Reader

EPISTOLA CLIX. AD CLUNIACENSES.

[ VIII, 23.] Cluniacensibus, PETRUS abbas Sancti Remigii, salutem.

In tanta sanctorum congregatione, et persona nostra, si adesset, vilis et abjecta appareret, et vox exigua, timeo ne et littera rusticana. Loquar tamen in medio vestrum, ut servus Abraham, ut puer Daniel, ut senex Jacob, non ut Heliu, cujus venter est ut mustum absque spiraculo. Lego in Scripturis Jeremiam lamentantem, Paulum optantem anathema a Christo pro fratribus suis. Stillicidiis tantae charitatis inebriatus, nonne dolere debeo usque ad medullarum compagum discretionem, super ruinam matris filiarum Sion, utique coenobii Cluniacensis? Nonne haec est urbs fortitudinis nostrae, de qua egrediebantur quondam mille per episcopatus, per abbatias, per regum et principum curias, et nunc paucissimi sunt incolae ejus? Nonne luminare hoc magnum tenebras obscuratae religionis per diversas regiones illuminavit, ordinem reformando, honestatem docendo, charitatem infundendo, et caetera pietatis officia renovando? Usque ad sedem apostolicam nonne gradibus humilitatis ascendit? O domini! o fratres! o filii Cluniacenses! ego ipse apud Sanctum Martinum de campis adolescentulus verissimis experimentis quod dico gustavi, et vidi ubi erat auro locus, in quo conflabatur. Proh dolor! Intepuit et consenuit tantus fervor. Quod autem antiquatur et senescit, prope interitum est; quod absit a vobis, et ab haereditate Jacob! Melius est certe mori vos in bello vitiorum et vitiosorum, qui more vulpium demoliuntur vineam Domini Sabaoth, quam videre ultima funera matris vestrae et nostrae. Repurgate igitur puteos Abrahae, Isaac et Jacob, et zizania superseminata nocte ab inimico eradicate: praecipue illud originarium malum, de quo pessima seges ad suffocationem monasticae religionis suboritur. Est autem consuetudo comessationum et epotationum, quae fiunt completorium. Succidite, oro, hanc arborem malam in sententia vigilum. Adsit vobis gratia Spiritus sancti, qua cooperante constituatis quod Deo sit acceptabile, Ecclesiae Cluniacensi utile, praesentibus salubre, posteris remediabile.