Reader

EPISTOLA CI. AD BERNEREDUM ABBATEM S. CRISPINI.

[ V, 8.] Amico suo charissimo BERNEREDO abbati Sancti Crispini, frater PETRUS abbas Sancti Remigii, salutem.

Quaerenti mihi materiam unde tibi scribere exordiar, vix una de grege innumerabilium se sequestrans occurrit, arridens quidem prima fronte, sed vultum demittens in secessu vel recessu praesentiae nostrae. Quaeris quaenam sit ista materia tam blanda in exordio, tam religiosa seu timida in supremo? Certe fama gloriae tuae haec est, quae amicis tuis jucunda et exhilarata facie civitates, castella, vicos et plateas discurrit et circuit usque ad palatium regis, usque ad reginae thalamum, usque ad comitissae nostrae cubiculum. Templa quoque habitu religioso, vultu modesto perambulat: archiepiscopos, episcopos, abbates, clericos et milites sibi concilians, et ad venerationem sui non mediocriter inclinans. Sed timendum, ne sol tanti splendoris, tantorum radiorum, vergat ad occasum, et dicatur: Ad vesperum demorabitur fletus, et ad matutinum laetitia. Quantum enim gaudii de sanctitate et justitia amici in amicorum amicos profluit, tantum moeroris et doloris in evaporatione sive exinanitione earumdem virtutum circa eosdem residet. Video, video cogitationes tuas ad se ipsas tumultuantes, et quare amicus tuus talia tibi scribat, sollicitissime revolvere. Timidae enim sunt cogitationes tuae. Ne sis sollicitus, bone amice, res salva est, signacula clausa sunt. Aquilo durus ventus non congelavit continentiam, charitatem aut opinionem nostram. Qualem te habuimus, talem te habemus et semper habituri sumus. Huic quoque praesentium latori, si quid ex his imputandum, imputa: qui non solum scribere compulit, sed talem materiam praescripsit. Revocavit enim ad memoriam illa magnifica praeconia, quae auribus nostris instillaveras, quando ab illa solemnitate Trecensi, quantum vacuatus propria et bona conscientia, tantum inflatus vana laetitia rediisti. Dixisti enim te prae aliis exceptum et receptum a Trecensium comitissa, invitatum ad epulas, glorificatum in mensa, in omni postulatione exauditum, et cum longa cauda gloriae reversum. Cave caudam, cum tam omnis laus, quam omne vituperium in cauda, id est in fine terminetur. Dico autem, quem te ipsum facis? Si haec facis, manifesta te ipsum mundo et nobis. Si enim propheta es in Israel, veni ad nos, ut ipsis rebus experiamur potentiam, prophetiam, et virtutem tuam. Signis enim quae in patria tua facis, non credemus, nisi te virum, cujus spiritus in naribus, ex fructibus cognoverimus. Decurtata tamen est gloria tua, quia non fecisti pacem inter archiepiscopum et adversarios suos. Valete.