Reader

EPISTOLA XXXV. AD EAMDEM.

[ II, 11.] Dominae suae servus suus, spiritum rectum.

Quod Filius hominis non venerit pacem mittere in terram, sed gladium, et quod Spiritus sanctus super principes nostros in igne descenderit, quodque Isaac ignem poenae et ligna disciplinae nostrae portaverit, scienti refero. Haec etiam fortassis ratio, quare Jacob in benedictione filiorum Joseph manus transversaverit, quatenus singulorum non nativitatis ordo aut privilegia, sed meritorum et morum attendantur officia. Virtute namque discretionis servata, et misericordia in sua triumphat patria, et justitia congrue disponit totius regni gubernacula. Cum itaque palatium ingredimur misericordiae, flores et fructus decerpimus olivae. Cum ad tribunal justitiae assistimus, palmam reportamus, et de pomis lunae et solis satiamur. Haec in reginae nostrae vestimento delectabilis varietas, et ad tollenda fastigia filiorum non solum hominum, sed et Dei immutabilis immutabilitas et aeterna aeternitas. Joannes in aqua tantum baptizat, nec vulnus originalis peccati sanat. Christus Jesus in spiritu judicii et spiritu ardoris, et coelum reserat. Omnia, inquit Apostolus, mundantur in sanguine, et non fit remissio nisi in sanguine. Neque itaque vestimentum mistum sanguine sit in combustionem propter peccati transgressionem. Christus septies contra velum sanctuarii proprio digito suum aspersit ad emundationem criminum nostrorum sanguinem. Hoc nos docuit unus magister noster qui in coelis est, hoc legislator in figura monuit: Non auferes, inquiens, sal foederis Dei tui in omni sacrificio. Satis dictum est sapienti. Priorem illum sancti Aigulfi excuso, quia quod facere potuit et debuit, fecit. Si aliud vel aliter fecisset, offensam nostram incurreret. Vale. Proderit tamen peccanti, praecedente poenitentia, oratio vestra et sancti conventus vestri. Iterum vale.