Reader

K.)· ἔδει δέ γέ σε βληθεῖσαν εἰς Ἁλμυρίδας τῇ θυγατρὶ τῃδὶ μὴ παρέχειν σε πράγματα. alpha. 1019 9Ἁλμυρόν· τὰ πολλὰ ἐκτεταμένως. λέγουσι δὲ καὶ 9ἁλυκόν. 9 Ἀριστοφάνης Λυσιστράτῃ (403)· νὴ τὸν Ποσειδῶ τὸν ἁλυκὸν δίκαιά γε. alpha. 1020 Ἀλοάσαντα· ἐν τῷ α Φερεκράτης Ἰπνῷ (fr. 65 K.)· ὑποζυγίοις ἀλοάσαντ' εὐθὺς ἐκποιῆσαι. τὸ δὲ συγκόψαι πληγαῖς λοῆσαι ἐν τῷ η. alpha. 1021 Ἀλοᾶν· τύπτειν, βάλλειν. καὶ τὸ θρύπτειν ἐπὶ τῆς ἅλω σῖτον. alpha. 1022 Ἀλοία (ι 568)· ἔτυπτεν, ἀφ' οὗ καὶ πατραλοίας Ἀττικῶς, ὁ πατροτύπτης. alpha. 1023 9Ἁλοῖεν· ληφθεῖεν. alpha. 1024 Ἀλογήσει (ο 162)· ἀμελήσει, οὐ φροντίσει. alpha. 1025 Ἀλογίου δίκη· ἣν φεύγουσιν οἱ ἄρχοντες λόγον οὐ δόντες τῶν τῆς ἀρχῆς διοικημάτων. alpha. 1026 9Ἄλογα· ἄρρητα. Σοφοκλῆς (fr. 241 ν. 2† 262 R.). alpha. 1027 9Ἄλογοι ἐρανισταί9· οἱ μήπω τὸν ἔρανον ἀνῃρημένοι, μηδὲ καταθέμενοι τὴν τοῦ ἐράνου καταβολήν, οἷς οὐδείς ἐστι λόγος πρὸς τὸ μὴ ὀφείλειν. alpha. 1028 9Ἁλῶα· ἑορτὴ Δήμητρος καὶ Διονύσου. προσηγόρευται δὲ διὰ τὸ ταῖς ἀπαρχαῖς ἀπὸ τῆς ἅλω τότε καταχρήσασθαι φέροντας εἰς Ἐλευσῖνα. ἢ ἐπεὶ ἐν ἅλωσιν ἔπαιζον ἐν τῇ ἑορτῇ. ἤγετο δὲ ἐπὶ τῇ συγκομιδῇ τῶν καρπῶν ἑορτὴ Ἁλῶα, ἐν ᾗ καὶ Ποσειδῶνος πομπή. ἀπὸ δὲ τοῦ† συναυλίζεσθαι† εἴρηται, ὅθεν καὶ ἅλως. καὶ 9ἡλιαία δέ, ἐπεὶ πολλοὶ δικασταὶ συναθροίζονται. alpha. 1029 Ἀλοῶν· ἀντὶ τοῦ περιάγων, ὡς οἱ ἀλοῶντες βόες. οὕτως Ἀριστοφάνης (Thesm. 2). alpha. 1030 Ἀλύειν· ἔνιοι τὸ μὲν ἐπαίρεσθαι δασέως ἀξιοῦσι προφέρεσθαι· ἦ ἁλύεις ὅτι Ἶρον ἐνίκησας (σ 333). τὸ δὲ λυπεῖσθαι ψιλῶς· ὡς ἔφαθ', ἡ δ' ἀλύουσα ἀπεβήσατο (E 352). Δίδυμος δὲ (p. 185 Schmidt) ἀμφότερα ψιλῶς· τὸ μὲν γὰρ ἀπὸ τοῦ ἀλεαίνεσθαί φησι, τὸ δὲ ἀπὸ τῆς ἄλης. Ἀττικώτερον δὲ τὸ ἀμφότερα δασέως· καὶ γὰρ τὸ ἁλεαίνεσθαι δασύνουσιν οἱ Ἀττικοὶ καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα· ἁμίς, ἅμαξα, ἁμνός, Ἁλαεῖς, ἁνύειν, ἁμῶς. alpha. 1031 9Ἁλόντεσ· ληφθέντες. alpha. 1032 9Ἁλὸς ἄχνη (ε 403)· ἀφρὸς θαλάσσης. alpha. 1033 9Ἁλὸς θείοιο (I 214)· τοῦ ἐντίμου, διὰ τὴν πολλὴν αὐτοῦ καὶ πανταχοῦ χρῆσιν. ἢ τοῦ καθαροῦ καὶ ἀφθάρτου. ἢ τοῦ δικαίου καὶ ἀναγκαίου. δικαίου μέν, καθότι μυστικῶς οὕτως προσαγορεύεται· σπονδαὶ γὰρ καὶ ὁμεστίων καὶ ἱερῶν {καὶ ἱερέων καὶ τραπέζης κοινωνία τούτῳ χαρακτηρίζονται. ἀναγκαίου δὲ πρὸς διαμονὴν καὶ ἐπιτηδειότητα καὶ εὐεξίαν τῶν χρησίμων ἀνθρώποις. καὶ τὸ πῦρ δὲ θεῖον καὶ ἡ θάλασσα ἔοικε διά τινα τοιαῦτα καλεῖσθαι. ἢ διὰ τὸ καθάρσιον λυμάτων εἶναι. ἔτι τε τὸ σπουδαῖον καὶ ἀγαθόν, ἢ τὸ μέγα καὶ ἄριστον θεῖον λέγεται. alpha. 1034 Ἀλοστατεῖ9· στρατεύεται. alpha. 1035 Ἀλοκίζειν (Ar. Vesp. 850)· ἀροτριᾶν. alpha. 1036 Ἀλοιμόσ· τὸ τῶν τοίχων χρῖσμα. alpha. 1037 Ἀλοιφή9· τὸ λίπος. alpha. 1038 9Ἄλοπον· ἀλέπιστον. alpha. 1039 9Ἄλογοι ἐρανισταί9· οἱ μήπω ἐξειληχότες τὸ ἐπιβάλλον ἑαυτοῖς. alpha. 1040 Ἀλογίαν· τὸ μηδένα λόγον ἔχειν, ἀλογιστὶ δὲ πράττειν. οὕτως Δημοσθένης (23, 168) καὶ Πλάτων (Phaed. 67e. Theaet. 199d, αλ.). alpha. 1041 9Ἁλόννησοσ· νησύδριον ἐν τῷ Αἰγαίῳ πελάγει. alpha. 1042 Ἀλόπη· Κερκύονος θυγάτηρ, ἐξ ἧς καὶ Ποσειδῶνος Ἱπποθόων, ὁ τῆς Ἱπποθοωντίδος φυλῆς ἐπώνυμος. alpha. 1043 9Ἁλοσύδνησ· τῆς ἐν ἁλὶ γενομένης. ὁ δὲ Ἡλιόδωρος τῆς θαλάσσης ἀπέδωκεν. alpha. 1044 9Ἁλουργά9· θαλασσοπόρφυρα. alpha. 1045 9Ἁλουργικά9· τὰ πορφυροβαφῆ νήματα καὶ λεπτά. alpha. 1046 9Ἁλουργίσ· πορφύρα. alpha. 1047 9Ἁλουργοπωλική9· ἡ πορφυροπωλικὴ λεγομένη. οὕτως Ἰσαῖος (fr. 38 S.). alpha. 1048 9† Ἁλουργαῖον· ἀντὶ τοῦ ἁλουργές†. Ἀριστοφάνης (fr. 741 K.). alpha. 1049 Ἀλόχευτοσ· ἀγέννητος. alpha. 1050 9Ἁλοῦσα· ληφθεῖσα. alpha. 1051 Ἀλύβασ· λίμνη λέγεται ἐν Ὑπερβορέοις. alpha. 1052 9Ἄλυδισ· μεταλλαγή. alpha. 1053 9Ἄλυδισ· ἄλλῃ. alpha. 1054 Ἀλύει· ἀδημονεῖ, δυσχεραίνει, ἀθυμεῖ, ἀπορεῖ. alpha. 1055 Ἀλυκτεῖν· δυσφορεῖν. alpha. 1056 Ἀλύξαι· ἐκφυγεῖν. ἢ καταξύσαι. alpha. 1057 9Ἄλυποσ· ὁ μὴ λυπούμενος. λέγεται δὲ καὶ λύπητος. 9 Θεόπομπος (fr. 81 K.). alpha. 1058 9Ἄλυπον† ἄνθος† ἀνίασ· εἰ θέλοις εἰπεῖν ἐπί τινος πράγματος, ὃ λύπης ἀπαλλάττει, οὕτως ἂν χρήσαιο, ὡς καὶ Σοφοκλῆς ἐν τῷ† Διονυσιακῷ† τῷ σατυρικῷ (fr. 174 N. 2† 172 R.) ἐπὶ οἴνου πρῶτον γευσαμένων τῶν κατὰ τὸν χορὸν σατύρων· πόθεν ποτὲ ἄλυπον ὧδε εὗρον† ἄνθος† ἀνίας; ὅλον δὲ τὸ μελύδριον πολιτικὸν ἄγαν γέγονε· μετὰ γὰρ τῆς ἄλλης ἐναργείας λελυμένην ἔχει τὴν ἑρμηνείαν καὶ μεθύουσιν ἁρμόττουσαν. δεῖ δὲ τὰς λύσεις τῆς ἑρμηνείας ἁρμόττειν τοῖς νοήμασι καὶ μὴ σφίγγειν καὶ μηδαμοῦ σύνδεσμον παρατιθέναι, ἀλλ' ἀκήρατον τὴν λύσιν φυλάττειν. alpha. 1059 Ἀλυσθαίνειν· ἀδυνατεῖν. alpha. 1060 9Ἄλυσ· ἡ ἄλη καὶ ὁ ῥιπτασμός. καὶ λύειν τὸ μηδὲν πράττειν· τί δ' οὐ ποιεῖς ἄριστον; ὁ δὲ ἀλύει πάλαι κατακείμενος. Μένανδρος Ἐπιτρέπουσι (fr. 3 Sandbach). alpha. 1061 Ἀλυσιτελέσ· ἀσύμφορον. alpha. 1062 9Ἁλύσιον· ἁλυσείδιον, πλόκιον. Μένανδρος (fr.