Reader

PROLOGUS.

Hincmarus, nomine non merito Rhemorum episcopus, ac plebis Dei famulus, dilectis Ecclesiae catholicae filiis et comministris nostris.

Diu est quod quidam, occasione accepta de finalitate hymni, cujus auctor penitus ignoratur, in qua dicitur: Te trina Deitas, unaque poscimus, delectabiliter vocum novitatibus ut innotescerent incumbentes, coeperunt contendere quod sicut trinus et unus Deus, ita trina et una Deitas et debeat et catholice valeat dici, unde quique pro suo modulo scriptitarunt. Inter quos et Ratramnus, Corbeiae monasterii monachus, ex libris beatorum Hilarii et Augustini, dicta eorumdem detruncando, et ad pravum suum sensum incongrue inflectendo, sicut et Macarium Antiochenum episcopum de quamplurimis catholicorum libris fecisse in sexta synodo legimus, ex hoc volumen quantitatis non modicae scribens ad Hildegarium Meldensem episcopum compilavit. Cujus perversam intelligentiam ipsa ejus collectio, scriptis authenticis collata, mendacio redarguit et revincit, veluti qui legerit apertissime pervidebit. Haec autem 414 audiens Gothescalcus, Orbacensis monasterii Rhemensis Ecclesiae pseudomonachus, tam invidia mei, quem in Ecclesia cantari trinam deitatem vetuisse audierat, quam more suo, qui nova et antea inaudita, canaeque orthodoxorum intelligentiae contraria adinvenire, ac proferre ab ineunte aetate suae vitiosae indolis delectabiliter studuit, et in eodem studio permansit, inde plurima scribere, et ad quoscunque potuit, primum latenter, deinde quantum sibi licuit, aperte mittere procuravit. Novissime diebus istis hanc subjunctam schedulam, quae ad nos communiter per complices ac satellites suos pervenit, inde conscripsit. De qua bonis vestris desideriis placuit, ut eam in hoc opere cum integritate ponerem, et post ad singula catholicorum sententiis responderem: ut dum ipsius sententiae fuerint de hac causa oribus catholicorum, gladio videlicet spirituali, peremptae, caeterorum qui sensibus in illius currunt sententiam, muta fiant labia dolorosa, sicque cooperante Domino omnis iniquitas oppilet os suum. Proponentes mihi verba beati Gregorii ex Homilia Evangelii qua dicit: Quid est, inquiens, quod vigilantibus pastoribus angelus apparet, eosque Dei claritas circumfulget, nisi quod illi prae caeteris videre sublimia merentur, qui fidelibus gregibus praeesse solliciti sunt, dumque ipsi pie super gregem vigilant, divina super eos gratia largius coruscat? et quod ex sententia canticorum Cantici explanat: Nasus tuus sicut turris Libani, quia videlicet praepositorum discretio, et munita debet esse ex circumspectione, et altitudine vitae consistere, id est in valle infirmi operis non jacere, et incursus malignorum spirituum longe prospicere, et commissas sibi animas per suam providentiam cautas reddere; ut juxta beati Petri vocem Dominum Jesum Christum sanctificemus in cordibus nostris, et parati semper simus ad satisfactionem omni poscenti nos rationem de ea quae in nobis est spe reddere. Quapropter ministerio dignatione divina indignitati meae imposito, ad hanc sollicitudinis curam ac studium non modo vestris petitionibus sum invitatus, verum et tractus, et quantum ipsa deitas quae Trinitatis est unitas dederit, et occupatio multiplex, atque contumacia inertiaque sensus mei permiserit, exsequi ea quae petitis procurabo; ponens cum integritate sui in hoc opusculo nostrae servitutis ejusdem Gothescalci schedulas, et per singulas sententias more veterum obelum÷, id est jacentem virgulam eis opponemus, ut quasi sagitta falsa illius dicta confodiat, his his vero quae opponentur ex orthodoxorum dictis ejus sententiis figuram ΧΡ, quae chresimon dicitur praenotabimus, ut per eam catholicorum testimonia, quae resistunt venenosis ejus sensibus, demonstrentur, et sana ac vere Christiana intelligentia, ut revera a Christo contra antichristos tradita, evidenter simplicibus et devotis mentibus ostendatur. Cum aliis pestiferis, magis autem mortiferis venenis, quae Gothescalcus sanam doctrinam 415 non sustinentibus, vocumque novitate delectantibus, et prurientes aures habentibus, qui juxta voluntatem suam magistros sibi coacervare festinant, ut magistri demum erroris fiant, qui noluerunt fieri discipuli veritatis, bibenda proponit, cogitans et loquens iniquitatem in excelsum, et ponens in coelum os suum, haec etiam dicit: