Reader

EPISTOLA XXXI. AD LANFRANCUM CANTUARIORUM ARCHIEPISCOPUM. (Anno 1073.)

Reprehendit quod patiatur Arfastum[ Arfatum, et sic infra] quemdam contra Alexandri praedecessoris sui decreta sancti Eadmundi abbatiae molestiam exhibere. Monet ut sua vice ejus audaciam compescat, et regem Guilielmum exoret, ne ullum ei favorem praestet. Quod si Arfastus parere contempserit, jubet eum et Balduinum abbatem sedem apostolicam ad eorum contentiones dirimendas petere.

GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, LANFRANCO Cantuariorum in Anglia archiepiscopo salutem et apostolicam benedictionem.

Non minima admiratione dignum ducimus qua fronte, qua mente Arfastum dictum episcopum sanctae Romanae Ecclesiae illudere, et beatae memoriae Alexandrum praedecessorem nostrum ejusque decreta contemnere patiamini. Prudentiam quippe vestram ad plenum cognoscere nos non latet, sanctam Romanam Ecclesiam jure a Deo dato sibi defendere Ecclesiarum, sacerdotum, episcoporum consecrationes; et a nullo sumpta licentia debere et posse celebrare, suis et praebuisse, et Deo annuente praebituram firmissimam etiam in hoc defensionem, qui Romam venerint, et sedis apostolicae consilium et auxilium petierint. Quibus Arfastus dictus episcopus, qua nova audacia resistat, nisi fortasse ista: Ponam sedem meam ad Aquilonem, et ero similis Altissimo( Isaiae XIV), ignoramus. Ad quod etiam dilectio vestra super his sileat, non minimum miramur. Verum, quia de vobis non aliter quam de nobis dubitamus, fraternitatem vestram confidenter deprecamur ut vice nostra Arfasti nugas penitus compescatis, et sancti Eadmundi abbatiam contra decretum decessoris nostri inquietari nullo modo sinatis. Qui etiam cum eumdem abbatem in presbyterum ordinari Romae fecisset, ipsum, et monasterium cui praeest, in tutelam apostolicae sedis accepit. Unde injurias illius in nos redundare, dissimulare non possumus; praesertim cum ad despectum auctoritatis nostrae eas sibi irrogari perpendimus. Unde etiam Guilielmum regem charissimum, et unicum filium sanctae Romanae Ecclesiae, precibus nostris et vice nostra super his admonere dilectionem vestram precamur, et ne Arfasti vanis persuasionibus acquiescat; in quo sua singularis prudentia supra modum diminuta et contracta ab omnibus cognoscitur. Si vero Arfasto[ Arfastus] contra haec recalcitrare abhinc tentaverit, apostolica auctoritate sibi et Balduino abbati praecipite ut sedem apostolicam ad haec determinanda petant.

Data ad Sanctum Germanum, duodecimo Kalendas Decembris, indictione duodecima.