Reader

EPISTOLA XC. AD EUMDEM.

[ VIII, 15.] ALBERTO cancellario, PETRUS abbas Sancti Remigii.

Quoties naufragia patimur, toties ad portum festinamus. Portum autem tutissimi refugii in littore vestrae amicitiae jamdudum fiximus. Molestiarum quidem ventos frequenter contrarios sentimus, sed portum vestrum usque ad graviorem non infestamus tempestatem. Leviora enim discrimina aut patientia tolerat, aut virtus fortiter superat. Cum autem nubes magna et ignis involvens naviculam nostram invadit, statim aut est periclitandum aut cito enavigandum. Hoc anno dominus papa, vestro interventu, privilegium suum Ecclesiae nostrae indulsit: in quo specialiter expressit canonicas, seu praebendas de Marsna, et quas in usus proprios jam a multis retro temporibus retinemus, tenendas in perpetuum confirmavit. Quae etenim quondam fuerunt canonicorum praebendae, a longissimis retro temporibus, donatione episcoporum Leodiensium, et confirmatione papae Innocentii, in proprietatem transierunt et possessionem monasterii nostri. Nuper vero dominus papa rem, ut credimus, ignorans jam secundo scripsit praeposito nostro de Marsna, ut daret praebendam cuidam clerico imperatoris, cum nec praepositus dare possit, nec sit praebenda quae dari possit. Insinuate ergo domino nostro, ne velit panem filiorum tollere, et dare canibus, qui non cessant adversum nos latrare, et bona nostra auferre. Alias enim dicere compellimur: Ecce in pace amaritudo nostra amarissima. Nam per imperatorem tempore schismatis instantissime id efficere conati sunt, sed minime praevaluerunt.