Reader

EPISTOLA VIII. AD HUGONEM SENONENSEM ARCHIEPISCOPUM.

[ I, 8] Venerabili domino et Patri charissimo HUGONI Senonensi archiepiscopo, frater PETRUS Cellensis humilis abbas, se ipsum cum devotione.

Vineae Christi devastatores uvas, sive ejus ovilis oves lupi rapaces toto die devorant, pede conculcant, manu dilaniant, et vestra, benignissime Pater, vigilantia obviare dissimulat? Quare non attenditis quid pro officio, quid pro sponsione, quid pro dilectione, summi pastoris ovibus magnus pastor debetis? Certe defensionem, certe instructionem, certe sollicitudinem. Sed qualem, vel quantam? Sine dubio quantam Christus, qualem Petrus. Christus enim diligit usque ad mortem: pascit Petrus secundum triplicem pastionem. Verbis namque, exemplis et miraculis pavit animas fideles Petrus. Non omnino cuilibet pastori impossibile est, pabulum divini verbi ovibus suae curae apponere, exempla bona demonstrare; sed grave valde est, miracula antiquorum resuscitare. Quod si supra homines hujus temporis sit patrare miraculum, sufficit nobis fidele propugnaculum. Vobis siquidem in Petro dictum est: Pasce agnos meos, sana scilicet doctrina. Vobis rursum dictum est: Confirma fratres tuos, bono utique exemplo. Nihilominus claves regni coelorum tenetis, ut haedos excludatis, et agnos admittatis. Interim in agro mundi, dum agnus et haedus simul habitant, haedus injustior extollitur, agnus innocentior opprimitur, dum enim superbit impius, incenditur pauper. Quamobrem Sara, id est patientia Ecclesiae, adversus Abraham, id est pastores suos, conqueritur, quod Ismael secundum carnem ludat cum Isaac promissionis filio, cujus querimoniae divinum jungitur mandatum: Ejice, inquiens, ancillam et filium ejus. Utinam, amantissime Pater, Ismael nostrum juxta domini papae praeceptum ejecissetis! fiat tamen non mea, sed vestra voluntas. Sacrarium nempe secretorum vestorum impudens perscrutator non attingam, sed humilis supplicator. Fortassis longa temporis dispendia resarciet plena et perfecta justitia. Si ad diem illam datam probationes vel testes ducere mecum debeam, si placet, remandate. Valete.