Reader

EPISTOLA CXIII. AD PHILIPPUM COLONIENSEM ARCHIEPISCOPUM.

[ I, 13.] Domino suo et Patri charissimo PHILIPPO Coloniensi archiepiscopo frater PETRUS humilis abbas Sancti Remigii, salutem cum omni devotione.

Frequenter cum beato Remigio patrono vestrae sublimitati humiles porreximus preces, si quo modo animum sine culpa nostra, ut credimus, hactenus implacatum nobis ad misericordiam faciendam flectere possemus. Denique iterum atque iterum quanta humilitatis supplicatione potest tota congregatio nostra appellat, si qua sunt in vobis viscera misericordiae, ne adhuc extenta in flagello nostro perseveret manus vestra. De clementia namque Dei indultum est, ut potestatem habeatis et bene facere et male nobis si vultis. Nolite oblivisci, quia limites, quos Dominus dominationi vestrae posuit, certi et finiti sunt in praedestinatione Dei. Utimini ergo potestate vobis concessa semper ad bonum, nunquam ad malum; nam indubitanter utriusque sequitur retributio aeterna. Pro Jesu itaque amore, et per Christum Jesum contestamur vos, quatenus misereamini pauperum compeditorum, quibus nec ingredi, nec egredi licet, nisi sub manu et cum licentia pastoris. Boves sunt triturantes, nocte et die pro peccatis suis et totius mundi Dominum deprecantes. Ne obturetis ora eorum, subtrahendo alimoniam a praedecessoribus fideliter pro remissione peccatorum suorum eis concessam. Certe non erit famae, et gloriae vestrae augmentum, nec cumulus divitiarum, nisi tantummodo peccatorum. Respondemus itaque pro praebendis de Marna, de quibus mandastis, ut de manu nostra eximendo quibuslibet personis eas daremus, quod nullatenus in saeculum saeculi id facturi sumus. Provoluti etiam genibus vestris, ne id ulterius a nobis exigatis, exoramus. Valete.