Reader

XXXV. Conradi archiep. Salzburg. litterae ad Ottonem et canonicos Bambergenses de eorum decano in patriarcham Aquileiensem electo. (Anno 1128.

Venerabili fratri O.[ TTONI] Babenbergensis Ecclesiae episcopo, C.[ ONRADUS] Salzburgensis Ecclesiae Dei gratia humilis minister, devotae orationis affectum ac servituis obsequium.

Electo Aquileiensi Ecclesiae in episcopalis fastigii dignitatem decano vestro, fratre nostro et consacerdote dignissimo, eliminatam fuisse veterum spurcitierum, quae longo illic tempore dominata fuerat, credebamus foeditatem, cum abjecta indigna satis omni ecclesiastico regimini persona, clerum et populum vidimus tam honeste atque canonice de alterius substitutione cogitare, talemque virum mirabili unanimitate elegisse, cujus persona, scientia et vita vere nobis idoneum repraesentarent episcopum. In illius siquidem virtute Babenbergensis decoratur et honoratur Ecclesia, in quam rursus eum necesse fuerit fiducialius spem ponere, virtutis et disciplinae fructus inveniri non dubitamus, cujus primitias tam dulces in hoc viro praegustavimus.

Verum, ut apparet, nondum impleta sunt peccata Aquileiensium, qui eadem perfidia, quam contra illum Gerardum[ al. Richardum] stirpem inutilem exercebant prius ob illius nequitiam, nunc contra istum canonice electum, ideoque merito suscipiendum, semper insani et perfidi tumultuantur ob ejus probitatem omnibus amplectendam, ut illud, quod mali bonum elegerunt, non suum, sed Dei fuisse ostendant, et per hoc quod innocentem persequuntur, propositum suum sui similem eligendi fuisse evidentissimum faciant. Quorum malitiam et quantum oportuit patienter sustinens, et quantum potuit pro tempore leniter arguens, ac deinde negata sibi a clericis obedientia honesta occasione prudenter declinans, egregiae virtutis et modestiae exhibuit documentum, et transgressoribus dignae confusionis intulit opprobrium.

Nunc itaque absentiam ejus, si recederet, aequanimiter ferre non valentes, apud nos manere rogavimus, quousque castigata furentium insolentia electum suum recognoscerent, et debita reverentia reposcerent. Sed metuentem, ne fama sua propter vicinitatem locorum aliquid suspicionis ex hac re pateretur, eum tenere non potuimus, virtutum suarum apud nos depositum servantes in pace dimisimus, obsecrantes vos, tam pro antiqua amicitia quam pro adepta sibi et nobis honoris gloria, diligere eum ut fratrem, honorare eum ut electum pontificem, servare ut necessarium hominem, in quo nihil praeter pietatem invenimus et honestatem, quem etiam denuo in opus, ad quod assumptus est, restitui necesse erit.

Ejusdem litterae ad canonicos Bambergenses.

Saltzburgensis Ecclesiae Dei gratia, si quid est, fratribus omnibus Babenbergensis canonicae orationem cum dilectione, omne bonum cum salute.

Succisa in Aquilegensi Ecclesia arbore, quae inutiliter terram occupabat, aestuantibus nobis, ne similem vel certe nequiorem vacanti sedi improbitas clericorum adduceret, repente nobis vir probitate conspicuus, omnium honore dignissimus sacerdotalem infulam suscepturus dominus et frater noster E.[ GILBERTUS] decanus vester producitur, cujus virtute atque in bonis artibus exercitata prudentia omnem nostram anxietatem expulsam esse gratularemur. In quo, ut verum fateamur, Ecclesiae vestrae honor plurimum sublimatur, in qua tam utilis tam egregia persona nutrita cognoscitur. Unde quia nihil in eo nisi quod ecclesiasticam personam deceat, bonos delectet et malos offendat, experti sumus honestatem saeculi, pietatem Dei, per quae etiam Aquilegiensium displicuit oculis, jure dignum est, ut a vobis atque omnibus ecclesiae filiis honoretur et diligatur pro magno probitatis ejus testimonio, quod malis displicuit. Displicuisse tantum malis, ait beatus Gregorius, magna bonorum commendatio est.