Hymn 3 to Delian and Pythian Apollo
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/homeric-hymns" aria-label="More works by Homeric Hymns">
—
⋯
Original / primary: Perseus Grc2
1
1
μνήσομαι οὐδὲ λάθωμαι Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο,
2
ὅντε θεοὶ κατὰ δῶμα Διὸς τρομέουσιν ἰόντα·
3
καί ῥά τʼ ἀναΐσσουσιν ἐπὶ σχεδὸν ἐρχομένοιο
4
πάντες ἀφʼ ἑδράων, ὅτε φαίδιμα τόξα τιταίνει.
5
Λητὼ δʼ οἴη μίμνε παραὶ Διὶ τερπικεραύνῳ,
6
ἥ ῥα βιόν τʼ ἐχάλασσε καὶ ἐκλήισσε φαρέτρην,
7
καί οἱ ἀπʼ ἰφθίμων ὤμων χείρεσσιν ἑλοῦσα
8
τόξα κατεκρέμασε πρὸς κίονα πατρὸς ἑοῖο
9
πασσάλου ἐκ χρυσέου· τὸν δʼ ἐς θρόνον εἷσεν ἄγουσα.
10
τῷ δʼ ἄρα νέκταρ ἔδωκε πατὴρ δέπαϊ χρυσείῳ
11
δεικνύμενος φίλον υἱόν· ἔπειτα δὲ δαίμονες ἄλλοι
12
ἔνθα καθίζουσιν· χαίρει δέ τε πότνια Λητώ,
13
οὕνεκα τοξοφόρον καὶ καρτερὸν υἱὸν ἔτικτε.
14
χαῖρε, μάκαιρʼ ὦ Λητοῖ, ἐπεὶ τέκες ἀγλαὰ τέκνα,
15
Ἀπόλλωνά τʼ ἄνακτα καὶ Ἄρτεμιν ἰοχέαιραν,
16
τὴν μὲν ἐν Ὀρτυγίῃ, τὸν δὲ κραναῇ ἐνὶ Δήλῳ,
17
κεκλιμένη πρὸς μακρὸν ὄρος καὶ Κύνθιον ὄχθον,
18
ἀγχοτάτω φοίνικος, ἐπʼ Ἰνωποῖο ῥεέθροις.
19
19
19
πῶς τʼ ἄρ σʼ ὑμνήσω πάντως εὔυμνον ἐόντα;
20
πάντη γάρ τοι, Φοῖβε, νόμοι βεβλήατʼ ἀοιδῆς,
21
ἠμὲν ἀνʼ ἤπειρον πορτιτρόφον ἠδʼ ἀνὰ νήσους·
22
πᾶσαι δὲ σκοπιαί τοι ἅδον καὶ πρώονες ἄκροι
23
ὑψηλῶν ὀρέων ποταμοί θʼ ἅλαδε προρέοντες
24
ἀκταί τʼ εἰς ἅλα κεκλιμέναι λιμένες τε θαλάσσης.
25
ἦ ὥς σε πρῶτον Λητὼ τέκε, χάρμα βροτοῖσι,
26
κλινθεῖσα πρὸς Κύνθου ὄρος κραναῇ ἐνὶ νήσῳ,
27
Δήλῳ ἐν ἀμφιρύτῃ; ἑκάτερθε δὲ κῦμα κελαινὸν
28
ἐξῄει χέρσονδε λιγυπνοίοις ἀνέμοισιν,
29
ἔνθεν ἀπορνύμενος πᾶσι θνητοῖσιν ἀνάσσεις.
30
30
ὅσσους Κρήτη τʼ ἐντὸς ἔχει καὶ δῆμος Ἀθηνῶν
31
νῆσός τʼ Αἰγίνη ναυσικλειτή τʼ Εὔβοια,
32
Αἰγαί, Πειρεσίαι τε καὶ ἀγχιάλη Πεπάρηθος
33
Θρηίκιός τʼ Ἀθόως καὶ Πηλίου ἄκρα κάρηνα
34
Θρηικίη τε Σάμος Ἴδης τʼ ὄρεα σκιόεντα,
35
Σκῦρος καὶ Φώκαια καὶ Αὐτοκάνης ὄρος αἰπύ,
36
Ἴμβρος τʼ εὐκτιμένη καὶ Λῆμνος ἀμιχθαλόεσσα
37
Λέσβος τʼ ἠγαθέη, Μάκαρος ἕδος Αἰολίωνος,
38
καὶ Χίος, ἣ νήσων λιπαρωτάτη εἰν ἁλὶ κεῖται,
39
παιπαλόεις τε Μίμας καὶ Κωρύκου ἄκρα κάρηνα
40
καὶ Κλάρος αἰγλήεσσα καὶ Αἰσαγέης ὄρος αἰπὺ
41
καὶ Σάμος ὑδρηλὴ Μυκάλης τʼ αἰπεινὰ κάρηνα
42
Μίλητός τε Κόως τε, πόλις Μερόπων ἀνθρώπων,
43
καὶ Κνίδος αἰπεινὴ καὶ Κάρπαθος ἠνεμόεσσα
44
Νάξος τʼ ἠδὲ Πάρος Ῥήναιά τε πετρήεσσα,
45
τόσσον ἔπʼ ὠδίνουσα Ἑκηβόλον ἵκετο Λητώ,
46
εἴ τίς οἱ γαιέων υἱεῖ θέλοι οἰκία θέσθαι.
47
αἳ δὲ μάλʼ ἐτρόμεον καὶ ἐδείδισαν, οὐδέ τις ἔτλη
48
Φοῖβον δέξασθαι, καὶ πιοτέρη περ ἐοῦσα·
49
πρίν γʼ ὅτε δή ῥʼ ἐπὶ Δήλου ἐβήσατο πότνια Λητὼ
50
καί μιν ἀνειρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
51
51
δῆλʼ, εἰ γάρ κʼ ἐθέλοις ἕδος ἔμμεναι υἷος ἐμοῖο,
52
Φοίβου Ἀπόλλωνος, θέσθαι τʼ ἔνι πίονα νηόν, —
53
ἄλλος δʼ οὔτις σεῖό ποθʼ ἅψεται, οὐδέ σε λήσει·
54
οὐδʼ εὔβων σέ γʼ ἔσεσθαι ὀίομαι οὔτʼ εὔμηλον,
55
οὐδὲ τρύγην οἴσεις οὔτʼ ἂρ φυτὰ μυρία φύσεις.
56
εἰ δέ κʼ Ἀπόλλωνος ἑκαέργου νηὸν ἔχῃσθα,
57
ἄνθρωποί τοι πάντες ἀγινήσουσʼ ἑκατόμβας
58
ἐνθάδʼ ἀγειρόμενοι, κνίσση δέ τοι ἄσπετος αἰεὶ
59
δημοῦ ἀναΐξει βοσκήσεις θʼ οἵ κέ σʼ ἔχωσι
60
χειρὸς ἀπʼ ἀλλοτρίης, ἐπεὶ οὔ τοι πῖαρ ὑπʼ οὖδας.
61
61
ὣς φάτο· χαῖρε δὲ Δῆλος, ἀμειβομένη δὲ προσηύδα·
62
62
Λητοῖ, κυδίστη θύγατερ μεγάλου Κοίοιο,
63
ἀσπασίη κεν ἐγώ γε γονὴν ἑκάτοιο ἄνακτος
64
δεξαίμην· αἰνῶς γὰρ ἐτήτυμόν εἰμι δυσηχὴς
65
ἀνδράσιν· ὧδε δέ κεν περιτιμήεσσα γενοίμην.
66
ἀλλὰ τόδε τρομέω, Λητοῖ, ἔπος, οὐδέ σε κεύσω·
67
λίην γάρ τινά φασιν ἀτάσθαλον Ἀπόλλωνα
68
ἔσσεσθαι, μέγα δὲ πρυτανευσέμεν ἀθανάτοισι
69
καὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.
70
τῷ ῥʼ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
71
μή, ὁπότʼ ἂν τὸ πρῶτον ἴδῃ φάος ἠελίοιο,
72
νῆσον ἀτιμήσας, ἐπεὶ ἦ κραναήπεδός εἰμι,
73
ποσσὶ καταστρέψας ὤσῃ ἁλὸς ἐν πελάγεσσιν,
74
ἔνθʼ ἐμὲ μὲν μέγα κῦμα κατὰ κρατὸς ἅλις αἰεὶ
75
κλύσσει· ὃ δʼ ἄλλην γαῖαν ἀφίξεται, ἥ κεν ἅδῃ οἱ,
76
τεύξασθαι νηόν τε καὶ ἄλσεα δενδρήεντα·
77
πουλύποδες δʼ ἐν ἐμοὶ θαλάμας φῶκαί τε μέλαιναι
78
οἰκία ποιήσονται ἀκηδέα, χήτεϊ λαῶν.
79
ἀλλʼ εἴ μοι τλαίης γε, θεά, μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι,
80
ἐνθάδε μιν πρῶτον τεύξειν περικαλλέα νηὸν
81
ἔμμεναι ἀνθρώπων χρηστήριον, αὐτὰρ ἔπειτα
82
πάντας ἐπʼ ἀνθρώπους, ἐπεὶ ἦ πολυώνυμος ἔσται.
83
83
ὣς ἄρ ἔφη· Λητὼ δὲ θεῶν μέγαν ὅρκον ὄμοσσε·
84
ἴστω νῦν τάδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν
85
καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅστε μέγιστος
86
ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσιν·
87
ἦ μὴν Φοίβου τῇδε θυώδης ἔσσεται αἰεὶ
88
βωμὸς καὶ τέμενος, τίσει δέ σέ γʼ ἔξοχα πάντων.
89
89
αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον,
90
Δῆλος μὲν μάλα χαῖρε γονῇ ἑκάτοιο ἄνακτος·
91
Λητὼ δʼ ἐννῆμάρ τε καὶ ἐννέα νύκτας ἀέλπτοις
92
ὠδίνεσσι πέπαρτο. θεαὶ δʼ ἔσαν ἔνδοθι πᾶσαι,
93
ὅσσαι ἄρισται ἔασι, Διώνη τε Ῥείη τε
94
Ἰχναίη τε Θέμις καὶ ἀγάστονος Ἀμφιτρίτη
95
ἄλλαι τʼ ἀθάναται νόσφιν λευκωλένου Ἥρης·
96
ἧστο γὰρ ἐν μεγάροισι Διὸς νεφεληγερέταο·
97
μούνη δʼ οὐκ ἐπέπυστο μογοστόκος Εἰλείθυια·
98
ἧστο γὰρ ἄκρῳ Ὀλύμπῳ ὑπὸ χρυσέοισι νέφεσσιν,
99
Ἥρης φραδμοσύνης λευκωλένου, ἥ μιν ἔρυκε
100
ζηλοσύνῃ, ὅτʼ ἄρʼ υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε