Reader

CAP. XLVIII.-- De Laudibus canonicis.

Matutinales Laudes significant tempus a Christi resurrectione usque in finem mundi. Tunc quasi dies oriri coepit, quia lux scientiae claruit. Primus psalmus: Dominus regnavit significat Christum per orbem regnasse post resurrectionem: qui firmavit orbem terrae, id est apostolos sua resurrectione, ascensione et Spiritus sancti effusione. Secundus psalmus: Jubilate docet Ecclesiam ex Judaea ad fidem Dei conversa. Tertius psalmus: Deus Deus meus pertinet ad Ecclesiam ex gentibus collectam; cui psalmus: Deus misereatur conjungitur, et Judaica plebs per praedicationem Henoch et Eliae ad fidem Christi convertitur; ideo sub uno Gloria canuntur quia una Ecclesia ex duobus populis laudabit Deum. In quinto loco canitur Benedicite Domino; in quinta aetate mundi misit Nabuchodonosor tres pueros in caminum ignis, in quo hunc hymnum cecinerunt. Nabuchodonosor significat Antichristum, qui illo tempore tres filios Noe, id est totum genus humanum de tribus mundi partibus, Asia, Africa et Europa in caminum mittet tribulationis. Ipsi perseverantes in fide catholica erunt patientes in tribulatione; et per patientiam probati, probatione inveniuntur spe beati. Tres psalmi, qui sequuntur Laudate Dominum de coelis, Cantate Domino, Laudate Dominum in sanctis ejus, sub uno Gloria canuntur; sanctos victuros docent post interfectionem Antichristi in firmitate fidei et beatitudine spei, et laetitia, dilectionis in unanimitate inseparabili. Lectio, quae sequitur, est cibus spiritualis tunc in Ecclesia, qui augeat laetitiam. Sequitur versus: Dominus regnavit: ut sicut discipuli in morte Christi tristes post resurrectionem laeti canebant: Dominus regnavit; ita sub Antichristo tristes, post interfectionem ejus laeti triumphum Christi recitant dicentes: Dominus regnavit. Sequitur hymnus: Benedictus Dominus Deus Israel, quia visitavit et fecit redemptionem plebis suae; ut sicut tunc in proximo erat Christi adventus primus, quando hunc cantavit Zacharias; ita in novissimo tempore in proximo erit adventus Christi secundus, in quo Sancti servient Deo sine timore, de manu inimicorum liberati, in sanctitate et justitia coram ipso omnibus diebus nostris.

Dies habet duodecim horas. Dies est Christus, horae sunt justi, qui bonis operibus adhaerent diei, id est Christo. Nox aequinoctialis similiter habet duodecim horas: nox est vita peccatorum, horae sunt peccatores. Nos qui dies vocamur, a nocte, id est, ab eleemosynis pro peccatis oblatis sustentamur. Ideo duodecim psalmos in privatis noctibus psallimus, ut memores simus, nos debitores esse pro peccatis nostris, et pro eorum, quorum oblationibus sustentamur, intercedere.

Sex antiphonae est intentio ad perfectionem bonorum operum; ut cum pro aliis intercedimus, nos ipsi mala devitemus.

Armiductores constituerunt in militia sua dormientibus militibus castra tueri per tres vigilias in nocte, quarta est autem in matutinali tempore. Tres lectiones et tria responsoria insinuant vigilias cleri; ad plebem Dei per lectiones doctrina, per responsoria clamor mentis exhortans populum Dei ad vigilias, si Dominus venerit sero, an media nocte, an galli cantu, an mane; ne inveniat eum dormientem. Prima vigilia pueritia, secunda juventus, tertia senectus. Qui in pueritia desidiae deditus ad opus Dei non evigilaverit, in juventute resipiscat: si tunc neglexerit, saltem in senectute a somno pigritiae ad bonum consurgat.

Sicut fidelis anima exuta a corpore septimam Sabbati recipit, et resurrectio mortuorum, sanctorum corporum octavam diem exspectat; ita quaecunque anima evigilaverit a gravi somno negligentiae per curam ecclesiasticam, sive in prima vigilia sive in secunda sive in tertia, statim attingat matutinum tempus in quarta vigilia. Romani in quacunque lectione cum viderint auroram procedere, nocturnale officium dimittunt, et matutinale incipiunt.