Reader

EPISTOLA XCI. AD PETRUM CARDINALEM S. CHRYSOGONI.

[ VII, 16.] PETRO cardinali Sancti Chrysogoni PETRUS abbas Sancti Remigii.

Amplexus vestrae familiaritatis mihi gratissimos oro non senescere; sed cum ligno vitae dies aeternos tenere. Res siquidem est familiaris amicitia, quotidianis refricanda salutationibus, imo irriganda mutuis collocutionibus, et forte renovanda munerum compensationibus. Placuit dignationi vestrae me annumerare in amicorum vestrorum collegio sine merito quidem meo, sed non sine vestro. Meritum namque aequitatis est, si summus se inclinat ad infimum, magnus ad parvum, valens ad infirmum. Me vermem, me putredinem, me jamjam ad non esse tendentem reputo; vos cum senatoribus coeli thronum justitiae honorantem suspicio et angelos cum apostolo judicantem non dubito. An irrisorium est et non verum quod dico? Plane Scripturae auctoritate id assero. Nam labia sacerdotis custodiunt scientiam, quia angelus Domini exercituum est. Amicabilia sunt, exhortatoria sunt, ne Dominus et amicus obliviscatur, casum graviorem de excelso quam de imo. Certe sollicitudo amicalis frequenter tangit me inquirere de omni statu vestro, tam de interiori quam de exteriori: et gratias ago Deo meo, quia non nisi bona nuntiantur, non nisi honesta, non nisi ordini et officio vestro congrua. Oro ut qui coepit ipse perficiat. Magister Crispinus de vobis me laetificavit, referens unde gauderem et Deo gratias agerem. Clericus et amicus noster est; aeque desiderat esse et vester. Ecce Parisius ad scholas vadit, sed et ubique nomen vestrum super se invocari postulat. Utile equidem est tanto homini, qui tanta omnium sollicitudine pene continue vexatur, quod sui corporis necessaria et salubria postponens, ad intemperiem corporalem saepe delabitur. Rogo pro ipso, et cum ipso, quatenus gratiam non qualem inveniat in oculis vestris, sed bonam, sed confertam, sed superagitatam et supereffluentem. Dico autem gratiam, non pecuniam. Haec enim juxta Apostolum operanti reddatur secundum meritum. Prae caeteris hoc unum ad praesens postulat, ut de manu vestra primitias clericatus, id est coronam accipiat. Hoc etenim signo accepto, magis se obligatum erga obsequium vestrum non immerito deinceps arbitrabitur, et vos tanquam plantae vestrae bonum jure providebitis. Credo per Dei gratiam quod alter de altero gaudebit, et Deo cooperante fructum salutis faciet. Diu siquidem laboravi, et monitis induxi, ut jugum in area Domini traheret, et glebas post ipsum confringeret. Valete, et de reditu vestro cum potueritis nos certificate.