Reader

EPISTOLA XLVIII. AD BASILIUM PRIOREM ET CARTHUSIANOS MONTIS DEI.

[ V, 12.] Dominis et Patribus charissimis, BASILIO priori Carthusiensium cum caeteris prioribus, et sancto conventui, frater PETRUS abbas Cellensis, consilium et auxilium veritatis et pacis.

Refusione uberiori irrigatur hortus Dei ille conclusus, fons signatus, quoties in unum conveniunt fistulae et canales benigni spiritus Dei, non ad calices Babylonicos absorbendos, sed ad faeces Jacob expurgandas, et ventres steriles fecundandos. Spiritus Dei a quatuor ventis coeli singulos vestrum de loco suo evocavit, ut unum corpus plenum gratia et veritate efficeremini. Vos enim qui priores estis, et curam aliorum suscepistis, quasi venae in corpore Carthusiensis ordinis estis. Tam itaque unanimiter regimini vestro invigilare omnes, et tam temperanter a subjectis vestris mandata et consuetudines ordinis exigere debetis, quanta in charitate in humano corpore venae omnes sibi sociantur, et salubrem vegetationem omnibus membris aequa distributione sanguinis largiuntur. Eadem siquidem cautela fugere debet nimiam exilitatem et subtilitatem vena, qua immoderatam grossitudinem et repletionem. Nimia namque repletio, nisi cito evacuetur, acutam facit, et longam aegritudinem gignit. Rursum nimia exinanitio vires detrahit, et bona valetudine destituit. Domini et Patres charissimi, ostium vestri ordinis et visione rara, et interrogatione assidua jam trivi; et si consilium alterius Jethro admittitis, non usquequaque dispensationes, quae de corde charitatis procedunt, anathematizabitis. Quam enim frivolum et inconstans est, sine ratione et auctoritate meliorum mutare decreta, et statuta seniorum, tam pertinax est, et extra regulam temperantiae, quae est mater virtutum, velle temporibus et moribus hominum negare quae deceant et expediant. Ignoscite quod vocem funestam quidem, quantum ad sonum, sed veram quantum ad sensum, in vestro sancto conventu de latibulo meo ausus sum proferre, et de his hactenus. Caeterum salutat vos dominus Henricus comes Trecensis, et universitati vestrae mandat cum omni supplicatione, ut suae petitioni acquiescatis; et nobis hoc injunxit, ut ad vos unum de nostris mitteremus, per quem voluntas et desiderium cordis vobis innotesceret. Quod autem non proprio sigillo scripsit vobis, occupationis maximae fuit de suis et regiis negotiis. Est autem petitio, ut ei concedatis locum praeparare ordini vestro sumptibus suis, juxta morem vestrum, in terra sua, ubi visum fuerit his, quibus hoc negotium injunxeritis. Petit etiam, ut priori de Monte Dei, et priori de Valle Sancti Petri injungatis hanc curam. A multis enim temporibus hoc ipsum coepit, et orationibus vestris adjutus cupit perficere. Ex parte etiam nostra hoc ipsum humiliter et devote, petimus, quia Deo juvante auxilium et consilium non ficte huic operi subministrabimus.