τῶ ν τε στασιαστῶ ν μᾶ λλον παροξυνομέ νων ἐ ν ταῖ ς συμφοραῖ ς καὶ τοῦ λιμοῦ μετὰ τὸ ν δῆ μον ἤ δη κἀ κεί νους νεμομέ νου.

6.0.2

τό γε μὴ ν πλῆ θος τῶ ν σεσωρευμέ νων ἀ νὰ τὴ ν πό λιν πτωμά των ὄ ψει τε φρικῶ δες ἦ ν καὶ λοιμώ δη προσέ βαλλεν ὀ σμὴ ν πρό ς τε τὰ ς ἐ κδρομὰ ς ἐ μπό διον τοῖ ς μαχομέ νοις: ὥ σπερ γὰ ρ διὰ παρατά ξεως φό νῳ μυρί ῳ γεγυμνασμέ νης χωροῦ ντας ἔ δει τὰ σώ ματα πατεῖ ν.

6.0.3

οἱ δ' ἐ πιβαί νοντες οὔ τ' ἔ φριττον οὔ τ' ἠ λέ ουν οὔ τε κλῃ δό να κακὴ ν σφῶ ν αὐ τῶ ν ὑ πελά μβανον τὴ ν εἰ ς τοὺ ς κατοιχομέ νους ὕ βριν,

6.0.4

πεφυρμέ νοι δ' ὁ μοφύ λῳ φό νῳ τὰ ς δεξιὰ ς ἐ πὶ τὸ ν πρὸ ς τοὺ ς ἀ λλοφύ λους πό λεμον ἐ ξέ θεον, ὀ νειδί ζοντες, ἔ μοιγε δοκεῖ ν, τὸ θεῖ ον εἰ ς βραδυτῆ τα τῆ ς ἐ π' αὐ τῶ ν κολά σεως: οὐ γὰ ρ ἐ λπί δι νί κης ὁ πό λεμος, ἤ δη δὲ ἀ πογνώ σει σωτηρί ας ἐ θρασύ νετο.

6.0.5

̔ Ρωμαῖ οι δὲ καί τοι πολλὰ περὶ τὴ ν τῆ ς ὕ λης συγκομιδὴ ν ταλαιπωρού μενοι τὰ χώ ματα διή γειραν μιᾷ καὶ εἴ κοσιν ἡ μέ ραις, κεί ραντες, ὡ ς προεί ρηται, τὴ ν περὶ τὸ ἄ στυ χώ ραν ἐ π' ἐ νενή κοντα σταδί ους ἐ ν κύ κλῳ πᾶ σαν.

6.0.6

ἦ ν δ' ἐ λεεινὴ καὶ τῆ ς γῆ ς ἡ θέ α: τὰ γὰ ρ πά λαι δέ νδρεσι καὶ παραδεί σοις κεκοσμημέ να τό τε πανταχό θεν ἠ ρή μωτο καὶ περικέ κοπτο τὴ ν ὕ λην,

6.0.7

οὐ δεί ς τε τὴ ν πά λαἰ Ιουδαί αν καὶ τὰ περικαλλῆ προά στεια τῆ ς πό λεως ἑ ωρακὼ ς ἀ λλό φυλος, ἔ πειτα τὴ ν τό τε βλέ πων ἐ ρημί αν οὐ κ ὠ λοφύ ρατο καὶ κατεστέ ναξεν τὴ ν μεταβολὴ ν παρ' ὅ σον γέ νοιτο:

6.0.8

πά ντα γὰ ρ ἐ λυμή νατο τὰ σημεῖ α τοῦ κά λλους ὁ πό λεμος, καὶ οὐ κ ἄ ν τις ἐ ξαπί νης ἐ πιστὰ ς τῶ ν προεγνωκό των ἐ γνώ ρισε τὸ ν τό πον, ἀ λλὰ παρὼ ν ἐ ζή τει τὴ ν πό λιν.

6.0.9

̔ Ρωμαί οις δὲ καὶ̓ Ιουδαί οις τὸ τέ λος τῶ ν χωμά των ἴ σην ἐ νεποί ει δέ ους ἀ ρχή ν:

6.0.10

οἱ μὲ ν γά ρ, εἰ μὴ καὶ ταῦ τα καύ σειαν, ἁ λώ σεσθαι τὴ ν πό λιν προσεδό κων,̔ Ρωμαῖ οι δ' οὐ κ[ ἂ ν] ἔ θ' αἱ ρή σειν κἀ κεί νων διαφθαρέ ντων.

6.0.11

ὕ λης τε γὰ ρ ἦ ν ἀ πορί α, καὶ τῶ ν μὲ ν πό νων ἤ δη τὸ σῶ μα, τῶ ν δὲ ἐ παλλή λων πταισμά των αἱ ψυχαὶ τοῖ ς στρατιώ ταις ἐ λεί ποντο.

6.0.12

τά ς γε μὴ ν κατὰ τὴ ν πό λιν συμφορὰ ς̔ Ρωμαί οις πλέ ον εἶ ναι συνέ βαινε πρὸ ς ἀ θυμί ας ἢ τοῖ ς ἐ ν αὐ τῇ: παρὰ γὰ ρ τὰ τηλικαῦ τα πά θη τοῖ ς μαχομέ νοις οὐ δὲ ν ἐ χρῶ ντο μαλακωτέ ροις,

6.0.13

ἀ λλ' ἐ θραύ οντο πά ντοτε τὰ ς ἐ λπί δας, τῶ ν μὲ ν χωμά των ταῖ ς ἐ πιβουλαῖ ς, τῶ ν δ' ὀ ργά νων στερρό τητι τοῦ τεί χους, τῆ ς δὲ κατὰ χεῖ ρα μά χης ταῖ ς τῶ ν συμπλεκομέ νων τό λμαις πλεονεκτού μενοι, τὸ δὲ μέ γιστον, στά σεώ ς τε καὶ λιμοῦ καὶ πολέ μου καὶ τοσού των κακῶ ν εὑ ρί σκοντες ἐ πά νω τὸ παρά στημα τῆ ς ψυχῆ ς̓ Ιουδαί ους ἔ χοντας.

6.0.14

ὑ πελά μβανό ν τε τῶ ν ἀ νδρῶ ν ἀ μά χους μὲ ν τὰ ς ὁ ρμά ς, ἀ νά λωτον δὲ τὴ ν ἐ πὶ συμφοραῖ ς εὐ θυμί αν εἶ ναι: τί γὰ ρ ἂ ν μὴ ὑ ποστῆ ναι δεξιᾷ τύ χῃ χρωμέ νους τοὺ ς ὑ πὸ κακῶ ν πρὸ ς ἀ λκὴ ν τρεπομέ νους; οἱ μὲ ν οὖ ν ἐ ρρωμενεστέ ρας διὰ ταῦ τα τῶ ν χωμά των ἐ ποιοῦ ντο τὰ ς φυλακά ς.

6.0.15

Οἱ δὲ περὶ τὸ ν̓ Ιωά ννην κατὰ τὴ ν̓ Αντωνί αν ἅ μα καὶ πρὸ ς τὸ μέ λλον, εἰ καταρριφθεί η τὸ τεῖ χος, ἠ σφαλί ζοντο καὶ πρὶ ν ἐ πιστῆ ναι τοὺ ς κριοὺ ς ἐ πέ θεντο τοῖ ς ἔ ργοις.

6.0.16

οὐ μὴ ν ἐ κρά τησά ν γε τῆ ς ἐ πιχειρή σεως, ἀ λλὰ προελθό ντες μετὰ λαμπά δων πρὶ ν ἐ γγί σαι τοῖ ς χώ μασι ψυχρό τεροι τῆ ς ἐ λπί δος ὑ πέ στρεψαν.

6.0.17

πρῶ τον μὲ ν γὰ ρ οὐ δ' ὁ μονοεῖ ν ἡ σκέ ψις αὐ τῶ ν ἐ ῴ κει κατὰ μέ ρος ἐ κπηδώ ντων κἀ κ διαλειμμά των καὶ μεμελλημέ νως μετὰ δέ ους καθό λου τε εἰ πεῖ ν οὐ κ̓ Ιουδαϊ κῶ ς: τὰ γὰ ρ ἴ δια τοῦ ἔ θνους ὑ στέ ρητο ἅ μα ἡ τό λμα καὶ ὁ ρμὴ καὶ δρό μος ὁ μοῦ πά ντων καὶ τὸ μηδὲ πταί οντας ἀ ναστρέ φειν.

6.0.18

ἀ τονώ τεροι δ' ἑ αυτῶ ν προελθό ντες καὶ τοὺ ς̔ Ρωμαί ους εὗ ρον ἐ ρρωμενέ στερον τοῦ συνή θους παρατεταγμέ νους:

6.0.19

τοῖ ς μέ ν γε σώ μασι καὶ ταῖ ς πανοπλί αις οὕ τως ἐ φρά ξαντο τὰ χώ ματα πά ντοθεν ὡ ς τῷ πυρὶ μηδαμό θεν καταλιπεῖ ν παρά δυσιν, τὴ ν δὲ ψυχὴ ν ἐ τό νωσαν ἕ καστος μὴ μετακινηθῆ ναι τῆ ς τά ξεως πρὸ θανά του.

6.0.20

πρὸ ς γὰ ρ τῷ πά σας αὐ τῶ ν ὑ ποκό πτεσθαι τὰ ς ἐ λπί δας, εἰ κἀ κεῖ να καταφλεγεί η τὰ ἔ ργα, δεινὴ τοὺ ς στρατιώ τας εἶ χεν αἰ δώ ς, εἰ πά ντα κρατή σειαν πανουργί α μὲ ν ἀ ρετῆ ς, ἀ πό νοια δ' ὅ πλων, πλῆ θος δ' ἐ μπειρί ας,̓ Ιουδαῖ οι δὲ̔ Ρωμαί ων.

6.0.21

ἅ μα δὲ τἀ φετή ρια συνή ργει τῶ ν προπηδώ ντων ἐ φικνού μενα, καὶ πεσώ ν τις τῷ μεθ' αὑ τὸ ν ἐ μπό διον ἦ ν, ὅ τε κί νδυνος τοῦ πρό σω χωρεῖ ν ἐ ποί ει μαλακωτέ ρους.

6.0.22

τῶ ν δ' ἐ νδοτέ ρω βέ λους ὑ ποδραμό ντων οἱ μὲ ν πρὶ ν εἰ ς χεῖ ρας ἐ λθεῖ ν τὴ ν εὐ ταξί αν καὶ τὸ πύ κνωμα τῶ ν πολεμί ων καταπλαγέ ντες, οἱ δὲ νυττό μενοι τοῖ ς ξυστοῖ ς ἐ παλινδρό μουν: καὶ τέ λος ἀ λλή λους κακί ζοντες εἰ ς δειλί αν ἀ νεχώ ρουν ἄ πρακτοι. νουμηνί ᾳ Πανέ μου μηνὸ ς ἡ ἐ πιχεί ρησις ἦ ν.

6.0.23

ἀ ναχωρησά ντων δὲ τῶ ν̓ Ιουδαί ων προσῆ γον οἱ̔ Ρωμαῖ οι τὰ ς ἑ λεπό λεις, βαλλό μενοι πέ τραις τε ἀ πὸ τῆ ς̓ Αντωνί ας καὶ πυρὶ καὶ σιδή ρῳ καὶ παντὶ τῷ χορηγουμέ νᾠ Ιουδαί οις ὑ πὸ τῆ ς ἀ νά γκης βέ λει:

6.0.24

καί περ γὰ ρ πολὺ τῷ τεί χει πεποιθό τες καὶ τῶ ν ὀ ργά νων καταφρονοῦ ντες ὅ μως ἐ κώ λυον τοὺ ς̔ Ρωμαί ους προσά γειν.

6.0.25

οἱ δὲ τὴ ν σπουδὴ ν τῶ ν̓ Ιουδαί ων τοῦ μὴ πληγῆ ναι τὴ ν̓ Αντωνί αν ὑ πολαμβά νοντες γί νεσθαι δι' ἀ σθέ νειαν τοῦ τεί χους καὶ σαθροὺ ς ἐ λπί σαντες εἶ ναι τοὺ ς θεμελί ους ἀ ντεφιλονεί κουν.

6.0.26

οὐ μὴ ν ὑ πή κουε τὸ τυπτό μενον, ἀ λλ' οἱ μὲ ν συνεχῶ ς βαλλό μενοι καὶ πρὸ ς μηδέ να τῶ ν καθύ περθεν κινδύ νων ἐ νδιδό ντες ἐ νεργοὺ ς παρεῖ χον τὰ ς ἑ λεπό λεις:

6.0.27

ὡ ς δ' ἦ σαν ἐ λά ττους καὶ περιεθραύ οντο ταῖ ς πέ τραις, ἕ τεροι τοὺ ς θυρεοὺ ς ὀ ροφώ σαντες ὑ πὲ ρ τῶ ν σωμά των χερσὶ καὶ μοχλοῖ ς ὑ πώ ρυττον τοὺ ς θεμελί ους, καὶ τέ σσαρά ς γε λί θους προσκαρτερή σαντες ἐ ξέ σεισαν.

6.0.28

ἀ νέ παυσε δὲ νὺ ξ ἑ κατέ ρους, κἀ ν ταύ τῃ τὸ τεῖ χος ὑ πὸ τῶ ν κριῶ ν σεσαλευμέ νον, καὶ καθ' ὃ τοῖ ς προτέ ροις ἐ πιβουλεύ ων χώ μασιν ὁ̓ Ιωά ννης ὑ πώ ρυξεν ἐ νδού σης τῆ ς διώ ρυχος, ἐ ξαπί νης κατερεί πεται.

6.0.29

Τού του συμβά ντος παραδό ξως ἑ κατέ ροις διετέ θη τὰ φρονή ματα:

6.0.30

̓ Ιουδαί ους μὲ ν γά ρ, οὓ ς ἀ θυμεῖ ν εἰ κὸ ς ἦ ν, τῷ μὴ παρ' ἐ λπί δα γενέ σθαι τὸ πτῶ μα καὶ προησφαλί σθαι πρὸ ς αὐ τὸ θαρρεῖ ν ὡ ς μενού σης συνέ βαινε τῆ ς̓ Αντωνί ας:

6.0.31

̔ Ρωμαί ων δέ γε τὴ ν παρ' ἐ λπί δα χαρὰ ν ἐ πὶ τῷ καταρριφθέ ντι ταχέ ως ἔ σβεσεν ὄ ψις ἑ τέ ρου τεί χους, ὅ περ ἔ νδοθεν οἱ περὶ τὸ ν̓ Ιωά ννην ἀ ντῳ κοδομή κεσαν.

6.0.32

εὐ μαρεστέ ρα γε μὴ ν τῆ ς πρό τερον ἡ προσβολὴ κατεφαί νετο: τό τε γὰ ρ ἀ ναβῆ ναι διὰ τῶ ν καταρριφθέ ντων ῥ ᾷ ον ἐ δό κει, καὶ τὸ τεῖ χος ἀ σθενέ στερό ν τε πολλῷ τῆ ς̓ Αντωνί ας καὶ ταχέ ως τῷ πρό σκαιρον εἶ ναι λύ ειν ὑ πελά μβανον. οὐ μὴ ν ἐ τό λμα τις ἀ ναβῆ ναι: προῦ πτος γὰ ρ τοῖ ς ἀ ρξαμέ νοις ἦ ν ἀ πώ λεια.

6.0.33

Νομί ζων δὲ ὁ Τί τος ἐ γεί ρεσθαι μά λιστα τὰ ς τῶ ν πολεμού ντων προθυμί ας ἐ λπί δι καὶ λό γῳ, τά ς τε προτροπὰ ς καὶ τὰ ς ὑ ποσχέ σεις πολλά κις μὲ ν λή θην ἐ νεργά ζεσθαι τῶ ν κινδύ νων, ἔ στι δ' ὅ τε καὶ θανά του καταφρό νησιν, συναγαγὼ ν ἐ πὶ ταὐ τὸ τοὺ ς ἀ λκί μους ἐ πειρᾶ το τῶ ν ἀ νδρῶ ν,

6.0.34

“ ὦ συστρατιῶ ται, λέ γων, τὸ μὲ ν παρακελεύ ειν ἐ πὶ τὰ μὴ φέ ροντα κί νδυνον αὐ τό θεν τοῖ ς παρακελευομέ νοις ἀ κλεέ ς, ἀ μέ λει δὲ καὶ τῷ παρακελεύ οντι φέ ρει κατά γνωσιν ἀ νανδρί ας.

6.0.35

δεῖ δέ, οἶ μαι, προτροπῆ ς εἰ ς μό να τὰ σφαλερὰ τῶ ν πραγμά των, ὡ ς ἐ κεῖ νά γε καθ' αὑ τοὺ ς πρά ττειν ἄ ξιον.

6.0.36

ὥ στ' ἔ γωγε τὸ μὲ ν ὑ πά ρχειν χαλεπὴ ν τὴ ν ἐ πὶ τὸ τεῖ χος ἄ νοδον αὐ τὸ ς ὑ μῖ ν προτί θημι: τὸ δ' ὅ τι μά λιστα προσή κει μά χεσθαι τοῖ ς δυσκό λοις τοὺ ς ἀ ρετῆ ς ἐ φιεμέ νους καὶ ὅ τι καλὸ ν ἐ ν εὐ κλεί ᾳ τελευτὴ καὶ ὡ ς οὐ κ ἄ καρπον ἔ σται τοῖ ς καταρξαμέ νοις τὸ γενναῖ ον, διέ ξειμι.

6.0.37

πρῶ τον μὲ ν οὖ ν ὑ μῶ ν γενέ σθω προτροπὴ τό τινας ἴ σως ἀ ποτρέ πον, ἡ̓ Ιουδαί ων μακροθυμί α καὶ τὸ καρτερικὸ ν ἐ ν οἷ ς κακοπαθοῦ σιν:

6.0.38

αἰ σχρὸ ν γὰ ῥ Ρωμαί ους τε ὄ ντας καὶ στρατιώ τας ἐ μού ς, καὶ διδακτὸ ν μὲ ν ἐ ν εἰ ρή νῃ τὸ πολεμεῖ ν, ἔ θιμον δὲ ἐ ν πολέ μῳ τὸ κρατεῖ ν ἔ χοντας, ἡ ττᾶ σθαι κατὰ χεῖ ρἀ Ιουδαί ων ἢ κατὰ ψυχή ν, καὶ ταῦ τα πρὸ ς τῷ τέ λει τῆ ς νί κης καὶ συνεργουμέ νους ὑ πὸ τοῦ θεοῦ.

6.0.39

τὰ γὰ ρ ἡ μέ τερα πταί σματα τῆ ς̓ Ιουδαί ων ἐ στὶ ν ἀ πονοί ας, τὰ δ' ἐ κεί νων πά θη ταῖ ς τε ὑ μετέ ραις ἀ ρεταῖ ς καὶ ταῖ ς τοῦ θεοῦ συνεργί αις αὔ ξεται:

6.0.40

στά σις γὰ ρ καὶ λιμὸ ς καὶ πολιορκί α καὶ δί χα μηχανημά των πί πτοντα τεί χη τί ἂ ν ἀ λλ' ἢ θεοῦ μὲ ν εἴ η μῆ νις ἐ κεί νοις, βοή θεια δὲ ἡ μετέ ρα;

6.0.41

τὸ τοί νυν μὴ μό νον ἐ λαττοῦ σθαι χειρό νων, ἀ λλὰ καὶ τὴ ν θεί αν συμμαχί αν προδιδό ναι πρὸ ς ἡ μῶ ν οὐ κ ἂ ν εἴ η.

6.0.42

πῶ ς δ' οὐ κ αἰ σχρὸ ν̓ Ιουδαί ους μέ ν, οἷ ς οὐ πολλὴ ν αἰ σχύ νην φέ ρει τὸ λεί πεσθαι μαθοῦ σι δουλεύ ειν, ὑ πὲ ρ τοῦ μηκέ τι τοῦ το πά σχειν θανά του καταφρονεῖ ν καὶ πολλά κις εἰ ς μέ σους ἡ μᾶ ς ἐ κτρέ χειν, οὐ κ ἐ λπί δι τοῦ κρατή σειν ἀ λλὰ διὰ ψιλὴ ν ἐ πί δειξιν ἀ νδρεί ας:

6.0.43

ὑ μᾶ ς δὲ τοὺ ς γῆ ς ὀ λί γου δεῖ ν ἁ πά σης καὶ θαλά σσης κρατοῦ ντας, οἷ ς καὶ τὸ μὴ νικᾶ ν ὄ νειδος, μηδ' ἅ παξ εἰ ς τοὺ ς πολεμί ους παραβά λλεσθαι,

6.0.44

περιμέ νειν δὲ τὸ ν λιμὸ ν κατ' αὐ τῶ ν καὶ τὴ ν τύ χην ἀ ργοὺ ς καθεζομέ νους μετὰ τοιού των ὅ πλων, καὶ ταῦ τα δι' ὀ λί γου τοῦ παραβό λου τὸ πᾶ ν κατορθῶ σαι δυναμέ νους;

6.0.45

ἀ ναβά ντες γοῦ ν ἐ πὶ τὴ ν̓ Αντωνί αν ἔ χομεν τὴ ν πό λιν: καὶ γὰ ρ ἂ ν γί νηταί τις ἔ τι πρὸ ς τοὺ ς ἔ νδον, ὅ περ οὐ κ οἶ μαι, μά χη, τό γε κατὰ κορυφὴ ν εἶ ναι καὶ ταῖ ς ἀ ναπνοαῖ ς ἐ πικαθῆ σθαι τῶ ν πολεμί ων ταχέ ως τὴ ν ὁ λοσχερῆ νί κην ἐ γγυᾶ ται.

6.0.46

καὶ ἔ γωγε τὸ μὲ ν ὑ μνεῖ ν ἄ ρτι τὴ ν ἐ ν πολέ μῳ τελευτὴ ν καὶ τὴ ν ἐ πὶ τοῖ ς ἀ ρειμανί οις πεσοῦ σιν ἀ θανασί αν παραλιπὼ ν ἐ παρασαί μην ἂ ν τοῖ ς ἄ λλως ἔ χουσι τὸ ν κατ' εἰ ρή νην ἐ κ νό σου θά νατον, οἷ ς μετὰ τοῦ σώ ματος καὶ ἡ ψυχὴ τά φῳ κατακρί νεται.

6.0.47

τί ς γὰ ρ οὐ κ οἶ δε τῶ ν ἀ γαθῶ ν ἀ νδρῶ ν ὅ τι τὰ ς μὲ ν ἐ ν παρατά ξει ψυχὰ ς σιδή ρῳ τῶ ν σαρκῶ ν ἀ πολυθεί σας τὸ καθαρώ τατον στοιχεῖ ον αἰ θὴ ρ ξενοδοχῶ ν ἄ στροις ἐ γκαθιδρύ ει, δαί μονες δ' ἀ γαθοὶ καὶ ἥ ρωες εὐ μενεῖ ς ἰ δί οις ἐ γγό νοις ἐ μφανί ζονται, τὰ ς δὲ ἐ ν νοσοῦ σι τοῖ ς σώ μασι συντακεί σας,

6.0.48

κἂ ν τὰ μά λιστα κηλί δων ἢ μιασμά των ὦ σι καθαραί, νὺ ξ ὑ πό γειος ἀ φανί ζει καὶ λή θη βαθεῖ α δέ χεται, λαμβανού σας ἅ μα τοῦ τε βί ου καὶ τῶ ν σωμά των ἔ τι δὲ τῆ ς μνή μης περιγραφή ν;

6.0.49

εἰ δὲ κέ κλωσται μὲ ν ἀ νθρώ ποις ἀ ναγκαί α τελευτή, κουφό τερον δὲ εἰ ς αὐ τὴ ν νό σου πά σης σί δηρος ὑ πηρέ της, πῶ ς οὐ κ ἀ γεννὲ ς μὴ διδό ναι ταῖ ς χρεί αις ὃ τῷ χρεὼ ν ἀ ποδώ σομεν;

6.0.50

καὶ ταῦ τα μὲ ν ὡ ς οὐ δυναμέ νων σωθῆ ναι τῶ ν ἐ πιχειρησό ντων διεξῆ λθον: ἔ νεστι δὲ σώ ζεσθαι τοῖ ς ἀ νδριζομέ νοις κἀ κ τῶ ν σφαλερωτά των.

6.0.51

πρῶ τον μὲ ν γὰ ρ τὸ καταρριφθὲ ν εὐ επί βατον, ἔ πειτα πᾶ ν τὸ οἰ κοδομηθὲ ν εὐ διά λυτον, ὑ μεῖ ς τε πλεί ους θαρσή σαντες ἐ πὶ τὴ ν πρᾶ ξιν ἀ λλή λοις προτροπὴ καὶ βοή θεια γί νεσθε, καὶ τοῖ ς πολεμί οις τὸ ὑ μέ τερον παρά στημα ταχέ ως κλά σει τὰ φρονή ματα.

6.0.52

καὶ τά χα ἂ ν ὑ μῖ ν ἀ ναί μακτον τὸ κατό ρθωμα γέ νοιτο μό νον καταρξαμέ νοις: ἀ ναβαί νοντας μὲ ν γὰ ρ κωλύ ειν πειρά σονται κατὰ τὸ εἰ κό ς, λαθό ντας δὲ καὶ βιασαμέ νους ἅ παξ οὐ κ ἂ ν ὑ ποσταῖ εν ἔ τι, κἂ ν ὀ λί γοι φθά σητε.

6.0.53

τὸ ν δὲ καταρξά μενον αἰ σχυνοί μην ἂ ν εἰ μὴ ποιή σαιμι ζηλωτὸ ν ἐ ν ταῖ ς ἐ πικαρπί αις, καὶ ὁ μὲ ν ζῶ ν ἄ ρξει τῶ ν νῦ ν ὁ μοί ων, μακαριστὰ δ' ἀ κολουθή σει καὶ τοῖ ς πεσοῦ σι τὰ ἀ ριστεῖ α.”

6.0.54

Τοιαῦ τα τοῦ Τί του διεξιό ντος τὸ μὲ ν ἄ λλο πλῆ θος ἔ δεισε τοῦ κινδύ νου τὸ μέ γεθος, τῶ ν δ' ἐ ν ταῖ ς σπεί ραις στρατευομέ νων Σαβῖ νος τοὔ νομα, γέ νος ἀ πὸ Συρί ας, ἀ νὴ ρ καὶ κατὰ χεῖ ρα καὶ κατὰ ψυχὴ ν ἄ ριστος ἐ φά νη.

6.0.55

καί τοι προϊ δὼ ν ἄ ν τις αὐ τὸ ν ἀ πό γε τῆ ς σωματικῆ ς ἕ ξεως οὐ δ' εἰ καῖ ον εἶ ναι στρατιώ την ἔ δοξε: μέ λας μὲ ν γὰ ρ ἦ ν τὴ ν χροί αν, ἰ σχνό ς, τὴ ν σά ρκα πεπιλημέ νος, ἀ λλ' ἐ νῴ κει τις ἡ ρωικὴ ψυχὴ λεπτῷ σώ ματι καὶ πολὺ τῆ ς ἰ δί ας ἀ λκῆ ς στενοτέ ρῳ.

6.0.56

πρῶ τος γοῦ ν ἀ ναστά ς“ ἐ πιδί δωμί σοι, Καῖ σαρ, ἔ φη, προθύ μως ἐ μαυτό ν.

6.0.57

πρῶ τος ἀ ναβαί νω τὸ τεῖ χος. καὶ εὔ χομαι μέ ν μου τῇ τε ἰ σχύ ι καὶ τῇ γνώ μῃ τὴ ν σὴ ν ἀ κολουθῆ σαι τύ χην, εἰ δὲ νεμεσηθεί ην τῆ ς ἐ πιβολῆ ς, ἴ σθι μή με πταί σαντα παρ' ἐ λπί δας, ἀ λλ' ὑ πὲ ρ σοῦ

6.0.58

κρί σει τὸ ν θά νατον ᾑ ρημέ νον.” ταῦ τα εἰ πὼ ν καὶ τῇ μὲ ν ἀ ριστερᾷ χειρὶ τὸ ν θυρεὸ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς κεφαλῆ ς ἀ νατεί νας, τῇ δεξιᾷ δὲ τὸ ξί φος σπασά μενος ἐ χώ ρει πρὸ ς τὸ τεῖ χος περὶ ὥ ραν μά λιστα τῆ ς ἡ μέ ρας ἕ κτην.

6.0.59

εἵ ποντο δ' αὐ τῷ καὶ τῶ ν ἄ λλων ἕ νδεκα μό νοι ζηλωταὶ τῆ ς ἀ νδρεί ας γενό μενοι: προῆ γε δὲ πολὺ πά ντων ὁ ἀ νὴ ρ ὁ ρμῇ τινι δαιμονί ῳ χρώ μενος.

6.0.60

οἱ φρουροὶ δὲ ἀ πὸ τοῦ τεί χους κατηκό ντιζό ν τε αὐ τοὺ ς καὶ βέ λεσι πά ντοθεν ἀ πεί ροις ἔ βαλλον καὶ πέ τρας ἐ ξαισί ους κατεκύ λιον,

6.0.61

αἳ ἐ κ τῶ ν μὲ ν ἕ νδεκα παρέ συραν ἐ νί ους, ὁ δὲ Σαβῖ νος ἀ παντῶ ν τοῖ ς ἀ φιεμέ νοις καὶ καταχωννύ μενος ὑ πὸ τῶ ν βελῶ ν οὐ πρό τερον ἐ πέ σχε τὴ ν ὁ ρμὴ ν ἢ γενέ σθαι τε ἐ π' ἄ κρῳ καὶ τρέ ψασθαι τοὺ ς πολεμί ους:

6.0.62

καταπλαγέ ντες γὰ ρ αὐ τοῦ τή ν τε δύ ναμιν οἱ̓ Ιουδαῖ οι καὶ τὸ παρά στημα τῆ ς ψυχῆ ς, ἅ μα δὲ καὶ πλεί ους ἀ ναβεβηκέ ναι δό ξαντες ἐ τρά πησαν.

6.0.63

ἔ νθα δὴ καταμέ μψαιτ' ἄ ν τις ὡ ς φθονερὰ ν ἐ πὶ ταῖ ς ἀ ρεταῖ ς τὴ ν τύ χην καὶ κωλύ ουσαν ἀ εὶ τὰ παρά δοξα τῶ ν κατορθωμά των.

6.0.64

ὁ γοῦ ν ἀ νὴ ρ οὗ τος ὅ τ' ἐ κρά τησε τῆ ς ἐ πιβολῆ ς, ἐ σφά λη καὶ πταί σας πρό ς τινι πέ τρᾳ πρηνὴ ς ἐ π' αὐ τὴ ν μετὰ μεγί στου ψό φου κατέ πεσεν: ἐ πιστραφέ ντες δὲ οἱ̓ Ιουδαῖ οι καὶ κατιδό ντες μό νον τε αὐ τὸ ν καὶ πεπτωκό τα, πά ντοθεν ἔ βαλλον.

6.0.65

ὁ δ' ἐ ς γό νυ διαναστὰ ς καὶ προκαλυψά μενος τὸ ν θυρεὸ ν τὸ μὲ ν πρῶ τον ἠ μύ νετο καὶ πολλοὺ ς τῶ ν πλησιασά ντων ἔ τρωσεν:

6.0.66

αὖ θις δ' ὑ πὸ πλή θους τραυμά των παρῆ κε τὴ ν δεξιὰ ν καὶ τέ λος πρὶ ν ἀ ποδοῦ ναι τὴ ν ψυχὴ ν κατεχώ σθη τοῖ ς βέ λεσιν, ἀ νὴ ρ ἄ ξιος μὲ ν ἀ μεί νονι χρῆ σθαι δι' ἀ νδρεί αν καὶ τύ χῃ, πεσὼ ν δὲ τῆ ς ἐ πιβολῆ ς ἀ ναλό γως.

6.0.67

τῶ ν δὲ ἄ λλων τρεῖ ς μὲ ν τοὺ ς ἤ δη πρὸ ς τοῖ ς ἄ κροις ὄ ντας συντρί ψαντες ἀ πέ κτειναν τοῖ ς λί θοις, οἱ δὲ ὀ κτὼ τραυματί αι κατασυρέ ντες ἀ νεκομί σθησαν εἰ ς τὸ στρατό πεδον. ταῦ τα μὲ ν οὖ ν τρί τῃ μηνὸ ς Πανέ μου ἐ πρά χθη.

6.0.68

Μετὰ δ' ἡ μέ ρας δύ ο τῶ ν προκοιτού ντων τινὲ ς ἐ πὶ τοῖ ς χώ μασι φυλά κων εἴ κοσι συνελθό ντες προσποιοῦ νται μὲ ν τὸ ν τοῦ πέ μπτου τά γματος σημαιαφό ρον καὶ δύ ο τινὰ ς τῶ ν ἐ ν ταῖ ς ἴ λαις ἱ ππέ ων καὶ σαλπικτὴ ν ἕ να, κατὰ δὲ ὥ ραν τῆ ς νυκτὸ ς ἐ νά την προσβαί νουσι μὲ ν ἡ συχῆ διὰ τῶ ν ἐ ρειπί ων ἐ πὶ τὴ ν̓ Αντωνί αν, ἀ ποσφά ξαντες δὲ τοὺ ς πρώ τους τῶ ν φρουρῶ ν κοιμωμέ νους κρατοῦ σι τοῦ τεί χους καὶ τῷ σαλπικτῇ σημαί νειν ἐ κέ λευσαν.

6.0.69

πρὸ ς ὃ τῶ ν μὲ ν ἄ λλων φυλά κων ἐ ξανά στασις αἰ φνί διος ἦ ν καὶ φυγὴ πρί ν τινα τὸ πλῆ θος ἐ πιδεῖ ν τῶ ν ἐ πιβεβηκό των: ὅ τε γὰ ρ φό βος καὶ ἡ σά λπιγξ φαντασί αν αὐ τοῖ ς τοῦ πλῆ θος ἀ ναβεβηκέ ναι πολεμί ων παρεῖ χε.

6.0.70

Καῖ σαρ δὲ τοῦ σημεί ου κατακού σας ἐ ξοπλί ζει τή ν τε δύ ναμιν διὰ τά χους καὶ μετὰ τῶ ν ἡ γεμό νων πρῶ τος ἀ ναβαί νει τοὺ ς ἐ πιλέ κτους ἔ χων.

6.0.71

καταπεφευγό των δὲ̓ Ιουδαί ων εἰ ς τὸ ἱ ερὸ ν καὶ αὐ τοὶ διὰ τῆ ς διώ ρυγος εἰ σέ πιπτον, ἣ ν ὁ̓ Ιωά ννης ἐ πὶ τὰ χώ ματα τῶ ν̔ Ρωμαί ων ὑ πώ ρυξε.

6.0.72

καὶ διαστά ντες ἀ π' ἀ μφοτέ ρων οἱ στασιασταὶ τῶ ν ταγμά των, τοῦ τἐ Ιωά ννου καὶ τοῦ Σί μωνος, εἶ ργον αὐ τοὺ ς οὐ δεμί αν οὔ τε ἰ σχύ ος οὔ τε προθυμί ας ἐ λλεί ποντες ὑ περβολή ν:

6.0.73

πέ ρας γὰ ρ ἁ λώ σεως ὑ πελά μβανον τὸ̔ Ρωμαί ους παρελθεῖ ν εἰ ς τὸ ἅ γιον, ὃ δὴ κἀ κεῖ νοι τοῦ κρατεῖ ν ἀ ρχή ν.

6.0.74

συρρή γνυται δὲ περὶ τὰ ς εἰ σό δους μά χη καρτερά, τῶ ν μὲ ν καταλαβέ σθαι καὶ τὸ ἱ ερὸ ν εἰ σβιαζομέ νων, τῶ ν δὲ̓ Ιουδαί ων ἐ ξωθού ντων αὐ τοὺ ς ἐ πὶ τὴ ν̓ Αντωνί αν.

6.0.75

καὶ τὰ βέ λη μὲ ν ἦ ν ἀ μφοτέ ροις ἄ χρηστα καὶ τὰ δό ρατα, σπασά μενοι δὲ τὰ ξί φη συνεπλέ κοντο, καὶ περὶ τὴ ν συμβολὴ ν ἄ κριτον ἦ ν ὁ ποτέ ρωθεν ἕ καστοι μά χοιντο, πεφυρμέ νων μὲ ν τῶ ν ἀ νδρῶ ν καὶ περὶ τὴ ν στενοχωρί αν διηλλαγμέ νων, τῆ ς δὲ βοῆ ς ἀ σημά ντου προσπιπτού σης διὰ τὸ μέ γεθος.

6.0.76

φό νος τε ἦ ν ἑ κατέ ρωθεν πολύ ς, καὶ τῶ ν πεσό ντων τά τε σώ ματα καὶ τὰ ς πανοπλί ας πατοῦ ντες ἔ θραυον οἱ μαχό μενοι.

6.0.77

ἀ εὶ δ' ἐ φ' ὁ πό τερον βρί σειεν ῥ έ ων ὁ πό λεμος, παρακέ λευσις μὲ ν ἦ ν τῶ ν πλεονεκτού ντων, οἰ μωγαὶ δὲ τῶ ν τρεπομέ νων. οὔ τε δὲ αἱ φυγαὶ τό πον εἶ χον οὔ τε αἱ διώ ξεις, ἀ λλ' ἀ γχώ μαλοι ῥ οπαὶ καὶ μετακλί σεις μεμιγμέ νης ἐ γί νοντο τῆ ς παρατά ξεως.

6.0.78

τοῖ ς δ' ἔ μπροσθεν γινομέ νοις ἢ τοῦ θνή σκειν ἢ τοῦ κτεί νειν ἀ νά γκη παρῆ ν οὐ κ οὔ σης ἀ ναφυγῆ ς: οἱ γὰ ρ κατὰ νώ του πρό σω βιαζό μενοι τοὺ ς σφετέ ρους παρ' ἀ μφοῖ ν οὐ δὲ τῇ μά χῃ μεταί χμιον κατέ λειπον.

6.0.79

πλεονεκτού ντων δὲ τῶ ν̓ Ιουδαί ων τοῖ ς θυμοῖ ς τὴ ν̔ Ρωμαί ων ἐ μπειρί αν καὶ κλινομέ νης καθά παν ἤ δη τῆ ς παρατά ξεως, ἀ πὸ γὰ ρ ἐ νά της ὥ ρας τῆ ς νυκτὸ ς εἰ ς ἑ βδό μην τῆ ς ἡ μέ ρας ἐ πολέ μουν,

6.0.80

οἱ μὲ ν ἀ θρό οι καὶ τὸ ν τῆ ς ἁ λώ σεως κί νδυνον ἔ χοντες ἀ νδρεί ας ἐ φό διον̔ Ρωμαῖ οι δὲ μέ ρει τῆ ς δυνά μεως, οὔ πω γὰ ρ ἐ παναβεβή κει τὰ τά γματα, κἀ κεί νοις ἐ πανεῖ χον οἱ μαχό μενοι τό τε, κρατεῖ ν τῆ ς̓ Αντωνί ας ἀ ποχρῆ ν ἐ πὶ τοῦ παρό ντος ἐ δό κει.

6.0.81

̓ Ιουλιανὸ ς δέ τις ἑ κατοντά ρχης τῶ ν ἀ πὸ τῆ ς Βιθυνί ας, οὐ κ ἄ σημος ὢ ν ἀ νή ρ, ὧ ν ἐ γὼ κατ' ἐ κεῖ νον ἱ στό ρησα τὸ ν πό λεμον ὅ πλων τε ἐ μπειρί ᾳ καὶ ἀ λκῇ σώ ματος καὶ ψυχῆ ς παραστή ματι πά ντων ἄ ριστος,

6.0.82

ὁ ρῶ ν τοὺ ς̔ Ρωμαί ους ἐ νδιδό ντας ἤ δη καὶ κακῶ ς ἀ μυνομέ νους, παρειστή κει δὲ Τί τῳ κατὰ τὴ ν̓ Αντωνί αν, προπηδᾷ καὶ νικῶ ντας ἤ δη τοὺ ς̓ Ιουδαί ους τρέ πεται μό νος μέ χρι τῆ ς τοῦ ἐ νδοτέ ρω ἱ εροῦ γωνί ας. ἔ φευγε δὲ τὸ πλῆ θος ἄ θρουν, οὔ τε τὴ ν ἰ σχὺ ν οὔ τε τὴ ν τό λμαν ἀ νθρωπί νην ὑ πολαμβά νοντες.

6.0.83

ὁ δὲ διὰ μέ σων τῶ ν σκεδαννυμέ νων ἄ λλοτε ἄ λλῃ διᾴ ττων ἐ φό νευε τοὺ ς καταλαμβανομέ νους, καὶ τῆ ς ὄ ψεως ἐ κεί νης οὐ δὲ ν οὔ τε τῷ Καί σαρι θαυμασιώ τερον οὔ τε τοῖ ς ἄ λλοις παρέ στη φρικωδέ στερον.

6.0.84

ἐ διώ κετο δὲ ἄ ρα καὶ αὐ τὸ ς ὑ πὸ τῆ ς εἱ μαρμέ νης, ἣ ν ἀ μή χανον διαφυγεῖ ν θνητὸ ν ὄ ντα.

6.0.85

τὰ γὰ ρ ὑ ποδή ματα πεπαρμέ να πυκνοῖ ς καὶ ὀ ξέ σιν ἥ λοις ἔ χων, ὥ σπερ τῶ ν ἄ λλων στρατιωτῶ ν ἕ καστος, καὶ κατὰ λιθοστρώ του τρέ χων ὑ πολισθά νει, πεσὼ ν δὲ ὕ πτιος μετὰ μεγί στου τῆ ς πανοπλί ας ἤ χου τοὺ ς φεύ γοντας ἐ πιστρέ φει.

6.0.86

καὶ τῶ ν μὲ ν ἀ πὸ τῆ ς̓ Αντωνί ας̔ Ρωμαί ων ἤ ρθη βοὴ περὶ τἀ νδρὶ δεισά ντων, οἱ δὲ̓ Ιουδαῖ οι περιστά ντες αὐ τὸ ν ἀ θρό οι τοῖ ς τε ξυστοῖ ς καὶ ταῖ ς ῥ ομφαί αις πά ντοθεν ἔ παιον.

6.0.87

ὁ δὲ πολὺ ν μὲ ν τῷ θυρεῷ σί δηρον ἐ ξεδέ χετο, πολλά κις δὲ ἀ ναστῆ ναι πειρά σας ὑ πὸ τοῦ πλή θους τῶ ν τυπτό ντων ἀ νετρά πη, καὶ κεί μενος δ' ὅ μως ἔ νυττε τῷ ξί φει πολλού ς:

6.0.88

οὐ δὲ γὰ ρ ἀ νῃ ρέ θη ταχέ ως τῷ τε κρά νει καὶ τῷ θώ ρακι πεφραγμέ νος πά ντα τὰ καί ρια πρὸ ς σφαγὴ ν καὶ τὸ ν αὐ χέ να συνέ λκων: μέ χρι κοπτομέ νων αὐ τῷ τῶ ν ἄ λλων μελῶ ν καὶ μηδενὸ ς προσαμῦ ναι τολμῶ ντος ἐ νέ δωκε.

6.0.89

δεινὸ ν δὲ πά θος εἰ σῄ ει Καί σαρα ἀ νδρὸ ς οὕ τως ἐ ναρέ του καὶ ἐ ν ὄ ψει τοσού των φονευομέ νου: καὶ αὐ τὸ ν μὲ ν ὁ τό πος διέ κλειε βοηθεῖ ν θέ λοντα, τοὺ ς δυναμέ νους δὲ κατά πληξις.

6.0.90

̓ Ιουλιανὸ ς μὲ ν οὖ ν πολλὰ δυσθανατή σας καὶ τῶ ν κτεινό ντων ὀ λί γους ἀ πλῆ γας καταλιπὼ ν μό λις ἀ ποσφά ττεται, μέ γιστον οὐ παρὰ̔ Ρωμαί οις καὶ Καί σαρι μό νον ἀ λλὰ καὶ παρὰ τοῖ ς πολεμί οις κλέ ος καταλιπώ ν:

6.0.91

̓ Ιουδαῖ οι δὲ καὶ τὸ ν νεκρὸ ν ἁ ρπασά μενοι πά λιν τοὺ ς̔ Ρωμαί ους τρέ πονται καὶ κατακλεί ουσιν εἰ ς τὴ ν̓ Αντωνί αν.

6.0.92

ἠ γωνί σαντο δὲ ἐ ξ αὐ τῶ ν ἐ πισή μως κατὰ ταύ την τὴ ν μά χην̓ Αλεξᾶ ς μέ ν τις καὶ Γυφθέ ος τοῦ̓ Ιωά ννου τά γματος, ἐ κ δὲ τῶ ν περὶ Σί μωνα Μαλαχί ας τε καὶ ὁ τοῦ Μέ ρτωνος̓ Ιού δας, καὶ Σωσᾶ υἱ ὸ ς̓ Ιά κωβος τῶ ν̓ Ιδουμαί ων ἡ γεμώ ν, τῶ ν δὲ ζηλωτῶ ν ἀ δελφοὶ δύ ο, παῖ δες̓ Αρί, Σί μων τε καὶ̓ Ιού δης.

6.0.93

Τί τος δὲ τοῖ ς μὲ ν σὺ ν αὐ τῷ στρατιώ ταις κατασκά πτειν προσέ ταξε τοὺ ς θεμελί ους τῆ ς̓ Αντωνί ας καὶ τῇ δυνά μει πά σῃ ῥ ᾳ δί αν τὴ ν ἄ νοδον εὐ τρεπί ζειν,

6.0.94

αὐ τὸ ς δὲ τὸ ν̓ Ιώ σηπον παραστησά μενος: ἐ πέ πυστο γὰ ρ ἐ π' ἐ κεί νης τῆ ς ἡ μέ ρας, Πανέ μου δ' ἦ ν ἑ πτακαιδεκά τη, τὸ ν ἐ νδελεχισμὸ ν καλού μενον ἀ νδρῶ ν ἀ πορί ᾳ διαλελοιπέ ναι τῷ θεῷ καὶ τὸ ν δῆ μον ἐ πὶ τού τῳ δεινῶ ς ἀ θυμεῖ ν:

6.0.95

λέ γειν τῷ̓ Ιωά ννῃ πά λιν ἐ κέ λευσεν ἃ καὶ πρό τερον, ὡ ς εἰ καί τις αὐ τὸ ν ἔ ρως κακὸ ς ἔ χοι τοῦ μά χεσθαι, προελθό ντι μεθ' ὅ σων βού λεται πολεμεῖ ν ἐ ξεί η δί χα τοῦ συναπολέ σθαι τή ν τε πό λιν καὶ τὸ ν ναὸ ν αὐ τῷ, μηκέ τι μέ ντοι μιαί νειν τὸ ἅ γιον μηδὲ εἰ ς τὸ ν θεὸ ν πλημμελεῖ ν, παρεῖ ναι δ' αὐ τῷ τὰ ς ἐ πιλελοιπυί ας θυσί ας ἐ κτελεῖ ν δι' ὧ ν ἂ ν ἐ πιλέ ξηταἰ Ιουδαί ων.

6.0.96

καὶ ὁ̓ Ιώ σηπος, ὡ ς ἂ ν εἴ η μὴ τῷ̓ Ιωά ννῃ μό νον ἀ λλὰ καὶ τοῖ ς πολλοῖ ς ἐ ν ἐ πηκό ῳ, τά τε τοῦ Καί σαρος διή γγελλεν ἑ βραί̈ ζων,

6.0.97

καὶ πολλὰ προσηντιβό λει φεί σασθαι τῆ ς πατρί δος καὶ διασκεδά σαι τοῦ ναοῦ γευό μενον ἤ δη τὸ πῦ ρ, τού ς τ' ἐ ναγισμοὺ ς ἀ ποδοῦ ναι τῷ θεῷ.

6.0.98

πρὸ ς ταῦ τα τοῦ δή μου μὲ ν ἦ ν κατή φεια καὶ σιγή, πολλὰ δ' ὁ τύ ραννος λοιδορηθεί ς τε τῷ̓ Ιωσή πῳ καὶ καταρασά μενος τὸ τελευταῖ ον προσέ θηκεν, ὡ ς οὐ κ ἄ ν ποτε δεί σειεν ἅ λωσιν: θεοῦ γὰ ρ ὑ πά ρχειν τὴ ν πό λιν.

6.0.99

καὶ ὁ̓ Ιώ σηπος πρὸ ς ταῦ τα ἀ νέ κραγεν“ πά νυ γοῦ ν καθαρὰ ν τῷ θεῷ τετή ρηκας αὐ τή ν, ἀ μί αντον δὲ μέ νει τὸ ἅ γιον, εἰ ς ὅ ν τ' ἐ λπί ζεις σύ μμαχον οὐ δὲ ν ἠ σέ βησας, τὰ ς δ' ἐ θί μους θυσί ας ἀ πολαμβά νει.

6.0.100

κἂ ν μὲ ν σοῦ τις ἀ φέ λῃ τὴ ν καθ' ἡ μέ ραν τροφή ν, ἀ σεβέ στατε, τοῦ τον ἥ γησαι πολέ μιον, αὐ τὸ ν δ' ὃ ν τῆ ς αἰ ωνί ου θρησκεί ας ἐ στέ ρησας θεὸ ν ἐ λπί ζεις σύ μμαχον ἔ χειν ἐ ν τῷ πολέ μῳ;

6.0.101

καὶ̔ Ρωμαί οις τὰ ς ἁ μαρτί ας ἀ νατί θης, οἳ μέ χρι νῦ ν κή δονται τῶ ν ἡ μετέ ρων νό μων καὶ τὰ ς ὑ πὸ σοῦ διακοπεί σας θυσί ας ἀ ποδί δοσθαι τῷ θεῷ βιά ζονται;

6.0.102

τί ς οὐ κ ἂ ν στενά ξειε καὶ κατολοφύ ραιτο τῆ ς παραδό ξου μεταβολῆ ς τὴ ν πό λιν, εἴ γε ἀ λλό φυλοι μὲ ν καὶ πολέ μιοι τὴ ν σὴ ν ἀ σέ βειαν ἐ πανορθοῦ νται, σὺ δ' ὁ̓ Ιουδαῖ ος, ὁ τοῖ ς νό μοις ἐ ντραφεί ς, κἀ κεί νων πρὸ ς αὐ τοὺ ς γί νῃ χαλεπώ τερος;

6.0.103

ἀ λλά τοι,̓ Ιωά ννη, καὶ μετανοῆ σαι μὲ ν ἐ κ κακῶ ν οὐ κ αἰ σχρὸ ν ἐ ν ἐ σχά τοις καὶ καλὸ ν ὑ πό δειγμα βουλομέ νῳ σώ ζειν τὴ ν πατρί δα σοι πρό κειται βασιλεὺ ς̓ Ιουδαί ων̓ Ιεχονί ας,

6.0.104

ὅ ς ποτε στρατεύ σαντι τῷ Βαβυλωνί ῳ δι' αὐ τὸ ν ἑ κὼ ν ἐ ξέ στη πρὶ ν ἁ λῶ ναι τῆ ς πό λεως καὶ μετὰ γενεᾶ ς αἰ χμαλωσί αν ὑ πέ μεινεν ἐ θελού σιον ὑ πὲ ρ τοῦ μὴ παραδοῦ ναι ταῦ τα πολεμί οις τὰ ἅ για καὶ τὸ ν οἶ κον τοῦ θεοῦ περιιδεῖ ν φλεγό μενον.

6.0.105

διὰ τοῦ το λό γος τε αὐ τὸ ν πρὸ ς ἁ πά ντων̓ Ιουδαί ων ἱ ερὸ ς ὑ μνεῖ καὶ μνή μη ῥ έ ουσα δι' αἰ ῶ νος ἀ εὶ νέ α τοῖ ς ἐ πιγινομέ νοις παραδί δωσιν ἀ θά νατον.

6.0.106

καλό ν, ὦ̓ Ιωά ννη, ὑ πό δειγμα, κἂ ν προσῇ κί νδυνος: ἐ γὼ δέ σοι καὶ τὴ ν ἀ πὸ̔ Ρωμαί ων συγγνώ μην ἐ γγυῶ μαι.

6.0.107

μέ μνησο δ' ὡ ς ὁ μό φυλος ὢ ν παραινῶ καὶ̓ Ιουδαῖ ος ὢ ν ἐ παγγέ λλομαι, καὶ χρὴ σκοπεῖ ν τί ς ὁ συμβουλεύ ων καὶ πό θεν. μὴ γὰ ρ ἔ γωγέ ποτε γενοί μην ζῶ ν οὕ τως αἰ χμά λωτος, ἵ να παύ σωμαι τοῦ γέ νους ἢ τῶ ν πατρί ων ἐ πιλά θωμαι.

6.0.108

πά λιν ἀ γανακτεῖ ς καὶ κέ κραγά ς μοι λοιδορού μενος, ἀ ξί ῳ γε καὶ χαλεπωτέ ρων, ὃ ς ἀ ντικρὺ ς εἱ μαρμέ νης τι παραινῶ καὶ τοὺ ς ὑ πὸ τοῦ θεοῦ βιά ζομαι κατακρί τους σώ ζειν.

6.0.109

τί ς οὐ κ οἶ δεν τὰ ς τῶ ν παλαιῶ ν προφητῶ ν ἀ ναγραφὰ ς καὶ τὸ ν ἐ πιρρέ ποντα τῇ τλή μονι πό λει χρησμὸ ν ἤ δη ἐ νεστῶ τα; τό τε γὰ ρ ἅ λωσιν αὐ τῆ ς προεῖ πον, ὅ ταν ὁ μοφύ λου τις ἄ ρξῃ φό νου.

6.0.110

τῶ ν ὑ μετέ ρων δὲ πτωμά των οὐ χ ἡ πό λις καὶ τὸ ἱ ερὸ ν δὲ πᾶ ν πεπλή ρωται; θεὸ ς ἄ ρα, θεὸ ς αὐ τὸ ς ἐ πά γει μετὰ̔ Ρωμαί ων κά θαρσιν αὐ τῷ πῦ ρ καὶ τὴ ν τοσού των μιασμά των γέ μουσαν πό λιν ἀ ναρπά ζει.”

6.0.111

Ταῦ τα λέ γων ὁ̓ Ιώ σηπος μετ' ὀ δυρμοῦ καὶ δακρύ ων λυγμῷ τὴ ν φωνὴ ν ἐ νεκό πη.

6.0.112

καὶ̔ Ρωμαῖ οι μὲ ν ᾤ κτειρά ν τε τοῦ πά θους καὶ τῆ ς προαιρέ σεως αὐ τὸ ν ἐ θαύ μασαν, οἱ δὲ περὶ τὸ ν̓ Ιωά ννην παρωξύ νοντο μᾶ λλον ἐ πὶ τοὺ ς̔ Ρωμαί ους ἐ πιθυμοῦ ντες ἐ γκρατεῖ ς γενέ σθαι κἀ κεί νου.

6.0.113

τῶ ν γε μὴ ν εὐ γενῶ ν πολλοὺ ς ἐ κί νησεν ὁ λό γος, καὶ τινὲ ς μὲ ν ὀ ρρωδοῦ ντες τὰ ς φυλακὰ ς τῶ ν στασιαστῶ ν κατὰ χώ ραν ἔ μενον, ἀ πώ λειαν μέ ντοι σφῶ ν τε αὐ τῶ ν καὶ τῆ ς πό λεως κατεγνώ κεσαν, εἰ σὶ δὲ οἳ καιροφυλακή σαντες ἄ δειαν ἀ ναχωρή σεως πρὸ ς τοὺ ς̔ Ρωμαί ους κατέ φυγον.

6.0.114

ὧ ν ἦ σαν ἀ ρχιερεῖ ς μὲ ν̓ Ιώ σηπό ς τε καὶ̓ Ιησοῦ ς, υἱ οὶ δὲ ἀ ρχιερέ ων τρεῖ ς μὲ ν̓ Ισμαή λου τοῦ καρατομηθέ ντος ἐ ν Κυρή νῃ, καὶ τέ σσαρες Ματθί ου καὶ εἷ ς ἑ τέ ρου Ματθί ου, διαδρὰ ς μετὰ τὴ ν τοῦ πατρὸ ς ἀ πώ λειαν, ὃ ν ὁ τοῦ Γιώ ρα Σί μων ἀ πέ κτεινεν σὺ ν τρισὶ ν υἱ οῖ ς, ὡ ς προεί ρηται. πολλοὶ δὲ καὶ τῶ ν ἄ λλων εὐ γενῶ ν τοῖ ς ἀ ρχιερεῦ σι συμμετεβά λοντο.

6.0.115

Καῖ σαρ δὲ αὐ τοὺ ς τά τε ἄ λλα φιλοφρό νως ἐ δέ ξατο καὶ γινώ σκων ἀ λλοφύ λοις ἤ θεσιν ἀ ηδῆ τὴ ν διατριβὴ ν ἕ ξειν ἀ πέ πεμψεν αὐ τοὺ ς εἰ ς Γό φναν, τέ ως ἐ κεῖ παραινῶ ν μέ νειν: ἀ ποδώ σειν γὰ ρ ἑ κά στῳ τὰ ς κτή σεις κατὰ σχολὴ ν ἀ πὸ τοῦ πολέ μου γενό μενος.

6.0.116

οἱ μὲ ν οὖ ν εἰ ς τὸ δοθὲ ν πολί χνιον μετὰ πά σης ἀ σφαλεί ας ἀ νεχώ ρουν ἄ σμενοι: μὴ φαινομέ νων δὲ αὐ τῶ ν διεφή μισαν οἱ στασιασταὶ πά λιν ὡ ς ἀ ποσφαγεῖ εν ὑ πὸ̔ Ρωμαί ων οἱ αὐ τό μολοι, δηλονό τι τοὺ ς λοιποὺ ς ἀ ποτρέ ποντες τῷ φό βῳ διαδιδρά σκειν.

6.0.117

ἤ νυστο δ' ὡ ς καὶ πρό τερον αὐ τοῖ ς τὸ πανοῦ ργον πρὸ ς καιρό ν: ἐ πεσχέ θησαν γὰ ρ ὑ πὸ τοῦ δέ ους αὐ τομολεῖ ν.

6.0.118

Αὖ θις δέ, ὡ ς ἀ νακαλέ σας τοὺ ς ἄ νδρας ἀ πὸ τῆ ς Γοφνὰ Τί τος ἐ κέ λευσε μετὰ τοῦ̓ Ιωσή που περιελθό ντας τὸ τεῖ χος ὀ φθῆ ναι τῷ δή μῳ, πλεῖ στοι πρὸ ς τοὺ ς̔ Ρωμαί ους ἔ φευγον.

6.0.119

γενό μενοι δὲ ἀ θρό οι καὶ πρὸ τῶ ν̔ Ρωμαί ων ἱ στά μενοι μετ' οἰ μωγῆ ς καὶ δακρύ ων ἱ κέ τευον τοὺ ς στασιαστὰ ς τὸ μὲ ν πρῶ τον ὅ λῃ τοὺ ς̔ Ρωμαί ους δέ ξασθαι τῇ πό λει καὶ τὴ ν πατρί δα σῶ σαι πά λιν,

6.0.120

εἰ δὲ μή, τοῦ γε ἱ εροῦ πά ντως ὑ πεξελθεῖ ν καὶ ῥ ύ σασθαι τὸ ν ναὸ ν αὐ τοῖ ς: οὐ γὰ ρ ἂ ν τολμῆ σαἱ Ρωμαί ους μὴ μετὰ μεγί στης ἀ νά γκης καταφλέ ξαι τὰ ἅ για.

6.0.121

τού τοις μᾶ λλον ἀ ντεφιλονεί κουν, καὶ πολλὰ βλά σφημα τοῖ ς αὐ τομό λοις ἀ ντικεκραγό τες ἐ πὶ τῶ ν ἱ ερῶ ν πυλῶ ν τού ς τε ὀ ξυβελεῖ ς καὶ καταπέ λτας καὶ λιθοβό λους μηχανὰ ς διέ στησαν, ὡ ς τὸ κύ κλῳ μὲ ν ἱ ερὸ ν ὑ πὸ πλή θους νεκρῶ ν προσεοικέ ναι πολυανδρί ῳ, τὸ ν δὲ ναὸ ν αὐ τὸ ν φρουρί ῳ.

6.0.122

τοῖ ς δὲ ἁ γί οις καὶ ἀ βά τοις μετὰ τῶ ν ὅ πλων εἰ σεπή δων θερμὰ ς ἔ τι τὰ ς χεῖ ρας ἐ ξ ὁ μοφύ λων ἔ χοντες φό νων, καὶ πρού κοψαν εἰ ς τοσοῦ τον παρανομί ας, ὥ σθ' ἣ ν ἂ ν εἰ κὸ ς ἀ γανά κτησιν γενέ σθαἰ Ιουδαί ων, εἰ̔ Ρωμαῖ οι ταῦ τ' ἐ ξύ βριζον εἰ ς αὐ τού ς, ταύ την εἶ ναι παρὰ̔ Ρωμαί ων τό τε πρὸ ς̓ Ιουδαί ους ἀ σεβοῦ ντας εἰ ς τὰ ἴ δια.

6.0.123

τῶ ν μέ ν γε στρατιωτῶ ν οὐ κ ἔ στιν ὅ στις οὐ μετὰ φρί κης εἰ ς τὸ ν ναὸ ν ἀ φεώ ρα καὶ προσεκύ νει τού ς τε λῃ στὰ ς ηὔ χετο πρὶ ν ἀ νηκέ στου πά θους μετανοῆ σαι.

6.0.124

Τί τος δὲ ὑ περπαθή σας πά λιν ἐ ξωνεί διζε τοὺ ς περὶ τὸ ν̓ Ιωά ννην, λέ γων“ ἆ ρ' οὐ χ ὑ μεῖ ς, ὦ μιαρώ τατοι, τὸ ν δρύ φακτον τοῦ τον προεβά λεσθε τῶ ν ἁ γί ων;

6.0.125

οὐ χ ὑ μεῖ ς δὲ τὰ ς ἐ ν αὐ τῷ στή λας διεστή σατε, γρά μμασιν̔ Ελληνικοῖ ς καὶ ἡ μετέ ροις κεχαραγμέ νας, μηδέ να τὸ γεί σιον ὑ περβαί νειν παραγγέ λλειν;

6.0.126

οὐ χ ἡ μεῖ ς δὲ τοὺ ς ὑ περβά ντας ὑ μῖ ν ἀ ναιρεῖ ν ἐ πετρέ ψαμεν, κἂ ν̔ Ρωμαῖ ό ς τις ᾖ; τί οὖ ν νῦ ν, ἀ λιτή ριοι, καὶ νεκροὺ ς ἐ ν αὐ τῷ καταπατεῖ τε; τί δὲ τὸ ν ναὸ ν αἵ ματι ξέ νῳ καὶ ἐ γχωρί ῳ φύ ρετε;

6.0.127

μαρτύ ρομαι θεοὺ ς ἐ γὼ πατρί ους καὶ εἴ τις ἐ φεώ ρα ποτὲ τό νδε τὸ ν χῶ ρον, νῦ ν μὲ ν γὰ ρ οὐ κ οἴ ομαι, μαρτύ ρομαι δὲ καὶ στρατιὰ ν τὴ ν ἐ μὴ ν καὶ τοὺ ς παρ' ἐ μοὶ̓ Ιουδαί ους καὶ ὑ μᾶ ς αὐ τού ς, ὡ ς οὐ κ ἐ γὼ ταῦ θ' ὑ μᾶ ς ἀ ναγκά ζω μιαί νειν.

6.0.128

κἂ ν ἀ λλά ξητε τῆ ς παρατά ξεως τὸ ν τό πον, οὔ τε προσελεύ σεταί τις̔ Ρωμαί ων τοῖ ς ἁ γί οις οὔ τε ἐ νυβρί σει, τηρή σω δὲ τὸ ν ναὸ ν ὑ μῖ ν καὶ μὴ θέ λουσι.”

6.0.129

Ταῦ τα τοῦ̓ Ιωσή που διαγγέ λλοντος ἐ κ τοῦ Καί σαρος, οἱ λῃ σταὶ καὶ ὁ τύ ραννος οὐ κ ἀ π' εὐ νοί ας ἀ λλὰ κατὰ δειλί αν γί νεσθαι τὰ ς παρακλή σεις δοκοῦ ντες ὑ περηφά νουν.

6.0.130

Τί τος δὲ ὡ ς οὔ τε οἶ κτον ἑ αυτῶ ν τοὺ ς ἄ νδρας οὔ τε φειδὼ τοῦ ναοῦ ποιουμέ νους ἑ ώ ρα, πά λιν πρὸ ς πό λεμον ἄ κων ἐ χώ ρει.

6.0.131

πᾶ σαν μὲ ν οὖ ν τὴ ν δύ ναμιν ἐ πά γειν αὐ τοῖ ς οὐ χ οἷ ό ν τε ἦ ν μὴ χωρουμέ νην τῷ τό πῳ, τριά κοντα δ' ἐ πιλέ ξας ἀ φ' ἑ κά στης ἑ κατονταρχί ας τοὺ ς ἀ ρί στους καὶ τοῖ ς χιλιά ρχοις ἀ νὰ χιλί ους παραδού ς, τού των δ' ἐ πιτά ξας ἡ γεμό να Κερεά λιον, ἐ πιθέ σθαι προσέ ταξε ταῖ ς φυλακαῖ ς περὶ ὥ ραν τῆ ς νυκτὸ ς ἐ νά την.

6.0.132

ὄ ντα δὲ καὶ αὐ τὸ ν ἐ ν τοῖ ς ὅ πλοις καὶ συγκαταβαί νειν παρεσκευασμέ νον οἵ τε φί λοι διὰ τὸ μέ γεθος τοῦ κινδύ νου κατέ σχον καὶ τὰ παρὰ τῶ ν ἡ γεμό νων λεγό μενα:

6.0.133

πλεῖ ον γὰ ρ αὐ τὸ ν ἀ νύ σειν ἔ φασαν ἐ πὶ τῆ ς̓ Αντωνί ας καθεζό μενον καὶ τὴ ν μά χην ἀ γωνοθετοῦ ντα τοῖ ς στρατιώ ταις ἢ εἰ καταβὰ ς προκινδυνεύ οι: πά ντας γὰ ρ ὁ ρῶ ντος Καί σαρος ἀ γαθοὺ ς πολεμιστὰ ς ἔ σεσθαι.

6.0.134

τού τοις πεισθεὶ ς Καῖ σαρ καὶ δι' ἓ ν τοῦ το τοῖ ς στρατιώ ταις ὑ πομέ νειν εἰ πώ ν, ἵ να κρί νῃ τὰ ς ἀ ρετὰ ς αὐ τῶ ν καὶ μή τε τῶ ν ἀ γαθῶ ν τις ἀ γέ ραστος μή τε τῶ ν ἐ ναντί ων ἀ τιμώ ρητος διαλά θῃ, γέ νηται δὲ αὐ τό πτης καὶ μά ρτυς ἁ πά ντων ὁ καὶ τοῦ κολά ζειν καὶ τοῦ τιμᾶ ν κύ ριος,

6.0.135

τοὺ ς μὲ ν ἐ πὶ τὴ ν πρᾶ ξιν ἔ πεμπε καθ' ἣ ν ὥ ραν προεί ρηται, προελθὼ ν δὲ αὐ τὸ ς εἰ ς τὸ εὐ κά τοπτον ἀ πὸ τῆ ς̓ Αντωνί ας ἐ καραδό κει τὸ μέ λλον.

6.0.136

Οὐ μὴ ν οἵ γε πεμφθέ ντες τοὺ ς φύ λακας εὗ ρον κοιμωμέ νους, ὡ ς ἤ λπισαν, ἀ λλ' ἀ ναπηδή σασι μετὰ κραυγῆ ς εὐ θέ ως συνεπλέ κοντο: πρὸ ς δὲ τὴ ν βοὴ ν τῶ ν ἐ κκοιτού ντων ἔ νδοθεν οἱ λοιποὶ κατὰ στῖ φος ἐ ξέ θεον.

6.0.137

τῶ ν μὲ ν δὴ πρώ των τὰ ς ὁ ρμὰ ς ἐ ξεδέ χοντὁ Ρωμαῖ οι: περιέ πιπτον δ' οἱ μετ' ἐ κεί νους τῷ σφετέ ρῳ τά γματι, καὶ πολλοὶ τοῖ ς οἰ κεί οις ὡ ς πολεμί οις ἐ χρῶ ντο.

6.0.138

τὴ ν μὲ ν γὰ ρ διὰ βοῆ ς ἐ πί γνωσιν ἡ κραυγὴ συγχυθεῖ σα παρ' ἀ μφοῖ ν, τὴ ν δὲ δι' ὀ μμά των ἡ νὺ ξ ἕ καστον ἀ φεί λετο, καὶ τυφλώ ττειν ἄ λλως οὓ ς μὲ ν οἱ θυμοὶ παρεσκεύ αζον οὓ ς δ' οἱ φό βοι: διὰ τοῦ το τὸ ν προστυχό ντα πλή ττειν ἦ ν ἄ κριτον.

6.0.139

̔ Ρωμαί ους μὲ ν οὖ ν συνησπικό τας καὶ κατὰ συντά ξεις προπηδῶ ντας ἧ ττον ἔ βλαπτεν ἡ ἄ γνοια: καὶ γὰ ρ ἦ ν παρ' ἑ κά στῳ μνή μη τοῦ συνθή ματος:

6.0.140

̓ Ιουδαῖ οι δ' ἀ εὶ σκεδαννύ μενοι καὶ τά ς τε προσβολὰ ς καὶ τὰ ς ὑ ποχωρή σεις ἀ νέ δην ποιού μενοι πολλά κις φαντασί αν παρεῖ χον ἀ λλή λοις πολεμί ων: τὸ ν ὑ ποστρέ φοντα γὰ ρ ἕ καστος οἰ κεῖ ον διὰ σκό τους ὡ ς ἐ πιό ντἁ Ρωμαῖ ον ἐ ξεδέ χετο.

6.0.141

πλεί ους γοῦ ν ὑ πὸ τῶ ν ἰ δί ων ἢ τῶ ν πολεμί ων ἐ τρώ θησαν, ἕ ως ἡ μέ ρας γενομέ νης ὄ ψει τὸ λοιπὸ ν ἡ μά χη διεκρί νετο, καὶ κατὰ φά λαγγα διαστά ντες τοῖ ς τε βέ λεσιν εὐ τά κτοις ἐ χρῶ ντο καὶ ταῖ ς ἀ μύ ναις.

6.0.142

οὐ δέ τεροι δὲ οὔ τ' εἶ κον οὔ τ' ἐ κοπί ων, ἀ λλ' οἱ μὲ ν ὡ ς ἐ φορῶ ντος Καί σαρος κατ' ἄ νδρα καὶ κατὰ συντά ξεις ἤ ριζον ἀ λλή λοις, καὶ προκοπῆ ς ἕ καστος ἐ κεί νην αὐ τῷ τὴ ν ἡ μέ ραν ἄ ρξειν ὑ πελά μβανεν, εἰ γενναί ως ἀ γωνί σαιτο:

6.0.143

̓ Ιουδαί οις δ' ἐ βρά βευε τὰ ς τό λμας ὅ τε περὶ σφῶ ν αὐ τῶ ν καὶ τοῦ ἱ εροῦ φό βος καὶ ὁ τύ ραννος ἐ φεστὼ ς καὶ τοὺ ς μὲ ν παρακαλῶ ν, τοὺ ς δὲ μαστιγῶ ν καὶ διεγεί ρων ἀ πειλαῖ ς.

6.0.144

συνέ βαινε δὲ τὸ μὲ ν πλεῖ στον σταδιαί αν εἶ ναι τὴ ν μά χην, ἐ ν ὀ λί γῳ δὲ καὶ ταχέ ως ἀ ντιστρέ φεσθαι τὰ ς ῥ οπά ς: οὐ δέ τεροι γὰ ρ οὔ τε φυγῆ ς οὔ τε διώ ξεως μῆ κος εἶ χον.

6.0.145

ἀ εὶ δὲ πρὸ ς τὸ συμβαῖ νον οἰ κεῖ ος ἀ πὸ τῆ ς̓ Αντωνί ας ὁ θό ρυβος ἦ ν, θαρρεῖ ν δὲ καὶ κρατοῦ σι τοῖ ς σφετέ ροις ἐ πεβό ων καὶ μέ νειν τρεπομέ νοις.

6.0.146

ἦ ν δὲ ὥ σπερ τι πολέ μου θέ ατρον: οὐ δὲ ν γὰ ρ οὔ τε Τί τον οὔ τε τοὺ ς περὶ αὐ τὸ ν ἐ λά νθανε τῶ ν κατὰ τὴ ν μά χην.

6.0.147

τὸ δὲ πέ ρας ἀ ρξά μενοι τῆ ς νυκτὸ ς ἐ νά της ὥ ρας ὑ πὲ ρ πέ μπτην τῆ ς ἡ μέ ρας διελύ θησαν ἀ φ' οὗ περ ἤ ρξαντο τό που τῆ ς συμβολῆ ς, μηδέ τεροι βεβαί ως κλί ναντες τοὺ ς ἑ τέ ρους, ἀ λλὰ τὴ ν νί κην μέ σην ἐ ν ἀ γχωμά λῳ καταλιπό ντες.

6.0.148

καὶ̔ Ρωμαί ων μὲ ν ἐ πισή μως ἠ γωνί σαντο πολλοί,̓ Ιουδαί ων δ' ἐ κ μὲ ν τῶ ν περὶ Σί μωνἀ Ιού δης ὁ τοῦ Μαρεώ του καὶ Σί μων ὁ τοῦ̔ Οσαί̈ α, τῶ ν δὲ̓ Ιδουμαί ων̓ Ιά κωβος καὶ Σί μων,̓ Ακατελᾶ μὲ ν οὗ τος παῖ ς, Σωσᾶ δὲ ὁ̓ Ιά κωβος, τῶ ν δὲ μετὰ̓ Ιωά ννου Γεφθέ ος καὶ̓ Αλεξᾶ ς, τῶ ν δὲ ζηλωτῶ ν Σί μων υἱ ὸ ς̓ Αρί.

6.0.149

̓ Εν τού τῳ δ' ἡ λοιπὴ τῶ ν̔ Ρωμαί ων δύ ναμις ἡ μέ ραις ἑ πτὰ καταστρεψαμέ νη τοὺ ς τῆ ς̓ Αντωνί ας θεμελί ους μέ χρι τοῦ ἱ εροῦ πλατεῖ αν ὁ δὸ ν εὐ τρεπί σαντο.

6.0.150

πλησιά σαντα δὲ τῷ πρώ τῳ περιβό λῳ τὰ τά γματα κατή ρχετο χωμά των, τὸ μὲ ν ἀ ντικρὺ ς τῆ ς τοῦ εἴ σω ἱ εροῦ γωνί ας, ἥ τις ἦ ν κατ' ἄ ρκτον καὶ δύ σιν, τὸ δὲ κατὰ τὴ ν βό ρειον ἐ ξέ δραν, ἣ μεταξὺ τῶ ν δύ ο πυλῶ ν ἦ ν:

6.0.151

τῶ ν δὲ λοιπῶ ν δύ ο θά τερον μὲ ν κατὰ τὴ ν ἑ σπέ ριον στοὰ ν τοῦ ἔ ξωθεν ἱ εροῦ, τὸ δ' ἕ τερον ἔ ξω κατὰ τὴ ν βό ρειον. πρού κοπτεν μέ ντοι μετὰ πολλοῦ καμά του καὶ ταλαιπωρί ας αὐ τοῖ ς τὰ ἔ ργα[ καὶ] τὴ ν ὕ λην ἀ φ' ἑ κατὸ ν σταδί ων συγκομί ζουσιν,

6.0.152

ἐ κακοῦ ντο δ' ἔ σθ' ὅ πη καὶ κατ' ἐ πιβουλά ς, αὐ τοὶ διὰ περιουσί αν τοῦ κρατεῖ ν ὄ ντες ἀ δεέ στεροι καὶ δι' ἀ πό γνωσιν ἤ δη σωτηρί ας χρώ μενοι τολμηροτέ ροις τοῖ ς̓ Ιουδαί οις.

6.0.153

τῶ ν γὰ ρ ἱ ππέ ων τινὲ ς ὁ πό τε προέ λθοιεν ἐ πὶ ξυλεί αν ἢ χό ρτου συλλογή ν, τὸ ν τῆ ς συγκομιδῆ ς χρό νον ἀ νί εσαν βό σκεσθαι τοὺ ς ἵ ππους ἀ ποχαλινοῦ ντες, οὓ ς οἱ̓ Ιουδαῖ οι κατὰ στῖ φος ἐ κπηδῶ ντες ἥ ρπαζον.

6.0.154

καὶ τού του συνεχῶ ς γινομέ νου νομί σας Καῖ σαρ, ὅ περ ἦ ν, ἀ μελεί ᾳ τῶ ν σφετέ ρων πλέ ον ἢ τῇ̓ Ιουδαί ων ἀ νδρεί ᾳ γί νεσθαι τὰ ς ἁ ρπαγά ς, ἔ γνω σκυθρωπό τερον τοὺ ς λοιποὺ ς πρὸ ς φυλακὴ ν τῶ ν ἵ ππων ἐ πιστρέ ψαι.

6.0.155

καὶ κελεύ σας ἀ παχθῆ ναι τὴ ν ἐ πὶ θανά τῳ τῶ ν ἀ πολεσά ντων στρατιωτῶ ν ἕ να, φό βῳ τοῖ ς ἄ λλοις ἐ τή ρησε τοὺ ς ἵ ππους: οὐ κέ τι γὰ ρ εἴ ων νέ μεσθαι, καθά περ δὲ συμπεφυκό τες αὐ τοῖ ς ἐ πὶ τὰ ς χρεί ας ἐ ξῄ εσαν.

6.0.156

οἱ μὲ ν οὖ ν προσεπολέ μουν τῷ ἱ ερῷ καὶ τὰ χώ ματα διή γειρον.

6.0.157

Μετὰ δὲ μί αν ἡ μέ ραν αὐ τῶ ν τῆ ς ἀ νό δου πολλοὶ τῶ ν στασιαστῶ ν, οἷ ς ἁ ρπαγαί τε ἐ πέ λειπον ἤ δη καὶ ὁ λιμὸ ς ἤ πειγε, συνελθό ντες ταῖ ς κατὰ τὸ̓ Ελαιῶ ν ὄ ρος̔ Ρωμαί ων φυλακαῖ ς ἐ πιτί θενται περὶ ὥ ραν ἑ νδεκά την τῆ ς ἡ μέ ρας, οἰ ό μενοι πρῶ τον μὲ ν ἀ δοκή των, ἔ πειτα πρὸ ς θεραπεί αις ἤ δη τοῦ σώ ματος ὄ ντων ῥ ᾳ δί ως διεκπαί σειν.

6.0.158

προαισθό μενοι δὲ τὴ ν ἔ φοδον αὐ τῶ ν οἱ̔ Ρωμαῖ οι καὶ ταχέ ως ἐ κ τῶ ν πλησί ον φρουρί ων συνδραμό ντες εἶ ργον ὑ περπηδᾶ ν καὶ διακό πτειν τὸ περιτεί χισμα βιαζομέ νους.

6.0.159

γενομέ νης δὲ καρτερᾶ ς τῆ ς συμβολῆ ς ἄ λλα τε πολλὰ παρ' ἑ κατέ ρων γενναί ως ἐ πρά χθη,̔ Ρωμαί ων μὲ ν μετὰ τῆ ς ἰ σχύ ος ἐ μπειρί ᾳ τοῦ πολεμεῖ ν χρωμέ νων,̓ Ιουδαί ων δὲ ἀ φειδέ σι ταῖ ς ὁ ρμαῖ ς καὶ τοῖ ς θυμοῖ ς ἀ κατασχέ τοις:

6.0.160

ἐ στρατή γει δὲ τῶ ν μὲ ν αἰ δώ ς, τῶ ν δὲ ἀ νά γκη: τό τε γὰ ρ ἐ ξαφεῖ ναἰ Ιουδαί ους ὥ σπερ ἄ ρκυσιν ἐ νειλημμέ νους̔ Ρωμαί οις αἴ σχιστον ἐ δό κει, κἀ κεῖ νοι μί αν ἐ λπί δα σωτηρί ας εἶ χον, εἰ βιασά μενοι ῥ ή ξειαν τὸ τεῖ χος:

6.0.161

καὶ τῶ ν ἀ πὸ σπεί ρας τις ἱ ππέ ων, Πεδά νιος τοὔ νομα, τρεπομέ νων ἤ δη τῶ ν̓ Ιουδαί ων καὶ κατὰ τῆ ς φά ραγγος συνωθουμέ νων ῥ ό θιον ἐ κ πλαγί ου παρελαύ νων τὸ ν ἵ ππον ἁ ρπά ζει τινὰ φεύ γοντα τῶ ν πολεμί ων, νεανί αν στιβαρό ν τε ἄ λλως τὸ σῶ μα καὶ καθωπλισμέ νον, δραξά μενος ἐ κ τοῦ σφυροῦ:

6.0.162

τοσοῦ τον μὲ ν ἑ αυτὸ ν ἐ κ τρέ χοντος ἐ πέ κλινε τοῦ ἵ ππου, τοσοῦ τον δὲ ἐ πεδεί ξατο τῆ ς δεξιᾶ ς τὸ ν τό νον καὶ τοῦ λοιποῦ σώ ματος ἔ τι δ' ἐ μπειρί ας ἱ ππικῆ ς.

6.0.163

ὁ μὲ ν οὖ ν ὥ σπερ τι κειμή λιον ἁ ρπασά μενος ἧ κε φέ ρων Καί σαρι τὸ ν αἰ χμά λωτον: Τί τος δὲ τὸ ν μὲ ν λαβό ντα τῆ ς δυνά μεως θαυμά σας, τὸ ν δὲ ληφθέ ντα τῆ ς περὶ τὸ τεῖ χος ἐ πιχειρή σεως κολά σαι κελεύ σας, αὐ τὸ ς ἐ ν ταῖ ς περὶ τὸ ἱ ερὸ ν διαμά χαις ἦ ν καὶ τὰ χώ ματα κατή πειγεν.

6.0.164

̓ Εν ᾧ̓ Ιουδαῖ οι κακού μενοι ταῖ ς συμβολαῖ ς ἀ εὶ κατ' ὀ λί γον κορυφουμέ νου τοῦ πολέ μου καὶ τῷ ναῷ προσέ ρποντος, καθά περ σηπομέ νου σώ ματος ἀ πέ κοπτον τὰ προειλημμέ να μέ λη φθά νοντες τὴ ν εἰ ς τὸ πρό σω νομή ν.

6.0.165

τῆ ς γὰ ρ βορεί ου καὶ κατὰ δύ σιν στοᾶ ς τὸ συνεχὲ ς πρὸ ς τὴ ν̓ Αντωνί αν ἐ μπρή σαντες ἔ πειτα ἀ πέ ρρηξαν ὅ σον πή χεις εἴ κοσι, ταῖ ς ἰ δί αις χερσὶ ν ἀ ρξά μενοι καί ειν τὰ ἅ για.

6.0.166

μετὰ δ' ἡ μέ ρας δύ ο, τετρά δι καὶ εἰ κά δι τοῦ προειρημέ νου μηνό ς, τὴ ν πλησί ον στοὰ ν ὑ ποπιμπρᾶ σἱ Ρωμαῖ οι, καὶ μέ χρι πεντεκαί δεκα πηχῶ ν προκό ψαντος τοῦ πυρὸ ς ἀ ποκό πτουσιν ὁ μοί ως̓ Ιουδαῖ οι τὴ ν ὀ ροφή ν, μή τε καθά παξ ἐ ξιστά μενοι τῶ ν ἔ ργων καὶ τὸ πρὸ ς τὴ ν̓ Αντωνί αν συναφὲ ς αὐ τῶ ν διαιροῦ ντες:

6.0.167

διὸ καὶ παρὸ ν κωλύ ειν ὑ ποπιμπρά ντας, οἱ δὲ πρὸ ς τὴ ν ἐ μβολὴ ν τοῦ πυρὸ ς ἠ ρεμή σαντες τὴ ν νομὴ ν ἐ μέ τρησαν αὐ τῷ σφί σι χρησί μως.

6.0.168

περὶ μὲ ν δὴ τὸ ἱ ερὸ ν οὐ διέ λειπον αἱ συμβολαί, συνεχὴ ς δ' ἦ ν κατὰ μέ ρος ἐ κθεό ντων ἐ π' ἀ λλή λους ὁ πό λεμος.

6.0.169

Τῶ ν̓ Ιουδαί ων δέ τις κατὰ ταύ τας τὰ ς ἡ μέ ρας ἀ νὴ ρ τό τε σῶ μα βραχὺ ς καὶ τὴ ν ὄ ψιν εὐ καταφρό νητος γέ νους θ' ἕ νεκα καὶ τῶ ν ἄ λλων ἄ σημος,̓ Ιωνά θης ἐ καλεῖ το, προελθὼ ν κατὰ τὸ τοῦ ἀ ρχιερέ ως̓ Ιωά ννου μνημεῖ ον ἄ λλα τε πολλὰ πρὸ ς τοὺ ς̔ Ρωμαί ους ὑ περηφά νως ἐ φθέ γγετο καὶ τὸ ν ἄ ριστον αὐ τῶ ν εἰ ς μονομαχί αν προυκαλεῖ το.

6.0.170

τῶ ν δὲ ταύ τῃ παρατεταγμέ νων οἱ πολλοὶ μὲ ν ὑ περηφά νουν, ἦ σαν δ' οἳ κατὰ τὸ εἰ κὸ ς ἐ δεδοί κεσαν, ἥ πτετό γε μὴ ν τινῶ ν καὶ λογισμὸ ς οὐ κ ἀ σύ νετος θανατῶ ντι μὴ συμπλέ κεσθαι:

6.0.171

τοὺ ς γὰ ρ ἀ πεγνωκό τας τὴ ν σωτηρί αν ἅ μα καὶ τὰ ς ὁ ρμὰ ς ἀ ταμιεύ τους ἔ χειν καὶ τὸ θεῖ ον εὐ δυσώ πητον, τό τε παραβά λλεσθαι πρὸ ς οὓ ς καὶ τὸ νικᾶ ν οὐ μέ γα καὶ μετ' αἰ σχύ νης τὸ λειφθῆ ναι σφαλερό ν, οὐ κ ἀ νδρεί ας ἀ λλὰ θρασύ τητος εἶ ναι.

6.0.172

μηδενὸ ς δ' ἐ πὶ πολὺ προϊ ό ντος καὶ τοῦ̓ Ιουδαί ου πολλὰ κατακερτομοῦ ντος αὐ τοὺ ς εἰ ς δειλί αν, ἀ λαζὼ ν γά ρ τις ἦ ν αὑ τῷ σφό δρα καὶ τῶ ν̔ Ρωμαί ων ὑ περή φανος, Πού δης τις ὄ νομα τῶ ν ἐ ξ ἴ λης ἱ ππέ ων βδελυξά μενος αὐ τοῦ τά τε ῥ ή ματα καὶ τὸ αὔ θαδες,

6.0.173

εἰ κὸ ς δὲ καὶ πρὸ ς τὴ ν βραχύ τητα τοῦ σώ ματος αὐ τὸ ν ἀ σκέ πτως ἐ παρθῆ ναι, προπηδᾷ, καὶ τὰ μὲ ν ἄ λλα περιῆ ν συμβαλώ ν, προεδό θη δὲ ὑ πὸ τῆ ς τύ χης: πεσό ντα γὰ ρ αὐ τὸ ν ὁ̓ Ιωνά θης ἀ ποσφά ττει προσδραμώ ν.

6.0.174

ἔ πειτα ἐ πιβὰ ς τῷ νεκρῷ τό τε ξί φος ᾑ μαγμέ νον ἀ νέ σειε καὶ τῇ λαιᾷ τὸ ν θυρεὸ ν ἐ πηλά λαξέ τε τῇ στρατιᾷ πολλὰ καὶ πρὸ ς τὸ ν πεσό ντα κομπά ζων καὶ τοὺ ς ὁ ρῶ ντας̔ Ρωμαί ους ἐ πισκώ πτων,

6.0.175

ἕ ως αὐ τὸ ν ἀ νασκιρτῶ ντα καὶ ματαί̈ ζοντα Πρῖ σκό ς τις ἑ κατοντά ρχης τοξεύ σας διή λασε βέ λει: πρὸ ς ὃ τῶ ν τἐ Ιουδαί ων καὶ τῶ ν̔ Ρωμαί ων κραυγὴ συνεξή ρθη διά φορος.

6.0.176

ὁ δὲ δινηθεὶ ς ἐ κ τῶ ν ἀ λγηδό νων ἐ πὶ τὸ σῶ μα τοῦ πολεμί ου κατέ πεσεν, ὠ κυτά την ἀ ποφή νας ἐ ν πολέ μῳ τὴ ν ἐ πὶ τῷ ἀ λό γως εὐ τυχοῦ ντι νέ μεσιν.

6.0.177

Οἱ δὲ ἀ νὰ τὸ ἱ ερὸ ν στασιασταὶ φανερῶ ς τε οὐ κ ἀ νί εσαν τοὺ ς ἐ πὶ τῶ ν χωμά των στρατιώ τας ἀ μυνό μενοι καθ' ἑ κά στην ἡ μέ ραν, καὶ τοῦ προειρημέ νου μηνὸ ς ἑ βδό μῃ καὶ εἰ κά δι δό λον ἐ νσκευά ζονται τοιό νδε.

6.0.178

τῆ ς ἑ σπερί ου στοᾶ ς τὸ μεταξὺ τῶ ν δοκῶ ν καὶ τῆ ς ὑ π' αὐ τῆ ς ὀ ροφῆ ς ὕ λης ἀ ναπιμπλᾶ σιν αὔ ης, πρὸ ς δὲ ἀ σφά λτου τε καὶ πί σσης: ἔ πειθ' ὡ ς καταπονού μενοι δῆ θεν ὑ πεχώ ρουν.

6.0.179

πρὸ ς ὃ τῶ ν μὲ ν ἀ σκέ πτων πολλοὶ ταῖ ς ὁ ρμαῖ ς φερό μενοι προσέ κειντο τοῖ ς ὑ ποχωροῦ σιν ἐ πί τε τὴ ν στοὰ ν ἀ νεπή δων προσθέ μενοι κλί μακας, οἱ δὲ συνετώ τεροι τὴ ν ἄ λογον τροπὴ ν τῶ ν̓ Ιουδαί ων ὑ πονοή σαντες ἔ μενον.

6.0.180

κατεπλή σθη μέ ντοι τῶ ν ἀ ναπηδησά ντων ἡ στοά, κἀ ν τού τᾠ Ιουδαῖ οι πᾶ σαν ὑ ποπιμπρᾶ σιν αὐ τή ν. αἰ ρομέ νης δ' αἰ φνιδί ως πά ντοθεν τῆ ς φλογὸ ς τού ς τε ἔ ξω τοῦ κινδύ νοὑ Ρωμαί ους ἔ κπληξις ἐ πέ σχε δεινὴ καὶ τοὺ ς περισχεθέ ντας ἀ μηχανί α.

6.0.181

κυκλού μενοι δὲ ὑ πὸ τῆ ς φλογὸ ς οἱ μὲ ν εἰ ς τὴ ν πό λιν ὀ πί σω κατεκρή μνιζον ἑ αυτού ς, οἱ δ' εἰ ς τοὺ ς πολεμί ους, πολλοὶ δ' ἐ λπί δι σωτηρί ας εἰ ς τοὺ ς σφετέ ρους καταπηδῶ ντες ἐ κλῶ ντο τὰ μέ λη, πλεί στων δ' ἔ φθανε τὰ ς ὁ ρμὰ ς τὸ πῦ ρ καί τινες τὴ ν φλό γα σιδή ρῳ.

6.0.182

περιεῖ χε δ' εὐ θέ ως καὶ τοὺ ς ἄ λλως φθειρομέ νους τὸ πῦ ρ ἐ πὶ πλεῖ στον ἐ κφερό μενον. Καί σαρα δὲ καί περ χαλεπαί νοντα τοῖ ς ἀ πολλυμέ νοις, ἐ πειδὴ δί χα παραγγέ λματος ἀ ναβεβή κεσαν, ὅ μως οἶ κτος εἰ σῄ ει τῶ ν ἀ νδρῶ ν:

6.0.183

καὶ μηδενὸ ς προσαμύ νειν δυναμέ νου, τοῦ το γοῦ ν παραμύ θιον ἦ ν τοῖ ς φθειρομέ νοις τὸ βλέ πειν ὑ πὲ ρ οὗ τις ἠ φί ει τὴ ν ψυχὴ ν ὀ δυνώ μενον: βοῶ ν τε γὰ ρ αὐ τοῖ ς καὶ προπηδῶ ν καὶ τοῖ ς περὶ αὐ τὸ ν ἐ κ τῶ ν ἐ νό ντων ἐ παμύ νειν παρακαλῶ ν δῆ λος ἦ ν.

6.0.184

τὰ ς δὲ φωνὰ ς ἕ καστος καὶ τὴ ν διά θεσιν ὥ σπερ τι λαμπρὸ ν ἀ ποφέ ρων ἐ ντά φιον εὔ θυμος ἀ πέ θνησκεν.

6.0.185

ἔ νιοί γε μὴ ν ἐ πὶ τὸ ν τοῖ χον τῆ ς στοᾶ ς ὄ ντα πλατὺ ν ἀ ναχωρή σαντες ἐ κ μὲ ν τοῦ πυρὸ ς διεσώ θησαν, ὑ πὸ δὲ τῶ ν̓ Ιουδαί ων περισχεθέ ντες ἐ πὶ πολὺ μὲ ν ἀ ντέ σχον διατιτρωσκό μενοι, τέ λος δὲ πά ντες ἔ πεσον,

6.0.186

καὶ τελευταῖ ό ς τις αὐ τῶ ν νεανί ας, ὀ νό ματι Λό γγος, ὅ λον ἐ πικοσμή σας τὸ πά θος καὶ κατ' ἄ νδρα μνή μης ἀ ξί ων ὄ ντων πά ντων τῶ ν ἀ πολωλό των ἄ ριστος φανεί ς.

6.0.187

ὃ ν οἱ μὲ ν̓ Ιουδαῖ οι τῆ ς τε ἀ λκῆ ς ἀ γά μενοι καὶ ἄ λλως ἀ νελεῖ ν ἀ σθενοῦ ντες καταβῆ ναι πρὸ ς αὐ τοὺ ς ἐ πὶ δεξιᾷ παρεκά λουν, ὁ δὲ ἀ δελφὸ ς Κορνή λιος ἐ κ θατέ ρου μὴ καταισχῦ ναι τὸ σφέ τερον κλέ ος καὶ τὴ ν̔ Ρωμαί ων στρατιά ν. τού τῳ πεισθεὶ ς καὶ διαρά μενος φανερὸ ν ἑ κατέ ροις τοῖ ς τά γμασι τὸ ξί φος αὑ τὸ ν ἀ ναιρεῖ.

6.0.188

τῶ ν δὲ τῷ πυρὶ περισχεθέ ντων̓ Αρτώ ριό ς τις πανουργί ᾳ διασώ ζεται: προσκαλεσά μενος γά ρ τινα τῶ ν στρατιωτῶ ν Λού κιον, ᾧ συνεσκή νει, μεγά λῃ τῇ φωνῇ“ κληρονό μον, ἔ φη, καταλεί πω σε τῶ ν ἐ μαυτοῦ κτημά των,

6.0.189

εἰ προσελθώ ν με δέ ξαιο.” τοῦ δὲ ἑ τοί μως προσδραμό ντος ὁ μὲ ν ἐ π' αὐ τὸ ν κατενεχθεὶ ς ἔ ζησεν, ὁ δὲ δεξά μενος ὑ πὸ τοῦ βά ρους τῷ λιθοστρώ τῳ προσαραχθεὶ ς παραχρῆ μα θνή σκει.

6.0.190

τοῦ το τὸ πά θος πρὸ ς καιρὸ ν μὲ ν̔ Ρωμαί οις ἐ νεποί ησεν ἀ θυμί αν, πρὸ ς δὲ τὸ μέ λλον ὅ μως ἀ παρακλή τους κατεσκεύ ασεν φυλακτικωτέ ρους τε πρὸ ς τὰ ς̓ Ιουδαί ων ἀ πά τας ὠ φέ λησεν, ἐ ν αἷ ς τὰ πολλὰ δι' ἄ γνοιαν τῶ ν τό πων καὶ τὸ ἦ θος τῶ ν ἀ νδρῶ ν ἐ βλά πτοντο.

6.0.191

κατεκά η δ' ἡ στοὰ μέ χρι τοῦ̓ Ιωά ννου πύ ργου, ὃ ν ἐ κεῖ νος ἐ ν τῷ πρὸ ς Σί μωνα πολέ μῳ κατεσκεύ ασεν ὑ πὲ ρ τὰ ς ἐ ξαγού σας ὑ πὲ ρ τὸ ν ξυστὸ ν πύ λας: τὸ δὲ λοιπὸ ν ἐ πὶ διεφθαρμέ νοις ἤ δἠ Ιουδαῖ οι τοῖ ς ἀ ναβᾶ σιν ἀ πέ κοψαν.

6.0.192

τῇ δ' ὑ στεραί ᾳ καὶ̔ Ρωμαῖ οι τὴ ν βό ρειον στοὰ ν ἐ νέ πρησαν μέ χρι τῆ ς ἀ νατολικῆ ς ὅ λην, ὧ ν ἡ συνά πτουσα γωνί α τῆ ς Κεδρῶ νος καλουμέ νης φά ραγγος ὑ περδεδό μητο, παρ' ὃ καὶ φοβερὸ ν ἦ ν τὸ βά θος. καὶ τὰ μὲ ν περὶ τὸ ἱ ερὸ ν ἐ ν τού τοις ἦ ν.

6.0.193

Τῶ ν δὲ ὑ πὸ τοῦ λιμοῦ φθειρομέ νων κατὰ τὴ ν πό λιν ἄ πειρον μὲ ν ἔ πιπτε τὸ πλῆ θος, ἀ διή γητα δὲ συνέ βαινε τὰ πά θη.

6.0.194

καθ' ἑ κά στην γὰ ρ οἰ κί αν, εἴ που τροφῆ ς παραφανεί η σκιά, πό λεμος ἦ ν, καὶ διὰ χειρῶ ν ἐ χώ ρουν οἱ φί λτατοι πρὸ ς ἀ λλή λους ἐ ξαρπά ζοντες τὰ ταλαί πωρα τῆ ς ψυχῆ ς ἐ φό δια.

6.0.195

πί στις δ' ἀ πορί ας οὐ δὲ τοῖ ς θνή σκουσιν ἦ ν, ἀ λλὰ καὶ τοὺ ς ἐ κπνέ οντας οἱ λῃ σταὶ διηρεύ νων, μή τις ὑ πὸ κό λπον ἔ χων τροφὴ ν σκή πτοιτο τὸ ν θά νατον αὑ τῷ.

6.0.196

οἱ δ' ὑ π' ἐ νδεί ας κεχηνό τες ὥ σπερ λυσσῶ ντες κύ νες ἐ σφά λλοντο, καὶ παρεφέ ροντο ταῖ ς τε θύ ραις ἐ νσειό μενοι μεθυό ντων τρό πον καὶ ὑ π' ἀ μηχανί ας εἰ ς τοὺ ς αὐ τοὺ ς οἴ κους εἰ σπηδῶ ντες δὶ ς ἢ τρὶ ς ὥ ρᾳ μιᾷ.

6.0.197

πά ντα δὲ ὑ π' ὀ δό ντας ἦ γεν ἡ ἀ νά γκη, καὶ τὰ μηδὲ τοῖ ς ῥ υπαρωτά τοις τῶ ν ἀ λό γων ζῴ ων πρό σφορα συλλέ γοντες ἐ σθί ειν ὑ πέ φερον: ζωστή ρων γοῦ ν καὶ ὑ ποδημά των τὸ τελευταῖ ον οὐ κ ἀ πέ σχοντο καὶ τὰ δέ ρματα τῶ ν θυρεῶ ν ἀ ποδέ ροντες ἐ μασῶ ντο.

6.0.198

τροφὴ δ' ἦ ν καὶ χό ρτου τισὶ παλαιοῦ σπά ραγμα: τὰ ς γὰ ρ ἶ νας ἔ νιοι συλλέ γοντες ἐ λά χιστον σταθμὸ ν ἐ πώ λουν̓ Αττικῶ ν τεσσά ρων.

6.0.199

καὶ τί δεῖ τὴ ν ἐ π' ἀ ψύ χοις ἀ ναί δειαν τοῦ λιμοῦ λέ γειν; εἶ μι γὰ ρ αὐ τοῦ δηλώ σων ἔ ργον οἷ ον μή τε παρ'̔́ Ελλησιν μή τε παρὰ βαρβά ροις ἱ στό ρηται, φρικτὸ ν μὲ ν εἰ πεῖ ν, ἄ πιστον δὲ ἀ κοῦ σαι.

6.0.200

καὶ ἔ γωγε μὴ δό ξαιμι τερατεύ εσθαι τοῖ ς αὖ θις ἀ νθρώ ποις, κἂ ν παρέ λειπον τὴ ν συμφορὰ ν ἡ δέ ως, εἰ μὴ τῶ ν κατ' ἐ μαυτὸ ν εἶ χον ἀ πεί ρους μά ρτυρας. ἄ λλως τε καὶ ψυχρὰ ν ἂ ν καταθεί μην τῇ πατρί δι χά ριν καθυφέ μενος τὸ ν λό γον ὧ ν πέ πονθεν τὰ ἔ ργα.

6.0.201

Γυνή τις τῶ ν ὑ πὲ ρ τὸ ν̓ Ιορδά νην κατοικού ντων, Μαρί α τοὔ νομα, πατρὸ ς̓ Ελεαζά ρου, κώ μης Βηθεζουβᾶ, σημαί νει δὲ τοῦ το οἶ κος ὑ σσώ που, διὰ γέ νος καὶ πλοῦ τον ἐ πί σημος, μετὰ τοῦ λοιποῦ πλή θους εἰ ς τὰ̔ Ιεροσό λυμα καταφυγοῦ σα συνεπολιορκεῖ το.

6.0.202

ταύ της τὴ ν μὲ ν ἄ λλην κτῆ σιν οἱ τύ ραννοι διή ρπασαν, ὅ σην ἐ κ τῆ ς Περαί ας ἀ νασκευασαμέ νη μετή νεγκεν εἰ ς τὴ ν πό λιν, τὰ δὲ λεί ψανα τῶ ν κειμηλί ων καὶ εἴ τι τροφῆ ς ἐ πινοηθεί η καθ' ἡ μέ ραν εἰ σπηδῶ ντες ἥ ρπαζον οἱ δορυφό ροι.

6.0.203

δεινὴ δὲ τὸ γύ ναιον ἀ γανά κτησις εἰ σῄ ει, καὶ πολλά κις λοιδοροῦ σα καὶ καταρωμέ νη τοὺ ς ἅ ρπαγας ἐ φ' αὑ τὴ ν ἠ ρέ θιζεν.

6.0.204

ὡ ς δ' οὔ τε παροξυνό μενό ς τις οὔ τ' ἐ λεῶ ν αὐ τὴ ν ἀ νῄ ρει, καὶ τὸ μὲ ν εὑ ρεῖ ν τι σιτί ον ἄ λλοις ἐ κοπί α, πανταχό θεν δὲ ἄ πορον ἦ ν ἤ δη καὶ τὸ εὑ ρεῖ ν, ὁ λιμὸ ς δὲ διὰ σπλά γχνων καὶ μυελῶ ν ἐ χώ ρει καὶ τοῦ λιμοῦ μᾶ λλον ἐ ξέ καιον οἱ θυμοί, σύ μβουλον λαβοῦ σα τὴ ν ὀ ργὴ ν μετὰ τῆ ς ἀ νά γκης ἐ πὶ τὴ ν φύ σιν ἐ χώ ρει,

6.0.205

καὶ τὸ τέ κνον, ἦ ν δὲ αὐ τῇ παῖ ς ὑ πομά στιος, ἁ ρπασαμέ νη“ βρέ φος, εἶ πεν, ἄ θλιον, ἐ ν πολέ μῳ καὶ λιμῷ καὶ στά σει τί νι σε τηρή σω;

6.0.206

τὰ μὲ ν παρὰ̔ Ρωμαί οις δουλεί α, κἂ ν ζή σωμεν ἐ π' αὐ τού ς, φθά νει δὲ καὶ δουλεί αν ὁ λιμό ς, οἱ στασιασταὶ δὲ ἀ μφοτέ ρων χαλεπώ τεροι.

6.0.207

ἴ θι, γενοῦ μοι τροφὴ καὶ τοῖ ς στασιασταῖ ς ἐ ρινὺ ς καὶ τῷ βί ῳ μῦ θος ὁ μό νος ἐ λλεί πων

6.0.208

ταῖ ς̓ Ιουδαί ων συμφοραῖ ς.” καὶ ταῦ θ' ἅ μα λέ γουσα κτεί νει τὸ ν υἱ ό ν, ἔ πειτ' ὀ πτή σασα τὸ μὲ ν ἥ μισυ κατεσθί ει, τὸ δὲ λοιπὸ ν κατακαλύ ψασα ἐ φύ λαττεν.

6.0.209

εὐ θέ ως δ' οἱ στασιασταὶ παρῆ σαν, καὶ τῆ ς ἀ θεμί του κνί σης σπά σαντες ἠ πεί λουν, εἰ μὴ δεί ξειεν τὸ παρασκευασθέ ν, ἀ ποσφά ξειν αὐ τὴ ν εὐ θέ ως. ἡ δὲ καὶ μοῖ ραν αὐ τοῖ ς εἰ ποῦ σα καλὴ ν τετηρηκέ ναι τὰ λεί ψανα τοῦ τέ κνου διεκά λυψεν.

6.0.210

τοὺ ς δ' εὐ θέ ως φρί κη καὶ παρέ κστασις ᾕ ρει καὶ παρὰ τὴ ν ὄ ψιν ἐ πεπή γεσαν. ἡ δ'“ ἐ μό ν, ἔ φη, τοῦ το τέ κνον γνή σιον καὶ τὸ ἔ ργον ἐ μό ν.

6.0.211

φά γετε, καὶ γὰ ρ ἐ γὼ βέ βρωκα. μὴ γέ νησθε μή τε μαλακώ τεροι γυναικὸ ς μή τε συμπαθέ στεροι μητρό ς. εἰ δ' ὑ μεῖ ς εὐ σεβεῖ ς καὶ τὴ ν ἐ μὴ ν ἀ ποστρέ φεσθε θυσί αν, ἐ γὼ μὲ ν ὑ μῖ ν βέ βρωκα, καὶ τὸ λοιπὸ ν δὲ ἐ μοὶ μεινά τω.” μετὰ ταῦ θ' οἱ μὲ ν τρέ μοντες ἐ ξῄ εσαν,

6.0.212

πρὸ ς ἓ ν τοῦ το δειλοὶ καὶ μό λις ταύ της τῆ ς τροφῆ ς τῇ μητρὶ παραχωρή σαντες, ἀ νεπλή σθη δ' εὐ θέ ως ὅ λη τοῦ μύ σους ἡ πό λις, καὶ πρὸ ὀ μμά των ἕ καστος τὸ πά θος λαμβά νων ὥ σπερ αὐ τῷ τολμηθὲ ν ἔ φριττε.

6.0.213

σπουδὴ δὲ τῶ ν λιμωττό ντων ἐ πὶ τὸ ν θά νατον ἦ ν, καὶ μακαρισμὸ ς τῶ ν φθασά ντων πρὶ ν ἀ κοῦ σαι καὶ θεά σασθαι κακὰ τηλικαῦ τα.

6.0.214

Ταχέ ως δὲ καὶ̔ Ρωμαί οις διηγγέ λθη τὸ πά θος. τῶ ν δ' οἱ μὲ ν ἠ πί στουν, οἱ δὲ ᾤ κτειρον, τοὺ ς δὲ πολλοὺ ς εἰ ς μῖ σος τοῦ ἔ θνους σφοδρό τερον συνέ βη προελθεῖ ν.

6.0.215

Καῖ σαρ δὲ ἀ πελογεῖ το καὶ περὶ τού του τῷ θεῷ, φά σκων παρὰ μὲ ν αὐ τοῦ̓ Ιουδαί οις εἰ ρή νην καὶ αὐ τονομί αν προτεί νεσθαι καὶ πά ντων ἀ μνηστί αν τῶ ν τετολμημέ νων, τοὺ ς δὲ ἀ ντὶ μὲ ν ὁ μονοί ας στά σιν,

6.0.216

ἀ ντὶ δὲ εἰ ρή νης πό λεμον, πρὸ κό ρου δὲ καὶ εὐ θηνί ας λιμὸ ν αἱ ρουμέ νους, ἰ δί αις δὲ χερσὶ ν ἀ ρξαμέ νους καί ειν τὸ συντηρού μενον ὑ φ' ἡ μῶ ν ἱ ερὸ ν αὐ τοῖ ς, εἶ ναι καὶ τοιαύ της τροφῆ ς ἀ ξί ους.

6.0.217

καλύ ψειν μέ ντοι τὸ τῆ ς τεκνοφαγί ας μύ σος αὐ τῷ τῷ τῆ ς πατρί δος πτώ ματι καὶ οὐ καταλεί ψειν ἐ πὶ τῆ ς οἰ κουμέ νης ἡ λί ῳ καθορᾶ ν πό λιν, ἐ ν ᾗ μητέ ρες οὕ τω τρέ φονται.

6.0.218

προσή κειν μέ ντοι πρὸ μητέ ρων πατρά σιν τὴ ν τοιαύ την τροφή ν, οἳ καὶ μετὰ τηλικαῦ τα πά θη μέ νουσιν ἐ ν τοῖ ς ὅ πλοις.

6.0.219

ταῦ θ' ἅ μα διεξιὼ ν ἐ νενό ει καὶ τὴ ν ἀ πό γνωσιν τῶ ν ἀ νδρῶ ν: οὐ γὰ ρ ἂ ν ἔ τι σωφρονῆ σαι τοὺ ς πά ντα προπεπονθό τας ἐ φ' οἷ ς εἰ κὸ ς ἦ ν μεταβαλέ σθαι μὴ παθοῦ σιν.

6.0.220

̓́ Ηδη δὲ τῶ ν δύ ο ταγμά των συντετελεκό των τὰ χώ ματα Λώ ου μηνὸ ς ὀ γδό ῃ προσά γειν ἐ κέ λευσε τοὺ ς κριοὺ ς κατὰ τὴ ν ἑ σπέ ριον ἐ ξέ δραν τοῦ ἔ ξωθεν ἱ εροῦ.

6.0.221

πρὸ δὲ τού των ἓ ξ ἡ μέ ρας ἀ διαλεί πτως ἡ στερροτά τη πασῶ ν ἑ λέ πολις τύ πτουσα τὸ ν τοῖ χον οὐ δὲ ν ἤ νυσεν, ἀ λλὰ καὶ ταύ της καὶ τῶ ν ἄ λλων τὸ μέ γεθος καὶ ἡ ἁ ρμονί α τῶ ν λί θων ἦ ν ἀ μεί νων.

6.0.222

τῆ ς δὲ βορεί ου πύ λης ὑ πώ ρυττον ἕ τεροι τοὺ ς θεμελί ους καὶ πολλὰ ταλαιπωρή σαντες τοὺ ς ἔ μπροσθεν λί θους ἐ ξεκύ λισαν. ἀ νεί χοντο δ' ὑ πὸ τῶ ν ἐ νδοτέ ρω καὶ διέ μεινεν ἡ πύ λη, μέ χρι τὰ ς δι' ὀ ργά νων καὶ τῶ ν μοχλῶ ν ἐ πιχειρή σεις ἀ πογνό ντες κλί μακας ταῖ ς στοαῖ ς προσέ φερον.

6.0.223

οἱ δὲ̓ Ιουδαῖ οι κωλῦ σαι μὲ ν οὐ κ ἔ φθασαν, ἀ ναβᾶ σι δὲ συμπεσό ντες ἐ μά χοντο, καὶ τοὺ ς μὲ ν ἀ νωθοῦ ντες εἰ ς τοὐ πί σω κατεκρή μνιζον, τοὺ ς δ' ὑ παντιά ζοντας ἀ νῄ ρουν:

6.0.224

πολλοὺ ς δὲ τῶ ν κλιμά κων ἀ ποβαί νοντας πρὶ ν φρά ξασθαι τοῖ ς θυρεοῖ ς παί οντες ταῖ ς ῥ ομφαί αις ἔ φθανον, ἐ νί ας δὲ γεμού σας ὁ πλιτῶ ν κλί μακας παρακλί νοντες ἄ νωθεν κατέ σειον:

6.0.225

ἦ ν δ' οὐ κ ὀ λί γος καὶ αὐ τῶ ν φό νος. οἱ δὲ ἀ νενεγκό ντες τὰ ς σημαί ας περὶ αὐ τῶ ν ἐ πολέ μουν, δεινὴ ν ἡ γού μενοι καὶ πρὸ ς αἰ σχύ νης τού των τὴ ν ἁ ρπαγή ν.

6.0.226

τέ λος δὲ καὶ τῶ ν σημαιῶ ν οἱ̓ Ιουδαῖ οι κρατοῦ σιν καὶ τοὺ ς ἀ ναβά ντας διαφθεί ρουσιν: οἱ δὲ λοιποὶ πρὸ ς τὸ τῶ ν ἀ πολωλό των πά θος ὀ ρρωδοῦ ντες ἀ νεχώ ρουν.

6.0.227

τῶ ν μὲ ν οὖ ν̔ Ρωμαί ων ἄ πρακτος οὐ δεὶ ς ἀ πέ θανεν, τῶ ν δὲ στασιαστῶ ν οἳ κατὰ τὰ ς προτέ ρας μά χας ἠ γωνί σαντο γενναί ως καὶ τό τε καὶ̓ Ελεά ζαρος ἀ δελφιδοῦ ς τοῦ τυρά ννου Σί μωνος.

6.0.228

ὁ δὲ Τί τος ὡ ς ἑ ώ ρα τὴ ν ἐ πὶ τοῖ ς ἀ λλοτρί οις ἱ εροῖ ς φειδὼ πρὸ ς βλά βης τοῖ ς στρατιώ ταις γινομέ νην καὶ φό νου, τὰ ς πύ λας προσέ ταξεν ὑ φά πτειν.

6.0.229

̓ Εν δὲ τού τῳ πρὸ ς αὐ τὸ ν αὐ τομολοῦ σιν̓́ Ανανό ς τε ὁ ἀ φαμμαού ς, τῶ ν Σί μωνος δορυφό ρων ὁ φονικώ τατος, καὶ̓ Αρχέ λαος υἱ ὸ ς Μαγαδδά του, συγγνώ μην ἐ λπί σαντες ἐ πειδὴ κρατού ντων̓ Ιουδαί ων ἀ πεχώ ρουν.

6.0.230

Τί τος δὲ καὶ τοῦ το τὸ πανού ργημα προβά λλεται τῶ ν ἀ νδρῶ ν, καὶ τὴ ν ἄ λλην περὶ τοὺ ς ἰ δί ους ὠ μό τητα πεπυσμέ νος ὥ ρμητο κτεί νειν ἑ κατέ ρους, ὑ π' ἀ νά γκης ἦ χθαι λέ γων αὐ τού ς, οὐ κ ἐ κ προαιρέ σεως παρεῖ ναι, καὶ σωτηρί ας οὐ κ ἀ ξί ους εἶ ναι τοὺ ς φλεγομέ νης ἤ δη δι' αὐ τοὺ ς τῆ ς πατρί δος ἐ ξαλλομέ νους.

6.0.231

ἐ κρά τει δ' ὅ μως τοῦ θυμοῦ ἡ πί στις, καὶ ἀ φί ησι τοὺ ς ἄ νδρας, οὐ μὴ ν ἐ ν ἴ σῃ μοί ρᾳ κατέ τασσε τοῖ ς ἄ λλοις.

6.0.232

ἤ δη δὲ ταῖ ς πύ λαις οἱ στρατιῶ ται προσῆ γον τὸ πῦ ρ, καὶ περιτηκό μενος ὁ ἄ ργυρος διεδί δου ταχέ ως εἰ ς τὴ ν ξυλεί αν τὴ ν φλό γα, ἔ νθεν ἀ θρό ως ἐ κφερομέ νη τῶ ν στοῶ ν ἐ πελαμβά νετο.

6.0.233

τοῖ ς δὲ̓ Ιουδαί οις ὁ ρῶ σι τὸ πῦ ρ ἐ ν κύ κλῳ μετὰ τῶ ν σωμά των παρεί θησαν αἱ ψυχαί, καὶ διὰ τὴ ν κατά πληξιν ἀ μύ νειν μὲ ν ἢ σβεννύ ειν ὥ ρμησεν οὐ δεί ς, αὖ οι δ' ἑ στῶ τες ἀ φεώ ρων.

6.0.234

οὐ μὴ ν πρὸ ς τὸ δαπανώ μενον ἀ θυμοῦ ντες εἰ ς γοῦ ν τὸ λοιπὸ ν ἐ σωφρό νουν, ἀ λλ' ὡ ς ἤ δη καὶ τοῦ ναοῦ καιομέ νου τοὺ ς θυμοὺ ς ἐ πὶ̔ Ρωμαί ους ἔ θηγον.

6.0.235

ἐ κεί νην μὲ ν οὖ ν τὴ ν ἡ μέ ραν καὶ τὴ ν ἐ πιοῦ σαν νύ κτα τὸ πῦ ρ ἐ πεκρά τει: κατὰ μέ ρος γά ρ, οὐ χ ὁ μοῦ πά ντοθεν ἴ σχυσαν ὑ φά ψαι τὰ ς στοά ς.

6.0.236

Τῇ δ' ἐ πιού σῃ Τί τος μέ ρει τῆ ς δυνά μεως σβεννύ ειν τε καὶ τὰ παρὰ τὰ ς πύ λας ὁ δοποιεῖ ν εἰ ς εὐ μαρεστέ ραν τῶ ν ταγμά των ἄ νοδον κελεύ σας αὐ τὸ ς συνῆ γε τοὺ ς ἡ γεμό νας.

6.0.237

καὶ συνελθό ντων ἓ ξ τῶ ν κορυφαιοτά των, Τιβερί ου τἐ Αλεξά νδρου τοῦ πά ντων τῶ ν στρατευμά των ἐ πά ρχοντος, καὶ Σέ ξτου Κερεαλί ου τοῦ τὸ πέ μπτον ἄ γοντος τά γμα, καὶ Λαρκί ου Λεπί δου τὸ δέ κατον, καὶ Τί του Φρυγί ου τὸ πεντεκαιδέ κατον,

6.0.238

πρὸ ς οἷ ς Φρό ντων ἦ ν̔ Ετέ ριος στρατοπεδά ρχης τῶ ν ἀ πὸ̓ Αλεξανδρεί ας δύ ο ταγμά των, καὶ Μᾶ ρκος̓ Αντώ νιος̓ Ιουλιανὸ ς ὁ τῆ ς̓ Ιουδαί ας ἐ πί τροπος, καὶ μετὰ τού τους ἐ πιτρό πων καὶ χιλιά ρχων ἀ θροισθέ ντων, βουλὴ ν περὶ τοῦ ναοῦ προυτί θει.

6.0.239

τοῖ ς μὲ ν οὖ ν ἐ δό κει χρῆ σθαι τῷ τοῦ πολέ μου νό μῳ: μὴ γὰ ρ ἄ ν ποτἐ Ιουδαί ους παύ σασθαι νεωτερί ζοντας τοῦ ναοῦ μέ νοντος, ἐ φ' ὃ ν οἱ πανταχό θεν συλλέ γονται.

6.0.240

τινὲ ς δὲ παρῄ νουν, εἰ μὲ ν καταλί ποιεν αὐ τὸ ν̓ Ιουδαῖ οι καὶ μηδεὶ ς ἐ π' αὐ τοῦ τὰ ὅ πλα θεί η, σώ ζειν, εἰ δὲ πολεμοῖ εν ἐ πιβά ντες, καταφλέ γειν: φρού ριον γά ρ, οὐ κέ τι ναὸ ν εἶ ναι, καὶ τὸ λοιπὸ ν ἔ σεσθαι τῶ ν ἀ ναγκασά ντων τὴ ν ἀ σέ βειαν, οὐ κ αὐ τῶ ν.

6.0.241

ὁ δὲ Τί τος οὐ δ' ἂ ν ἐ πιβά ντες ἐ π' αὐ τοῦ πολεμῶ σιν̓ Ιουδαῖ οι φή σας ἀ ντὶ τῶ ν ἀ νδρῶ ν ἀ μυνεῖ σθαι τὰ ἄ ψυχα οὐ δὲ καταφλέ ξειν ποτὲ τηλικοῦ τον ἔ ργον:̔ Ρωμαί ων γὰ ρ ἔ σεσθαι τὴ ν βλά βην, ὥ σπερ καὶ κό σμον τῆ ς ἡ γεμονί ας αὐ τοῦ μέ νοντος:

6.0.242

θαρροῦ ντες δὲ ἤ δη προσετί θεντο τῇ γνώ μῃ Φρό ντων τε καὶ̓ Αλέ ξανδρος καὶ Κερεά λιος.

6.0.243

τό τε μὲ ν οὖ ν διαλύ ει τὸ συνέ δριον καὶ τὰ ς ἄ λλας δυνά μεις διαναπαῦ σαι κελεύ σας τοῖ ς ἡ γεμό σιν, ὅ πως ἐ ρρωμενεστέ ροις ἐ ν τῇ παρατά ξει χρή σαιτο, τοῖ ς ἀ πὸ τῶ ν σπειρῶ ν ἐ πιλέ κτοις ὁ δοποιεῖ ν διὰ τῶ ν ἐ ρειπί ων προσέ ταξε καὶ τὸ πῦ ρ σβεννύ ειν.

6.0.244

Κατ' ἐ κεί νην μὲ ν δὴ τὴ ν ἡ μέ ραν τῶ ν̓ Ιουδαί ων κά ματό ς τε καὶ κατά πληξις ἐ κρά τησε τὰ ς ὁ ρμά ς: τῇ δ' ἐ πιού σῃ συλλεξά μενοί τε τὴ ν ἰ σχὺ ν καὶ ἀ ναθαρσή σαντες ἐ πεκθέ ουσι διὰ τῆ ς ἀ νατολικῆ ς πύ λης τοῖ ς φύ λαξι τοῦ ἔ ξωθεν ἱ εροῦ περὶ δευτέ ραν ὥ ραν.

6.0.245

οἱ δὲ καρτερῶ ς μὲ ν ἐ δέ ξαντο αὐ τῶ ν τὴ ν ἐ μβολὴ ν καὶ φραξά μενοι τοῖ ς θυρεοῖ ς κατὰ μέ τωπον ὥ σπερ τεῖ χος ἐ πύ κνωσαν τὴ ν φά λαγγα, δῆ λοι δ' ἦ σαν οὐ κ ἐ πὶ πολὺ συμμενοῦ ντες πλή θει τε τῶ ν ἐ κτρεχό ντων καὶ θυμοῖ ς ἡ ττώ μενοι.

6.0.246

φθά σας δὲ τῆ ς παρατά ξεως τὴ ν ῥ οπὴ ν Καῖ σαρ, καθεώ ρα γὰ ρ ἀ πὸ τῆ ς̓ Αντωνί ας, ἐ πή μυνε μετὰ τῶ ν ἐ πιλέ κτων ἱ ππέ ων.

6.0.247

̓ Ιουδαῖ οι δὲ τὴ ν ἔ φοδον οὐ χ ὑ πέ μειναν, ἀ λλὰ τῶ ν πρώ των πεσό ντων ἐ τρά πησαν οἱ πολλοί:

6.0.248

καὶ ὑ ποχωροῦ σι μὲ ν τοῖ ς̔ Ρωμαί οις ἐ πιστρεφό μενοι προσέ κειντο, μεταβαλλομέ νων δὲ ἀ νέ φευγον πά λιν, ἕ ως περὶ πέ μπτην τῆ ς ἡ μέ ρας ὥ ραν οἱ μὲ ν βιασθέ ντες εἰ ς τὸ ἔ νδον συνεκλεί σθησαν ἱ ερό ν.

6.0.249

Τί τος δὲ ἀ νεχώ ρησεν εἰ ς τὴ ν̓ Αντωνί αν διεγνωκὼ ς τῆ ς ἐ πιού σης ἡ μέ ρας ὑ πὸ τὴ ν ἕ ω μετὰ πά σης ἐ μβαλεῖ ν τῆ ς δυνά μεως καὶ τὸ ν ναὸ ν περικατασχεῖ ν.

6.0.250

τοῦ δ' ἄ ρα κατεψή φιστο μὲ ν τὸ πῦ ρ ὁ θεὸ ς πά λαι, παρῆ ν δ' ἡ εἱ μαρμέ νη χρό νων περιό δοις ἡ μέ ρα δεκά τη Λώ ου μηνό ς, καθ' ἣ ν καὶ πρό τερον ὑ πὸ τοῦ τῶ ν Βαβυλωνί ων βασιλέ ως ἐ νεπρή σθη.

6.0.251

λαμβά νουσι δ' αἱ φλό γες ἐ κ τῶ ν οἰ κεί ων τὴ ν ἀ ρχὴ ν καὶ τὴ ν αἰ τί αν: ὑ ποχωρή σαντος γὰ ρ τοῦ Τί του πρὸ ς ὀ λί γον λωφή σαντες οἱ στασιασταὶ πά λιν τοῖ ς̔ Ρωμαί οις ἐ πιτί θενται, καὶ τῶ ν τοῦ ναοῦ φρουρῶ ν γί νεται συμβολὴ πρὸ ς τοὺ ς σβεννύ ντας τὸ πῦ ρ τοῦ ἔ νδοθεν ἱ εροῦ, οἳ τρεψά μενοι τοὺ ς̓ Ιουδαί ους μέ χρι τοῦ ναοῦ παρηκολού θουν.

6.0.252

ἔ νθα δὴ τῶ ν στρατιωτῶ ν τις οὔ τε παρά γγελμα περιμεί νας οὔ τ' ἐ πὶ τηλικού τῳ δεί σας ἐ γχειρή ματι, δαιμονί ῳ ὁ ρμῇ τινι χρώ μενος ἁ ρπά ζει μὲ ν ἐ κ τῆ ς φλεγομέ νης† φλογό ς, ἀ νακουφισθεὶ ς δὲ ὑ πὸ συστρατιώ του τὸ πῦ ρ ἐ νί ησι θυρί δι χρυσῇ, καθ' ἣ ν εἰ ς τοὺ ς περὶ τὸ ν ναὸ ν οἴ κους εἰ σιτὸ ν ἦ ν ἐ κ τοῦ βορεί ου κλί ματος.

6.0.253

αἰ ρομέ νης δὲ τῆ ς φλογὸ ς̓ Ιουδαί ων μὲ ν ἐ γεί ρεται κραυγὴ τοῦ πά θους ἀ ξί α, καὶ πρὸ ς τὴ ν ἄ μυναν συνέ θεον, οὔ τε τοῦ ζῆ ν ἔ τι φειδὼ λαμβά νοντες οὔ τε ταμιευό μενοι τὴ ν ἰ σχύ ν, δι' ὃ φυλακτικοὶ πρό τερον ἦ σαν οἰ χομέ νου.

6.0.254

Δραμὼ ν δέ τις ἀ γγέ λλει Τί τῳ: κἀ κεῖ νος, ἔ τυχεν δὲ κατὰ σκηνὴ ν ἀ ναπαυό μενος ἐ κ τῆ ς μά χης, ὡ ς εἶ χεν ἀ ναπηδή σας ἔ θει πρὸ ς τὸ ν ναὸ ν εἴ ρξων τὸ πῦ ρ.

6.0.255

κατό πιν δὲ οἵ τε ἡ γεμό νες εἵ ποντο πά ντες, καὶ πτοηθέ ντα τού τοις ἠ κολού θει τὰ τά γματα: βοὴ δὲ ἦ ν καὶ θό ρυβος ἅ τε τηλικαύ της δυνά μεως ἀ τά κτως κεκινημέ νης.

6.0.256

ὁ μὲ ν οὖ ν Καῖ σαρ τῇ τε φωνῇ καὶ τῇ δεξιᾷ διεσή μαινε τοῖ ς μαχομέ νοις τὸ πῦ ρ σβεννύ ειν, οὔ τε δὲ βοῶ ντος ἤ κουον μεί ζονι κραυγῇ τὰ ς ἀ κοὰ ς προκατειλημμέ νοι καὶ τοῖ ς νεύ μασι τῆ ς χειρὸ ς οὐ προσεῖ χον, οἱ μὲ ν τῷ πολεμεῖ ν, οἱ δὲ ὀ ργῇ περισπώ μενοι.

6.0.257

τῶ ν δὲ ταγμά των εἰ σθεό ντων οὔ τε παραί νεσις οὔ τ' ἀ πειλὴ κατεῖ χεν τὰ ς ὁ ρμά ς, ἀ λλ' ὁ θυμὸ ς ἁ πά ντων ἐ στρατή γει: καὶ περὶ τὰ ς εἰ σό δους συνωθού μενοι πολλοὶ μὲ ν ὑ π' ἀ λλή λων κατεπατοῦ ντο, πολλοὶ δὲ θερμοῖ ς ἔ τι καὶ τυφομέ νοις τοῖ ς ἐ ρειπί οις τῶ ν στοῶ ν ἐ μπί πτοντες ἡ ττωμέ νων συμφοραῖ ς ἐ χρῶ ντο.

6.0.258

πλησί ον δὲ τοῦ ναοῦ γινό μενοι τῶ ν μὲ ν τοῦ Καί σαρος παραγγελμά των προσεποιοῦ ντο μηδὲ κατακού ειν, τοῖ ς πρὸ αὐ τῶ ν δὲ τὸ πῦ ρ ἐ νιέ ναι παρεκελεύ οντο.

6.0.259

τῶ ν δὲ στασιαστῶ ν ἀ μηχανί α μὲ ν ἦ ν ἤ δη τοῦ βοηθεῖ ν, φό νος δὲ πανταχοῦ καὶ τροπή. τὸ δὲ πλέ ον ἀ πὸ τοῦ δή μου λαὸ ς ἀ σθενὴ ς καὶ ἄ νοπλος ὅ που καταληφθεί η τις ἀ πεσφά ττετο, καὶ περὶ μὲ ν τὸ ν βωμὸ ν πλῆ θος ἐ σωρεύ ετο νεκρῶ ν, κατὰ δὲ τῶ ν τοῦ ναοῦ βά θρων αἷ μά τ' ἔ ρρει πολὺ καὶ τὰ τῶ ν ἄ νω φονευομέ νων σώ ματα κατωλί σθανε.

6.0.260

Καῖ σαρ δ' ὡ ς οὔ τε τὰ ς ὁ ρμὰ ς ἐ νθουσιώ ντων τῶ ν στρατιωτῶ ν κατασχεῖ ν οἷ ό ς τε ἦ ν καὶ τὸ πῦ ρ ἐ πεκρά τει, παρελθὼ ν μετὰ τῶ ν ἡ γεμό νων ἔ νδον ἐ θεά σατο τοῦ ναοῦ τὸ ἅ γιον καὶ τὰ ἐ ν αὐ τῷ, πολὺ μὲ ν τῆ ς παρὰ τοῖ ς ἀ λλοφύ λοις φή μης ἀ μεί νω, τοῦ δὲ κό μπου καὶ τῆ ς παρὰ τοῖ ς οἰ κεί οις δό ξης οὐ κ ἐ λά ττω.

6.0.261

τῆ ς φλογὸ ς δὲ οὐ δέ πω διικνουμέ νης οὐ δαμό θεν εἴ σω, τοὺ ς δὲ περὶ τὸ ν ναὸ ν οἴ κους νεμομέ νης, νομί σας, ὅ περ ἦ ν, ἔ τι σώ ζεσθαι τὸ ἔ ργον δύ νασθαι προπηδᾷ,

6.0.262

καὶ αὐ τό ς τε παρακαλεῖ ν τοὺ ς στρατιώ τας ἐ πειρᾶ το τὸ πῦ ρ σβεννύ ειν καὶ Λιβερά λιον ἑ κατοντά ρχην τῶ ν περὶ αὐ τὸ ν λογχοφό ρων ξύ λοις παί οντα τοὺ ς ἀ πειθοῦ ντας ἐ κέ λευσεν εἴ ργειν.

6.0.263

τῶ ν δὲ καὶ τὴ ν πρὸ ς τὸ ν Καί σαρα αἰ δῶ καὶ τὸ ν ἀ πὸ τοῦ κωλύ οντος φό βον ἐ νί κων οἱ θυμοὶ καὶ τὸ πρὸ ς̓ Ιουδαί ους μῖ σος, καὶ πολεμική τις ὁ ρμὴ λαβροτέ ρα:

6.0.264

τοὺ ς δὲ πολλοὺ ς ἐ νῆ γεν ἁ ρπαγῆ ς ἐ λπί ς, δό ξαν τε ἔ χοντας ὡ ς τὰ ἔ νδον ἅ παντα χρημά των μεστὰ εἴ η, καὶ τὰ πέ ριξ ὁ ρῶ ντας χρυσοῦ πεποιημέ να.

6.0.265

φθά νει δέ τις καὶ τῶ ν εἴ σω παρεληλυθό των ἐ κπηδή σαντος τοῦ Καί σαρος πρὸ ς ἐ ποχὴ ν τῶ ν στρατιωτῶ ν πῦ ρ εἰ ς τοὺ ς στροφέ ας ἐ μβαλὼ ν τῆ ς πύ λης† ἐ ν σκό τῳ:

6.0.266

τό τε γὰ ρ ἐ ξαπί νης ἔ νδοθεν ἐ κφανεί σης φλογὸ ς οἵ τε ἡ γεμό νες μετὰ τοῦ Καί σαρος ἀ νεχώ ρουν, καὶ τοὺ ς ἔ ξωθεν οὐ δεὶ ς ὑ φά πτειν ἐ κώ λυεν. ὁ μὲ ν οὖ ν ναὸ ς οὕ τως ἄ κοντος Καί σαρος ἐ μπί πραται.

6.0.267

Πολλὰ δ' ἄ ν τις ἐ πολοφυρά μενος ἔ ργῳ πά ντων ὧ ν ὄ ψει καὶ ἀ κοῇ παρειλή φαμεν θαυμασιωτά τῳ κατασκευῆ ς τε ἕ νεκα καὶ μεγέ θους ἔ τι τε τῆ ς καθ' ἕ καστον πολυτελεί ας καὶ τῆ ς περὶ τὰ ἅ για δό ξης, μεγί στην λά βοι παραμυθί αν τὴ ν εἱ μαρμέ νην ἄ φυκτον οὖ σαν ὥ σπερ ἐ μψύ χοις οὕ τω καὶ ἔ ργοις καὶ τό ποις.

6.0.268

θαυμά σαι δ' ἄ ν τις ἐ ν αὐ τῇ τῆ ς περιό δου τὴ ν ἀ κρί βειαν: καὶ μῆ να γοῦ ν, ὡ ς ἔ φην, καὶ ἡ μέ ραν ἐ τή ρησεν τὴ ν αὐ τή ν, ἐ ν ᾗ πρό τερον ὑ πὸ Βαβυλωνί ων ὁ ναὸ ς ἐ νεπρή σθη.

6.0.269

καὶ ἀ πὸ μὲ ν τῆ ς πρώ της αὐ τοῦ κτί σεως, ἣ ν κατεβά λετο Σολομὼ ν ὁ βασιλεύ ς; μέ χρι τῆ ς νῦ ν ἀ ναιρέ σεως, ἣ γέ γονεν ἔ τει δευτέ ρῳ τῆ ς Οὐ εσπασιανοῦ ἡ γεμονί ας, ἔ τη συνά γεται χί λια ἑ κατὸ ν τριά κοντα, πρὸ ς δὲ μῆ νες ἑ πτὰ καὶ πεντεκαί δεκα ἡ μέ ραι:

6.0.270

ἀ πὸ δὲ τῆ ς ὕ στερον, ἣ ν ἔ τει δευτέ ρῳ Κύ ρου βασιλεύ οντος ἐ ποιή σατὀ Αγγαῖ ος, ἔ τη μέ χρι τῆ ς ὑ πὸ Οὐ εσπασιανοῦ ἁ λώ σεως τριακονταεννέ α πρὸ ς ἑ ξακοσί οις καὶ ἡ μέ ραι τεσσαρακονταπέ ντε.

6.0.271

Καιομέ νου δὲ τοῦ ναοῦ τῶ ν μὲ ν προσπιπτό ντων ἦ ν ἁ ρπαγή, φό νος δὲ τῶ ν καταλαμβανομέ νων μυρί ος καὶ οὔ τε ἡ λικί ας ἦ ν ἔ λεος οὔ τ' ἐ ντροπὴ σεμνό τητος, ἀ λλὰ καὶ παιδί α καὶ γέ ροντες καὶ βέ βηλοι καὶ ἱ ερεῖ ς ὁ μοί ως ἀ νῃ ροῦ ντο, καὶ πᾶ ν γέ νος ἐ πεξῄ ει περισχὼ ν ὁ πό λεμος, ὁ μοῦ τού ς τε ἱ κετεύ οντας καὶ τοὺ ς ἀ μυνομέ νους.

6.0.272

συνή χει δὲ ἡ φλὸ ξ ἐ πὶ πλεῖ στον ἐ κφερομέ νη τοῖ ς τῶ ν πιπτό ντων στεναγμοῖ ς, καὶ διὰ μὲ ν τὸ ὕ ψος τοῦ λό φου καὶ τὸ τοῦ φλεγομέ νου μέ γεθος ἔ ργου πᾶ σαν ἄ ν τις ἔ δοξε καί εσθαι τὴ ν πό λιν, τῆ ς δὲ βοῆ ς ἐ κεί νης οὐ δὲ ν ἐ πινοηθῆ ναι δύ ναιτ' ἂ ν ἢ μεῖ ζον ἢ φοβερώ τερον.

6.0.273

τῶ ν τε γὰ ῥ Ρωμαϊ κῶ ν ταγμά των ἀ λαλαγμὸ ς ἦ ν συμφερομέ νων, καὶ τῶ ν στασιαστῶ ν πυρὶ καὶ σιδή ρῳ κεκυκλωμέ νων κραυγή, τοῦ τε ἀ ποληφθέ ντος ἄ νω λαοῦ τροπή τε μετ' ἐ κπλή ξεως εἰ ς τοὺ ς πολεμί ους καὶ πρὸ ς τὸ πά θος οἰ μωγαί.

6.0.274

συνεβό α δὲ τοῖ ς ἐ πὶ τοῦ λό φου τὸ κατὰ τὴ ν πό λιν πλῆ θος: ἤ δη δὲ πολλοὶ τῷ λιμῷ μαραινό μενοι καὶ μεμυκό τες ὡ ς εἶ δον τὸ τοῦ ναοῦ πῦ ρ, εἰ ς ὀ δυρμοὺ ς πά λιν καὶ κραυγὴ ν εὐ τό νησαν: συνή χει δὲ ἥ τε Περαί α καὶ τὰ πέ ριξ ὄ ρη βαρυτέ ραν ποιοῦ ντα τὴ ν βοή ν.

6.0.275

ἦ ν δὲ τοῦ θορύ βου τὰ πά θη φοβερώ τερα: τὸ ν μέ ν γε τοῦ ἱ εροῦ λό φον ἐ κ ῥ ιζῶ ν ἄ ν τις ἔ δοξε βρά ττεσθαι πά ντοθεν τοῦ πυρὸ ς καταγέ μοντα, δαψιλέ στερον δὲ τὸ αἷ μα τοῦ πυρὸ ς εἶ ναι καὶ τῶ ν φονευό ντων πλεί ους τοὺ ς φονευομέ νους:

6.0.276

οὐ δαμοῦ γὰ ρ ἡ γῆ διεφαί νετο τῶ ν νεκρῶ ν, ἀ λλὰ σωροῖ ς ἐ πιβαί νοντες οἱ στρατιῶ ται σωμά των ἐ πὶ τοὺ ς διαφεύ γοντας ἔ θεον.

6.0.277

τὸ μὲ ν οὖ ν λῃ στρικὸ ν πλῆ θος ὠ σά μενοι τοὺ ς̔ Ρωμαί ους μό λις εἰ ς τὸ ἔ ξω διεκπί πτουσιν ἱ ερὸ ν κἀ κεῖ θεν εἰ ς τὴ ν πό λιν, τοῦ δημοτικοῦ δὲ τὸ λειφθὲ ν ἐ πὶ τὴ ν ἔ ξω στοὰ ν κατέ φυγε.

6.0.278

τῶ ν δὲ ἱ ερέ ων τινὲ ς τὸ μὲ ν πρῶ τον ἀ πὸ τοῦ ναοῦ τού ς τε ὀ βελοὺ ς καὶ τὰ ς ἕ δρας αὐ τῶ ν μολί βου πεποιημέ νας ἀ νασπῶ ντες εἰ ς τοὺ ς̔ Ρωμαί ους ἠ φί εσαν,

6.0.279

αὖ θις δὲ ὡ ς οὔ τε ἤ νυό ν τι καὶ τὸ πῦ ρ ἐ π' αὐ τοὺ ς ἀ νερρή γνυτο, ἐ πὶ τὸ ν τοῖ χον ἀ ναχωρή σαντες ὄ ντα ὀ κτά πηχυν τὸ εὖ ρος ἔ μενον.

6.0.280

δύ ο γε μὴ ν τῶ ν ἐ πισή μων, παρὸ ν σωθῆ ναι πρὸ ς̔ Ρωμαί ους μεταστᾶ σιν ἢ διακαρτερεῖ ν πρὸ ς τὴ ν μετὰ τῶ ν ἄ λλων τύ χην, ἑ αυτοὺ ς ἔ ρριψαν εἰ ς τὸ πῦ ρ καὶ τῷ ναῷ συγκατεφλέ γησαν, Μηϊ ρό ς τε υἱ ὸ ς Βελγᾶ καὶ̓ Ιώ σηπος Δαλαί ου.

6.0.281

̔ Ρωμαῖ οι δὲ μά ταιον τὴ ν ἐ πὶ τοῖ ς πέ ριξ φειδὼ κρί ναντες τοῦ ναοῦ φλεγομέ νου πά ντα συνεπί μπρασαν, τά τε λεί ψανα τῶ ν στοῶ ν καὶ τὰ ς πύ λας πλὴ ν δύ ο, τῆ ς μὲ ν ἐ κ τῶ ν ἀ νατολικῶ ν τῆ ς δὲ μεσημβρινῆ ς: καὶ ταύ τας ὕ στερον κατέ σκαψαν.

6.0.282

ἔ καιον δὲ καὶ τὰ γαζοφυλά κια, ἐ ν οἷ ς ἄ πειρον μὲ ν χρημά των πλῆ θος ἄ πειροι δ' ἐ σθῆ τες καὶ ἄ λλα κειμή λια, συνελό ντι δ' εἰ πεῖ ν, πᾶ ς ὁ̓ Ιουδαί ων σεσώ ρευτο πλοῦ τος, ἀ νεσκευασμέ νων ἐ κεῖ τοὺ ς οἴ κους τῶ ν εὐ πό ρων.

6.0.283

ἧ κον δὲ καὶ ἐ πὶ τὴ ν λοιπὴ ν στοὰ ν τοῦ ἔ ξωθεν ἱ εροῦ: καταφεύ γει δ' ἐ π' αὐ τὴ ν ἀ πὸ τοῦ δή μου γύ ναια καὶ παιδί α καὶ σύ μμικτος ὄ χλος εἰ ς ἑ ξακισχιλί ους.

6.0.284

πρὶ ν δὲ Καί σαρα κρῖ ναί τι περὶ αὐ τῶ ν ἢ κελεῦ σαι τοὺ ς ἡ γεμό νας, φερό μενοι τοῖ ς θυμοῖ ς οἱ στρατιῶ ται τὴ ν στοὰ ν ὑ φά πτουσι, καὶ συνέ βη τοὺ ς μὲ ν ῥ ιπτοῦ ντας αὑ τοὺ ς ἐ κ τῆ ς φλογὸ ς διαφθαρῆ ναι, τοὺ ς δὲ ἐ ν αὐ τῇ: περιεσώ θη δὲ ἐ κ τοσού των οὐ δεί ς.

6.0.285

τού τοις αἴ τιος τῆ ς ἀ πωλεί ας ψευδοπροφή της τις κατέ στη κατ' ἐ κεί νην κηρύ ξας τὴ ν ἡ μέ ραν τοῖ ς ἐ πὶ τῆ ς πό λεως, ὡ ς ὁ θεὸ ς ἐ πὶ τὸ ἱ ερὸ ν ἀ ναβῆ ναι κελεύ ει δεξομέ νους τὰ σημεῖ α τῆ ς σωτηρί ας.

6.0.286

πολλοὶ δ' ἦ σαν ἐ γκά θετοι παρὰ τῶ ν τυρά ννων τό τε πρὸ ς τὸ ν δῆ μον προφῆ ται προσμέ νειν τὴ ν ἀ πὸ τοῦ θεοῦ βοή θειαν καταγγέ λλοντες, ὡ ς ἧ ττον αὐ τομολοῖ εν καὶ τοὺ ς ἐ πά νω δέ ους καὶ φυλακῆ ς γενομέ νους ἐ λπὶ ς παρακροτοί η.

6.0.287

πεί θεται δὲ ταχέ ως ἄ νθρωπος ἐ ν συμφοραῖ ς, ὅ ταν δ' ἤ δη καὶ τῶ ν κατεχό ντων δεινῶ ν ἀ παλλαγὴ ν ὁ ἐ ξαπατῶ ν ὑ πογρά φῃ, τό θ' ὁ πά σχων ὅ λος γί νεται τῆ ς ἐ λπί δος.

6.0.288

Τὸ ν γοῦ ν ἄ θλιον δῆ μον οἱ μὲ ν ἀ πατεῶ νες καὶ καταψευδό μενοι τοῦ θεοῦ τηνικαῦ τα παρέ πειθον, τοῖ ς δ' ἐ ναργέ σι καὶ προσημαί νουσι τὴ ν μέ λλουσαν ἐ ρημί αν τέ ρασιν οὔ τε προσεῖ χον οὔ τ' ἐ πί στευον, ἀ λλ' ὡ ς ἐ μβεβροντημέ νοι καὶ μή τε ὄ μματα μή τε ψυχὴ ν ἔ χοντες τῶ ν τοῦ θεοῦ κηρυγμά των παρή κουσαν,

6.0.289

τοῦ το μὲ ν ὅ τε ὑ πὲ ρ τὴ ν πό λιν ἄ στρον ἔ στη ῥ ομφαί ᾳ παραπλή σιον καὶ παρατεί νας ἐ π' ἐ νιαυτὸ ν κομή της,

6.0.290

τοῦ το δ' ἡ νί κα πρὸ τῆ ς ἀ ποστά σεως καὶ τοῦ πρὸ ς τὸ ν πό λεμον κινή ματος ἀ θροιζομέ νου τοῦ λαοῦ πρὸ ς τὴ ν τῶ ν ἀ ζύ μων ἑ ορτή ν, ὀ γδό η δ' ἦ ν Ξανθικοῦ μηνό ς, κατὰ νυκτὸ ς ἐ νά την ὥ ραν τοσοῦ το φῶ ς περιέ λαμψε τὸ ν βωμὸ ν καὶ τὸ ν ναό ν, ὡ ς δοκεῖ ν ἡ μέ ραν εἶ ναι λαμπρά ν, καὶ τοῦ το παρέ τεινεν ἐ φ' ἡ μί σειαν ὥ ραν:

6.0.291

ὃ τοῖ ς μὲ ν ἀ πεί ροις ἀ γαθὸ ν ἐ δό κει, τοῖ ς δὲ ἱ ερογραμματεῦ σι πρὸ ς τῶ ν ἀ ποβεβηκό των εὐ θέ ως ἐ κρί θη.

6.0.292

καὶ κατὰ τὴ ν αὐ τὴ ν ἑ ορτὴ ν βοῦ ς μὲ ν ἀ χθεῖ σα ὑ πό του πρὸ ς τὴ ν θυσί αν ἔ τεκεν ἄ ρνα ἐ ν τῷ ἱ ερῷ μέ σῳ,

6.0.293

ἡ δ' ἀ νατολικὴ πύ λη τοῦ ἐ νδοτέ ρω ναοῦ χαλκῆ μὲ ν οὖ σα καὶ στιβαρωτά τη, κλειομέ νη δὲ περὶ δεί λην μό λις ὑ π' ἀ νθρώ πων εἴ κοσι, καὶ μοχλοῖ ς μὲ ν ἐ περειδομέ νη σιδηροδέ τοις, κατά πηγας δὲ ἔ χουσα βαθυτά τους εἰ ς τὸ ν οὐ δὸ ν ὄ ντα διηνεκοῦ ς λί θου καθιεμέ νους, ὤ φθη κατὰ νυκτὸ ς ὥ ραν ἕ κτην αὐ τομά τως ἠ νοιγμέ νη.

6.0.294

δραμό ντες δὲ οἱ τοῦ ἱ εροῦ φύ λακες ἤ γγειλαν τῷ στρατηγῷ, κἀ κεῖ νος ἀ ναβὰ ς μό λις αὐ τὴ ν ἴ σχυσεν κλεῖ σαι.

6.0.295

πά λιν τοῦ το τοῖ ς μὲ ν ἰ διώ ταις κά λλιστον ἐ δό κει τέ ρας: ἀ νοῖ ξαι γὰ ρ τὸ ν θεὸ ν αὐ τοῖ ς τὴ ν τῶ ν ἀ γαθῶ ν πύ λην: οἱ λό γιοι δὲ λυομέ νην αὐ τομά τως τοῦ ναοῦ τὴ ν ἀ σφά λειαν ἐ νενό ουν, καὶ πολεμί οις δῶ ρον ἀ νοί γεσθαι τὴ ν πύ λην, δηλωτικό ν τε ἐ ρημί ας ἀ πέ φαινον ἐ ν αὑ τοῖ ς τὸ σημεῖ ον.

6.0.296

μετὰ δὲ τὴ ν ἑ ορτὴ ν οὐ πολλαῖ ς ἡ μέ ραις ὕ στερον, μιᾷ καὶ εἰ κά δἰ Αρτεμισί ου μηνό ς, φά σμα τι δαιμό νιον ὤ φθη μεῖ ζον πί στεως:

6.0.297

τερατεί α δὲ ἂ ν ἔ δοξεν οἶ μαι τὸ ῥ ηθησό μενον, εἰ μὴ καὶ παρὰ τοῖ ς θεασαμέ νοις ἱ στό ρητο καὶ τὰ ἐ πακολουθή σαντα πά θη τῶ ν σημεί ων ἦ ν ἄ ξια:

6.0.298

πρὸ γὰ ρ ἡ λί ου δύ σεως ὤ φθη μετέ ωρα περὶ πᾶ σαν τὴ ν χώ ραν ἅ ρματα καὶ φά λαγγες ἔ νοπλοι διᾴ ττουσαι τῶ ν νεφῶ ν καὶ κυκλού μεναι τὰ ς πό λεις.

6.0.299

κατὰ δὲ τὴ ν ἑ ορτή ν, ἣ πεντηκοστὴ καλεῖ ται, νύ κτωρ οἱ ἱ ερεῖ ς παρελθό ντες εἰ ς τὸ ἔ νδον ἱ ερό ν, ὥ σπερ αὐ τοῖ ς ἔ θος πρὸ ς τὰ ς λειτουργί ας, πρῶ τον μὲ ν κινή σεως ἔ φασαν ἀ ντιλαβέ σθαι καὶ κτύ που, μετὰ δὲ ταῦ τα φωνῆ ς ἀ θρό ας“ μεταβαί νομεν ἐ ντεῦ θεν.” τὸ δὲ τού των φοβερώ τερον,

6.0.300

̓ Ιησοῦ ς γά ρ τις υἱ ὸ ς̓ Ανανί ου τῶ ν ἰ διωτῶ ν ἄ γροικος πρὸ τεσσά ρων ἐ τῶ ν τοῦ πολέ μου τὰ μά λιστα τῆ ς πό λεως εἰ ρηνευομέ νης καὶ εὐ θηνού σης, ἐ λθὼ ν εἰ ς τὴ ν ἑ ορτή ν, ἐ ν ᾗ σκηνοποιεῖ σθαι πά ντας ἔ θος τῷ θεῷ, κατὰ τὸ ἱ ερὸ ν ἐ ξαπί νης ἀ ναβοᾶ ν ἤ ρξατο“ φωνὴ ἀ πὸ ἀ νατολῆ ς,

6.0.301

φωνὴ ἀ πὸ δύ σεως, φωνὴ ἀ πὸ τῶ ν τεσσά ρων ἀ νέ μων, φωνὴ ἐ πὶ̔ Ιεροσό λυμα καὶ τὸ ν ναό ν, φωνὴ ἐ πὶ νυμφί ους καὶ νύ μφας, φωνὴ ἐ πὶ τὸ ν λαὸ ν πά ντα.” τοῦ το μεθ' ἡ μέ ραν καὶ νύ κτωρ κατὰ πά ντας τοὺ ς στενωποὺ ς περιῄ ει κεκραγώ ς.

6.0.302

τῶ ν δὲ ἐ πισή μων τινὲ ς δημοτῶ ν ἀ γανακτή σαντες πρὸ ς τὸ κακό φημον συλλαμβά νουσι τὸ ν ἄ νθρωπον καὶ πολλαῖ ς αἰ κί ζονται πληγαῖ ς. ὁ δὲ οὔ θ' ὑ πὲ ρ αὑ τοῦ φθεγξά μενος οὔ τε ἰ δί ᾳ πρὸ ς τοὺ ς παί οντας, ἃ ς καὶ πρό τερον φωνὰ ς βοῶ ν διετέ λει.

6.0.303

νομί σαντες δὲ οἱ ἄ ρχοντες, ὅ περ ἦ ν, δαιμονιώ τερον τὸ κί νημα τἀ νδρὸ ς ἀ νά γουσιν αὐ τὸ ν ἐ πὶ τὸ ν παρὰ̔ Ρωμαί οις ἔ παρχον.

6.0.304

ἔ νθα μά στιξι μέ χρι ὀ στέ ων ξαινό μενος οὔ θ' ἱ κέ τευσεν οὔ τ' ἐ δά κρυσεν, ἀ λλ' ὡ ς ἐ νῆ ν μά λιστα τὴ ν φωνὴ ν ὀ λοφυρτικῶ ς παρεγκλί νων πρὸ ς ἑ κά στην

6.0.305

ἀ πεκρί νατο πληγή ν“ αἰ αὶ̔ Ιεροσολύ μοις.” τοῦ δ'̓ Αλβί νου διερωτῶ ντος, οὗ τος γὰ ρ ἔ παρχος ἦ ν, τί ς εἴ η καὶ πό θεν, καὶ διὰ τί ταῦ τα φθέ γγοιτο, πρὸ ς ταῦ τα μὲ ν οὐ δ' ὁ τιοῦ ν ἀ πεκρί νατο, τὸ ν δὲ ἐ πὶ τῇ πό λει θρῆ νον εἴ ρων οὐ διέ λειπεν, μέ χρι καταγνοὺ ς μανί αν ὁ̓ Αλβῖ νος ἀ πέ λυσεν αὐ τό ν.

6.0.306

ὁ δὲ τὸ ν μέ χρι τοῦ πολέ μου χρό νον οὔ τε προσῄ ει τινὶ τῶ ν πολιτῶ ν οὔ τε ὤ φθη λαλῶ ν, ἀ λλὰ καθ' ἡ μέ ραν ὥ σπερ εὐ χὴ ν μεμελετηκώ ς“ αἰ αὶ̔ Ιεροσολύ μοις” ἐ θρή νει.

6.0.307

οὔ τε δέ τινι τῶ ν τυπτό ντων αὐ τὸ ν ὁ σημέ ραι κατηρᾶ το οὔ τε τοὺ ς τροφῆ ς μεταδιδό ντας εὐ λό γει, μί α δὲ πρὸ ς πά ντας ἦ ν ἡ σκυθρωπὴ κλῃ δὼ ν ἀ πό κρισις.

6.0.308

μά λιστα δ' ἐ ν ταῖ ς ἑ ορταῖ ς ἐ κεκρά γει: καὶ τοῦ τ' ἐ φ' ἑ πτὰ ἔ τη καὶ μῆ νας πέ ντε εἴ ρων οὔ τ' ἤ μβλυνεν τὴ ν φωνὴ ν οὔ τ' ἔ καμεν, μέ χρις οὗ κατὰ τὴ ν πολιορκί αν ἔ ργα τῆ ς κλῃ δό νος ἰ δὼ ν ἀ νεπαύ σατο.

6.0.309

περιιὼ ν γὰ ρ ἀ πὸ τοῦ τεί χους“ αἰ αὶ πά λιν τῇ πό λει καὶ τῷ λαῷ καὶ τῷ ναῷ” διαπρύ σιον ἐ βό α, ὡ ς δὲ τελευταῖ ον προσέ θηκεν“ αἰ αὶ δὲ κἀ μοί”, λί θος ἐ κ τοῦ πετροβό λου σχασθεὶ ς καὶ πλή ξας αὐ τὸ ν παραχρῆ μα κτεί νει, φθεγγομέ νην δ' ἔ τι τὰ ς κλῃ δό νας ἐ κεί νας τὴ ν ψυχὴ ν ἀ φῆ κε.

6.0.310

Ταῦ τά τις ἐ ννοῶ ν εὑ ρή σει τὸ ν μὲ ν θεὸ ν ἀ νθρώ πων κηδό μενον καὶ παντοί ως προσημαί νοντα τῷ σφετέ ρῳ γέ νει τὰ σωτή ρια, τοὺ ς δ' ὑ π' ἀ νοί ας καὶ κακῶ ν αὐ θαιρέ των ἀ πολλυμέ νους,

6.0.311

ὅ που γἐ Ιουδαῖ οι καὶ τὸ ἱ ερὸ ν μετὰ τὴ ν καθαί ρεσιν τῆ ς̓ Αντωνί ας τετρά γωνον ἐ ποί ησαν, ἀ ναγεγραμμέ νον ἐ ν τοῖ ς λογί οις ἔ χοντες ἁ λώ σεσθαι τὴ ν πό λιν καὶ τὸ ν ναό ν, ἐ πειδὰ ν τὸ ἱ ερὸ ν γέ νηται τετρά γωνον.

6.0.312

τὸ δ' ἐ πᾶ ραν αὐ τοὺ ς μά λιστα πρὸ ς τὸ ν πό λεμον ἦ ν χρησμὸ ς ἀ μφί βολος ὁ μοί ως ἐ ν τοῖ ς ἱ εροῖ ς εὑ ρημέ νος γρά μμασιν, ὡ ς κατὰ τὸ ν καιρὸ ν ἐ κεῖ νον ἀ πὸ τῆ ς χώ ρας αὐ τῶ ν τις ἄ ρξει τῆ ς οἰ κουμέ νης.

6.0.313

τοῦ θ' οἱ μὲ ν ὡ ς οἰ κεῖ ον ἐ ξέ λαβον καὶ πολλοὶ τῶ ν σοφῶ ν ἐ πλανή θησαν περὶ τὴ ν κρί σιν, ἐ δή λου δ' ἄ ρα τὴ ν Οὐ εσπασιανοῦ τὸ λό γιον ἡ γεμονί αν ἀ ποδειχθέ ντος ἐ πὶ̓ Ιουδαί ας αὐ τοκρά τορος.

6.0.314

ἀ λλὰ γὰ ρ οὐ δυνατὸ ν ἀ νθρώ ποις τὸ χρεὼ ν διαφυγεῖ ν οὐ δὲ προορωμέ νοις.

6.0.315

οἱ δὲ καὶ τῶ ν σημεί ων ἃ μὲ ν ἔ κριναν πρὸ ς ἡ δονὴ ν ἃ δὲ ἐ ξουθέ νησαν, μέ χρις οὗ τῇ τε ἁ λώ σει τῆ ς πατρί δος καὶ τῷ σφῶ ν αὐ τῶ ν ὀ λέ θρῳ διηλέ γχθησαν τὴ ν ἄ νοιαν.

6.0.316

̔ Ρωμαῖ οι δὲ τῶ ν μὲ ν στασιαστῶ ν καταπεφευγό των εἰ ς τὴ ν πό λιν, καιομέ νου δὲ αὐ τοῦ τε τοῦ ναοῦ καὶ τῶ ν πέ ριξ ἁ πά ντων, κομί σαντες τὰ ς σημαί ας εἰ ς τὸ ἱ ερὸ ν καὶ θέ μενοι τῆ ς ἀ νατολικῆ ς πύ λης ἄ ντικρυς ἔ θυσά ν τε αὐ ταῖ ς αὐ τό θι καὶ τὸ ν Τί τον μετὰ μεγί στων εὐ φημιῶ ν ἀ πέ φηναν αὐ τοκρά τορα.

6.0.317

ταῖ ς δὲ ἁ ρπαγαῖ ς οὕ τως ἐ νεπλή σθησαν οἱ στρατιῶ ται πά ντες, ὥ στε κατὰ τὴ ν Συρί αν πρὸ ς ἥ μισυ τῆ ς πά λαι τιμῆ ς τὸ ν σταθμὸ ν τοῦ χρυσί ου πιπρά σκεσθαι.

6.0.318

τῶ ν δ' ἀ νὰ τὸ ν τοῖ χον τοῦ ναοῦ ἱ ερέ ων διακαρτερού ντων παῖ ς διψή σας ἱ κέ τευε τοὺ ς φύ λακας τῶ ν̔ Ρωμαί ων δοῦ ναι δεξιὰ ν αὐ τῷ καὶ τὸ δί ψος ἐ ξωμολογεῖ το.

6.0.319

τῶ ν δὲ τῆ ς ἡ λικί ας καὶ τῆ ς ἀ νά γκης οἶ κτον λαβό ντων καὶ δό ντων δεξιὰ ς καταβὰ ς αὐ τό ς τε πί νει καὶ ὃ φέ ρων ἧ κεν ἀ γγεῖ ον πλή σας ὕ δατος ᾤ χετο φεύ γων ἄ νω πρὸ ς τοὺ ς σφετέ ρους.

6.0.320

τῶ ν δὲ φυλά κων καταλαβεῖ ν μὲ ν οὐ δεὶ ς ἴ σχυσε, πρὸ ς δὲ τὴ ν ἀ πιστί αν ἐ βλασφή μουν. κἀ κεῖ νος οὐ δὲ ν ἔ φη παραβεβηκέ ναι τῶ ν συνθηκῶ ν: λαβεῖ ν γὰ ρ δεξιὰ ν οὐ τοῦ μέ νειν παρ' αὐ τοῖ ς ἀ λλὰ τοῦ καταβῆ ναι μό νον καὶ λαβεῖ ν ὕ δωρ, ἅ περ ἀ μφό τερα πεποιηκὼ ς πιστὸ ς ἔ δοξεν εἶ ναι.

6.0.321

τὸ μὲ ν δὴ πανού ργημα διὰ τὴ ν ἡ λικί αν μά λιστα τοῦ παιδὸ ς ἀ πεθαύ μαζον οἱ πλανηθέ ντες: πέ μπτῃ δ' ἡ μέ ρᾳ λιμώ ττοντες οἱ ἱ ερεῖ ς καταβαί νουσι καὶ πρὸ ς Τί τον ἀ ναχθέ ντες ὑ πὸ τῶ ν φυλά κων ἱ κέ τευον τυχεῖ ν σωτηρί ας.

6.0.322

ὁ δὲ τὸ ν μὲ ν τῆ ς συγγνώ μης καιρὸ ν αὐ τοῖ ς παρῳ χηκέ ναι φή σας, οἴ χεσθαι δὲ δι' ὃ ν εὐ λό γως ἂ ν αὐ τοὺ ς ἔ σωζε, πρέ πειν δὲ τοῖ ς ἱ ερεῦ σι τῷ ναῷ συναπολέ σθαι, κελεύ ει κολά σαι τοὺ ς ἄ νδρας.

6.0.323

Οἱ δὲ περὶ τοὺ ς τυρά ννους ὡ ς τῷ τε πολέ μῳ πά ντοθεν ἐ κρατοῦ ντο καὶ περιτετειχισμέ νοις διαφυγεῖ ν οὐ δαμό θεν ἦ ν, προκαλοῦ νται τὸ ν Τί τον εἰ ς λό γους.

6.0.324

ὁ δὲ καὶ διὰ τὸ φιλά νθρωπον φύ σει τὸ γοῦ ν ἄ στυ περισῶ σαι προαιρού μενος καὶ τῶ ν φί λων ἐ ναγό ντων, ἤ δη γὰ ρ μετριά ζειν τοὺ ς λῃ στὰ ς ὑ πελά μβανεν, ἵ σταται κατὰ τὸ πρὸ ς δύ σιν μέ ρος τοῦ ἔ ξωθεν ἱ εροῦ:

6.0.325

ταύ τῃ γὰ ρ ὑ πὲ ρ τὸ ν ξυστὸ ν ἦ σαν πύ λαι, καὶ γέ φυρα συνά πτουσα τῷ ἱ ερῷ τὴ ν ἄ νω πό λιν:

6.0.326

αὕ τη τό τε μέ ση τῶ ν τυρά ννων ἦ ν καὶ τοῦ Καί σαρος. τὸ δὲ πλῆ θος ἑ κατέ ροις βύ ζην ἐ φεστή κει,̓ Ιουδαῖ οι μὲ ν περὶ Σί μωνα καὶ̓ Ιωά ννην μετέ ωροι συγγνώ μης ἐ λπί δι,̔ Ρωμαῖ οι δὲ Καί σαρι καραδοκοῦ ντες αὐ τῶ ν τὴ ν ἀ ξί ωσιν.

6.0.327

παραγγεί λας δὲ τοῖ ς στρατιώ ταις Τί τος θυμοῦ τε καὶ βελῶ ν μέ νειν ἐ γκρατεῖ ς, καὶ τὸ ν ἑ ρμηνέ α παραστησά μενος, ὅ περ ἦ ν τεκμή ριον τοῦ κρατεῖ ν, πρῶ τος ἤ ρξατο λέ γειν:

6.0.328

“ ἆ ρά γε ἤ δη κεκό ρεσθε τῶ ν τῆ ς πατρί δος κακῶ ν, ὦ ἄ νδρες, οἱ μή τε τῆ ς ἡ μετέ ρας δυνά μεως μή τε τῆ ς ἑ αυτῶ ν ἀ σθενεί ας ἔ ννοιαν λαβό ντες, ὁ ρμῇ δὲ ἀ σκέ πτῳ καὶ μανί ᾳ τό ν τε δῆ μον καὶ τὴ ν πό λιν καὶ τὸ ν ναὸ ν ἀ πολωλεκό τες,

6.0.329

ἀ πολού μενοι δὲ καὶ αὐ τοὶ δικαί ως, οἳ πρῶ τον μὲ ν ἀ φ' οὗ Πομπή ιος εἷ λεν ὑ μᾶ ς κατὰ κρά τος οὐ κ ἐ παύ σασθε νεωτεροποιί ας, ἔ πειτα καὶ φανερὸ ν ἐ ξηνέ γκατε πρὸ ς̔ Ρωμαί ους πό λεμον;

6.0.330

ἆ ρά γε πλή θει πεποιθό τες; καὶ μὴ ν ἐ λά χιστον ὑ μῖ ν μέ ρος ἀ ντή ρκεσεν τοῦ̔ Ρωμαί ων στρατιωτικοῦ. πί στει τοιγαροῦ ν συμμά χων; καὶ τί τῶ ν ἔ ξω τῆ ς ἡ μετέ ρας ἡ γεμονί ας ἐ θνῶ ν ἔ μελλεν αἱ ρή σεσθαἰ Ιουδαί ους πρὸ̔ Ρωμαί ων;

6.0.331

ἀ λλ' ἀ λκῇ σωμά των; καὶ μὴ ν ἴ στε Γερμανοὺ ς δουλεύ οντας ἡ μῖ ν. ὀ χυρό τητι δὲ τειχῶ ν; καὶ τί μεῖ ζον ὠ κεανοῦ τεῖ χος κώ λυμα, ὃ ν περιβεβλημέ νοι Βρεττανοὶ τὰ̔ Ρωμαί ων ὅ πλα προσκυνοῦ σιν;

6.0.332

καρτερί ᾳ ψυχῆ ς καὶ πανουργί ᾳ στρατηγῶ ν; ἀ λλὰ μὴ ν ᾔ δειτε καὶ Καρχηδονί ους ἁ λό ντας.

6.0.333

τοιγαροῦ ν ὑ μᾶ ς ἐ πή γειρε κατὰ̔ Ρωμαί ων ἡ̔ Ρωμαί ων φιλανθρωπί α, οἳ πρῶ τον μὲ ν ὑ μῖ ν τή ν τε χώ ραν ἔ δομεν νέ μεσθαι καὶ βασιλεῖ ς ὁ μοφύ λους ἐ πεστή σαμεν,

6.0.334

ἔ πειτα τοὺ ς πατρί ους νό μους ἐ τηρή σαμεν, καὶ ζῆ ν οὐ μό νον καθ' ἑ αυτοὺ ς ἀ λλὰ καὶ πρὸ ς τοὺ ς ἄ λλους ἐ πετρέ ψαμεν ὡ ς ἐ βού λεσθε:

6.0.335

τὸ δὲ μέ γιστον, δασμολογεῖ ν τε ὑ μῖ ν ἐ πὶ τῷ θεῷ καὶ ἀ ναθή ματα συλλέ γειν ἐ πετρέ ψαμεν, καὶ τοὺ ς ταῦ τα φέ ροντας οὔ τε ἐ νουθετή σαμεν οὔ τε ἐ κωλύ σαμεν, ἵ ν' ἡ μῖ ν γέ νησθε πλουσιώ τεροι καὶ παρασκευά σησθε τοῖ ς ἡ μετέ ροις χρή μασιν καθ' ἡ μῶ ν.

6.0.336

ἔ πειτα τηλικού των ἀ γαθῶ ν ἀ πολαύ οντες ἐ πὶ τοὺ ς παρασχό ντας ἠ νέ γκατε τὸ ν κό ρον καὶ δί κην τῶ ν ἀ τιθασεύ των ἑ ρπετῶ ν τοῖ ς σαί νουσι τὸ ν ἰ ὸ ν ἐ ναφή κατε.

6.0.337

ἔ στω γοῦ ν, κατεφρονή σατε τῆ ς Νέ ρωνος ῥ ᾳ θυμί ας, καὶ καθά περ ῥ ή γματα ἢ σπά σματα τὸ ν ἄ λλον χρό νον κακοή θως ἠ ρεμοῦ ντες ἐ ν τῇ μεί ζονι νό σῳ διεφά νητε καὶ πρὸ ς ἐ λπί δας ἀ ναιδεῖ ς ἀ μέ τρους ἐ ξετεί νατε τὰ ς ἐ πιθυμί ας.

6.0.338

ἧ κεν ὁ πατὴ ρ οὑ μὸ ς εἰ ς τὴ ν χώ ραν, οὐ τιμωρησό μενος ὑ μᾶ ς τῶ ν κατὰ Κέ στιον, ἀ λλὰ νουθετή σων:

6.0.339

δέ ον γοῦ ν, εἴ περ ἐ π' ἀ ναστά σει τοῦ ἔ θνους παρῆ ν, ἐ πὶ τὴ ν ῥ ί ζαν ὑ μῶ ν δραμεῖ ν καὶ ταύ την ἐ κπορθεῖ ν τὴ ν πό λιν εὐ θέ ως, ὁ δὲ Γαλιλαί αν ἐ δῄ ου καὶ τὰ πέ ριξ ἐ πιδιδοὺ ς ὑ μῖ ν χρό νον εἰ ς μεταμέ λειαν.

6.0.340

ἀ λλ' ὑ μῖ ν ἀ σθέ νεια τὸ φιλά νθρωπον ἐ δό κει κἀ κ τῆ ς ἡ μετέ ρας πρᾳ ό τητος τὴ ν τό λμαν ἐ πεθρέ ψατε.

6.0.341

Νέ ρωνος οἰ χομέ νου τοῦ θ' ὅ περ ἐ χρῆ ν τοὺ ς πονηροτά τους ἐ ποιή σατε, ταῖ ς ἐ μφυλί οις ἡ μῶ ν ταραχαῖ ς ἐ πεθαρρή σατε καὶ χωρισθέ ντων εἰ ς τὴ ν Αἴ γυπτον ἐ μοῦ τε καὶ τοῦ πατρὸ ς εἰ ς παρασκευὰ ς τοῦ πολέ μου κατεχρή σασθε τοῖ ς καιροῖ ς, καὶ οὐ κ ᾐ δέ σθητε ταρά σσειν αὐ τοκρά τορας γεγενημέ νους οὓ ς καὶ στρατηγοὺ ς φιλανθρώ πους ἐ πειρά σατε.

6.0.342

προσφυγού σης γοῦ ν ἡ μῖ ν τῆ ς ἡ γεμονί ας, καὶ τῶ ν μὲ ν κατὰ ταύ την ἠ ρεμού ντων πά ντων, πρεσβευομέ νων δὲ καὶ συνηδομέ νων τῶ ν ἔ ξωθεν ἐ θνῶ ν, πά λιν οἱ̓ Ιουδαῖ οι πολέ μιοι,

6.0.343

καὶ πρεσβεῖ αι μὲ ν ὑ μῶ ν πρὸ ς τοὺ ς ὑ πὲ ρ Εὐ φρά την ἐ πὶ νεωτερισμῷ, περί βολοι δὲ τειχῶ ν ἀ νοικοδομού μενοι καινοί, στά σεις δὲ καὶ τυρά ννων φιλονεικί αι καὶ πό λεμος ἐ μφύ λιος, μό να τοῖ ς οὕ τω πονηροῖ ς πρέ ποντα.

6.0.344

ἧ κον ἐ πὶ τὴ ν πό λιν ἐ γὼ παρὰ τοῦ πατρὸ ς ἄ κοντος λαβὼ ν σκυθρωπὰ παραγγέ λματα. τὸ ν δῆ μον ἀ κού σας εἰ ρηνικὰ φρονεῖ ν ἥ σθην.

6.0.345

ὑ μᾶ ς παύ σασθαι πρὸ πολέ μου παρεκά λουν, μέ χρι πολλοῦ πολεμού ντων ἐ φειδό μην, δεξιὰ ς αὐ τομό λοις ἔ δωκα, καταφυγοῦ σι πί στεις ἐ τή ρησα, πολλοὺ ς αἰ χμαλώ τους ἠ λέ ησα, τοὺ ς ἐ πεί γοντας βασανί σας ἐ κό λασα; τεί χεσιν ὑ μετέ ροις μηχανὰ ς ἄ κων προσή γαγον, ἀ εὶ φονῶ ντας τοὺ ς στρατιώ τας ἐ φ' ὑ μῖ ν κατέ σχον, καθ' ἑ κά στην νί κην ὡ ς ἡ ττώ μενος ὑ μᾶ ς εἰ ς εἰ ρή νην προυκαλεσά μην.

6.0.346

τοῦ ἱ εροῦ πλησί ον γενό μενος πά λιν ἑ κὼ ν ἐ ξελαθό μην τῶ ν τοῦ πολέ μου νό μων, φεί σασθαι δὲ παρεκά λουν τῶ ν ἰ δί ων ὑ μᾶ ς ἁ γί ων καὶ σῶ σαι τὸ ν ναὸ ν ἑ αυτοῖ ς, διδοὺ ς ἄ δειά ν τε ἐ ξό δου καὶ πί στιν σωτηρί ας, εἰ δ' ἐ βού λεσθε, καὶ μά χης καιρὸ ν ἐ ν ἄ λλῳ τό πῳ:

6.0.347

πά ντων ὑ περεί δετε καὶ τὸ ν ναὸ ν ἰ δί αις χερσὶ ν ἐ νεπρή σατε. ἔ πειτα, μιαρώ τατοι, προκαλεῖ σθέ με πρὸ ς λό γους νῦ ν; ἵ να τί σώ σητε τοιοῦ τον οἷ ον ἀ πό λωλεν; ποί ας ὑ μᾶ ς αὐ τοὺ ς ἀ ξιοῦ τε μετὰ τὸ ν ναὸ ν σωτηρί ας;

6.0.348

ἀ λλὰ καὶ νῦ ν μετὰ τῶ ν ὅ πλων ἑ στή κατε καὶ οὐ δ' ἐ ν ἐ σχά τοις ὑ ποκρί νεσθε γοῦ ν ἱ κέ τας, ὦ ταλαί πωροι, τί νι πεποιθό τες;

6.0.349

οὐ νεκρὸ ς μὲ ν ὑ μῶ ν ὁ δῆ μος, οἴ χεται δ' ὁ ναό ς, ὑ π' ἐ μοὶ δὲ ἡ πό λις, ἐ ν χερσὶ δὲ ταῖ ς ἐ μαῖ ς ἔ χετε τὰ ς ψυχά ς; εἶ τα ὑ πολαμβά νετε δό ξαν ἀ νδρεί ας τὸ δυσθανατᾶ ν;

6.0.350

οὐ μὴ ν ἐ γὼ φιλονεική σω πρὸ ς τὴ ν ἀ πό νοιαν ὑ μῶ ν, ῥ ί ψασι δὲ τὰ ὅ πλα καὶ παραδοῦ σι τὰ σώ ματα χαρί ζομαι τὸ ζῆ ν, ὥ σπερ ἐ ν οἰ κί ᾳ πρᾷ ος δεσπό της τὰ μὲ ν ἀ νή κεστα κολά σας, τὰ δὲ λοιπὰ σώ ζων ἐ μαυτῷ.”

6.0.351

Πρὸ ς ταῦ τα ἀ ποκρί νονται δεξιὰ ν μὲ ν μὴ δύ νασθαι παρ' αὐ τοῦ λαβεῖ ν, ὀ μωμοκέ ναι γὰ ρ μή ποτε τοῦ το ποιή σειν, ἔ ξοδον δ' ᾐ τοῦ ντο διὰ τοῦ περιτειχί σματος μετὰ γυναικῶ ν καὶ τέ κνων: ἀ πελεύ σεσθαι γὰ ρ εἰ ς τὴ ν ἔ ρημον καὶ καταλεί ψειν αὐ τῷ τὴ ν πό λιν.

6.0.352

πρὸ ς ταῦ τα ἀ γανακτή σας Τί τος, εἰ τύ χην ἑ αλωκό των ἔ χοντες αἱ ρέ σεις αὐ τῷ προτεί νουσι νενικηκό των, κηρῦ ξαι μὲ ν ἐ κέ λευσεν εἰ ς αὐ τοὺ ς μή τε αὐ τομολεῖ ν ἔ τι μή τε δεξιὰ ν ἐ λπί ζειν, φεί σεσθαι γὰ ρ οὐ δενό ς,

6.0.353

ἀ λλὰ πά σῃ δυνά μει μά χεσθαι καὶ σώ ζειν ἑ αυτοὺ ς ὅ πως ἂ ν δύ νωνται: πά ντα γὰ ρ αὐ τὸ ς ἤ δη πρά ξειν πολέ μου νό μῳ: τοῖ ς δὲ στρατιώ ταις ἐ μπιπρά ναι καὶ διαρπά ζειν ἐ πέ τρεψεν τὴ ν πό λιν.

6.0.354

οἱ δὲ ἐ κεί νην μὲ ν ἐ πέ σχον τὴ ν ἡ μέ ραν, τῇ δὲ ὑ στεραί ᾳ τό τε ἀ ρχεῖ ον καὶ τὴ ν ἄ κραν καὶ τὸ βουλευτή ριον καὶ τὸ ν̓ Οφλᾶ ν καλού μενον ὑ φῆ ψαν:

6.0.355

καὶ πρού κοψε τὸ πῦ ρ μέ χρι τῶ ν̔ Ελέ νης βασιλεί ων, ἃ δὴ κατὰ μέ σην τὴ ν ἄ κραν ἦ ν, ἐ καί οντο δὲ οἱ στενωποὶ καὶ αἱ οἰ κί αι νεκρῶ ν ὑ πὸ τοῦ λιμοῦ διεφθαρμέ νων πλή ρεις.

6.0.356

Κατὰ ταύ την τὴ ν ἡ μέ ραν οἵ τἐ Ιζά του βασιλέ ως υἱ οὶ καὶ ἀ δελφοί, πρὸ ς οἷ ς πολλοὶ τῶ ν ἐ πισή μων δημοτῶ ν ἐ κεῖ συνελθό ντες, ἱ κέ τευσαν Καί σαρα δοῦ ναι δεξιὰ ν αὐ τοῖ ς. ὁ δὲ καί τοι πρὸ ς πά ντας τοὺ ς ὑ πολοί πους διωργισμέ νος οὐ κ ἤ λλαξε τὸ ἦ θος, δέ χεται δὲ τοὺ ς ἄ νδρας.

6.0.357

καὶ τό τε μὲ ν ἐ ν φρουρᾷ πά ντας εἶ χε, τοὺ ς δὲ τοῦ βασιλέ ως παῖ δας καὶ συγγενεῖ ς δή σας ὕ στερον εἰ ς̔ Ρώ μην ἀ νή γαγεν πί στιν ὁ μή ρων παρέ ξοντας.

6.0.358

Οἱ στασιασταὶ δὲ ἐ πὶ τὴ ν βασιλικὴ ν ὁ ρμή σαντες αὐ λή ν, εἰ ς ἣ ν δι' ὀ χυρό τητα πολλοὶ τὰ ς κτή σεις ἀ πέ θεντο, τού ς τἑ Ρωμαί ους ἀ π' αὐ τῆ ς τρέ πονται καὶ τὸ συνηθροισμέ νον αὐ τό θι τοῦ δή μου πᾶ ν φονεύ σαντες, ὄ ντας εἰ ς ὀ κτακισχιλί ους καὶ τετρακοσί ους, τὰ χρή ματα διή ρπασαν.

6.0.359

ἐ ζώ γρησαν δὲ καὶ̔ Ρωμαί ων δύ ο, τὸ ν μὲ ν ἱ ππέ α τὸ ν δὲ πεζό ν, καὶ τὸ ν μὲ ν πεζὸ ν ἀ ποσφά ξαντες εὐ θέ ως ἔ συραν περὶ τὴ ν πό λιν, ὥ σπερ ἑ νὶ σώ ματι πά ντας̔ Ρωμαί ους ἀ μυνό μενοι,

6.0.360

ὁ δὲ ἱ ππεὺ ς ὠ φέ λιμό ν τι αὐ τοῖ ς πρὸ ς σωτηρί αν ὑ ποθή σεσθαι λέ γων ἀ νά γεται πρὸ ς Σί μωνα: παρ' ᾧ μηδὲ ν εἰ πεῖ ν ἔ χων̓ Αρδά λᾳ τινὶ τῶ ν ἡ γεμό νων παραδί δοται κολασθησό μενος.

6.0.361

ὁ δὲ αὐ τοῦ ὀ πί σω τὼ χεῖ ρε δή σας καὶ ταινί ᾳ τοὺ ς ὀ φθαλμοὺ ς ἀ ντικρὺ τῶ ν̔ Ρωμαί ων προή γαγεν ὡ ς καρατομή σων: φθά νει δ' ἐ κεῖ νος εἰ ς τοὺ ς̔ Ρωμαί ους διαφυγὼ ν ἐ ν ὅ σῳ τὸ ξί φος ἐ σπά σατο ὁ̓ Ιουδαῖ ος.

6.0.362

τοῦ τον διαφυγό ντα ἐ κ τῶ ν πολεμί ων ἀ νελεῖ ν μὲ ν οὐ χ ὑ πέ μεινεν Τί τος, ἀ νά ξιον δὲ̔ Ρωμαί ων εἶ ναι στρατιώ την κρί νας, ὅ τι ζῶ ν ἐ λή φθη, τά τε ὅ πλα ἀ φεί λετο καὶ τοῦ τά γματος ἐ ξέ βαλεν, ἅ περ ἦ ν αἰ σχυνομέ νῳ θανά του χαλεπώ τερα.

6.0.363

Τῇ δ' ἑ ξῆ ς̔ Ρωμαῖ οι τρεψά μενοι τοὺ ς λῃ στὰ ς ἐ κ τῆ ς κά τω πό λεως τὰ μέ χρι τοῦ Σιλωᾶ[ πά ντα] ἐ νέ πρησαν, καὶ τοῦ μὲ ν ἄ στεος ἥ δοντο δαπανωμέ νου, τῶ ν δ' ἁ ρπαγῶ ν διημά ρτανον, ἐ πειδὴ πά νθ' οἱ στασιασταὶ προκενοῦ ντες ἀ νεχώ ρουν εἰ ς τὴ ν ἄ νω πό λιν.

6.0.364

ἦ ν γὰ ρ αὐ τοῖ ς μετά νοια μὲ ν οὐ δεμί α τῶ ν κακῶ ν, ἀ λαζονεί α δὲ ὡ ς ἐ π' ἀ γαθοῖ ς: καιομέ νην γοῦ ν ἀ φορῶ ντες τὴ ν πό λιν ἱ λαροῖ ς τοῖ ς προσώ ποις εὔ θυμοι προσδέ χεσθαι τὴ ν τελευτὴ ν ἔ λεγον, πεφονευμέ νου μὲ ν τοῦ δή μου, κεκαυμέ νου δὲ τοῦ ναοῦ, φλεγομέ νου δὲ τοῦ ἄ στεος μηδὲ ν καταλιπό ντες τοῖ ς πολεμί οις.

6.0.365

οὐ μὴ ν ὅ γἐ Ιώ σηπος ἐ ν ἐ σχά τοις ἱ κετεύ ων αὐ τοὺ ς ὑ πὲ ρ τῶ ν λειψά νων τῆ ς πό λεως ἔ καμνεν, ἀ λλὰ πολλὰ μὲ ν πρὸ ς τὴ ν ὠ μό τητα καὶ τὴ ν ἀ σέ βειαν εἰ πώ ν, πολλὰ δὲ συμβουλεύ σας πρὸ ς σωτηρί αν οὐ δὲ ν τοῦ χλευασθῆ ναι πλέ ον ἀ πηνέ γκατο.

6.0.366

ἐ πεὶ δὲ οὔ τε παραδοῦ ναι διὰ τὸ ν ὅ ρκον ἑ αυτοὺ ς ὑ πέ μενον οὔ τε πολεμεῖ ν ἐ ξ ἴ σοὑ Ρωμαί οις ἔ θ' οἷ οί τε ἦ σαν ὥ σπερ εἱ ρκτῇ περιειλημμέ νοι, τό τε τοῦ φονεύ ειν ἔ θος ἐ κί νει τὰ ς δεξιά ς, σκιδνά μενοι κατὰ τὰ ἔ μπροσθεν τῆ ς πό λεως τοῖ ς ἐ ρειπί οις ὑ πελό χων τοὺ ς αὐ τομολεῖ ν ὡ ρμημέ νους.

6.0.367

ἡ λί σκοντο δὲ πολλοί, καὶ πά ντας ἀ ποσφά ττοντες, ὑ πὸ γὰ ρ ἐ νδεί ας οὐ δὲ φεύ γειν ἴ σχυον, ἐ ρρί πτουν αὐ τῶ ν κυσὶ τοὺ ς νεκρού ς.

6.0.368

ἐ δό κει δὲ πᾶ ς τρό πος ἀ πωλεί ας τοῦ λιμοῦ κουφό τερος, ὥ στε καὶ̔ Ρωμαί οις ἀ πηλπικό τες ἤ δη τὸ ν ἔ λεον ὅ μως προσέ φευγον καὶ φονεύ ουσι τοῖ ς στασιασταῖ ς ἑ κό ντες ἐ νέ πιπτον.

6.0.369

τό πος τ' ἐ πὶ τῆ ς πό λεως οὐ δεὶ ς γυμνὸ ς ἦ ν, ἀ λλὰ πᾶ ς λιμοῦ νεκρὸ ν εἶ χεν ἢ στά σεως[ καὶ πεπλή ρωτο νεκρῶ ν ἢ διὰ στά σιν ἢ διὰ λιμὸ ν ἀ πολωλό των].

6.0.370

̓́ Εθαλπε δὲ τού ς τε τυρά ννους καὶ τὸ σὺ ν αὐ τοῖ ς λῃ στρικὸ ν ἐ λπὶ ς ἐ σχά τη περὶ τῶ ν ὑ πονό μων, εἰ ς οὓ ς καταφεύ γοντες οὐ προσεδό κων ἐ ρευνηθή σεσθαι, μετὰ δὲ τὴ ν παντελῆ τῆ ς πό λεως ἅ λωσιν ἀ ναζευξά ντων̔ Ρωμαί ων προελθό ντες ἀ ποδρά σεσθαι ἐ πεχεί ρουν.

6.0.371

τὸ δὲ ἦ ν ἄ ρα ὄ νειρος αὐ τοῖ ς: οὔ τε γὰ ρ τὸ ν θεὸ ν οὔ τἑ Ρωμαί ους λή σειν ἔ μελλον.

6.0.372

τηνικαῦ τά γε μὴ ν τοῖ ς ὑ πογεί οις πεποιθό τες αὐ τοὶ πλεί ονα τῶ ν̔ Ρωμαί ων ἐ νεπί μπρασαν, καὶ τοὺ ς ἐ κ τῶ ν καιομέ νων καταφεύ γοντας εἰ ς τὰ ς διώ ρυχας ἔ κτεινό ν τε ἀ νέ δην καὶ ἐ σύ λων καὶ εἴ τινος εὕ ροιεν τροφὴ ν ἁ ρπά ζοντες αἵ ματι πεφυρμέ νην κατέ πινον.

6.0.373

ἦ ν δὲ καὶ πρὸ ς ἀ λλή λους ἐ ν ταῖ ς ἁ ρπαγαῖ ς ἤ δη πό λεμος αὐ τοῖ ς, δοκοῦ σί τε ἄ ν μοι μὴ φθασθέ ντες ὑ πὸ τῆ ς ἁ λώ σεως δι' ὑ περβολὴ ν ὠ μό τητος γεύ σασθαι καὶ τῶ ν νεκρῶ ν.

6.0.374

Καῖ σαρ δέ, ὡ ς ἀ μή χανον ἦ ν ἐ ξελεῖ ν δί χα χωμά των τὴ ν ἄ νω πό λιν περί κρημνον οὖ σαν, διανέ μει τοῖ ς ἔ ργοις τὴ ν δύ ναμιν Λώ ου μηνὸ ς εἰ κά δι.

6.0.375

χαλεπὴ δὲ ἦ ν τῆ ς ὕ λης ἡ κομιδὴ πά ντων, ὡ ς ἔ φην, τῶ ν περὶ τὴ ν πό λιν ἐ φ' ἑ κατὸ ν σταδί ους ἐ ψιλωμέ νων εἰ ς τὰ πρό τερον χώ ματα.

6.0.376

τῶ ν μὲ ν οὖ ν τεσσά ρων ταγμά των ἠ γεί ρετο τὰ ἔ ργα κατὰ τὸ πρὸ ς δύ σιν κλί μα τῆ ς πό λεως ἀ ντικρὺ τῆ ς βασιλικῆ ς αὐ λῆ ς,

6.0.377

τὸ δὲ συμμαχικὸ ν πλῆ θος καὶ ὁ λοιπὸ ς ὄ χλος κατὰ τὸ ν ξυστὸ ν ἔ χου καὶ τὴ ν γέ φυραν καὶ τὸ ν Σί μωνος πύ ργον, ὃ ν ᾠ κοδό μησε πρὸ ς̓ Ιωά ννην πολεμῶ ν ἑ αυτῷ φρού ριον.

6.0.378

Κατὰ ταύ τας τὰ ς ἡ μέ ρας οἱ τῶ ν̓ Ιδουμαί ων ἡ γεμό νες κρύ φα συνελθό ντες ἐ βουλεύ σαντο περὶ παραδό σεως σφῶ ν αὐ τῶ ν, καὶ πέ μψαντες ἄ νδρας πέ ντε πρὸ ς Τί τον ἱ κέ τευον δοῦ ναι δεξιὰ ν αὐ τοῖ ς.

6.0.379

ὁ δὲ καὶ τοὺ ς τυρά ννους ἐ νδώ σειν ἐ λπί σας ἀ ποσπασθέ ντων τῶ ν̓ Ιδουμαί ων, οἳ πολὺ τοῦ πολέ μου μέ ρος ἦ σαν, βραδέ ως μέ ν, ἀ λλ' οὖ ν κατανεύ ει τε τὴ ν σωτηρί αν αὐ τοῖ ς καὶ τοὺ ς ἄ νδρας ἀ νέ πεμψε.

6.0.380

παρασκευαζομέ νων δὲ ἀ ποχωρεῖ ν αἰ σθά νεται Σί μων, καὶ πέ ντε μὲ ν τοὺ ς ἀ πελθό ντας πρὸ ς Τί τον εὐ θέ ως ἀ ναιρεῖ, τοὺ ς δὲ ἡ γεμό νας, ὧ ν ἐ πισημό τατος ἦ ν ὁ τοῦ Σωσᾶ̓ Ιά κωβος, συλλαβὼ ν εἵ ργνυσι:

6.0.381

τὸ δὲ πλῆ θος τῶ ν̓ Ιδουμαί ων ἀ μηχανοῦ ν διὰ τὴ ν ἀ φαί ρεσιν τῶ ν ἡ γεμό νων οὐ κ ἀ φύ λακτον εἶ χε καὶ τὸ τεῖ χος φρουραῖ ς ἐ πιμελεστέ ραις διελά μβανεν.

6.0.382

οὐ μὴ ν ἀ ντέ χειν οἱ φρουροὶ πρὸ ς τὰ ς αὐ τομολί ας ἴ σχυον, ἀ λλὰ καί τοι πλεί στων φονευομέ νων πολὺ πλεί ους οἱ διαφεύ γοντες ἦ σαν.

6.0.383

ἐ δέ χοντο δὲ̔ Ρωμαῖ οι πά ντας, τοῦ τε Τί του διὰ πρᾳ ό τητα τῶ ν προτέ ρων ἀ μελή σαντος παραγγελμά των, καὶ αὐ τοὶ κό ρῳ τοῦ κτεί νειν ἀ πεχό μενοι καὶ κέ ρδους ἐ λπί δι:

6.0.384

τοὺ ς γὰ ρ δημοτικοὺ ς καταλιπό ντες μό νους τὸ ν ἄ λλον ὄ χλον ἐ πώ λουν σὺ ν γυναιξὶ καὶ τέ κνοις, ἐ λαχί στης τιμῆ ς ἕ καστον πλή θει τε τῶ ν πιπρασκομέ νων καὶ ὀ λιγό τητι τῶ ν ὠ νουμέ νων.

6.0.385

καί περ δὲ προκηρύ ξας μηδέ να μό νον αὐ τομολεῖ ν, ὅ πως καὶ τὰ ς γενεὰ ς ἐ ξαγά γοιεν, ὅ μως καὶ τού τους ἐ δέ χετο: ἐ πέ στησε μέ ντοι τοὺ ς διακρινοῦ ντας ἀ π' αὐ τῶ ν, εἴ τις εἴ η κολά σεως ἄ ξιος.

6.0.386

καὶ τῶ ν μὲ ν ἀ πεμποληθέ ντων ἄ πειρον ἦ ν τὸ πλῆ θος, οἱ δημοτικοὶ δὲ διεσώ θησαν ὑ πὲ ρ τετρακισμυρί ους, οὓ ς διαφῆ κεν Καῖ σαρ ᾗ φί λον ἦ ν ἑ κά στῳ.

6.0.387

̓ Εν δὲ ταῖ ς αὐ ταῖ ς ἡ μέ ραις καὶ τῶ ν ἱ ερέ ων τις Θεβουθεῖ παῖ ς,̓ Ιησοῦ ς ὄ νομα, λαβὼ ν περὶ σωτηρί ας ὅ ρκους παρὰ Καί σαρος ἐ φ' ᾧ παραδώ σει τινὰ τῶ ν ἱ ερῶ ν κειμηλί ων,

6.0.388

ἔ ξεισι καὶ παραδί δωσιν ἀ πὸ τοῦ τοί χου τοῦ ναοῦ λυχνί ας δύ ο τῶ ν κατὰ τὸ ν ναὸ ν κειμέ νων παραπλησί ας τραπέ ζας τε καὶ κρατῆ ρας καὶ φιά λας, πά ντα ὁ λό χρυσα καὶ στιβαρώ τατα,

6.0.389

παραδί δωσι δὲ καὶ τὰ καταπετά σματα καὶ τὰ ἐ νδύ ματα τῶ ν ἀ ρχιερέ ων σὺ ν τοῖ ς λί θοις καὶ πολλὰ τῶ ν πρὸ ς τὰ ς ἱ ερουργί ας σκευῶ ν ἄ λλα.

6.0.390

συλληφθεὶ ς δὲ καὶ ὁ γαζοφύ λαξ τοῦ ἱ εροῦ Φινέ ας ὄ νομα τού ς τε χιτῶ νας καὶ τὰ ς ζώ νας ὑ πέ δειξε τῶ ν ἱ ερέ ων πορφύ ραν τε πολλὴ ν καὶ κό κκον, ἃ πρὸ ς τὰ ς χρεί ας ἀ πέ κειτο τοῦ καταπετά σματος, σὺ ν οἷ ς κιννά μωμό ν τε πολὺ καὶ κασσί αν καὶ πλῆ θος ἑ τέ ρων ἀ ρωμά των, ἃ συμμί σγοντες ἐ θυμί ων ὁ σημέ ραι τῷ θεῷ.

6.0.391

παρεδό θη δὲ ὑ π' αὐ τοῦ πολλὰ καὶ τῶ ν ἄ λλων κειμηλί ων κό σμος τε ἱ ερὸ ς οὐ κ ὀ λί γος, ἅ περ αὐ τῷ βί ᾳ ληφθέ ντι τὴ ν τῶ ν αὐ τομό λων συγγνώ μην ἔ δωκε.

6.0.392

Συντετελεσμέ νων δ' ἤ δη καὶ τῶ ν χωμά των ἐ ν ὀ κτωκαί δεκα ἡ μέ ραις ἑ βδό μῃ Γορπιαί ου μηνὸ ς̔ Ρωμαῖ οι μὲ ν προσῆ γον τὰ ς μηχανά ς, τῶ ν δὲ στασιαστῶ ν οἱ μὲ ν ἀ πεγνωκό τες ἤ δη τὴ ν πό λιν ἀ νεχώ ρουν τοῦ τεί χους εἰ ς τὴ ν ἄ κραν, οἱ δὲ ἐ γκατεδύ οντο τοῖ ς ὑ πονό μοις:

6.0.393

πολλοὶ δὲ διαστά ντες ἠ μύ νοντο τοὺ ς προσά γοντας τὰ ς ἑ λεπό λεις. ἐ κρά τουν δὲ καὶ τού των̔ Ρωμαῖ οι πλή θει τε καὶ βί ᾳ καὶ τὸ μέ γιστον, εὐ θυμοῦ ντες ἀ θύ μων ἤ δη καὶ παρειμέ νων.

6.0.394

ὡ ς δὲ παρερρά γη μέ ρος τι τοῦ τεί χους, καί τινες τῶ ν πύ ργων τυπτό μενοι τοῖ ς κριοῖ ς ἐ νέ δοσαν, φυγὴ μὲ ν ἦ ν εὐ θέ ως τῶ ν ἀ μυνομέ νων, δέ ος δὲ καὶ τοῖ ς τυρά ννοις ἐ μπί πτει σφοδρό τερον τῆ ς ἀ νά γκης:

6.0.395

πρὶ ν γὰ ρ ὑ περβῆ ναι τοὺ ς πολεμί ους ἐ νά ρκων τε καὶ μετέ ωροι πρὸ ς φυγὴ ν ἦ σαν, ἦ ν δὲ ἰ δεῖ ν τοὺ ς πά λαι σοβαροὺ ς καὶ τοῖ ς ἀ σεβή μασιν ἀ λαζό νας τό τε ταπεινοὺ ς καὶ τρέ μοντας, ὡ ς ἐ λεεινὴ ν εἶ ναι καί περ ἐ ν πονηροτά τοις τὴ ν μεταβολή ν.

6.0.396

ὥ ρμησαν μὲ ν οὖ ν ἐ πὶ τὸ περιτεί χισμα δραμό ντες ὤ σασθαί τε τοὺ ς φρουροὺ ς καὶ διακό ψαντες ἐ ξελθεῖ ν:

6.0.397

ὡ ς δὲ τοὺ ς μὲ ν πά λαι πιστοὺ ς ἑ ώ ρων οὐ δαμοῦ, διέ φυγον γὰ ρ ὅ πῃ τινὶ συνεβού λευεν ἡ ἀ νά γκη, προσθέ οντες δὲ οἱ μὲ ν ὅ λον ἀ νατετρά φθαι τὸ πρὸ ς δύ σιν τεῖ χος ἤ γγελλον, οἱ δ' ἐ μβεβληκέ ναι τοὺ ς̔ Ρωμαί ους ἤ δη τε πλησί ον εἶ ναι ζητοῦ ντας αὐ τού ς,

6.0.398

ἕ τεροι δὲ καὶ ἀ φορᾶ ν ἀ πὸ τῶ ν πύ ργων πολεμί ους ἔ λεγον πλά ζοντος τὰ ς ὄ ψεις τοῦ δέ ους, ἐ πὶ στό μα πεσό ντες ἀ νῴ μωζον τὴ ν ἑ αυτῶ ν φρενοβλά βειαν καὶ καθά περ ὑ ποκεκομμέ νοι τὰ νεῦ ρα τῆ ς φυγῆ ς ἠ πό ρουν.

6.0.399

ἔ νθα δὴ μά λιστ' ἄ ν τις καταμά θοι τή ν τε τοῦ θεοῦ δύ ναμιν ἐ πὶ τοῖ ς ἀ νοσί οις καὶ τὴ ν̔ Ρωμαί ων τύ χην: οἱ μέ ν γε τύ ραννοι τῆ ς ἀ σφαλεί ας ἐ γύ μνωσαν αὑ τοὺ ς κἀ κ τῶ ν πύ ργων κατέ βησαν ἑ κό ντες, ἐ φ' ὧ ν βί ᾳ μὲ ν οὐ δέ ποθ' ἁ λῶ ναι, μό νῳ δ' ἐ δύ ναντο λιμῷ.

6.0.400

̔ Ρωμαῖ οι δὲ τοσαῦ τα περὶ τοῖ ς ἀ σθενεστέ ροις τεί χεσι καμό ντες παρέ λαβον τύ χῃ τὰ μὴ δυνατὰ τοῖ ς ὀ ργά νοις: παντὸ ς γὰ ρ ἰ σχυρό τεροι μηχανή ματος ἦ σαν οἱ τρεῖ ς πύ ργοι, περὶ ὧ ν ἀ νωτέ ρω δεδηλώ καμεν.

6.0.401

Καταλιπό ντες δὴ τού τους, μᾶ λλον δὲ ὑ πὸ τοῦ θεοῦ καταβληθέ ντες ἀ π' αὐ τῶ ν, παραχρῆ μα μὲ ν εἰ ς τὴ ν ὑ πὸ τῇ Σιλωᾶ φά ραγγα καταφεύ γουσιν, αὖ θις δὲ ὀ λί γον ἀ νακύ ψαντες ἐ κ τοῦ δέ ους ὥ ρμησαν ἐ πὶ τὸ τῇ δε περιτεί χισμα.

6.0.402

χρησά μενοι δὲ ταῖ ς τό λμαις ἀ γενεστέ ραις τῆ ς ἀ νά γκης, κατεά γησαν γὰ ρ ἤ δη τὴ ν ἰ σχὺ ν ἅ μα τῷ δέ ει καὶ ταῖ ς συμφοραῖ ς, ὑ πὸ τῶ ν φρουρῶ ν ἀ νωθοῦ νται καὶ σκεδασθέ ντες ὑ π' ἀ λλή λων κατέ δυσαν εἰ ς τοὺ ς ὑ πονό μους.

6.0.403

̔ Ρωμαῖ οι δὲ τῶ ν τειχῶ ν κρατή σαντες τά ς τε σημαί ας ἔ στησαν ἐ πὶ τῶ ν πύ ργων καὶ μετὰ κρό του καὶ χαρᾶ ς ἐ παιά νιζον ἐ πὶ τῇ νί κῃ, πολὺ τῆ ς ἀ ρχῆ ς κουφό τερον τοῦ πολέ μου τὸ τέ λος εὑ ρηκό τες: ἀ ναιμωτὶ γοῦ ν τοῦ τελευταί ου τεί χους ἐ πιβά ντες ἠ πί στουν, καὶ μηδέ να βλέ ποντες ἀ ντί παλον ἀ ληθῶ ς ἠ πό ρηντο.

6.0.404

εἰ σχυθέ ντες δὲ τοῖ ς στενωποῖ ς ξιφή ρεις τού ς τε καταλαμβανομέ νους ἐ φό νευον ἀ νέ δην καὶ τῶ ν συμφευγό ντων τὰ ς οἰ κί ας αὐ τά νδρους ὑ πεπί μπρασαν.

6.0.405

πολλὰ ς δὲ κεραί̈ ζοντες ὁ πό τ' ἔ νδον παρέ λθοιεν ἐ φ' ἁ ρπαγή ν, γενεὰ ς ὅ λας νεκρῶ ν κατελά μβανον καὶ τὰ δωμά τια πλή ρη τῶ ν τοῦ λιμοῦ πτωμά των, ἔ πειτα πρὸ ς τὴ ν ὄ ψιν πεφρικό τες κεναῖ ς χερσὶ ν ἐ ξῄ εσαν.

6.0.406

οὐ μὴ ν οἰ κτεί ροντες τοὺ ς οὕ τως ἀ πολωλό τας ταὐ τὸ καὶ πρὸ ς τοὺ ς ζῶ ντας ἔ πασχον, ἀ λλὰ τὸ ν ἐ ντυγχά νοντα διελαύ νοντες ἀ πέ φραξαν μὲ ν τοὺ ς στενωποὺ ς νεκροῖ ς, αἵ ματι δὲ ὅ λην τὴ ν πό λιν κατέ κλυσαν, ὡ ς πολλὰ καὶ τῶ ν φλεγομέ νων σβεσθῆ ναι τῷ φό νῳ.

6.0.407

καὶ οἱ μὲ ν κτεί νοντες ἐ παύ σαντο πρὸ ς ἑ σπέ ραν, ἐ ν δὲ τῇ νυκτὶ τὸ πῦ ρ ἐ πεκρά τει, φλεγομέ νοις δ' ἐ πανέ τειλεν̔ Ιεροσολύ μοις ἡ μέ ρα Γορπιαί ου μηνὸ ς ὀ γδό η,

6.0.408

πό λει τοσαύ ταις χρησαμέ νῃ συμφοραῖ ς κατὰ τὴ ν πολιορκί αν, ὅ σοις ἀ πὸ κτί σεως ἀ γαθοῖ ς κεχρημέ νη πά ντως ἂ ν ἐ πί φθονος ἔ δοξεν, οὐ μὴ ν ἀ ξί ᾳ κατ' ἄ λλο τι τῶ ν τηλικού των ἀ τυχημά των ἢ τὸ γενεὰ ν τοιαύ την ἐ νεγκεῖ ν, ὑ φ' ἧ ς ἀ νετρά πη.

6.0.409

Παρελθὼ ν δὲ Τί τος εἴ σω τά τε ἄ λλα τῆ ς ὀ χυρό τητος τὴ ν πό λιν καὶ τῶ ν πύ ργων ἀ πεθαύ μασεν, οὓ ς οἱ τύ ραννοι κατὰ φρενοβλά βειαν ἀ πέ λιπον.

6.0.410

κατιδὼ ν γοῦ ν τό τε ναστὸ ν αὐ τῶ ν ὕ ψος καὶ τὸ μέ γεθος ἑ κά στης πέ τρας τή ν τε ἀ κρί βειαν τῆ ς ἁ ρμονί ας, καὶ ὅ σοι μὲ ν εὖ ρος ἡ λί κοι δὲ ἦ σαν τὴ ν ἀ νά στασιν,

6.0.411

“ σὺ ν θεῷ γε ἐ πολεμή σαμεν, ἔ φη, καὶ θεὸ ς ἦ ν ὁ τῶ νδε τῶ ν ἐ ρυμά των̓ Ιουδαί ους καθελώ ν, ἐ πεὶ χεῖ ρες ἀ νθρώ πων ἢ μηχαναὶ τί πρὸ ς τού τους τοὺ ς

6.0.412

πύ ργους δύ νανται;” τό τε μὲ ν οὖ ν πολλὰ τοιαῦ τα διελέ χθη πρὸ ς τοὺ ς φί λους, τοὺ ς δὲ τῶ ν τυρά ννων δεσμώ τας, ὅ σοι κατελή φθησαν ἐ ν τοῖ ς φρουρί οις, ἀ νῆ κεν.

6.0.413

αὖ θις δὲ τὴ ν ἄ λλην ἀ φανί ζων πό λιν καὶ τὰ τεί χη κατασκά πτων τού τους τοὺ ς πύ ργους κατέ λιπε μνημεῖ ον εἶ ναι τῆ ς αὐ τοῦ τύ χης, ᾗ συστρατιώ τιδι χρησά μενος ἐ κρά τησε τῶ ν ἁ λῶ ναι μὴ δυναμέ νων.

6.0.414

̓ Επεὶ δ' οἱ στρατιῶ ται μὲ ν ἔ καμνον ἤ δη φονεύ οντες, πολὺ δέ τι πλῆ θος τῶ ν περιό ντων ἀ νεφαί νετο, κελεύ ει Καῖ σαρ μό νους μὲ ν τοὺ ς ἐ νό πλους καὶ χεῖ ρας ἀ ντί σχοντας κτεί νειν, τὸ δὲ λοιπὸ ν πλῆ θος ζωγρεῖ ν.

6.0.415

οἱ δὲ μετὰ τῶ ν παρηγγελμέ νων τό τε γηραιὸ ν καὶ τοὺ ς ἀ σθενεῖ ς ἀ νῄ ρουν, τὸ δ' ἀ κμά ζον καὶ χρή σιμον εἰ ς τὸ ἱ ερὸ ν συνελά σαντες ἐ γκατέ κλεισαν τῷ τῶ ν γυναικῶ ν περιτειχί σματι.

6.0.416

καὶ φρουρὸ ν μὲ ν ἐ πέ στησε Καῖ σαρ ἕ να τῶ ν ἀ πελευθέ ρων, Φρό ντωνα δὲ τῶ ν φί λων ἐ πικρινοῦ ντα τὴ ν ἀ ξί αν ἑ κά στῳ τύ χην.

6.0.417

ὁ δὲ τοὺ ς μὲ ν στασιώ δεις καὶ λῃ στρικοὺ ς πά ντας ὑ π' ἀ λλή λων ἐ νδεικνυμέ νους ἀ πέ κτεινε, τῶ ν δὲ νέ ων τοὺ ς ὑ ψηλοτά τους καὶ καλοὺ ς ἐ πιλέ ξας ἐ τή ρει τῷ θριά μβῳ.

6.0.418

τοῦ δὲ λοιποῦ πλή θους τοὺ ς ὑ πὲ ρ ἑ πτακαί δεκα ἔ τη δή σας ἔ πεμψεν εἰ ς τὰ κατ' Αἴ γυπτον ἔ ργα, πλεί στους δ' εἰ ς τὰ ς ἐ παρχί ας διεδωρή σατο Τί τος φθαρησομέ νους ἐ ν τοῖ ς θεά τροις σιδή ρῳ καὶ θηρί οις: οἱ δ' ἐ ντὸ ς ἑ πτακαί δεκα ἐ τῶ ν ἐ πρά θησαν.

6.0.419

ἐ φθά ρησαν δὲ αὐ τῶ ν ἐ ν αἷ ς διέ κρινεν ὁ Φρό ντων ἡ μέ ραις ὑ π' ἐ νδεί ας χί λιοι πρὸ ς τοῖ ς μυρί οις, οἱ μὲ ν ὑ πὸ μί σους τῶ ν φυλά κων μὴ μεταλαμβά νοντες τροφῆ ς, οἱ δ' οὐ προσιέ μενοι διδομέ νην: πρὸ ς δὲ τὸ πλῆ θος ἦ ν ἔ νδεια καὶ σί του.

6.0.420

Τῶ ν μὲ ν οὖ ν αἰ χμαλώ των πά ντων, ὅ σα καθ' ὅ λον ἐ λή φθη τὸ ν πό λεμον, ἀ ριθμὸ ς ἐ ννέ α μυριά δες καὶ ἑ πτακισχί λιοι συνή χθη, τῶ ν δὲ ἀ πολομέ νων κατὰ πᾶ σαν τὴ ν πολιορκί αν μυριά δες ἑ κατὸ ν καὶ δέ κα.

6.0.421

τού των τὸ πλέ ον ὁ μό φυλον μὲ ν ἀ λλ' οὐ κ ἐ πιχώ ριον: ἀ πὸ γὰ ρ τῆ ς χώ ρας ὅ λης ἐ πὶ τὴ ν τῶ ν ἀ ζύ μων ἑ ορτὴ ν συνεληλυθό τες ἐ ξαπί νης τῷ πολέ μῳ περιεσχέ θησαν, ὥ στε τὸ μὲ ν πρῶ τον αὐ τοῖ ς τὴ ν στενοχωρί αν γενέ σθαι λοιμώ δη φθορά ν, αὖ θις δὲ καὶ λιμὸ ν ὠ κύ τερον.

6.0.422

ὅ τι δ' ἐ χώ ρει τοσού τους ἡ πό λις, δῆ λον ἐ κ τῶ ν ἐ πὶ Κεστί ου συναριθμηθέ ντων, ὃ ς τὴ ν ἀ κμὴ ν τῆ ς πό λεως διαδηλῶ σαι Νέ ρωνι βουλό μενος καταφρονοῦ ντι τοῦ ἔ θνους παρεκά λεσεν τοὺ ς ἀ ρχιερεῖ ς, εἴ πως δυνατὸ ν εἴ η τὴ ν πληθὺ ν ἐ ξαριθμή σασθαι:

6.0.423

οἱ δ' ἐ νστά σης ἑ ορτῆ ς, πά σχα καλεῖ ται, καθ' ἣ ν θύ ουσιν μὲ ν ἀ πὸ ἐ νά της ὥ ρας μέ χρις ἑ νδεκά της, ὥ σπερ δὲ φατρί α περὶ ἑ κά στην γί νεται θυσί αν οὐ κ ἐ λά σσων ἀ νδρῶ ν δέ κα, μό νον γὰ ρ οὐ κ ἔ ξεστιν δαί νυσθαι, πολλοὶ δὲ καὶ συνεί κοσιν ἀ θροί ζονται,

6.0.424

τῶ ν μὲ ν θυμά των εἰ κοσιπέ ντε μυριά δας ἠ ρί θμησαν, πρὸ ς δὲ πεντακισχί λια ἑ ξακό σια.

6.0.425

γί νονται ἀ νδρῶ ν, ἵ ν' ἑ κά στου δέ κα δαιτυμό νας θῶ μεν, μυριά δες ἑ βδομή κοντα καὶ διακό σιαι καθαρῶ ν ἁ πά ντων καὶ ἁ γί ων:

6.0.426

οὔ τε γὰ ρ λεπροῖ ς οὔ τε γονορροιϊ κοῖ ς οὔ τε γυναιξὶ ν ἐ πεμμή νοις οὔ τε τοῖ ς ἄ λλως μεμιασμέ νοις ἐ ξὸ ν ἦ ν τῆ σδε τῆ ς θυσί ας μεταλαμβά νειν,

6.0.427

ἀ λλ' οὐ δὲ τοῖ ς ἀ λλοφύ λοις, ὅ σοι κατὰ θρησκεί αν παρῆ σαν, πολὺ δὲ τού των πλῆ θος ἔ ξωθεν συλλέ γεται.

6.0.428

τό τε γε μὴ ν ὥ σπερ εἰ ς εἱ ρκτὴ ν ὑ πὸ τῆ ς εἱ μαρμέ νης πᾶ ν συνεκλεί σθη τὸ ἔ θνος, καὶ ναστὴ ν ὁ πό λεμος τὴ ν πό λιν ἀ νδρῶ ν ἐ κυκλώ σατο.

6.0.429

πᾶ σαν γοῦ ν ἀ νθρωπί νην καὶ δαιμονί αν φθορὰ ν ὑ περβά λλει τὸ πλῆ θος τῶ ν ἀ πολωλό των: ἐ πεὶ γοῦ ν τῶ ν φανερῶ ν οὓ ς μὲ ν ἀ νεῖ λον οὓ ς δ' ᾐ χμαλωτί σαντὁ Ρωμαῖ οι, τοὺ ς ἐ ν τοῖ ς ὑ πονό μοις ἀ νηρεύ νων καὶ τοὔ δαφος ἀ ναῤ ῥ ηγνύ ντες ὅ σοις μὲ ν ἐ νετύ γχανον ἔ κτεινον,

6.0.430

εὑ ρέ θησαν δὲ κἀ κεῖ νεκροὶ πλεί ους δισχιλί ων, οἱ μὲ ν ὑ πὸ σφῶ ν αὐ τῶ ν οἱ δὲ ὑ π' ἀ λλή λων, τὸ πλέ ον δ' ὑ πὸ τοῦ λιμοῦ διεφθαρμέ νοι.

6.0.431

δεινὴ δ' ὑ πή ντα τοῖ ς ἐ πεισπί πτουσιν ὀ δμὴ τῶ ν σωμά των, ὡ ς πολλοὺ ς μὲ ν ἀ ναχωρεῖ ν εὐ θέ ως, τοὺ ς δὲ ὑ πὸ πλεονεξί ας εἰ σδύ εσθαι νεκροὺ ς σεσωρευμέ νους ἐ μπατοῦ ντας:

6.0.432

πολλὰ γὰ ρ τῶ ν κειμηλί ων ἐ ν ταῖ ς διώ ρυξιν εὑ ρί σκετο, καὶ πᾶ σαν θεμιτὴ ν ὁ δὸ ν ἐ ποί ει τὸ κέ ρδος: ἀ νή γοντο δὲ καὶ δεσμῶ ται πολλοὶ τῶ ν τυρά ννων: οὐ δὲ γὰ ρ ἐ ν ἐ σχά τοις ἐ παύ σαντο τῆ ς ὠ μό τητος.

6.0.433

ἀ πετί σατό γε μὴ ν ὁ θεὸ ς ἀ μφοτέ ρους ἀ ξί ως, καὶ̓ Ιωά ννης μὲ ν λιμώ ττων μετὰ τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἐ ν τοῖ ς ὑ πονό μοις ἣ ν πολλά κις ὑ περηφά νησε παρὰ̔ Ρωμαί ων δεξιὰ ν λαβεῖ ν ἱ κέ τευσε, Σί μων δὲ πολλὰ διαμαχή σας πρὸ ς τὴ ν ἀ νά γκην, ὡ ς διὰ τῶ ν ἑ ξῆ ς δηλώ σομεν, αὑ τὸ ν παραδί δωσιν.

6.0.434

ἐ φυλά χθη δὲ ὁ μὲ ν τῷ θριά μβῳ σφά γιον, ὁ δ'̓ Ιωά ννης δεσμοῖ ς αἰ ωνί οις.̔ Ρωμαῖ οι δὲ τά ς τ' ἐ σχατιὰ ς τοῦ ἄ στεος ἐ νέ πρησαν καὶ τὰ τεί χη κατέ σκαψαν.

6.0.435

̔ Εά λω μὲ ν οὕ τως̔ Ιεροσό λυμα ἔ τει δευτέ ρῳ τῆ ς Οὐ εσπασιανοῦ ἡ γεμονί ας Γορπιαί ου μηνὸ ς ὀ γδό ῃ, ἁ λοῦ σα δὲ καὶ πρό τερον πεντά κις τοῦ το δεύ τερον ἠ ρημώ θη.

6.0.436

̓ Ασωχαῖ ος μὲ ν γὰ ρ ὁ τῶ ν Αἰ γυπτί ων βασιλεὺ ς καὶ μετ' αὐ τὸ ν̓ Αντί οχος, ἔ πειτα Πομπή ιος καὶ ἐ πὶ τού τοις σὺ ν̔ Ηρώ δῃ Σό σσιος ἑ λό ντες ἐ τή ρησαν τὴ ν πό λιν.

6.0.437

πρὸ δὲ τού των ὁ τῶ ν Βαβυλωνί ων βασιλεὺ ς κρατή σας ἠ ρή μωσεν αὐ τὴ ν μετὰ ἔ τη τῆ ς κτί σεως χί λια τετρακό σια ἑ ξηκονταοκτὼ μῆ νας ἕ ξ.

6.0.438

ὁ δὲ πρῶ τος κτί σας ἦ ν Χαναναί ων δυνά στης ὁ τῇ πατρί ῳ γλώ σσῃ κληθεὶ ς βασιλεὺ ς δί καιος: ἦ ν γὰ ρ δὴ τοιοῦ τος. διὰ τοῦ το ἱ ερά σατό τε τῷ θεῷ πρῶ τος καὶ τὸ ἱ ερὸ ν πρῶ τος δειμά μενος̔ Ιεροσό λυμα τὴ ν πό λιν προσηγό ρευσεν Σό λυμα καλουμέ νην πρό τερον.

6.0.439

τὸ ν μὲ ν δὴ τῶ ν Χαναναί ων λαὸ ν ἐ κβαλὼ ν ὁ τῶ ν̓ Ιουδαί ων βασιλεὺ ς Δαυί δης κατοικί ζει τὸ ν ἴ διον, καὶ μετὰ τοῦ τον ἔ τεσι τετρακοσί οις ἑ βδομή κοντα καὶ ἑ πτὰ μησὶ ν ἓ ξ ὑ πὸ Βαβυλωνί ων κατασκά πτεται.

6.0.440

ἀ πὸ δὲ Δαυί δου τοῦ βασιλέ ως, ὃ ς πρῶ τος αὐ τῆ ς ἐ βασί λευσεν̓ Ιουδαῖ ος, μέ χρι τῆ ς ὑ πὸ Τί του γενομέ νης κατασκαφῆ ς ἔ τη χί λια καὶ ἑ κατὸ ν ἑ βδομή κοντα καὶ ἐ ννέ α.

6.0.441

ἀ πὸ δὲ τῆ ς πρώ της κτί σεως ἔ τη μέ χρι τῆ ς ἐ σχά της ἁ λώ σεως δισχί λια ἑ κατὸ ν ἑ βδομή κοντα καὶ ἑ πτά.

6.0.442

ἀ λλὰ γὰ ρ οὔ θ' ἡ ἀ ρχαιό της οὔ θ' ὁ πλοῦ τος ὁ βαθὺ ς οὔ τε τὸ διαπεφοιτηκὸ ς ὅ λης τῆ ς οἰ κουμέ νης ἔ θνος οὔ θ' ἡ μεγά λη δό ξα τῆ ς θρησκεί ας ἤ ρκεσέ τι πρὸ ς ἀ πώ λειαν αὐ τῇ. τοιοῦ το μὲ ν δὴ τὸ τέ λος τῆ ς̔ Ιεροσολύ μων πολιορκί ας.

Reader

Word analysis

Intertext edge

Note