Reader

EPISTOLA CXXII. AD EOSDEM.

[ V, 20.] Magistro JOANNI, et fratri suo RICHARDO, PETRUS abbas Sancti Remigii.

Statum nostrum praetermisso prooemio vobis notificare studeo, cujus nec satis bonus, nec pessimus ad praesens occurrit aspectus. Valde autem sollicitus sum de statu terrae vestrae, cujus quasi claves et columnas citra mare, legatos scilicet Romanae curiae tenemus. Quid autem statuere, quid dejicere, quid aperire, quidve claudere debeant, tam ipsis quam nobis incertum est. Tota siquidem clausula negotii pendet ex adventu et responsis regis Angliae. Tamen modestos praesensi nimis animos eorum in exsecutione mandati, nisi forte ex contemptu exasperati in duriorem prosilierint sententiam. De proprio ergo statu id enuntio; quod quantum ad personam nostram, cursu consueto valetudo procedit; quantum autem ad Ecclesiae communem pacem et prosperitatem, sic se habet quomodo solet. Unus autem, scilicet frater Herveus, jam nobiscum non ambulat. Ivit viam suam; utinam non post Satanam! Si ad vos venerit, equos accipite, et si quid aliud honeste ab eo auferri poterit. Super quaestione autem tua, frater Richarde, amice dilectissime, nolo multiplicare supervacuos circuitus, et multorum verborum anfractus. Quaeris autem, utrum ad singulos de collegio culpa, quae videtur respicere oeconomum vel praepositum, ipsius derivatione singulari et certa percurrat, et illiciat singulorum conscientias. Ait propheta: Anima quae peccaverit ipsa morietur, filius non portabit iniquitatem patris, neque pater filii. Item auctoritas: Mala non sunt, quae nec mentem implicant, nec conscientiam ligant. Item Apostolus: Quae in macello venient, edite cum gratiarum actione, nihil interrogantes propter conscientiam. His omnibus auctoritatibus, non mihi videtur singulorum capita percutere, si quid a praeposito male administratum fuerit: et sufficere claustralibus, nescire unde veniat quod edant, vel quid vestiant. Tanta enim simplicitas debet esse columbae, quae in foraminibus petrae et in cavernis maceriae nidificat, ut remota omni sollicitudine, quidquid manus ejus invenerit in lecto, sive in refectorio, simpliciter accipiat, et Deo gratias agat. Si quis autem dixerit, hoc idolothytum est, id est de rapina, vel usura, vel alio quolibet modo male acquisitum, abstineat. Valete.