Reader

EPISTOLA CXXXII. AD E. ABBATEM STABULENSEM.

[ V, 10.] Venerando domino et amico charissimo E. abbati Stabulensis Ecclesiae, PETRUS humilis abbas Sancti Remigii, in perpetuum cum Christo gaudere.

Nulla negligentia bona est; non tamen omnis aequaliter culpabilis. Cumulat namque aut minuit meritum negligentiae amputanda dissimulatio faciendorum, aut inconsiderata festinatio non faciendorum. Ea nihilominus quae a nobis remota sunt, et per procuratores fiunt, non consimili a nobis poena exiguntur, si male administrentur, sicut illa quae manu nostra et proprio studio peragi solent. Inde est, domine abba et amice charissime, quod aliquantam opponunt pro nobis excusationem, si fratres nostri de Marna, non solvendo pecuniam quam debent, molestiam vobis fecerunt, cum factum ab anno praeterito aestimaremus, quod adhuc faciendum modo cognoscimus. Ignoscite itaque culpam, quam nec superbia genuit, nec contumacia defendit. Dignus namque venia est, qui cito corrigit delictum, vel qui pro posse reddit debitum. Domini imperatoris mandatum vestrum et nostrum certe turbavit negotium. Injungimus praeposito nostro, ut cito solvat, quod jam fecisse debuerat. Vobis gratias agimus de bona patientia vestra, et innotescimus, quod nunquam utilis nobis fuerit commutatio illa.