Reader

EPISTOLA CXXXVI. AD PETRUM ABBATEM DE SILVA.

[ V, 17.] Domino PETRO abbati de Silva PETRUS abbas Sancti Remigii.

Satis est grata nobis occasio, qua vobis scribere compellimur. Cum enim vestram praesentiam, si à Deo daretur, totis semper amplecteremur brachiis, quid mirum si vel semel in anno absentiam qualicunque stylo alloqui desideramus? Nec tamen quae, vel quantum volumus, amantissimo amico praesentibus litteris insinuamus: obstante illa, quae pene cunctis affectionibus nostris insidioso novercatur oculo, importunitate congestorum negotiorum, quae tollit a me animam meam plus saepe nolente quam volente. Est itaque petitio nostra apud vos pro priore vestro Noviense, viro honesto, opinionis bonae, et famae hilaris in partibus nostris. Electus enim in abbatem, excusat se a tanto onere, tum propter humilitatem suam, tum propter difficultatem laboris, quem nondum expertus, jam reformidat tanquam expertus. Instillavit enim auribus nostris, se potius saeculum repetere, quam onus istud suscipere. Non quidem approbo tantam hominis in isto negotio constantiam, ne dicam pertinaciam, quia ordinata Ecclesiae charitas hoc exigit, ut gratiam acceptam in invicem subministremus, et juxta legem Mosaicam, maledictionem illam fugiamus, qua dicitur maledicta sterilis, et quae semen non fecerit in Israel. Quia tamen alias dicitur: Quid molesti estis huic mulieri? Et in Canticis: Adjuro vos, filiae Jerusalem, ne suscitetis, neque evigilare faciatis dilectam, donec ipsa velit. Pede postulationis nostrae suspenso in ambiguitate spinosa deambulans, vestrae discretioni quid potius e duobus eligendum sit relinquo. Officium autem postulantis expleo, ut suggerens vobis nullo modo cogendum supra vires hominem discretum definiam.