Reader

CDXXXI. Monasterii SS. Petri et Pauli Cantuariensis privilegia confirmat. (Anno 1139.)[ Chronica W. Thorne apud TWYSDEN, Hist. Angl. Script., II, 1800.]

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo in Christo filio LUDOVICO illustri et glorioso Francorum regi, salutem et apostolicam benedictionem.

Gaudet agricola si arbor ab illo plantata altis haeret radicibus et fructum optimum praestat tempore opportuno. Cum ergo, charissime fili, tu nostris tanquam beati Petri manibus sis, ungente sancto Spiritu in regem a Domino consecratus, quanto de tuis bonis actibus et successibus jucundius gratulamur, tanto amaricosius, si secus egeris, contristamur. Nec decet regem ira stimulante ad illicita verba sive juramenta prorumpere, imo deberet cum magna maturitate et subtili libramine sermones suos actusque pensare et rerum exitum praevidere. Qui vero sacrosanctam Romanam matrem Ecclesiam molitur offendere aut ejus dignitatem imminuere, in coelum os ponit et indignationem de supernis acquirit. Sed quia personam tuam sincera charitate et affectione paterna diligimus, preces tuas admittimus, et compatientes nobili et famosae Remensi Ecclesiae, licentiam eligendi in archiepiscopum idoneam et honestam personam, quae tamen non sit regimini episcopatus astricta, canonicis Remensibus indulgemus. Praecipimus autem ut consilio venerabilium fratrum nostrorum Gaufredi Carnotensis apostolicae sedis legati, Hugonis Antisiodorensis, Gosseni Suessionensis et Alvisi Atrebatensis episcoporum, Spiritu sancto cooperante, id fiat. Et quoniam te Deus in regem eligi et ungi voluit ut sponsam suam, sanctam videlicet Ecclesiam, proprio sanguine suo redemptam, defenderes et ejus libertatem illibatam servares, per apostolica tibi scripta mandamus ac in remissionem peccatorum injungimus quatenus pravos illos Remensium conventus, quos compagnias vocant, potestate regia dissipes, et tam ecclesiam quam civitatem in eum statum et libertatem in qua erat tempore egregiae recordationis patris tui et fratris nostri Rainoldi archiepiscopi nuper defuncti reducas, damna vero quae Ecclesiae et ecclesiasticis personis a civibus sunt illata eis facias restaurari. Bonum est tibi ut Deus in hoc saeculo de te gaudeat defensore quam eum mala non corripiendo sentias in futuro ultorem.