Reader

Dem.). ἐρεῖς δὲ καὶ 9Ἄμαχος χειμὼν καὶ ἄμαχον πρᾶγμα (Men. fr. 334, 6 K.. TH). alpha. 1152 9Ἄμαχον 9· τὸ καθ' ὑπερβολὴν κακόν, πρὸς ὃ οὐδὲ μαχέσασθαι ἔνι. alpha. 1153 Ἀμαχί9· Ξενοφῶν (An. 1, 7, 9)· οὐκ ἀμαχὶ ταῦτα ἐγὼ λήψομαι. καὶ Θουκυδίδης αʹ (143, 4). alpha. 1154 Ἀμαχητί9· Ἡρόδοτος (9, 2, 1)· ὅπως ἀμαχητὶ πᾶσαν Ἑλλάδακαταστρέψεται. alpha. 1155 Ἀμάχετοι· Σοφοκλῆς (fr. 813 R.)· ἀμάχετοι λοχαγοί. alpha. 1156 9Ἄμαχοι· ἀντὶ τοῦ οἱ μὴ μαχεσάμενοι. alpha. 1157 Ἀμάχαιροσ· Φερεκράτης (fr. 82 κ.)· ἀμάχαιρος ἐπὶ βόεια νοστήσω κρέα. alpha. 1158 Ἀμβλίσκουσιν (Pl. Theaet. 149d)· ἀποβάλλουσιν. alpha. 1159 Ἀμβλύσ· ὁ μὴ ὀξύς, ἀλλὰ σκοτεινός. καὶ μβλύτεροσ Θουκυδίδης (2, 44, 4). alpha. 1160 Ἀμβλυώττειν· τυφλώττειν. alpha. 1161 Ἀμβλωθρίδια· ἐκτρώματα. τὰ ἐξημβλωμένα ἔμβρυα. alpha. 1162 Ἀμβλῶσαι καὶ 9ἐξαμβλῶσαι· τὸ φθεῖραι βρέφος. καὶ Ἀμβλωθρίδιον· αὐτό τε τὸ φθόριον φάρμακον καὶ δὴ καὶ τὸ διαφθαρέν. alpha. 1163 9Ἄμβλωσισ καὶ μβλωθέντεσ· Λυσίας ἔφη (fr. 24 S.). καὶ μβλουχία Σοφοκλῆς (fr. 1000 R. fr. 148 Th.). alpha. 1164 Ἀμβλωπόσ· Εὐριπίδης Ἀνδρομέδᾳ (fr. 155a Snell)· ἀμβλωπὸς ὄψις. καὶ ἐν Θησεῖ (fr. 386a Snell)· καὐτῷ δ' ἔπεισι νυκτὸς ἀμβλωπὸν σέλας. καὶ μβλῶπασ Εὐριπίδης ἐν Θυέστῃ (fr. 397a Snell)· ἀμβλῶπας αὐγὰς ὀμμάτων ἔχεις σέθεν. καὶ Ἴων (TrGF 19 F 53a) καὶ Σοφοκλῆς (fr. 1001 R.) καὶ Πλάτων (fr. 23 Dem. alpha. 1165 fr. 647 R.)· ἀμβλυφαεῖ δ' ὄμμ' ὑπὸ γήρως. alpha. 1166 Ἀμβλυδερκέσ· Νικόμαχος Ἀλεξάνδρῳ (TrGF 127 F 1)· Διὸς γὰρ οὐκ ἀμβλυδερκὲς ὄμμα. alpha. 1167 Ἀμβλὺς ὄρθροσ· Ἴων (TrGF 19 F 53b)· νῦν δ' ἐγγὺς ἠοῦς ἡνίκ' οὐδέπω φάος οὐδ' ἀμβλὺς ὄρθρος. alpha. 1168 Ἀμβρακοῦ9 καὶ παμβρακοῦ9· Πλάτων Λαΐῳ (fr. 5 Dem.)· ἀπαμβρακοῦ καὶ μὴ προδῷς σαυτήν, ἀντὶ τοῦ καρτέρει, ἀνδρίζου· τικτούσῃ δὲ παρακελεύεται. alpha. 1169 Ἀμβρόσιον· θεῖον ἢ ἀθάνατον. ἢ θαυμαστόν. alpha. 1170 9Ἄμβροτα· θεῖα, ἄφθαρτα. alpha. 1171 Ἀμβρακία· πόλις ἐστὶν ἐν τῷ Ἀμβρακικῷ κόλπῳ, ἄποικος Κορινθίων. alpha. 1172 9Ἄμβρυτοι καὶ μβρύττιοι· ἐχῖνοι. οἱ δὲ πέτρας ἀπέδοσαν, ἐφ' ὧν φυκία πέφυκεν ἐπιπολῆς. Εὐριπίδου δὲ εἰπόντος (fr. 955b Snell) βρύττος μέγας τινὲς τὴν τελευταίαν διὰ τοῦ η γράφουσιν, οὐκ ὀρθῶς, μαρτυρεῖ Ἡρωδιανός (fr. novum). Ἀριστοτέλης δὲ ἐν τοῖς Περὶ ζῴων (530a 34) πλείω γένη φησὶ τῶν ἐχίνων. ἓν μὲν τὸ ἐσθιόμενον, ἐν ᾧ τὰ λεγόμενα ᾠὰ μεγάλα γίνεται καὶ ἐδώδιμα ὁμοίως ἐν μείζονι καὶ ἐλάττονι· καὶ γὰρ εὐθὺς ἔτι μικροὶ ὄντες ἔχουσι ταῦτα. ἄλλα δὲ δύο γένη τό τε τῶν σπατάγγων καὶ τῶν καλουμένων ἀμβρύττων. γίνονται δὲ οὗτοι πελάγιοι καὶ σπάνιοι. φησὶ δὲ ὁ Ἡρωδιανὸς ὅτι Ἀριστοτέλης καὶ διὰ τοῦ σ καὶ δισυλλάβως τὴν λέξιν προφέρεται· βρύσσους γὰρ αὐτοὺς λέγει. alpha. 1173 9Ἄμβωνεσ· τὰ χείλη τῶν λοπάδων, καὶ οἱ λόφοι τῶν ὀρῶν, καὶ ἡ ἴτυς πᾶσα καὶ οἷον ὀφρὺς καὶ ὑπεροχή. Ἀριστοφάνης ὁ κωμικός (immo Eup. fr. 52 K.)· ἀλλ' ὦ πολλῶν ἤδη λοπάδων τοὺς ἄμβωνας περιλείξας. alpha. 1174 9Ἄμβωνεσ· οἱ ὀρεινοὶ τόποι καὶ αἱ προσαναβάσεις καὶ πᾶσα ἡ ὑπεροχή. alpha. 1175 Ἀμέθυστον· οὐδετέρως Θεόφραστος ἐν τῷ Περὶ λίθων εἶπε (5,