Reader

K.). alpha. 2459 Ἀποβύσαντεσ· ἀποκλείσαντες. alpha. 2460 Ἀπογενέσθαι· ὑστερῆσαι σημαίνει ἢ ἀποθανεῖν. alpha. 2461 Ἀπογνούσ· Δημοσθένης (19, 51) ἀντὶ τοῦ ἀπελπίσας, Δείναρχος δὲ (fr. 12, p. 147, 11 C.) ἀντὶ τοῦ ἀποψηφισάμενος. alpha. 2462 Ἀπογραφὴ9 καὶ πογράψαι· λέγεται μὲν καὶ ἐπ' ἄλλων, ἰδίως δὲ ὅταν τις δημόσιόν τι παρά τινι πριαμένῳ παρὰ τῆς πόλεως κατέχεσθαι φάσκῃ. ἢ ὅταν τινὸς ὀφλόντος δημεύηται καὶ εἰς τὸ δημόσιον γράφηται ἡ ἴση τῶν ὀφλημάτων περιουσία. alpha. 2463 Ἀπὸ γλώττησ· ταὐτόν ἐστιν ἀπὸ στόματος. Θουκυδίδης (7, 10). alpha. 2464 Ἀπόγνοια (Thuc. 3, 85, 4)· ἡ ἀπόγνωσις. alpha. 2465 Ἀπογνώμων· ἅπαντας τοὺς ὀδόντας ἀποβεβληκὼς καὶ μὴ ἔχων δι' οὗ γνωσθῇ. alpha. 2466 Ἀπὸ γραμμῆσ· οἷον ἀπ' ἀρχῆς. εἴρηται δὲ ἀπὸ τῆς τῶν δρομέων γραμμῆς, ἣν ἄφεσιν καὶ βαλβίδα καλοῦσιν. alpha. 2467 Ἀπογράφειν οὐσίαν· τὸ εἰς δημόσιον ἀναφέρειν πολίτου τινὸς οὐσίαν. alpha. 2468 Ἀπογραφή9· ἀρίθμησις. alpha. 2469 Ἀπογράψαι· τὸ γράψαι καὶ τὸ ὑπογράψασθαι καὶ οἷον σημειώσασθαι δηλοῖ. alpha. 2470 Ἀποδάσσομαι· ἀπομερίσομαι. alpha. 2471 Ἀποδακρύσασ· οὐ σημαίνει τὸ δακρῦσαι, ἀλλὰ τὸ παύσασθαι δακρύοντα, ὡς τὸ ἀπολοφύρασθαι καὶ τὰ ὅμοια. alpha. 2472 Ἀποδακρύομαι· Ἀριστοφάνης Δράμασιν (fr. novum)· ἀποδακρύομαί σε τὰν δύσποτμον κόραν. alpha. 2473 9Ἄποδα θηρία· Φερεκράτης εἴρηκεν (fr. novum). alpha. 2474 Ἀποδαρθεῖν· ἀποκοιμηθῆναι. καὶ καταδαρθεῖν. alpha. 2475 Ἀποδεῖξαι, οὐ παραδεῖξαι· (fr. 2 Sandbach). alpha. 2476 Ἀποδείξασθαι· τὸ ἐν διδασκάλου τὰ μαθήματα, ἅ τις ἔμαθεν, λέγειν. alpha. 2477 Ἀποδειροτομεῖ9· ἀποκόπτει τοὺς αὐχένας. alpha. 2478 Ἀποδεόντων· λειπόντων, ἀπολειπομένων. alpha. 2479 Ἀποδείκνυμί σοι χελιδόνα· ἴσον τὸ μαρτύρομαι. alpha. 2480 Ἀποδέκται· ἄρχοντες κληρωτοὶ δέκα τὸν ἀριθμὸν κατὰ φυλὴν ἦσαν, οἳ παρελάμβανον τὰ γραμματεῖα τῶν ὀφειλόντων τῷ δημοσίῳ καὶ ἀπεδέχοντο αὐτά, εἶτα ἐξήταζον τὰ ὀφλήματα σὺν τῇ βουλῇ καὶ ἐμέριζον εἰς ἃ ἐχρῆν ἀναλίσκειν. alpha. 2481 Ἀποδέχομαι· ὁμολογῶ. alpha. 2482 Ἀποδικεῖν· ἀντὶ τοῦ ἀπολογεῖσθαι. οὕτως† Ἀριστοφάνης†. alpha. 2483 Ἀποδιοπομπεῖσθαι· ἀποπέμπεσθαι πρὸς τὸν ἀποτρόπαιον Δία καὶ οἱονεὶ καθαίρεσθαι ἢ ἱλάσκεσθαι. alpha. 2484 Ἀποδιδόμενοι· Ἀντιφῶν (fr. 54 Th.) ἀντὶ τοῦ ἀποδιδόντες. καὶ ποδιδόμεθα· ἀντὶ τοῦ ἀποδίδομεν ἢ πιπράσκομεν. alpha. 2485 Ἀπὸ δόξησ (K 324)· ἀπὸ εἰκασμοῦ. alpha. 2486 Ἀποδόσθαι· πωλῆσαι. alpha. 2487 Ἀποδράσ· ἀποφυγών. alpha. 2488 Ἀποδυσπετεῖ9· ἀποδύρεται. alpha. 2489 Ἀπόδυσαι· μᾶλλον δὲ ἀπόδυθι οἱ Ἀττικοὶ λέγουσιν. καὶ ἀποδύντες καὶ† ἀπόδυσις† καὶ† ἀποδεδυμένοι† καὶ ἀποδεδυκότα καὶ ἀποδύειν, οὐχ ὡς οἱ πολλοὶ ἀποδεδυμένον καὶ ἀποδύεσθαι. παρατηρητέον δὲ ὡς οὕτω τὰ ῥήματα λέγοντες οὐκ ἐπισυνάπτουσι τὰ ἱμάτια ἢ τῶν ἱματίων ἀρκούμενοι μόνῃ τῇ ῥηματικῇ φωνῇ δηλῶσαι τὸ νόημα. πλὴν Κρατῖνος (fr. novum) ἀπόδυθι, φησί, τὴν στολήν. διόπερ ἐννοεῖν τὴν διαφοράν. alpha. 2490 Ἀπόζων· ἀποπνέων. alpha. 2491 Ἀποζέσαι τὸν θυμόν· ὡς ἂν τῆς ὀργῆς παύσαιτο. Λεύκων (fr. novum). alpha. 2492 Ἀποθευσούμεθα· ἀποδραμούμεθα. μάλιστα ἐπὶ πλοῦ λέγεται. alpha. 2493 9† Ἀποθράξεις† 9· συναποτροχάσεις. οὕτω Πλάτων (fr. 232 K.). alpha. 2494 Ἀποθεσπίσαι· δογματίσαι, ἐκθέσθαι, εἰπεῖν. alpha. 2495 Ἀποθριάσαι· ἀποφυλλίσαι· θρία γὰρ τὰ φύλλα τῆς συκῆς. alpha. 2496 Ἀποθρώσκοντα· ἀποπηδῶντα. alpha. 2497 Ἀποθύμια (Ξ 261)· λυπηρά, τὰ μὴ καταθύμια. alpha. 2498 Ἀποθήκην· ἀντὶ τοῦ ἀποστροφήν. alpha. 2499 Ἀποικοδομεῖσ· ἀντὶ τοῦ ἀποφράττεις. Δημοσθένης (55, 5). alpha. 2500 9Ἄποινα· λύτρα, ἃ δίδωσί τις ὑπὲρ φόνου ἢ σώματος. οὕτως Σόλων (fr. 12 R.). καὶ ἄποινοι οἱ ὑδροπόται. alpha. 2501 Ἀποίσετε· ἀπενέγκατε. alpha. 2502 Ἀποιχόμενα· παρερχόμενα. alpha. 2503 9Ἄποκα· πρόβατα ἄκουρα. alpha. 2504 Ἀποκαθεύδουσιν· ἀντὶ τοῦ ἀποκοιτοῦσιν. Εὔπολις (fr. 399 K.). alpha. 2505 Ἀποκαραδοκία· προσδοκία. alpha. 2506 Ἀποκαρτερήσαντα· λιμῷ ἑαυτὸν ἢ ἀγχόνῃ τοῦ βίου ἐξαγαγόντα. alpha. 2507 Ἀποκαταλλάξαι· φιλοποιῆσαι. alpha. 2508 Ἀποκεκρουμένον· οἷον ἠκρωτηριασμένον καὶ κεκολοβωμένον· κυλίσκιον τὸ χεῖλος ἀποκεκρουμένον. Ἀριστοφάνης (Ach. 459). alpha. 2509 Ἀποκείλαντεσ· ἀποκλίναντες. alpha. 2510 Ἀποκεῖσθαι πόρρω· ἀτιμάζεσθαι. Κρατῖνος Ὥραις (cf. fr. 367 K.). alpha. 2511 Ἀποκηδήσαντεσ· ἀντὶ τοῦ ἀποκακήσαντες. Ὅμηρος (413). παρὰ δὲ Σώφρονι (fr. 78 Kaibel) ποκηδεῖ9 ἀντὶ τοῦ ἀσθενεῖ κεῖται. alpha. 2512 Ἀποκήρυκτον· ἀλλότριον. alpha. 2513 Ἀποκηρύττοντεσ· ἀντὶ τοῦ πιπράσκοντες. οὕτω Δημοσθένης (23, 201). alpha. 2514 Ἀποκείρασθαι καὶ κείρασθαι· ἑκατέρως λέγουσιν. alpha. 2515 Ἀποκινεῖν· τὸ ἀπέρχεσθαι καὶ ἀποτρέχειν. λέγεται δὲ καὶ ἐπὶ πλοίων καταγομένων καὶ ὁρμιζομένων ἀποκινεῖν ταῖς κώπαις. alpha. 2516 Ἀπόκινοσ· γένος ὀρχήσεως φορτικῆς. οἱ δὲ μέλος. ἢ ὁ τῶν κιναιδογράφων ἴαμβος. alpha. 2517 Ἀποκλήρωσισ· μέρος. alpha. 2518 Ἀποκναίει· διαφθείρει, ἀποκόπτει, ἀπολλύει, λυπεῖ, ὀδυνᾷ, ἐνοχλεῖ, παρεκτείνει,. Μένανδρος (fr. 3 Sandbach† A 21 Turner). alpha. 2519 Ἀπόκνιζε· ἀπόσκαλλε, ἀπότιλλε. alpha. 2520 Ἀποκοπῆναι τῶν ἰχνῶν τὴν κύνα λέγουσιν, ὅταν μηκέτι εὑρίσκῃ τὰ ἴχνη. alpha. 2521 Ἀποκαλίσαι· καὶ οὕτως λέγουσιν, οὐ μόνον ἀποκυλίσαι. τὸ δὲ διὰ τοῦ α πολιτικώτερον, ὥς φησι Φρύνιχος (fr. novum). alpha. 2522 Ἀποκραιπαλισμόσ· τῆς κραιπάλης ἀπαλλαγὴ καὶ μέθης. alpha. 2523 Ἀποκριθῆναι· ἀποχωρισθῆναι. alpha. 2524 Ἀποκρίνασθαι· τὸ λόγον δοῦναι ἐρωτώμενον. καὶ νακρίνειν· τὸ διὰ λόγων ἐρωτᾶν. λέγεται μέντοι που ἀποκρίνεται καὶ τὸ ἀποχωρίζεται. alpha. 2525 Ἀποκριπάμενοσ· ἀποσεισάμενος. οὕτως Κρατῖνος (fr. 388κ.). alpha. 2526 Ἀποκριθείσ· ἐπὶ τοῦ ἀποκρινάμενος. Μένανδρος Φανίῳ (fr. novum). alpha. 2527 Ἀπὸ καιροῦ, ἀπὸ τρόπου9· βάδιζε· καὶ γὰρ οὐδὲ ἀπὸ καιροῦ λέγεις (fr. com. novum). alpha. 2528 9† Ἀποκρησάμενοι† 9· ἀντὶ τοῦ ἀποπλυνάμενοι καὶ ἀπολουσάμενοι. alpha. 2529 Ἀπόκριμα· κατάκριμα. alpha. 2530 Ἀποκρινεῖται λέγουσι μᾶλλον ἢ ἀποκριθήσεται. Μένανδρος. alpha. 2531 Ἀπόκρισισ· ἡ ἀπολογία. οὕτως Λυσίας (fr. 305 S. fr. 154 Th.), καὶ Δημοσθένης. alpha. 2532 Ἀποκρούεσθαι· ἀποβάλλεσθαι. alpha. 2533 Ἀποκυβιστᾶν· οἷον ἀποπηδᾶν καὶ στρέφεσθαι· οἱ γὰρ κυβιστῶντες στρέφονται. ἢ ἀπαρνεῖσθαι. Φερεκράτης Πέρσαις (fr. novum)· ἀποκυβιστᾷς τὴν δόσιν, οἷον ἀποπηδᾷς καὶ ἀπαρνῇ τὴν δόσιν. alpha. 2534 Ἀποκτίννυσι λέγουσι μᾶλλον ἢ ἀποκτιννύειν.. καὶ πεκτόνασιν, οὐκ ἀπεκτάγκασιν.. alpha. 2535 Ἀπολαύειν· οὐκ ἐπὶ τῶν ἡδέων μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἐναντίων τάττουσιν, Ἰσοκράτης (8, 81)·. alpha. 2536 Ἀποκυηθέν· ἀποτεχθέν. alpha. 2537 Ἀπολαχεῖν· ἀντὶ τοῦ λαχεῖν. οὕτω Λυσίας (fr. 214 S.) (fr. 63 Th.). alpha. 2538 Ἀπόλεμοσ· τίθεται ἐπὶ τῶν μηδεμίαν μὲν πρόφασιν ἐχόντων πολέμου, δρασάντων δὲ τὰ πολεμίων. alpha. 2539 Ἀπολέξαι καὶ ποστεῖλαι· ὡς ἡμεῖς Ἀριστοφάνης (Lys. 576 et fort. Lys. 1084). alpha. 2540 Ἀπολείπουσιν, ἀλλὰ καὶ ἀπολιμπάνουσιν παρὰ Λυσίᾳ (fr.