Reader

Maecenas atavis edite regibus, o et praesidium et dulce decus meum, sunt quos curriculo pulverem Olympicumcollegisse iuvat metaque fervidisevitata rotis palmaque nobilisterrarum dominos evehit ad deos; hunc, si mobilium turba Quiritiumcertat tergeminis tollere honoribus; illum, si proprio condidit horreoquicquid de Libycis verritur areis. Gaudentem patrios findere sarculoagros Attalicis condicionibusnumquam demoveas, ut trabe CypriaMyrtoum pavidus nauta secet mare. Luctantem Icariis fluctibus Africummercator metuens otium et oppidilaudat rura sui; mox reficit ratesquassas, indocilis pauperiem pati. Est qui nec veteris pocula Massicinec partem solido demere de diespernit, nunc viridi membra sub arbutostratus, nunc ad aquae lene caput sacrae. Multos castra iuvant et lituo tubaepermixtus sonitus bellaque matribusdetestata. Manet sub Iove frigidovenator tenerae coniugis inmemor, seu visa est catulis cerva fidelibus, seu rupit teretis Marsus aper plagas. Me doctarum hederae praemia frontiumdis miscent superis, me gelidum nemusNympharumque leves cum Satyris chorisecernunt populo, si neque tibiasEuterpe cohibet nec PolyhymniaLesboum refugit tendere barbiton. Quod si me lyricis vatibus inseres, sublimi feriam sidera vertice.

Iam satis terris nivis atque diraegrandinis misit Pater et rubentedextera sacras iaculatus arcesterruit Urbem, terruit gentis, grave ne rediretsaeculum Pyrrhae nova monstra questae, omne cum Proteus pecus egit altosvisere montis, piscium et summa genus haesit ulmo, nota quae sedes fuerat columbis, et superiecto pavidae nataruntaequore dammae. Vidimus flavom Tiberim retortislitore Etrusco violenter undisire deiectum monumenta registemplaque Vestae, Iliae dum se nimium querentiiactat ultorem, vagus et sinistralabitur ripa Iove non probanteuxorius amnis. Audiet civis acuisse ferrum, quo graves Persae melius perirent, audiet pugnas vitio parentumrara iuventus. Quem vocet divum populus ruentisimperi rebus? Prece qua fatigentvirgines sanctae minus audientemcarmina Vestam? Cui dabit partis scelus expiandiIuppiter? Tandem venias precamur, nube candentis umeros amictus, augur Apollo, sive tu mavis, Erycina ridens, quam Iocus circumvolat et Cupido, sive neglectum genus et nepotesrespicis, auctor, heu nimis longo satiate ludo, quem iuvat clamor galeaeque leves, acer et Mauri peditis cruentumvoltus in hostem, sive mutata iuvenem figuraales in terris imitaris, almaefilius Maiae, patiens vocariCaesaris ultor. Serus in caelum redeas diuquelaetus intersis populo Quirini, neve te nostris vitiis iniquumocior auratollat; hic magnos potius triumphos, hic ames dici pater atque princeps, neu sinas Medos equitare inultoste duce, Caesar.

Sic te diva potens Cypri, sic fratres Helenae, lucida sidera, ventorumque regat paterobstrictis aliis praeter Iapyga, navis, quae tibi creditumdebes Vergilium; finibus Atticisreddas incolumem precoret serves animae dimidium meae. Illi robur et aes triplexcirca pectus erat, qui fragilem trucicommisit pelago ratemprimus, nec timuit praecipitem Africumdecertantem Aquilonibusnec tristis Hyadas nec rabiem Noti, quo non arbiter Hadriaemaior, tollere seu ponere volt freta. Quem mortis timuit gradumqui siccis oculis monstra natantia, qui vidit mare turbidum etinfamis scopulos Acroceraunia? Nequicquam deus absciditprudens Oceano dissociabiliterras, si tamen impiaenon tangenda rates transiliunt vada. Audax omnia perpetigens humana ruit per vetitum nefas; audax Iapeti genusignem fraude mala gentibus intulit; post ignem aetheria domosubductum macies et nova febriumterris incubuit cohorssemotique prius tarda necessitasleti corripuit gradum. Expertus vacuum Daedalus aerapennis non homini datis; perrupit Acheronta Herculeus labor. Nil mortalibus ardui est; caelum ipsum petimus stultitia nequeper nostrum patimur scelusiracunda Iovem ponere fulmina.

Soluitur acris hiems grata vice veris et Favonitrahuntque siccas machinae carinas, ac neque iam stabulis gaudet pecus aut arator igninec prata canis albicant pruinis. Iam Cytherea choros ducit Venus imminente lunaiunctaeque Nymphis Gratiae decentesalterno terram quatiunt pede, dum gravis CyclopumVolcanus ardens visit officinas. Nunc decet aut viridi nitidum caput impedire myrtoaut flore, terrae quem ferunt solutae; nunc et in umbrosis Fauno decet immolare lucis, seu poscat agna sive malit haedo. Pallida Mors aequo pulsat pede pauperum tabernasregumque turris. O beate Sesti, vitae summa brevis spem nos vetat inchoare longam. Iam te premet nox fabulaeque Maneset domus exilis Plutonia, quo simul mearis, nec regna vini sortiere talisnec tenerum Lycidan mirabere, quo calet iuventusnunc omnis et mox virgines tepebunt.

Quis multa gracilis te puer in rosaperfusus liquidis urget odoribusgrato, Pyrrha, sub antro? cui flavam religas comam, simplex munditiis? Heu quotiens fidemmutatosque deos flebit et asperanigris aequora ventisemirabitur insolens, qui nunc te fruitur credulus aurea, qui semper vacuam, semper amabilemsperat, nescius auraefallacis. Miseri, quibusintemptata nites. Me tabula sacervotiva paries indicat uvidasuspendisse potentivestimenta maris deo.

Scriberis Vario fortis et hostiumuictor, Maeonii carminis alite, quam rem cumque ferox nauibus aut equismiles te duce gesserit. Nos, Agrippa, neque haec dicere nec gravemPelidae stomachum cedere nescii, nec cursus duplicis per mare Vlixeinec saevam Pelopis domumconamur, tenues grandia, dum pudorinbellisque lyrae Musa potens vetatlaudes egregii Caesaris et tuasculpa deterere ingeni. Quis Martem tunica tectum adamantinadigne scripserit aut pulvere Troiconigrum Merionen aut ope PalladisTydiden superis parem? Nos convivia, nos proelia virginumsectis in iuvenes unguibus acriumcantamus, vacui sive quid urimurnon praeter solitum leves.

Laudabunt alii claram Rhodon aut Mytilenenaut Ephesum bimarisve Corinthimoenia vel Baccho Thebas vel Apolline Delphosinsignis aut Thessala Tempe; sunt quibus unum opus est intactae Palladis urbemcarmine perpetuo celebrare etundique decerptam fronti praeponere olivam; plurimus in Iunonis honoremaptum dicet equis Argos ditesque Mycenas: me nec tam patiens Lacedaemonnec tam Larisae percussit campus opimaequam domus Albuneae resonantiset praeceps Anio ac Tiburni lucus et udamobilibus pomaria riuis. Albus ut obscuro deterget nubila caelosaepe Notus neque parturit imbrisperpetuo, sic tu sapiens finire mementotristitiam vitaeque laboresmolli, Plance, mero, seu te fulgentia signiscastra tenent seu densa tenebitTiburis umbra tui. Teucer Salamina patremquecum fugeret, tamen uda Lyaeotempora populea fertur uinxisse corona, sic tristis affatus amicos:' Quo nos cumque feret melior fortuna parente, ibimus, o socii comitesque. Nil desperandum Teucro duce et auspice Teucro: certus enim promisit Apolloambiguam tellure nova Salamina futuram. O fortes peioraque passimecum saepe viri, nunc vino pellite curas; cras ingens iterabimus aequor.'

Lydia, dic, per omniste deos oro, Sybarin cur properes amandoperdere, cur apricumoderit Campum, patiens pulveris atque solis, cur neque militarisinter aequalis equitet, Gallica nec lupatistemperet ora frenis. Cur timet flavum Tiberim tangere? Cur olivumsanguine viperinocautius vitat neque iam livida gestat armisbracchia, saepe discosaepe trans finem iaculo nobilis expedito? quid latet, ut marinaefilium dicunt Thetidis sub lacrimosa Troiafunera, ne viriliscultus in caedem et Lycias proriperet catervas?

Vides ut alta stet nive candidumSoracte nec iam sustineant onussilvae laborantes geluqueflumina constiterint acuto? Dissolve frigus ligna super focolarge reponens atque benigniusdeprome quadrimum Sabina, o Thaliarche, merum diota. Permitte divis cetera, qui simulstrauere ventos aequore fervidodeproeliantis, nec cupressinec veteres agitantur orni. Quid sit futurum cras, fuge quaerere, etquem fors dierum cumque dabit, lucroadpone nec dulcis amoressperne, puer, neque tu choreas, donec virenti canities abestmorosa. Nunc et Campus et areaelenesque sub noctem susurricomposita repetantur hora, nunc et latentis proditor intumogratus puellae risus ab angulopignusque dereptum lacertisaut digito male pertinaci.

Mercuri, facunde nepos Atlantis, qui feros cultus hominum recentumvoce formasti catus et decoraemore palaestrae, te canam, magni Iovis et deorumnuntium curvaeque lyrae parentem, callidum quicquid placuit iocosocondere furto. Te, boves olim nisi reddidissesper dolum amotas, puerum minacivoce dum terret, viduus pharetrarisit Apollo. Quin et Atridas duce te superbosIlio dives Priamus relictoThessalosque ignis et iniqua Troiaecastra fefellit. Tu pias laetis animas reponissedibus virgaque levem coercesaurea turbam, superis deorumgratus et imis.

Tu ne quaesieris( scire nefas) quem mihi, quem tibifinem di dederint, Leuconoe, nec Babyloniostemptaris numeros. Ut melius quicquid erit pati! Seu pluris hiemes seu tribuit Iuppiter ultimam, quae nunc oppositis debilitat pumicibus mareTyrrhenum, sapias, vina liques et spatio brevispem longam reseces. Dum loquimur, fugerit invidaaetas: carpe diem, quam minimum credula postero.

Quem virum aut heroa lyra vel acritibia sumis celebrare, Clio? Quem deum? Cuius recinet iocosanomen imagoaut in umbrosis Heliconis orisaut super Pindo gelidove in Haemo? Unde vocalem temere insecutaeOrphea silvaearte materna rapidos morantemfluminum lapsus celerisque ventos, blandum et auritas fidibus canorisducere quercus. Quid prius dicam solitis parentislaudibus, qui res hominum ac deorum, qui mare ac terras variisque mundumtemperat horis? Unde nil maius generatur ipsonec viget quicquam simile aut secundum; proximos illi tamen occupabitPallas honores. Proeliis audax, neque te silebo, Liber, et saevis inimica virgobeluis, nec te, metuende certaPhoebe sagitta. Dicam et Alciden puerosque Ledae, hunc equis, illum superare pugnisnobilem; quorum simul alba nautisstella refulsit, defluit saxis agitatus umor, concidunt venti fugiuntque nubeset minax, quod sic volvere, pontounda recumbit. Romulum post hos prius an quietumPompili regnum memorem, an superbosTarquini fasces, dubito, an Catonisnobile letum. Regulum et Scauros animaeque magnaeprodigum Paulum superante Poenogratus insigni referam CamenaFabriciumque. Hunc et incomptis Curium capillisutilem bello tulit et Camillumsaeva paupertas et avitus aptocum lare fundus. Crescit occulto velut arbor aevofama Marcelli; micat inter omnisIulium sidus, velut inter ignisluna minores. Gentis humanae pater atque custos, orte Saturno, tibi cura magniCaesaris fatis data: tu secundoCaesare regnes. Ille seu Parthos Latio imminentisegerit iusto domitos triumphosive subiectos Orientis oraeSeras et Indos, te minor laetum reget aequus orbem: tu gravi curru quaties Olympum, tu parum castis inimica mittesfulmina lucis.

Cum tu, Lydia, Telephicervicem roseam, cerea Telephilaudas bracchia, vae, meumfervens difficili bile tumet iecur. Tunc nec mens mihi nec colorcerta sede manet, umor et in genasfurtim labitur, arguensquam lentis penitus macerer ignibus. Uror, seu tibi candidosturparunt umeros inmodicae merorixae, sive puer furensinpressit memorem dente labris notam. Non, si me satis audias, speres perpetuum dulcia barbarelaedentem oscula, quae Venusquinta parte sui nectaris imbuit. Felices ter et ampliusquos inrupta tenet copula nec malisdivolsus querimoniissuprema citius solvet amor die.

O navis, referent in mare te novifluctus. O quid agis? Fortiter occupaportum. Nonne vides utnudum remigio latus, et malus celeri saucius Africoantemnaque gemant ac sine funibusvix durare carinaepossint imperiosiusaequor? Non tibi sunt integra lintea, non di, quos iterum pressa voces malo. Quamvis Pontica pinus, silvae filia nobilis, iactes et genus et nomen inutile: nil pictis timidus navita puppibusfidit. Tu, nisi ventisdebes ludibrium, cave. Nuper sollicitum quae mihi taedium, nunc desiderium curaque non levis, interfusa nitentisvites aequora Cycladas.

Pastor cum traheret per freta navibusIdaeis Helenen perfidus hospitam, ingrato celeris obruit otioventos ut caneret feraNereus fata:' Mala ducis avi domumquam multo repetet Graecia milite, coniurata tuas rumpere nuptiaset regnum Priami vetus. Heu, heu, quantus equis, quantus adest virissudor! Quanta moves funera Dardanaegenti! Iam galeam Pallas et aegidacurrusque et rabiem parat. Nequicquam Veneris praesidio feroxpectes caesariem grataque feminisinbelli cithara carmina divides; nequicquam thalamo gravishastas et calami spicula Cnosiivitabis strepitumque et celerem sequiAiacem: tamen, heu serus, adulteroscrines pulvere collines. Non Laertiaden, exitium tuaegentis, non Pylium Nestora respicis? Urgent inpavidi te SalaminiusTeucer, te Sthenelus scienspugnae, sive opus est imperitare equis, non auriga piger; Merionen quoquenosces. Ecce furit te reperire atroxTydides melior patre, quem tu, cervus uti vallis in alteravisum parte lupum graminis inmemor, sublimi fugies mollis anhelitu, non hoc pollicitus tuae. Iracunda diem proferet Iliomatronisque Phrygum classis Achillei; post certas hiemes uret Achaicusignis Iliacas domos.'

O matre pulchra filia pulchrior, quem criminosis cumque voles modumpones iambis, sive flammasive mari libet Hadriano. Non Dindymene, non adytis quatitmentem sacerdotum incola Pythius, non Liber aeque, non acutasic geminant Corybantes aera, tristes ut irae, quas neque Noricusdeterret ensis nec mare naufragumnec saevus ignis nec tremendoIuppiter ipse ruens tumultu. Fertur Prometheus addere principilimo coactus particulam undiquedesectam et insani leonisvim stomacho apposuisse nostro. Irae Thyesten exitio gravistrauere et altis urbibus ultimaestetere causae, cur perirentfunditus inprimeretque murishostile aratrum exercitus insolens. Conpesce mentem: me quoque pectoristemptavit in dulci iuventaferuor et in celeres iambosmisit furentem. Nunc ego mitibusmutare quaero tristia, dum mihifias recantatis amicaopprobriis animumque reddas.

Velox amoenum saepe Lucretilemmutat Lycaeo Faunus et igneamdefendit aestatem capellisusque meis pluviosque ventos. Inpune tutum per nemus arbutosquaerunt latentis et thyma deviaeolentis uxores maritinec viridis metuunt colubrasnec Martialis haediliae lupos, utcumque dulci, Tyndari, fistulavalles et Usticae cubantislevia personuere saxa. Di me tuentur, dis pietas meaet Musa cordi est. Hic tibi copiamanabit ad plenum benignoruris honorum opulenta cornu; hic in reducta valle Caniculaevitabis aestus et fide Teiadices laborantis in unoPenelopen vitreamque Circen; hic innocentis pocula Lesbiiduces sub umbra nec Semeleiuscum Marte confundet Thyoneusproelia nec metues protervumsuspecta Cyrum, ne male dispariincontinentis iniciat manuset scindat haerentem coronamcrinibus inmeritamque vestem.

Nullam, Vare, sacra vite prius severis arboremcirca mite solum Tiburis et moenia Catili; siccis omnia nam dura deus proposuit nequemordaces aliter diffugiunt sollicitudines. Quis post vina gravem militiam aut pauperiem crepat? Quis non te potius, Bacche pater, teque decens Venus? Ac ne quis modici transiliat munera Liberi, Centaurea monet cum Lapithis rixa super merodebellata, monet Sithoniis non levis Euhius, cum fas atque nefas exiguo fine libidinumdiscernunt avidi. Non ego te, candide Bassareu, invitum quatiam nec variis obsita frondibussub divum rapiam. Saeva tene cum Berecyntiocornu tympana, quae subsequitur caecus amor suiet tollens vacuum plus nimio gloria verticemarcanique fides prodiga, perlucidior vitro.

Mater saeva CupidinumThebanaeque iubet me Semelae pueret lasciva Licentiafinitis animum reddere amoribus. Urit me Glycerae nitorsplendentis Pario marmore purius; urit grata proteruitaset voltus nimium lubricus aspici. In me tota ruens VenusCyprum deseruit, nec patitur Scythasaut versis animosum equisParthum dicere nec quae nihil attinent. Hic vivum mihi caespitem, hicverbenas, pueri, ponite turaquebimi cum patera meri: mactata veniet lenior hostia.

Vile potabis modicis Sabinumcantharis, Graeca quod ego ipse testaconditum levi, datus in theatrocum tibi plausus, care Maecenas eques, ut paternifluminis ripae simul et iocosaredderet laudes tibi Vaticanimontis imago. Caecubum et prelo domitam Calenotu bibes uvam; mea nec Falernaetemperant vites neque Formianipocula colles.

Dianam tenerae dicite virgines, intonsum, pueri, dicite CynthiumLatonamque supremodilectam penitus Iovi; vos laetam fluviis et nemorum coma, quaecumque aut gelido prominet Algido, nigris aut Erymanthisilvis aut viridis Gragi; vos Tempe totidem tollite laudibusnatalemque, mares, Delon Apollinisinsignemque pharetrafraternaque umerum lyra. Hic bellum lacrimosum, hic miseram famempestemque a populo et principe Caesare inPersas atque Britannosvestra motus aget prece.

Integer vitae scelerisque purusnon eget Mauris iaculis neque arcunec venenatis gravida sagittis, Fusce, pharetra, sive per Syrtis iter aestuosassive facturus per inhospitalemCaucasum vel quae loca fabulosuslambit Hydaspes. Namque me silva lupus in Sabina, dum meam canto Lalagen et ultraterminum curis vagor expeditis, fugit inermem, quale portentum neque militarisDaunias latis alit aesculetisnec Iubae tellus generat, leonumarida nutrix. Pone me pigris ubi nulla campisarbor aestiva recreatur aura, quod latus mundi nebulae malusqueIuppiter urget; pone sub curru nimium propinquisolis in terra domibus negata: dulce ridentem Lalagen amabo, dulce loquentem.

Vitas inuleo me similis, Chloe, quaerenti pavidam montibus aviismatrem non sine vanoaurarum et silvae metu. Nam seu mobilibus veris inhorruitadventus folliis, seu virides rubumdimovere lacertae, et corde et genibus tremit. Atqui non ego te, tigris ut asperaGaetulusue leo, frangere persequor: tandem desine matremtempestiva sequi viro.

Quis desiderio sit pudor aut modustam cari capitis? Praecipe lugubriscantus, Melpomene, cui liquidam patervocem cum cithara dedit. Ergo Quintilium perpetuus soporurget? Cui Pudor et Iustitiae soror, incorrupta Fides, nudaque Veritasquando ullum inveniet parem? Multis ille bonis flebilis occidit, nulli flebilior quam tibi, Vergili. Tu frustra pius, heu, non ita creditumposcis Quintilium deos. Quid si Threicio blandius Orpheoauditam moderere arboribus fidem? Num vanae redeat sanguis imagini, quam virga semel horrida, non lenis precibus fata recludere, nigro compulerit Mercurius gregi? durum: sed levius fit patientiaquicquid corrigere est nefas.

Parcius iunctas quatiunt fenestrasiactibus crebris iuvenes proteruinec tibi somnos adimunt amatqueianua limen, quae prius multum facilis movebatcardines. Audis minus et minus iam:' Me tuo longas perevnte noctes, Lydia, dormis?' Invicem moechos anus arrogantisflebis in solo levis angiportuThracio bacchante magis subinterlunia vento, cum tibi flagrans amor et libido, quae solet matres furiare equorum, saeviet circa iecur ulcerosumnon sine questu, laeta quod pubes hedera virentigaudeat pulla magis atque myrto, aridas frondes hiemis sodalidedicet Euro.

Musis amicus tristitiam et metustradam protervis in mare Creticumportare ventis, quis sub Arctorex gelidae metuatur orae, quid Tiridaten terreat, unicesecurus. O quae fontibus integrisgaudes, apricos necte flores, necte meo Lamiae coronam, Piplea dulcis. Nil sine te meiprosunt honores; hunc fidibus novis, hunc Lesbio sacrare plectroteque tuasque decet sorores.

Natis in usum laetitiae scyphispugnare Thracum est; tollite barbarummorem verecundumque Bacchumsanguineis prohibete rixis. Vino et lucernis Medus acinacesimmane quantum discrepat; impiumlenite clamorem, sodales, et cubito remanete presso. Voltis severi me quoque sumerepartem Falerni? Dicat Opuntiaefrater Megyllae quo beatusvolnere, qua pereat sagitta. Cessat voluntas? Non alia bibammercede. Quae te cumque domat Venusnon erubescendis aduritignibus ingenuoque semperamore peccas. Quicquid habes, age, depone tutis auribus. A! miser, quanta laborabas Charybdi, digne puer meliore flamma. Quae saga, quis te solvere Thessalismagus venenis, quis poterit deus? vix inligatum te triformiPegasus expediet Chimaera.

Te maris et terrae numeroque carentis harenaemensorem cohibent, Archyta, pulveris exigui prope latum parva Matinummunera nec quicquam tibi prodestaerias temptasse domos animoque rotundumpercurrisse polum morituro. Occidit et Pelopis genitor, conviva deorum, Tithonusque remotus in auraset Iovis arcanis Minos admissus habentqueTartara Panthoiden iterum Orcodemissum, quamvis clipeo Troiana refixotempora testatus nihil ultranervos atque cutem morti concesserat atrae, iudice te non sordidus auctornaturae verique. Sed omnis una manet noxet calcanda semel via leti. Dant alios Furiae toruo spectacula Marti, exitio est avidum mare nautis; mixta senum ac iuvenum densentur funera, nullumsaeva caput Proserpina fugit. Me quoque devexi rapidus comes OrionisIllyricis Notus obruit undis. At tu, nauta, vagae ne parce malignus harenaeossibus et capiti inhumatoparticulam dare: sic, quodcumque minabitur Eurusfluctibus Hesperiis, Venusinaeplectantur silvae te sospite multaque merces, unde potest, tibi defluat aequoab Iove Neptunoque sacri custode Tarenti. Neglegis inmeritis nociturampostmodo te natis fraudem committere? Fors etdebita iura vicesque superbaete maneant ipsum: precibus non linquar inultisteque piacula nulla resolvent. Quamquam festinas, non est mora longa; licebitiniecto ter pulvere curras.

Icci, beatis nunc Arabum invidesgazis et acrem militiam parasnon ante devictis Sabaeaeregibus horribilique Medonectis catenas? Quae tibi virginumsponso necato barbara serviet? puer quis ex aula capillisad cyathum statuetur unctis, doctus sagittas tendere Sericasarcu paterno? Quis neget arduispronos relabi posse rivosmontibus et Tiberim reverti, cum tu coemptos undique nobilislibros Panaeti Socraticam et domummutare loricis Hiberis, pollicitus meliora, tendis?

O Venus regina Cnidi Paphique, sperne dilectam Cypron et vocantisture te multo Glycerae decoramtransfer in aedem. Fervidus tecum puer et solutisGratiae zonis properentque Nymphaeet parum comis sine te IuventasMercuriusque.

Quid dedicatum poscit Apollinemvates? Quid orat, de patera novumfundens liquorem? Non opimaeSardiniae segetes feraces, non aestuosae grata Calabriaearmenta, non aurum aut ebur Indicum, non rura, quae Liris quietamordet aqua taciturnus amnis. Premant Calena falce quibus deditFortuna vitem, dives et aureismercator exsiccet culillisvina Syra reparata merce, dis carus ipsis, quippe ter et quateranno revisens aequor Atlanticuminpune: me pascust olivae, me cichorea levesque malvae. Frui paratis et valido mihi, Latoe, dones, at, precor, integracum mente, nec turpem senectamdegere nec cithara carentem.

Poscimur. Si quid vacui sub umbralusimus tecum, quod et hunc in annumvivat et pluris, age, dic Latinum, barbite, carmen, Lesbio primum modulate civi, qui, ferox bello, tamen inter arma, sive iactatam religarat udolitore navem, Liberum et Musas Veneremque et illisemper haerentem puerum canebatet Lycum nigris oculis nigroquecrine decorum. O decus Phoebi et dapibus supremigrata testudo Iovis, o laborumdulce lenimen, mihi cumque salverite vocanti.

Albi, ne doleas plus nimio memorinmitis Glycerae neu miserabilisdescantes elegos, cur tibi iuniorlaesa praeniteat fide. Insignem tenui fronte LycoridaCyri torret amor, Cyrus in asperamdeclinat Pholoen: sed prius Apulisiungentur capreae lupisquam turpi Pholoe peccet adultero. Sic visum Veneri, cui placet imparisformas atque animos sub iuga aeneasaevo mittere cum ioco. Ipsum me melior cum peteret Venus, grata detinuit compede Myrtalelibertina, fretis acrior Hadriaecuruantis Calabros sinus.

Parcus deorum cultor et infrequens, insanientis dum sapientiaeconsultus erro, nunc retrorsumvela dare atque iterare cursuscogor relictos: namque Diespiterigni corusco nubila dividensplerumque, per purum tonantisegit equos volucremque currum, quo bruta tellus et vaga flumina, quo Styx et invisi horrida Taenarisedes Atlanteusque finisconcutitur. Valet ima summismutare et insignem attenuat deus, obscura promens; hinc apicem rapaxFortuna cum stridore acutosustulit, hic posuisse gaudet.

O diva, gratum quae regis Antium, praesens vel imo tollere de gradumortale corpus vel superbosvertere funeribus triumphos, te pauper ambit sollicita preceruris colonus, te dominam aequorisquicumque Bythyna lacessitCarpathium pelagus carina. Te Dacus asper, te profugi Scythae, urbesque gentesque et Latium feroxregumque matres barbarorum etpurpurei metuunt tyranni, iniurioso ne pede proruasstantem columnam, neu populus frequensad arma cessantis, ad armaconcitet imperiumque frangat. Te semper anteit serva Necessitas, clavos trabalis et cuneos manugestans aena nec severusuncus abest liquidumque plumbum; te Spes et albo rara Fides colitvelata panno nec comitem abnegat, utcumque mutata potentisveste domos inimica linquis; at volgus infidum et meretrix retroperiura cedit, diffugiunt cadiscum faece siccatis amici, ferre iugum pariter dolosi. Serves iturum Caesarem in ultimosorbis Britannos et iuvenum recensexamen Eois timendumpartibus Oceanoque rubro. Heu heu, cicatricum et sceleris pudetfratrumque. Quid nos dura refugimusaetas, quid intactum nefastiliquimus? Unde manum iuventusmetu deorum continuit? Quibuspepercit aris? O utinam novaincude diffingas retusum inMassagetas Arabasque ferrum!

Et ture et fidibus iuvatplacare et vituli sanguini debitocustodes Numidae deos, qui nunc Hesperia sospes ab ultimacaris multa sodalibus, nulli plura tamen dividit osculaquam dulci Lamiae, memoractae non alio rege puertiaemutataeque simul togae. Cressa ne careat pulchra dies notaneu promptae modus amphoraeneu morem in Salium sit requies pedumneu multi Damalis meriBassum Threicia vincat amystideneu desint epulis rosaeneu vivax apium neu breve lilium. Omnes in Damalin putresdeponent oculos nec Damalis nouodivelletur adulterolascivis hederis ambitiosior.

Nunc est bibendum, nunc pede liberopulsanda tellus, nunc Saliaribusornare pulvinar deorumtempus erat dapibus, sodales. Antehac nefas depromere Caecubumcellis avitis, dum Capitolioregina dementis ruinasfunus et imperio parabatcontaminato cum grege turpiummorbo virorum, quidlibet impotenssperare fortunaque dulciebria. Sed minuit furoremvix una sospes navis ab ignibus, mentemque lymphatam Mareoticoredegit in veros timoresCaesar, ab Italia volantemremis adurgens, accipiter velutmollis columbas aut leporem citusvenator in campis nivalisHaemoniae, daret ut catenisfatale monstrum. Quae generosiusperire quaerens nec muliebriterexpavit ensem nec latentisclasse cita reparavit oras, ausa et iacentem visere regiamvoltu sereno, fortis et asperastractare serpentes, ut atrumcorpore conbiberet venenum, deliberata morte ferocior: saevis Liburnis scilicet invidensprivata deduci superbo, non humilis mulier, triumpho.

Persicos odi, puer, apparatus, displicent nexae philyra coronae, mitte sectari, rosa quo locorumsera moretur. Simplici myrto nihil adlaboressedulus, curo: neque te ministrumdedecet myrtus neque me sub artavite bibentem.