Reader

ΠΕΡί ΔΙΑΦόΡΩΝ ἀΠΟΡΙῶΝ ΤῶΝ ἁΓίΩΝ ΔΙΟΝΥΣίΟΥ ΚΑί ΓΡΗΓΟΡίΟΥ. ΣΕΛ. 1193......................................................................... ΣΦΑΛΜΑ! ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΣΤΕΙ ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΗΣ. Θεωρία διάφορος τῆς διαβαθείσης ὑπό τῶν ἁγίων ὑλικῆς δυάδος, καί τίς ἡ ἐν τῇ Τριάδι νοουμένη ἑνότης...................................................................................................... 458 Ἐξήγησις περί τοῦ παθητικοῦ τῆς ψυχῆς, καί τῶν αὐτοῦ καθολικῶν διαιρέσεών τε καί ὑποδιαιρέσεων.......................................................................................................... 459 Θεωρία ἐκ τῆς Γραφῆς περί τοῦ μή δεῖν τόν γνωστικόν τῷ τῆς φύσεως νόμῳ τόν τῆς σοφίας λόγον συνάπτειν, καί τίς ἡ προσθήκη τοῦ ἄλφα στοιχείου εἰς τό ὄνομα τοῦ Ἀβραάμ.................................................................................................................................. 460 Θεωρία εἰς τόν Μωϋσῆν περί τῶν ἀφαιρουμένων ὑποδημάτων........................... 460 Θεωρία εἰς μέρη τῶν θυσιῶν....................................................................................... 460 Θεωρία σύντομος εἰς τήν κατά νόμον διάφορον λέπραν........................................ 461 Θεωρία εἰς τόν Φινεές καί τοῦ ἀναιρεθέντας ὑπ’ αὐτοῦ......................................... 461 Θεωρία εἰς τό," Μή δῶτε τά ἅγια τοῖς κυσί, καί εἰς τό, μήτε ῥάβδον μήτε πήραν μήτε ὑποδήματα χρῆναι τούς ἀποστόλους βαστάζειν."................................................. 461 Θεωρία περί τοῦ σεληνιαζομένου............................................................................... 462 Ἐκ τοῦ μβ´ λόγου τοῦ Θεολόγου περί ὧν ἐμνήσθη τοῦ μακαρίου Ἰώβ, εἰς τό,·" Τά δέ ἑξῆς μικρά, καί μικρῶν ἕνεκεν οἰκονομηθέντα."...................................................... 463 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Καθαίρει μέν τό ἱερόν τῶν θεοκαπήλων καί χριστεμπόρων, πλήν ὅσον οὐ φραγελλίῳ πλεκτῷ, λόγῳ δέ πιθανῷ τοῦτο ἐργάζεται."................................................................................................................................................. 463 Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ σχεδιασθέντος πρός Εὐνομιανούς λόγου, εἰς τό," Εἰσί τινες οἱ τήν ἀκοήν κνηθόμενοι καί τήν γλῶτταν."....................................................................... 463 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Ὥσπερ ἄνθος ἐν χειμῶνι παντελῶς ἄωρον, καίγυναιξί κόσμος ἀνδρεῖος ἤ ἀνδράσι γυναικεῖος, ἤ πένθει γεωμετρία."................ 465 [[PG: 91: 1216]] Τοῦ αὐτοῦ, ἐκ τοῦ μεγάλου θεολογικοῦ, εἰς τό," τοῦ μέν γάρ εἶναι Θεόν καί τῶν πάντων ποιητικήν τε καί συνεκτικήν αἰτίαν, καί ὄψις διδάσκαλος καί ὁ φυσικός νόμος, ἡ μέν τοῖς ὁρωμένοις προσβάλλουσα καί πεπηγόσι καλῶς καί ὁδεύουσι, καί ἀκινήτως, ἵν’ οὕτως εἴπω, κινουμένοις τε καί φερομένοις, ὁ δέ διά τῶν ὁρωμένων καί τεταγμένων τόν ἀρχηγόν τούτων συλλογιζόμενος.".......................... 466 Τοῦ αὐτοῦ λόγου εἰς τό," Ἀλλ’ εἰ ἀσώματον, οὔπω μέν οὐδέ τοῦτο τῆς οὐσίας παραστατικόν, ὥσπερ οὐδέ τό ἀγέννητον, καί τό ἄναρχον, καί τό ἀναλλοίωτον, καί ἄφθαρτον, καί ὅσα περί Θεοῦ ἤ περί Θεόν εἶναι λέγεται."............................................ 468 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Ὡς γάρ οὐκ ἀρκεῖ τό σῶμα εἰπεῖν, ἤ τό γεγεννῆσθαι, πρός τό καί περί ὅ ταῦτα παραστῆσαί τε καί δηλῶσαι, ἀλλά δεῖ καί τό ὑποκείμενον τούτοις εἰπεῖν, εἰ μέλλοι τελείως καί ἀποχρώντως τό νοούμενον παραστήσασθαι· ἤ γάρ ἄνθρωπος ἤ βοῦς ἤ ἵππος τοῦτο τό ἐν σώματι καί φθειρόμενον."....................... 469 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Εἰ γάρ τό μή ὄν οὐδαμοῦ, τό μηδαμοῦ τυχόν οὐδέ ὄν, εἰ δέ ἔστι που, πάντως, ἐπείπερ ἔστιν, ἤ ἐν τῷ παντί, ἤ ὑπέρ τό πᾶν.".................. 472 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Εἴτε φαντασία τις ἦν ἡμερινή, εἴτε νυκτός ἀψευδής ὄψις, εἴτε τοῦ ἡγεμονικοῦ τύπωσις, συγγινομένου τοῖς μέλλουσιν ὡς παροῦσιν."... 473 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Παύλῳ δέ εἰ μέν ἐκφορά ἦν ἅ παρέσχεν ὁ τρίτος οὐρανός, καί ἡ μέχρις ἐκείνου πρόοδος, ἤ ἀνάβασις, ἤ ἀνάληψις."............................. 474 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Οὐδ’ ἄν αὐτόν δυνηθῆναι χωρῆσαι τόν κάτω κόσμον, Ἰωάννης ὁ τοῦ Λόγου πρόδρομος, ἡ μεγάλη τῆς ἀληθείας φωνή, διωρίζετο."................................................................................................................................................. 476 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Ὁ δέ περί Θεοῦ λόγος, ὅσῳ τελεώτερος, τοσούτῳ δυσεφικτότερος, καί πλείους τάς ἀντιλήψεις ἔχων, καί τάς λύσεις ἐργωδεστέρας." 481 Ἐκ τοῦ περί Υἱοῦ πρώτου λόγου, εἰς τό," Διά τοῦτο μονάς ἀπ’ ἀρχῆς εἰς δυάδα κινηθεῖσα μέχρι Τριάδος ἔστη."........................................................................................ 482 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Ἀλλ’ ἕτερον, οἶμαι, θέλων καί θέλησις, γεννῶν καί γέννησις, λέγων καί λόγος, εἰ μή μεθύομεν· τά μέν ὁ κινούμενος, τά δέ οἷον ἡ........ 483 κίνησις. Οὔκουν θελήσεως τό θεληθέν, οὐδέ τό γεννηθέν γεννήσεως (οὐδέ γάρ ἕπεται πάντως), οὐ δέ τό ἀκουσθέν ἐκφωνήσεως, ἀλλά τοῦ θέλοντος καί τοῦ γεννῶντος καί τοῦ λέγοντος. Τά τοῦ Θεοῦ δέ καί ὑπέρ πάντα ταῦτα, ᾧ γέννησίς ἐστιν ἴσως ἡ τοῦ γεννᾷν θέλησις."............................................................................................... 483 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Ἐπεί τί κωλύει κἀμέ ταύτην πρότασιν ποιησάμενον τήν ὅτι, Ὁ Πατήρ μείζων τῇ φύσει, ἔπειτα προσλαβόντα τό, Φύσει δέ οὐ πάντως..... 484 μεῖζον, οὐδέ Πατήρ, συναγαγεῖν, Τό μεῖζον οὐ πάντως μεῖζον, ἤ, Ὁ Πατήρ οὐ πάντως Πατήρ.".................................................................................................................... 484 Ἔστω δέ καί ἐνεργείας, εἰ δοκεῖ, οὐδέ οὕτως ἡμᾶς αἱρήσετε. Αὐτό δέ τοῦτο ἐνεργηκώς ἄν εἴη τό ὁμούσιον, εἰ καί ἄτοπος ἄλλως ἡ τῆς περί τοῦτο ἐνεργείας ὑπόληψις."............................................................................................................................ 485 Ἐκ τοῦ β´ περί Υἱοῦ λόγου, εἰς τό·" Θεός δέ λέγοιτο ἄν οὐ τοῦ Λόγου, τοῦ ὁρωμένου δέ. Πῶς γάρ εἴη τοῦ κυρίως Θεοῦ Θεός; ὥσπερ καί Πατήρ οὐ τοῦ ὁρωμένου, τοῦ Λόγου δέ. Καί γάρ ἦν διπλοῦς, ὥστε τό μέν κυρίως ἐπ’ ἀμφοῖν, τό δέ οὐ κυρίως· ἐναντίως δέ ἐφ’ ἡμῶν ἔχει. Ἡμῶν γάρ κυρίως Θεός ὁ Θεός, οὐ κυρίως δέ Πατήρ.".. 486 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Λαμβάνειν αὐτόν, δηλαδή τόν Χριστόν, ζωήν, ἤ κρίσιν, ἤ κληρονομίαν ἐθνῶν, ἤ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἤ δόξαν, ἤ μαθητάς, ἤ ὅσα λέγεται," καί τούτοις ἐπαγαγεῖν τόν διδάσκαλον ὅτι," Καί τοῦτο τῆς ἀνθρωπότητος, εἶτα προσεπαγαγεῖν,"" Εἰ δέ καί τῷ Θεῷ δοίης, οὐκ ἄτοπον. Οὐ γάρ ὡς ἐπίκτητα δώσεις, ἀλλ’ ὡς ἐξαρχῆς συνυπάρχοντα, καί λόγῳ φύσεως, ἀλλ’ οὐ χάριτος."......... 487 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Ὡς γάρ ἀδύνατον εἶναι λέγομεν πονηρόν εἶναι Θεόν, ἤ μή εἶναι."................................................................................................................. 487 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγους, εἰς τό," Ἔχεις τάς τοῦ υἱοῦ προσηγορίας, βάδιζε δι’ αὐτῶν, ὅσαι ὑψηλαί, θεϊκῶς, καί ὅσαι σωματικαί, συμπαθῶς, μᾶλλον δέ ὅλον θεϊκῶς, ἵνα γένῃ Θεός κάτωθεν ἀνελθών διά τόν κατελθόντα δι’ ἡμᾶς ἄνωθεν."......................... 488 Τοῦ αὐτοῦ, ἐκ τοῦ εἰς τά Γενέθλια λόγου, εἰς τό," Νόμοι φύσεως καταλύονται· πληρωθῆναι δεῖ τόν ἄνω κόσμον. Χριστός κελεύει· μή ἀντιτείνωμεν."..................... 488 Ἄλλη ἐπιβολή εἰς τό αὐτό........................................................................................... 489 Ἄλλη θεωρία εἰς τό αὐτό............................................................................................. 490 Ἄλλη θεωρία, εἰς τό·" Πληρωθῆναι δεῖ τόν ἄνω κόσμον."................................... 490 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν Υἱός καί ἐδόθη ἡμῖν, οὗ ἡ ἀρχή ἐπί τοῦ ὤμου αὐτοῦ· τῷ γάρ σταυρῷ συνεπαίρεται."............................................ 491 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου εἰς τό·" Ὁ λόγος παχύνεται."................................................. 492 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Οὐκ ἐκ τῶν κατ’ αὐτόν, ἀλλ’ ἐκ τῶν περί αὐτόν, ἄλλης ἐξ ἄλλου φαντασίας συλλεγομένης, εἰς ἕν τι τῆς ἀληθείας ἴνδαλμα."............ 493 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου·" Ἐπεί δέ οὐκ ἤρκει τῇ ἀγαθότητι τοῦτο τό κεινεῖσθαι μόνον τῇ ἑαυτῆς θεωρίᾳ, ἀλλ’ ἔδει χεθῆναι τό ἀγαθόν καί ὁδεῦσαι ὡς πλέονα εἶναι τά εὐεργετούμενα."................................................................................................................... 493 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Δευτέραν κοινωνεῖ κοινωνίαν, πολύ τῆς προτέρας παραδοξοτέραν.".................................................................................................................. 494 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ, εἰς τό," Νυνί δέ μοι δέξαι τήν κύησιν, καί προσκίρτησον, καί εἰ μή ὡς Ἰωάννης ἀπό γαστρός, ἀλλ’ ὡς Δαβίδ ἐπί τῇ καταπαύσει τῆς κιβωτοῦ.".............. 494 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Ἄν εἰς Αἴγυπτον φεύγῃ, προθύμως συμφυγαδεύθητι· καλόν τῷ Χριστῷ συμφεύγειν διωκομένῳ. Ἄν ἐν Αἰγύπτῳ βραδύνῃ, κάλεσον αὐτόν ἐξ Αἰγύπτου, καλῶς ἐκεῖ προσκυνούμενον.".................................................................. 497 Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ εἰς τά Φῶτα λόγου, εἰς τό·" Εἴπερ ἀσεβεῖν αὐτούς ἔδει πάντως, καί τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης ἀποπεσεῖν, εἰς εἴδωλα κατενεχθέντας καί τέχνης ἔργα καί χειρῶν πλάσματα, μή ἄλλο τι κατ’ αὐτῶν εὔξασθαι τούς νοῦν ἔχοντας, ἤ τοιαῦτα σεβασθῆναι καί οὕτω τιμῆσαι.".......................................................................................... 498 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Οὗ δέ κάθαρσις, ἔλλαμψις, ἔλλαμψις δέ πόθου πλήρωσις, τοῖς τῶν μεγίστων, ἤ τοῦ μεγίστου, ἤ ὑπέρ τό μέγα ἐφιεμένοις."............. 499 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Καινοτομοῦνται φύσεις, καί Θεός ἄνθρωπος γίνεται."................................................................................................................................ 500 Ἄλλη εἰς τό αὐτό ἄπορον θεωρία............................................................................... 503 Τοῦ αὐτοῦ, ἐκ τοῦ εἰς τό βάπτισμα β´ λόγου, εἰς τό" Τρισσήν γέννησιν ἡμῖν οἶδεν ὁ Λόγος, τήν ἐκ σωμάτων, τήν ἐκ βαπτίσματος, τήν ἐξ ἀναστάσεως·" εἶτα ἐπειπόντος τούτοις τινά, καί τά γεννήσεις ἑρμηνεύοντος, φῆσαι," Ταύτας δέ τάς γεννήσεις ἁπάσας παρ’ ἑαυτοῦ τιμήσας ὁ ἑμός Χριστός φαίνεται, τήν μέν τῷ ἐμφυσήματι τῷ πρώτῳ καί ζωτικῷ, τήν δέ τῇ σαρκώσει καί τῷ βαπτίσματι ὅπερ αὐτός ἐβαπτίσατο, τήν δέ τῇ ἀναστάσει ἧς αὐτός ἀπήρξατο, ὡς ἐγένετο πρωτότοκος ἐν πολλοις ἀδελφοῖς, οὕτω καί πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν γενέσθαι καταξιώσας.".......................... 503 Θεωρία εἰς τό," Τρισσήν γέννησιν ἡμῖν οἶδεν ὁ Λόγος."......................................... 505 Ἄλλη εἰς τό αὐτό θεωρία............................................................................................. 506 Θεωρία σύντομος πρός τούς λέγοντας προϋπάρχειν ἤ μεθυπάρχειν τῶν σωμάτων τάς ψυχάς.............................................................................................................................. 506 Πρός τούς λέγοντας προϋπάρχειν τῶν σωμάτων τάς ψυχάς................................. 508 Πρός τούς λέγοντας τῶν ψυχῶν προϋπάρχειν τά σώματα..................................... 511 Περί τοῦ πῶς καινοτομία γένεται τῶν καινοτομουμένων πραγμάτων μενόντων ἀτρέπτων κατά τήν φύσιν................................................................................................... 513 Ὅτι πᾶσα φύσις τῷ οἰκείῳ λόγῳ διαπαντός ἔχει τό τέλος..................................... 514 Διά τί συνῆψε τῇ σαρκώσει τήν ἐκ βαπτίσματος γέννησιν ὁ διδάσκαλος............ 515 Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Τί φάρμακα ἐπιζητεῖς, τά μηδέν ὀνήσοντα; τί κριτικόν ἱδρῶτα, ἴσως παρεστῶτος τοῦ ἐξοδίου;".................................. 516 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό," Οὐ γάρ πολλάκις Χριστός φιλεῖ κλεπτόμενος, καί εἰ λίαν ἐστί φιλάνθρωπος.".................................................................................................... 517 Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ εἰς τό Πάσχα λόγου, εἰς τό," Γυμνόν τῇ ἁπλότητι καί ζωῇ ἀτέχνῳ, καί δίχα παντός ἐπικαλύμματος καί προβλήματος. Τοιοῦτον γάρ ἔπρεπεν εἶναι τόν ἀπ’ ἀρχῆς."............................................................................................................ 517 Ἄλλη περί αὐτοῦ θεωρία............................................................................................. 518 Ἄλλη περί αὐτοῦ θεωρία............................................................................................. 518 Τοῦ αὐτοῦ λόγου εἰς τό·" Ἐνιαύσιον δέ, ὡς ἥλιον δικαιοσύνης, ἤ ἐκεῖθεν ὁρμώμενον, ἤ τῷ ὁρωμένῳ περιγραπτόν."...................................................................... 519 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου εἰς τό·" Θαυμαστόν οὐδέν εἰ μάλιστα κατ᾿ οἶκον ἕκαστον ἐπιζητεῖται τό πρόβατον."................................................................................................... 520 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου εἰς τό·" Ὅσον μέν σαρκῶδες τοῦ λόγου καί τρόφιμον, μετά τῶν ἐνδοσθίων καί τῶν κρυφίων τοῦ νοῦ βρωθήσεται καί εἰς πέψιν πνευματικήν ἀναδοθήσεται."..................................................................................................................... 521 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Νεκρώσας τά μέλη τά ἐπί τῆς γῆς, καί τήν ζώνην Ἰωάννου μιμούμενος, τοῦ ἐρημικοῦ καί προδρόμου καί μεγάλου τῆς ἀληθείας κήρυκος."............................................................................................................................... 523 [[PG: 91: 1368]] Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Καί εἴ τις μαθητής ἐπί τό Εὐαγγέλιον πέμπεται, φιλοσόφως καί ἀπερίττως· ὅν δεῖ πρός τῷ ἀχάλκῳ καί ἀράβδῳ καί μονοχίτωνι, ἔτι καί γυμνοποδεῖν, ἵνα φανῶσιν οἱ πόδες ὡραῖοι τῶν εὐαγγελιζομένων εἰρήνην."............................................................................................................................... 523 Ἄλλο εἰς τό αὐτό θεώρημα.......................................................................................... 523 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Εἰ μέν τις εἶῬαχήλ ἤ Λεία, ψυχή πατριαρχική καί μεγάλη, καί τά εἴδωλα κλέψον ἅπερ ἄν εὑρῃς τοῦ σοῦ πατρός, οὐχ ἵνα φυλάξῃς, ἀλλ᾿ ἵνα ἀφανίσῃς· εἰ δέ Ἰσραηλίτης σοφός, πρός τήν γῆν τῆς ἐπαγγελίας μετένεγκαι.". 524 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Ἄν Σίμων ᾖς Κυρηναῖος, τόν σταυρόν ἆρον καί ἀκολούθησον."..................................................................................................................... 525 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Ἐάν συσταυρωθῇς ὡς ληστής, ὡς εὐγνώμων τόν Θεόν γνώρισον."................................................................................................................... 525 Ἄλλος εἰς τό αὐτό θεώρημα........................................................................................ 526 Ἄλλο εἰς τό αὐτό θεώρημα.......................................................................................... 526 Ἄλλο εἰς τό αὐτό θεώρημα.......................................................................................... 526 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Κἄν Ἰωσήφ ᾗς ὁ ἀπό Ἀριμαθαίας, αἴτησαι τό σῶμα παρά τοῦ σταυροῦντος."..................................................................................................... 527 Ἄλλο εἰς τό αὐτό θεώρημα.......................................................................................... 527 Ἄλλο θεώρημα εἰς τό αὐτό.......................................................................................... 527 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Κἄν Νικόδημος ᾗς ὁ νυκτερινός θεοσεβής, μύροις αὐτόν ἐνταφίασον."............................................................................................................ 528 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Κἄν Μαρία τις ᾗς, κἄν ἡ ἄλλη Μαρία, κἄν Σαλώμη, κἄν Ἰωάννα, δάκρυσον ὀρθρία. Ἴδε πρώτη τόν λίθον ἠρμένον, τυχόν δέ καί τούς ἀγγέλους, καί Ἰησοῦν αὐτόν."........................................................................................... 528 Ἄλλο θεώρημα εἰς τούς ἀγγέλους.............................................................................. 528 Ἄλλο θεώρημα εἰς τούς αὐτούς.................................................................................. 528 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Γενοῦ Πέτρος ἤ Ἰωάννης· ἐπί τόν τάφον ἐπείχθητι, ἀντιτρέχων, συντρέχων, τήν καλήν ἅμιλλαν ἁμιλλώμενος."...................................... 529 Ἄλλο θεώρημα εἰς τούς αὐτούς.................................................................................. 529 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ, εἰς τό·" Κἄν ὡς Θωμᾶς ἀπολειφθῇς τῶν μαθητῶν οἷς Χριστός ἐμφανίζεται, ὅταν ἴδῃς, μή ἀπιστήστῃς. Κἄν ἀπιστήσῃς, τοῖς λέγουσι πίστευσον. Εἰ δέ μή τούτοις, τοῖς τύποις τῶν ἥλων πιστώθητι. Ϊ............................................................... 529 Ἄλλο θεώρημα εἰς τό αὐτό.......................................................................................... 529 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Ἄν εἰς ᾅδου κατίῃ, συγκάτελθε. Γνῶθι καί τά ἐκεῖ τοῦ Θεοῦ μυστήρια τίς ὁ λόγος τῆς διπλῆς καταβάσεως."............................................. 530 Ἄλλο θεώρημα εἰς τό αὐτό.......................................................................................... 530 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Κἄν εἰς οὐρανούς ἀνίῃ, συνάνελθε. Γενοῦ μετά τῶν παραπεμπόντων ἀγγέλων ἤ τῶν δεχομένων· ἀρθῆναι ταῖς πύλαις διακέλευσαι."... 530 Ἀλλο θεώρημα εἰς τό αὐτό.......................................................................................... 531 Ἄλλο θεώρημα εἰς τό αὐτό.......................................................................................... 531 Τοῦ αὐτοῦ, ἐκ τοῦ εἰς τήν Καινήν Κυριακήν λόγου, εἰς τό·" Ἐγκαινίζεται δέ ἡ σκηνή τοῦ μαρτυρίου, καί λίαν πολυτελῶς, ἥν Θεός παρέδειξε, καί Βεσελεήλ ἐτελείωσε καί Μωϋσῆς ἐπήξατο."..................................................................................... 531 Ἄλλο εἰς τό αὐτό θεώρημα.......................................................................................... 531 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Ἐγκαινίζεται δέ ἡ βασιλεία Δαβίδ, καί οὐχ ἅπαξ, ἀλλή χρισμένου τό πρότερον, καί ἀναγορευομένου τό δεύτερον.".............................. 531 Εἰς τόν παρόντα λόγον τινές ἀποροῦσι φάσκοντες, Τί δήποτε φήσας ὁ διδάσκαλος ὑπερβαίνειν τήν ἀναστάσιμον ἡμέραν πάσας τάς ἐπί γῆς ἑορτάς, οὐ τάς ἀνθρωπικάς μόνον καί χαμαί ἐρχομένας, ἀλλ᾿ ἤδη καί τάς αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ και ἐπ᾿ αὐτῷ τελουμένας, ὥσπερ ἐπιλαθόμενος τῆς ἰδίας ἀποφάσεως, τήν τῶν ἐγκαινίων ἡμέραν ταύτης ὑπερτίθησιν εἰπών," Ὑψηλῶς ὑψηλοτέρα, καί θαυμασίας θαυμασιοτέρα," ὡς ἐκ τούτου νομισθῆναι ἑαυτῷ περιπίπτειν τόν διδάσκαλον........................................... 532 Ἄλλο θεώρημα εἰς τό αὐτό.......................................................................................... 532 Ἄλλο θεώρημα εἰς τό αὐτό.......................................................................................... 532 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Μισῶ καί τήν δι’ ἀέρος συνήθειαν."..................... 533 Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ εἰς τήν ἁγίαν Πεντηκοστήν λόγου, εἰς τό·" Μιᾶς δεούσης ἡμέρας, ἥν ἐκ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος προσειλήφαμεν, ὀγδόην τε οὖσαν τήν αὐτήν καί πρώτην, μᾶλλον δέ μίαν καί ἀκατάλυτον. Δεῖ γάρ ἐκεῖσε καταλήξαι τόν ἐνταῦθα σαββατισμόν τῶν ψυχῶν."................................................................................................ 533 [[PG: 91: 1393]] Ἄλλο εἰς τό αὐτό θεώρημα.............................................................................. 534 Ἄλλη εἰς τό αὐτό θεωρία............................................................................................. 534 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, πῶς τό·" Δισσώσατε καί τρισσώσατε," λαβών ὁ διδάσκαλος εἰς τό περί τῆς ἑβδόμης μυστήριον φησιν·" Ὡς δέ καί τήν ἑβδόμην ἀναστροφήν Ἠλίου τοῦ προφήτου, τῷ τῆς Σαραφθίας υἱῷ, τό ζῇν ἐμπνεύσασαν, καί τοῦ αὐτοῦ τήν ἰσάριθμον κατά τῶν σχιδάκων ἐπίκλυσιν."..................................................................... 534 Ἄλλο θεώρημα εἰς τό αὐτό.......................................................................................... 535 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό· Ἰησοῦς δέ αὐτός, ἡ καθαρά τελειότης, οἶδε μέν τρέφειν ἐν ἐρημίᾳ καί πέντε ἄρτοις πεντακισχιλίους, οἶδε δέ πάλιν καί ἑπτά τετρακισχιλίους· καί τά τοῦ κόρου λείψανα ἐκεῖ μέν δώδεκα κόφινοι, ἐνταῦθα δέ σπυρίδες ζ´. Οὐθέτερον ἀλόγως οἶμαι, οὐδέ ἀναξίως τοῦ Πνεύματος.......................... 535 Θεωρία εἰς τό ιβ´ ἀριθμόν............................................................................................ 535 Ἄλλο θεώρημα εἰς τό αὐτό.......................................................................................... 535 Ἄλλη θεωρία................................................................................................................. 536 Ἄλλη θεωρία................................................................................................................. 536 Ἄλλη θεωρία................................................................................................................. 536 [[PG: 91: 1400]] Ἄλλη θεωρία..................................................................................................... 536 Ἄλλη θεωρία................................................................................................................. 536 Ἄλλη θεωρία................................................................................................................. 537 Θεωρία εἰς τούς κοφίνους............................................................................................ 537 Θεωρία τῶν ζ´ ἄρτων.................................................................................................... 538 Ἄλλη θεωρία περί τῶν τριῶν ἡμερῶν....................................................................... 538 Θεωρία τοῦ ἀριθμοῦ τῶν τετρακισχιλίων ἀνδρῶν.................................................. 538 Ἄλλη θεωρία εἰς τόν ζ´ ἀριθμόν.................................................................................. 538 Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου, εἰς τό·" Καί ἔστι διαφορά χαρισμάτων, ἄλλου δεομένη χαρίσματος πρός διάκρισιν τοῦ βελτίονος.".................................................................... 539 Τοῦ αὐτοῦ, ἐκ τοῦ εἰς Ἤρωνα τόν φιλόσοφον λόγου εἰς τό·" Συμβάματα καί παρασυμβάματα."................................................................................................................ 539 Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ εἰς τόν ἅγιον Βασίλειον ἐπιταφίου, εἰς τό·" Ἐπ’ οὐδενός οὖν τῶν ἁπάντων οὐκ ἔστιν ἐφ’ ὅτῳ οὐχί τῶν ἁπάντων."........................................................... 539 Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τῶν ἐπῶν, εἰς τό·" Παίζει γάρ λόγος αἰπύς ἐν εἴδεσι παντοδαποῖσι, κρίνας, ὡς ἐθέλοι, κόσμον ἑόν ἔνθα καί ἔνθα................................................................. 540 Ἄλλη θεωρία εἰς τό αὐτό............................................................................................. 541 Ἄλλη θεωρία εἰς τό αὐτό............................................................................................. 543 Ἄλλη θεωρία εἰς τό αὐτό............................................................................................. 543 ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ ΑΒΒΑ (ΣΕΛ. 1428)..................................................................................... 544 Περί ἀγάπης καί ἐγκρατείας, καί τῆς κατά νοῦν πολιτείας,................................... 544 Πρός Παῦλον πρεσβύτερον.......................................................................................... 544 ΕΚΑΤΟΝΤΑΣ Α´............................................................................................................... 544 ΕΚΑΤΟΝΤΑΣ Β´............................................................................................................... 548 ΕΚΑΤΟΝΤΑΣ Γ´. [[PG: 91: 1448]].................................................................................................. 552 ΕΚΑΤΟΝΤΑΣ Δ´. [[PG: 91: 1457]].................................................................................................. 557 EJUSDEM THALASSII....................................................................................................... 563 LIBELUS AD THEODOSIUM IMPERATOREM................................................................. 563 Τοῖς εὐσεβεστάτοις, καί τιμηθεῖσι, καί τιμωμένοις παρά Θεῷ καί ἀνθρώποις, Χριστιανοῖς βασιλεῦσι, Φλαυΐοις Θεοδοσίῳ καί Οὐαλεντινιανῷ, δέησις, εἴτουν παράκλησις παρά Βασιλείου διακόνου καί ἀρχιμανδρίτου, καί Θαλασσίου ἀναγνώστου καί μονάζοντος, καί λοιπῶν Χριστιανῶν μοναχῶν................................ 563 ΘΕΟΔΩΡΟΥ....................................................................................................................... 566 ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΤΗΣ ΡΑΪΘΟΥ [[PG: 91: 1484]].............................................................................. 566 Προπαρασκευή τις καί γυμνασία, τῷ βουλομένῳ μαθεῖν τίς ὁ τρόπος τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως, καί οἰκονομίας, καθ᾿ ὅν πέπρακται, καί τίνα τά πρός τούς ταύτην μή ὀρθῶς νοοῦντας λεγόμενα παρά τῶν τῆς Ἐκκλησίας τροφίμων................................. 566 Δόξα Μάνεντος.............................................................................................................. 567 Δόξα Παύλου Σαμοσατέως........................................................................................... 567 Δόξα Ἀπολιναρίου........................................................................................................ 567 Δόξα Θεοδώρου Μοψουεστίας.................................................................................... 567 Δόξα Νεστορίου............................................................................................................. 568 Δόξα Εὐτυχοῦς............................................................................................................... 568 Ἐξήγησις τοῦ ὅρου........................................................................................................ 569 Δόξα Ἰουλιανοῦ............................................................................................................. 572 Δόξα Σευήρου................................................................................................................ 572