Reader

Tectum augustum ingens, centum sublime columnis, religione patrum laetum I et uenerabile templum hoc dedit esse suum I superi regnator Olympi. nam deus omnipotens, I qui res hominumque deumque aeternis regit imperiis, I\' quo tenditis?\' inquit\' hic domus est uobis, I haec ara tuebitur omnis.\' hic matres puerique simul I mixtaeque puellae sacra canunt I pariterque oculos ad sidera tollunt, hic exaudiri uoces, I hic uota precesque: noctes atque dies I ferit aurea sidera clamor. postquam prima quies I et facta silentia tectis, incipit effari I diuino ex ore sacerdos:\' accipite haec animis laetasque aduertite mentes, matres atque uiri, I pueri innuptaeque puellae. discite iustitiam moniti I et spes discite uestras. haut incerta cano: I deus aethere missus ab alto, ipsius a solio regis, I uia prima salutis, quem nobis I partu sub luminis edidit oras uirginis os habitumque gerens I, mirabile dictu. ore( dei) I adflata est spiritu propiore canitque: sic noua progenies I caelo descendit ab alto. ast ubi iam firmata deum te prodidit aetas, negauere deum I miseri, quibus ultimus esset ille dies, I quando furentes ac dira canentes insontem I magno ad regem clamore trahebant. ille nihil, I namque ipse uolens, seque obtulit ultro, hoc ipsum ut strueret, I uatum praedicta priorum prodere iussa dei, I telluris operta subire. primus ibi ante omnes, I sceptrum qui forte gerebat, sustulit ablutas lymphis ad sidera palmas, hoc dicens: I\' equidem in iusto nil tale repertum: nec fas. I o miseri, quae tanta insania, ciues?( at) me nulla dies tantis neque fortibus ausis addiderit socium. I uestra\' inquit\' munera nobis! uos animam hanc potius quocumque absumite leto.\' tum magis atque magis I magnis furoribus acti clamores simul horrendos ad sidera tollunt et magis atque magis I poenas cum sanguine poscunt. has inter uoces I medio in flagrante tumultu arboris obnixus trunco I— tibi, magne, tropaeum, omnipotens genitor— I palmas utrasque tetendit teque uocans I multo uitam cum sanguine fudit. et tamen interea I tua nati maxima cura non tulit hanc speciem; I grauiter commotus et alto dat clarum e caelo signum. I nam tempore in illo sol medium caeli conscenderat igneus orbem. eripiunt subito nubes caelumque diemque et nox atra polum bigis subuecta tenebat. tris tenuit diei spatium non amplius horas: tum repetens iterum sua I clara in luce refulsit nona diei melior I rebus iam rite peractis. inde datum molitur iter. iamque arua tenebat scrupea, tuta lacu nigro nemorumque tenebris ut statim ad fauces uenit graue olentis Auerni, tum demam horrisono stridentis cardine portae panduntur uastae I solidoque adamante columnae, sponte sua I umbrosae penitus patuere cauernae. ingreditur linquens antrum; I tum maxima turba, ut uidere deum fulgentiaque ora per umbras, ingenti trepidare metu. I nec plura moratus haec ait I et dictis maerentia pectora mulcet:\' ne trepidate, meae I animaeque umbraeque paternae: uobis parta quies. I genitor mihi talia namque dicta dedit: I prope uos haec limina tendere adegit.\' haec fatus I animas, quae per iuga longa sedebant, deturbat I miseransque antro submittit aperto et dicto parens I supera ad conuexa reuexit. interea magnam I subito uulgata per urbem fama uolat, I illum expirantem sedibus imis iam reuocare gradum superasque euadere ad auras. obstipuere animis alii; set I sanguinis auctor se causam clamat crimenque caputque malorum, et nodum informis leti trabe nectit ab alta proque suis meritis I superis concessit ab oris. nec minus interea I se matutinus agebat ad socios, I quibus in mediis sic deinde locutus extulit os sacrum I claraque in luce refulsit, omnia longaeuo similis, I cunctisque repente( inprouisus ait〉:‛..... ire iterum in lacrimas? I coram, quem quaeritis, adsum. en perfecta mei I cari praecepta parentis. quare agite, o socii, tantarum in munera laudum ite\' ait,\' egregias animas I natique patrisque sermonum memores I fluuiali spargite lympha. ipse, ubi tempus erit, omnis in fonte lauabo.\' dixit et in caelum paribus se sustulit alis conditus in nubem: I hinc regia tecta subiuit dona ferens uictor I cari genitoris et ora: oscula libauit I dextramque amplexus inhaesit. huius in aduentum cernes I a sedibus imis eruere summas arces I et moenia uerti atque omnem ornatum flamma crepitante cremari. tunc autem innumerae gentes populique I frequentes terrentur uisu subito. I rex omnibus idem iura dabit populis pariter I subigetque fateri, quae quis aput superos furto laetatus inani sed uos, o lecti, ferro I pro nomine tanto, quod superest, I moriamur et in media arma ruamus: sanguine quaerendi reditus animamque litando.\' Haec ubi pro meritis, I finem dedit ore precandi. succedunt alii I graues aetate ministri: pars in frusta secant I onerantque altaria donis; tum demum I pueri et pauidae longo ordine matres stant circum. quos ubi confertos I manu circumtulit omnes, sic prior adgreditur I mensas atque incipit ipse. et postquam primus I summo tenus adtigit ore, accipiunt proceres I pariterque antistites omnes et pueri rudes: I sequitur tum cetera pubes. protinus ad reditum quisquis, I ad tecta domorum tendimus I et laetum semper celebramus honorem. cumque t abortio clamaretur\' Maro iunior!\', ad praesens hoc recitaui: Ne, quaeso, I ne me ad talis inpellite pugnas! namque erit ille mihi semper deus, I ille magister. nam memini|— neque enim ignari sumus ante malorum-: formonsum pastor I Phoebum superare canendo dum cupit I et cantu uocat in certamina diuos, membra deo uictus I ramo frondente pependit.