Reader

Constitutiones Lateranenses

Gregorius episcopus servus servorum Dei, ad perpetuam rei memoriam.

Etsi provide et laudabiliter gesta per alios interdum juste censuerimus confirmare, nempe ea quae ad laudem Dei et divini cultus observantiam per nos, dum eramus in minoribus constituti, sunt utiliter ordinata; postmodum ad apicem summi apostolatus assumpti, eo potius debemus apostolici scripti patrocinio communire, quo de illis sumus certius informati, et quo amplius dedeceret, si minime servarentur. Dudum siquidem nos, tunc Petrus sanctae Mariae Novae diaconus cardinalis ac archipresbyter, administrator et commendatarius Ecclesiae Lateranensis, pro reverentia Dei, et salubri statu ejusdem Ecclesiae in spiritualibus et temporalibus cum divina gratia proventuro et perpetuo conservando, certas constitutiones in ipsa ecclesia tam auctoritate apostolica, qua fungebamur in hac parte, quam nostra, edidimus, quas sub poenis contentis in eis mandavimus perpetuo et inviolabiliter observari. Ut igitur constitutiones ipsae eo irrefragabilius observentur, quo apostolicae approbationis et confirmationis munimine fuerint roboratae, ipsas, quarum tenor de verbo ad verbum inferius est insertus, cum certis correctionibus, modificationibus et ordinationibus nuper per nos factis, et post ipsum tenorem inferius adnotatis, auctoritate apostolica supradicta approbamus, ratificamus, confirmamus, et praesentis scripti privilegio communimus, mandantes sub poenis in eis contentis eas inviolabiliter observari. Et cum simus certi de facto nostro, hujusmodi approbationem, ratificationem, confirmationem, communitionem et mandatum perinde valere et tenere volumus et decernimus, ac si tenor authentici instrumenti dictarum constitutionum nostri olim cardinalatus sigillo pendentis muniti praesentibus foret insertus, consuetudine contraria Romanae curiae non obstante. Tenor autem dictarum constitutionum talis est.

577 Petrus, miseratione divina, sanctae Mariae Novae diaconus cardinalis archipresbyter, administrator et commendatarius Ecclesiae Lateranensis, dilectis nobis in Christo capitulo et canonicis, beneficiatis, capellanis, et acolythis dictae ecclesiae Lateranensis, nec non et aliis quibuscunque servientibus in eadem, salutem in Domino sempiternam. Et si humana natura supernae manus operatione formata, sic ante lapsum habuimus perlucidum intellectum paulo minus creaturae angelicae coaequatum, et superni luminis acie perlustratum, ut humanis statutis, seu legibus nullatenus indigeret; post ruinam tamen sic exstitit infecta nubilo mundanae caliginis, et tot in tam lethifero casu humanae propago naturae corruptionis vulnera protulit, sic antiqui hostis conati charitatem hominum ex lutea materia creatorum disrumpere, bonorum operum dulcedinem, invidiae felle infixit, et versutiae infestatur insidiis, quod proclivius ad malum sensualitas humana ab adolescentia sua declinat in vetitum. Propter quod ad regimen salubre atque placidum necessarium fuit praesidentium officium ordinare, qui, exemplo legiferi Moysis, legum copiam concessam sibi coelitus suis subditis praesentatis per constitutionem, ordinationem, deposita subditorum et per lustra devia oberrantium noxios appositus justitiae fabricam luce praevia dirigant, tollendo ambigua, auferendo lites, et exstirpando vitia, et inserendo virtutes, et eorum potissime subditorum, qui omnipotenti Deo in illa praecipua domo Domini, videlicet Lateranensi, omniumque Ecclesiarum prima, ac inter caeteras praelationis praerogativa gaudente in divinis officiis famulante, qui suae perlucidae conversationis exemplo veluti in capite collocati, debent radiosis affectibus aliis odor existere salutaris. Haec igitur nos cardinalis praedictus ad debitae considerationis aciem reducentes, tum auctoritate nobis concessa per vicarium veri Dei, tum ex debito nostri officii, qui eidem praesidentes Ecclesiae ad id nos recognoscimus obligatos, infra scriptas edidimus constitutiones, reformationem Ecclesiae, tam spiritualium, quam temporalium, claro eloquio continentes. Ad eas igitur, filii praedilecti, inclinate unanimiter aures vestras, et circa eas adhibete promptitudinis intellectum, collecturi seminum fructus, qui in agro devotionis vestrae providentia paterna conspergit, si ea culturae studio diligenti( quod speramus) fructificent, et operosi laboris speratas utilitates educant. Eas enim vobis et cumbet vestrum sub poenis in eis contentis observari praecipimus et mandamus.