Chronicon
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/georgius-phrantza" aria-label="More works by Georgius Phrantza">
—
⋯
Original / primary: Pg Scrape Grc
33.1.1
Ἐπεὶ δὲ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ αὐτοῦ ἔτους ἐψιθυρίζετο, ὅτι βούλεται ὁ
33.1.2
ἀμηρᾶς ἐλθεῖν εἰς τὸ Στενὸν περὶ τὸν Ἀσώματον κτῆσαι κάστρον, ἐβουλεύσατο ὁ
33.1.3
βασιλεύς, ἵνα εἰς τὸ Μορέαν ἀποστείλας φέρῃ ἕνα τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ, ὃς ἂν
33.1.4
καταδέξηται τοῦτο καὶ τὰ συμπεφωνη μένα στέρξῃ, ἵνα χρείας τυχὸν ἐπελθούσης,
33.1.5
πρὸς τὰ ἴδωσιν εἰς τὸν ἀμη ρᾶν, εἷς ἐκ δύο ἀπέλθῃ εἰς τοὺς τῆς Δύσεως αὐθέντας.
33.2.1
Καὶ τούτου σταθέντος, ὁρίζει πρός με μίαν τῶν ἡμερῶν· Πρωτο βεστιαρῖτα, εἰς
33.2.2
τὸ ἐβουλευσάμεθα, σὺ λέγω νὰ ἀπέλθῃς εἰς τὸν Μορέαν καί, ὡς ἂν κατορθώσῃς τὸ
33.2.3
ἐκεῖσε, ἐκεῖνος μὲν νὰ ἔρχεται ἐνταῦθα, οἷος ἂν ᾖ τῶν ἀδελφῶν μου, ὁποῦ θελήσει
33.2.4
τοῦτο· σὺ δὲ νὰ ἀπέλθῃς εἰς τὴν Κύπρον εἰς τὴν ἀνεψιάν μου τὴν ῥήγεναν. Καὶ ἡμεῖς
33.2.5
ἐδῶ θέλομεν ἑτοι μάσειν τά εἰσιν ἐν χρείᾳ, ὡσὰν ἔλθῃς ἀπὸ τὴν Κύπρον, νὰ ὑπάγῃς
33.2.6
εἰς τὴν Ἰβηρίαν, ἵνα ἐπάρῃς τὴν μελλοκυράν σου. 33. 3 Ἀνέφερον δ' αὐτῷ· Ἡ ἀγάπη
33.2.7
καὶ τὸ χρέος τῆς δουλοσύνης μου ἀπαιτεῖ, ὅτι νὰ εἵπω εἰς τὸν ὁρισμόν σου· ἀμὴ
33.2.8
πάλιν φοβοῦμαι διὰ τὴν δούλην καὶ συντέκνισσάν σου, μήποτε ἀγανακτήσῃ καί, ἢ
33.2.9
ἀπέλθῃ καὶ γένηται καλογραία, ἢ ἀφήσῃ με καὶ ἐπάρῃ ἄλλον· χθὲς γὰρ ἦλθον,
33.2.10
ποιήσας εἰς τὴν Ἰβηρίαν χρόνον καὶ μῆνας ιαʹ, καὶ πάλιν νὰ ἀπέλθω νῦν, δίκαιον
33.2.11
θέλει ἔχει νὰ ποιήσῃ, οἷον ἐκ τῶν δύο ποιήσει. Καὶ γελάσας ὁρίζει· Ἀλλὰ εἰπὲ αὐτῇ,
33.2.12
ὅτι ταῦτα καὶ μόνον ταξίδια νὰ σὲ συγχωρή σῃ νὰ ποιήσῃς καὶ νὰ τὴν ποιήσω
33.2.13
ἔνορκον πρόσταγμα, ὅτι πλέον νὰ μη δέν σε ἐνοχλήσω διὰ τοιοῦτόν τι. 33. 4 Καὶ
33.2.14
μᾶλλον καὶ σὺ ἐπίστασαι, τὶ ἐνθυμούμεθα καὶ ἀμφότεροι συν τυχένομεν καὶ
33.2.15
βουλευόμεθα ποιῆσαι. Καὶ τοῦτο βεβαῖον καὶ χωρὶς ἐνόρ κου προστάγματος, ὅτι τὰ
33.2.16
διά σου ἀποκρισιαρίκια νὰ παύσουν. Ἦν δ' ὅπερ συνετυχένομεν καὶ ἐβουλευόμεθα,
33.2.17
ὅτι νὰ μηνύσῃ τὸν μέγαν δοῦ καν τὸν Νοταρᾶν, ὅτι τὸ μεσαστίκιον οὐδὲν ἠμπορεῖ νὰ
33.2.18
τὸ ἔχῃ. Καὶ οὐδὲν τυχένει νὰ τοῦ τὸ ἐπάρωμεν διὰ τὴν τιμήν του, ἀμὴ νὰ τὸ ἀφήσῃ
33.2.19
ἐκεῖνος· νὰ ἔχῃ δὲ καὶ τὸ πρωτεῖον τῆς στάσεως καὶ τῆς βουλῆς καὶ πρό σοδόν τινα
33.2.20
δι' ἄλλου τρόπου, ἐπεὶ ἔχω χρείαν νὰ ποιήσω ἄρχοντας δύο, ὡς ὁ βασιλεὺς ὁ
33.2.21
ἀδελφός μου, οὐχὶ μεσάζοντας, ἵνα ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς ἡμέρας ὦσι μετ' ἐμοῦ μέχρι
33.2.22
πολλῆς ὥρας τῆς νυκτὸς καὶ τὰς δουλείας μου πράττω. Ὅπερ καὶ ἐγένετο. 33. 5 Καὶ
33.2.23
ἐμηνύθη ὁ μέγας δοὺξ διὰ τοῦ συντέκνου αὐτοῦ καὶ ἐμοῦ, ἱερομονάχου καὶ
33.2.24
πνευματικοῦ Νεοφύτου τοῦ εἰς τὴν Χαρσιανίτου. Ὁ δὴ καὶ ἔστερξεν, ἑκουσίως
33.2.25
ἀκουσίως, οὐκ οἶδα· καὶ μᾶλλον ἔδειξεν, ὅτι κἀκεῖνος ἐβούλετο τοῦτο ποιῆσαι καὶ
33.2.26
ὅτι μόνον νὰ ποιήσῃ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ εἰς τιμῆν. Καὶ ἐστάθη, εἰ καὶ οὐδὲν ἐτελέσθη,
33.2.27
ἐπελθοῦσαι αἱ συμ φοραὶ εἰς πάντας ὁμοῦ. 33. 6 Καὶ ὥριζεν, ὅτι ἐγὼ μὲν θέλω εἶσθαι
33.2.28
ὁ εἷς· καὶ ὅτι στοχάζεται πρὸς τὸν Γουδέλην Νικόλαον. Καὶ ἂν ἀρεστὴ ἔνι ἡ
33.2.29
συντροφία, νὰ γέ νηται καὶ μέσον ἡμῶν συμπεθέριον, ὁ υἱός μου τὴν ἐκείνου
33.2.30
θυγατέραν. Καὶ αὕτη μὲν ἦν ἡ δουλεία, ὁποῦ ὥριζεν, ὅτι ἤθελαν παύειν εἰς ἐμὲ τὰ
33.2.31
ἀποκρισιαρίκια. 33. 7 Ὥρισέ μοι δὲ ὅτι πέμψειν ἤθελα εἰς τὸν Μορέαν καὶ ἀπὸ
33.2.32
τούτους τάχα τοὺς γεραιτέρους, ἀλλὰ θέλω νὰ δώσω οἰκειόχειρόν μου ἀνάθεσιν
33.2.33
ἔχουσαν κεφάλαια εʹ, ἵνα εἶπῃ τὸ α- ον εἰς συμβίβασιν· εἰ δ' οὖν, τὸ β- ον ἢ τὸ γ- ον ἢ
33.2.34
τὸ δ- ον ἢ ἐξ ἀνάγκης τὸ ε- ον Καὶ δοξάζω, ὅτι οἷον ἀποστείλω ἄνευ σοῦ, θέλει
33.2.35
ὑπάγειν καὶ τὸν νὰ τον τάξουν κανένα χωρίον ἀργυρο βούλλῳ ἢ ὅτι θέλει ἔχει
33.2.36
ἐκεῖνον καὶ τὰ παιδία αὐτοῦ οὕτως καὶ οὕτως, εὐθὺς θέλει δώσειν τὸ ε- ον, ὅπερ
33.2.37
θέλει εἶσθεν εἰς ἐμὲ βαρύ. 33. 8 Εἰς τὸ τῆς Κύπρου, καὶ ἐπίστασαι τὸν καλόγερον, ὅς
33.2.38
μοι συνε τύχενε τὴν δεῖνα ἡμέραν; Εἶπέ μοι ἀπὸ τὴν ἀνεψιάν μου, ὅτι τίποτε ἔχει
33.2.39
τῶν ἀναγκαίων· ὁποῦ ἤθελεν, ἤ, ἂν ἦν τῶν δυνατῶν, νά με τὸ ἔλεγε διὰ στόματος
33.2.40
αὐτῆς, ἢ κἂν νὰ τὸ ἐμήνυε διὰ πιστοῦ καὶ φρονίμου ἀνθρώπου αὐτῆς, ἂν εἶχεν. Ἐπεὶ
33.2.41
δὲ τὸ μὲν οὐκ ἔχει, τὸ δὲ ἔνι ἀδύνατον, νὰ στείλω ἐγὼ τόν, ὅν με θέλει φανεῖν
33.2.42
ἁρμόδιον, νά το ἀκούσῃ. 33. 9 Τὶς οὖν πρὸς τοῦτο ἁρμοδιώτερος; Εἰς τὸ τρίτον καὶ
33.2.43
τοῦτο λόγου οὐ δέεται, σὺ γάρ, ὁποῦ καὶ ἔπραξας καὶ ἔστησας καὶ εἶδες τὸ πρόσωπον
33.2.44
καὶ συνέτυχες καὶ ἐπληροφορήθης, πῶς ἠμπορεῖ τὸ τέλος τῆς δουλείας νὰ γένηται
33.2.45
παρ' ἄλλου; Ἀνέφερον αὐτῷ· Τοῦτο ὁμολογουμένως οὕτως ἔχει, ὡς ὁρίζεις· καὶ
33.2.46
συγκατατίθεταί το καὶ ἡ δούλη σου ἡ σύντροφός μου, ἐπεὶ καὶ τὸ πρᾶγμα ἀπαιτεῖ καὶ
33.2.47
ὅτι διὰ τούτου θέλει ἔχειν, καὶ ἅπερ μου ἔταξας, καὶ τόπον καὶ τιμὴν καὶ ἀναδοχὴν
33.2.48
πλείω τῶν ἄλλων ἀρχον τισσῶν. Ἀμὴ εἰς τὰ ἄλλα οὐδὲν ἠξεύρω, τὶ νά σε ἀναφέρω.
33.2.49
Καιροῦ δ' ὄντος τοῦ ἀρίστου, ἀπῆλθον ἐγὼ οἴκαδε.