Reader

EPISTOLA C. AD FRATRES CELLENSES.

[ V, 7.] Charissimis fratribus, filiis et amicis Cellensis monasterii, frater PETRUS Sancti Remigii dictus abbas, salutem in Domino.

Praesenti epistolae delegavi supplere in sancto conventu vestro, fratres et filii charissimi, si quid negotii est, quod ageret praesentia nostra, si adesset. Poterit enim tutius proponere sufficienter et insolenter, quod nec inutile sit acquiescentibus, nec scribenti criminosum. Undecunque siquidem et de quocunque agere velim, oculi fascinantes non desunt, perverse interpretantes, maligne arbitrantes ea, quorum nec rationem attingunt, nec finem apprehendunt. Ipse autem ego Deum constituo arbitrum et judicem omnium quae fiunt ab ipso, veraciter diffiniendum quod est ambiguum, efficaciter exsecutioni mandandum quod fuerit sententia diffinitum, et tenaciter servandum quod ex labiis ejus semel fuerit prolatum. Per ipsum igitur contestor hunc solemnem vestrae fraternitatis conventum, ne a memoria vestra elabatur difficilis ille congressus sapientiae et insipientiae, justitiae et injustitiae, in quo graviter, sed fortiter desudastis, quidam fideliter proficientes et constanter perseverantes, quidam deficientes et retro abeuntes, quorum gloria in confusione ipsorum, qui Deo, et mihi, et vobis mentiti sunt. Jam Drogo ejectus est, ne dicam, draco, qui se terram et coelum non solum concussurum, sed etiam evulsurum armis Judae proditoris, id est pecunia publice minabatur; nescio si adhuc tertiam partem stellarum post se trahat; unum scio, quod de praedestinatis nullum Deo juvante absorbebit. In causa tamen ista, quia Dei est, nihil usurpet sibi stuppa nostrae fragilitatis, insultando his qui occupati bello non interfuerunt, vel ex adverso steterunt. Exsultandum quidem cum tremore, non insultandum contumeliose in operibus Dei, quia semper Dei judicia suspecta sunt, et nunquam caput erigendum, dum in nubibus consignata, sollicitos non securos homines, tam in prosperitate, quam in adversitate faciunt. Sit itaque timor Dei in vobis, et apponite cor in his quae de Drogone facta sunt, ne similia faciatis, quia non similia, sed pejora pateremini. Est proverbium: Excaldatus aquam timet. Spiritu igitur paracletico totum negotium, et domini archiepiscopi consilio, atque viris religiosis et sapientibus, salva libertate electionis vestrae, committite. De mea vero voluntate nulla sit quaestio, quia nunquam discordabit a gloria vestra, ab honore vestro, et ab utilitate Ecclesiae vestrae. Interim refloreat in vobis ordinis sancta observatio, silentii virtus, lectio claustralis, capituli rigor, psalmodiae tenor, unitatis compago, hospitum devota susceptio: et quidquid de justitiae et honestatis prosapia in exterminium evanuerat, ad propriam conscientiae vestrae sedem feliciter redeat. Scriptura enim mandatum domini sui eloquitur succincte, constanter et fideliter, nihil detrahens de injuncto mandato, nihil addens, non cedens fascinatoribus, non credens adulatoribus. Pro eodem habet, si laudetur, aut si vituperetur. Quia igitur plures scio solere instanter insidiari, ut me capiant in sermone, potius elegi verba nostra scripto mandare, quam inconsiderata elocutione profundere. Valete.