Reader

. alpha. 3288 Ἀφαίρεμα· ἀνάθημα, δῶρον ἢ ξένιον. alpha. 3289 Ἀφαίρεσισ· Ὑπερείδης ἰδίως τὴν εἰς ἐλευθερίαν λέγει (fr. 23 J.). alpha. 3290 Ἀφαιρεῖ ὠτὸς ἢ ῥινόσ· Ἀττικὴ ἡ σύνταξις. alpha. 3291 Ἀφαιρεῖν κροκύδασ· ἐπὶ τῶν πάντα ποιούντων ἕνεκεν κολακείας. ἄλλοι τε χρῶνται καὶ Ἀριστοφάνης (fr. 657 K.)· εἴ τις κολακεύει παρὼν καὶ τὰς κροκύδας ἀφαιρῶν. alpha. 3292 9Ἁφαῖσ· πληγαῖς. καὶ τὸ προσεγγίσαι {καὶ ἅψασθαι. 9 alpha. 3293 Ἀφαυαίνεσθαι· ταὐτὸν δύναται τό τε ἀποθανεῖν καὶ τὸ ἀφαυανθῆναι. alpha. 3294 Ἀφάννασ· Ἐπίχαρμος Ἡρακλεῖ (fr. 77 Kaibel). alpha. 3295 Ἀφάρμακον· τὸ ἄνευ χρώματος καὶ ἄνθους. καὶ τὸ ἀνίατον. alpha. 3296 Ἀφάζει· ἀντέχεται, ἀπὸ τῆς ἁφῆς. Αἰσχύλος (fr. novum). alpha. 3297 Ἀφαιάσαι· ἀπολέσαι. Σοφοκλῆς (fr. 102α R.). alpha. 3298 Ἀφαμαρτούσῃ9 (Z 411)· ἀποτυχούσῃ, στερηθείσῃ. alpha. 3299 Ἀφασία· ἀφωνία. alpha. 3300 9Ἁφὰς λύχνων· Ἡρόδοτος λέγει (7, 215). alpha. 3301 Ἀφάσσων· ψηλαφῶν. alpha. 3302 Ἀφαυροτέροισ· ἀσθενεστέροις. alpha. 3303 Ἀφάψαι· προσκολλῆσαι. alpha. 3304 Ἀφεδρῶνεσ· σέλλαι, σελλάρια, σωτήρια. alpha. 3305 Ἀφεῖσθαι παίζειν· λέγεται ἐπὶ τῶν ἐν ταῖς ἑορταῖς ἀργούντων καὶ πρὸς παιδιὰν ἀφειμένων, μάλιστα δὲ ἐπὶ παίδων ἀφειμένων παίζειν. alpha. 3306 Ἀφειδία· καρτερία. alpha. 3307 Ἀφειδήσασ· ἀμελήσας. alpha. 3308 Ἀφείλετο· ἥρπασεν, ἀνέσπακεν. alpha. 3309 Ἀφείλετο καὶ τὰ ὅμοια διὰ τοῦ ε, ἐφ' ὧν τὸ αʹ πρόσωπον διὰ τοῦ ο, τὸ δεύτερον διὰ τῆς ου διφθόγγου. ὅτε δὲ τὸ αʹ διὰ τοῦ α, τὸ βʹ διὰ τοῦ ω, τὸ δὲ γʹ πάλιν διὰ τοῦ α ὁμοίως τῷ πρώτῳ, οἷον ἐποιησάμην, ἐδυνάμην. alpha. 3310 Ἀφίημι· πολλαχοῦ συνεσταλμένως. alpha. 3311 Ἀφελέσ· τὸ ὑγιὲς καὶ ὁλόκληρον. ἢ τὸ ἁπλοῦν καὶ ἀκατασκεύαστον. Φιλόχορος δὲ (fr. novum) διαφόρως. alpha. 3312 Ἀφελοῦ9· περισπᾶν ἀξιοῖ Ἀμμώνιος. alpha. 3313 Ἀφεῖναι ἐλεύθερον· τὸ ἐλευθερῶσαι. Ἀριστοφάνης (fr. νοῃυμ). alpha. 3314 Ἀφεῖτε· βʹ σημαίνει· παρὰ μὲν Θουκυδίδῃ (1, 139, 3) ἀφήκατε, παρὰ δὲ Δημοσθένει (3, 5) συνεχωρήσατε. alpha. 3315 Ἀφεῖσαν· συνεχώρησαν. alpha. 3316 9† Ἀφεῦσαν† 9· ἀφῆκαν. Πλάτων (fr. 237 κ.) καὶ Ἕρμιππος (fr. 87 K.). alpha. 3317 Ἀφ' ἑσπέρασ, οὐκ ἀφ' ἑσπέρου λεκτέον. καὶ περὶ λύχνων ἁφὰς λέγουσιν, ὡς ἡμεῖς. alpha. 3318 Ἀφειλόμην· ἐν τῷ ο. καὶ ἀφείλου καὶ ἀφείλετο ἐν τῷ ε. τὰ δὲ διὰ τοῦ α βάρβαρα, οἷον ἀφειλάμην καὶ ἀφείλατο. ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἀφείλω. τὸ δὲ ἀνάλογον ἐπὶ πάντων ἐστὶ τῶν ὁμοίων. alpha. 3319 Ἀφεὶσ καὶ παλλάξασ· τὸ μὲν ἀφείς ἐστιν, ὅταν ἀπολύσῃ τις τῶν ἐγκλημάτων, ὧν ἐνεκάλει αὐτῷ. τὸ δὲ ἀπαλλάξας, ὅταν πείσῃ τὸν ἐγκαλοῦντα ἀποστῆναι καὶ μηκέτι ἐγκαλεῖν. οὕτω Δημοσθένης (36, 25) καὶ Ἰσαῖος. alpha. 3320 Ἀφεὶς τὴν ὑπέραν τὸν πόδα διώκει· παροιμία παρ' Ὑπερείδῃ (fr. 181 J.) ἐπὶ τῶν παρέντων μὲν τὰ σπουδαιότερα, περὶ δὲ τὰ φαῦλα διατριβόντων. ὑπέραι δέ εἰσι ναυτικαὶ σχοῖνοι, αἷς μετάγεται τὸ κέρας. alpha. 3321 Ἀφεωκέναι καὶ φεώκαμεν· ἀντὶ τοῦ ἀφεῖναι καὶ καταλιπεῖν. alpha. 3322

Ἑστίας μυούμενοσ· τὸ ἀφ' Ἑστίας μυεῖσθαι. Ἀθναῖος δ' ἦν οὗτος. alpha. 3323 Ἀφέμενον· ἀποστάντα, ἀντιλέγοντα. alpha. 3324 Ἀφέξει· ἀποκωλύσει, ἀποστήσει. alpha. 3325 Ἀφέξομαι· παύσομαι, ἀποστήσομαι. alpha. 3326 Ἀφέσθαι· ἀποσχέσθαι. alpha. 3327 Ἀφέται· τόπος ἐν Εὐβοίᾳ. alpha. 3328 Ἀφ' ἑστίασ· ἀπὸ τῆς οἰκίας. alpha. 3329 Ἀφετηρία· ἀρχή, θύρα τοῦ ἱπποδρομίου. alpha. 3330 Ἀφεῦσαι· ἀποκαῦσαι, περιφλέξαι. alpha. 3331 9† Ἀφεψιαίμην† 9· ἀφωμίλησα. οὕτω Σοφοκλῆς (fr. 134 N. 2†