Reader

δύ σκολον μὲ ν ἀ ναλαμβά νει θερά πευμα καὶ χαλεπὸ ν ἡ φιλοσοφί α τὴ ν ἀ δολεσχί αν. τὸ γὰ ρ φά ρμακον αὐ τῆ ς, ὁ λό γος, ἀ κουό ντων ἐ στί ν: οἱ δ' ἀ δό λεσχοι οὐ δενὸ ς ἁ κού ουσιν, ἀ εὶ γὰ ρ λαλοῦ σι. καὶ τοῦ τ' ἔ χει πρῶ τον κακὸ ν ἡ ἀ σιγησί α, τὴ ν ἀ νηκοΐ αν. κωφό της γὰ ρ αὐ θαί ρετό ς ἐ στιν, ἀ νθρώ πων οἶ μαι μεμφομέ νων τὴ ν φύ σιν, ὅ τι μί αν μὲ ν γλῶ τταν δύ ο δ' ὦ τ' ἔ χουσιν. εἴ περ οὖ ν ὁ Εὐ ριπί δης καλῶ ς εἶ πε πρὸ ς τὸ ν ἀ σύ νετον ἀ κροατὴ ν οὐ κ ἂ ν δυναί μην μὴ στέ γοντα πιμπλά ναι, σοφοὺ ς ἐ παντλῶ ν ἀ νδρὶ μὴ σοφῷ λό γους δικαιό τερον ἄ ν τις εἴ ποι πρὸ ς τὸ ν ἀ δό λεσχον οὐ κ ἂ ν δυναί μην μὴ δεχό μενον πιμπλά ναι, σοφοὺ ς ἐ παντλῶ ν ἀ νδρὶ μὴ σοφῷ λό γους: μᾶ λλον δὲ περιαντλῶ ν λό γους ἀ νθρώ πῳ λαλοῦ ντι μὲ ν πρὸ ς τοὺ ς οὐ κ ἀ κού οντας, μὴ ἀ κού οντι δὲ τῶ ν λαλού ντων. καὶ γὰ ρ ἂ ν ἀ κού σῃ τι βραχύ, τῆ ς ἀ δολεσχί ας ὥ σπερ ἄ μπωτιν λαβού σης, τοῦ το παραχρῆ μα πολλαπλά σιον ἀ νταποδί δωσι. τὴ ν μὲ ν γὰ ρ ἐ ν̓ Ολυμπί ᾳ στοὰ ν ἀ πὸ μιᾶ ς φωνῆ ς πολλὰ ς ἀ ντανακλά σεις ποιοῦ σαν ἑ πτά φωνον καλοῦ σι: τῆ ς δ' ἀ δολεσχί ας ἂ ν ἐ λά χιστος ἅ ψηται λό γος, εὐ θὺ ς ἀ ντιπεριηχεῖ κινοῦ σα χορδὰ ς τὰ ς ἀ κινή τους φρενῶ ν. μή ποτε γὰ ρ αὐ τοῖ ς οὐ κ εἰ ς τὴ ν ψυχὴ ν ἀ λλ' εἰ ς τὴ ν γλῶ τταν ἡ ἀ κοὴ συντέ τρηται. διὸ τοῖ ς μὲ ν ἄ λλοις ἐ μμέ νουσιν οἱ λό γοι, τῶ ν δ' ἀ δολέ σχων διαρρέ ουσιν εἶ θ' ὥ σπερ ἀ γγεῖ α κενοὶ φρενῶ ν ἤ χου δὲ μεστοὶ περιί ασιν.

εἰ δ' οὖ ν δοκεῖ πεί ρας μηδὲ ν ἐ λλελεῖ φθαι, εἴ πωμεν πρὸ ς τὸ ν ἀ δό λεσχον ὦ παῖ, σιώ πα πό λλ' ἔ χει σιγὴ καλά δύ ο δὲ τὰ πρῶ τα καὶ μέ γιστα, τὸ ἀ κοῦ σαι καὶ ἀ κουσθῆ ναι: ὧ ν οὐ δ' ἑ τέ ρου τυχεῖ ν ἐ γγί γνεται τοῖ ς ἀ δολέ σχοις, ἀ λλὰ καὶ περὶ αὐ τὴ ν τὴ ν ἐ πιθυμί αν ἀ ποδυσπετοῦ σι. τοῖ ς μὲ ν γὰ ρ ἄ λλοις νοσή μασι τῆ ς ψυχῆ ς, οἷ ον φιλαργυρί ᾳ φιλοδοξί ᾳ φιληδονί ᾳ, τὸ γοῦ ν τυγχά νειν ὧ ν ἐ φί ενται περί εστι: τοῖ ς δ' ἀ δολέ σχοις τοῦ το συμβαί νει χαλεπώ τατον, ἐ πιθυμοῦ ντες γὰ ρ ἀ κροατῶ ν οὐ τυγχά νουσιν, ἀ λλὰ πᾶ ς φεύ γει προτροπά δην κἂ ν ἐ ν ἡ μικυκλί ῳ τινὶ καθεζό μενοι, κἂ ν περιπατοῦ ντες ἐ ν ταὐ τῷ θεά σωνται προσφοιτῶ ντα, ταχέ ως ἀ νά ζευξιν αὑ τοῖ ς παρεγγυῶ σι. καὶ καθά περ ὅ ταν ἐ ν συλλό γῳ τινὶ σιωπὴ γέ νηται, τὸ ν̔ Ερμῆ ν ἐ πεισεληλυθέ ναι λέ γουσιν, οὕ τως ὅ ταν εἰ ς συμπό σιον ἢ συνέ δριον γνωρί μων λά λος εἰ σέ λθῃ, πά ντες ἀ ποσιωπῶ σι μὴ βουλό μενοι λαβὴ ν παρασχεῖ ν ἂ ν δ' αὐ τὸ ς ἄ ρξηται διαί ρειν τὸ στό μα πρὸ χεί ματος ὥ στ' ἀ νὰ ποντί αν ἄ κραν βορέ ου πνέ οντος ὑ φορώ μενοι σά λον καὶ ναυτί αν ἐ ξανέ στησαν. ὅ θεν αὐ τοῖ ς συμβαί νει μή τε παρὰ δεῖ πνον συγκλιτῶ ν μή τε συσκή νων τυγχά νειν προθύ μων, ὅ ταν ὁ δοιπορῶ σιν ἢ πλέ ωσιν, ἀ λλ' ἀ ναγκαστῶ ν: πρό σκειται γὰ ρ ἁ πανταχοῦ, τῶ ν ἱ ματί ων ἀ ντιλαμβανό μενος, τοῦ γενεί ου, τὴ ν πλευρὰ ν θυροκοπῶ ν τῇ χειρί πό δες δὴ κεῖ θι τιμιώ τατοι κατὰ τὸ ν̓ Αρχί λοχον, καὶ νὴ Δί α κατὰ τὸ ν σοφὸ ν̓ Αριστοτέ λην. καὶ γὰ ρ αὐ τὸ ς ἐ νοχλού μενος ὑ π' ἀ δολέ σχου καὶ κοπτό μενος ἀ τό ποις τισὶ διηγή μασι, πολλά κις αὐ τοῦ λέ γοντος“ οὐ θαυμαστό ν,̓ Αριστό τελες;'” οὐ τοῦ το φησί“ θαυμαστό ν, ἀ λλ' εἴ τις πό δας ἔ χων σὲ ὑ πομέ νει” ἑ τέ ρῳ δέ τινι τοιού τῳ μετὰ πολλοὺ ς λό γους εἰ πό ντι“ κατηδολέ σχηκά σου, φιλό σοφε:”“ μὰ Δί'” εἶ πεν“ οὐ γὰ ρ προσεῖ χον” καὶ γὰ ρ ἂ ν βιά σωνται λαλεῖ ν οἱ ἀ δό λεσχοι, παρέ δωκεν αὐ τοῖ ς ἡ ψυχὴ τὰ ὦ τα περιαντλεῖ ν ἔ ξωθεν, αὐ τὴ δ' ἐ ντὸ ς ἑ τέ ρας τινὰ ς ἀ ναπτύ σσει καὶ διέ ξεισι πρὸ ς αὑ τὴ ν φροντί δας: ὅ θεν οὔ τε προσεχό ντων οὔ τε πιστευό ντων ἀ κροατῶ ν εὐ ποροῦ σι. τῶ ν μὲ ν γὰ ρ πρὸ ς τὰ ς συνουσί ας εὐ καταφό ρων ἄ γονον εἶ ναι τὸ σπέ ρμα λέ γουσι, τῶ ν δ' ἀ δολέ σχων ὁ λό γος ἀ τελὴ ς καὶ ἄ καρπό ς ἐ στι.

καί τοι γ' οὐ δὲ ν οὕ τως ἡ φύ σις εὐ ερκῶ ς κεχαρά κωκε τῶ ν ἐ ν ἡ μῖ ν ὡ ς τὴ ν γλῶ τταν, βαλομέ νη φρουρὰ ν πρὸ αὐ τῆ ς τοὺ ς ὀ δό ντας, ἵ ν', ἐ ὰ ν ἐ ντὸ ς κατατεί νοντος“ ἡ νί α σιγαλό εντα” τοῦ λογισμοῦ μὴ ὑ πακού ῃ μηδ' ἀ νειλῆ ται, δή γμασιν αὐ τῆ ς κατέ χωμεν τὴ ν ἀ κρασί αν αἱ μά ττοντες.“ ἀ χαλί νων” γὰ ρ οὐ ταμιεί ων οὐ δ' οἰ κημά των ἀ λλὰ̔“ στομά των τὸ τέ λος δυστυχί αν” ὁ Εὐ ριπί δης φησί ν. οἱ δ' οἰ κημά των μὲ ν ἀ θύ ρων καὶ βαλλαντί ων ἀ δέ σμων μηδὲ ν ὄ φελος οἰ ό μενοι τοῖ ς κεκτημέ νοις εἶ ναι, στό μασι δ' ἀ κλεί στοις καὶ ἀ θύ ροις ὥ σπερ τὸ τοῦ Πό ντου διὰ παντὸ ς ἔ ξω ῥ έ ουσι χρώ μενοι, πά ντων ἀ τιμό τατον ἡ γεῖ σθαι τὸ ν λό γον ἐ οί κασιν. ὅ θεν οὐ δὲ πί στιν ἔ χουσιν ἧ ς πᾶ ς λό γος ἐ φί εται: τὸ γὰ ρ οἰ κεῖ ον αὐ τοῦ τέ λος τοῦ τ' ἐ στί, πί στιν ἐ νεργά σασθαι τοῖ ς ἀ κού ουσιν ἀ πιστοῦ νται δ' οἱ λά λοι, κἂ ν ἀ ληθεύ ωσιν. ὥ σπερ γὰ ρ ὁ πυρὸ ς εἰ ς ἀ γγεῖ ον κατακλεισθεὶ ς. τῷ μὲ ν μέ τρῳ πλεί ων εὑ ρί σκεται τῇ δὲ χρεί ᾳ μοχθηρό τερος, οὕ τω λό γος εἰ ς ἀ δό λεσχον ἐ μπεσὼ ν ἄ νθρωπον πολὺ ποιεῖ τοῦ ψεύ δους ἐ πί μετρον, ᾧ διαφθεί ρει τὴ ν πί στιν.

ἔ τι τοί νυν τὸ μεθύ ειν πᾶ ς ἄ νθρωπος αἰ δή μων καὶ κό σμιος φυλά ξαιτ' ἄ ν: μανί ᾳ γὰ ρ ὁ μό τοιχος μὲ ν ἡ ὀ ργὴ κατ' ἐ νί ους ἡ δὲ μέ θη σύ νοικος: μᾶ λλον δὲ μανί α τῷ μὲ ν χρό νῳ ἥ ττων, τῇ δ' αἰ τί ᾳ μεί ζων, ὅ τι τὸ αὐ θαί ρετον αὐ τῇ πρό σεστι. τῆ ς δὲ μέ θης οὐ θὲ ν οὕ τω κατηγοροῦ σιν ὡ ς τὸ περὶ τοὺ ς λό γους ἀ κρατὲ ς καὶ ἀ ό ριστον οἶ νος γά ρ τ' ἐ φέ ηκε πολύ φρονά περ μά λ' ἀ εῖ σαι, καὶ θ' ἁ παλὸ ν γελά σαι καί τ' ὀ ρχή σασθαι ἀ νῆ κε. καί τοι τὸ δεινό τατον, ᾠ δὴ καὶ γέ λως καὶ ὄ ρχησις, οὐ δὲ ν ἄ χρι τού των. καί τι ἔ πος προέ ηκεν, ὅ περ τ' ἄ ρρητον ἄ μεινον τοῦ τ' ἤ δη δεινὸ ν καὶ ἐ πικί νδυνον καὶ μή ποτε τὸ ζητού μενον παρὰ τοῖ ς φιλοσό φοις λύ ων ὁ ποιητὴ ς οἰ νώ σεως καὶ μέ θης διαφορὰ ν εἴ ρηκεν, οἰ νώ σεως μὲ ν ἄ νεσιν μέ θης δὲ φλυαρί αν. τὸ. γὰ ρ ἐ ν τῇ καρδί ᾳ τοῦ νή φοντος ἐ πὶ τῆ ς γλώ ττης ἐ στὶ τοῦ μεθύ οντος, ὡ ς οἱ παροιμιαζό μενοι φασιν. ὅ θεν ὁ μὲ ν Βί ας ἔ ν τινι πό τῳ σιωπῶ ν καὶ σκωπτό μενος εἰ ς ἀ βελτερί αν ὑ πό τινος ἀ δολέ σχου,“ καὶ τί ς ἄ ν” ἔ φη“ δύ ναιτο μωρὸ ς ὢ ν ἐ ν οἴ νῳ σιωπᾶ ν;'”̓ Αθή νησι δέ τις ἑ στιῶ ν πρέ σβεις βασιλικοὺ ς ἐ φιλοτιμή θη σπουδά ζουσιν αὐ τοῖ ς συναγαγεῖ ν εἰ ς ταὐ τὸ τοὺ ς φιλοσό φους: χρωμέ νων δὲ τῶ ν ἄ λλων κοινολογί ᾳ καὶ τὰ ς συμβολὰ ς ἀ ποδιδό ντων, τοῦ δὲ Ζή νωνος ἡ συχί αν ἄ γοντος, φιλοφρονησά μενοι καὶ προπιό ντες οἱ ξέ νοι“ περὶ σοῦ δὲ τί χρὴ λέ γειν” ἔ φασαν“ ὦ Ζή νων τῷ βασιλεῖ;'” κἀ κεῖ νος“ ἄ λλο μηθέ ν” εἶ πεν“ ἢ ὅ τι πρεσβύ της ἐ στὶ ν ἐ ν̓ Αθή ναις παρὰ πό τον σιωπᾶ ν δυνά μενος.” οὕ τω τι βαθὺ καὶ μυστηριῶ δες ἡ σιγὴ καὶ νηφά λιον, ἡ δὲ μέ θη λά λον: ἄ νουν γὰ ρ καὶ ὀ λιγό φρον, διὰ τοῦ το καὶ πολύ φωνον. οἱ δὲ φιλό σοφοι καὶ ὁ ριζό μενοι τὴ ν μέ θην λέ γουσιν εἶ ναι λή ρησιν πά ροινον: οὕ τως οὐ ψέ γεται τὸ πί νειν, εἰ προσεί η τῷ πί νειν τὸ σιωπᾶ ν: ἀ λλ' ἡ μωρολογί α μέ θην ποιεῖ τὴ ν οἴ νωσιν. ὁ μὲ ν οὖ ν μεθύ ων ληρεῖ παρ' οἶ νον, ὁ δ' ἀ δό λεσχος πανταχοῦ ληρεῖ, ἐ ν ἀ γορᾷ ἐ ν θεά τρῳ ἐ ν περιπά τῳ ἐ ν μέ θῃ μεθ' ἡ μέ ραν νύ κτωρ: ἔ στι δὲ θεραπεύ ων τῆ ς νό σου βαρύ τερος, συμπλέ ων τῆ ς ναυτί ας ἀ ηδέ στερος, ἐ παινῶ ν τοῦ ψέ γοντος ἐ παχθέ στερος. ἥ διό ν γέ τοι πονηροῖ ς ὁ μιλοῦ σιν ἐ πιδεξί οις ἢ χρηστοῖ ς ἀ δολέ σχαις. ὁ μὲ ν γὰ ρ Σοφοκλέ ους Νέ στωρ τὸ ν Αἴ αντα τραχυνό μενον τῷ λό γῳ πραΰ νων ἠ θικῶ ς τοῦ τ' εἴ ρηκεν οὐ μέ μφομαί σε: δρῶ ν γὰ ρ εὖ κακῶ ς λέ γεις: πρὸ ς δὲ τὸ ν ἀ δολέ σχην οὐ χ οὕ τως ἔ χομεν, ἀ λλὰ πᾶ σαν ἔ ργου χά ριν ἡ τῶ ν λό γων ἀ καιρί α διαφθεί ρει καὶ ἀ πό λλυσι.

Λυσί ας τινὶ δί κην ἔ χοντι λό γον συγγρά ψας ἔ δωκεν: ὁ δὲ πολλά κις ἀ ναγνοὺ ς ἧ κε πρὸ ς τὸ ν Λυσί αν ἀ θυμῶ ν καὶ λέ γων τὸ μὲ ν πρῶ τον αὐ τῷ διεξιό ντι θαυμαστὸ ν φανῆ ναι τὸ ν λό γον, αὖ θις δὲ καὶ τρί τον ἀ ναλαμβά νοντι παντελῶ ς ἀ μβλὺ ν καὶ ἄ πρακτον: ὁ δὲ Λυσί ας γελά σας“ τί οὖ ν” εἶ πεν“ οὐ χ ἅ παξ μέ λλεις λέ γειν αὐ τὸ ν ἐ πὶ τῶ ν δικαστῶ ν;'” καὶ σκό πει τὴ ν Λυσί ου πειθὼ καὶ χά ριν: κἀ κεῖ νον γά ρ ἐ γώ φαμὶ ἰ οπλοκά μων Μοισᾶ ν εὖ λαχεῖ ν. τῶ ν δὲ περὶ τοῦ ποιητοῦ λεγομέ νων ἀ ληθέ στατό ν ἐ στιν, ὅ τι μό νος̔́ Ομηρος τῆ ς τῶ ν ἀ νθρώ πων ἁ ψικορί ας περιγέ γονεν, ἀ εὶ καινὸ ς ὢ ν καὶ πρὸ ς χά ριν ἀ κμά ζων: ἀ λλ' ὅ μως εἰ πὼ ν καὶ ἀ ναφωνή σας ἐ κεῖ νο περὶ αὑ τοῦ, τὸ ἐ χθρὸ ν δὲ μοί ἐ στιν αὖ τις ἀ ριζή λως εἰ ρημέ να μυθολογεύ ειν φεύ γει καὶ φοβεῖ ται τὸ ν ἐ φεδρεύ οντα παντὶ λό γῳ κό ρον, εἰ ς ἄ λλα ἐ ξ ἄ λλων διηγή ματα τὴ ν ἀ κοὴ ν ἄ γων καὶ τῇ καινό τητι τὴ ν πλησμονὴ ν αὐ τῆ ς παραμυθού μενος. οἱ δ' ἀ ποκναί ουσι δή που τὰ ὦ τα ταῖ ς ταυτολογί αις ὥ σπερ παλί μψηστα διαμολύ νοντες.

τοῦ το τοί νυν πρῶ τον ὑ πομιμνή σκωμεν αὐ τού ς, ὅ τι, καθά περ τὸ ν οἶ νον ἡ δονῆ ς ἕ νεκα καὶ φιλοφροσύ νης εὑ ρημέ νον οἱ προσβιαζό μενοι πολὺ ν πί νειν καὶ ἄ κρατον ἐ νί ους εἰ ς ἀ ηδί αν καὶ παροινί αν τρέ πουσιν, οὕ τω τὸ ν λό γον ἣ διστον ὄ ντα καὶ φιλανθρωπό τατον συμβό λαιον οἱ χρώ μενοι κακῶ ς καὶ προχεί ρως ἀ πά νθρωπον ποιοῦ σι καὶ ἄ μικτον, οἷ ς οἴ ονται χαρί ζεσθαι λυποῦ ντες καὶ ἀ φ' ὧ ν θαυμά ζεσθαι καταγελώ μενοι καὶ δι' ὧ ν φιλεῖ σθαι δυσχεραινό μενοι. ὥ σπερ οὖ ν ὁ τῷ κεστῷ τοὺ ς ὁ μιλοῦ ντας ἀ ποστρέ φων καὶ ἀ πελαύ νων ἀ ναφρό διτος, οὕ τως τῷ λό γῳ λυπῶ ν καὶ ἀ πεχθανό μενος ἄ μουσό ς τις καὶ ἄ τεχνό ς ἐ στι.

τῶ ν δ' ἄ λλων παθῶ ν καὶ νοσημά των τὰ μέ ν ἐ στιν ἐ πικί νδυνα τὰ δὲ μισητὰ τὰ δὲ καταγέ λαστα, τῇ δ' ἀ δολεσχί ᾳ πά ντα συμβέ βηκε. χλευά ζονται μὲ ν γὰ ρ ἐ ν ταῖ ς κοιναῖ ς διηγή σεσι, μισοῦ νται δὲ διὰ τὰ ς τῶ ν κακῶ ν προσαγγελί ας, κινδυνεύ ουσι δὲ τῶ ν ἀ πορρή των μὴ κρατοῦ ντες, ὅ θεν̓ Ανά χαρσις ἑ στιαθεὶ ς παρὰ Σό λωνι καὶ κοιμώ μενος, ὤ φθη τὴ ν μὲ ν ἀ ριστερὰ ν χεῖ ρα τοῖ ς μορί οις τὴ ν δὲ δεξιὰ ν τῷ στό ματι προσκειμέ νην ἔ χων: ἐ γκρατεστέ ρου γὰ ρ ᾤ ετο χαλινοῦ δεῖ σθαι τὴ ν γλῶ τταν, ὀ ρθῶ ς οἰ ό μενος. οὐ γὰ ρ ἄ ν τις ἐ ξαριθμή σαιτο ῥ ᾳ δί ως ἄ νδρας τοσού τους ἀ φροδισί ων ἀ κρασί ᾳ πεπτωκό τας, ὅ σας πό λεις καὶ ἡ γεμονί ας λό γος ἐ ξενεχθεὶ ς ἀ πό ρρητος ἀ ναστά τους ἐ ποί ησε. Σύ λλας ἐ πολιό ρκει τὰ ς̓ Αθή νας, οὐ κ ἔ χων σχολὴ ν ἐ νδιατρῖ ψαι χρό νον πολὺ ν“ ἐ πεὶ πό νος ἄ λλος ἔ πειγεν” ἡ ρπακό τος μὲ ν̓ Ασί αν Μιθριδά του τῶ ν δὲ περὶ Μά ριον αὖ θις ἐ ν̔ Ρώ μῃ κρατού ντων: ἀ λλὰ πρεσβυτῶ ν τινων ἐ πὶ κουρεί ου διαλεγομέ νων ὡ ς οὐ φυλά ττεται τὸ̔ Επτά χαλκον καὶ κινδυνεύ ει τὸ ἄ στυ κατ' ἐ κεῖ νο ληφθῆ ναι τὸ μέ ρος, ἀ κού σαντες οἱ κατά σκοποι πρὸ ς τὸ ν Σύ λλαν ἐ ξή γγειλαν. ὁ δ' εὐ θὺ ς τὴ ν δύ ναμιν προσαγαγὼ ν περὶ μέ σας νύ κτας εἰ σή γαγε τὸ στρά τευμα, καὶ μικροῦ μὲ ν κατέ σκαψε τὴ ν πό λιν ἐ νέ πλησε δὲ φό νου καὶ νεκρῶ ν, ὥ στε τὸ ν Κεραμεικὸ ν αἵ ματι ῥ υῆ ναι. χαλεπῶ ς δὲ πρὸ ς τοὺ ς̓ Αθηναί ους ἔ σχε διὰ τοὺ ς λό γους μᾶ λλον ἢ τὰ ἔ ργα: κακῶ ς γὰ ρ αὐ τὸ ν ἔ λεγον καὶ τὴ ν Μετέ λλαν, ἀ ναπηδῶ ντες ἐ πὶ τὰ τεί χη καὶ σκώ πτοντες συκά μινον ἔ σθ' ὁ Σύ λλας ἀ λφί τῳ πεπασμέ νον,' καὶ τοιαῦ τα πολλὰ φλυαροῦ ντες ἐ πεσπά σαντο κουφοτά του πρά γματος“ λό γων” ὥ ς φησιν ὁ Πλά των“ βαρυτά την ζημί αν” τὴ ν δὲ̔ Ρωμαί ων πό λιν ἐ κώ λυσεν ἐ λευθέ ραν γενέ σθαι, Νέ ρωνος ἀ παλλαγεῖ σαν, ἑ νὸ ς ἀ νδρὸ ς ἀ δολεσχί α. μί α γὰ ρ ἦ ν νύ ξ, μεθ' ἣ ν ἔ δει τὸ ν τύ ραννον ἀ πολωλέ ναι, παρεσκευασμέ νων ἀ πά ντων: ὁ δὲ μέ λλων αὐ τὸ ν ἀ ποκτιννύ ναι, πορευό μενος εἰ ς θέ ατρον ἰ δώ ν τινα τῶ ν δεδεμέ νων ἐ πὶ θύ ραις μέ λλοντα προσά γεσθαι τῷ Νέ ρωνι καὶ τὴ ν αὑ τοῦ τύ χην ἀ ποδυρό μενον, ἐ γγὺ ς προσῆ λθεν αὐ τῷ καὶ προσψιθυρί σας“ εὔ χου” φησὶ ν“ ὦ ἄ νθρωπε, τὴ ν σή μερον ἡ μέ ραν παρελθεῖ ν μό νον, αὔ ριον δέ μοι εὐ χαριστή σεις.” ἁ ρπά σας οὖ ν τὸ αἰ νιχθὲ ν ἐ κεῖ νος καὶ νοή σας, οἶ μαι, ὅ τι νή πιος, ὃ ς τὰ ἕ τοιμα λιπὼ ν ἀ νέ τοιμα διώ κει τὴ ν βεβαιοτέ ραν εἵ λετο σωτηρί αν πρὸ τῆ ς δικαιοτέ ρας. ἐ μή νυσε γὰ ρ τῷ Νέ ρωνι τὴ ν φωνὴ ν τἀ νθρώ που: κἀ κεῖ νος εὐ θὺ ς ἀ νή ρπαστο, καὶ βά σανοι καὶ πῦ ρ καὶ μά στιγες ἐ π' αὐ τό ν, ἀ ρνού μενον πρὸ ς τὴ ν ἀ νά γκην ἃ χωρὶ ς ἀ νά γκης ἐ μή νυσε.

Ζή νων δ' ὁ φιλό σοφος, ἵ να μηδ' ἄ κοντος αὐ τοῦ πρό ηταί τι τῶ ν ἀ πορρή των ἐ κβιαζό μενον τὸ σῶ μα ταῖ ς ἀ νά γκαις, διαφαγὼ ν τὴ ν γλῶ τταν προσέ πτυσε τῷ τυρά ννῳ. καλὸ ν δὲ καὶ Λέ αινα τῆ ς ἐ γκρατεί ας ἔ χει γέ ρας: ἑ ταί ρα τῶ ν περὶ̔ Αρμό διον ἦ ν καὶ̓ Αριστογεί τονα καὶ τῆ ς ἐ πὶ τοὺ ς τυρά ννους συνωμοσί ας ἐ κοινώ νει ταῖ ς ἐ λπί σιν ὡ ς γυνή: καὶ γὰ ρ αὕ τη περὶ τὸ ν καλὸ ν ἐ κεῖ νον ἐ βά κχευσε κρατῆ ρα τοῦ ἔ ρωτος, καὶ κατωργί αστο διὰ τοῦ θεοῦ τοῖ ς ἀ πορρή τοις. ὡ ς οὖ ν ἐ κεῖ νοι πταί σαντες ἀ νῃ ρέ θησαν, ἀ νακρινομέ νη καὶ κελευομέ νη φρά σαι τοὺ ς ἔ τι λανθά νοντας οὐ κ ἔ φρασεν, ἀ λλ' ἐ νεκαρτέ ρησεν, ἐ πιδεί ξασα τοὺ ς ἄ νδρας οὐ δὲ ν ἀ νά ξιον ἑ αυτῶ ν παθό ντας, εἰ τοιαύ την ἠ γά πησαν.̓ Αθηναῖ οι δὲ χαλκῆ ν ποιησά μενοι, λέ αιναν ἄ γλωσσον ἐ ν πύ λαις τῆ ς ἀ κροπό λεως ἀ νέ θηκαν, τῷ μὲ ν θυμοειδεῖ τοῦ ζῴ ου τὸ ἀ ή ττητον αὐ τῆ ς τῷ δ' ἀ γλώ σσῳ τὸ σιωπηρὸ ν καὶ μυστηριῶ δες ἐ μφαί νοντες οὐ δεὶ ς γὰ ρ οὕ τω λό γος ὠ φέ λησε ῥ ηθεὶ ς ὡ ς πολλοὶ σιωπηθέ ντες: ἔ στι γὰ ρ εἰ πεῖ ν ποτε τὸ σιγηθέ ν, οὐ μὴ ν σιωπῆ σαί γε τὸ λεχθέ ν, ἀ λλ' ἐ κκέ χυται καὶ διαπεφοί τηκεν. ὅ θεν οἶ μαι τοῦ μὲ ν λέ γειν ἀ νθρώ πους τοῦ δὲ σιωπᾶ ν θεοὺ ς διδασκά λους ἔ χομεν, ἐ ν τελεταῖ ς καὶ μυστηρί οις σιωπὴ ν παραλαμβά νοντες. ὁ δὲ ποιητὴ ς τὸ ν λογιώ τατον̓ Οδυσσέ α σιωπηλό τατον πεποί ηκε, καὶ τὸ ν υἱ ὸ ν αὐ τοῦ καὶ τὴ ν γυναῖ κα καὶ τὴ ν τροφό ν: ἀ κού εις γὰ ρ λεγού σης ἕ ξω δ' ἠ ύ τε περ κρατερὴ δρῦ ς ἠ ὲ σί δηρος αὐ τὸ ς δὲ τῇ Πηνελό πῃ παρακαθή μενος θυμῷ μὲ ν γοό ωσαν ἑ ὴ ν ἐ λέ αιρε γυναῖ κα, ὀ φθαλμοὶ δ' ὡ ς εἰ κέ ρα ἕ στασαν ἠ ὲ σί δηρος, ἀ τρέ μας ἐ ν βλεφά ροισιν. οὕ τω τὸ σῶ μα μεστὸ ν ἦ ν αὐ τῷ πανταχό θεν ἐ γκρατεί ας, καὶ πά ντ' ἔ χων ὁ λό γος εὐ πειθῆ καὶ ὑ ποχεί ρια προσέ ταττε τοῖ ς ὄ μμασι μὴ δακρύ ειν, τῇ γλώ ττῃ μὴ φθέ γγεσθαι, τῇ καρδί ᾳ μὴ τρέ μειν μηδ' ὑ λακτεῖ ν. τῷ δ' αὖ τ' ἐ ν πεί σῃ κραδί η μέ νε τετληυῖ α μέ χρι τῶ ν ἀ λό γων κινημά των διή κοντος τοῦ λογισμοῦ καὶ τὸ πνεῦ μα καὶ τὸ αἷ μα πεποιημέ νου κατή κοον ἑ αυτῷ καὶ χειρό ηθες. τοιοῦ τοι δὲ καὶ οἱ πολλοὶ τῶ ν ἑ ταί ρων: τὸ γὰ ρ ἑ λκομέ νους καὶ προσουδιζομέ νους ὑ πὸ τοῦ Κύ κλωπος μὴ κατειπεῖ ν τοῦ̓ Οδυσσέ ως μηδὲ δεῖ ξαι τὸ πεπυρακτωμέ νον ἐ κεῖ νο καὶ παρεσκευασμέ νον ὄ ργανον ἐ πὶ τὸ ν ὀ φθαλμό ν, ἀ λλ' ὠ μοὺ ς ἐ σθί εσθαι μᾶ λλον ἢ φρά σαι τι τῶ ν ἀ πορρή των, ὑ περβολὴ ν ἐ γκρατεί ας καὶ πί στεως οὐ κ ἀ πολέ λοιπεν. ὅ θεν ὁ Πιττακὸ ς οὐ κακῶ ς, τοῦ Αἰ γυπτί ων βασιλέ ως πέ μψαντος ἱ ερεῖ ον αὐ τῷ καὶ κελεύ σαντος τὸ κά λλιστον καὶ χεί ριστον ἐ ξελεῖ ν κρέ ας, ἐ ξέ πεμψεν ἐ ξελὼ ν τὴ ν γλῶ τταν ὡ ς ὄ ργανον μὲ ν ἀ γαθῶ ν ὄ ργανον δὲ κακῶ ν. τῶ ν μεγί στων οὖ σαν.

ἡ δ' Εὐ ριπί δειος̓ Ινὼ παρρησί αν ἄ γουσα περὶ αὑ τῆ ς εἰ δέ ναι φησὶ σιγᾶ ν θ' ὅ που δεῖ καὶ λέ γειν ἵ ν' ἀ σφαλέ ς. οἱ γὰ ρ εὐ γενοῦ ς καὶ βασιλικῆ ς τῷ ὄ ντι παιδεί ας τυχό ντες πρῶ τον σιγᾶ ν εἶ τα λαλεῖ ν μανθά νουσιν.̓ Αντί γονος γοῦ ν ὁ βασιλεὺ ς ἐ κεῖ νος, ἐ ρωτή σαντος αὐ τὸ ν τοῦ υἱ οῦ πηνί κα μέ λλουσιν ἀ ναζευγνύ ειν,“ τί δέ δοικας;'” εἶ πε“ μὴ μό νος οὐ κ ἀ κού σῃ ς τῆ ς σά λπιγγος;'” οὐ κ ἄ ρα φωνὴ ν ἐ πί στευεν ἀ πό ρρητον ᾧ τὴ ν βασιλεί αν ἀ πολεί πειν ἔ μελλεν; ἐ δί δασκε μὲ ν οὖ ν αὐ τὸ ν ἐ γκρατῶ ς ἔ χειν πρὸ ς τὰ τοιαῦ τα καὶ πεφυλαγμέ νως. Μέ τελλος δ' ὁ γέ ρων ἕ τερό ν τι τοιοῦ τον ἐ περωτώ μενος ἐ πὶ στρατεί ας“ εἰ” φησὶ ν“ ᾤ μην τὸ ν χιτῶ νά μοι συνειδέ ναι τοῦ το τἀ πό ρρητον, ἀ ποδυσά μενος ἂ ν αὐ τὸ ν ἐ πὶ τὸ πῦ ρ ἔ θηκα” Εὐ μέ νης δ' ἀ κού σας ἐ πέ ρχεσθαι Κρατερὸ ν οὐ δενὶ τῶ ν φί λων ἔ φρασεν, ἀ λλ' ἐ ψεύ σατο Νεοπτό λεμον εἶ ναι: τού του γὰ ρ οἱ στρατιῶ ται κατεφρό νουν, ἐ κεί νου δὲ καὶ τὴ ν δό ξαν ἐ θαύ μαζον καὶ τὴ ν ἀ ρετὴ ν ἠ γά πων. ἔ γνω δ' οὐ δεὶ ς ἄ λλος, ἀ λλὰ συμβαλό ντες ἐ κρά τησαν καὶ ἀ πέ κτειναν αὐ τὸ ν ἀ γνοοῦ ντες καὶ νεκρὸ ν ἐ πέ γνωσαν. οὕ τως ἐ στρατή γησεν ἡ σιωπὴ τὸ ν ἀ γῶ να καὶ τηλικοῦ τον ἀ νταγωνιστὴ ν ἀ πέ κρυψεν: ὥ στ' αὐ τὸ ν τοὺ ς φί λους μὴ προειπό ντα θαυμά ζειν μᾶ λλον ἢ μέ μφεσθαι: κἂ ν μέ μφηται δέ τις, ἐ γκαλεῖ σθαι βέ λτιό ν ἐ στι σωθέ ντα δι' ἀ πιστί αν ἢ κατηγορεῖ ν ἀ πολλύ μενον διὰ τὸ πιστεῦ σαι.

τί ς δ' ὅ λως ἑ αυτῷ παρρησί αν ἀ πολέ λοιπε κατὰ τοῦ μὴ σιωπή σαντος; εἰ γὰ ρ ἀ γνοεῖ σθαι τὸ ν λό γον ἔ δει, κακῶ ς ἐ λέ χθη πρὸ ς ἄ λλον: εἰ δ' ἀ φεὶ ς ἐ κ σεαυτοῦ κατέ χεις ἐ ν ἑ τέ ρῳ τἀ πό ρρητον, εἰ ς ἀ λλοτρί αν πί στιν καταπέ φευγας τὴ ν σεαυτοῦ προέ μενος. κἂ ν μὲ ν ἐ κεῖ νος ὅ μοιό ς σοι γέ νηται, δικαί ως ἀ πό λωλας: ἂ ν δὲ βελτί ων, σῴ ζῃ παραλό γως ἕ τερον εὑ ρὼ ν ὑ πὲ ρ σεαυτὸ ν πιστό τερον. ἀ λλὰ“ φί λος οὗ τος ἐ μοί.” τού τῳ δ' ἕ τερό ς τις, ᾧ πιστεύ σει καὶ οὗ τος ὡ ς ἐ γὼ τού τῳ: κἀ κεῖ νος ἄ λλῳ πά λιν: εἶ θ' οὕ τως ἐ πιγονὴ ν λαμβά νει καὶ πολλαπλασιασμό ν, εἰ ρομέ νης τῆ ς ἀ κρασί ας, ὁ λό γος. ὡ ς γὰ ρ ἡ μονὰ ς οὐ κ ἐ κβαί νει τὸ ν ἑ αυτῆ ς ὅ ρον ἀ λλ' ἅ παξ τὸ ἓ ν μέ νει, διὸ κέ κληται μονά ς: ἡ δὲ δυὰ ς ἀ ρχὴ διαφορᾶ ς ἀ ό ριστος: εὐ θὺ ς γὰ ρ ἑ αυτὴ ν ἐ ξί στησι τῷ διπλασιασμῷ εἰ ς τὸ πλῆ θος τρεπομέ νη: οὕ τω λό γος ἐ ν τῷ πρώ τῳ καταμέ νων ἀ πό ρρητος ὡ ς ἀ ληθῶ ς ἐ στιν: ἂ ν δ' εἰ ς ἕ τερον ἐ κβῇ φή μης ἔ σχε τά ξιν.“ ἔ πεα” γά ρ“ πτερό εντα” φησὶ ν ὁ ποιητή ς οὔ τε γὰ ρ πτηνὸ ν ἐ κ τῶ ν χειρῶ ν ἀ φέ ντα ῥ ᾴ διό ν ἐ στιν αὖ θις κατασχεῖ ν, οὔ τε λό γον ἐ κ τοῦ στό ματος προέ μενον κρατῆ σαι καὶ συλλαβεῖ ν δυνατό ν, ἀ λλὰ φέ ρεται λαιψηρὰ κυκλώ σας πτερά δι' ἄ λλων ἐ π' ἄ λλους σκιδνά μενος. νεὼ ς μὲ ν γὰ ρ ἁ ρπαγεί σης ὑ πὸ πνεύ ματος ἐ πιλαμβά νονται, σπεί ραις καὶ ἀ γκύ ραις τὸ τά χος ἀ μβλύ νοντες: τοῦ λό γου δ' ὥ σπερ ἐ κ λιμέ νων ἐ κδραμό ντος οὐ κ ἔ στιν ὅ ρμος οὐ δ' ἀ γκυροβό λιον, ἀ λλὰ ψό φῳ πολλῷ καὶ ἤ χῳ φερό μενος προσέ ρρηξε καὶ κατέ δυσεν εἰ ς μέ γαν τινὰ καὶ δεινὸ ν τὸ ν φθεγξά μενον κί νδυνον. μικροῦ γὰ ρ ἐ κ λαμπτῆ ρος̓ Ιδαῖ ον λέ πας πρή σειεν ἄ ν τις: καὶ πρὸ ς ἄ νδρ' εἰ πὼ ν ἕ να, πύ θοιντ' ἂ ν ἀ στοὶ πά ντες.

ἡ̔ Ρωμαί ων σύ γκλητος ἀ πό ρρητό ν τινα βουλὴ ν ἐ βουλεύ ετο καθ' αὑ τὴ ν ἐ πὶ πολλὰ ς ἡ μέ ρας: ἀ σά φειαν δὲ πολλὴ ν καὶ ὑ πό νοιαν ἔ χοντος τοῦ πρά γματος, γυνὴ τἄ λλα σώ φρων, γυνὴ δέ, προσέ κειτο τῷ ἑ αυτῆ ς ἀ νδρί, λιπαρῶ ς δεομέ νη πυθέ σθαι τἀ πό ρρητον: ὅ ρκοι δὲ καὶ κατά ραι περὶ σιωπῆ ς ἐ γί γνοντο καὶ δά κρυα ποτνιωμέ νης αὐ τῆ ς, ὡ ς πί στιν οὐ κ ἐ χού σης. ὁ δὲ̔ Ρωμαῖ ος ἐ ξελέ γξαι βουλό μενος αὐ τῆ ς τὴ ν ἀ βελτερί αν“ νικᾷ ς, ὦ γύ ναι” εἶ πεν“ ἀ λλ' ἄ κουε φοβερὸ ν πρᾶ γμα καὶ τερά στιον: προσή γγελται γὰ ρ ἡ μῖ ν ὑ πὸ τῶ ν ἱ ερέ ων κό ρυδον ὦ φθαι πετό μενον κρά νος ἔ χοντα χρυσοῦ ν καὶ δό ρυ: σκεπτό μεθα δὴ τὸ τέ ρας εἴ τε χρηστὸ ν εἴ τε φαῦ λό ν ἐ στι, καὶ συνδιαποροῦ μεν τοῖ ς μά ντεσιν: ἀ λλὰ σιώ πα” ταῦ τ' εἰ πὼ ν ᾤ χετ' εἰ ς τὴ ν ἀ γορά ν: ἡ δὲ τῶ ν θεραπαινί δων εὐ θὺ ς ἐ φελκυσαμέ νη τὴ ν πρώ την εἰ σελθοῦ σαν, ἔ παιε τὸ στῆ θος αὑ τῆ ς καὶ τὰ ς τρί χας ἐ σπά ραττεν“ οἴ μοι” λέ γουσα“ τἀ νδρὸ ς καὶ τῆ ς πατρί δος: τί πεισό μεθα;” βουλομέ νη καὶ διδά σκουσα τὴ ν θερά παιναν εἰ πεῖ ν“ τί γὰ ρ γέ γονεν;'” ὡ ς δ' οὖ ν πυθομέ νης διηγή σατο καὶ προσέ θηκε τὸ ν κοινὸ ν ἁ πά σης ἀ δολεσχί ας ἐ πῳ δό ν, τὸ“ ταῦ τα μηδενὶ φρά σῃ ς ἀ λλὰ σιώ πα,” οὐ φθά νει τὸ θεραπαινί διον ἀ ποχωρῆ σαν αὐ τῆ ς, καὶ τῶ ν ὁ μοδού λων εὐ θὺ ς ἣ ν μά λιστ' εἶ δε σχολά ζουσαν ἐ μβά λλει τὸ ν λό γον: ἐ κεί νη δὲ τῷ ἐ ραστῇ παραγενομέ νῳ πρὸ ς αὐ τὴ ν ἔ φρασεν. οὕ τω δ' εἰ ς ἀ γορὰ ν τοῦ διηγή ματος ἐ κκυλισθέ ντος ὥ στε προλαβεῖ ν τὸ ν πλασά μενον τὴ ν φή μην, ἀ παντή σας τις αὐ τῷ τῶ ν γνωρί μων“ ἀ ρτί ως” εἶ πεν“ οἴ κοθεν εἰ ς ἀ γορὰ ν καταβαί νεις;'”“ ἀ ρτί ως” ἔ φη ἐ κεῖ νος.“ οὐ κοῦ ν οὐ δὲ ν ἀ κή κοας;'”“ γέ γονε γά ρ τι καινό ν;'”“ ἀ λλὰ κό ρυδος ὦ πται πετό μενος κρά νος ἔ χων χρυσοῦ ν καὶ δό ρυ, καὶ μέ λλουσι περὶ τού του σύ γκλητον ἔ χειν οἱ ἄ ρχοντες.” κἀ κεῖ νος γελά σας“ φεῦ τοῦ τά χους” εἶ πεν“ ὦ γύ ναι, τὸ καὶ φθά σαι με τὸ ν λό γον εἰ ς ἀ γορὰ ν προελθό ντα” τού ς μὲ ν οὖ ν ἄ ρχοντας ἐ ντυχὼ ν ἀ πή λλαξε τῆ ς ταραχῆ ς τὴ ν δὲ γυναῖ κα τιμωρού μενος, ὡ ς οἴ καδ' εἰ σῆ λθεν,“ ἀ πώ λεσά ς μ'” εἶ πεν“ ὦ γύ ναι: τὸ γὰ ρ ἀ πό ρρητον ἐ κ τῆ ς ἐ μῆ ς οἰ κί ας πεφώ ραται δεδημοσιωμέ νον: ὥ στε μοι φευκτέ ον ἐ στὶ τὴ ν πατρί δα διὰ τὴ ν σὴ ν ἀ κρασί αν.” τρεπομέ νης δὲ πρὸ ς; ἄ ρνησιν αὐ τῆ ς καὶ λεγού σης“ οὐ: γὰ ρ ταῦ τα μετὰ τριακοσί ων ἤ κουσας;'”“ ποί ων” ἔ φη“ τριακοσί ων; σοῦ βιασαμέ νης, ἐ πλασά μην ἀ ποπειρώ μενος.” οὗ τος μὲ ν οὖ ν ἀ σφαλῶ ς πά νυ καὶ μετ' εὐ λαβεί ας, ὥ σπερ εἰ ς ἀ γγεῖ ον σαθρὸ ν οὐ κ οἶ νον οὐ κ ἔ λαιον ἀ λλ' ὕ δωρ ἐ γχέ ας, ἐ πεί ρασε τὴ ν γυναῖ κα. Φού λβιος δ' ὁ Καί σαρος ἑ ταῖ ρος τοῦ Σεβαστοῦ, γέ ροντος ἤ δη γεγονό τος ἀ κού σας ὀ δυρομέ νου τὴ ν περὶ τὸ ν οἶ κον ἐ ρημί αν, καὶ ὅ τι, τῶ ν μὲ ν δυεῖ ν αὐ τῷ θυγατριδῶ ν ἀ πολωλό των Ποστουμί ου δ' ὃ ς ἔ τι λοιπό ς; ἐ στιν ἐ κ διαβολῆ ς τινος ἐ ν φυγῇ ὄ ντος, ἀ ναγκά ζεται τὸ ν τῆ ς γυναικὸ ς υἱ ὸ ν ἐ πεισά γειν τῇ διαδοχῇ τῆ ς ἡ γεμονί ας, καί περ οἰ κτί ρων καὶ βουλευό μενος ἐ κ τῆ ς ὑ περορί ας ἀ νακαλεῖ σθαι τὸ ν θυγατριδοῦ ν: ταῦ τ' ὁ Φού λβιος ἀ κού σας ἐ ξή νεγκε πρὸ ς τὴ ν γυναῖ κα, πρὸ ς δὲ Λιβί αν ἐ κεί νη, Λιβί α δὲ καθή ψατο πικρῶ ς Καί σαρος, εἰ πά λαι ταῦ τ' ἐ γνωκὼ ς οὐ μεταπέ μπεται τὸ ν θυγατριδοῦ ν, ἀ λλ' εἰ ς ἔ χθραν καὶ πό λεμον αὐ τὴ ν τῷ διαδό χῳ τῆ ς ἀ ρχῆ ς καθί στησιν.: ἐ λθό ντος οὖ ν ἕ ωθεν, ὡ ς εἰ ώ θει, τοῦ Φουλβί ου πρὸ ς αὐ τὸ ν καὶ εἰ πό ντος“ χαῖ ρε, Καῖ σαρ”“ ὑ γί αιν'” εἶ πε“ Φού λβιε.” κἀ κεῖ νος νοή σας ᾤ χετ' εὐ θὺ ς ἀ πιὼ ν οἴ καδε, καὶ τὴ ν γυναῖ κα μεταπεμψά μενος“ ἔ γνωκεν” ἔ φη“ Καῖ σαρ, ὅ τι τἀ πό ρρητον οὐ κ ἐ σιώ πησα: καὶ διὰ τοῦ το μέ λλω ἀ ναιρεῖ ν ἐ μαυτό ν:” ἡ δὲ γυνὴ“ δικαί ως” εἶ πεν“ ὅ τι μοι τοσοῦ τον συνοικῶ ν χρό νον οὐ κ ἔ γνως οὐ δ' ἐ φυλά ξω τὴ ν ἀ κρασί αν: ἀ λλ' ἔ ασον ἐ μὲ προτέ ραν” καὶ λαβοῦ σα τὸ ξί φος ἑ αυτὴ ν προανεῖ λε τἀ νδρό ς.

ὀ ρθῶ ς οὖ ν Φιλιππί δης ὁ κωμῳ διοποιὸ ς φιλοφρονουμέ νου τοῦ βασιλέ ως αὐ τὸ ν Λυσιμά χου καὶ λέ γοντος“ τί νος σοι μεταδῶ τῶ ν ἐ μῶ ν;'”“ οὗ βού λει” φησὶ“ βασιλεῦ, πλὴ ν τῶ ν ἀ πορρή των” τῇ δ' ἀ δολεσχί ᾳ καὶ ἡ περιεργί α κακὸ ν οὐ κ ἔ λαττον πρό σεστι πολλὰ γὰ ρ ἀ κού ειν θέ λουσιν, ἵ να πολλὰ λέ γειν ἔ χωσι: καὶ μά λιστα τοὺ ς ἀ πορρή τους καὶ κεκρυμμέ νους τῶ ν λό γων περιιό ντες ἐ ξιχνεύ ουσι καὶ ἀ νερευνῶ σιν, ὥ σπερ ὕ λην πυλαί αν τινὰ φορυτῶ ν τῇ φλυαρί ᾳ παρατιθέ μενοι, εἶ θ' ὥ σπερ οἱ παῖ δες τὸ ν κρύ σταλλον οὔ τε κατέ χειν οὔ τ' ἀ φιέ ναι θέ λουσι: μᾶ λλον δ' ὥ σπερ ἑ ρπετὰ τοὺ ς ἀ πορρή τους λό γους ἐ γκολπισά μενοι καὶ συλλαβό ντες οὐ συγκρατοῦ σιν ἀ λλὰ διαβιβρώ σκονται ὑ π' αὐ τῶ ν. τὰ ς μὲ ν γὰ ρ βελό νας φασὶ ῥ ή γνυσθαι τικτού σας καὶ τὰ ς ἐ χί δνας, οἱ δ' ἀ πό ρρητοι λό γοι τοὺ ς μὴ στέ γοντας ἐ κπί πτοντες ἀ πολλύ ουσι καὶ διαφθεί ρουσι. Σέ λευκος ὁ Καλλί νικος ἐ ν τῇ πρὸ ς Γαλά τας μά χῃ πᾶ ν ἀ ποβαλὼ ν τὸ στρά τευμα καὶ τὴ ν δύ ναμιν, αὐ τὸ ς περισπά σας τὸ διά δημα καὶ φυγὼ ν ἵ ππῳ μετὰ τριῶ ν ἢ τεττά ρων ἀ νοδί αις καὶ πλά ναις πολὺ ν δρό μον, ἤ δη δι' ἔ νδειαν ἀ παγορεύ ων ἐ παυλί ῳ τινὶ προσῆ λθε, καὶ τὸ ν δεσπό την αὐ τὸ ν εὑ ρὼ ν κατὰ τύ χην ἄ ρτον καὶ ὕ δωρ ᾔ τησεν. ὁ δὲ καὶ ταῦ τα: καὶ τῶ ν ἄ λλων ὅ σα παρῆ ν ἐ ν τῷ ἀ γρῷ δαψιλῶ ς ἐ πιδιδοὺ ς καὶ φιλοφρονού μενος ἐ γνώ ρισε τὸ πρό σωπον τοῦ βασιλέ ως, καὶ περιχαρὴ ς γενό μενος τῇ συντυχί ᾳ τῆ ς χρεί ας οὐ κατέ σχεν οὐ δὲ συνεψεύ σατο βουλομέ νῳ λανθά νειν, ἀ λλ' ἄ χρι τῆ ς ὁ δοῦ προπέ μψας. καὶ ἀ πολυό μενος“ ὑ γί αιν'” εἶ πεν“ ὦ βασιλεῦ Σέ λευκε.” κἀ κεῖ νος ἐ κτεί νας τὴ ν δεξιὰ ν αὐ τῷ καὶ προσελκό μενος; ὡ ς φιλή σων, ἔ νευσεν ἑ νὶ τῶ ν μετ' αὐ τοῦ ξί φει τὸ ν τρά χηλον ἀ ποκό ψαι τοῦ ἀ νθρώ που: φθεγγομέ νου δ' ἄ ρα τοῦ γε κά ρη κονί ῃ σιν ἐ μί χθη. εἰ: δ' ἐ σί γησε τό τε καρτερή σας ὀ λί γον χρό νον, εὐ τυχή σαντος ὕ στερον τοῦ βασιλέ ως καὶ μεγά λου γενομέ νου μεί ζονας ἂ ν οἶ μαι χά ριτας ἐ κομί σατο ἀ ντὶ τῆ ς σιωπῆ ς ἢ τῆ ς φιλοξενί ας. οὗ τος μὲ ν οὖ ν ἁ μωσγέ πως ἔ σχε πρό φασιν τῆ ς ἀ κρασί ας τὴ ν ἐ λπί δα καὶ τὴ ν φιλοφροσύ νην.

οἱ δὲ πλεῖ στοι τῶ ν ἀ δολέ σχων οὐ δ' αἰ τί αν ἔ χοντες ἀ πολλύ ουσιν αὑ τού ς. οἷ ον ἐ ν κουρεί ῳ τινὶ λό γων γιγνομἑ νων περὶ τῆ ς Διονυσί ου τυραννί δος, ὡ ς ἀ δαμαντί νη καὶ ἄ ρρηκτό ς ἐ στι, γελά σας ὁ κουρεὺ ς“ ταῦ θ' ὑ μᾶ ς” ἔ φη“ περὶ Διονυσί ου δεῖ λέ γειν, οὗ ἐ γὼ παρ' ἡ μέ ρας ὀ λί γας ἐ πὶ τοῦ τραχή λου τὸ ξυρὸ ν ἔ χω;'” ταῦ τ' ἀ κού σας ὁ Διονύ σιος ἀ νεσταύ ρωσεν αὐ τό ν. ἐ πιεικῶ ς δὲ λά λον ἐ στὶ τὸ τῶ ν κουρέ ων γέ νος οἱ γὰ ρ ἀ δολεσχό τατοι προσρέ ουσι καὶ προσκαθί ζουσιν, ὥ στ' αὐ τοὺ ς ἀ ναπί μπλασθαι τῆ ς συνηθεί ας. χαριέ ντως γοῦ ν ὁ βασιλεὺ ς̓ Αρχέ λαος, ἀ δολέ σχου κουρέ ως περιβαλό ντος αὐ τῷ τὸ ὠ μό λινον καὶ πυθομέ νου“ πῶ ς σε κεί ρω, βασιλεῦ”“ σιωπῶ ν” ἔ φη. κουρεὺ ς δὲ καὶ τὴ ν ἐ ν Σικελί ᾳ τῶ ν̓ Αθηναί ων μεγά λην κακοπραγί αν ἀ πή γγειλε, πρῶ τος ἐ ν Πειραιεῖ πυθό μενος οἰ κέ του τινὸ ς τῶ ν ἀ ποδεδρακό των ἐ κεῖ θεν. εἶ τ' ἀ φεὶ ς τὸ ἐ ργαστή ριον εἰ ς ἄ στυ συνέ τεινε δρό μῳ μή τις κῦ δος ἄ ροιτο τὸ ν λό γον εἰ ς τὴ ν πό λιν ἐ μβαλώ ν, ὁ δὲ δεύ τερος ἔ λθοι. γενομέ νης δὲ ταραχῆ ς οἷ ον εἰ κό ς, εἰ ς ἐ κκλησί αν ἀ θροισθεὶ ς ὁ δῆ μος ἐ πὶ τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἐ βά διζε τῆ ς φή μης. ἤ γετ' οὖ ν ὁ κουρεὺ ς καὶ ἀ νεκρί νετο, μηδὲ τοὔ νομα τοῦ φρά σαντος εἰ δὼ ς ἀ λλ' εἰ ς ἀ νώ νυμον καὶ ἄ γνωστον ἀ ναφέ ρων τὴ ν ἀ ρχὴ ν πρό σωπον. ὀ ργὴ δ' οὖ ν καὶ βοὴ τοῦ θεά τρου:“ βασά νιζε καὶ στρέ βλου τὸ ν ἀ λά στορα: πέ πλασται ταῦ τα καὶ συντέ θειται: τί ς δ' ἄ λλος ἤ κουσε; τί ς δ' ἐ πί στευσεν” ἐ κομί σθη τροχό ς, κατετά θη ὁ ἄ νθρωπος. ἐ ν τού τῳ παρῆ σαν οἱ τὴ ν συμφορὰ ν ἀ παγγέ λλοντες, ἐ ξ αὐ τοῦ τοῦ ἔ ργου διαπεφευγό τες, ἐ σκεδά σθησαν οὖ ν πά ντες ἐ πὶ τὰ οἰ κεῖ α πέ νθη, καταλιπό ντες ἐ ν τῷ τροχῷ τὸ ν ἄ θλιον ἐ νδεδεμέ νον. ὀ ψὲ δὲ λυθεὶ ς ἤ δη πρὸ ς ἑ σπέ ραν ἠ ρώ τα τὸ ν δημό σιον, εἰ καὶ περὶ Νικί ου τοῦ στρατηγοῦ, ὃ ν τρό πον ἀ πό λωλεν, ἀ κηκό ασιν. οὕ τως ἄ μαχό ν τι κακὸ ν καὶ ἀ νουθέ τητον ἡ συνή θεια ποιεῖ τὴ ν ἀ δολεσχί αν.

καί τοι γ' ὥ σπερ οἱ τὰ πικρὰ καὶ τὰ δυσώ δη φά ρμακα πιό ντες δυσχεραί νουσι καὶ τὰ ς κύ λικας, οὕ τως οἱ τὰ κακὰ προσαγγέ λλοντες ὑ πὸ τῶ ν ἀ κουό ντων δυσχεραί νονται καὶ μισοῦ νται. ὅ θεν χαριέ ντως ὁ Σοφοκλῆ ς διηπό ρηκεν, λυποῦ σι δ' οὖ ν ὥ σπερ οἱ δρῶ ντες καὶ οἱ λέ γοντες, ἀ λλ' ὅ μως οὐ κ ἔ στι γλώ σσης ῥ εού σης ἐ πί σχεσις οὐ δὲ κολασμό ς. ἐ ν Λακεδαί μονι τῆ ς Χαλκιοί κου τὸ ἱ ερὸ ν ὤ φθη σεσυλημέ νον, καὶ κειμέ νη ἔ νδον κενὴ λά γυνος. ἦ ν οὖ ν ἀ πορί α πολλῶ ν συνδεδραμηκό των, καί τις τῶ ν παρό ντων“ εἰ βού λεσθ' εἶ πεν ἐ γὼ φρά σω ὑ μῖ ν ὁ μοι παρί σταται περὶ τῆ ς λαγύ νου: νομί ζω γά ρ” ἔ φη τοὺ ς“ ἱ εροσύ λους ἐ πὶ τηλικοῦ τον ἐ λθεῖ ν κί νδυνον, κώ νειον ἐ μπιό ντας καὶ κομί ζοντας οἶ νον: ἵ ν' εἰ μὲ ν αὐ τοῖ ς λαθεῖ ν ἐ γγέ νοιτο, τῷ ἀ κρά τῳ ποθέ ντι σβέ σαντες καὶ διαλύ σαντες τὸ φά ρμακον ἀ πέ λθοιεν ἀ σφαλῶ ς εἰ δ' ἁ λί σκοιντο, πρὸ τῶ ν βασά νων ὑ πὸ τοῦ φαρμά κου ῥ ᾳ δί ως καὶ ἀ νωδύ νως ἀ ποθά νοιεν.” ταῦ τ' εἰ πό ντος αὐ τοῦ, τὸ πρᾶ γμα πλοκὴ ν ἔ χον καὶ περινό ησιν τοσαύ την οὐ χ ὑ πονοοῦ ντος ἀ λλ' εἰ δό τος ἐ φαί νετο. καὶ περιστά ντες αὐ τὸ ν ἀ νέ κριναν ἄ λλοθεν ἄ λλος“ τί ς εἶ;'” καί“ τί ς ς' οἶ δε;'” καί πό θεν“ ἐ πί στασαι ταῦ τα;'” καὶ τὸ πέ ρας ἐ λεγχό μενος οὕ τως ὡ μολό γησεν εἷ ς εἶ ναι τῶ ν ἱ εροσύ λων. οἱ δ'̓́ Ιβυκον ἀ ποκτεί ναντες οὐ χ οὕ τως ἑ ά λωσαν ἐ ν θεά τρῳ καθή μενοι, καὶ γερά νων παραφανεισῶ ν πρὸ ς ἀ λλή λους; ἅ μα γέ λωτι ψιθυρί ζοντες, ὡ ς αἱ̓ Ιβύ κου ἔ κδικοι πά ρεισιν; ἀ κού σαντες γὰ ρ οἱ καθεζό μενοι πλησί ον, ἤ δη πολὺ ν χρό νον τοῦ̓ Ιβύ κου ὄ ντος ἀ φανοῦ ς καὶ ζητουμέ νου, ἐ πελά βοντο τῆ ς φωνῆ ς καὶ προσή γγειλαν τοῖ ς ἄ ρχουσιν. ἐ λεγχθέ ντες δ' οὕ τως ἀ πή χθησαν, οὐ χ ὑ πὸ τῶ ν γερά νων κολασθέ ντες ἀ λλ' ὑ πὸ τῆ ς αὑ τῶ ν γλωσσαλγί ας ὥ σπερ ἐ ρινύ ος ἢ Ποινῆ ς βιασθέ ντες ἐ ξαγορεῦ σαι τὸ ν φό νον. ὡ ς γὰ ρ ἐ ν τῷ σώ ματι πρὸ ς τὰ πεπονθό τα μέ ρη καὶ ἀ λγοῦ ντα γί γνεται φορὰ καὶ ὁ λκὴ τῶ ν πλησί ον, οὕ τως ἡ γλῶ ττα τῶ ν ἀ δολέ σχων ἀ εὶ φλεγμονὴ ν ἔ χουσα καὶ σφυγμὸ ν ἕ λκει τι καὶ συνά γει τῶ ν ἀ πορρή των καὶ κεκρυμμέ νων ἐ φ' ἑ αυτή ν. διὸ δεῖ πεφρά χθαι, καὶ τὸ ν λογισμὸ ν ὡ ς πρό βολον ἐ μποδὼ ν ἀ εὶ τῇ γλώ ττῃ κεί μενον ἐ πέ χειν τὸ ῥ εῦ μα καὶ τὸ ν ὄ λισθον αὐ τῆ ς, ἵ να μὴ τῶ ν χηνῶ ν ἀ φρονέ στεροι εἶ ναι δοκῶ μεν, οὕ ς φασιν, ὅ ταν ὑ περβά λλωσιν. ἐ κ Κιλικί ας τὸ ν Ταῦ ρον ἀ ετῶ ν ὄ ντα μεστό ν, εἰ ς τὸ στό μα λαμβά νειν εὐ μεγέ θη λί θον ὥ σπερ κλεῖ θρον ἢ χαλινὸ ν ἐ μβά λλοντας τῇ φωνῇ, καὶ νυκτὸ ς οὕ τως ὑ περφέ ρεσθαι λανθά νοντας

εἰ τοί νυν ἔ ροιτό τις τὸ ν κά κιστον ὅ στις ἐ στὶ καὶ τὸ ν ἐ ξωλέ στατον,' οὐ δεὶ ς ἂ ν ἄ λλον εἴ ποι τὸ ν προδό την παρελθώ ν. Εὐ θυκρά της μὲ ν οὖ ν“ ἤ ρεψε τὴ ν οἰ κί αν τοῖ ς ἐ κ Μακεδονί ας ξύ λοις” ὥ ς φησι Δημοσθέ νης: Φιλοκρά της δὲ χρυσί ον πολὺ λαβὼ ν“ πό ρνας καὶ ἰ χθῦ ς ἠ γό ραζεν:” Εὐ φό ρβῳ δὲ καὶ Φιλά γρῳ τοῖ ς̓ Ερέ τριαν προδοῦ σι χώ ραν ὁ βασιλεὺ ς ἔ δωκεν. ὁ δ' ἀ δό λεσχος ἄ μισθό ς ἐ στι προδό της; καὶ αὐ τεπά γγελτος, οὐ χ ἵ ππους οὐ δὲ τεί χη προδιδού ς, ἀ λλὰ λό γους ἐ κφέ ρων ἀ πορρή τους ἐ ν δί καις ἐ ν στά σεσιν ἐ ν διαπολιτεί αις, μηδενὸ ς αὐ τῷ χά ριν ἔ χοντος: ἀ λλ' ἂ ν αὐ τό ς ἀ κού ηται, προσοφεί λων χά ριν. ὥ στε τὸ λελεγμέ νον πρὸ ς τὸ ν εἰ κῆ καὶ ἀ κρί τως ἐ κχέ οντα τὰ ἑ αυτοῦ καὶ καταχαριζό μενον οὐ φιλά νθρωπος σὺ γ' ἐ σς': ἔ χεις νό σον, χαί ρεις διδού ς ἐ ναρμό ττει καὶ πρὸ ς τὸ ν φλύ αρον: οὐ φί λος εἶ σὺ ταῦ τα μηνύ ων οὐ δ' εὔ νους: ἔ χεις νό σον, χαί ρεις λαλῶ ν καὶ φλυαρῶ ν.

ταῦ τα δ' οὐ κατηγορί αν ἡ γητέ ον ἀ λλ' ἰ ατρεί αν τῆ ς ἀ δολεσχί ας: τῶ ν γὰ ρ παθῶ ν κρί σει καὶ ἀ σκή σει περιγιγνό μεθα, προτέ ρα δ' ἡ κρί σις ἐ στί ν. οὐ δεὶ ς γὰ ρ ἐ θί ζεται φεύ γειν καὶ ἀ ποτρί βεσθαι τῆ ς ψυχῆ ς ὃ μὴ δυσχεραί νει. δυσχεραί νομεν δὲ τὰ πά θη, ὅ ταν τὰ ς βλά βας καὶ τὰ ς αἰ σχύ νας τὰ ς ἀ π' αὐ τῶ ν τῷ λό γῳ κατανοή σωμεν ὥ σπερ νῦ ν κατανοοῦ μεν ἐ πὶ τῶ ν ἀ δολέ σχων, ὅ τι φιλεῖ σθαι βουλό μενοι μισοῦ νται, χαρί ζεσθαι θέ λοντες ἐ νοχλοῦ σι, θαυμά ζεσθαι δοκοῦ ντες καταγελῶ νται, κερδαί νοντες οὐ δὲ ν ἀ ναλί σκουσιν: ἀ δικοῦ σι τοὺ ς φί λους, ὠ φελοῦ σι τοὺ ς ἐ χθρού ς, ἑ αυτοὺ ς ἀ πολλύ ουσιν. ὥ στε τοῦ το πρῶ τον ἴ αμα καὶ φά ρμακό ν ἐ στι τοῦ πά θους, ὁ τῶ ν ἀ π' αὐ τοῦ γιγνομέ νων αἰ σχρῶ ν καὶ ὀ δυνηρῶ ν ἐ πιλογισμό ς

δευτέ ρῳ δὲ χρηστέ ον ἐ πιλογισμῷ τῷ τῶ ν ἐ ναντί ων, ἀ κού οντας ἀ εὶ καὶ μεμνημέ νους καὶ πρό χειρ' ἔ χοντας τὰ τῆ ς ἐ χεμυθί ας ἐ γκώ μια, καὶ τὸ σεμνὸ ν καὶ τὸ ἅ γιον καὶ τὸ μυστηριῶ δες τῆ ς σιωπῆ ς, καὶ ὅ τι θαυμά ζονται μᾶ λλον καὶ ἀ γαπῶ νται καὶ σοφώ τεροι δοκοῦ σι τῶ ν ἐ ξηνί ων τού των καὶ φερομέ νων οἱ στρογγύ λοι καὶ βραχυλό γοι, καὶ ὧ ν πολὺ ς νοῦ ς ἐ ν ὀ λί γῃ λέ ξει συνέ σταλται. καὶ γὰ ρ Πλά των τοὺ ς τοιού τους ἐ παινεῖ, δεινοῖ ς ἀ κοντισταῖ ς ἐ οικέ ναι λέ γων, οὖ λα καὶ πυκνὰ καὶ συνεστραμμέ να φθεγγομέ νους. καὶ ὁ Λυκοῦ ργος εἰ ς ταύ την τὴ ν δεινό τητα τοὺ ς πολί τας εὐ θὺ ς ἐ κ παί δων τῇ σιωπῇ πιέ ζων συνῆ γε καὶ κατεπύ κνου. καθά περ γὰ ρ οἱ Κελτί βηρες ἐ κ τοῦ σιδή ρου τὸ στό μωμα ποιοῦ σιν, ὅ ταν: κατορύ ξαντες εἰ ς τὴ ν γῆ ν τὸ πολὺ καὶ γεῶ δες ἀ ποκαθή ρωσιν, οὕ τως ὁ Λακωνικὸ ς λό γος οὐ κ ἔ χει φλοιό ν, ἀ λλ' εἰ ς αὐ τὸ τὸ δραστή ριον ἀ φαιρέ σει τοῦ περιττοῦ διωκό μενος στομοῦ ται: τὸ γὰ ρ ἀ ποφθεγματικὸ ν αὐ τοῖ ς τοῦ το καὶ τὸ μετ' εὐ στροφί ας ὀ ξὺ πρὸ ς τὰ ς ἀ παντή σεις ἐ κ τῆ ς πολλῆ ς περιγί γνεται σιωπῆ ς. καὶ δεῖ τὰ τοιαῦ τα μά λιστα τοῖ ς ἀ δολέ σχοις προβά λλειν ὅ σην χά ριν ἔ χει καὶ δύ ναμιν, οἷ ό ν ἐ στι τὸ“ Λακεδαιμό νιοι Φιλί ππῳ Διονύ σιος ἐ ν Κορί νθῳ” καὶ πά λιν γρά ψαντος αὐ τοῖ ς τοῦ Φιλί ππου“ ἂ ν ἐ μβά λω εἰ ς τὴ ν Λακωνική ν, ἀ ναστά τους ὑ μᾶ ς ποιή σω,” ἀ ντέ γραψαν“ αἴ κα.” Δημητρί ου δὲ τοῦ βασιλέ ως ἀ γανακτοῦ ντος καὶ βοῶ ντος“ ἕ να πρὸ ς ἐ μὲ Λακεδαιμό νιοι πρεσβευτὴ ν ἔ πεμψαν” οὐ καταπλαγεὶ ς ὁ πρεσβευτή ς“ ἕ ν'” εἶ πε“ ποτὶ ἕ να” θαυμά ζονται δὲ καὶ τῶ ν παλαιῶ ν οἱ βραχυλό γοι. καὶ τῷ ἱ ερῷ τοῦ Πυθί οὐ Από λλωνος οὐ τὴ ν̓ Ιλιά δα καὶ τὴ ν̓ Οδύ σσειαν οὐ δὲ τοὺ ς Πινδά ρου παιᾶ νας ἐ πέ γραψαν οἱ̓ Αμφικτύ ονες, ἀ λλὰ τὸ“ γνῶ θι σαυτό ν” καὶ τὸ“ μηδὲ ν ἄ γαν” καὶ τὸ“ ἐ γγύ α πά ρα δ' ἄ τα,” θαυμά σαντες τῆ ς λέ ξεως τὸ εὔ ογκον καὶ τὸ λιτό ν, ἐ ν βραχεῖ σφυρή λατον νοῦ ν περιεχού σης. αὐ τὸ ς δ' ὁ θεὸ ς οὐ φιλοσύ ντομό ς ἐ στι καὶ βραχυλό γος ἐ ν τοῖ ς χρησμοῖ ς, καὶ Λοξί ας καλεῖ ται διὰ τὸ φεύ γειν τὴ ν ἀ δολεσχί αν μᾶ λλον ἢ τὴ ν ἀ σά φειαν; οἱ δὲ συμβολικῶ ς ἄ νευ φωνῆ ς ἃ δεῖ φρά ζοντες οὐ κ ἐ παινοῦ νται καὶ θαυμά ζονται διαφερό ντως; ὡ ς̔ Ηρά κλειτος, ἀ ξιού ντων αὐ τὸ ν τῶ ν πολιτῶ ν γνώ μην τιν' εἰ πεῖ ν περὶ ὁ μονοί ας, ἀ ναβὰ ς ἐ πὶ τὸ βῆ μα καὶ λαβὼ ν ψυχροῦ κύ λικα καὶ τῶ ν ἀ λφί των ἐ πιπά σας καὶ τῷ γλή χωνι κινή σας, ἐ κπιὼ ν ἀ πῆ λθεν ἐ πιδειξά μενος αὐ τοῖ ς, ὅ τι τὸ τοῖ ς τυχοῦ σιν ἀ ρκεῖ σθαι καὶ μὴ δεῖ σθαι τῶ ν πολυτελῶ ν ἐ ν εἰ ρή νῃ καὶ ὁ μονοί ᾳ διατηρεῖ τὰ ς πό λεις. Σκιλοῦ ρος δὲ καταλιπὼ ν ὀ γδοή κοντα παῖ δας, ὁ Σκυθῶ ν βασιλεύ ς, ᾔ τησε δέ σμην δορατί ων, ὅ τ' ἀ πέ θνῃ σκε, καὶ λαβό ντας ἐ κέ λευσε καταθραῦ σαι καὶ κατεά ξαι συνδεδεμέ νην καὶ ἀ θρό αν ὡ ς δ' ἀ πεῖ πον, αὐ τὸ ς ἓ ν καθ' ἓ ν ἕ λκων πά ντα ῥ ᾳ δί ως διέ κλασε: τὴ ν συμφωνί αν αὐ τῶ ν καὶ τὴ ν ὁ μό νοιαν ἰ σχυρὸ ν ἀ ποφαί νων καὶ δυσκαθαί ρετον, ἀ σθενὲ ς δὲ τὴ ν διά λυσιν καὶ οὐ μό νιμον.

εἰ δὴ ταῦ τα καὶ τὰ τοιαῦ τα συνεχῶ ς τις σκοποῖ καὶ ἀ ναλαμβά νοι, παύ σαιτ' ἂ ν ἴ σως ἡ δό μενος τῷ φλυαρεῖ ν. ἐ μὲ δὲ κἀ κεῖ νος ὁ οἰ κέ της εὖ μά λα δυσωπεῖ, τὸ προσέ χειν τῷ λό γῳ καὶ κρατεῖ ν προαιρέ σεως ἡ λί κον ἐ στὶ ν ἐ νθυμού μενον. Πού πιος Πεί σων ὁ ῥ ή τωρ μὴ βουλό μενος ἐ νοχλεῖ σθαι προσέ ταξε τοῖ ς οἰ κέ ταις πρὸ ς τὰ ἐ ρωτώ μενα λαλεῖ ν καὶ μηδὲ ν πλέ ον. εἶ τα Κλώ διον ἄ ρχοντα δεξιώ σασθαι βουλό μενος ἐ κέ λευσε κληθῆ ναι, καὶ παρεσκευά σατο λαμπρὰ ν ὡ ς εἰ κὸ ς ἑ στί ασιν. ἐ νστά σης δὲ τῆ ς ὥ ρας, οἱ μὲ ν ἄ λλοι παρῆ σαν ὁ δὲ Κλώ διος; προσεδοκᾶ το: καὶ πολλά κις ἔ πεμψε τὸ ν εἰ ωθό τα καλεῖ ν οἰ κέ την, ἐ ποψό μενον εἰ πρό σεισιν. ὡ ς δ' ἦ ν ἑ σπέ ρα καὶ ἀ πέ γνωστο“ τί δ';” ἔ φη πρὸ ς τὸ ν οἰ κέ την“ ἐ κά λεσας αὐ τό ν;'”“ ἔ γωγ'” εἶ πε.“ διὰ οὖ ν οὐ κ ἀ φῖ κται;'” κἀ κεῖ νος“ ὅ τι ἠ ρνή σατο.”“ πῶ ς οὖ ν οὐ κ εὐ θὺ ς ἔ φρασας;”“ ὅ τι τοῦ τὸ μ' οὐ κ ἠ ρώ τησας.” οὕ τω μὲ ν̔ Ρωμαϊ κὸ ς οἰ κέ της, ὁ δ'̓ Αττικὸ ς ἐ ρεῖ τῷ δεσπό τῃ σκά πτων ἐ φ' οἷ ς γεγό νασιν αἱ διαλύ σεις. οὕ τω μέ γα πρὸ ς πά νθ' ὁ ἐ θισμό ς ἐ στι, καὶ περὶ τού του γ' ἤ δη λέ γωμεν.

οὐ γὰ ρ ἔ στιν ὡ ς χαλινῶ ν ἐ φαψαμέ νους ἐ πισχεῖ ν τὸ ν ἀ δολέ σχην, ἀ λλ' ἔ θει δεῖ κρατῆ σαι τοῦ νοσή ματος. πρῶ τον μὲ ν οὖ ν ἐ ν ταῖ ς τῶ ν πέ λας ἐ ρωτή σεσι σαυτὸ ν ἔ θιζε σιωπᾶ ν, μέ χρι οὗ πά ντες ἀ πεί πωνται τὴ ν ἀ πό κρισιν: οὐ γά ρ τι βουλῆ ς ταὐ τὸ καὶ δρό μου τέ λος ὥ ς φησι Σοφοκλῆ ς, οὐ δέ γε φωνῆ ς καὶ ἀ ποκρί σεως ἀ λλ' ἐ κεῖ μὲ ν ἡ νί κη τοῦ φθά σαντό ς ἐ στιν, ἐ νταῦ θα δέ, ἐ ὰ ν μὲ ν ἱ κανῶ ς ἕ τερος ἀ ποκρί νηται, καλῶ ς ἔ χει; συνεπαινέ σαντα καὶ συνεπιφή σαντα δό ξαν εὐ μενοῦ ς ἀ νθρώ που λαβεῖ ν: ἐ ὰ ν δὲ μή, τό τε καὶ διδά ξαι τὸ ἠ γνοημέ νον καὶ ἀ ναπληρῶ σαι τὸ ἐ λλεῖ πον, ἀ νεπί φθονον καὶ οὐ κ ἄ καιρό ν ἐ στι;. μά λιστα δὲ φυλά ττωμεν ἑ αυτού ς, ὅ πως μὴ ἑ τέ ρου τινὸ ς ἐ ρωτηθέ ντος αὐ τοὶ προλαμβά νωμεν ὑ ποφθά νοντες τὴ ν ἀ πό κρισιν. ἴ σως μὲ ν γὰ ρ οὐ δ' ἄ λλο τι καλῶ ς ἔ χον ἐ στί ν, αἰ τηθέ ντος ἑ τέ ρου, παρωσαμέ νους ἐ κεῖ νον αὐ τοὺ ς; ἐ παγγέ λλεσθαι: δό ξομεν γὰ ρ ἅ μα καὶ τοῦ τον ὡ ς παρασχεῖ ν ὃ αἰ τεῖ ται μὴ δυνά μενον, κἀ κεῖ νον ὡ ς αἰ τεῖ ν παρ' ὧ ν δύ ναται λαβεῖ ν οὐ κ ἐ πιστά μενον, ὀ νειδί ζειν μά λιστα δ' ὕ βριν φέ ρει περὶ τὰ ς ἀ ποκρί σεις ἡ τοιαύ τη προπέ τεια καὶ θρασύ της: συνεμφαί νει γὰ ρ ὁ φθά νων ἐ ν τῷ ἀ ποκρί νασθαι τὸ ν ἐ ρωτώ μενον τὸ“ τί τού του δέ ῃ;'” καὶ“̔ τί οὗ τος οἶ δε;' κἀ μοῦ παρό ντος, περὶ τού των οὐ δέ να δεῖ ἄ λλον ἐ ρωτᾶ ν” καί τοι πολλά κις τινὰ ς ἐ ρωτῶ μεν οὐ τοῦ λό γου δεό μενοι, φωνὴ ν δέ τινα καὶ φιλοφροσύ νην ἐ κκαλού μενοι παρ' αὐ τῶ ν, καὶ προαγαγεῖ ν εἰ ς ὁ μιλί αν ἐ θέ λοντες, ὡ ς Σωκρά της Θεαί τητον καὶ Χαρμί δην. ὅ μοιον οὖ ν τῷ τὸ ν ὑ φ' ἑ τέ ρου βουλό μενον φιληθῆ ναι προδραμό ντα φιλεῖ ν αὐ τὸ ν ἢ τὸ ν ἑ τέ ρῳ προσβλέ ποντα μεταστρέ φειν εἰ ς ἑ αυτὸ ν τὸ προλαμβά νειν τὰ ς ἀ ποκρί σεις καὶ τὰ ὦ τα μετά γειν, καὶ τὴ ν διά νοιαν ἕ λκειν καὶ ἀ ποστρέ φειν πρὸ ς ἑ αυτό ν: ὅ που, κἂ ν ἀ πεί πηται τὸ ν λό γον ὁ αἰ τηθεί ς, ἐ πισχό ντα καλῶ ς ἔ χει καὶ πρὸ ς τὸ βουλό μενον τοῦ ἐ ρωτῶ ντος ἁ ρμοσά μενον ὡ ς ἐ πὶ κλῆ σιν ἀ λλοτρί αν τὴ ν ἀ πό κρισιν, αἰ δημό νως καὶ κοσμί ως ἀ παντᾶ ν, καὶ γὰ ρ οἱ μὲ ν ἐ ρωτηθέ ντες, ἂ ν σφαλῶ σιν ἐ ν τῷ ἀ ποκρί νεσθαι, συγγνώ μης δικαί ας τυγχά νουσιν: ὁ δ' αὐ θαιρέ τως ὑ φιστά μενος καὶ προλαμβά νων τὸ ν λό γον ἀ ηδὴ ς μέ ν ἐ στι καὶ κατορθῶ ν, διαμαρτά νων δὲ παντά πασιν ἐ πί χαρτος γί γνεται καὶ καταγέ λαστος.

δεύ τερον τοί νυν ἄ σκημα πρὸ ς τὰ ς ἰ δί ας ἀ ποκρί σεις ἐ στί ν, αἷ ς οὐ χ ἣ κιστα δεῖ προσέ χειν τὸ ν ἀ δό λεσχον: πρῶ τον μέ ν, ἵ να μὴ λά θῃ τοῖ ς ἐ πὶ γέ λωτι καὶ ὕ βρει προκαλουμέ νοις εἰ ς λό γους αὐ τὸ ν ἀ ποκρινό μενος μετὰ σπουδῆ ς. ἔ νιοι γὰ ρ οὐ δὲ ν δεό μενοι διατριβῆ ς δὲ καὶ παιδιᾶ ς ἕ νεκα συνθέ ντες τινὰ ς ἐ ρωτή σεις προβά λλουσι τοῖ ς τοιού τοις καὶ ἀ νακινοῦ σιν αὐ τῶ ν τὸ ν λῆ ρον: ὃ δεῖ φυλά ττεσθαι, καὶ μὴ ταχὺ τῷ λό γῳ μηδ' ὥ σπερ χά ριν ἔ χοντας ἐ πιπηδᾶ ν, ἀ λλὰ καὶ τὸ ν τρό πον τοῦ πυνθανομέ νου σκοπεῖ ν καὶ τὴ ν χρεί αν. ὅ ταν δὲ φαί νηται τῷ ὄ ντι βουλό μενος μαθεῖ ν, ἐ θιστέ ον ἐ φιστά ναι καὶ ποιεῖ ν τι διά λειμμα μεταξὺ τῆ ς ἐ ρωτή σεως καὶ τῆ ς ἀ ποκρί σεως: ἐ ν ᾧ προσθεῖ ναι μὲ ν ὁ ἐ ρωτῶ ν, εἴ τι βού λεται, δύ ναται, σκέ ψασθαι δ' αὐ τὸ ς περὶ ὧ ν ἀ ποκρινεῖ ται, καὶ μὴ κατατρέ χειν μηδὲ καταχωννύ ναι τὴ ν ἐ ρώ τησιν, ἔ τι πυνθανομέ νοις πολλά κις ὑ πὸ σπουδῆ ς ἄ λλας ἀ ντ' ἄ λλων ἀ ποκρί σεις διδό ντα. ἡ μὲ ν γὰ ρ Πυθί α καὶ πρὸ ἐ ρωτή σεως αὐ θωρὶ χρησμοὺ ς εἴ ωθέ τινας ἐ κφέ ρειν: ὁ γὰ ρ θεό ς, ᾧ λατρεύ ει, καὶ κωφοῦ ξυνί ησι καὶ οὐ λαλέ οντος ἀ κού ει. τὸ ν δὲ βουλό μενον ἐ μμελῶ ς ἀ ποκρί νασθαι δεῖ τὴ ν, διά νοιαν ἀ ναμεῖ ναι καὶ τὴ ν προαί ρεσιν ἀ κριβῶ ς καταμαθεῖ ν τοῦ πυνθανομέ νου, μὴ γέ νηται τὸ κατὰ τὴ ν παροιμί αν ἄ μας ἀ πῄ τουν, οἱ δ' ἀ πηρνοῦ ντο σκά φας. ἄ λλως δὲ τὸ λά βρον τοῦ το καὶ πρὸ ς τοὺ ς λό γους ὀ ξύ πεινον ἀ νακρουστέ ον, ἵ να μὴ δοκῇ καθά περ ῥ εῦ μα τῇ γλώ ττῃ πά λαι προσιστά μενον ἀ σμέ νως ὑ πὸ τῆ ς ἐ ρωτή σεως ἐ ξερᾶ σθαι. καὶ γὰ ρ ὁ Σωκρά της οὕ τως ἐ κό λουε τὴ ν δί ψαν, οὐ κ ἐ φιεὶ ς ἑ αυτῷ πιεῖ ν μετὰ γυμνά σιον, εἰ μὴ τὸ ν πρῶ τον ἐ κχέ οι κά δον ἀ νιμή σας, ὅ πως ἐ θί ζηται τὸ ν τοῦ λό γου καιρὸ ν ἀ ναμέ νειν τὸ ἄ λογον.

ἔ στι τοί νυν τρί α γέ νη τῶ ν πρὸ ς τὰ ς ἐ ρωτή σεις ἀ ποκρί σεων, τὸ μὲ ν ἀ ναγκαῖ ον τὸ δὲ φιλά νθρωπον τὸ δὲ περισσό ν. οἷ ον πυθομέ νου τινὸ ς εἰ Σωκρά της ἔ νδον, ὁ μὲ ν ἀ προθύ μως καὶ ὥ σπερ ἄ κων ἀ ποκρί νεται τὸ“ οὐ κ ἔ νδον:” ἐ ὰ ν δὲ βού ληται λακωνί ζειν, καὶ τὸ“ ἔ νδον” ἀ φελὼ ν αὐ τὴ ν μό νην φθέ γξεται τὴ ν ἀ πό φασιν: ὡ ς ἐ κεῖ νοι, Φιλί ππου γρά ψαντος εἰ δέ χονται τῇ πό λει αὐ τό ν, εἰ ς χά ρτην οὐ μέ γα γρά ψαντες ἀ πέ στειλαν. ὁ δὲ φιλανθρωπό τερον ἀ ποκρί νεται“ οὐ κ ἔ νδον ἀ λλ' ἐ πὶ ταῖ ς τραπέ ζαις:” κἂ ν βού ληται προσεπιμετρῆ σαι,“ ξέ νους τινὰ ς ἐ κεῖ περιμέ νων.” ὁ δὲ περιττὸ ς καὶ ἀ δολέ σχης, ἄ ν γε δὴ τύ χῃ καὶ τὸ ν Κολοφώ νιον ἀ νεγνωκὼ ς̓ Αντί μαχον,“ οὐ κ ἔ νδον” φησὶ ν“ ἀ λλ' ἐ πὶ ταῖ ς τραπέ ζαις, ξέ νους ἀ ναμέ νων̓́ Ιωνας, ὑ πὲ ρ ὧ ν αὐ τῷ γέ γραφεν̓ Αλκιβιά δης περὶ Μί λητον ὤ ν, καὶ παρὰ Τισσαφέ ρνει διατρί βων, τῷ τοῦ μεγά λου σατρά πῃ βασιλέ ως, ὃ ς πά λαι μὲ ν ἐ βοή θει Λακεδαιμονί οις, νῦ ν δὲ προστί θεται δι'̓ Αλκιβιά δην̓ Αθηναί οις: ὁ γὰ ῤ Αλκιβιά δης ἐ πιθυμῶ ν κατελθεῖ ν εἰ ς τὴ ν πατρί δα τὸ ν Τισσαφέ ρνην μετατί θησι” καὶ ὅ λως τὴ ν ὀ γδό ην Θουκυδί δου κατατεινά μενος ἐ ρεῖ καὶ κατακλύ σει τὸ ν ἄ νθρωπον, ἕ ως φθά σῃ καὶ Μί λητος ἐ κπολεμωθεῖ σα καὶ φυγαδευθεὶ ς τὸ δεύ τερον̓ Αλκιβιά δης. μά λιστα δὴ περὶ τοῦ το δεῖ τὴ ν ἀ δολεσχί αν συνέ χειν ὥ σπερ εἰ ς ἴ χνος ἐ μβιβά ζοντα τὴ ν ἐ ρώ τησιν καὶ ὡ ς κέ ντρῳ καὶ διαστή ματι τῇ χρεί ᾳ τοῦ πυνθανομέ νου περιγρά φοντα τὴ ν ἀ πό κρισιν. Καρνεά δην μὲ ν γὰ ρ οὔ πω μεγά λην ἔ χοντα δό ξαν, ἐ ν τῷ γυμνασί ῳ διαλεγό μενον πέ μψας ὁ γυμνασί αρχος ἐ κέ λευσεν ὑ φεῖ ναι τὸ μέ γεθος τῆ ς φωνῆ ς（ ἦ ν γὰ ρ μεγαλοφωνό τατος）: εἰ πό ντος δ' ἐ κεί νου“ δό ς μοι μέ τρον φωνῆ ς,'” οὐ φαύ λως ὑ πέ τυχε“ δί δωμι τὸ ν προσδιαλεγό μενον.” τῷ δ' ἀ ποκρινομέ νῳ μέ τρον ἔ στω ἡ τοῦ ἐ ρωτῶ ντος βού λησις.

καὶ μὴ ν ὥ σπερ ὁ Σωκρά της; ἐ κέ λευε φυλά ττεσθαι τῶ ν σιτί ων ὅ σα μὴ πεινῶ ντας ἐ σθί ειν ἀ ναπεί θει καὶ τῶ ν πωμά των ὅ σα πί νειν μὴ διψῶ ντας, οὕ τω χρὴ καὶ τῶ ν λό γων τὸ ν ἀ δολέ σχην, οἷ ς ἥ δεται μά λιστα καὶ κέ χρηται κατακό ρως, τού τους φοβεῖ σθαι καὶ πρὸ ς τού τους ἐ πιρρέ οντας ἀ ντιβαί νειν. οἷ ον οἱ στρατιωτικοὶ πολέ μων εἰ σὶ διηγηματικοί: καὶ τὸ ν Νέ στορα τοιοῦ τον ὁ ποιητὴ ς εἰ σά γει, τὰ ς αὑ τοῦ πολλά κις ἀ ριστεί ας καὶ πρά ξεις διηγού μενον. ἐ πιεικῶ ς δὲ καὶ τοῖ ς περὶ δί κας εὐ στοχή σασιν ἢ παρ' ἡ γεμό σι καὶ βασιλεῦ σιν ἀ προσδοκή τως εὐ ημερή σασιν ὥ σπερ νό σημά τι προσπί πτει καὶ παρακολουθεῖ τὸ μεμνῆ σθαι καὶ διηγεῖ σθαι πολλά κις, ὃ ν τρό πον εἰ σῆ λθον προσή χθησαν ἠ γωνί σαντο διελέ χθησαν, ἐ ξή λεγξαν ἀ ντιδί κους τινὰ ς ἢ κατηγό ρους, ἐ πῃ νέ θησαν. πολλῷ γά ρ ἐ στιν ἡ χαρὰ τῆ ς κωμικῆ ς ἐ κεί νης ἀ γρυπνί ας λαλί στερον, ἀ ναρριπί ζουσα πολλά κις ἑ αυτὴ ν καὶ πρό σφατον ποιοῦ σα τοῖ ς διηγή μασιν. ὅ θεν ὀ λισθηροὶ πρὸ ς τοὺ ς τοιού τους τῶ ν λό γων εἰ σὶ ν ἐ κ πά σης προφά σεως οὐ γὰ ρ μό νον ὅ που τις ἀ λγεῖ, κεῖ θι καὶ τὴ ν χεῖ ρ' ἔ χει,' ἀ λλὰ καὶ τὸ ἡ δό μενον ἕ λκει τὴ ν φωνὴ ν ἐ φ' ἑ αυτὸ καὶ περιά γει τὴ ν γλῶ τταν, ἐ περεί δειν ἀ εὶ τῇ μνή μῃ βουλό μενον. οὕ τω καὶ τοῖ ς ἐ ρωτικοῖ ς ἡ πλεί στη διατριβὴ περὶ λό γους μνή μην τινὰ τῶ ν ἐ ρωμέ νων ἀ ναδιδό ντας: οἵ γε κἂ ν μὴ πρὸ ς ἀ νθρώ πους, πρὸ ς ἄ ψυχα περὶ αὐ τῶ ν διαλέ γονται ὦ φιλτά τη κλί νη καὶ Βακχὶ ς θεὸ ν ς' ἐ νό μισεν, εὔ δαιμον λύ χνε καὶ τῶ ν θεῶ ν μέ γιστος ἐ ν ταύ τῃ δοκεῖ ς. ἔ στι μὲ ν οὖ ν ἀ τεχνῶ ς ἡ λευκὴ στά θμη πρὸ ς τοὺ ς λό γους ὁ ἀ δό λεσχος: οὐ μὴ ν ἀ λλ' ὁ μᾶ λλον ἑ τέ ρων ἑ τέ ροις προσπεπονθὼ ς ὀ φεί λει τού τους φυλά ττεσθαι καὶ ἀ νέ χειν ἑ αυτὸ ν ἀ πὸ τού των καὶ ἀ νακρού ειν, ὡ ς πορρωτά τω προά γειν καὶ ἀ πομηκύ νειν ἀ εὶ δι' ἡ δονὴ ν δυναμέ νων. τὸ δ' αὐ τὸ τοῦ το καὶ πρὸ ς τοὺ ς λό γους ἐ κεί νους πεπό νθασιν, ἐ ν οἷ ς κατ' ἐ μπειρί αν ἢ ἕ ξιν τινὰ τῶ ν ἄ λλων διαφέ ρειν νομί ζουσι. φί λαυτος γὰ ρ ὢ ν καὶ φιλό δοξος ὁ τοιοῦ τος νέ μει τὸ πλεῖ στον ἡ μέ ρας τού τῳ μέ ρος, ἵ ν' αὐ τὸ ς αὑ τοῦ τυγχά νει κρά τιστος ὤ ν, ἐ ν ἱ στορί αις ὁ ἀ ναγνωστικό ς ἐ ν τεχνολογί αις ὁ γραμματικό ς, ἐ ν διηγή μασι ξενικοῖ ς ὁ πολλὴ ν χώ ραν ἐ πεληλυθὼ ς καὶ πεπλανημέ νος. ὥ στε καὶ ταῦ τα δεῖ φυλά ττεσθαι: δελεαζομέ νη γὰ ρ ὑ π' αὐ τῶ ν ἡ ἀ δολεσχί α καθά περ ζῷ ον ἐ πὶ νομὰ ς συνή θεις πρό εισι. θαυμαστὸ ς δ' ὁ Κῦ ρος, ὅ τι καὶ τὰ ς ἁ μί λλας ἐ ποιεῖ το πρὸ ς τοὺ ς ἥ λικας, οὐ κ ἐ ν οἷ ς κρεί ττων ἀ λλ' ἐ ν οἷ ς ἀ πειρό τερος ἦ ν ἐ κεί νων, εἰ ς ταῦ τα προκαλού μενος: ἵ να μή τε λυπῇ παρευδοκιμῶ ν καὶ μανθά νων ὠ φελῆ ται. ὁ δ' ἀ δολέ σχης τοὐ ναντί ον, ἂ ν μέ ν τις ἐ μπέ σῃ λό γος, ἐ ξ οὗ μαθεῖ ν τι δύ ναται καὶ πυθέ σθαι τῶ ν ἀ γνοουμέ νων, τοῦ τον ἐ ξωθεῖ καὶ ἐ κκρού ει, μισθὸ ν οὕ τω δοῦ ναι βραχὺ ν τῷ σιωπῆ σαι μὴ δυνά μενος: εἰ ς δὲ τὰ ς ἑ ώ λους καὶ πολυπατή τους κύ κλῳ περιιὼ ν εἰ σελαύ νει ῥ αψῳ δί ας τὸ ν λό γον: ὡ ς τῶ ν παρ' ἡ μῖ ν τις κατὰ τύ χην ἀ νεγνωκὼ ς δύ ο τῶ ν̓ Εφό ρου βιβλί ων ἢ τρί α, πά ντας ἀ νθρώ πους κατέ τριβε καὶ πᾶ ν ἀ νά στατον ἐ ποί ει συμπό σιον, ἀ εὶ τὴ ν ἐ ν Λεύ κτροις μά χην καὶ τὰ συνεχῆ διηγού μενος: ὅ θεν̓ Επαμεινώ νδας παρωνύ μιον ἔ σχεν.

οὐ μὴ ν ἀ λλὰ τοῦ τό γε τῶ ν κακῶ ν ἐ λά χιστό ν ἐ στι., καὶ δεῖ παρατρέ πειν εἰ ς ταῦ τα τὴ ν ἀ δολεσχί αν ἧ ττον γὰ ρ ἀ ηδὲ ς ἔ σται τὸ λά λον ἐ ν τῷ φιλολό γῳ πλεονά ζον. ἐ θιστέ ον δὲ καὶ γρά φειν τι τοὺ ς τοιού τους καὶ διαλέ γεσθαι κατ' ἰ δί αν. ὁ μὲ ν γὰ ρ Στωικὸ ς̓ Αντί πατρος, ὡ ς ἔ οικε, μὴ δυνά μενος μηδὲ βουλό μενος ὁ μό σε χωρεῖ ν τῷ Καρνεά δῃ μετὰ πολλοῦ ῥ εύ ματος εἰ ς τὴ ν Στοὰ ν φερομέ νῳ, γρά φων δὲ καὶ πληρῶ ν τὰ βιβλί α τῶ ν πρὸ ς αὐ τὸ ν ἀ ντιλογιῶ ν“ καλαμοβό ας” ἐ πεκλή θη: τὸ ν δ' ἀ δολέ σχην ἴ σως ἂ ν ἡ πρὸ ς τὸ γρά φειν σκιαμαχί α καὶ ἡ βοὴ τοῦ πλή θους ἀ περύ κουσα καθ' ἡ μέ ραν ἐ λαφρό τερον παρασκευά σειε τοῖ ς συνοῦ σιν, ὥ σπερ οἱ κύ νες εἰ ς λί θους καὶ ξύ λα τὸ ν θυμὸ ν ἀ φέ ντες ἧ ττό ν εἰ σι χαλεποὶ τοῖ ς ἀ νθρώ ποις. ἁ ρμό σει δ' αὐ τοῖ ς σφό δρα καὶ τὸ μετὰ κρειττό νων ἀ εὶ καὶ πρεσβυτέ ρων ὁ μιλεῖ ν αἰ σχυνό μενοι γὰ ρ αὐ τῶ ν τὴ ν δό ξαν ἐ ν ἔ θει γενή σονται τοῦ σιωπᾶ ν. τού τοις δ' ἀ εὶ δεῖ καταμεμῖ χθαι καὶ συμπεπλέ χθαι τοῖ ς ἐ θισμοῖ ς: τὴ ν προσοχὴ ν ἐ κεί νην καὶ τὸ ν ἐ πιλογισμό ν, ὅ ταν τι μέ λλωμεν λαλεῖ ν καὶ τὰ ῥ ή ματα τῷ στό ματι προστρέ χῃ,“ τί ς οὗ τος ὁ λό γος ὁ ἐ φεστὼ ς καὶ καταβιαζό μενος; ἐ πὶ τί δ' ἡ γλῶ σς' ἀ σπαί ρει; τί δ' εἰ πό ντι περιγί γνεται καλὸ ν ἢ τί σιωπή σαντι δυσχερέ ς;'” οὐ γὰ ρ ὡ ς βά ρος τι δεῖ πιέ ζοντ' ἀ ποθέ σθαι τὸ ν λό γον, ἐ πεὶ παραμέ νει γε καὶ ῥ ηθεὶ ς ὁ μοί ως: ἀ λλ' ἢ δι' αὑ τοὺ ς ἅ νθρωποι δεό μενοί τινος λαλοῦ σιν ἢ τοὺ ς ἀ κού οντας ὠ φελοῦ ντες ἢ χά ριν τινὰ παρασκευά ζοντες ἀ λλή λοις ὥ σπερ ἁ λσὶ τοῖ ς λό γοις ἐ φηδύ νουσι τὴ ν διατριβὴ ν καὶ τὴ ν πρᾶ ξιν, ἐ ν ᾗ τυγχά νουσιν ὄ ντες. εἰ δὲ μή τε τῷ λέ γοντι χρή σιμον μή τ' ἀ ναγκαῖ ον τοῖ ς ἀ κού ουσι τὸ λεγό μενον ἡ δονὴ τε καὶ χά ρις οὐ πρό σεστι, διὰ τί λέ γεται; τὸ γὰ ρ μά την καὶ διακενῆ ς οὐ χ ἧ ττον ἐ ν τοῖ ς λό γοις ἢ τοῖ ς ἔ ργοις ἐ στί ν. ἐ πὶ πᾶ σι δὲ καὶ παρὰ ταῦ τα πά ντα δεῖ πρό χειρον ἔ χειν καὶ μνημονεύ ειν τὸ Σιμωνί δειον ὅ τι λαλή σας μὲ ν πολλά κις μετενό ησε, σιωπή σας δ' οὐ δέ ποτε: καὶ τὴ ν ἄ σκησιν, ὅ τι πά ντων ἐ πικρατεῖ καὶ ἰ σχυρό ν ἐ στιν: ὅ που καὶ λυγμὸ ν καὶ βῆ χ' ἄ νθρωποι τῷ προσέ χειν ἀ ποβιαζό μενοι, μετὰ πό νου καὶ ἀ λγηδό νος ἐ ξεκρού σαντο. σιγὴ δ' οὐ μό νον ἄ διψον, ὥ ς φησιν̔ Ιπποκρά της, ἀ λλὰ καὶ ἄ λυπον καὶ ἀ νώ δυνον.