Heroides
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/ovid" aria-label="More works by Ovid">
—
⋯
Original / primary: Vulgata
12.1
Medea IasoniExul, inops, contempta novo Medea marito
12.2
Dicit: an a regnis tempora nulla vacant?
12.3
At tibi Colchorum, memini, regina vacavi,
12.4
Ars mea cum peteres ut tibi ferret opem.
12.5
Tunc quae dispensant mortalia fila sorores
12.6
Debuerant fusos evoluisse meos.
12.7
Tum potui Medea mori bene! quidquid ab illo
12.8
Produxi vitam tempore, poena fuit.
12.9
Ei mihi! cur umquam iuvenalibus acta lacertis
12.10
Phrixeam petiit Pelias arbor ovem?
12.11
Cur umquam Colchi Magnetida vidimus Argo,
12.12
Turbaque Phasiacam Graia bibistis aquam?
12.13
Cur mihi plus aequo flavi placuere capilli
12.14
Et decor et linguae gratia ficta tuae?
12.15
Aut, semel in nostras quoniam nova puppis harenas
12.16
Venerat audacis attuleratque viros,
12.17
Isset anhelatos non praemedicatus in ignes
12.18
Inmemor Aesonides oraque adusta boum;
12.19
Semina iecisset totidem quot semina et hostes,
12.20
Ut caderet cultu cultor ab ipse suo!
12.21
Quantum perfidiae tecum, scelerate, perisset,
12.22
Dempta forent capiti quam mala multa meo!
12.23
Est aliqua ingrato meritum exprobrare voluptas.
12.24
Hac fruar; haec de te gaudia sola feram.
12.25
Iussus inexpertam Colchos advertere puppim
12.26
Intrasti patriae regna beata meae.
12.27
Hoc illic Medea fui, nova nupta quod hic est;
12.28
Quam pater est illi, tam mihi dives erat.
12.29
Hic Ephyren bimarem, Scythia tenus ille nivosa
12.30
Omne tenet, Ponti qua plaga laeva iacet.
12.31
Accipis hospitio iuvenes, Aeeta, Pelasgos,
12.32
Et premitis pictos, corpora Graia, toros.
12.33
Tunc ego te vidi, tunc coepi scire, quid esses;
12.34
Illa fuit mentis prima ruina meae.
12.35
Et vidi et perii; nec notis ignibus arsi,
12.36
Ardet ut ad magnos pinea taeda deos.
12.37
Et formosus eras, et me mea fata trahebant;
12.38
Abstulerant oculi lumina nostra tui.
12.39
Perfide, sensisti— quis enim bene celat amorem?
12.40
Eminet indicio prodita flamma suo.
12.41
Dicitur interea tibi lex ut dura ferorum
12.42
Insolito premeres vomere colla boum.
12.43
Martis erant tauri plus quam per cornua saevi,
12.44
Quorum terribilis spiritus ignis erat;
12.45
Aere pedes solidi praetentaque naribus aera,
12.46
Nigra per adflatus haec quoque facta suos.
12.47
Semina praeterea populos genitura iuberis
12.48
Spargere devota lata per arva manu,
12.49
Qui peterent natis secum tua corpora telis;
12.50
Illa est agricolae messis iniqua suo.
12.51
Lumina custodis succumbere nescia somno,
12.52
Ultimus est aliqua decipere arte labor.
12.53
Dixerat Aeetes; maesti consurgitis omnes,
12.54
Mensaque purpureos deserit alta toros.
12.55
Quam tibi tunc longe regnum dotale Creusae
12.56
Et socer et magni nata Creontis erat!
12.57
Tristis abis; oculis abeuntem prosequor udis,
12.58
Et dixit tenui murmure lingua:' vale!'
12.59
Ut positum tetigi thalamo male saucia lectum,
12.60
Acta est per lacrimas nox mihi, quanta fuit;
12.61
Ante oculos taurique meos segetesque nefandae,
12.62
Ante meos oculos pervigil anguis erat.
12.63
Hinc amor, hinc timor est; ipsum timor auget amorem.
12.64
Mane erat, et thalamo cara recepta soror
12.65
Disiectamque comas adversaque in ora iacentem
12.66
Invenit, et lacrimis omnia plena meis.
12.67
Orat opem Minyis. alter petit, impetrat alter:
12.68
Aesonio iuveni quod rogat illa, damus.
12.69
Est nemus et piceis et frondibus ilicis atrum;
12.70
Vix illuc radiis solis adire licet.
12.71
Sunt in eo— fuerant certe— delubra Dianae;
12.72
Aurea barbarica stat dea facta manu.
12.73
Noscis? an exciderunt mecum loca? venimus illuc.
12.74
Orsus es infido sic prior ore loqui:
12.75
' Ius tibi et arbitrium nostrae fortuna salutis
12.76
Tradidit, inque tua est vitaque morsque manu.
12.77
Perdere posse sat est, siquem iuvet ipsa potestas;
12.78
Sed tibi servatus gloria maior ero.
12.79
Per mala nostra precor, quorum potes esse levamen,
12.80
Per genus, et numen cuncta videntis avi,
12.81
Per triplicis vultus arcanaque sacra Dianae,
12.82
Et si forte aliquos gens habet ista deos—
12.83
O virgo, miserere mei, miserere meorum;
12.84
Effice me meritis tempus in omne tuum!
12.85
Quodsi forte virum non dedignare Pelasgum—
12.86
Sed mihi tam faciles unde meosque deos?—
12.87
Spiritus ante meus tenues vanescet in auras
12.88
Quam thalamo nisi tu nupta sit ulla meo!
12.89
Conscia sit Iuno sacris praefecta maritis,
12.90
Et dea marmorea cuius in aede sumus!'
12.91
Haec animum— et quota pars haec sunt!— movere puellae
12.92
Simplicis, et dextrae dextera iuncta meae.
12.93
Vidi etiam lacrimas— sua pars et fraudis in illis.
12.94
Sic cito sum verbis capta puella tuis.
12.95
Iungis aenipedes inadusto corpore tauros
12.96
Et solidam iusso vomere findis humum.
12.97
Arva venenatis pro semine dentibus inples,
12.98
Nascitur et gladios scutaque miles habens.
12.99
Ipsa ego, quae dederam medicamina, pallida sedi,
12.100
Cum vidi subitos arma tenere viros,
12.101
Donec terrigenae, facinus mirabile, fratres
12.102
Inter se strictas conseruere manus.
12.103
Insopor ecce vigil squamis crepitantibus horrens
12.104
Sibilat et torto pectore verrit humum!
12.105
Dotis opes ubi erant? ubi erat tibi regia coniunx,
12.106
Quique maris gemini distinet Isthmos aquas?
12.107
Illa ego, quae tibi sum nunc denique barbara facta,
12.108
Nunc tibi sum pauper, nunc tibi visa nocens,
12.109
Flammea subduxi medicato lumina somno,
12.110
Et tibi, quae raperes, vellera tuta dedi.
12.111
Proditus est genitor, regnum patriamque reliqui;
12.112
Munus, in exilio quod licet esse, tuli!
12.113
Virginitas facta est peregrini praeda latronis;
12.114
Optima cum cara matre relicta soror.
12.115
At non te fugiens sine me, germane, reliqui!
12.116
Deficit hoc uno littera nostra loco.
12.117
Quod facere ausa mea est, non audet scribere dextra.
12.118
Sic ego, sed tecum, dilaceranda fui.
12.119
Nec tamen extimui— quid enim post illa timerem?—
12.120
Credere me pelago, femina iamque nocens.
12.121
Numen ubi est? ubi di? meritas subeamus in alto,
12.122
Tu fraudis poenas, credulitatis ego!
12.123
Compressos utinam Symplegades elisissent,
12.124
Nostraque adhaererent ossibus ossa tuis;
12.125
Aut nos Scylla rapax canibus mersisset edendos—
12.126
Debuit ingratis Scylla nocere viris;
12.127
Quaeque vomit totidem fluctus totidemque resorbet,
12.128
Nos quoque Trinacriae supposuisset aquae!
12.129
Sospes ad Haemonias victorque reverteris urbes;
12.130
Ponitur ad patrios aurea lana deos.
12.131
Quid referam Peliae natas pietate nocentes
12.132
Caesaque virginea membra paterna manu?
12.133
Ut culpent alii, tibi me laudare necesse est,
12.134
Pro quo sum totiens esse coacta nocens.
12.135
Ausus es— o, iusto desunt sua verba dolori!—
12.136
Ausus es' Aesonia,' dicere,' cede domo!'
12.137
Iussa domo cessi natis comitata duobus
12.138
Et, qui me sequitur semper, amore tui.
12.139
Ut subito nostras Hymen cantatus ad aures
12.140
Venit, et accenso lampades igne micant,
12.141
Tibiaque effundit socialia carmina vobis,
12.142
At mihi funerea flebiliora tuba,
12.143
Pertimui, nec adhuc tantum scelus esse putabam;
12.144
Sed tamen in toto pectore frigus erat.
12.145
Turba ruunt et' Hymen,' clamant,' Hymenaee!' frequenter—
12.146
Quo propior vox haec, hoc mihi peius erat.
12.147
Diversi flebant servi lacrimasque tegebant—
12.148
Quis vellet tanti nuntius esse mali?
12.149
Me quoque, quidquid erat, potius nescire iuvabat;
12.150
Sed tamquam scirem, mens mea tristis erat,
12.151
Cum minor e pueris( casu studione videndi
12.152
Constitit ad geminae limina prima foris)
12.153
' Huc modo, mater, adi! pompam pater,' inquit,' Iason
12.154
Ducit et adiunctos aureus urget equos!'
12.155
Protinus abscissa planxi mea pectora veste,
12.156
Tuta nec a digitis ora fuere meis.
12.157
Ire animus mediae suadebat in agmina turbae
12.158
Sertaque conpositis demere rapta comis;
12.159
Vix me continui, quin dilaniata capillos
12.160
Clamarem' meus est!' iniceremque manus.
12.161
Laese pater, gaude! Colchi gaudete relicti!
12.162
Inferias umbrae fratris habete mei;
12.163
Deseror amissis regno patriaque domoque
12.164
Coniuge, qui nobis omnia solus erat!
12.165
Serpentis igitur potui taurosque furentes;
12.166
Unum non potui perdomuisse virum,
12.167
Quaeque feros pepuli doctis medicatibus ignes,
12.168
Non valeo flammas effugere ipsa meas.
12.169
Ipsi me cantus herbaeque artesque relinquunt;
12.170
Nil dea, nil Hecates sacra potentis agunt.
12.171
Non mihi grata dies; noctes vigilantur amarae,
12.172
Et tener a misero pectore somnus abest.
12.173
Quae me non possum, potui sopire draconem;
12.174
Utilior cuivis quam mihi cura mea est.
12.175
Quos ego servavi, paelex amplectitur artus,
12.176
Et nostri fructus illa laboris habet.
12.177
Forsitan et, stultae dum te iactare maritae
12.178
Quaeris et iniustis auribus apta loqui,
12.179
In faciem moresque meos nova crimina fingas.
12.180
Rideat et vitiis laeta sit illa meis!
12.181
Rideat et Tyrio iaceat sublimis in ostro—
12.182
Flebit et ardores vincet adusta meos!
12.183
Dum ferrum flammaeque aderunt sucusque veneni,
12.184
Hostis Medeae nullus inultus erit!
12.185
Quodsi forte preces praecordia ferrea tangunt,
12.186
Nunc animis audi verba minora meis!
12.187
Tam tibi sum supplex, quam tu mihi saepe fuisti,
12.188
Nec moror ante tuos procubuisse pedes.
12.189
Si tibi sum vilis, communis respice natos;
12.190
Saeviet in partus dira noverca meos.
12.191
Et nimium similes tibi sunt, et imagine tangor,
12.192
Et quotiens video, lumina nostra madent.
12.193
Per superos oro, per avitae lumina flammae,
12.194
Per meritum et natos, pignora nostra, duos—
12.195
Redde torum, pro quo tot res insana reliqui;
12.196
Adde fidem dictis auxiliumque refer!
12.197
Non ego te inploro contra taurosque virosque,
12.198
Utque tua serpens victa quiescat ope;
12.199
Te peto, quem merui, quem nobis ipse dedisti,
12.200
Cum quo sum pariter facta parente parens.
12.201
Dos ubi sit, quaeris? campo numeravimus illo,
12.202
Qui tibi laturo vellus arandus erat.
12.203
Aureus ille aries villo spectabilis alto
12.204
Dos mea, quam, dicam si tibi' redde!,' neges.
12.205
Dos mea tu sospes; dos est mea Graia iuventus!
12.206
I nunc, Sisyphias, inprobe, confer opes!
12.207
Quod vivis, quod habes nuptam socerumque potentis,
12.208
Hoc ipsum, ingratus quod potes esse, meum est.
12.209
Quos equidem actutum— sed quid praedicere poenam
12.210
Attinet? ingentis parturit ira minas.
12.211
Quo feret ira, sequar! facti fortasse pigebit—
12.212
Et piget infido consuluisse viro.
12.213
Viderit ista deus, qui nunc mea pectora versat!
12.214
Nescio quid certe mens mea maius agit!