Reader

EPISTOLA CLVIII. AD GRANDIMONTENSES.

[ VIII, 22.] Dominis et amicis suis de Grandimonte, PETRUS abbas S. Remigii, salutem.

Religioso fraternitatis vestrae conventui et sanctissimis orationibus saltem anniversaria revolutione nos commendamus. Videtur siquidem mihi meatus suos fluvius paradisi quasi ad sinum originalem revocare, cum de singulis partibus orbis ad diem beati Joannis Baptistae solemnem contingit priores vestros in unum convenire. Refluxus iste pretiosarum gemmarum arena ad utilitatem negotiatorum spiritualium redundat, et si quis pretiosas quaerens margaritas ad littus hoc applicuerit studium sanctae negotiationis, nequaquam vacuus et inanis exibit. Ego itaque vir videns paupertatem meam, sed non negligens, bono et pauco pretio suffragium orationum vestrarum tento emere. Est autem pretium nostrum, rogare, postulare, scribere, et tenuissimas orationes rependere. Si pensatis usum aestimationis, parum est quod datur; si votum, imo animum devotum, multum. Aestimabile procul dubio est, quod manus legitur: impretiabile, quod animus. Ut enim ait Gregorius, non quantum, sed ex quanto offeratur considerat Deus, id est non quantum pecuniae, sed ex quanta devotione. Suggerimus fraternitati vestrae supplicatione humili, quatenus benefactoribus Ecclesiae nostrae beneficium sanctae societatis vestrae indulgeatis; et praecipue illis, qui eleemosynas suas faciunt novo operi, quod ad honorem et decorem domus Dei et beati Remigii inchoavimus. Nam caput monasterii nostri renovare volentes, cum Dei adjutorio manum ad fortia mittimus. Rescriptum itaque sigillo vestro roboratum mittite, ad excitandos fidelium animos, vestra sancta exhortatione, et orationum concessione. Valeat sancta congregatio vestra.