Reader

LIBER SEPTIMUS SIVE LANDRICI ET HUBERTI ABBATUM (Ab anno 1033 ad annum 1069;--ab anno 1069 ad annum 1079. CAPITULUM LVIII. De Aigae Curte data a Geretrude. (Anno 1062.)

« In nomine sanctae et individuae Trinitatis, Patris et Filii et Spiritus Sancti. Cum cunctos maneat sors inreparabilis horae, praecavendum est unicuique nostrum, ne teneat levum iter, tendentem ad poenas inferni; set summopere custodiat justiciae semitam, ducentem ad amoenas aeternae vitae sedes, quam quidem custodire quisque poterit, si mandatis Domini inianter oboedire vuluerit. Dominicum quoque praeceptum est, ut sua quisque, pro Dei amore, largiatur; ait enim: Date et dabitur vobis; et, quicunque dederit calicem aquae frigidae tantum in nomine meo, amen dico vobis, non perdet mercedem suam. His et aliis Dei omnipotentis dictis, ego peccatrix, Geretrudis nomine, secundum seculi dignitatem non infimis parentibus orta, libentissime, in quantum praevalet mea pusillanimitas, obedire studens, alodum quendam, quem jure, videor, possideo in Aiga Curte, Deo omnipotenti et Sancto Petro Gesiaci, cellae scilicet coenobii Carnotensis, post mortem meam, hereditario jure possidendum, annuo; quatinus idem, cui a Domino est dictum: Quaecunque ligaveris super terram; erunt ligata et in coelo; et, quaecumque solveris super terram, erunt soluta et in coelo; vincula videlicet peccatorum meorum meique conjugis, nomine Hilduini, filii Hermari, et parentum meorum, solvat, ne judex equissimus, in ultimo examine, cum reprobis ad infernales poenas mittat; set illam nobis mellifluam vocem inferat, qua demulcebit justis inquiens: Venite, benedicti Patris mei, possidete regnum quod paratum est vobis ab origine mundi. Concedo, inquam, ipsius alodi terram cultam et incultam, irriguam et aridam, prata et silvam, ingressus ejus et exitus, atque aecclesiae partes duas quae sunt mei juris. Quandiu autem vivens tenere voluero, de supradicto alodo duos hospites tantum investitura Sancto Petro, unum scilicet propria voluntate, alterum praefati conjugis mei petitione. Hanc autem cartulam manibus nominibusque propriis corroborare volumus, et nominibus aliorum corroborari dignum duximus, ut, si forte aliquando( quod absit!) attaminare voluerit inscriptam nostram hanc dationem quam fecimus, anathematis jugulo feriatur et ante judices digna lege acriter castigatus, tres auri libras solvat et ejus nisus minime valeat. Actum est hoc secundo anno regni Philippi regis adhuc pueruli, gubernante abbate Landrico locum nostrum. Paulus monachus scripsit.»

Haec autem matrona Geretrudis antequam seculum moriendo relinqueret, sancto Petro et nobis praedictum alodum reliquit; et per plura tempora possedimus, non solum ea vivente, set etiam postquam mortua fuit et sepulta ante fores atrii Gesiaci aecclesiae. Deinde, instigante diabolo, quaedam neptis ejus, nomine Hildeburgis, uxor scilicet Rodberti militis de castro Ebroico, vi et seculari potentia invasit omnia quae sancto Petro matertera ejus, pro sua contulerat anima, et Dominum et apostolum ejus Petrum, tam ipsa quam praedictus vir ejus, exhereditaverunt, et mundanos homines heredes facere maluerunt. De quorum facinore nos interim tacentes, Deo, equissimo judici, examinandum linquimus.