Plautus, Titus Maccius
Epidicus
Epid 114
Choose a text
More by Plautus, Titus Maccius
—
Perseus Lat2
50
50
Epidicvs
50
Quid istanc quam emit, quanti eam emit?
51b
51b
Thesprio
51b
Vili.
51c
51c
Epidicvs
51c
Haud istuc te rogo.
51
51
Thesprio
51
Quid ígitur?
52b
52b
Epidicvs
52b
Quot minis?
52c
52c
Thesprio
52c
Tot: quadraginta minis.
52
íd adeo argentum ab danista apud Thébas sumpsit faenore,
53
in dies minasque argenti singulas nummis.
54b
54b
Epidicvs
54b
Papae.
54
54
Thesprio
54
Ét is danista advenit una cúm eo, qui argentum petit.
55
55
Epidicvs
55
Di immortales, ut ego interii basilice.
56b
56b
Thesprio
56b
Quid iam? aut quid est,
56
Epídice?
57b
57b
Epidicvs
57b
Perdidit me.
57c
57c
Thesprio
57c
Quís?
57d
57d
Epidicvs
57d
Ille qui arma pérdidit.
57
57
Thesprio
57
Nam quíd ita?
58b
58b
Epidicvs
58b
Quia cottidie ipse ad me ab legione epistulas
58
mittebat—sed taceam optumum est,
59
plus scire satiust quam loqui servom hominem. ea sapientia est.
60
60
Thesprio
60
Néscio edepol quid tu timidus es, trepidas, Epidice, ita voltum tuom†
61
videór videre commeruisse hic me absente in te aliquid mali.
62
62
Epidicvs
62
Potin út molestus ne sies?
63b
63b
Thesprio
63b
Abeo.
63c
63c
Epidicvs
63c
Asta, abire hinc non sinam.
63
63
Thesprio
63
Quíd nunc me retinés?
64b
64b
Epidicvs
64b
Amatne ístam quam emit de praeda?
64c
64c
Thesprio
64c
Rogas?
64
deperit.
65b
65b
Epidicvs
65b
Detegetur corium de tergo meo. †
65
65
Thesprio
65
Plusque amat quam te umquam amavit.
66b
66b
Epidicvs
66b
Iuppiter te perduit.
66
66
Thesprio
66
Mítte nunciam, nam ílle me vetuit domum
67
venire, ad Chaeribulum iussit huc in proxumum;
68
íbi manere iussit, eo venturust ipsus.
69b
69b
Epidicvs
69b
Quid ita?
69c
69c
Thesprio
69c
Dicam:
69
quía patrem prius convenire se non volt neque conspicari,
70
quám id argentum, quod debetur pro illa, denumeraverit.
71
71
Epidicvs
71
Eú edepol res turbulentas.
72b
72b
Thesprio
72b
Mitte me ut eam nunciam.
72
72
Epidicvs
72
Haécine ubi scibit senex,
73
púppis pereunda est probe.
74
74
Thesprio
74
Quíd istuc ad me attinet,
75
quó tu intereas modo?
76
76
Epidicvs
76
Quía perire solus nolo, te cupio perire mecum,
77
benevolens cum benevolente.
78b
78b
Thesprio
78b
Abi ín malam rem maxumam a me
78
cum ístac condicione.
79b
79b
Epidicvs
79b
I sane, siquidem festinas magis.
79
79
Thesprio
79
Numquam hominem quemquam conveni, unde abierim lubentius.—
80
80
Epidicvs
80
Illic hinc abiit. solus nunc es. quo in loco haec res sit vides,
81
Epidice: nisi quid tibi in tete auxili est, absumptus es.
82
tantae in te impendent ruinae: nisi suffulcis firmiter,
83
non potes subsistere, itaque in te inruont montes mali.
84
néque ego nunc quó modo
85
me éxpeditum ex impedito faciam, consilium placet.
86
égo miser pérpuli
87
meís dolis senem, ut censeret suam sese emere filiam:
88
ís suo fílio
89
fídicinam emit, quam ipse amat, quam ábiens mandavit mihi.
90
sí sibi nunc álteram
91a
áb legione adduxit animi causa, corium perdidi.
91
nam úbi senex sénserit
92
síbi data esse verba, virgis dorsum despoliet meum.
93
át enim tu praecave.
94
át enim—bat enim, nihil est istuc. plane hoc corruptumst caput.
95
néquam homo es, Epidice.
96
quí lubidost male loqui?
97a
quía tu tete deseris.
97
quíd faciam? mén rogas?
98
tu quidem antehac aliis solebas dare consilia mutua.
99
aliquid aliqua reperiundumst. sed ego cesso ire obviam
100
adulescenti, ut quid negoti sit sciam. atque ipse illic est.
101
tristis est. cum Chaeribulo incedit aequali suo.
102
huc concedam, orationem unde horum placide persequar.
103
103
Stratippocles
103
Rem tibi sum elocutus omnem, Chaeribule, atque admodum
104
meorum maerorum atque amorum summam edictavi tibi.
105
105
Chaeribvlvs
105
Praeter aetatem et virtutem stultus es, Stratippocles.
106
idne pudet te, quia captivam genere prognatam bono
107
de praeda es mercatus? quis erit, vitio qui id vortat tibi?
108
108
Stratippocles
108
Qui invident omnes inimicos mi illoc facto repperi;
109
at pudicitiae eius numquam nec vim nec vitium attuli.
110
110
Chaeribvlvs
110
Iam istoc probior es meo quidem animo, cúm in amore temperes.
111
111
Stratippocles
111
Nihil agit qui diffidentem verbis solatur suis;
112
is est amicus, qui in re dubia re iuvat, ubi rest opus.
113
113
Chaeribvlvs
113
Quid tibi me vis facere?
114b
114b
Stratippocles
114b
Argenti dare quadraginta minas,
114
quod danistae detur, unde ego illud sumpsi faenore.
115
115
Chaeribvlvs
115
Si hercle haberem
116b
116b
Stratippocles
116b
Nam quid te igitur retulit
116
beneficum esse oratione, si ad rem auxilium emortuom est?
117
117
Chaeribvlvs
117
Quin edepol egomet clamore differor, difflagitor.
118
118
Stratippocles
118
Malim istius modi mihi amicos furno mersos quam foro.
119
sed operam Epidici nunc me emere pretio pretioso velim.
120
quem quidem égo hominem irrigatum plagis pistori dabo,
121
nisi hodie prius comparassit mihi quadraginta minas,
122
quam argenti fuero elocutus ei postremam syllabam.
123
123
Epidicvs
123
Salva res est: bene promittit, spero servabit fidem.
124
sine meo sumptu paratae iam sunt scapulis symbolae.
Variation units
Dual references show Vulgate ↔ LXX loci for each oracle block. Selected-witness order follows the left compare column (or primary version).