Reader

CAP. LXIII.-- De Dominicis in Adventu.

In primo responsorio, Aspiciens longe, introducit cantor dicta seu facta Joannis Baptistae. Ex persona ejus dicit, Aspiciens, scilicet quantum distet coelum a terra; de Joanne dicitur: Qui de terra est, de terra loquitur; de Christo autem legitur: Qui de coelo venit, super omnes est. Ecce video Dei potentiam, id est divinitatem in carne; et nebulam totam terram tegentem, hoc est, video caliginem ignorantiae tegentem corda terrena Judaeorum, qui praesentem Deum non cognoscunt in homine Christo. Ite ei obviam, per fidem et operationem. Et dicite: Nuntia nobis si tu es ipse, qui regnaturus es in populo Israel. Mittit Joannes discipulos ad Christum, dicens: Tu es qui venturus es, an alium exspectamus? hoc est, si velis mori, et infernum visitare, insinua, et super fideles regnare.

Tres versus ei occurrere significant patriarchas ante legem, prophetas sub lege, Christianos sub gratia. Sive tres versus docent legem, prophetiam, psalmodiam Christi adventum praenuntiasse. Gloria Patri, quod sequitur, signat sanctam Trinitatem his omnibus venerari. Istud enim responsorium divinam naturam in Christo recolit: in secundo vero, id est in Aspiciebam, humana natura manifestatur, dicendo: Et ecce in nubibus coeli Filius hominis venit. In priori interrogat, si debeat regnare in populo Israel? hic respondetur: Et datum est ei regnum. Non solum Israel sed et omnis populus, tribus et linguae servient ei. Haec vero responsoria monstrant Christum Deum et hominem regem esse omnium.

Feria quarta et sexta positae sunt antiphonae de prophetis in adventu Domini, quoniam ipsae feriae in prophetia Christi et Ecclesiae exstiterunt ab initio. Feria quarta sol et luna in coelo collocata sunt, quae sunt Christus et Ecclesia. Sexta feria homo, qui fuit forma futuri Adam, creatus est.

Ecclesiaticus chorus vel propheticus sermo fit internuntius ad Hierusalem; quae quondam erat metropolis et civitas Regis magni: et per Hierusalem ad primates totius Dei famosae congregationis. Absentia enim Christi nequaquam sine tristitia potest recordari. Ideo ista responsoria solantur populum Dei de adventu regis et defensoris sui: Jerusalem, cito veniet salus tua, civitas Jerusalem, ecce veniet Dominus. Hic nuntius Dei ad pauperes et ad plebem loquitur, quae facile a potentibus opprimitur. In priori consolatus est potestatis dignitatem, in ista consolatur subjectam plebem. Ecce apparebit, configit in capite Regem regum, qui venturus est liberare pauperes, et afflictos de manu potentiae saecularis: et eumdem proximo tempore venturum dicit responsorium: Prope est, ut veniat; et Qui venturus est; et Aegypte, noli flere. Hujus Dominicae responsoria et sequentis hebdomadae certant multitudinem congregare populorum, ut praesto sint et parati ad suscipiendum Dominum dominorum. Idcirco plurima Ecce in se continent; ut in canite tuba: Ecce Deus, et in clama: Ecce Deus noster, quem exspecto; et Ecce jam veniet. Responsorium Canite tuba commonet cives, ut sciant regis adventum, et annuntient illum vicinis. Intuemini quantus sit, monet cives, quod ultra reges sit iste, qui ingreditur ad salvandas gentes: Non auferetur, docet regem Judaeorum suo tempore exspectatum in foribus esse.