Reader

EPISTOLA CLXXIV. AD CAPITULUM CISTERCIENSE.

[ IX, 8.] PETRUS Carnotensis electus capitulo Cisterciensis.

Sancta sanctorum studia impedire non minoris aestimo culpae, quam angelica et divina negotia interrumpere. Tanti vero reatus poenam timeo incurrere, si vos ad divina et in divinis occupatos, vanis et superfluis tentavero verbis retinere. Excusat tamen quandoque urgens necessitas ingerentem se importunitatem, quando etsi reprimit ad modicum festinationem, non premit aut deprimit penitus necessariam operationem. Utinam, inquit Apostolus, sustineretis modicum quid insipientiae meae! Non arguitur insipientiae formica, quae sibi praeparat escam in aestate. Non arguitur insipientiae villicus iniquitatis, qui fodere non valens et mendicare erubescens, fecit sibi amicos, qui receperent illum in aeterna tabernacula. Non ad insipientiam est mihi, si non de mammona iniquitatis, sed de supplicatione humilitatis, et debito fraternae charitatis interpello dominos meos et fratres charissimos, quatenus me commemorent inter sui gaudii socios, et futurae exspectationis amicos. Recolat igitur sanctissimum vestrum collegium, unum me esse de alumnis beatissimi Bernardi, cujus merito Cisterciensem ordinem Deus usque ad mare et ultra dilatavit, et usque ad nubes, ut istae quae adhuc supersunt reliquae testantur, magnificavit. Inter caetera sua beneficia contulit mihi superna gratia, eo vivente, adfuisse in his castrorum Dei convenientibus et commendatum, atque receptum tam beneficiis quam orationibus. Translato etiam ipso ad coelestem curiam, semel adivi dominos meos et fratres charissimos, replicans et inculcans societatem et charitatem antiquitus indultam. Prostratus itaque, licet absens, pedibus totius sanctae hujus congregationis, semper exspectatum et expetitum, nec non etiam expetendum imploro suffragium. Vester fui, vester sum, vester semper ero. Alienos ad sinum suum colligit vestra charitas, et me leonibus, lupis, ursis, et malis bestiis indefensum exponitis? Cellensem enutristis, Remensem amastis, Carnotensem projicietis? Ubi major necessitas, ibi expirabit charitas? ubi summum periculum, ibi nullum subsidium? ubi descendes a Jerusalem in Jericho semivivus relinquitur, post sacerdotis et levitae negligentiam, Samaritani pectus indurabitur, ne oleum et vinum vulneribus sauciati infundantur? Absit ut fons olei arescat, ut lecythus olei in sancto ordine vestro deficiat. Certe si in vobis defecerit sanctus, mundus remanebit immundus. Non esset dolor angelis Dei, sicut dolor iste. Pax itaque aeterna et gratia sit vobiscum. Amen.