Heroides
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/ovid" aria-label="More works by Ovid">
—
⋯
Original / primary: Vulgata
11.1
Canace MacareoAeolis Aeolidae, quam non habet ipsa, salutem
11.2
Mittit et armata verba notata manu;
11.3
Siqua tamen caecis errabunt scripta lituris,
11.4
Oblitus a dominae caede libellus erit.
11.5
Dextra tenet calamum, strictum tenet altera ferrum,
11.6
Et iacet in gremio charta soluta meo.
11.7
Haec est Aeolidos fratri scribentis imago;
11.8
Sic videor duro posse placere patri.
11.9
Ipse necis cuperem nostrae spectator adesset,
11.10
Auctorisque oculis exigeretur opus!
11.11
Ut ferus est multoque suis truculentior Euris,
11.12
Spectasset siccis vulnera nostra genis.
11.13
Scilicet est aliquid, cum saevis vivere ventis;
11.14
Ingenio populi convenit ille sui.
11.15
Ille Noto Zephyroque et Sithonio Aquiloni
11.16
Imperat et pinnis, Eure proterve, tuis.
11.17
Imperat heu! ventis, tumidae non imperat irae,
11.18
Possidet et vitiis regna minora suis.
11.19
Quid iuvat admotam per avorum nomina caelo
11.20
Inter cognatos posse referre Iovem?
11.21
Num minus infestum, funebria munera, ferrum
11.22
Feminea teneo, non mea tela, manu?
11.23
O utinam, Macareu, quae nos commisit in unum,
11.24
Venisset leto serior hora meo!
11.25
Cur umquam plus me, frater, quam frater amasti,
11.26
Et tibi, non debet quod soror esse, fui?
11.27
Ipsa quoque incalui, qualemque audire solebam,
11.28
Nescio quem sensi corde tepente deum.
11.29
Fugerat ore color; macies adduxerat artus;
11.30
Sumebant minimos ora coacta cibos;
11.31
Nec somni faciles et nox erat annua nobis,
11.32
Et gemitum nullo laesa dolore dabam.
11.33
Nec, cur haec facerem, poteram mihi reddere causam
11.34
Nec noram, quid amans esset; at illud eram.
11.35
Prima malum nutrix animo praesensit anili;
11.36
Prima mihi nutrix' Aeoli,' dixit,' amas!'
11.37
Erubui, gremioque pudor deiecit ocellos;
11.38
Haec satis in tacita signa fatentis erant.
11.39
Iamque tumescebant vitiati pondera ventris,
11.40
Aegraque furtivum membra gravabat onus.
11.41
Quas mihi non herbas, quae non medicamina nutrix
11.42
Attulit audaci supposuitque manu,
11.43
Ut penitus nostris— hoc te celavimus unum—
11.44
Visceribus crescens excuteretur onus?
11.45
A, nimium vivax admotis restitit infans
11.46
Artibus et tecto tutus ab hoste fuit!
11.47
Iam noviens erat orta soror pulcherrima Phoebi,
11.48
Et nova luciferos Luna movebat equos.
11.49
Nescia, quae faceret subitos mihi causa dolores,
11.50
Et rudis ad partus et nova miles eram.
11.51
Nec tenui vocem.' quid,' ait,' tua crimina prodis?'
11.52
Oraque clamantis conscia pressit anus.
11.53
Quid faciam infelix? gemitus dolor edere cogit,
11.54
Sed timor et nutrix et pudor ipse vetant.
11.55
Contineo gemitus elapsaque verba reprendo
11.56
Et cogor lacrimas conbibere ipsa meas.
11.57
Mors erat ante oculos, et opem Lucina negabat—
11.58
Et grave, si morerer, mors quoque crimen erat—
11.59
Cum super incumbens scissa tunicaque comaque
11.60
Pressa refovisti pectora nostra tuis,
11.61
Et mihi' vive, soror, soror o carissima,' dixti;
11.62
' Vive nec unius corpore perde duos!
11.63
Spes bona det vires; fratri nam nupta futura es.
11.64
Illius, de quo mater, et uxor eris.'
11.65
Mortua, crede mihi, tamen ad tua verba revixi:
11.66
Et positum est uteri crimen onusque mei.
11.67
Quid tibi grataris? media sedet Aeolus aula;
11.68
Crimina sunt oculis subripienda patris.
11.69
Frugibus infantem ramisque albentis olivae
11.70
Et levibus vittis sedula celat anus,
11.71
Fictaque sacra facit dicitque precantia verba;
11.72
Dat populus sacris, dat pater ipse viam.
11.73
Iam prope limen erat— patrias vagitus ad auris
11.74
Venit, et indicio proditur ille suo!
11.75
Eripit infantem mentitaque sacra revelat
11.76
Aeolus; insana regia voce sonat.
11.77
Ut mare fit tremulum, tenui cum stringitur aura,
11.78
Ut quatitur tepido fraxina virga Noto,
11.79
Sic mea vibrari pallentia membra videres;
11.80
Quassus ab inposito corpore lectus erat.
11.81
Inruit et nostrum vulgat clamore pudorem,
11.82
Et vix a misero continet ore manus.
11.83
Ipsa nihil praeter lacrimas pudibunda profudi;
11.84
Torpuerat gelido lingua retenta metu.
11.85
Iamque dari parvum canibusque avibusque nepotem
11.86
Iusserat, in solis destituique locis.
11.87
Vagitus dedit ille miser— sensisse putares—
11.88
Quaque suum poterat voce rogabat avum.
11.89
Quid mihi tunc animi credis, germane, fuisse—
11.90
Nam potes ex animo colligere ipse tuo—
11.91
Cum mea me coram silvas inimicus in altas
11.92
Viscera montanis ferret edenda lupis?
11.93
Exierat thalamo; tunc demum pectora plangi
11.94
Contigit inque meas unguibus ire genas.
11.95
Interea patrius vultu maerente satelles
11.96
Venit et indignos edidit ore sonos:
11.97
' Aeolus hunc ensem mittit tibi'— tradidit ensem—
11.98
' Et iubet ex merito scire, quid iste velit.'
11.99
Scimus, et utemur violento fortiter ense;
11.100
Pectoribus condam dona paterna meis.
11.101
His mea muneribus, genitor, conubia donas?
11.102
Hac tua dote, pater, filia dives erit?
11.103
Tolle procul, decepte, faces, Hymenaee, maritas
11.104
Et fuge turbato tecta nefanda pede!
11.105
Ferte faces in me quas fertis, Erinyes atrae,
11.106
Et meus ex isto luceat igne rogus!
11.107
Nubite felices Parca meliore sorores,
11.108
Amissae memores sed tamen este mei!
11.109
Quid puer admisit tam paucis editus horis?
11.110
Quo laesit facto vix bene natus avum?
11.111
Si potuit meruisse necem, meruisse putetur—
11.112
A, miser admisso plectitur ille meo!
11.113
Nate, dolor matris, rabidarum praeda ferarum,
11.114
Ei mihi! natali dilacerate tuo;
11.115
Nate, parum fausti miserabile pignus amoris—
11.116
Haec tibi prima dies, haec tibi summa fuit.
11.117
Non mihi te licuit lacrimis perfundere iustis,
11.118
In tua non tonsas ferre sepulcra comas;
11.119
Non super incubui, non oscula frigida carpsi.
11.120
Diripiunt avidae viscera nostra ferae.
11.121
Ipsa quoque infantis cum vulnere prosequar umbras
11.122
Nec mater fuero dicta nec orba diu.
11.123
Tu tamen, o frustra miserae sperate sorori,
11.124
Sparsa, precor, nati collige membra tui,
11.125
Et refer ad matrem socioque inpone sepulcro,
11.126
Urnaque nos habeat quamlibet arta duos!
11.127
Vive memor nostri, lacrimasque in vulnera funde,
11.128
Neve reformida corpus amantis amans.
11.129
Tu, rogo, dilectae nimium mandata sororis
11.130
Perfice; mandatis obsequar ipsa patris!