Reader

EPISTOLA XCVII. AD BERNEREDUM ABBATEM S. CRISPINI.

[ V, 1.] Charissimo amico suo BERNEREDO abbati Sancti Crispini, frater PETRUS humilis abbas S. Remigii, semper bene valere.

Chariora mihi forte et utiliora sunt spatia nocturnalia quam diurna. Siquidem diurna accersitis hinc inde et contra ductis copiosarum occupationum catervis, animam meam de manibus meis tollunt, et me mihi tam violenter quam fraudulenter assidue subtrahunt: hiemales autem noctes sua prolixitate non fastidium, aut taedium, sed interdum duplex beneficium conferunt. Tribuunt etenim corpori requiem, et animae renovant vetustatem. Addunt insuper licentiam revisendi coelestia, sua penetralia inquirendi, nec non et amicorum reminiscendi. Dicunt animae cogitationibus sive meditationibus: Vacate et videte quoniam suavis est Dominus. Ducunt etiam sua quiete et silentio animas usque ad tertium coelum, dum extra mundum, extra carnem, supra animam, ad regales sedes omnipotentis Verbi sancta desideria provehunt. Statim filium hominis ad abyssos humanarum infirmitatum humiliter inclinando pacata consideratione deponunt. Quis autem dum sua revolvit, amici negotia negligit? Plura de hac materia vobis libenter scriberem, sed scriptor noster frater Hugo, abrepta brevi chartula, propter finem chartae finem fecit scripturae nostrae. Volui tamen breviter tangere verbum illud, quod mandastis per fratrem Joannem, et sic respondere, ut dicatis illi dominae et cognatae nostrae: Terra in conspectu vestro est, potestis bene facere et male. Sed melius est benefacere, quam male, quia benefacere sequitur gratia et gloria, malefacere vero poena et poenitentia. Dicite ei: Melius est modicum justo super divitias peccatorum multas. Dicite, inquam, ei, quia nobilius est minora a devotis gratanter accipere quam ab invitis insolenter majora exigere. Valete, et pro nobis orate. Boamundus dicit vias pessimas esse. Servate nobis litteras istas.