Plautus, Titus Maccius
Pseudolus
Pseu 283
Choose a text
More by Plautus, Titus Maccius
—
Perseus Lat2
242b
242b
Calidorvs
242b
át prius quam abeat.
242c
242c
Ballio
242c
Quíd hoc, malum, tam plácide is, puere?
239
239
Psevdolvs
239
Hódie nate, heus, hódie nate, tíbi ego dico, heus, hódie nate,
240
redi ét respice ád nos. tamétsi occupátu’s es,
241
morámur. mane, ém conloquí qui volúnt te.
242
242
Ballio
242
Quid hóc est? quis ést qui morám mi occupáto
243
moléstam optulit?
247b
247b
Psevdolvs
247b
Qui tibí sospitalis
244
fuít.
248b
248b
Ballio
248b
Mortuóst qui fuít: qui sit úsust.
245
245
Psevdolvs
245
Nímis superbe.
249b
249b
Ballio
249b
Nímis molestus.
249c
249c
Calidorvs
249c
Réprehende hominem, adséquere.
249d
249d
Ballio
249d
I puere.
246
246
Psevdolvs
246
Occédamus hác obviám.
250b
250b
Ballio
250b
Iuppitér te
247
perdát, quisquis és.
251b
251b
Psevdolvs
251b
Te volo.
251c
251c
Ballio
251c
át vos ego ámbos.
248
vorte hác te, puere.
252b
252b
Psevdolvs
252b
Non licét conloquí te?
249
249
Ballio
249
At míhi non lubét.
253b
253b
Psevdolvs
253b
Sin tuámst quippiam ín rem?
250
250
Ballio
250
Licétne, opsecró, bitere án non licet?
254b
254b
Psevdolvs
254b
Vah,
251
mánta.
255b
255b
Ballio
255b
Omitte.
255c
255c
Calidorvs
255c
Bállio, audi.
255d
255d
Ballio
255d
Súrdus sum † profecto inanilogistae.
252
252
Calidorvs
252
Dedí dum fuít.
256b
256b
Ballio
256b
Non petó quod dedísti.
253
253
Calidorvs
253
Dabó quando erít.
257b
257b
Ballio
257b
Ducitó quando habébis.
254
254
Calidorvs
254
éheu, quam ego malis pérdidi modis
255
quód tibi détuli et quód dedi.
259b
259b
Ballio
259b
Mórtua
256
vérba re núnc facis; stúltus es, rem áctam agis.
257
257
Psevdolvs
257
Nósce saltem húnc quis est.
261b
261b
Ballio
261b
Iám diu scio
258
quí fuit: núnc qui sit ipsús sciat.
259
ámbula tú.
263b
263b
Psevdolvs
263b
Potin út semel modo,
260
Bállio, huc cúm lucro respícias?
261
261
Ballio
261
Réspiciam istoc prétio; nam si sácruficem summó Iovi
262
atque in manibus exta teneam, ut poriciam, interea loci
263
si lucri quid detur, potius rem divinam deseram.
264
non potest pietati opsisti huíc, utut rés sunt ceterae.
265
265
Psevdolvs
265
Deos quidem, quos maxume aequom est metuere, eos minimi facit.
266
266
Ballio
266
Compellabo. salve multum, serve Athenis pessume.
267
267
Psevdolvs
267
Di te deaeque ament vel huius arbitratu vel meo,
268
vel, si dignu’s es alio pacto, neque ament nec faciant bene.
269
269
Ballio
269
Quid agitur, Calidore?
273b
273b
Calidorvs
273b
Amatur atque egetur acriter.
270
270
Ballio
270
Misereat, si familiam alere possim misericordia.
271
271
Psevdolvs
271
Heia, scimus nos quidem te qualis sis; ne praedices.
272
sed scin quid nos volumus?
276b
276b
Ballio
276b
Pol ego propemodum: ut male sit mihi.
273
273
Psevdolvs
273
Et id et hoc quod te revocamus. quaeso animum advorte.
277b
277b
Ballio
277b
Audio.
274
atque in pauca, ut occupatus nunc sum, confer quid velis.
275
275
Psevdolvs
275
Hunc pudet, quod tibi promisit quaque id promisit die,
276
quia tibi minas viginti pró amica etiam non dedit.
277
277
Ballio
277
Nimio id quod pudet facilius fertur quam illud quod piget.
278
non dedisse istunc pudet: me quia non accepi piget.
279
279
Psevdolvs
279
At dabit, parabit: aliquot hos dies manta modo.
280
nám hic id metuit, ne illam vendas ob simultatem suam.
281
281
Ballio
281
Fuit occasio, si vellet, iam pridem argentum ut daret.
282
282
Calidorvs
282
Quid, si non habui?
286b
286b
Ballio
286b
Si amabas, invenires mutuom,
283
ad danistam devenires, adderes faenusculum,
284
surruperes patri.
288b
288b
Psevdolvs
288b
Surruperet hic patri, audacissume?
285
non periclumst ne quid recte monstres.
289b
289b
Ballio
289b
Non lenoniumst.
286
286
Calidorvs
286
Egon patri surrupere possim quicquam, tam cauto seni?
287
atque adeo, si facere possim, pietas prohibet.
291b
291b
Ballio
291b
Audio.
288
pietatem ergo istam amplexator noctu pro Phoenicio.
289
sed cum pietatem te amori video tuo praevortere,
290
omnes homines tibi patres sunt? nullus est tibi quem roges
291
mutuom argentum?
295b
295b
Calidorvs
295b
Quin nomen quoque iam interiit mutuom.
292
292
Psevdolvs
292
Heus tu, postquam hercle isti a mensa surgunt satis poti viri,
293
qui suom repetunt, alienum reddunt nato nemini,
294
postilla omnes cautiores sunt, ne credant alteri.
295
295
Calidorvs
295
Nimis miser sum, nummum nusquam reperire argenti queo;
296
ita miser et amore pereo et inopia argentaria.
297
297
Ballio
297
Eme die caeca hercle olivom, id vendito oculata die:
298
iam hercle vel ducentae fieri possunt praesentes minae.
299
299
Calidorvs
299
Perii, annorum lex me perdit quinavicenaria.
300
metuont credere omnes.
304b
304b
Ballio
304b
Eadem est mihi lex: metuo credere.
301
301
Psevdolvs
301
Credere autem? eho an paenitet te, quanto hic fuerit usui?
302
302
Ballio
302
Non est usu quisquam amator nisi qui perpetuat data;
303
det, det usque: quando nil sit, simul amare desinat.
304
304
Calidorvs
304
Nilne te miseret?
308b
308b
Ballio
308b
Inanis cedis, dicta non sonant.
305
atque ego te vivom salvomque vellem.
309b
309b
Psevdolvs
309b
Eho an iam mortuost?
306
306
Ballio
306
Vtut est, mihi quidem profecto cum istis dictis mortuost:
Variation units
Dual references show Vulgate ↔ LXX loci for each oracle block. Selected-witness order follows the left compare column (or primary version).