Reader

πά ντα μέ ν, ὦ Κλέ α, δεῖ τἀ γαθὰ τοὺ ς νοῦ ν ἔ χοντας αἰ τεῖ σθαι παρὰ τῶ ν θεῶ ν, μά λιστα δὲ τῆ ς περὶ αὐ τῶ ν ἐ πιστή μης ὅ σον ἐ φικτό ν ἐ στιν ἀ νθρώ ποις μετιό ντες εὐ χώ μεθα τυγχά νειν παρ' αὐ τῶ ν ἐ κεί νων: ὡ ς οὐ δὲ ν ἀ νθρώ πῳ λαβεῖ ν μεῖ ζον οὐ δὲ χαρί σασθαι θεῷ σεμνό τερον ἀ ληθεί ας;. τἄ λλα μὲ ν γὰ ρ ἀ νθρώ ποις ὁ θεὸ ς ὧ ν δέ ονται δί δωσιν, νοῦ δὲ καὶ φρονή σεως μεταδί δωσιν, οἰ κεῖ α κεκτημέ νος ταῦ τα καὶ χρώ μενος. οὐ γὰ ρ ἀ ργύ ρῳ καὶ χρυσῷ μακά ριον τὸ θεῖ ον, οὐ δὲ βρονταῖ ς καὶ κεραυνοῖ ς ἰ σχυρό ν, ἀ λλ' ἐ πιστή μῃ καὶ φρονή σει. καὶ τοῦ το κά λλιστα πά ντων̔́ Ομηρος ὧ ν εἴ ρηκε περὶ θεῶ ν ἀ ναφθεγξά μενος ἦ μὰ ν ἀ μφοτέ ροισιν ὁ μὸ ν γέ νος ἠ δ' ἴ α πά τρη, ἀ λλὰ Ζεὺ ς πρό τερος γεγό νει καὶ πλεί ονα ᾔ δει, σεμνοτέ ραν ἀ πέ φηνε τὴ ν τοῦ Διὸ ς ἡ γεμονί αν, ἐ πιστή μῃ καὶ σοφί ᾳ πρεσβυτέ ραν οὖ σαν. οἶ μαι δὲ καὶ τῆ ς αἰ ωνί ου ζωῆ ς, ἣ ν ὁ θεὸ ς εἴ ληχεν, εὔ δαιμον εἶ ναι τὸ τῇ γνώ σει μὴ προαπολεί πειν τὰ γιγνό μενα: τοῦ δὲ γιγνώ σκειν τὰ ὄ ντα καὶ φρονεῖ ν ἀ φαιρεθέ ντος, οὐ βί ον ἀ λλὰ χρό νον εἶ ναι τὴ ν ἀ θανασί αν.

διὸ θειό τητος ὄ ρεξί ς ἐ στιν ἡ τῆ ς ἀ ληθεί ας; μά λιστα δὲ τῆ ς περὶ θεῶ ν ἔ φεσις, ὥ σπερ ἀ νά ληψιν ἱ ερῶ ν τὴ ν μά θησιν ἔ χουσα καὶ τὴ ν ζή τησιν, ἁ γνεί ας τε πά σης καὶ νεωκορί ας ἔ ργον ὁ σιώ τερον, οὐ χ ἥ κιστα δὲ τῇ θεῷ ταύ τῃ κεχαρισμέ νον, ἣ ν σὺ θεραπεύ εις ἐ ξαιρέ τως σοφὴ ν καὶ φιλό σοφον οὖ σαν, ὡ ς τοὔ νομὰ γε φρά ζειν ἔ οικε, παντὸ ς μᾶ λλον αὐ τῇ τὸ εἰ δέ ναι καὶ τὴ ν ἐ πιστή μην προσή κουσαν.̔ Ελληνικὸ ν γὰ ρ ἡ̓͂ Ισί ς ἐ στι καὶ ὁ Τυφὼ ν, ὢ ν πολέ μιος τῇ θεῷ καὶ δι' ἄ γνοιαν καὶ ἀ πά την τετυφωμέ νος; καὶ διασπῶ ν καὶ ἀ φανί ζων τὸ ν ἱ ερὸ ν λό γον, ὃ ν ἡ θεὸ ς συνά γει καὶ συντί θησι καὶ παραδί δωσι τοῖ ς τελουμέ νοις θειώ σεως, σώ φρονι μὲ ν ἐ νδελεχῶ ς διαί τῃ καὶ βρωμά των πολλῶ ν καὶ ἀ φροδισί ων ἀ ποχαῖ ς κολουού σης τὸ ἀ κό λαστον καὶ φιλή δονον, ἀ θρύ πτους δὲ καὶ στερρὰ ς ἐ ν ἱ εροῖ ς λατρεί ας ἐ θιζού σης; ὑ πομέ νειν, ὧ ν τέ λος ἐ στὶ ν ἡ τοῦ πρώ του καὶ κυρί ου καὶ νοητοῦ γνῶ σις, ὃ ν ἡ θεὸ ς; παρακαλεῖ ζητεῖ ν παρ' αὐ τῇ καὶ μετ' αὐ τῆ ς ὄ ντα καὶ συνό ντα. τοῦ δ' ἱ εροῦ τοὔ νομα καὶ σαφῶ ς ἐ παγγέ λλεται καὶ γνῶ σιν καὶ εἴ δησιν τοῦ ὄ ντος. ὀ νομά ζεται γὰ ῤ Ισεῖ ον ὡ ς εἰ σομέ νων τὸ ὄ ν, ἂ ν μετὰ λό γου καὶ ὁ σί ως εἰ ς τὰ ἱ ερὰ παρέ λθωμεν τῆ ς θεοῦ.

ἔ τι πολλοὶ μὲ ν̔ Ερμοῦ, πολλοὶ δὲ Προμηθέ ως ἱ στορή κασιν αὐ τὴ ν θυγατέ ρα: ὧ ν τὸ ν μὲ ν ἕ τερον σοφί ας καὶ προνοί ας,̔ Ερμῆ ν δὲ γραμματικῆ ς; καὶ μουσικῆ ς εὑ ρετὴ ν νομί ζοντες. διὸ καὶ τῶ ν ἐ ν̔ Ερμοῦ πό λει Μουσῶ ν τὴ ν προτέ ραν̓͂ Ισιν ἅ μα καὶ Δικαιοσύ νην καλοῦ σι, σοφὴ ν οὖ σαν, ὥ σπερ εἴ ρηται, καὶ δεικνύ ουσαν τὰ θεῖ α τοῖ ς ἀ ληθῶ ς καὶ δικαί ως ἱ εραφό ροις καὶ ἱ εροστό λοις προσαγορευομέ νοις. οὗ τοι δ' εἰ σὶ ν οἱ τὸ ν ἱ ερὸ ν λό γον περὶ θεῶ ν πά σης καθαρεύ οντα δεισιδαιμονί ας καὶ περιεργί ας ἐ ν τῇ ψυχῇ φέ ροντες ὥ σπερ ἐ ν κί στῃ καὶ περιστέ λλοντες, τὰ μὲ ν μέ λανα καὶ σκιώ δη τὰ δὲ φανερὰ καὶ λαμπρὰ τῆ ς περὶ θεῶ ν ὑ ποδηλοῦ ντα οἰ ή σεως, οἷ α καὶ περὶ τὴ ν ἐ σθῆ τα τὴ ν ἱ ερὰ ν ἀ ποφαί νεται. διὸ καὶ τὸ κοσμεῖ σθαι τού τοις τοὺ ς ἀ ποθανό ντας̓ Ισιακοὺ ς σύ μβολό ν ἐ στι τοῦ τον τὸ ν λό γον εἶ ναι μετ' αὐ τῶ ν, καὶ τοῦ τον ἔ χοντας ἄ λλο δὲ μηδὲ ν ἐ κεῖ βαδί ζειν. οὔ τε γὰ ρ φιλοσό φους πωγωνοτροφί αι, ὦ Κλέ α, καὶ τριβωνοφορί αι ποιοῦ σιν, οὔ τ'̓ Ισιακοὺ ς αἱ λινοστολί αι καὶ ξυρή σεις ἀ λλ'̓ Ισιακό ς ἐ στιν ὡ ς ἀ ληθῶ ς ὁ τὰ δεικνύ μενα καὶ δρώ μενα περὶ τοὺ ς θεοὺ ς τού τους, ὅ ταν νό μῳ παραλά βῃ, λό γῳ ζητῶ ν καὶ φιλοσοφῶ ν περὶ τῆ ς ἐ ν αὐ τοῖ ς ἀ ληθεί ας.

ἐ πεὶ τού ς γε πολλοὺ ς καὶ τὸ κοινό τατον τοῦ το καὶ σμικρό τατον λέ ληθεν, ἐ φ' ὅ τῳ τὰ ς τρί χας οἱ ἱ ερεῖ ς ἀ ποτί θενται καὶ λινᾶ ς ἐ σθῆ τας φοροῦ σιν: οἱ μὲ ν γὰ ρ οὐ δ' ὅ λως; φροντί ζουσιν εἰ δέ ναι περὶ τού των, οἱ δὲ τῶ ν μὲ ν ἐ ρί ων ὥ σπερ τῶ ν κρεῶ ν, σεβομέ νους τὸ πρό βατον, ἀ πέ χεσθαι λέ γουσι, ξυρεῖ σθαι δὲ τὰ ς κεφαλὰ ς; διὰ τὸ πέ νθος, φορεῖ ν δὲ τὰ λινᾶ διὰ τὴ ν χρό αν, ἣ ν τὸ λί νον ἀ νθοῦ ν ἀ νί ησι τῇ περιεχού σῃ τὸ ν κό σμον αἰ θερί ῳ χαροπό τητι προσεοικυῖ αν. ἡ δ' ἀ ληθὴ ς αἰ τί α μί α πά ντων ἐ στί:“ καθαροῦ γά ρ” φησιν ὁ Πλά των“ οὐ θεμιτὸ ν ἅ πτεσθαι μὴ καθαρῷ:” περί σσωμα δὲ τροφῆ ς καὶ σκύ βαλον οὐ δὲ ν ἁ γνὸ ν οὐ δὲ καθαρό ν ἐ στιν: ἐ κ δὲ περιττωμά των ἔ ρια καὶ λά χναι καὶ τρί χες καὶ ὄ νυχες ἀ ναφύ ονται καὶ βλαστά νουσι. γελοῖ ον οὖ ν ἦ ν τὰ ς μὲ ν αὑ τῶ ν τρί χας ἐ ν ταῖ ς ἁ γνεί αις ἀ ποτί θεσθαι ξυρουμέ νους καὶ λειαινομέ νους πᾶ ν ὁ μαλῶ ς τὸ σῶ μα, τὰ ς δὲ τῶ ν θρεμμά των ἀ μπέ χεσθαι καὶ φορεῖ ν καὶ γὰ ρ τὸ ν̔ Ησί οδον οἴ εσθαι δεῖ λέ γοντα μηδ' ἀ πὸ πεντό ζοιο θεῶ ν ἐ ν δαιτὶ θαλεί ῃ αὖ ον ἀ πὸ χλωροῦ τά μνειν αἴ θωνι σιδή ρῳ διδά σκειν ὅ τι δεῖ καθαροὺ ς τῶ ν τοιού των γενομέ νους ἑ ορτά ζειν, οὐ κ ἐ ν αὐ ταῖ ς ταῖ ς ἱ ερουργί αις χρῆ σθαι καθά ρσει καὶ ἀ φαιρέ σει τῶ ν περιττωμά των. τὸ δὲ λί νον φύ εται μὲ ν ἐ ξ ἀ θανά του τῆ ς γῆ ς καὶ καρπὸ ν ἐ δώ διμον ἀ ναδί δωσι, λιτὴ ν δὲ παρέ χει καὶ καθαρὰ ν ἐ σθῆ τα καὶ τῷ σκέ ποντι μὴ βαρύ νουσαν, εὐ ά ρμοστον δὲ πρὸ ς πᾶ σαν ὥ ραν, ἣ κιστα δὲ φθειροποιό ν, ὡ ς λέ γουσι: περὶ ὧ ν ἕ τερος λό γος.

οἱ δ' ἱ ερεῖ ς οὕ τω δυσχεραί νουσι τὴ ν τῶ ν περιττωμά των φύ σιν, ὥ στε μὴ μό νον παραιτεῖ σθαι τῶ ν ὀ σπρί ων τὰ πολλὰ καὶ τῶ ν κρεῶ ν τὰ μή λεια καὶ ὕ εια, πολλὴ ν ποιοῦ ντα περί ττωσιν, ἀ λλὰ καὶ τοὺ ς ἅ λας τῶ ν σιτί ων ἐ ν ταῖ ς ἁ γνεί αις ἀ φαιρεῖ ν, ἄ λλας τε πλεί ονας αἰ τί ας ἔ χοντας καὶ τὸ ποτικωτέ ρους καὶ βρωτικωτέ ρους ποιεῖ ν ἐ πιθή γοντας τὴ ν ὄ ρεξιν. τὸ γά ρ, ὡ ς̓ Αρισταγό ρας ἔ λεγε, διὰ τὸ πηγνυμέ νοις πολλὰ τῶ ν μικρῶ ν ζῴ ων ἐ ναποθνή σκειν ἁ λισκό μενα μὴ καθαροὺ ς λογί ζεσθαι τοὺ ς ἅ λας εὔ ηθέ ς ἐ στι. λέ γονται δὲ καὶ τὸ ν̓͂ Απιν ἐ κ φρέ ατος ἰ δί ου ποτί ζειν, τοῦ δὲ Νεί λου παντά πασιν ἀ πεί ργειν, οὐ μιαρὸ ν ἡ γού μενοι τὸ ὕ δωρ διὰ τὸ ν κροκό δειλον, ὡ ς ἔ νιοι νομί ζουσιν οὐ δὲ ν γὰ ρ οὕ τω τί μιον Αἰ γυπτί οις, ὡ ς ὁ Νεῖ λος ἀ λλὰ πιαί νειν δοκεῖ καὶ μά λιστα πολυσαρκί αν ποιεῖ ν τὸ Νειλῷ ον ὕ δωρ πινό μενον. οὐ βού λονται δὲ τὸ ν̓͂ Απιν οὕ τως ἔ χειν οὐ δ' ἑ αυτού ς, ἀ λλ' εὐ σταλῆ καὶ κοῦ φα ταῖ ς ψυχαῖ ς περικεῖ σθαι τὰ σώ ματα καὶ μὴ πιέ ζειν μηδὲ καταθλί βειν ἰ σχύ οντι τῷ θνητῷ καὶ βαρύ νοντι τὸ θεῖ ον.

οἶ νον δ' οἱ μὲ ν ἐ ν̔ Ηλί ου πό λει θεραπεύ οντες τὸ ν θεὸ ν οὐ κ εἰ σφέ ρουσι τὸ παρά παν εἰ ς τὸ ἱ ερό ν, ὡ ς οὐ προσῆ κον ἡ μέ ρας πί νειν, τοῦ κυρί ου καὶ βασιλέ ως ἐ φορῶ ντος: οἱ δ' ἄ λλοι χρῶ νται μὲ ν ὀ λί γῳ δέ. πολλὰ ς δ' ἀ οί νους ἁ γνεί ας ἔ χουσιν, ἐ ν αἷ ς φιλοσοφοῦ ντες καὶ μανθά νοντες καὶ διδά σκοντες τὰ θεῖ α διατελοῦ σιν. οἱ δὲ βασιλεῖ ς καὶ μετρητὸ ν ἔ πινον ἐ κ τῶ ν ἱ ερῶ ν γραμμά των, ὡ ς̔ Εκαταῖ ος ἱ στό ρηκεν, ἱ ερεῖ ς ὄ ντες: ἤ ρξαντο δὲ πί νειν ἀ πὸ Ψαμμητί χου, πρό τερον δ' οὐ κ ἔ πινον οἶ νον οὐ δ' ἔ σπενδον ὡ ς φί λιον θεοῖ ς, ἀ λλ' ὡ ς αἷ μα τῶ ν πολεμησά ντων ποτὲ τοῖ ς θεοῖ ς, ἐ ξ ὧ ν οἴ ονται πεσό ντων καὶ τῇ γῇ συμμιγέ ντων ἀ μπέ λους γενέ σθαι: διὸ καὶ τὸ μεθύ ειν ἔ κφρονας ποιεῖ ν καὶ παραπλῆ γας, ἅ τε δὴ τῶ ν προγό νων τοῦ αἵ ματος ἐ μπιπλαμέ νους:. ταῦ τα μὲ ν οὖ ν Εὔ δοξος ἐ ν τῇ δευτέ ρᾳ τῆ ς περιό δου λέ γεσθαί φησιν οὕ τως ὑ πὸ τῶ ν ἱ ερέ ων.

ἰ χθύ ων δὲ θαλαττί ων πά ντες μὲ ν οὐ πά ντων ἀ λλ' ἐ νί ων ἀ πέ χονται, καθά πεῤ Οξυρυγχῖ ται τῶ ν ἀ π' ἀ γκί στρου: σεβό μενοι γὰ ρ τὸ ν ὀ ξύ ρυγχον ἰ χθὺ ν δεδί ασι μή ποτε τὸ ἄ γκιστρον οὐ καθαρό ν ἐ στιν ὀ ξυρύ γχου περιπεσό ντος αὐ τῷ. Συηνῖ ται δὲ φά γρου δοκεῖ γὰ ρ ἐ πιό ντι τῷ Νεί λῳ συνεπιφαί νεσθαι, καὶ τὴ ν αὔ ξησιν ἀ σμέ νοις φρά ζειν αὐ τά γγελος ὁ ρώ μενος. οἱ δ' ἱ ερεῖ ς ἀ πέ χονται πά ντων: πρώ του δὲ μηνὸ ς ἐ νά τῃ τῶ ν ἄ λλων Αἰ γυπτί ων ἑ κά στου πρὸ τῆ ς αὐ λεί ου θύ ρας ὀ πτὸ ν ἰ χθὺ ν κατεσθί οντος, οἱ ἱ ερεῖ ς οὐ γεύ ονται μὲ ν κατακά ουσι δὲ πρὸ τῶ ν θυρῶ ν' τοὺ ς ἰ χθῦ ς, δύ ο λό γους ἔ χοντες, ὧ ν τὸ ν μὲ ν ἱ ερὸ ν καὶ περιττὸ ν αὖ θις ἀ ναλή ψομαι, συνᾴ δοντα τοῖ ς περὶ̓ Οσί ριδος καὶ Τυφῶ νος ὁ σί ως φιλοσοφουμέ νοις: ὁ δ' ἐ μφανὴ ς καὶ πρό χειρος οὐ κ ἀ ναγκαῖ ον οὐ δ' ἀ περί εργον ὄ ψον ἀ ποφαί νων τὸ ν ἰ χθύ ν,̔ Ομή ρῳ μαρτυρεῖ μή τε Φαί ακας τοὺ ς ἁ βροβί ους μή τε τοὺ ς̓ Ιθακησί ους ἀ νθρώ πους νησιώ τας; ἰ χθύ σι χρωμέ νους ποιοῦ ντι μή τε τοὺ ς̓ Οδυσσέ ως ἑ ταί ρους ἐ ν πλῷ τοσού τῳ καὶ ἐ ν θαλά ττῃ πρὶ ν εἰ ς ἐ σχά την ἐ λθεῖ ν ἀ πορί αν. ὅ λως δὲ καὶ τὴ ν θά λατταν ἐ κ πυρὸ ς ἡ γοῦ νται καὶ παρωρισμέ νην, οὐ δὲ μέ ρος οὐ δὲ στοιχεῖ ον ἀ λλ' ἀ λλοῖ ον περί ττωμα διεφθορὸ ς καὶ νοσῶ δες.

οὐ δὲ ν γὰ ρ ἄ λογον οὐ δὲ μυθῶ δες; οὐ δ' ὑ πὸ δεισιδαιμονί ας, ὥ σπερ ἔ νιοι νομί ζουσιν, ἐ γκατεστοιχειοῦ το ταῖ ς ἱ ερουργί αις, ἀ λλὰ τὰ μὲ ν ἠ θικὰ ς ἔ χοντα καὶ χρειώ δεις αἰ τί ας, τὰ δ' οὐ κ ἄ μοιρα κομψό τητος ἱ στορικῆ ς ἢ φυσικῆ ς: ἐ στιν, οἷ ον τὸ περὶ κρομμύ ου. τὸ γὰ ρ ἐ μπεσεῖ ν εἰ ς τὸ ν ποταμὸ ν καὶ ἀ πολέ σθαι τὸ ν τῆ ς̓́ Ισιδος τρό φιμον Δί κτυν τῶ ν κρομμύ ων ἐ πιδρασσό μενον ἐ σχά τως ἀ πί θανον: οἱ δ' ἱ ερεῖ ς ἀ φοσιοῦ νται καὶ δυσχεραί νουσι τὸ κρό μμυον παραφυλά ττοντες, ὅ τι τῆ ς σελή νης φθινού σης μό νον εὐ τροφεῖ ν τοῦ το καὶ τεθηλέ ναι πέ φυκεν. ἔ στι δὲ πρό σφορον οὔ τ' ἁ γνεύ ουσιν οὔ θ' ἑ ορτά ζουσι, τοῖ ς μὲ ν ὅ τι διψῆ ν, τοῖ ς δ' ὅ τι δακρύ ειν ποιεῖ τοὺ ς προσφερομέ νους. ὁ μοί ως δὲ καὶ τὴ ν ὗ ν ἀ νί ερον ζῷ ον ἡ γοῦ νται: ὡ ς μά λιστα γὰ ρ ὀ χεύ εσθαι δοκεῖ τῆ ς σελή νης φθινού σης: καὶ τῶ ν τὸ γά λα πινό ντων ἐ ξανθεῖ τὰ σώ ματα λέ πραν καὶ ψωρικὰ ς τραχύ τητας, τὸ ν δὲ λό γον, ὃ ν θύ οντες ἅ παξ ὗ ν ἐ ν πανσελή νῳ καὶ ἐ σθί οντες ἐ πιλέ γουσιν, ὡ ς ὁ Τυφὼ ν ὗ ν διώ κων πρὸ ς τὴ ν πανσέ ληνον εὗ ρε τὴ ν ξυλί νην σορό ν, ἐ ν ᾗ τὸ σῶ μα τοῦ̓ Οσί ριδος ἔ κειτο, καὶ διέ ρριψεν, οὐ πά ντες ἀ ποδέ χονται, παρακουσμά τιον ὥ σπερ ἄ λλα πολλὰ νομί ζοντες: ἀ λλὰ τρυφή ν τε καὶ πολυτέ λειαν καὶ ἡ δυπά θειαν οὕ τω προβά λλεσθαι τοὺ ς παλαιοὺ ς λέ γουσιν, ὥ στε καὶ στή λην ἔ φασαν ἐ ν Θή βαις ἐ ν τῷ ἱ ερῷ κεῖ σθαι κατά ρας ἐ γγεγραμμέ νας ἔ χουσαν κατὰ Μεί νιος τοῦ βασιλέ ως, ὃ ς πρῶ τος Αἰ γυπτί ους τῆ ς ἀ πλού του καὶ ἀ χρημά του καὶ λιτῆ ς ἀ πή λλαξε διαί της. λέ γεται δὲ καὶ Τέ χνακτις ὁ Βοκχό ρεως πατὴ ρ στρατεύ ων ἐ π'̓́ Αραβας, τῆ ς ἀ ποσκευῆ ς βραδυνού σης, ἡ δέ ως τῷ προστυχό ντι σιτί ῳ χρησά μενος, εἶ τα κοιμηθεὶ ς βαθὺ ν ὕ πνον ἐ πὶ στιβά δος, ἀ σπά σασθαι τὴ ν εὐ τέ λειαν: ἐ κ δὲ τού του καταρά σασθαι τῷ Μεινί ῳ, καὶ τῶ ν ἱ ερέ ων ἐ παινεσά ντων στηλιτεῦ σαι τὴ ν κατά ραν.

οἱ δὲ βασιλεῖ ς ἀ πεδεί κνυντο μὲ ν ἐ κ τῶ ν ἱ ερέ ων ἢ τῶ ν μαχί μων, τοῦ μὲ ν δι' ἀ νδρεί αν τοῦ δὲ διὰ σοφί αν γέ νους ἀ ξί ωμα καὶ τιμὴ ν ἔ χοντος. ὁ δ' ἐ κ μαχί μων ἀ ποδεδειγμέ νος εὐ θὺ ς ἐ γί γνετο τῶ ν ἱ ερέ ων καὶ μετεῖ χε τῆ ς φιλοσοφί ας, ἐ πικεκρυμμέ νης τὰ πολλὰ μύ θοις καὶ λό γοις ἀ μυδρὰ ς ἐ μφά σεις τῆ ς ἀ ληθεί ας καὶ διαφά σεις ἔ χουσιν, ὥ σπερ ἀ μέ λει καὶ παραδηλοῦ σιν αὐ τοὶ πρὸ τῶ ν ἱ ερῶ ν τὰ ς σφί γγας ἐ πιεικῶ ς ἱ στά ντες, ὡ ς αἰ νιγματώ δη σοφί αν τῆ ς θεολογί ας αὐ τῶ ν ἐ χού σης. τὸ δ' ἐ ν Σά ι τῆ ς̓ Αθηνᾶ ς, ἣ ν καὶ̓͂ Ισιν νομί ζουσιν, ἕ δος ἐ πιγραφὴ ν εἶ χε τοιαύ την“ ἐ γώ εἰ μι πᾶ ν τὸ γεγονὸ ς καὶ ὂ ν καὶ ἐ σό μενον καὶ τὸ ν ἐ μὸ ν πέ πλον οὐ δεί ς πω θνητὸ ς ἀ πεκά λυψεν” ἔ τι δὲ τῶ ν πολλῶ ν νομιζό ντων ἴ διον παρ' Αἰ γυπτί οις ὄ νομα τοῦ Διὸ ς εἶ ναι τὸ ν̓ Αμοῦ ν ὃ παρά γοντες ἡ μεῖ ς̓́ Αμμωνα λέ γομεν, Μανεθὼ ς μὲ ν ὁ Σεβεννύ της τὸ κεκρυμμέ νον οἴ εται καὶ τὴ ν κρύ ψιν ὑ πὸ ταύ της δηλοῦ σθαι τῆ ς φωνῆ ς:̔ Εκαταῖ ος δ' ὁ̓ Αβδηρί της φησὶ τού τῳ καὶ πρὸ ς ἀ λλή λους τῷ ῥ ή ματι χρῆ σθαι τοὺ ς Αἰ γυπτί ους, ὅ ταν τινὰ προσκαλῶ νται: προσκλητικὴ ν γὰ ρ εἶ ναι τὴ ν φωνή ν. διὸ τὸ ν πρῶ τον θεό ν, ὃ ν τῷ παντὶ τὸ ν αὐ τὸ ν νομί ζουσιν, ὡ ς ἀ φανῆ καὶ κεκρυμμέ νον ὄ ντα προσκαλού μενοι καὶ παρακαλοῦ ντες ἐ μφανῆ γενέ σθαι καὶ δῆ λον αὐ τοῖ ς,̓ Αμοῦ ν λέ γουσιν. ἡ μὲ ν οὖ ν εὐ λά βεια τῆ ς περὶ τὰ θεῖ α σοφί ας Αἰ γυπτί ων τοσαύ τη ἦ ν.

μαρτυροῦ σι δὲ καὶ τῶ ν̔ Ελλή νων οἱ σοφώ τατοι, Σό λων Θαλῆ ς Πλά των Εὔ δοξος Πυθαγό ρας, ὡ ς δ' ἔ νιοί φασι, καὶ Λυκοῦ ργος, εἰ ς Αἴ γυπτον ἀ φικό μενοι καὶ συγγενό μενοι τοῖ ς ἱ ερεῦ σιν. Εὔ δοξος μὲ ν οὖ ν Χονού φεώ ς φασι Μεμφί του διακοῦ σαι, Σό λωνα δὲ Σό γχιτος Σαΐ του, Πυθαγό ραν δ' Οἰ νού φεως̔ Ηλιοπολί του. μά λιστα δ' οὗ τος, ὡ ς ἔ οικε, θαυμασθεὶ ς καὶ θαυμά σας τοὺ ς ἄ νδρας ἀ πεμιμή σατο τὸ συμβολικὸ ν αὐ τῶ ν καὶ μυστηριῶ δες, ἀ ναμί ξας αἰ νί γμασι τὰ δό γματα: τῶ ν γὰ ρ καλουμέ νων ἱ ερογλυφικῶ ν γραμμά των οὐ δὲ ν ἀ πολεί πει τὰ πολλὰ τῶ ν Πυθαγορικῶ ν παραγγελμά των, οἷ ό ν ἐ στι τὸ“ μὴ ἐ σθί ειν ἐ πὶ δί φρου”“ μηδ' ἐ πὶ χοί νικος καθῆ σθαι”“ μηδὲ φοί νικα φυτεύ ειν”“ μηδὲ πῦ ρ μαχαί ρᾳ σκαλεύ ειν ἐ ν οἰ κί ᾳ” δοκῶ δ' ἔ γωγε καὶ τὸ τὴ ν μονά δα τοὺ ς ἄ νδρας ὀ νομά ζειν̓ Από λλωνα καὶ τὴ ν δυά δἄ Αρτεμιν,̓ Αθηνᾶ ν δὲ τὴ ν ἑ βδομά δα, Ποσειδῶ να δὲ τὸ ν πρῶ τον κύ βον, ἐ οικέ ναι τοῖ ς ἐ πὶ τῶ ν ἱ ερῶ ν ἱ δρυμέ νοις καὶ δρωμέ νοις νὴ Δί α καὶ γραφομέ νοις. τὸ ν γὰ ρ βασιλέ α καὶ κύ ριον̓́ Οσιριν ὀ φθαλμῷ καὶ σκή πτρῳ γρά φουσιν: ἔ νιοι δὲ καὶ τοὔ νομα διερμηνεύ ουσι πολυό φθαλμον, ὡ ς τοῦ μὲ ν ος, τὸ πολύ, τοῦ δ' ιρι τὸ ν ὀ φθαλμὸ ν Αἰ γυπτί ᾳ γλώ ττῃ φρά ζοντος τὸ ν δ' οὐ ρανὸ ν ὡ ς ἀ γή ρων δι' ἀ ιδιό τητα καρδί ᾳ θυμὸ ν ἐ σχά ρας ὑ ποκειμέ νης. ἐ ν δὲ Θή βαις εἰ κό νες ἦ σαν ἀ νακεί μεναι δικαστῶ ν ἄ χειρες, ἡ δὲ τοῦ ἀ ρχιδικαστοῦ καταμύ ουσα τοῖ ς ὄ μμασιν, ὡ ς ἄ δωρον ἅ μα τὴ ν δικαιοσύ νην καὶ ἀ νέ ντευκτον οὖ σαν. τοῖ ς δὲ μαχί μοις κά νθαρος ἦ ν γλυφὴ σφραγῖ δος οὐ γὰ ρ ἔ στι κά νθαρος θῆ λυς, ἀ λλὰ πά ντες ἄ ρσενες. τί κτουσι δὲ τὸ ν γό νον εἰ ς ὕ λην, ἣ ν σφαιροποιοῦ σιν,: οὐ τροφῆ ς μᾶ λλον ἢ γενέ σεως χώ ραν παρασκευά ζοντες.

ὅ ταν οὖ ν ἃ μυθολογοῦ σιν Αἰ γύ πτιοι περὶ τῶ ν θεῶ ν ἀ κού σῃ ς, πλά νας καὶ διαμελισμοὺ ς καὶ πολλὰ τοιαῦ τα παθή ματα, δεῖ τῶ ν προειρημέ νων μνημονεύ ειν καὶ μηδὲ ν οἴ εσθαι τού των λέ γεσθαι γεγονὸ ς οὕ τω καὶ πεπραγμέ νον. οὐ γὰ ρ τὸ ν κύ να κυρί ως̔ Ερμῆ ν λέ γουσιν, ἀ λλὰ τοῦ ζῴ ου τὸ φυλακτικὸ ν καὶ τὸ ἄ γρυπνον καὶ τὸ φιλό σοφον, γνώ σει καὶ ἀ γνοί ᾳ τὸ φί λον καὶ τὸ ἐ χθρὸ ν ὁ ρί ζοντος, φησιν ὁ Πλά των, τῷ λογιωτά τῳ τῶ ν θεῶ ν συνοικειοῦ σιν. οὐ δὲ τὸ ν ἣ λιον ἐ κ λωτοῦ νομί ζουσι βρέ φος ἀ νί σχειν νεογνό ν, ἀ λλ' οὕ τως ἀ νατολὴ ν ἡ λί ου γρά φουσι, τὴ ν ἐ ξ ὑ γρῶ ν ἡ λί ου γιγνομέ νην ἄ ναψιν αἰ νιττό μενοι. καὶ γὰ ρ τὸ ν ὠ μό τατον Περσῶ ν βασιλέ α καὶ φοβερώ τατον̓͂ Ωχον ἀ ποκτεί ναντα πολλού ς, τέ λος δὲ καὶ τὸ ν̓͂ Απιν ἀ ποσφά ξαντα καὶ καταδειπνή σαντα μετὰ τῶ ν φί λων, ἐ κά λεσαν“ μά χαιραν,” καὶ καλοῦ σι μέ χρι νῦ ν οὕ τως ἐ ν τῷ καταλό γῳ τῶ ν βασιλέ ων, οὐ κυρί ως δή που τὴ ν οὐ σί αν αὐ τοῦ σημαί νοντες, ἀ λλὰ τοῦ τρό που τὴ ν σκληρό τητα καὶ κακί αν ὀ ργά νῳ φονικῷ παρεικά ζοντες. οὕ τω δὴ τὰ περὶ θεῶ ν ἀ κού σασα καὶ δεχομέ νη παρὰ τῶ ν ἐ ξηγουμέ νων τὸ ν μῦ θον ὁ σί ως καὶ φιλοσό φως, καὶ δρῶ σα μὲ ν ἀ εὶ καὶ διαφυλά ττουσα τῶ ν ἱ ερῶ ν τὰ νενομισμέ να, τοῦ δ' ἀ ληθῆ δό ξαν ἔ χειν περὶ θεῶ ν μηδὲ ν οἰ ομέ νη μᾶ λλον αὐ τοῖ ς μή τε θύ σειν μή τε ποιή σειν κεχαρισμέ νον, οὐ δὲ ν ἔ λαττον ἀ ποφεύ ξῃ κακὸ ν ἀ θεό τητος δεισιδαιμονί αν.

λέ γεται δ' ὁ μῦ θος οὗ τος ἐ ν βραχυτά τοις ὡ ς ἔ νεστι μά λιστα, τῶ ν ἀ χρή στων σφό δρα καὶ περιττῶ ν ἀ φαιρεθέ ντων: τῆ ς̔ Ρέ ας φασὶ κρύ φα τῷ Κρό νῳ Βαχτερυς: συγγενομέ νης, αἰ σθό μενον ἐ παρά σασθαι τὸ ν̔́ Ηλιον αὐ τῇ μή τε μηνὶ μή τ' ἐ νιαυτῷ τεκεῖ ν ἐ ρῶ ντα δὲ τὸ ν̔ Ερμῆ ν τῆ ς θεοῦ συνελθεῖ ν, εἶ τα παί ξαντα πέ ττια πρὸ ς τὴ ν Σελή νην καὶ ἀ φελό ντα τῶ ν φώ των ἑ κά στου τὸ ἑ βδομηκοστό ν, ἐ κ πά ντων ἡ μέ ρας πέ ντε συνελεῖ ν καὶ ταῖ ς ἑ ξή κοντα καὶ τριακοσί αις ἐ παγαγεῖ ν, ἃ ς νῦ ν ἐ παγομέ νας Αἰ γύ πτιοι καλοῦ σι καὶ τῶ ν θεῶ ν γενεθλί ους ἄ γουσι. τῇ μὲ ν πρώ τῃ τὸ ν̓́ Οσιριν γενέ σθαι, καὶ φωνὴ ν αὐ τῷ τεχθέ ντι συνεκπεσεῖ ν, ὡ ς ὁ πά ντων κύ ριος εἰ ς φῶ ς πρό εισιν. ἔ νιοι δὲ Παμύ λην τινὰ λέ γουσιν ἐ ν Θή βαις ὑ δρευό μενον ἐ κ τοῦ ἱ εροῦ τοῦ Διὸ ς φωνὴ ν ἀ κοῦ σαι διακελευομέ νην ἀ νειπεῖ ν μετὰ βοῆ ς, ὅ τι μέ γας βασιλεὺ ς εὐ εργέ της̓́ Οσιρις γέ γονε: καὶ διὰ τοῦ το θρέ ψαι τὸ ν̓́ Οσιριν, ἐ γχειρί σαντος αὐ τῷ τοῦ Κρό νου, καὶ τὴ ν τῶ ν Παμυλί ων ἑ ορτὴ ν αὐ τῷ τελεῖ σθαι, Φαλληφορί οις ἐ οικυῖ αν. τῇ δὲ δευτέ ρᾳ τὸ ν̓ Αρού ηριν, ὃ ν̓ Από λλωνα, ὃ ν καὶ πρεσβύ τερον̔͂ Ωρον ἔ νιοι καλοῦ σι: τῇ τρί τῃ δὲ Τυφῶ να μὴ καιρῷ μηδὲ κατὰ χώ ραν, ἀ λλ' ἀ ναρρή ξαντα πληγῇ διὰ τῆ ς πλευρᾶ ς ἐ ξαλέ σθαι: τετά ρτῃ δὲ τὴ ν̓͂ Ισιν ἐ ν πανύ γροις γενέ σθαι: τῇ δὲ πέ μπτῃ Νέ φθυν, ἣ ν καὶ Τελευτὴ ν καὶ̓ Αφροδί την, ἔ νιοι δὲ καὶ Νί κην ὀ νομά ζουσιν. εἶ ναι δὲ τὸ ν μὲ ν̓́ Οσιριν ἐ ξ̔ Ηλί ου καὶ τὸ ν̓ Αρού ηριν, ἐ κ δὲ̔ Ερμοῦ τὴ ν̓͂ Ισιν, ἐ κ δὲ τοῦ Κρό νου τὸ ν Τυφῶ να καὶ τὴ ν Νέ φθυν, διὸ καὶ τὴ ν τρί την τῶ ν ἐ παγομέ νων ἀ ποφρά δα νομί ζοντες οἱ βασιλεῖ ς οὐ κ ἐ χρημά τιζον οὐ δ' ἐ θερά πευον αὑ τοὺ ς μέ χρι νυκτό ς. γή μασθαι δὲ τῷ Τυφῶ νι τὴ ν Νέ φθυν.̓͂ Ισιν δὲ καὶ̓́ Οσιριν ἐ ρῶ ντας ἀ λλή λων καὶ πρὶ ν ἢ γενέ σθαι κατὰ γαστρὸ ς ὑ πὸ σκό τῳ συνεῖ ναι. ἔ νιοι δέ φασι καὶ τὸ ν̓ Αού ηριν οὕ τω γεγονέ ναι καὶ καλεῖ σθαι πρεσβύ τερον̔͂ Ωρον ὑ π' Αἰ γυπτί ων,̓ Από λλωνα δ' ὑ φ'̔ Ελλή νων.

βασιλεύ οντα δ'̓́ Οσιριν Αἰ γυπτί ους μὲ ν εὐ θὺ ς ἀ πό ρου βί ου καὶ θηριώ δους ἀ παλλά ξαι, καρπού ς τε δεί ξαντα καὶ νό μους; θέ μενον αὐ τοῖ ς καὶ θεοὺ ς διδά ξαντα τιμᾶ ν: ὕ στερον δὲ γῆ ν πᾶ σαν ἡ μερού μενον ἐ πελθεῖ ν, ἐ λά χιστα μὲ ν ὅ πλων δεηθέ ντα, πειθοῖ δὲ τοὺ ς πλεί στους καὶ λό γῳ μετ' ᾠ δῆ ς καὶ πά σης μουσικῆ ς θελγομέ νους προσαγό μενον ὅ θεν̔́ Ελλησι δό ξαι Διονύ σῳ τὸ ν αὐ τὸ ν εἶ ναι. Τυφῶ να δ' ἀ πό ντος μὲ ν οὐ δὲ ν νεωτερί ζειν, διὰ τὸ τὴ ν̓͂ Ισιν εὖ μά λα φυλά ττεσθαι καὶ προσέ χειν ἐ γκρατῶ ς ἔ χουσαν, ἐ πανελθό ντι δὲ δό λον μηχανᾶ σθαι, συνωμό τας ἄ νδρας ἑ βδομή κοντα καὶ δύ ο πεποιημέ νον καὶ συνεργὸ ν ἔ χοντα βασί λισσαν ἐ ξ Αἰ θιοπί ας παροῦ σαν, ἣ ν ὀ νομά ζουσιν̓ Ασώ: τοῦ δ'̓ Οσί ριδος ἐ κμετρησά μενον λά θρα τὸ σῶ μα καὶ κατασκευά σαντα πρὸ ς τὸ μέ γεθος λά ρνακα καλὴ ν καὶ κεκοσμημέ νην περιττῶ ς εἰ σενεγκεῖ ν εἰ ς τὸ συμπό σιον. ἡ σθέ ντων δὲ τῇ ὄ ψει καὶ θαυμασά ντων, ὑ ποσχέ σθαι τὸ ν Τυφῶ να μετὰ παιδιᾶ ς, ὃ ς ἂ ν ἐ γκατακλιθεὶ ς ἐ ξισωθῇ, διδό ναι δῶ ρον αὐ τῷ τὴ ν λά ρνακα. πειρωμέ νων δὲ πά ντων καθ' ἕ καστον, ὡ ς οὐ δεὶ ς ἐ νή ρμοττεν, ἐ μβά ντα τὸ ν̓́ Οσιριν κατακλιθῆ ναι. τοὺ ς δὲ συνό ντας ἐ πιδραμό ντας ἐ πιρρά ξαι τὸ πῶ μα καί, τῶ ν μὲ ν γό μφοις καταλαβό ντων ἔ ξωθεν, τῶ ν δὲ θερμοῦ μολί βδου καταχεαμέ νων, ἐ πὶ τὸ ν ποταμὸ ν ἐ ξενεγκεῖ ν καὶ μεθεῖ ναι διὰ τοῦ Τανιτικοῦ στό ματος εἰ ς τὴ ν θά λασσαν, ὃ διὰ τοῦ το μισητὸ ν ἔ τι νῦ ν καὶ κατά πτυστον ὀ νομά ζειν Αἰ γυπτί ους. ταῦ τα δὲ πραχθῆ ναι λέ γουσιν ἑ βδό μῃ ἐ πὶ δέ κα μηνὸ ς̓ Αθύ ρ, ἐ ν ᾧ τὸ ν σκορπί ον ὁ ἥ λιος διέ ξεισιν, ὄ γδοον ἔ τος καὶ εἰ κοστὸ ν ἐ κεῖ νο βασιλεύ οντος̓ Οσί ριδος. ἔ νιοι δὲ βεβιωκέ ναι φασὶ ν αὐ τό ν, οὐ βεβασιλευκέ ναι χρό νον τοσοῦ τον.

πρώ των δὲ τῶ ν τὸ ν περὶ Χέ μμι ν οἰ κού ντων τό πον Πανῶ ν καὶ Σατύ ρων τὸ πά θος αἰ σθομέ νων καὶ λό γον ἐ μβαλό ντων περὶ τοῦ γεγονό τος, τὰ ς μὲ ν αἰ φνιδί ους τῶ ν ὄ χλων ταραχὰ ς καὶ πτοή σεις ἔ τι νῦ ν διὰ τοῦ το πανικὰ ς προσαγορεύ εσθαι: τὴ ν δ'̓͂ Ισιν αἰ σθομέ νην κεί ρασθαι μὲ ν ἐ νταῦ θα τῶ ν πλοκά μων ἕ να καὶ πέ νθιμον στολὴ ν ἀ ναλαβεῖ ν, ὅ που τῇ πό λει μέ χρι νῦ ν ὄ νομα Κοπτώ. ἕ τεροι δὲ τοὔ νομα σημαί νειν οἴ ονται στέ ρησιν: τὸ γὰ ρ ἀ ποστερεῖ ν“ κό πτειν” λέ γουσι. πλανωμέ νην δὲ πά ντῃ καὶ ἀ ποροῦ σαν οὐ δέ να προσελθεῖ ν ἀ προσαύ δητον, ἀ λλὰ καὶ παιδαρί οις συντυχοῦ σαν ἐ ρωτᾶ ν περὶ τῆ ς λά ρνακος τὰ δὲ τυχεῖ ν ἑ ωρακό τα καὶ φρά σαι τὸ στό μα, δι' οὗ τὸ ἀ γγεῖ ον οἱ φί λοι τοῦ Τυφῶ νος εἰ ς τὴ ν θά λασσαν ἔ ωσαν. ἐ κ τού του τὰ παιδά ρια μαντικὴ ν δύ ναμιν ἔ χειν οἴ εσθαι τοὺ ς Αἰ γυπτί ους, καὶ μά λιστα ταῖ ς τού των ὀ ττεύ εσθαι κληδό σι παιζό ντων ἐ ν ἱ εροῖ ς καὶ φθεγγομέ νων ὅ τι ἂ ν τύ χωσι. αἰ σθομέ νην δὲ τῇ ἀ δελφῇ ἐ ρῶ ντα συγγεγονέ ναι δι' ἄ γνοιαν ὡ ς ἑ αυτῇ τὸ ν̓́ Οσιριν, καὶ τεκμή ριον ἰ δοῦ σαν τὸ ν μελιλώ τινον στέ φανον, ὃ ν ἐ κεῖ νος παρὰ τῇ Νέ φθυι κατέ λιπε, τὸ παιδί ον ζητεῖ ν ἐ κθεῖ ναι γὰ ρ εὐ θὺ ς τεκοῦ σαν διὰ φό βον τοῦ Τυφῶ νος εὑ ρεθὲ ν δὲ χαλεπῶ ς καὶ μό γις, κυνῶ ν ἐ παγό ντων τὴ ν̓͂ Ισιν, ἐ κτραφῆ ναι καὶ γενέ σθαι φύ λακα καὶ ὀ παδὸ ν αὐ τῆ ς,̓́ Ανουβιν προσαγορευθέ ντα, καὶ λεγό μενον τοὺ ς θεοὺ ς φρουρεῖ ν, ὥ σπερ οἱ κύ νες τοὺ ς ἀ νθρώ πους.

ἐ κ δὲ τού του πυθέ σθαι περὶ τῆ ς λά ρνακος, ὡ ς πρὸ ς τὴ ν Βύ βλου χώ ραν ὑ πὸ τῆ ς θαλά σσης ἐ κκυμανθεῖ σαν αὐ τὴ ν ἐ ρεί κῃ τινὶ μαλθακῶ ς ὁ κλύ δων προσέ μιξεν ἡ δ' ἐ ρεί κη κά λλιστον ἔ ρνος ὀ λί γῳ χρό νῳ καὶ μέ γιστον ἀ ναδραμοῦ σα περιέ πτυξε καὶ περιέ φυ καὶ ἀ πέ κρυψεν ἐ ντὸ ς ἑ αυτῆ ς: θαυμά σας δ'' ὁ βασιλεὺ ς τοῦ φυτοῦ τὸ μέ γεθος καὶ περιτεμὼ ν τὸ ν περιέ χοντα τὴ ν σορὸ ν οὐ χ ὁ ρωμέ νην κορμὸ ν ἔ ρεισμα τῆ ς στέ γῃ ὑ πέ στησε. ταῦ τά τε πνεύ ματί φασι δαιμονί ῳ φή μης πυθομέ νην τὴ ν̓͂ Ισιν εἰ ς Βύ βλον ἀ φικέ σθαι, καὶ καθί σασαν ἐ πὶ κρή νης ταπεινὴ ν καὶ δεδακρυμέ νην ἄ λλῳ μὲ ν μηδενὶ προσδιαλέ γεσθαι, τῆ ς δὲ βασιλί δος τὰ ς θεραπαινί δας ἀ σπά ζεσθαι καὶ φιλοφρονεῖ σθαι τή ν τε κό μην παραπλέ κουσαν αὐ τῶ ν καὶ τῷ χρωτὶ θαυμαστὴ ν εὐ ωδί αν ἐ πιπνέ ουσαν ἀ φ' ἑ αυτῆ ς. ἰ δού σης: δὲ τῆ ς βασιλί δος; τὰ ς θεραπαινί δας, ἵ μερον ἐ μπεσεῖ ν τῆ ς ξέ νης τῶ ν τε τριχῶ ν τοῦ τε χρωτὸ ς ἀ μβροσί αν πνέ οντος: οὕ τω δὲ μεταπεμφθεῖ σαν καὶ γενομέ νην συνή θη ποιή σασθαι τοῦ παιδί ου τί τθην. ὄ νομα δὲ τῷ μὲ ν βασιλεῖ Μά λκανδρον εἶ ναί φασιν: αὐ τῇ δ' οἱ μὲ ν̓ Αστά ρτην οἱ δὲ Σά ωσιν οἱ δὲ Νεμανοῦ ν, ὅ περ ἂ ν̔́ Ελληνες̓ Αθηναΐ δα προσεί ποιεν.

τρέ φειν δὲ τὴ ν̓͂ Ισιν ἀ ντὶ μαστοῦ τὸ ν δά κτυλον εἰ ς τὸ στό μα τοῦ παιδί ου διδοῦ σαν, νύ κτωρ δὲ περικαί ειν τὰ θνητὰ τοῦ σώ ματος αὐ τὴ ν δὲ γενομέ νην χελιδό να τῇ κί ονι περιπέ τεσθαι καὶ θρηνεῖ ν, ἄ χρι οὗ τὴ ν βασί λισσαν παραφυλά ξασαν καὶ ἐ κκραγοῦ σαν, ὡ ς; εἶ δε περικαό μενον τὸ βρέ φος, ἀ φελέ σθαι τὴ ν ἀ θανασί αν αὐ τοῦ. τὴ ν δὲ θεὰ ν φανερὰ ν γενομέ νην αἰ τή σασθαι τὴ ν κί ονα τῆ ς στέ γης ὑ φελοῦ σαν δὲ ῥ ᾷ στα περικό ψαι τὴ ν ἐ ρεί κην, εἶ τα ταύ την μὲ ν ὀ θό νῃ περικαλύ ψασαν καὶ μύ ρον καταχεαμέ νην ἐ γχειρί σαι τοῖ ς βασιλεῦ σι, καὶ νῦ ν ἔ τι σέ βεσθαι Βυβλί ους: τὸ ξύ λον ἐ ν ἱ ερῷ κεί μενον̓́ Ισιδος. τῇ δὲ σορῷ περιπεσεῖ ν καὶ κωκῦ σαι τηλικοῦ τον, ὥ στε τῶ ν παί δων τοῦ βασιλέ ως τὸ ν νεώ τερον ἐ κθανεῖ ν, τὸ ν δὲ πρεσβύ τερον μεθ' ἑ αυτῆ ς ἔ χουσαν καὶ τὴ ν σορὸ ν εἰ ς πλοῖ ον ἐ νθεμέ νην ἀ ναχθῆ ναι. τοῦ δὲ Φαί δρου ποταμοῦ πνεῦ μα τραχύ τερον ἐ κθρέ ψαντος ὑ πὸ τὴ ν ἕ ω, θυμωθεῖ σαν ἀ ναξηρᾶ ναι τὸ ῥ εῖ θρον.

ὅ που δὲ πρῶ τον ἐ ρημί ας ἔ τυχεν, αὐ τὴ ν καθ' ἑ αυτὴ ν γενομέ νην ἀ νοῖ ξαι τὴ ν λά ρνακα, καὶ τῷ προσώ πῳ τὸ πρό σωπον ἐ πιθεῖ σαν ἀ σπά σασθαι καὶ δακρύ ειν: τοῦ δὲ παιδί ου σιωπῇ προσελθό ντος ἐ κ τῶ ν ὄ πισθεν καὶ καταμανθά νοντος, αἰ σθομέ νην μεταστραφῆ ναι καὶ δεινὸ ν ὑ π' ὀ ργῆ ς ἐ μβλέ ψαι. τὸ δὲ παιδί ον οὐ κ ἀ νασχέ σθαι τὸ τά ρβος, ἀ λλ' ἀ ποθανεῖ ν. οἱ δέ φασιν οὐ χ οὕ τως, ἀ λλ' ὡ ς: εἴ ρηται πρό τερον ἐ κπεσεῖ ν εἰ ς τὴ ν θά λασσαν. ἔ χει δὲ τιμὰ ς διὰ τὴ ν θεό ν: ὃ ν γὰ ρ ᾄ δουσιν Αἰ γύ πτιοι παρὰ τὰ συμπό σια Μανερῶ τα, τοῦ τον εἶ ναι. τινὲ ς δὲ τὸ ν μὲ ν παῖ δα καλεῖ σθαι Παλαιστινὸ ν ἢ Πηλού σιον, καὶ τὴ ν πό λιν ἐ πώ νυμον ἀ π' αὐ τοῦ γενέ σθαι κτισθεῖ σαν ὑ πὸ τῆ ς θεοῦ: τὸ ν δ' ᾀ δό μενον Μανερῶ τα πρῶ τον εὑ ρεῖ ν μουσικὴ ν ἱ στοροῦ σιν. ἔ νιοι δέ φασιν ὄ νομα μὲ ν οὐ δενὸ ς εἶ ναι, διά λεκτον δὲ πί νουσιν ἀ νθρώ ποις καὶ θαλειά ζουσι πρέ πουσαν“ αἴ σιμα τὰ τοιαῦ τα παρεί η:” τοῦ το γὰ ρ τῷ Μανερῶ τι φραζό μενον ἀ ναφωνεῖ ν ἑ κά στοτε τοὺ ς Αἰ γυπτί ους: ὥ σπερ ἀ μέ λει καὶ τὸ δεικνύ μενον αὐ τοῖ ς εἴ δωλον ἀ νθρώ που τεθνηκό τος ἐ ν κιβωτί ῳ περιφερό μενον οὐ κ ἔ στιν ὑ πό μνημα τοῦ περὶ̓ Οσί ριδος πά θους, τινες ὑ πολαμβά νουσιν, ἀ λλ' οἰ νωμέ νους παρακαλεῖ ν αὑ τοὺ ς χρῆ σθαι τοῖ ς παροῦ σι καὶ ἀ πολαύ ειν, ὡ ς πά ντας αὐ τί κα μά λα τοιού τους ἐ σομέ νους, ἄ χαριν ἐ πί κωμον ἐ πεισά γουσι.

τῆ ς δ'̓́ Ισιδος πρὸ ς τὸ ν υἱ ὸ ν̔͂ Ωρον ἐ ν Βού τῳ τρεφό μενον πορευθεί σης, τὸ δ' ἀ γγεῖ ον ἐ κποδὼ ν ἀ ποθεμέ νης Τυφῶ να κυνηγετοῦ ντα νύ κτωρ πρὸ ς τὴ ν σελή νην ἐ ντυχεῖ ν αὐ τῷ, καὶ τὸ σῶ μα γνωρί σαντα διελεῖ ν εἰ ς τεσσαρεσκαί δεκα μέ ρη καὶ διαρρῖ ψαι: τὴ ν δ'̓͂ Ισιν πυθομέ νην ἀ ναζητεῖ ν ἐ ν βά ριδι παπυρί νῃ τὰ ἕ λη διεκπλέ ουσαν ὅ θεν οὐ κ ἀ δικεῖ σθαι τοὺ ς ἐ ν παπυρί νοις σκά φεσι πλέ οντας ὑ πὸ τῶ ν κροκοδεί λων, ἢ φοβουμέ νων ἢ σεβομέ νων νὴ διὰ τὴ ν θεό ν. ἐ κ τού του δὲ καὶ πολλοὺ ς; τά φους̓ Οσί ριδος ἐ ν Αἰ γύ πτῳ λέ γεσθαι διὰ τὸ προστυγχά νουσαν ἑ κά στῳ μέ ρει ταφὰ ς ποιεῖ ν. οἱ δ' οὔ φασιν, ἀ λλ' εἴ δωλα ποιουμέ νην διδό ναι καθ' ἑ κά στην πό λιν ὡ ς τὸ σῶ μα διδοῦ σαν ὅ πως παρὰ πλεί οσιν ἔ χῃ τιμά ς, κἂ ν ὁ Τυφὼ ν ἐ πικρατή σῃ τοῦ̔́ Ωρου, τὸ ν ἀ ληθινὸ ν τά φον ζητῶ ν, πολλῶ ν λεγομέ νων καὶ δεικνυμέ νων ἀ παγορεύ σῃ. μό νον δὲ τῶ ν μερῶ ν τοῦ̓ Οσί ριδος τὴ ν̓͂ Ισιν οὐ χ εὑ ρεῖ ν τὸ αἰ δοῖ ον: εὐ θὺ ς γὰ ρ εἰ ς τὸ ν ποταμὸ ν ῥ ιφῆ ναι καὶ γεύ σασθαι τό ν τε λεπιδωτὸ ν αὐ τοῦ καὶ τὸ ν φά γρον καὶ τὸ ν ὀ ξύ ρυγχον, οὓ ς μά λιστα τῶ ν ἰ χθύ ων ἀ φοσιοῦ σθαι: τὴ ν δ'̓͂ Ισιν ἀ ντ' ἐ κεί νου μί μημα ποιησαμέ νην καθιερῶ σαι τὸ ν φαλλό ν, ᾧ καὶ νῦ ν ἑ ορτά ζειν τοὺ ς Αἰ γυπτί ους.

ἔ πειτα τῷ̔́ Ωρῳ τὸ ν̓́ Οσιριν ἐ ξ̔́ Αιδου παραγενό μενον διαπονεῖ ν ἐ πὶ τὴ ν μά χην καὶ ἀ σκεῖ ν, εἶ τα διερωτῆ σαι τί κά λλιστον ἡ γεῖ ται τοῦ δὲ φή σαντος“ τῷ πατρὶ καὶ μητρὶ τιμωρεῖ ν κακῶ ς παθοῦ σιν” δεύ τερον ἐ ρέ σθαι τί χρησιμώ τατον οἴ εται ζῷ ον εἰ ς μά χην ἐ ξιοῦ σι: τοῦ δ'̔́ Ωρου“ ἵ ππον” εἰ πό ντος, ἐ πιθαυμά σαι καὶ διαπορῆ σαι, πῶ ς οὐ λέ οντα μᾶ λλον ἀ λλ' ἵ ππον εἶ πεν. εἰ πεῖ ν οὖ ν τὸ ν̔͂ Ωρον ὡ ς λέ ων μὲ ν ὠ φέ λιμον ἐ πιδεομέ νῳ βοηθεί ας, ἵ ππος δὲ φεύ γοντα διασπά σαι καὶ καταναλῶ σαι τὸ ν πολέ μιον. ἀ κού σαντ' οὖ ν ἡ σθῆ ναι τὸ ν̓́ Οσιριν, ὡ ς ἱ κανῶ ς; παρασκευασαμέ νου τοῦ̔́ Ωρου. λέ γεται δ' ὅ τι, πολλῶ ν μετατιθεμέ νων ἀ εὶ πρὸ ς τὸ ν̔͂ Ωρον, καὶ ἡ παλλακὴ τοῦ Τυφῶ νος ἀ φί κετο Θού ηρις. ὄ φις δέ τις ἐ πιδιώ κων αὐ τὴ ν ὑ πὸ τῶ ν περὶ τὸ ν̔͂ Ωρον κατεκό πη, καὶ νῦ ν διὰ τοῦ το σχοινί ον τι προβά λλοντες εἰ ς μέ σον κατακό πτουσι. τὴ ν μὲ ν οὖ ν μά χην ἐ πὶ πολλὰ ς ἡ μέ ρας γενέ σθαι καὶ κρατῆ σαι τὸ ν̔͂ Ωρον: τὸ ν Τυφῶ να δὲ τὴ ν̓͂ Ισιν δεδεμέ νον παραλαβοῦ σαν οὐ κ ἀ νελεῖ ν, ἀ λλὰ καὶ λῦ σαι καὶ μεθεῖ ναι: τὸ ν δ'̔͂ Ωρον οὐ μετρί ως ἐ νεγκεῖ ν, ἀ λλ' ἐ πιβαλό ντα τῇ μητρὶ τὰ ς χεῖ ρας ἀ ποσπά σαι τῆ ς κεφαλῆ ς τὸ βασί λειον:̔ Ερμῆ ν δὲ περιθεῖ ναι βού κρανον αὐ τῇ κρά νος. τοῦ δὲ Τυφῶ νος δί κην τῷ'̔́ Ωρῳ νοθεί ας λαχό ντος, βοηθή σαντος δὲ τοῦ̔ Ερμοῦ, καὶ τὸ ν̔͂ Ωρον ὑ πὸ τῶ ν θεῶ ν γνή σιον κριθῆ ναι, τὸ ν δὲ Τυφῶ να δυσὶ ν ἄ λλαις μά χαις καταπολεμηθῆ ναι. τὴ ν δ'̓͂ Ισιν ἐ ξ̓ Οσί ριδος μετὰ τὴ ν τελευτὴ ν συγγενομέ νου τεκεῖ ν ἠ λιτό μηνον καὶ ἀ σθενῆ τοῖ ς κά τωθεν γυί οις τὸ ν̔ Αρποκρά την.

ταῦ τα σχεδό ν ἐ στι τοῦ μύ θου τὰ κεφά λαια τῶ ν δυσφημοτά των ἐ ξαιρεθέ ντων, οἷ ό ν ἐ στι τὸ περὶ τὸ ν':̔́ Ωρου διαμελισμὸ ν καὶ τὸ ν̓́ Ισιδος ἀ ποκεφαλισμό ν. ὅ τι μὲ ν οὖ ν, εἰ ταῦ τα περὶ τῆ ς μακαρί ας καὶ ἀ φθά ρτου φύ σεως, καθ' ἣ ν μά λιστα νοεῖ ται τὸ θεῖ ον, ὡ ς ἀ ληθῶ ς πραχθέ ντα καὶ συμπεσό ντα δοξά ζουσι καὶ λέ γουσιν,“ ἀ ποπτύ σαι δεῖ καὶ καθή ρασθαι στό μα” κατ' Αἰ σχύ λον, οὐ δὲ ν δεῖ λέ γειν πρὸ ς; σέ. καὶ γὰ ρ αὐ τὴ δυσκολαί νεις τοῖ ς οὕ τω παρανό μους καὶ βαρβά ρους δό ξας περὶ θεῶ ν ἔ χουσιν. ὅ τι δ' οὐ κ ἔ οικε ταῦ τα κομιδῇ μυθεύ μασιν ἀ ραιοῖ ς καὶ διακέ νοις πλά σμασιν, οἷ α ποιηταὶ καὶ λογογρά φοι καθά περ οἱ ἀ ρά χναι γεννῶ ντες ἀ φ' ἑ αυτῶ ν ἀ π' ἀ ρχῆ ς ἀ νυποθέ του ὑ φαί νουσι καὶ ἀ ποτεί νουσιν, ἀ λλ' ἔ χει τινὰ ς ἱ στορί ας καὶ παθῶ ν διηγή σεις, οἶ σθ' αὐ τή, καὶ καθά περ οἱ μαθηματικοὶ τὴ ν ἶ ριν ἔ μφασιν εἶ ναι τοῦ ἡ λί ου λέ γουσι ποικιλλομέ νην τῇ πρὸ ς τὸ νέ φος ἀ ναχωρή σει τῆ ς ὄ ψεως, οὕ τως μῦ θος ἐ νταῦ θα λό γου τινὸ ς; ἔ μφασί ς ἐ στιν ἀ νακλῶ ντος ἐ π' ἄ λλα τὴ ν διά νοιαν, ὡ ς ὑ ποδηλοῦ σιν αἵ τε θυσί αι τὸ πέ νθιμον ἔ χουσαι καὶ σκυθρωπὸ ν ἐ μφαινό μενον, αἵ τε τῶ ν ναῶ ν διαθέ σεις πῆ μὲ ν ἀ νειμέ νων εἰ ς πτερὰ καὶ δρό μους ὑ παιθρί ους καὶ καθαρού ς, πῆ δὲ κρυπτὰ καὶ σκό τια κατὰ γῆ ς ἐ χό ντων στολιστή ρια Θηβαί οις ἐ οικό τα καὶ σηκοῖ ς: οὐ χ ἥ κιστα δ' ἡ τῶ ν̓ Οσιρεί ων δό ξα, πολλαχοῦ κεῖ σθαι λεγομέ νου τοῦ σώ ματος: τὴ ν τε γὰ ρ Διοχί την ὀ νομά ζεσθαι πολί χνην λέ γουσιν, ὡ ς μό νην τὸ ν ἀ ληθινὸ ν ἔ χουσαν, ἒ ν τ'̓ Αβύ δῳ τοὺ ς εὐ δαί μονας τῶ ν Αἰ γυπτί ων καὶ δυνατοὺ ς μά λιστα θά πτεσθαι, φιλοτιμουμέ νους ὁ μοτά φους; εἶ ναι τοῦ σώ ματος̓ Οσί ριδος, ἐ ν δὲ Μέ μφει τρέ φεσθαι τὸ ν̓͂ Απιν, εἴ δωλον ὄ ντα τῆ ς ἐ κεί νου ψυχῆ ς, ὅ που καὶ τὸ σῶ μα κεῖ σθαι: καὶ τὴ ν μὲ ν πό λιν οἱ μὲ ν ὅ ρμον ἀ γαθῶ ν ἑ ρμηνεύ ουσιν, οἱ δ' ἰ δί ως τά φον̓ Οσί ριδος. τὴ ν δὲ πρὸ ς Φιλαῖ ς νιστιτά νην ἄ λλως μὲ ν ἄ βατον ἅ πασι καὶ ἀ προσπέ λαστον εἶ ναι καὶ μηδ' ὄ ρνιθας: ἐ π' αὐ τὴ ν καταί ρειν μηδ' ἰ χθῦ ς προσπελά ζειν, ἑ νὶ δὲ καιρῷ τοὺ ς ἱ ερεῖ ς διαβαί νοντας ἐ ναγί ζειν καὶ καταστέ φειν τὸ σῆ μα μηθί δης φυτῷ περισκιαζό μενον, ὑ περαί ροντι πά σης ἐ λαί ας μέ γεθος.

Εὔ δοξος δέ, πολλῶ ν τά φων ἐ ν Αἰ γύ πτῳ λεγομέ νων, ἐ ν Βουσί ριδι τὸ σῶ μα κεῖ σθαι: καὶ γὰ ρ πατρί δα ταύ την γεγονέ ναι τοῦ̓ Οσί ριδος οὐ κέ τι μέ ντοι λό γου δεῖ σθαι τὴ ν Ταφό σιριν: αὐ τὸ γὰ ρ φρά ζειν τοὔ νομα ταφὴ ν̓ Οσί ριδος. αἰ νῶ δὲ τομὴ ν ξύ λου καὶ σχί σιν λί νου καὶ χοὰ ς χεομέ νας διὰ τὸ πολλὰ τῶ ν μυστικῶ ν ἀ ναμεμῖ χθαι τού τοις. οὐ μό νον δὲ τού των οἱ ἱ ερεῖ ς λέ γουσιν, ἀ λλὰ καὶ τῶ ν ἄ λλων θεῶ ν, ὅ σοι μὴ ἀ γέ ννητοι μηδ' ἄ φθαρτοι, τὰ μὲ ν σώ ματα παρ' αὐ τοῖ ς κεῖ σθαι καμό ντα καὶ θεραπεύ εσθαι, τὰ ς δὲ ψυχὰ ς ἐ ν οὐ ρανῷ λά μπειν ἄ στρα, καὶ καλεῖ σθαι κύ να μὲ ν τὴ ν̓́ Ισιδος ὑ φ'̔ Ελλή νων, ὑ π' Αἰ γυπτί ων δὲ Σῶ θιν̓ Ωρί ωνα δὲ τὴ ν̔́ Ωρου, τὴ ν δὲ Τυφῶ νος ἄ ρκτον, εἰ ς δὲ τὰ ς ταφὰ ς τῶ ν τιμωμέ νων ζῴ ων τοὺ ς μὲ ν ἄ λλους συντεταγμέ να τελεῖ ν, μό νους δὲ μὴ διδό ναι τοὺ ς Θηβαΐ δα κατοικοῦ ντας, ὡ ς θνητὸ ν θεὸ ν οὐ δέ να νομί ζοντας, ἀ λλ' ὃ ν καλοῦ σιν αὐ τοὶ Κνή φ, ἀ γέ ννητον ὄ ντα καὶ ἀ θά νατον.

πολλῶ ν δὲ τοιού των λεγομέ νων καὶ δεικνυμέ νων, οἱ μὲ ν οἰ ό μενοι βασιλέ ων ταῦ τα καὶ τυρά ννων, δι' ἀ ρετὴ ν ὑ περφέ ρουσαν ἢ δύ ναμιν ἀ ξί ωμα τῇ δό ξῃ θεό τητος ἐ πιγραψαμέ νων εἶ τα χρησαμέ νων τύ χαις, ἔ ργα καὶ πά θη δεινὰ καὶ μεγά λα διαμνημονεύ εσθαι, ῥ ᾴ στῃ μὲ ν ἀ ποδρά σει τοῦ λό γου χρῶ νται καὶ τὸ δύ σφημον οὐ φαύ λως ἀ πὸ τῶ ν θεῶ ν ἐ π' ἀ νθρώ πους μεταφέ ρουσι, καὶ ταύ τας ἔ χουσιν ἀ πὸ τῶ ν ἱ στορουμέ νων βοηθεί ας. ἱ στοροῦ σι γὰ ρ Αἰ γύ πτιοι τὸ ν μὲ ν̔ Ερμῆ ν τῷ σώ ματι γενέ σθαι γαλιά γκωνα, τὸ ν δὲ Τυφῶ να τῇ χρό ᾳ πυρρό ν, λευκὸ ν δὲ τὸ ν̔͂ Ωρον καὶ μελά γχρουν τὸ ν̓́ Οσιριν, ὡ ς τῇ φύ σει γεγονό τας ἀ νθρώ πους. ἔ τι δὲ καὶ στρατηγὸ ν ὀ νομά ζουσιν̓́ Οσιριν, καὶ κυβερνή την Κά νωβον, οὗ φασιν ἐ πώ νυμον γεγονέ ναι τὸ ν ἀ στέ ρα: καὶ τὸ πλοῖ ον, ὃ καλοῦ σιν̔́ Ελληνες̓ Αργώ, τῆ ς̓ Οσί ριδος νεὼ ς εἴ δωλον ἐ πὶ τιμῇ κατηστερισμέ νον, οὐ μακρὰ ν φέ ρεσθαι τοῦ̓ Ωρί ωνος καὶ τοῦ Κυνό ς, ὧ ν τὸ μὲ ν̔́ Ωρου τὸ δ'̓́ Ισιδος ἱ ερὸ ν Αἰ γύ πτιοι νομί ζουσιν.

ὀ κνῶ δέ, μὴ τοῦ τ' τὰ ἀ κί νητα κινεῖ ν καὶ“ πολεμεῖ ν οὐ τῷ πολλῷ χρό νῳ” κατὰ Σιμωνί δην μό νον,“ πολλοῖ ς δ' ἀ νθρώ πων ἔ θνεσι” καὶ γέ νεσι κατό χοις ὑ πὸ τῆ ς πρὸ ς τοὺ ς θεοὺ ς τού τους ὁ σιό τητος, οὐ δὲ ν ἀ πολιπό ντας ἐ ξ οὐ ρανοῦ μεταφέ ρειν ἐ πὶ γῆ ν ὀ νό ματα τηλικαῦ τα, καὶ τιμὴ ν καὶ πί στιν ὀ λί γου δεῖ ν ἅ πασιν ἐ κ πρώ της γενέ σεως ἐ νδεδυκυῖ αν ἐ ξιστά ναι καὶ ἀ ναλύ ειν, μεγά λας μὲ ν τῷ ἀ θέ ῳ λεῲ κλισιά δας ἀ νοί γοντας καὶ ἐ ξανθρωπί ζοντας τὰ θεῖ α, λαμπρὰ ν δὲ τοῖ ς Εὐ ημέ ρου τοῦ Μεσσηνί ου φενακισμοῖ ς παρρησί αν διδό ντας, ὃ ς αὐ τὸ ς ἀ ντί γραφα συνθεὶ ς ἀ πί στου καὶ ἀ νυπά ρκτου μυθολογί ας πᾶ σαν ἀ θεό τητα κατασκεδά ννυσι τῆ ς οἰ κουμέ νης, τοὺ ς νομιζομέ νους θεοὺ ς πά ντας ὁ μαλῶ ς διαγρά φων εἰ ς ὀ νό ματα στρατηγῶ ν καὶ ναυά ρχων καὶ βασιλέ ων ὡ ς δὴ πά λαι γεγονό των, ἐ ν δὲ Πά γχοντι γρά μμασι χρυσοῖ ς ἀ ναγεγραμμέ νων, οἷ ς οὔ τε βά ρβαρος οὐ δεὶ ς οὔ θ'̔́ Ελλην, ἀ λλὰ μό νος Εὐ ή μερος, ὡ ς ἔ οικε, πλεύ σας εἰ ς τοὺ ς μηδαμό θι γῆ ς γεγονό τας μηδ' ὄ ντας Παγχώ ους καὶ Τριφύ λλους ἐ ντετυχή κει.

καί τοι μεγά λαι μὲ ν ὑ μνοῦ νται πρά ξεις ἐ ν̓ Ασσυρί οις Σεμιρά μιος, μεγά λαι δ' αἱ Σεσώ στριος ἐ ν Αἰ γύ πτῳ: Φρύ γες δὲ μέ χρι νῦ ν τὰ λαμπρὰ καὶ θαυμαστὰ τῶ ν ἔ ργων Μανικὰ καλοῦ σι διὰ τὸ Μά νην τινὰ τῶ ν πά λαι βασιλέ ων ἀ γαθὸ ν ἄ νδρα καὶ δυνατὸ ν γενέ σθαι παρ' αὐ τοῖ ς, ὃ ν ἔ νιοι Μά σδην καλοῦ σι: Κῦ ρος δὲ Πέ ρσας Μακεδό νας δ'̓ Αλέ ξανδρος ὀ λί γου δεῖ ν ἐ πὶ πέ ρας τῆ ς γῆ ς κρατοῦ ντας προή γαγον: ἀ λλ' ὄ νομα καὶ μνή μην βασιλέ ων ἀ γαθῶ ν ἔ χουσιν.“ εἰ δέ τινες ἐ ξαρθέ ντες ὑ πὸ μεγαλαυχί ας” ὥ ς φησιν ὁ Πλά των“ ἅ μα νεό τητι καὶ ἀ νοί ᾳ φλεγό μενοι τὴ ν ψυχὴ ν μεθ' ὕ βρεως” ἐ δέ ξαντο θεῶ ν ἐ πωνυμί ας καὶ ναῶ ν ἱ δρύ σεις, βραχὺ ν ἤ νθησεν ἡ δό ξα χρό νον, εἶ τα κενό τητα καὶ ἀ λαζονεί αν μετ' ἀ σεβεί ας καὶ παρανομί ας προσοφλό ντες. ὠ κύ μοροι καπνοῖ ο δί κην ἀ ρθέ ντες ἀ πέ πταν, καὶ νῦ ν ὥ σπερ ἀ γώ γιμοι δραπέ ται τῶ ν ἱ ερῶ ν καὶ τῶ ν βωμῶ ν ἀ ποσπασθέ ντες οὐ δὲ ν ἀ λλ' ἢ τὰ μνή ματα καὶ τοὺ ς τά φους ἔ χουσιν. ὅ θεν̓ Αντί γονος ὁ γέ ρων,̔ Ερμοδό του τινὸ ς ἐ ν ποιή μασιν αὐ τὸ ν̔ Ηλί ου παῖ δα καὶ θεὸ ν ἀ ναγορεύ οντος,“ οὐ τοιαῦ τά μοι” εἶ πεν“ ὁ λασανοφό ρος σύ νοιδεν” εὖ δὲ καὶ Λύ σιππος ὁ πλά στης̓ Απελλῆ ν ἐ μέ μψατο τὸ ν ζωγρά φον, ὅ τι τὴ ν̓ Αλεξά νδρου γρά φων εἰ κό να κεραυνὸ ν ἐ νεχεί ρισεν αὐ τὸ ς δὲ λό γχην, ἧ ς τὴ ν δό ξαν οὐ δὲ εἷ ς ἀ φαιρή σεται χρό νος ἀ ληθινὴ ν καὶ ἰ δί αν οὖ σαν.

βέ λτιον οὖ ν οἱ τὰ περὶ τὸ ν Τυφῶ να καὶ̓́ Οσιριν καὶ̓͂ Ισιν ἱ στορού μενα μή τε θεῶ ν παθή ματα μή τ' ἀ νθρώ πων, ἀ λλὰ δαιμό νων μεγά λων εἶ ναι νομί ζοντες, οὓ ς καὶ Πλά των καὶ Πυθαγό ρας; καὶ Ξενοκρά της καὶ Χρύ σιππος, ἑ πό μενοι τοῖ ς πά λαι θεολό γοις, ἐ ρρωμενεστέ ρους μὲ ν ἀ νθρώ πων γεγονέ ναι λέ γουσι καὶ πολὺ τῇ δυνά μει τὴ ν φύ σιν ὑ περφέ ροντας ἡ μῶ ν, τὸ δὲ θεῖ ον οὐ κ ἀ μιγὲ ς οὐ δ' ἄ κρατον ἔ χοντας, ἀ λλὰ καὶ ψυχῆ ς; φύ σει καὶ σώ ματος: αἰ σθή σει συνειληχό ς, ἡ δονὴ ν δεχό μενον καὶ πό νον, καὶ ὅ σα ταύ ταις ἐ γγενό μενα ταῖ ς μεταβολαῖ ς πά θη τοὺ ς μὲ ν μᾶ λλον τοὺ ς δ' ἧ ττον ἐ πιταρά ττει. γί γνονται γὰ ρ ὡ ς ἐ ν ἀ νθρώ ποις, καὶ δαί μοσιν, ἀ ρετῆ ς διαφοραὶ καὶ κακί ας. τὰ γὰ ρ Γιγαντικὰ καὶ Τιτανικὰ παρ'̔́ Ελλησιν ᾀ δό μενα καὶ Κρό νου τινὲ ς ἄ θεσμοι πρά ξεις καὶ Πύ θωνος ἀ ντιτά ξεις πρὸ ς;̓ Από λλωνα, φυγαί τε Διονύ σου καὶ πλά ναι, Δή μητρος οὐ δὲ ν ἀ πολεί πουσι τῶ ν̓ Οσιριακῶ ν καὶ Τυφωνικῶ ν, ἄ λλων θ' ὧ ν πᾶ σιν ἔ ξεστιν ἀ νέ δην μυθολογουμέ νων ἀ κού ειν: ὅ σα τε μυστικοῖ ς ἱ εροῖ ς περικαλυπτό μενα καὶ τελεταῖ ς ἄ ρρητα διασῴ ζεται καὶ ἀ θέ ατα πρὸ ς τοὺ ς πολλού ς, ὅ μοιον ἔ χει λό γον.

ἀ κού ομεν δὲ καὶ̔ Ομή ρου τοὺ ς μὲ ν ἀ γαθοὺ ς διαφό ρως“ θεοειδέ ας” ἑ κά στοτε καλοῦ ντος καὶ“ ἀ ντιθέ ους” καί“ θεῶ ν ἄ πο μή δε' ἔ χοντας:” τῷ δ' ἀ πὸ τῶ ν δαιμό νων προσρή ματι χρωμέ νου κοινῶ ς ἐ πί τε χρηστῶ ν καὶ φαύ λων, δαιμό νιε σχεδὸ ν ἐ λθέ: τί η δειδί σσεαι οὕ τως̓ Αργεί ους;' καὶ πά λιν ἀ λλ' ὅ τε δὴ τὸ τέ ταρτον ἐ πέ σσυτο δαί μονι ἶ σος: καὶ δαιμονί η, τί νύ σε Πρί αμος Πριά μοιό τε παῖ δες τό σσα κακὰ ῥ έ ζουσιν, ὅ, τ' ἀ σπερχὲ ς μενεαί νεις̓ Ιλί ου ἐ ξαλαπά ξαι ἐ υκτί μενον πτολί εθρον; ὡ ς τῶ ν δαιμό νων μικτὴ ν καὶ ἀ νώ μαλον φύ σιν ἐ χό ντων καὶ προαί ρεσιν. ὅ θεν ὁ μὲ ν Πλά των̓ Ολυμπί οις θεοῖ ς τὰ δεξιὰ καὶ περιττὰ τὰ δ' ἀ ντί φωνα τού των δαί μοσιν ἀ ποδί δωσιν. ὁ δὲ Ξενοκρά της καὶ τῶ ν ἡ μερῶ ν τὰ ς ἀ ποφρά δας καὶ τῶ ν ἑ ορτῶ ν, ὅ σαι πληγά ς τινας ἢ κοπετοὺ ς ἢ νηστεί ας ἢ δυσφημί ας: ἢ αἰ σχρολογί αν ἔ χουσιν, οὔ τε θεῶ ν τιμαῖ ς οὔ τε δαιμό νων οἴ εται προσή κειν χρηστῶ ν, ἀ λλ' εἶ ναι φύ σεις ἐ ν τῷ περιέ χοντι μεγά λας μὲ ν καὶ ἰ σχυρά ς, δυστρό πους δὲ καὶ σκυθρωπά ς, αἳ χαί ρουσι τοῖ ς τοιού τοις, καὶ τυγχά νουσαι πρὸ ς οὐ θὲ ν ἄ λλο χεῖ ρον τρέ πονται: τοὺ ς δὲ χρηστοὺ ς πά λιν καὶ ἀ γαθοὺ ς ὅ θ'̔ Ησί οδος“ ἁ γνοὺ ς δαί μονας” καὶ“ φύ λακας ἀ νθρώ πων” προσαγορεύ ει,“ πλουτοδό τας καὶ τοῦ το γέ ρας βασιλή ιον ἔ χοντας.” ὅ τε Πλά των ἑ ρμηνευτικὸ ν τὸ τοιοῦ τον ὀ νομά ζει γέ νος καὶ διακονικὸ ν ἐ ν μέ σῳ θεῶ ν καὶ ἀ νθρώ πων, εὐ χὰ ς μὲ ν ἐ πεῖ καὶ δεή σεις ἀ νθρώ πων ἀ ναπέ μποντας, ἐ κεῖ θεν δὲ μαντεῖ α δεῦ ρο καὶ δό σεις ἀ γαθῶ ν φέ ροντας,̓ Εμπεδοκλῆ ς δὲ καὶ δί κας φησὶ διδό ναι τοὺ ς δαί μονας ὧ ν ἂ ν ἐ ξαμά ρτωσι καὶ πλημμελή σωσιν, αἰ θέ ριον μὲ ν γά ρ σφε μέ νος πό ντονδε διώ κει, πό ντος δ' ἐ ς χθονὸ ς οὖ δας ἀ πέ πτυσε, γαῖ α δ' ἐ ς αὐ γὰ ς ἠ ελί ου ἀ κά μαντος, ὁ δ' αἰ θέ ρος ἔ μβαλε δί ναις: ἄ λλος δ' ἐ ξ ἄ λλου δέ χεται, στυγέ ουσι δὲ πά ντες: ἄ χρι οὗ κολασθέ ντες οὕ τω καὶ καθαρθέ ντες αὖ θις τὴ ν κατὰ φύ σιν χώ ραν καὶ τά ξιν ἀ πολά βωσι.

τού των δὲ καὶ τῶ ν τοιού των ἀ δελφὰ λέ γεσθαί φασι περὶ Τυφῶ νος, ὡ ς δεινὰ μὲ ν ὑ πὸ φθό νου καὶ δυσμενεί ας εἰ ργά σατο, καὶ πά ντα πρά γματα ταρά ξας ἐ νέ πλησε κακῶ ν γῆ ν ὁ μοῦ τι πᾶ σαν καὶ θά λασσαν, εἶ τα δί κην ἔ δωκεν. ἡ δὲ τιμωρὸ ς̓ Οσί ριδος ἀ δελφὴ καὶ γυνὴ τὴ ν Τυφῶ νος σβέ σασα καὶ καταπαύ σασα μανί αν καὶ λύ σσαν οὐ περιεῖ δε τοὺ ς; ἄ θλους καὶ τοὺ ς ἀ γῶ νας, οὓ ς ἀ νέ τλη, καὶ πλά νας αὑ τῆ ς: καὶ πολλὰ μὲ ν ἔ ργα σοφί ας πολλὰ δ' ἀ νδρεί ας, ἀ μνηστί αν ὑ πολαβοῦ σαν καὶ σιωπή ν, ἀ λλὰ ταῖ ς ἁ γιωτά ταις: ἀ ναμί ξασα τελεταῖ ς εἰ κό νας καὶ ὑ πονοί ας καὶ μιμή ματα τῶ ν τό τε παθημά των, εὐ σεβεί ας ὁ μοῦ δί δαγμα καὶ παραμύ θιον ἀ νδρά σι καὶ γυναιξὶ ν ὑ πὸ συμφορῶ ν ἐ χομέ νοις ὁ μοί ων καθωσί ωσεν. αὐ τὴ δὲ καὶ̓́ Οσιρις ἐ κ δαιμό νων ἀ γαθῶ ν δι' ἀ ρετὴ ν εἰ ς θεοὺ ς μεταβαλό ντες, ὡ ς ὕ στερον̔ Ηρακλῆ ς καὶ Διό νυσος, ἅ μα καὶ θεῶ ν καὶ δαιμό νων οὐ κ ἀ πὸ τρό που μεμιγμέ νας τιμὰ ς ἔ χουσι, πανταχοῦ μέ ν, ἐ ν δὲ τοῖ ς ὑ πὲ ρ γῆ ν καὶ ὑ πὸ γῆ ν δυνά μενοι μέ γιστον, οὐ γὰ ρ ἄ λλον εἶ ναι Σά ραπιν ἢ τὸ ν Πλού τωνά φασι, καὶ̓͂ Ισιν τὴ ν Περσέ φασσαν, ὡ ς̓ Αρχέ μαχος εἴ ρηκεν ὁ Εὐ βοεύ ς, καὶ ὁ Ποντικὸ ς̔ Ηρακλεί δης τὸ χρηστή ριον ἐ ν Κανώ βῳ Πλού τωνος ἡ γού μενος εἶ ναι.

Πτολεμαῖ ος δ' ὁ Σωτὴ ρ ὄ ναρ εἶ δε τὸ ν ἐ ν Σινώ πῃ τοῦ Πλού τωνος κολοσσό ν, οὐ κ ἐ πιστά μενος οὐ δ' ἑ ωρακὼ ς πρό τερον οἷ ος τὴ ν μορφὴ ν ἦ ν, κελεύ οντα κομί σαι τὴ ν ταχί στην αὐ τὸ ν εἰ ς̓ Αλεξά νδρειαν. ἀ γνοοῦ ντι δ' αὐ τῷ καὶ ἀ ποροῦ ντι, ποῦ καθί δρυται, καὶ διηγουμέ νῳ τοῖ ς φί λοις τὴ ν ὄ ψιν, εὑ ρέ θη πολυπλανὴ ς ἄ νθρωπος; ὄ νομα Σωσί βιος, ἐ ν Σινώ πῃ φά μενος ἑ ωρακέ ναι τοιοῦ τον κολοσσό ν, οἷ ον ὁ βασιλεὺ ς ἰ δεῖ ν ἔ δοξεν. ἔ πεμψεν οὖ ν Σωτέ λη καὶ Διονύ σιον, οἳ χρό νῳ πολλῷ καὶ μό λις, οὐ κ ἄ νευ μέ ντοι θεί ας προνοί ας, ἤ γαγον ἐ κκλέ ψαντες. ἐ πεὶ δὲ κομισθεὶ ς; ὤ φθη, συμβαλό ντες οἱ περὶ Τιμό θεον τὸ ν ἐ ξηγητὴ ν καὶ Μανέ θωνα τὸ ν Σεβεννύ την Πλού τωνος ὂ ν ἄ γαλμα, τῷ Κερβέ ρῳ τεκμαιρό μενοι καὶ τῷ δρά κοντι, πεί θουσι τὸ ν Πτολεμαῖ ον, ὡ ς ἑ τέ ρου θεῶ ν οὐ δενὸ ς ἀ λλὰ Σαρά πιδό ς ἐ στιν. οὐ γὰ ρ ἐ κεῖ θεν οὕ τως ὀ νομαζό μενος ἧ κεν, ἀ λλ' εἰ ς̓ Αλεξά νδρειαν κομισθεὶ ς τὸ παρ' Αἰ γυπτί οις ὄ νομα τοῦ Πλού τωνος ἐ κτή σατο τὸ ν Σά ραπιν. καὶ μέ ντοἱ Ηρακλεί του τοῦ φυσικοῦ λέ γοντος“̔́ Αιδης καὶ Διό νυσος ωὑ τὸ ς ὅ τεῳ μαί νονται καὶ ληναΐ ζουσιν,'” εἰ ς ταύ την ὑ πά γουσι τὴ ν δό ξαν. οἱ γὰ ρ ἀ ξιοῦ ντες̔́ Αιδην λέ γεσθαι τὸ σῶ μα τῆ ς ψυχῆ ς οἷ ον παραφρονού σης καὶ μεθυού σης ἐ ν αὐ τῷ, γλί σχρως ἀ λληγοροῦ σι. βέ λτιον δὲ τὸ ν̓́ Οσιριν εἰ ς ταὐ τὸ συνά γειν τῷ Διονύ σῳ, τῷ τ'̓ Οσί ριδι τὸ ν Σά ραπιν, ὅ τε τὴ ν φύ σιν μετέ βαλε, ταύ της τυχό ντι τῆ ς προσηγορί ας;. διὸ πᾶ σι κοινὸ ς ὁ Σά ραπί ς ἐ στι, ὡ ς δὴ τὸ ν̓́ Οσιριν οἱ τῶ ν ἱ ερῶ ν μεταλαβό ντες ἴ σασιν.

οὐ γὰ ρ ἄ ξιον προσέ χειν τοῖ ς Φρυγί οις γρά μμασιν, ἐ ν οἷ ς λέ γεται Χά ροπος μὲ ν τοῦ̔ Ηρακλέ ους γενέ σθαι θυγά τηῤ͂ Ισις, Αἰ ακοῦ δὲ τοῦ̔ Ηρακλέ ους ὁ Τυφώ ν οὐ δὲ Φυλά ρχου μὴ καταφρονεῖ ν γρά φοντος, ὅ τι πρῶ τος εἰ ς Αἴ γυπτον ἐ ξ̓ Ινδῶ ν Διό νυσος ἤ γαγε δύ ο βοῦ ς, ὧ ν ἦ ν τῷ μὲ ν̓͂ Απις ὄ νομα τῷ δ'̓́ Οσιρις: Σά ραπις δ' ὄ νομα τοῦ τὸ πᾶ ν κοσμοῦ ντὸ ς ἐ στι παρὰ τὸ σαί ρειν, ὃ καλλύ νειν τινὲ ς καὶ κοσμεῖ ν λέ γουσιν. ἄ τοπα γὰ ρ ταῦ τα τοῦ Φυλά ρχου, πολλῷ δ' ἀ τοπώ τερα τὰ τῶ ν λεγό ντων οὐ κ εἶ ναι θεὸ ν τὸ ν Σά ραπιν, ἀ λλὰ τὴ ν̓́ Απιδος σορὸ ν οὕ τως ὀ νομά ζεσθαι, καὶ χαλκᾶ ς τινας ἐ ν Μέ μφει πύ λας λή θης καὶ κωκυτοῦ προσαγορευομέ νας, ὅ ταν θά πτωσι τὸ ν̓͂ Απιν, ἀ νοί γεσθαι βαρὺ καὶ σκληρὸ ν ψοφού σας: διὸ παντὸ ς ἠ χοῦ ντος ἡ μᾶ ς χαλκώ ματος ἐ πιλαμβά νεσθαι. μετριώ τεροι δ' οἱ παρὰ τὸ σεύ εσθαι καὶ τὸ σοῦ σθαι τὴ ν τοῦ παντὸ ς ἅ μα κί νησιν εἰ ρῆ σθαι φά σκοντες. οἱ δὲ πλεῖ στοι τῶ ν ἱ ερέ ων εἰ ς ταὐ τό φασι τὸ ν̓́ Οσιριν συμπεπλέ χθαι καὶ τὸ ν̓͂ Απιν, ἐ ξηγού μενοι καὶ διδά σκοντες ἡ μᾶ ς, ὡ ς ἔ μμορφον εἰ κό να χρὴ νομί ζειν τῆ ς̓ Οσί ριδος ψυχῆ ς τὸ ν̓͂ Απιν. ἐ γὼ δ', εἰ μὲ ν Αἰ γύ πτιό ν ἐ στι τοὔ νομα τοῦ Σαρά πιδος, εὐ φροσύ νην αὐ τὸ δηλοῦ ν οἴ ομαι καὶ χαρμοσύ νην, τεκμαιρό μενος ὅ τι τὴ ν ἑ ορτὴ ν Αἰ γύ πτιοι τὰ Χαρμό συνα“ Σαί ρει” καλοῦ σιν. καὶ γὰ ρ Πλά των τὸ ν̔́ Αιδην ὡ ς† ἁ δού σιον τοῖ ς παρ' αὐ τῷ γενομέ νοις καὶ προσηνῆ θεὸ ν ὠ νομά σθαι φησί: καὶ παρ' Αἰ γυπτί οις ἄ λλα τε πολλὰ τῶ ν ὀ νομά των λό γοι εἰ σὶ καὶ τὸ ν ὑ ποχθό νιον τό πον, εἰ ς ὃ ν οἴ ονται τὰ ς ψυχὰ ς ἀ πέ ρχεσθαι μετὰ τὴ ν τελευτή ν,̓ Αμέ νθην καλοῦ σι σημαί νοντος τοῦ ὀ νό ματος τὸ ν λαμβά νοντα καὶ διδό ντα. εἰ δὲ καὶ τοῦ το τῶ ν ἐ κ τῆ ς̔ Ελλά δος ἀ πελθό ντων πά λαι καὶ μετακομισθέ ντων ὀ νομά των ἕ ν ἐ στιν, ὕ στερον ἐ πισκεψό μεθα: νῦ ν δὲ τὰ λοιπὰ τῆ ς ἐ ν χερσὶ δό ξης προσδιέ λθωμεν.

ὁ μὲ ν γὰ ῤ́ Οσιρις καὶ ἡ̓͂ Ισις ἐ κ δαιμό νων ἀ γαθῶ ν εἰ ς θεοὺ ς μετή λλαξαν: τὴ ν δὲ τοῦ Τυφῶ νος ἠ μαυρωμέ νην καὶ συντετρυμμέ νην δύ ναμιν, ἔ τι δὲ καὶ ψυχορραγοῦ σαν καὶ σφαδᾴ ζουσαν, ἔ στιν αἷ ς παρηγοροῦ σι θυσί αις καὶ πραΰ νουσιν, ἔ στι δ' ὅ τε πά λιν ἐ κταπεινοῦ σι καὶ καθυβρί ζουσιν ἔ ν τισιν ἑ ορταῖ ς, τῶ ν μὲ ν ἀ νθρώ πων τοὺ ς πυρροὺ ς καὶ προπηλακί ζοντες, ὄ νον δὲ κατακρημνί ζοντες, ὡ ς Κοπτῖ ται, διὰ τὸ πυρρὸ ν γεγονέ ναι τὸ ν Τυφῶ να καὶ ὀ νώ δη τὴ ν χρό αν. Βουσιρῖ ται δὲ καὶ Λυκοπολῖ ται σά λπιγξιν οὐ χρῶ νται τὸ παρά παν ὡ ς ὄ νῳ φθεγγομέ ναις ἐ μφερέ ς. καὶ ὅ λως τὸ ν ὄ νον οὐ καθαρὸ ν ἀ λλὰ δαιμονικὸ ν ἡ γοῦ νται ζῷ ον εἶ ναι διὰ τὴ ν πρὸ ς ἐ κεῖ νον ὁ μοιό τητα καὶ πό πανα ποιοῦ ντες ἐ ν θυσί αις τοῦ τε Παϋ νὶ καὶ τοῦ Φαωφὶ μηνὸ ς ἐ πιπλά ττουσι παρά σημον ὄ νον δεδεμέ νον. ἐ ν δὲ τῇ τοῦ̔ Ηλί ου θυσί ᾳ τοῖ ς σεβομέ νοις τὸ ν θεὸ ν παρεγγυῶ σι μὴ φορεῖ ν ἐ πὶ τῷ σώ ματι χρυσί α μηδ' ὄ νῳ τροφὴ ν διδό ναι. φαί νονται δὲ καὶ οἱ Πυθαγορικοὶ τὸ ν Τυφῶ να δαιμονικὴ ν ἡ γού μενοι δύ ναμιν: λέ γουσι γὰ ρ ἐ ν ἀ ρτί ῳ μέ τρῳ% ἕ κτῳ καὶ πεντηκοστῷ γεγονέ ναι Τυφῶ να: καὶ πά λιν τὴ ν μὲ ν τοῦ τριγώ νοὕ Αιδου καὶ Διονύ σου καὶ̓́ Αρεος εἶ ναι: τὴ ν δὲ τοῦ τετραγώ νοὑ Ρέ ας καὶ̓ Αφροδί της καὶ Δή μητρος καὶ̔ Εστί ας καὶ̔́ Ηρας: τὴ ν δὲ τοῦ δωδεκαγώ νου Διό ς: τὴ ν δ' ἑ κκαιπεντηκονταγωνί ου Τυφῶ νος, ὡ ς Εὔ δοξος ἱ στό ρηκεν.

Αἰ γύ πτιοι δὲ πυρρό χρουν γεγονέ ναι τὸ ν Τυφῶ να νομί ζοντες καὶ τῶ ν βοῶ ν τοὺ ς πυρροὺ ς καθιερεύ ουσιν, οὕ τως ἀ κριβῆ ποιού μενοι τὴ ν παρατή ρησιν, ὥ στε, κἂ ν μί αν ἔ χῃ τρί χα μέ λαιναν ἢ λευκή ν, ἄ θυτον ἡ γεῖ σθαι. θύ σιμον γὰ ρ οὐ φί λον εἶ ναι θεοῖ ς, ἀ λλὰ τοὐ ναντί ον, ὅ σα ψυχὰ ς ἀ νοσί ων ἀ νθρώ πων καὶ ἀ δί κων εἰ ς ἕ τερα μεταμορφουμέ νων σώ ματα συνεί ληφε. διὸ τῇ μὲ ν κεφαλῇ τοῦ ἱ ερεί ου καταρασά μενοι καὶ ἀ ποκό ψαντες εἰ ς τὸ ν ποταμὸ ν ἐ ρρί πτουν πά λαι, νῦ ν δὲ τοῖ ς ξέ νοις ἀ ποδί δονται. τὸ ν δὲ μέ λλοντα θύ εσθαι βοῦ ν οἱ σφραγισταὶ λεγό μενοι τῶ ν ἱ ερέ ων κατεσημαί νοντο, τῆ ς σφραγῖ δος, ὡ ς ἱ στορεῖ Κά στωρ, γλυφὴ ν μὲ ν ἐ χού σης; ἄ νθρωπον εἰ ς; γό νυ καθεικό τα ταῖ ς χερσὶ ν ὀ πί σω περιηγμέ ναις, ἔ χοντα κατὰ τῆ ς σφαγῆ ς ξί φος; ἐ γκεί μενον: ἀ πολαύ ειν δὲ καὶ τὸ ν ὄ νον, ὥ σπερ εἴ ρηται, τῆ ς ὁ μοιό τητος διὰ τὴ ν ἀ μαθί αν καὶ τὴ ν ὕ βριν οὐ χ ἧ ττον ἢ διὰ τὴ ν χρό αν οἴ ονται. διὸ καὶ τῶ ν Περσικῶ ν βασιλέ ων ἐ χθραί νοντες μά λιστα τὸ ν̓͂ Ωχον ὡ ς ἐ ναγῆ καὶ μιαρό ν, ὄ νον ἐ πωνό μασαν. κἀ κεῖ νος εἰ πώ ν“ ὁ μέ ντοι ὄ νος οὗ τος ὑ μῶ ν κατευωχή σεται τὸ ν βοῦ ν,” ἔ θυσε τὸ ν̓͂ Απιν, ὡ ς Δεί νων ἱ στό ρηκεν. οἱ δὲ λέ γοντες ἐ κ τῆ ς μά χης ἐ π' ὄ νου τῷ Τυφῶ νι τὴ ν φυγὴ ν ἑ πτὰ ἡ μέ ρας γενέ σθαι, καὶ σωθέ ντα γεννῆ σαι παῖ δας̔ Ιεροσό λυμον καὶ̓ Ιουδαῖ ον, αὐ τό θεν εἰ σὶ κατά δηλοι τὰ̓ Ιουδαϊ κὰ παρέ λκοντες εἰ ς τὸ ν μῦ θον.

ταῦ τα μὲ ν οὖ ν τοιαύ τας ὑ πονοί ας δί δωσιν: ἀ π' ἄ λλης δ' ἀ ρχῆ ς τῶ ν φιλοσοφώ τερό ν τι λέ γειν δοκού ντων τοὺ ς ἁ πλουστά τους σκεψώ μεθα πρῶ τον. οὗ τοι δ' εἰ σὶ ν οἱ λέ γοντες, ὥ σπεῥ́ Ελληνες Κρό νον ἀ λληγοροῦ σι τὸ ν χρό νον,̔́ Ηραν δὲ τὸ ν ἀ έ ρα, γέ νεσιν δὲ̔ Ηφαί στου τὴ ν εἰ ς πῦ ρ ἀ έ ρος μεταβολή ν, οὕ τω παρ' Αἰ γυπτί οις Νεῖ λον εἶ ναι τὸ ν̓́ Οσιριν̓́ Ισιδι συνό ντα τῇ γῇ, Τυφῶ να δὲ τὴ ν θά λασσαν, εἰ ς ἣ ν ὁ Νεῖ λος ἐ μπί πτων ἀ φανί ζεται καὶ διασπᾶ ται, πλὴ ν ὅ σον γῆ μέ ρος ἀ ναλαμβά νουσα καὶ δεχομέ νη γί γνεται γό νιμος ὑ π' αὐ τοῦ. καὶ θρῆ νό ς ἐ στιν ἱ ερὸ ς ἐ πὶ τοῦ Κρό νου γενό μενος, θρηνεῖ δὲ τὸ ν ἐ ν τοῖ ς ἀ ριστεροῖ ς γιγνό μενον μέ ρεσιν, ἐ ν δὲ τοῖ ς δεξιοῖ ς φθειρό μενον Αἰ γύ πτιοι γὰ ρ οἴ ονται τὰ μὲ ν ἑ ῷ α τοῦ κό σμου πρό σωπον εἶ ναι, τὰ δὲ πρὸ ς βορρᾶ ν δεξιά, τὰ δὲ πρὸ ς νό τον ἀ ριστερά. φερό μενος οὖ ν ἐ κ τῶ ν νοτί ων ὁ Νεῖ λος, ἐ ν δὲ τοῖ ς βορεί οις: ὑ πὸ τῆ ς θαλά σσης καταναλισκό μενος εἰ κό τως λέ γεται τὴ ν μὲ ν γέ νεσιν ἐ ν τοῖ ς ἀ ριστεροῖ ς ἔ χειν, τὴ ν δὲ φθορὰ ν ἐ ν τοῖ ς δεξιοῖ ς. διὸ τή ν τε θά λασσαν οἱ ἱ ερεῖ ς ἀ φοσιοῦ νται καὶ τὸ ν ἅ λα Τυφῶ νος ἀ φρὸ ν καλοῦ σι: καὶ τῶ ν ἀ παγορευομέ νων ἕ ν ἐ στιν αὐ τοῖ ς ἐ πὶ τραπέ ζης ἅ λα μὴ προτί θεσθαι. καὶ κυβερνή τας οὐ προσαγορεύ ουσιν, ὅ τι χρῶ νται θαλά ττῃ καὶ τὸ ν βί ον ἀ πὸ τῆ ς θαλά ττης ἔ χουσιν. οὐ χ ἣ κιστα δὲ καὶ τὸ ν ἰ χθὺ ν ἀ πὸ ταύ της προβά λλονται τῆ ς αἰ τί ας, καὶ τὸ μισεῖ ν ἰ χθύ ι γρά φουσιν. ἐ ν Σά ι γοῦ ν ἐ ν τῷ προπύ λῳ τοῦ ἱ εροῦ τῆ ς̓ Αθηνᾶ ς ἦ ν γεγλυμμέ νον βρέ φος, γέ ρων, καὶ μετὰ τοῦ τον ἱ έ ραξ, ἐ φεξῆ ς δ' ἰ χθύ ς, ἐ πὶ πᾶ σι δ' ἵ ππος ποτά μιος. ἐ δή λου δὲ συμβολικῶ ς“ ὦ γιγνό μενοι καὶ ἀ πογιγνό μενοι, θεὸ ς ἀ ναί δειαν μισεῖ: τὸ μὲ ν γὰ ρ βρέ φος γενέ σεως σύ μβολον, φθορᾶ ς δ' ὁ γέ ρων” ἱ έ ρακι δὲ τὸ ν θεὸ ν φρά ζουσιν, ἰ χθύ ι δὲ μῖ σος, ὥ σπερ εἴ ρηται, διὰ τὴ ν θά λατταν: ἵ ππῳ ποταμί ῳ δ' ἀ ναί δειαν λέ γεται γὰ ρ ἀ ποκτεί νας τὸ ν πατέ ρα τῇ μητρὶ βί ᾳ μί γνυσθαι. δό ξει δὲ καὶ τὸ ὑ πὸ τῶ ν Πυθαγορικῶ ν λεγό μενον, ὡ ς ἡ θά λαττα Κρό νου δά κρυό ν ἐ στιν, αἰ νί ττεσθαι τὸ μὴ καθαρὸ ν μηδὲ σύ μφυλον αὐ τῆ ς. ταῦ τα μὲ ν οὖ ν ἔ ξωθεν εἰ ρή σθω κοινὴ ν ἔ χοντα τὴ ν ἱ στορί αν.

οἱ δὲ σοφώ τεροι τῶ ν ἱ ερέ ων οὐ μό νον τὸ ν Νεῖ λον̓́ Οσιριν καλοῦ σιν οὐ δὲ Τυφῶ να τὴ ν θά λασσαν, ἀ λλ'̓́ Οσιριν μὲ ν ἁ πλῶ ς ἅ πασαν τὴ ν ὑ γροποιὸ ν ἀ ρχὴ ν καὶ δύ ναμιν, αἰ τί αν γενέ σεως καὶ σπέ ρματος οὐ σί αν νομί ζοντες: Τυφῶ να δὲ πᾶ ν τὸ αὐ χμηρὸ ν καὶ πυρῶ δες καὶ ξηραντικὸ ν ὅ λως καὶ πολέ μιον τῇ ὑ γρό τητι. διὸ καὶ πυρρό χρουν γεγονέ ναι τῷ σώ ματι καὶ πά ρωχρον νομί ζοντες οὐ πά νυ προθύ μως ἐ ντυγχά νουσιν οὐ δ' ἡ δέ ως ὁ μιλοῦ σι τοῖ ς τοιού τοις τὴ ν ὄ ψιν ἀ νθρώ ποις. τὸ ν δ'̓́ Οσιριν αὖ πά λιν μελά γχρουν γεγονέ ναι μυθολογοῦ σιν, ὅ τι πᾶ ν ὕ δωρ καὶ γῆ ν καὶ ἱ μά τια καὶ νέ φη μελαί νει μιγνύ μενον, καὶ τῶ ν νέ ων ὑ γρό της ἐ νοῦ σα παρέ χει τὰ ς τρί χας μελαί νας: ἡ δὲ πολί ωσις οἷ ον ὠ χρί ασις ὑ πὸ ξηρό τητος ἐ πιγί γνεται τοῖ ς παρακμά ζουσι. καὶ τὸ μὲ ν ἔ αρ θαλερὸ ν καὶ γό νιμον καὶ προσηνέ ς: τὸ δὲ φθινό πωρον ὑ γρό τητος ἐ νδεί ᾳ καὶ φυτοῖ ς πολέ μιον καὶ ζῴ οις νοσῶ δες. ὁ δ' ἐ ν̔ Ηλί ου πό λει τρεφό μενος βοῦ ς, ὃ ν Μνεῦ ιν καλοῦ σιν̓ Οσί ριδος δ' ἱ ερό ν, ἔ νιοι δὲ καὶ τοῦ̓́ Απιδος πατέ ρα νομί ζουσι, μέ λας ἐ στὶ καὶ δευτέ ρας ἔ χει τιμὰ ς μετὰ τὸ ν̓͂ Απιν, ἔ τι τὴ ν Αἴ γυπτον ἐ ν τοῖ ς μά λιστα μελά γγειον οὖ σαν, ὥ σπερ τὸ μέ λαν τοῦ ὀ φθαλμοῦ, Χημί αν καλοῦ σι καὶ καρδί ᾳ παρεικά ζουσι: θερμὴ γά ρ ἐ στι καὶ ὑ γρὰ καὶ τοῖ ς νοτί οις μέ ρεσι τῆ ς οἰ κουμέ νης, ὥ σπερ ἡ καρδί α τοῖ ς εὐ ωνύ μοις τοῦ ἀ νθρώ που, μά λιστα ἐ γκέ κλεισται καὶ προσκεχώ ρηκεν.

ἥ λιον δὲ καὶ Σελή νην οὐ χ ἅ ρμασιν ἀ λλὰ πλοί οις ὀ χή μασι χρωμέ νους περιπλεῖ ν φασιν, αἰ νιττό μενοι τὴ ν ἀ φ' ὑ γροῦ τροφὴ ν αὐ τῶ ν καὶ γέ νεσιν. οἴ ονται δὲ καὶ̔́ Ομηρον ὥ σπερ Θαλῆ ν μαθό ντα παρ' Αἰ γυπτί ων ὕ δωρ ἀ ρχὴ ν ἁ πά ντων καὶ γέ νεσιν τί θεσθαι, τὸ ν γὰ ῤ Ωκεανὸ ν̓́ Οσιριν εἶ ναι, τὴ ν δὲ Τηθὺ ν̓͂ Ισιν, ὡ ς τιθηνουμέ νην πά ντα καὶ συνεκτρέ φουσαν. καὶ γὰ ῥ́ Ελληνες τὴ ν τοῦ σπέ ρματος πρό εσιν ἀ πουσί αν καλοῦ σι καὶ συνουσί αν τὴ ν μῖ ξιν, καὶ τὸ ν υἱ ὸ ν ἀ πὸ τοῦ ὕ δατος καὶ τοῦ ὗ σαι: καὶ τὸ ν Διό νυσον“ ὕ ην” ὡ ς κύ ριον τῆ ς ὑ γρᾶ ς φύ σεως, οὐ χ ἕ τερον ὄ ντα τοῦ̓ Οσί ριδος καὶ γὰ ρ τὸ ν̓́ Οσιριν̔ Ελλά νικος̓́ Οσιριν ἔ οικεν ἀ κηκοέ ναι ὑ πὸ τῶ ν ἱ ερέ ων λεγό μενον: οὕ τω γὰ ρ ὀ νομά ζων διατελεῖ τὸ ν θεό ν, εἰ κό τως ἀ πὸ τῆ ς φύ σεως καὶ τῆ ς εὑ ρέ σεως.

ὅ τι μὲ ν οὖ ν ὁ αὐ τό ς ἐ στι Διονύ σῳ, τί να μᾶ λλον ἢ σὲ γιγνώ σκειν, ὦ Κλέ α, δὴ προσῆ κό ν ἐ στιν, ἀ ρχικλὰ μὲ ν οὖ σαν ἐ ν Δελφοῖ ς τῶ ν Θυιά δων, τοῖ ς: δ'̓ Οσιριακοῖ ς καθωσιωμέ νην ἱ εροῖ ς ἀ πὸ πατρὸ ς καὶ μητρό ς; εἰ δὲ τῶ ν ἄ λλων ἕ νεκα δεῖ μαρτύ ρια παραθέ σθαι, τὰ μὲ ν ἀ πό ρρητα κατὰ χώ ραν ἐ ῶ μεν, ἃ δ' ἐ μφανῶ ς δρῶ σι θά πτοντες τὸ ν̓͂ Απιν οἱ ἱ ερεῖ ς, ὅ ταν παρακομί ζωσιν ἐ πὶ σχεδί ας τὸ σῶ μα, βακχεί ας οὐ δὲ ν ἀ ποδεῖ. καὶ γὰ ρ νεβρί δας περικαθά πτονται καὶ θύ ρσους φοροῦ σι, καὶ βοαῖ ς χρῶ νται καὶ κινή σεσιν ὥ σπερ οἱ κά τοχοι τοῖ ς περὶ τὸ ν Διό νυσον ὀ ργιασμοῖ ς. διὸ καὶ ταυρό μορφον Διό νυσον ποιοῦ σιν ἀ γά λματα πολλοὶ τῶ ν̔ Ελλή νων αἱ δ'̓ Ηλεί ων γυναῖ κες καὶ παρακαλοῦ σιν εὐ χό μεναι“ ποδὶ βοεί ῳ τὸ ν θεὸ ν ἐ λθεῖ ν” πρὸ ς αὐ τά ς.̓ Αργεί οις δὲ βουγενὴ ς Διό νυσος ἐ πί κλην, ἐ στί ν: ἀ νακαλοῦ νται δ' αὐ τὸ ν ὑ πὸ σαλπί γγων ἐ ξ ὕ δατος, ἐ μβά λλοντες εἰ ς τὴ ν ἄ βυσσον ἄ ρνα τῷ Πυλαό χῳ τὰ ς δὲ σά λπιγγας ἐ ν θύ ρσοις ἀ ποκρύ πτουσιν, ὡ ς Σωκρά της ἐ ν τοῖ ς περὶ̔ Οσί ων εἴ ρηκεν. ὁ μολογεῖ δὲ καὶ τὰ Τιτανικὰ καὶ Νυκτέ λια τοῖ ς λεγομέ νοις̓ Οσί ριδος διασπασμοῖ ς καὶ ταῖ ς ἀ ναβιώ σεσι καὶ παλιγγενεσί αις ὁ μοί ως δὲ καὶ τὰ περὶ τὰ ς ταφά ς. Αἰ γύ πτιοί τε γὰ ῤ Οσί ριδος πολλαχοῦ θή κας, ὥ σπερ εἴ ρηται, δεικνύ ουσι, καὶ Δελφοὶ τὰ τοῦ Διονύ σου λεί ψανα παρ' αὐ τοῖ ς παρὰ τὸ χρηστή ριον ἀ ποκεῖ σθαι νομί ζουσι: καὶ θύ ουσιν οἱ̔́ Οσιοι θυσί αν ἀ πό ρρητον ἐ ν τῷ ἱ ερῷ τοῦ̓ Από λλωνος, ὅ ταν αἱ Θυιά δες ἐ γεί ρωσι τὸ ν Λικνί την, ὅ τι δ' οὐ μό νον τοῦ οἴ νου Διό νυσον, ἀ λλὰ καὶ πά σης ὑ γρᾶ ς φύ σεως̔́ Ελληνες ἡ γοῦ νται κύ ριον καὶ ἀ ρχηγό ν, ἀ ρκεῖ Πί νδαρος μά ρτυς εἶ ναι λέ γων δενδρέ ων δὲ νομὸ ν Διό νυσος πολυγαθὴ ς αὐ ξά νοι, ἁ γνὸ ν φέ γγος ὀ πώ ρας. διὸ καὶ τοῖ ς τὸ ν̓́ Οσιριν σεβομέ νοις ἀ παγορεύ εται δέ νδρον ἥ μερον ἀ πολλύ ναι καὶ πηγὴ ν ὕ δατος; ἐ μφρά ττειν.

οὐ μό νον δὲ τὸ ν Νεῖ λον, ἀ λλὰ πᾶ ν ὑ γρὸ ν ἁ πλῶ ς̓ Οσί ριδος ἀ πορροὴ ν καλοῦ σι: καὶ τῶ ν ἱ ερῶ ν ἀ εὶ προπομπεύ ει τὸ ὑ δρεῖ ον ἐ πὶ τιμῇ τοῦ θεοῦ. καὶ θρύ ῳ βασιλέ α καὶ τὸ νό τιον κλί μα τοῦ κό σμου γρά φουσι, καὶ μεθερμηνεύ εται τὸ θρύ ον ποτισμὸ ς; καὶ κύ ησις πά ντων, καὶ δοκεῖ γεννητικῷ μορί ῳ τὴ ν φύ σιν ἐ οικέ ναι. τὴ ν δὲ τῶ ν Παμυλί ων ἑ ορτὴ ν ἄ γοντες, ὥ σπερ εἴ ρηται, φαλλικὴ ν οὖ σαν, ἄ γαλμα προτί θενται καὶ περιφέ ρουσιν, οὗ τὸ αἰ δοῖ ον τριπλά σιό ν ἐ στιν ἀ ρχὴ γὰ ρ ὁ θεό ς, ἀ ρχὴ δὲ πᾶ σα τῷ γονί μῳ πολλαπλασιά ζει τὸ ἐ ξ αὑ τῆ ς. τὸ δὲ πολλά κις εἰ ώ θαμεν καὶ τρὶ ς λέ γειν, ὡ ς τὸ“ τρισμά καρες” καὶ δεσμοὶ μὲ ν τρὶ ς τό σσοι ἀ πεί ρονες. εἰ μὴ νὴ Δί α κυρί ως ἐ μφαί νεται τὸ τριπλά σιον ὑ πὸ τῶ ν παλαιῶ ν: ἡ γὰ ρ ὑ γρὰ φύ σις ἀ ρχὴ καὶ γέ νεσις οὖ σα πά ντων ἐ ξ ἀ ρχῆ ς τὰ πρῶ τα τρί α σώ ματα, γῆ ν ἀ έ ρα καὶ πῦ ρ, ἐ ποί ησε. καὶ γὰ ρ ὁ προστιθέ μενος τῷ μύ θῳ λό γος, ὡ ς τοῦ̓ Οσί ριδος ὁ Τυφὼ ν τὸ αἰ δοῖ ον ἔ ρριψεν εἰ ς τὸ ν ποταμό ν, ἡ δ'̓͂ Ισις οὐ χ εὗ ρεν, ἀ λλ' ἐ μφερὲ ς ἄ γαλμα θεμέ νη καὶ κατασκευά σασα τιμᾶ ν καὶ φαλληφορεῖ ν ἔ ταξεν, ἐ νταῦ θα δὴ περιχωρεῖ, διδά σκων, ὅ τι τὸ γό νιμον καὶ τὸ σπερματικὸ ν τοῦ θεοῦ πρώ την ἔ σχεν ὕ λην τὴ ν ὑ γρό τητα καὶ δι' ὑ γρό τητος ἐ νεκρά θη τοῖ ς πεφυκό σι μετέ χειν γενέ σεως. ἄ λλος δὲ λό γος ἐ στὶ ν Αἰ γυπτί ων, ὡ ς̓́ Αποπις̔ Ηλί ου ὢ ν ἀ δελφὸ ς ἐ πολέ μει τῷ Διί, τὸ ν δ'̓́ Οσιριν ὁ Ζεὺ ς συμμαχή σαντα καὶ συγκαταστρεψά μενον αὐ τῷ τὸ ν πολέ μιον παῖ δα θέ μενος, Διό νυσον προσηγό ρευσεν. καὶ τού του δὲ τοῦ λό γου τὸ μυθῶ δες ἔ στιν ἀ ποδεῖ ξαι τῆ ς περὶ φύ σιν ἀ ληθεί ας ἁ πτό μενον. Δί α μὲ ν γὰ ρ Αἰ γύ πτιοι τὸ πνεῦ μα καλοῦ σιν, ᾧ πολέ μιον τὸ αὐ χμηρὸ ν καὶ πυρῶ δες τοῦ το δ' ἥ λιος μὲ ν οὐ κ ἔ στι, πρὸ ς δ' ἥ λιον ἔ χει τινὰ συγγέ νειαν: ἡ δ' ὑ γρό της σβεννύ ουσα τὴ ν ὑ περβολὴ ν τῆ ς ξηρό τητος αὔ ξει καὶ ῥ ώ ννυσι τὰ ς ἀ ναθυμιά σεις, ὑ φ' ὧ ν τὸ πνεῦ μα τρέ φεται καὶ τέ θηλεν.

ἔ τι τε τὸ ν κιττὸ ν̔́ Ελληνέ ς τε καθιεροῦ σι τῷ Διονύ σῳ καὶ παρ' Αἰ γυπτί οις λέ γεται“ χενό σιρις” ὀ νομά ζεσθαι, σημαί νοντος τοῦ ὀ νό ματος, ὥ ς φασι, φυτὸ ν̓ Οσί ριδος. ἀ ρί στων τοί νυν ὁ γεγραφὼ ς̓ Αθηναί ων ἀ ποικί ας ἐ πιστολῇ τινἰ Αλεξά ρχου περιέ πεσεν, ἐ ν Διὸ ς ἱ στορεῖ ται καὶ̓́ Ισιδος υἱ ὸ ς ὢ ν ὁ Διό νυσος ὑ π' Αἰ γυπτί ων οὐ κ̓́ Οσιρις ἀ λλ'̓ Αρσαφὴ ς ἐ ν τῷ ἄ λφα γρά μματι λέ γεσθαι, δηλοῦ ντος τὸ ἀ νδρεῖ ον τοῦ ὀ νό ματος. ἐ μφαί νει δὲ τοῦ το καὶ ὁ̔ Ερμαῖ ος ἐ ν τῇ πρώ τῃ περὶ τῶ ν Αἰ γυπτί ων: ὄ μβριμον γά ρ φησι μεθερμηνευό μενον εἶ ναι τὸ ν̓́ Οσιριν. ἐ ῶ δὲ Μνασέ αν τῷ̓ Επά φῳ προστιθέ ντα τὸ ν Διό νυσον καὶ τὸ ν̓́ Οσιριν καὶ τὸ ν Σά ραπιν: ἐ ῶ καὶ̓ Αντικλεί δην λέ γοντα τὴ ν̓͂ Ισιν Προμηθέ ως οὖ σαν θυγατέ ρα Διονύ σῳ συνοικεῖ ν αἱ γὰ ρ εἰ ρημέ ναι περὶ τὰ ς ἑ ορτὰ ς καὶ τὰ ς θυσί ας οἰ κειό τητες ἐ ναργεστέ ραν τῶ ν μαρτύ ρων τὴ ν πί στιν ἔ χουσι.

τῶ ν τ' ἄ στρων τὸ ν σεί ριον̓́ Ισιδος νομί ζουσιν, ὑ δραγωγὸ ν ὄ ντα. καὶ τὸ ν λέ οντα τιμῶ σι καὶ χά σμασι λεοντεί οις τὰ τῶ ν ἱ ερῶ ν θυρώ ματα κοσμοῦ σιν, ὅ τι πλημμυρεῖ Νεῖ λος ἠ ελί ου τὰ πρῶ τα συνερχομέ νοιο λέ οντι. ὡ ς δὲ Νεῖ λον̓ Οσί ριδος ἀ πορροή ν, οὕ τως̓́ Ισιδος; σῶ μα γῆ ν ἔ χουσι καὶ νομί ζουσιν οὐ πᾶ σαν, ἀ λλ' ἧ ς ὁ Νεῖ λος ἐ πιβαί νει σπερμαί νων καὶ μιγνύ μενος: ἐ κ δὲ τῆ ς: συνουσί ας ταύ της γεννῶ σι τὸ ν̔͂ Ωρον. ἔ στι δ'̔͂ Ωρος ἡ πά ντα σῴ ζουσα καὶ τρέ φουσα τοῦ περιέ χοντος ὥ ρα καὶ κρᾶ σις ἀ έ ρος, ὃ ν ἐ ν τοῖ ς ἕ λεσι τοῖ ς περὶ Βοῦ τον ὑ πὸ Λητοῦ ς τραφῆ ναι λέ γουσιν: ἡ γὰ ρ ὑ δατώ δης καὶ διά βροχος γῆ μά λιστα τὰ ς σβεννυού σας καὶ χαλώ σας τὴ ν ξηρό τητα καὶ τὸ ν αὐ χμὸ ν ἀ ναθυμιά σεις τιθηνεῖ ται. Νέ φθυν δὲ καλοῦ σι τῆ ς γῆ ς τὰ ἔ σχατα καὶ παρό ρια καὶ ψαύ οντα τῆ ς θαλά ττης: διὸ καὶ Τελευτὴ ν ἐ πονομά ζουσι τὴ ν Νέ φθυν καὶ Τυφῶ νι δὲ συνοικεῖ ν λέ γουσιν. ὅ ταν δ' ὑ περβαλὼ ν καὶ πλεονά σας ὁ Νεῖ λος ἐ πέ κεινα πλησιά σῃ τοῖ ς ἐ σχατεύ ουσι, τοῦ το μῖ ξιν̓ Οσί ριδος πρὸ ς Νέ φθυν καλοῦ σιν, ὑ πὸ τῶ ν ἀ ναβλαστανό ντων φυτῶ ν ἐ λεγχομέ νην: ὧ ν καὶ τὸ μελί λωτό ν ἐ στιν, οὗ φησι μῦ θος ἀ πορρυέ ντος; καὶ ἀ πολειφθέ ντος αἴ σθησιν γενέ σθαι Τυφῶ νι τῆ ς περὶ τὸ ν γά μον ἀ δικί ας. ὅ θεν ἡ μὲ ν̓͂ Ισις ἔ τεκε γνησί ως τὸ ν̔͂ Ωρον, ἡ δὲ Νέ φθυς σκό τιον τὸ ν̓́ Ανουβιν. ἐ ν μέ ντοι ταῖ ς διαδοχαῖ ς τῶ ν βασιλέ ων ἀ ναγρά φουσι τὴ ν Νέ φθυν Τυφῶ νι γημαμέ νην πρώ την γενέ σθαι στεῖ ραν: εἰ δὲ τοῦ το μὴ περὶ γυναικὸ ς ἀ λλὰ περὶ τῆ ς θεοῦ λέ γουσιν, αἰ νί ττονται τὸ παντελὲ ς τῆ ς γῆ ς ἄ γονον καὶ ἄ καρπον ὑ πὸ στειρό τητος.

ἡ δὲ Τυφῶ νος ἐ πιβουλὴ καὶ τυραννὶ ς αὐ χμοῦ δύ ναμις ἦ ν ἐ πικρατή σαντος καὶ διαφορή σαντος τή ν τε γεννῶ σαν ὑ γρό τητα τὸ ν Νεῖ λον καὶ αὔ ξουσαν. ἡ δὲ συνεργὸ ς αὐ τοῦ βασιλὶ ς Αἰ θιό πων αἰ νί ττεται πνοὰ ς νοτί ους ἐ ξ Αἰ θιοπί ας: ὅ ταν γὰ ρ αὗ ται τῶ ν ἐ τησί ων ἐ πικρατή σωσι τὰ νέ φη πρὸ ς τὴ ν Αἰ θιοπί αν ἐ λαυνό ντων, καὶ κωλύ σωσι τοὺ ς τὸ ν Νεῖ λον αὔ ξοντας ὄ μβρους καταρραγῆ ναι, κατέ χων ὁ Τυφὼ ν ἐ πιφλέ γει, καὶ τό τε κρατή σας παντά πασι τὸ ν Νεῖ λον εἰ ς ἑ αυτὸ ν ὑ π' ἀ σθενεί ας συσταλέ ντα καὶ ῥ υέ ντα κοῖ λον καὶ ταπεινὸ ν ἐ ξέ ωσεν εἰ ς τὴ ν θά λασσαν. ἡ γὰ ρ λεγομέ νη κά θειρξις εἰ ς τὴ ν σορὸ ν̓ Οσί ριδος οὐ δὲ ν ἔ οικεν ἀ λλ' ἢ κρύ ψιν ὕ δατος καὶ ἀ φανισμὸ ν αἰ νί ττεσθαι: διὸ μηνὸ ς̓ Αθὺ ρ ἀ φανισθῆ ναι τὸ ν̓́ Οσιριν λέ γουσιν, ὅ τε τῶ ν ἐ τησί ων ἀ πολειπό ντων παντά πασιν ὁ μὲ ν Νεῖ λος ὑ πονοστεῖ, γυμνοῦ ται δ' ἡ χώ ρα: μηκυνομέ νης δὲ τῆ ς νυκτό ς, αὔ ξεται τὸ σκό τος, ἡ δὲ τοῦ φωτὸ ς μαραί νεται καὶ κρατεῖ ται δύ ναμις, οἱ ἱ ερεῖ ς ἄ λλα τε δρῶ σι σκυθρωπὰ καὶ βοῦ ν διά χρυσον ἱ ματί ῳ μέ λανι βυσσί νῳ περιβά λλοντες ἐ πὶ πέ νθει τῆ ς θεοῦ δεικνύ ουσι（ βοῦ ν γὰ ῤ́ Ισιδος εἰ κό να καὶ γῆ ν νομί ζουσιν） ἐ πὶ τέ σσαρας ἡ μέ ρας ἀ πὸ τῆ ς ἑ βδό μης; ἐ πὶ δέ κα ἑ ξῆ ς. καὶ γὰ ρ τὰ πενθού μενα τέ σσαρα, πρῶ τον μὲ ν ὁ Νεῖ λος ἀ πολεί πων καὶ ὑ πονοστῶ ν, δεύ τερον δὲ τὰ βό ρεια πνεύ ματα κατασβεννύ μενα κομιδῇ τῶ ν νοτί ων ἐ πικρατού ντων, τρί τον δὲ τὸ τὴ ν ἡ μέ ραν ἐ λά ττονα γί γνεσθαι τῆ ς νυκτό ς, ἐ πὶ πᾶ σι δ' ἡ τῆ ς γῆ ς ἀ πογύ μνωσις ἅ μα τῇ τῶ ν φυτῶ ν ψιλό τητι τηνικαῦ τα φυλλορροού ντων. τῇ δ' ἐ νά τῃ ἐ πὶ δέ κα νυκτὸ ς ἐ πὶ θά λασσαν κατί ασι: καὶ τὴ ν ἱ ερὰ ν κί στην, οἱ στολισταὶ καὶ οἱ ἱ ερεῖ ς ἐ κφέ ρουσι χρυσοῦ ν ἐ ντὸ ς ἔ χουσαν κιβώ τιον, εἰ ς ὃ ποτί μου λαβό ντες ὕ δατος ἐ γχέ ουσι, καὶ γί γνεται κραυγὴ τῶ ν παρό ντων ὡ ς εὑ ρημέ νου τοῦ̓ Οσί ριδος: εἶ τα γῆ ν κά ρπιμον φυρῶ σι τῷ ὕ δατι, καὶ συμμί ξαντες ἀ ρώ ματα καὶ θυμιά ματα τῶ ν πολυτελῶ ν ἀ ναπλά ττουσι μηνοειδὲ ς ἀ γαλμά τιον καὶ τοῦ το στολί ζουσι καὶ κοσμοῦ σιν, ἐ μφαί νοντες ὅ τι γῆ ς οὐ σί αν καὶ ὕ δατος τοὺ ς θεοὺ ς τού τους νομί ζουσι.

τῆ ς δ'̓́ Ισιδος πά λιν ἀ ναλαμβανού σης τὸ ν̓́ Οσιριν καὶ αὐ ξανού σης τὸ ν̔͂ Ωρον, ἀ ναθυμιά σεσι καὶ ὁ μί χλαις καὶ νέ φεσι ῥ ωννύ μενον, ἐ κρατή θη μέ ν, οὐ κ ἀ νῃ ρέ θη δ' ὁ Τυφώ ν. οὐ γὰ ρ εἴ ασεν ἡ κυρί α τῆ ς γῆ ς θεὸ ς ἀ ναιρεθῆ ναι παντά πασι τὴ ν ἀ ντικειμέ νην τῇ ὑ γρό τητι φύ σιν, ἀ λλ' ἐ χά λασε καὶ ἀ νῆ κε βουλομέ νη διαμέ νειν τὴ ν κρᾶ σιν: οὐ γὰ ρ ἦ ν κό σμον εἶ ναι τέ λειον, ἐ κλιπό ντος καὶ ἀ φανισθέ ντος τοῦ πυρώ δους. εἰ δὲ ταῦ τα μὴ λέ γεται παρὰ τὸ εἰ κό ς, εἰ κό τως οὐ δ' ἐ κεῖ νον ἄ ν τις ἀ πορρί ψειε τὸ ν λό γον, ὡ ς Τυφὼ ν μὲ ν ἐ κρά τει πά λαι τῆ ς̓ Οσί ριδος μοί ρας θά λασσα γὰ ρ ἦ ν ἡ Αἴ γυπτος διὸ πολλὰ μὲ ν ἐ ν τοῖ ς μετά λλοις καὶ τοῖ ς ὄ ρεσιν εὑ ρί σκεται μέ χρι νῦ ν κογχύ λια ἔ χειν πᾶ σαι δὲ πηγαὶ καὶ φρέ ατα πά ντα, πολλῶ ν ὑ παρχό ντων, ἁ λμυρὸ ν ὕ δωρ καὶ πικρὸ ν ἔ χουσιν, ὡ ς ἂ ν ὑ πό λειμμα τῆ ς πά λαι θαλά σσης; ἕ ωλον ἐ νταυθοῖ συνερρυηκό ς. ὁ δ'̔͂ Ωρος; χρό νῳ τοῦ Τυφῶ νος ἐ πεκρά τησε τουτέ στιν εὐ καιρί ας ὄ μβρων γενομέ νης, ὁ Νεῖ λος ἐ ξεώ σας τὴ ν θά λασσαν ἀ νέ φηνε τὸ πεδί ον καὶ ἀ νεπλή ρωσε ταῖ ς; προσχώ σεσιν. ὃ δὴ μαρτυροῦ σαν ἔ χει τὴ ν αἴ σθησιν ὁ ρῶ μεν γὰ ρ ἔ τι νῦ ν ἐ πιφέ ροντι τῷ ποταμῷ νέ αν ἰ λὺ ν καὶ προά γοντι τὴ ν γῆ ν κατὰ μικρὸ ν ὑ ποχωροῦ ν ὀ πί σω τὸ πέ λαγος, καὶ τὴ ν θά λασσαν, ὕ ψος τῶ ν ἐ ν βά θει λαμβανό ντων διὰ τὰ ς: προσχώ σεις, ἀ πορρέ ουσαν: τὴ ν δὲ Φά ρον, ἣ ν̔́ Ομηρος ᾔ δει δρό μον ἡ μέ ρας ἀ πέ χουσαν Αἰ γύ πτου, νῦ ν μέ ρος οὖ σαν αὐ τῆ ς, οὐ κ αὐ τὴ ν ἀ ναδραμοῦ σαν οὐ δὲ προσαναβᾶ σαν, ἀ λλὰ τῆ ς μεταξὺ θαλά ττης ἀ ναπλά ττοντι τῷ ποταμῷ καὶ τρέ φοντι τὴ ν ἤ πειρον ἀ νασταλεί σης. ἀ λλὰ ταῦ τα μὲ ν ὅ μοια τοῖ ς ὑ πὸ τῶ ν Στωικῶ ν θεολογουμέ νοις ἐ στί:: καὶ γὰ ρ ἐ κεῖ νοι τὸ μὲ ν γό νιμον πνεῦ μα καὶ τρό φιμον Διό νυσον εἶ ναι λέ γουσι, τὸ πληκτικὸ ν δὲ καὶ διαιρετικὸ ν̔ Ηρακλέ α, τὸ δὲ δεκτικὸ ν̓́ Αμμωνα, Δή μητρα δὲ καὶ Κό ρην τὸ διὰ τῆ ς γῆ ς καὶ τῶ ν καρπῶ ν διῆ κον, Ποσειδῶ να δὲ τὸ διὰ τῆ ς θαλά ττης.

οἱ δὲ τοῖ σδε τοῖ ς φυσικοῖ ς καὶ τῶ ν ἀ π' ἀ στρολογί ας μαθηματικῶ ν ἔ νια μιγνύ ντες Τυφῶ να μὲ ν οἴ ονται τὸ ν ἡ λιακὸ ν κό σμον,̓́ Οσιριν δὲ τὸ ν σεληνιακὸ ν λέ γεσθαι. τὴ ν μὲ ν γὰ ρ σελή νην γό νιμον τὸ φῶ ς καὶ ὑ γροποιὸ ν ἔ χουσαν εὐ μενῆ καὶ γοναῖ ς ζῴ ων καὶ φυτῶ ν εἶ ναι βλαστή σεσι: τὸ ν δ' ἥ λιον ἀ κρά τῳ πυρὶ καὶ σκληρῷ καταθά λπειν τε καὶ καταυαί νειν τὰ φυό μενα καὶ τεθηλό τα, καὶ τὸ πολὺ μέ ρος τῆ ς γῆ ς παντά πασιν ὑ πὸ φλογμοῦ ποιεῖ ν ἀ οί κητον καὶ κατακρατεῖ ν πολλαχοῦ καὶ τῆ ς σελή νης. διὸ τὸ ν Τυφῶ να Σὴ θ ἀ εὶ Αἰ γύ πτιοι καλοῦ σιν, ὅ περ ἐ στὶ καταδυναστεῦ ον ἢ καταβιαζό μενον. καὶ τῷ μὲ ν ἡ λί ῳ τὸ ν̔ Ηρακλέ α μυθολογοῦ σιν ἐ νιδρυμέ νον συμπεριπολεῖ ν, τῇ δὲ σελή νῃ τὸ ν̔ Ερμῆ ν. λό γου γὰ ρ ἔ ργοις ἔ οικε καὶ περισσῆ ς σοφί ας τὰ τῆ ς σελή νης, τὰ δ' ἡ λί ου πληγαῖ ς ὑ πὸ βί ας καὶ ῥ ώ μης περαινομέ νοις. οἱ δὲ Στωικοὶ τὸ ν μὲ ν ἥ λιον ἐ κ θαλά ττης ἀ νά πτεσθαι καὶ τρέ φεσθαί φασι, τῇ δὲ σελή νῃ τὰ κρηναῖ α καὶ λιμναῖ α νά ματα γλυκεῖ αν ἀ ναπέ μπειν καὶ μαλακὴ ν ἀ ναθυμί ασιν.

ἑ βδό μῃ ἐ πὶ δέ κα τὴ ν̓ Οσί ριδος γενέ σθαι τελευτὴ ν Αἰ γύ πτιοι μυθολογοῦ σιν, ἐ ν μά λιστα γί γνεται πληρουμέ νη κατά δηλος ἡ πανσέ ληνος. διὸ καὶ τὴ ν ἡ μέ ραν ταύ την ἀ ντί φραξιν οἱ Πυθαγό ρειοι καλοῦ σι, καὶ ὅ λως τὸ ν ἀ ριθμὸ ν τοῦ τον ἀ φοσιοῦ νται. τοῦ γὰ ρ ἑ ξκαί δεκα τετραγώ νου καὶ τοῦ ὀ κτωκαί δεκα ἑ τερομή κους, οἷ ς μό νοις ἀ ριθμῶ ν ἐ πιπέ δων συμβέ βηκε τὰ ς περιμέ τρους ἴ σας ἔ χειν τοῖ ς περιεχομέ νοις ὑ π' αὐ τῶ ν χωρί οις, μέ σος ὁ τῶ ν ἑ πτακαί δεκα παρεμπί πτων ἀ ντιφρά ττει καὶ διαζεύ γνυσιν ἀ π' ἀ λλή λων, καὶ διαιρεῖ τὸ ν ἐ πό γδοον λό γον εἰ ς ἄ νισα διαστή ματα τεμνό μενος. ἐ τῶ ν δ' ἀ ριθμὸ ν οἱ μὲ ν βιῶ σαι τὸ ν̓́ Οσιριν οἱ δὲ βασιλεῦ σαι λέ γουσιν ὀ κτὼ καὶ εἴ κοσι τοσαῦ τα γὰ ρ ἔ στι φῶ τα τῆ ς σελή νης καὶ τοσαύ ταις ἡ μέ ραις τὸ ν αὑ τῆ ς κύ κλον ἐ ξελί σσει. τὸ δὲ ξύ λον ἐ ν ταῖ ς λεγομέ ναις̓ Οσί ριδος ταφαῖ ς τέ μνοντες κατασκευά ζουσι λά ρνακα μηνοειδῆ διὰ τὸ τὴ ν σελή νην, ὅ ταν τῷ ἡ λί ῳ πλησιά ζῃ, μηνοειδῆ γιγνομέ νην ἀ ποκρύ πτεσθαι. τὸ ν δ' εἰ ς δεκατέ σσαρα μέ ρη τοῦ̓ Οσί ριδος διασπασμὸ ν αἰ νί ττονται πρὸ ς τὰ ς ἡ μέ ρας, ἐ ν αἷ ς φθί νει μετὰ πανσέ ληνον ἄ χρι νουμηνί ας τὸ ἄ στρον. ἡ μέ ραν δέ, ἐ ν ᾗ φαί νεται πρῶ τον ἐ κφυγοῦ σα τὰ ς αὐ γὰ ς καὶ παρελθοῦ σα τὸ ν ἣ λιον,“ ἀ τελὲ ς ἀ γαθό ν” προσαγορεύ ουσιν. ὁ γὰ ῤ́ Οσιρις ἀ γαθοποιό ς, καὶ τοὔ νομα πολλὰ φρά ζει, οὐ χ ἥ κιστα δὲ κρά τος ἐ νεργοῦ ν καὶ ἀ γαθοποιὸ ν ὃ λέ γουσι. τὸ δ' ἕ τερον ὄ νομα τοῦ θεοῦ τὸ ν̓́ Ομφιν εὐ εργέ την ὁ̔ Ερμαῖ ό ς φησι δηλοῦ ν ἑ ρμηνευό μενον.

οἴ ονται δὲ πρὸ ς τὰ φῶ τα τῆ ς σελή νης ἔ χειν τινὰ λό γον τοῦ Νεί λου τὰ ς ἀ ναβά σεις. ἡ μὲ ν γὰ ρ μεγί στη περὶ τὴ ν̓ Ελεφαντί νην ὀ κτὼ γί γνεται καὶ εἴ κοσι πή χεων, ὅ σα φῶ τα καὶ μέ τρα τῶ ν ἐ μμή νων περιό δων ἑ κά στης ἔ στιν ἡ δὲ περὶ Μέ νδητα καὶ Ξό ιν βραχυτά τη πή χεων ἓ ξ πρὸ ς τὴ ν διχό τομον: ἡ δὲ μέ ση περὶ Μέ μφιν, ὅ ταν δικαί α, δεκατεσσά ρων πή χεων πρὸ ς τὴ ν πανσέ ληνον. τὸ ν δ'̓͂ Απιν εἰ κό να μὲ ν̓ Οσί ριδος ἔ μψυχον εἶ ναι, γί γνεσθαι δέ, ὅ ταν φῶ ς ἐ ρεί σῃ γό νιμον ἀ πὸ τῆ ς σελή νης καὶ καθά ψηται βοὸ ς ὀ ργώ σης. διὸ καὶ τοῖ ς τῆ ς σελή νης σχή μασιν ἔ οικε πολλὰ τοῦ̓́ Απιδος, περιμελαινομέ νου τὰ λαμπρὰ τοῖ ς σκιεροῖ ς;. ἔ τι δὲ τῇ νουμηνί ᾳ τοῦ Φαμενὼ θ μηνὸ ς ἑ ορτὴ ν ἄ γουσιν, ἔ μβασιν̓ Οσί ριδος εἰ ς τὴ ν σελή νην ὀ νομά ζοντες, ἔ αρος ἀ ρχὴ ν οὖ σαν. οὕ τω τὴ ν̓ Οσί ριδος δύ ναμιν ἐ ν τῇ σελή νῃ τιθέ ντες τὴ ν̓͂ Ισιν αὐ τῷ γέ νεσιν οὖ σαν συνεῖ ναι λέ γουσι. διὸ καὶ μητέ ρα τὴ ν σελή νην τοῦ κό σμου καλοῦ σι καὶ φύ σιν ἔ χειν ἀ ρσενό θηλυν οἴ ονται, πληρουμέ νην ὑ φ' ἡ λί ου καὶ κυισκομέ νην, αὐ τὴ ν δὲ πά λιν εἰ ς τὸ ν ἀ έ ρα προϊ εμέ νην γεννητικὰ ς ἀ ρχὰ ς καὶ κατασπεί ρουσαν: οὐ γὰ ρ ἀ εὶ τὴ ν φθορὰ ν ἐ πικρατεῖ ν τὴ ν τυφώ νειον, πολλά κις δὲ κρατουμέ νην ὑ πὸ τῆ ς γενέ σεως; καὶ συνδεομέ νην αὖ θις ἀ ναλύ εσθαι καὶ διαμά χεσθαι πρὸ ς τὸ ν̔͂ Ωρον. ἔ στι δ'' οὗ τος; ὁ περί γειος κό σμος οὔ τε φθορᾶ ς ἀ παλλαττό μενος παντά πασιν οὔ τε γενέ σεως.

ἔ νιοι δὲ καὶ τῶ ν ἐ κλειπτικῶ ν αἴ νιγμα ποιοῦ νται τὸ ν μῦ θον. ἐ κλεί πει μὲ ν γὰ ρ ἡ σελή νη πανσέ ληνος, ἐ ναντί αν τοῦ ἡ λί ου στά σιν ἔ χοντος πρὸ ς αὐ τὴ ν, εἰ ς τὴ ν σκιὰ ν ἐ μπί πτουσα τῆ ς γῆ ς, ὥ σπερ φασὶ τὸ ν̓́ Οσιριν εἰ ς τὴ ν σορό ν. αὐ τὴ δὲ πά λιν ἀ ποκρύ πτει καὶ ἀ φανί ζει ταῖ ς τριακά σιν, οὐ μὴ ν ἀ ναιρεῖ ται παντά πασι τὸ ν ἥ λιον, ὥ σπερ οὐ δὲ τὸ ν Τυφῶ να ἡ̓͂ Ισις. γεννώ σης τῆ ς Νέ φθυος τὸ ν̓́ Ανουβιν,̓͂ Ισις ὑ ποβά λλεται. Νέ φθυς γά ρ ἐ στι τὸ ὑ πὸ γῆ ν καὶ ἀ φανέ ς,̓͂ Ισις δὲ τὸ ὑ πὲ ρ τὴ ν γῆ ν καὶ φανερό ν. ὁ δὲ τού των ὑ ποψαύ ων καὶ καλού μενος ὁ ρί ζων κύ κλος, ἐ πί κοινος ὢ ν ἀ μφοῖ ν,̓́ Ανουβις κέ κληται καὶ κυνὶ τὸ εἶ δος ἀ πεικά ζεται: καὶ γὰ ρ ὁ κύ ων χρῆ ται τῇ ὄ ψει νυκτό ς τε καὶ ἡ μέ ρας ὁ μοί ως καὶ ταύ την ἔ χειν δοκεῖ παρ' Αἰ γυπτί οις τὴ ν δύ ναμιν ὁ̓́ Ανουβις, οἵ αν ἡ̔ Εκά τη παρ'̔́ Ελλησι, χθό νιος ὢ ν ὁ μοῦ καὶ ὀ λύ μπιος. ἐ νί οις δὲ δοκεῖ Κρό νος ὁ̓́ Ανουβις εἶ ναι: διὸ πά ντα τί κτων ἐ ξ ἑ αυτοῦ καὶ κύ ων ἐ ν ἑ αυτῷ τὴ ν τοῦ κυνὸ ς ἐ πί κλησιν ἔ σχεν, ἔ στι δ' οὖ ν τοῖ ς σεβομέ νοις τὸ ν̓́ Ανουβιν ἀ πό ρρητό ν τι: καὶ πά λαι μὲ ν τὰ ς μεγί στας ἐ ν Αἰ γύ πτῳ τιμὰ ς ὁ κύ ων ἔ σχεν: ἐ πεὶ δὲ Καμβύ σου τὸ ν̓͂ Απιν ἀ νελό ντος καὶ ῥ ί ψαντος οὐ δὲ ν προσῆ λθεν οὐ δ' ἐ γεύ σατο τοῦ σώ ματος ἀ λλ' ἢ μό νος ὁ κύ ων, ἀ πώ λεσε τὸ πρῶ τος εἶ ναι καὶ μά λιστα τιμᾶ σθαι τῶ ν ἑ τέ ρων ζῴ ων. εἰ σὶ δέ τινες οἱ τὸ σκί ασμα τῆ ς γῆ ς, εἰ ς ὃ τὴ ν σελή νην ὀ λισθά νουσαν ἐ κλεί πειν νομί ζουσι, Τυφῶ να καλοῦ ντες.

ὅ θεν οὐ κ ἀ πέ οικεν εἰ πεῖ ν, ὡ ς ἰ δί ᾳ μὲ ν οὐ κ ὀ ρθῶ ς ἕ καστος, ὁ μοῦ δὲ πά ντες ὀ ρθῶ ς λέ γουσιν. οὐ γὰ ρ αὐ χμὸ ν οὐ δ' ἄ νεμον οὐ δὲ θά λατταν οὐ δὲ σκό τος, ἀ λλὰ πᾶ ν ὅ σον ἡ φύ σις βλαβερὸ ν καὶ φθαρτικὸ ν ἔ χει, μό ριον τοῦ Τυφῶ νος ἔ στιν. οὔ τε γὰ ρ ἐ ν ἀ ψύ χοις σώ μασι τὰ ς τοῦ παντὸ ς ἀ ρχὰ ς θετέ ον, ὡ ς Δημό κριτος καὶ̓ Επί κουρος, οὔ τ' ἀ ποί ου δημιουργὸ ν ὕ λης ἕ να λό γον καὶ μί αν πρό νοιαν, ὡ ς οἱ Στωικοί, περιγιγνομέ νην ἁ πά ντων καὶ κρατοῦ σαν. ἀ δύ νατον γὰ ρ ἢ φλαῦ ρον ὁ τιοῦ ν, ὅ που πά ντων, ἢ χρηστό ν, ὅ που μηδενὸ ς ὁ θεὸ ς αἴ τιος, ἐ γγενέ σθαι.“ παλί ντονος” γά ρ“ ἁ ρμονί η κό σμου, ὅ κωσπερ λύ ρης καὶ τό ξου” καθ'̔ Ηρά κλειτον: καὶ κατ' Εὐ ριπί δην οὐ κ ἂ ν γέ νοιτο χωρὶ ς ἐ σθλὰ καὶ κακά, ἀ λλ' ἔ στι τις σύ γκρασις ὥ στ' ἔ χειν καλῶ ς. διὸ καὶ παμπά λαιος αὕ τη κά τεισιν ἐ κ θεολό γων καὶ νομοθετῶ ν εἴ ς τε ποιητὰ ς καὶ φιλοσό φους δό ξα, τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἀ δέ σποτον ἔ χουσα, τὴ ν δὲ πί στιν ἰ σχυρὰ ν καὶ δυσεξά λειπτον, οὐ κ ἐ ν λό γοις μό νον οὐ δ' ἐ ν φή μαις, ἀ λλ' ἔ ν τε τελεταῖ ς ἔ ν τε θυσί αις καὶ βαρβά ροις καὶ̔́ Ελλησι πολλαχοῦ περιφερομέ νη, ὡ ς οὔ τ' ἄ νουν καὶ ἄ λογον καὶ ἀ κυβέ ρνητον αἰ ωρεῖ ται τῷ αὐ τομά τῳ τὸ πᾶ ν, οὔ θ' εἷ ς ἐ στιν ὁ κρατῶ ν καὶ κατευθύ νων ὥ σπερ οἴ αξιν ἤ τισι πειθηνί οις χαλινοῖ ς λό γος, ἀ λλὰ πολλὰ καὶ μεμιγμέ να κακοῖ ς καὶ ἀ γαθοῖ ς: μᾶ λλον δὲ μηδὲ ν ὡ ς ἁ πλῶ ς εἰ πεῖ ν ἄ κρατον ἐ νταῦ θα τῆ ς φύ σεως φερού σης, οὐ δυεῖ ν πί θων εἷ ς ταμί ας ὥ σπερ νά ματα τὰ πρά γματα καπηλικῶ ς διανέ μων ἀ νακερά ννυσιν ἡ μῖ ν ἀ λλ' ἀ πὸ δυεῖ ν ἐ ναντί ων ἀ ρχῶ ν καὶ δυεῖ ν ἀ ντιπά λων δυνά μεων τῆ ς μὲ ν ἐ πὶ τὰ δεξιὰ καὶ κατ' εὐ θεῖ αν ὑ φηγουμέ νης, τῆ ς δ' ἔ μπαλιν ἀ ναστρεφού σης καὶ ἀ νακλώ σης, ὅ τε βί ος μικτὸ ς ὅ τε κό σμος, εἰ καὶ μὴ πᾶ ς, ἀ λλ' ὁ περί γειος οὗ τος καὶ μετὰ σελή νην ἀ νώ μαλος καὶ ποικί λος γέ γονε καὶ μεταβολὰ ς πά σας δεχό μενος;. εἰ γὰ ρ οὐ δὲ ν ἀ ναιτί ως πέ φυκε γί γνεσθαι, αἰ τί αν δὲ κακοῦ τἀ γαθὸ ν οὐ κ ἂ ν παρά σχοι, δεῖ γέ νεσιν ἰ δί αν καὶ ἀ ρχὴ ν ὥ σπερ ἀ γαθοῦ καὶ κακοῦ τὴ ν φύ σιν ἔ χειν.

καὶ δοκεῖ τοῦ το τοῖ ς πλεί στοις καὶ σοφωτά τοις. νομί ζουσι γὰ ρ οἱ μὲ ν θεοὺ ς εἶ ναι δύ ο καθά περ ἀ ντιτέ χνους, τὸ ν μὲ ν ἀ γαθῶ ν, τὸ ν δὲ φαύ λων δημιουργό ν. οἱ δὲ τὸ ν μὲ ν ἀ μεί νονα θεό ν, τὸ ν δὲ ἕ τερον δαί μονα καλοῦ σιν: ὥ σπερ Ζωροά στρης ὁ μά γος, ὃ ν πεντακισχιλί οις ἔ τεσι τῶ ν Τρωικῶ ν γεγονέ ναι πρεσβύ τερον ἱ στοροῦ σιν. οὗ τος οὖ ν ἐ κά λει τὸ ν μὲ ν̔ Ωρομά ζην, τὸ ν δ'̓ Αρειμά νιον καὶ προσαπεφαί νετο τὸ ν μὲ ν ἐ οικέ ναι φωτὶ μά λιστα τῶ ν αἰ σθητῶ ν, τὸ ν δ' ἔ μπαλιν σκό τῳ καὶ ἀ γνοί ᾳ, μέ σον δ' ἀ μφοῖ ν τὸ ν Μί θρην εἶ ναι: διὸ καὶ Μί θρην Πέ ρσαι τὸ ν μεσί την ὀ νομά ζουσιν. ἐ δί δαξε δὲ τῷ μὲ ν εὐ κταῖ α θύ ειν καὶ χαριστή ρια, τῷ δ' ἀ ποτρό παια καὶ σκυθρωπά. πό αν γά ρ τινα κό πτοντες Μῶ λυ καλουμέ νην ἐ ν ὅ λμῳ, τὸ ν̔́ Αιδην ἀ νακαλοῦ νται καὶ τὸ ν σκό τον: εἶ τα μί ξαντες αἵ ματι λύ κου σφαγέ ντος; εἰ ς τό πον ἀ νή λιον ἐ κφέ ρουσι καὶ ῥ ί πτουσι. καὶ γὰ ρ τῶ ν φυτῶ ν νομί ζουσι τὰ μὲ ν τοῦ ἀ γαθοῦ θεοῦ, τὰ δὲ τοῦ κακοῦ δαί μονος εἶ ναι καὶ τῶ ν ζῴ ων ὥ σπερ κύ νας καὶ ὄ ρνιθας καὶ χερσαί ους ἐ χί νους τοῦ ἀ γαθοῦ, τοῦ δὲ φαύ λου τοὺ ς ἐ νύ δρους μῦ ς εἶ ναι: διὸ καὶ τὸ ν κτεί ναντα πλεί στους εὐ δαιμονί ζουσιν.

οὐ μὴ ν ἀ λλὰ κἀ κεῖ νοι πολλὰ μυθώ δη περὶ τῶ ν θεῶ ν λέ γουσιν, οἷ α καὶ ταῦ τ' ἐ στί ν. ὁ μὲ ν̔ Ωρομά ζης ἐ κ τοῦ καθαρωτά του φά ους, ὁ δ'̓ Αρειμά νιος ἐ κ τοῦ ζό φου γεγονώ ς, πολεμοῦ σιν ἀ λλή λοις: καὶ ὁ μὲ ν ἓ ξ θεοὺ ς ἐ ποί ησε τὸ ν μὲ ν πρῶ τον εὐ νοί ας, τὸ ν δὲ δεύ τερον ἀ ληθεί ας, τὸ ν δὲ τρί τον εὐ νομί ας: τῶ ν δὲ λοιπῶ ν τὸ ν μὲ ν σοφί ας, τὸ ν δὲ πλού του, τὸ ν δὲ τῶ ν ἐ πὶ τοῖ ς καλοῖ ς: ἡ δέ ων δημιουργό ν: ὁ δὲ τού τοις ὥ σπερ ἀ ντιτέ χνους ἴ σους τὸ ν ἀ ριθμό ν. εἶ θ' ὁ μὲ ν̔ Ωρομά ζης τρὶ ς: ἑ αυτὸ ν αὐ ξή σας ἀ πέ στησε τοῦ ἡ λί ου τοσοῦ τον, ὅ σον ὁ ἥ λιος τῆ ς γῆ ς ἀ φέ στηκε, καὶ τὸ ν οὐ ρανὸ ν ἄ στροις ἐ κό σμησεν: ἕ να δ' ἀ στέ ρα πρὸ πά ντων οἷ ον φύ λακα καὶ προό πτην ἐ γκατέ στησε, τὸ ν σεί ριον. ἄ λλους δὲ ποιή σας τέ σσαρας καὶ εἴ κοσι θεοὺ ς εἰ ς ᾠ ὸ ν ἔ θηκεν. οἱ δ' ἀ πὸ τοῦ̓ Αρειμανί ου, γενό μενοι καὶ αὐ τοὶ τοσοῦ τοι, διατρή σαντες τὸ ᾠ ὸ ν γαν ὅ θεν ἀ ναμέ μικται τὰ κακὰ τοῖ ς ἀ γαθοῖ ς. ἔ πεισι δὲ χρό νος εἱ μαρμέ νος; ἐ ν ᾧ τὸ ν̓ Αρειμά νιον λοιμὸ ν ἐ πά γοντα καὶ λιμὸ ν ὑ πὸ τού των ἀ νά γκη φθαρῆ ναι παντά πασι καὶ ἀ φανισθῆ ναι, τῆ ς δὲ γῆ ς ἐ πιπέ δου καὶ ὁ μαλῆ ς γενομέ νης, ἕ να βί ον καὶ μί αν πολιτεί αν ἀ νθρώ πων μακαρί ων καὶ ὁ μογλώ σσων ἁ πά ντων γενέ σθαι. Θεό πομπος δέ φησι κατὰ: τοὺ ς μά γους ἀ νὰ μέ ρος τρισχί λια ἔ τη τὸ ν μὲ ν κρατεῖ ν τὸ ν δὲ κρατεῖ σθαι τῶ ν θεῶ ν, ἄ λλα δὲ τρισχί λια μά χεσθαι καὶ πολεμεῖ ν καὶ ἀ ναλύ ειν τὰ τοῦ ἑ τέ ρου τὸ ν ἕ τερον: τέ λος; δ' ἀ πολεί πεσθαι τὸ ν̔́ Αιδην, καὶ τοὺ ς μὲ ν ἀ νθρώ πους; εὐ δαί μονας ἔ σεσθαι, μή τε τροφῆ ς δεομέ νους μή τε σκιὰ ν ποιοῦ ντας: τὸ ν δὲ ταῦ τα μηχανησά μενον θεὸ ν ἠ ρεμεῖ ν καὶ ἀ ναπαύ εσθαι χρό νον, ἄ λλως μὲ ν οὐ πολὺ ν ὡ ς θεῷ, ὥ σπερ δ' ἀ νθρώ πῳ κοιμωμέ νῳ μέ τριον. ἡ μὲ ν οὖ ν μά γων μυθολογί α τοιοῦ τον ἔ χει τρό πον.

Χαλδαῖ οι δὲ τῶ ν πλανή των οὓ ς θεοὺ ς γενεθλί ους καλοῦ σι, δύ ο μὲ ν ἀ γαθουργού ς δύ ο δὲ κακοποιού ς, μέ σους δὲ τοὺ ς τρεῖ ς ἀ ποφαί νουσι καὶ κοινού ς:. τὰ δ'̔ Ελλή νων πᾶ σί που δῆ λα, τὴ ν μὲ ν ἀ γαθὴ ν Διὸ ς̓ Ολυμπί ου μερί δα, τὴ ν δ' ἀ ποτρό παιον̔́ Αιδου ποιουμέ νων. ἐ κ δ'̓ Αφροδί της; καὶ̓́ Αρεος̔ Αρμονί αν γεγονέ ναι μυθολογοῦ νται: ὧ ν ὁ μὲ ν ἀ πηνὴ ς καὶ φιλό νεικος, ἡ δὲ μειλί χιος καὶ γενέ θλιος. σκό πει δὲ τοὺ ς φιλοσό φους τού τοις συμφερομέ νους.̔ Ηρά κλειτος μὲ ν γὰ ρ ἄ ντικρυς“ πό λεμον” ὀ νομά ζει“ πατέ ρα καὶ βασιλέ α καὶ κύ ριον πά ντων,” καὶ τὸ ν μὲ ν̔́ Ομηρον εὐ χό μενον“ ἔ κ τε θεῶ ν ἔ ριν ἔ κ τ' ἀ νθρώ πων ἀ πολέ σθαι”“ λανθά νειν” φησὶ“ τῇ πά ντων γενέ σει καταρώ μενον, ἐ κ μά χης καὶ ἀ ντιπαθεί ας τὴ ν γέ νεσιν ἐ χό ντων, ἣ λιον δὲ μὴ ὑ περβή σεσθαι τοὺ ς προσή κοντας ὅ ρους: εἰ δὲ μή, Λύ ττας μιν Δί κης ἐ πικού ρους ἐ ξευρή σειν”̓ Εμπεδοκλῆ ς δὲ τὴ ν μὲ ν ἀ γαθουργὸ ν ἀ ρχὴ ν“ φιλό τητα” καὶ“ φιλί αν” πολλά κις δ'“ ἁ ρμονί αν” καλεῖ“ θεμερῶ πιν,” τὴ ν δὲ χεί ρονα“ νεῖ κος οὐ λό μενον” καὶ“ δῆ ριν αἱ ματό εσσαν” οἱ μὲ ν Πυθαγορικοὶ διὰ πλειό νων ὀ νομά των κατηγοροῦ σι τοῦ μὲ ν ἀ γαθοῦ τὸ ἓ ν τὸ πεπερασμέ νον τὸ μέ νον τὸ εὐ θὺ τὸ περισσὸ ν τὸ τετρά γωνον τὸ ἴ σον τὸ δεξιὸ ν τὸ λαμπρό ν: τοῦ δὲ κακοῦ τὴ ν δυά δα τὸ ἄ πειρον τὸ φερό μενον τὸ καμπύ λον τὸ ἄ ρτιον τὸ ἑ τερό μηκες τὸ ἄ νισον τὸ ἀ ριστερὸ ν τὸ σκοτεινό ν, ὡ ς τοιαύ τας ἀ ρχὰ ς γενέ σεως ὑ ποκειμέ νας.̓ Αναξαγό ρας δὲ νοῦ ν καὶ ἄ πειρον.̓ Αριστοτέ λης: δὲ τὸ μὲ ν εἶ δος τὸ δὲ στέ ρησιν. Πλά των δὲ πολλαχοῦ μὲ ν οἷ ον ἐ πηλυγαζό μενος καὶ παρακαλυπτό μενος, τῶ ν ἐ ναντί ων ἀ ρχῶ ν τὴ ν μὲ ν ταὐ τὸ ν ὀ νομά ζει, τὴ ν δὲ θά τερον ἐ ν δὲ τοῖ ς Νό μοις ἤ δη πρεσβύ τερος ὢ ν οὐ δι' αἰ νιγμῶ ν οὐ δὲ συμβολικῶ ς, ἀ λλὰ κυρί οις ὀ νό μασιν οὐ μιᾷ ψυχῇ φησι κινεῖ σθαι τὸ ν κό σμον, ἀ λλὰ πλεί οσιν ἴ σως, δυεῖ ν δὲ πά ντως οὐ κ ἐ λά ττοσιν: ὧ ν τὴ ν μὲ ν ἀ γαθουργὸ ν εἶ ναι, τὴ ν δ' ἐ ναντί αν ταύ τῃ καὶ τῶ ν ἐ ναντί ων δημιουργό ν: ἀ πολεί πει δὲ καὶ τρί την τινὰ μεταξὺ φύ σιν οὐ κ ἄ ψυχον οὐ δ' ἄ λογον οὐ δ' ἀ κί νητον ἐ ξ αὑ τῆ ς, ὥ σπερ ἔ νιοι νομί ζουσιν, ἀ λλ' ἀ νακειμέ νην ἀ μφοῖ ν ἐ κεί ναις, ἐ φιεμέ νην δὲ τῆ ς ἀ μεί νονος ἀ εὶ καὶ ποθοῦ σαν καὶ διώ κουσαν, ὡ ς τὰ ἐ πιό ντα δηλώ σει τοῦ λό γου, τὴ ν Αἰ γυπτί ων θεολογί αν μά λιστα ταύ τῃ τῇ φιλοσοφί ᾳ συνοικειοῦ ντος.

μεμιγμέ νη γὰ ρ ἡ τοῦ δε τοῦ κό σμου γέ νεσις καὶ σύ στασις ἐ ξ ἐ ναντί ων, οὐ μὴ ν ἰ σοσθενῶ ν, δυνά μεων, ἀ λλὰ τῆ ς βελτί ονος τὸ κρά τος ἐ στί ν: ἀ πολέ σθαι δὲ τὴ ν φαύ λην παντά πασιν ἀ δύ νατον, πολλὴ ν μὲ ν ἐ μπεφυκυῖ αν τῷ σώ ματι, πολλὴ ν δὲ τῇ ψυχῇ τοῦ παντὸ ς καὶ πρὸ ς τὴ ν βελτί ονα ἀ εὶ δυσμαχοῦ σαν. ἐ ν μὲ ν οὖ ν τῇ ψυχῇ νοῦ ς καὶ λό γος ὁ τῶ ν ἀ ρί στων πά ντων ἡ γεμὼ ν καὶ κύ ριος̓́ Οσιρί ς ἐ στιν: ἐ ν δὲ γῇ καὶ πνεύ ματι καὶ ὕ δατι καὶ οὐ ρανῷ καὶ ἄ στροις τὸ τεταγμέ νον καὶ καθεστηκὸ ς καὶ ὑ γιαῖ νον, ὥ ραις καὶ κρά σεσι καὶ περιό δοις̓ Οσί ριδος ἀ πορροὴ καὶ εἰ κὼ ν ἐ μφαινομέ νη: Τυφὼ ν δὲ τῆ ς: ψυχῆ ς τὸ παθητικὸ ν καὶ τιτανικὸ ν καὶ ἄ λογον καὶ ἔ μπληκτον τοῦ δὲ σωματικοῦ τὸ ἐ πί κηρον καὶ νοσῶ δες καὶ ταρακτικὸ ν ἀ ωρί αις καὶ δυσκρασί αις, καὶ κρύ ψεσιν ἡ λί ου καὶ ἀ φανισμοῖ ς σελή νης, οἷ ον ἐ κδρομαὶ καὶ ἀ φανισμοὶ Τυφῶ νος καὶ τοὔ νομα κατηγορεῖ τὸ Σή θ, ᾧ τὸ ν Τυφῶ να καλοῦ σι: φρά ζει μὲ ν γὰ ρ τὸ καταδυναστεῦ ον καὶ καταβιαζό μενον, φρά ζει δὲ τὴ ν πολλά κις ἀ ναστροφὴ ν καὶ πά λιν ὑ περπή δησιν. Βέ βωνα δὲ τινὲ ς μὲ ν ἕ να τῶ ν τοῦ Τυφῶ νος ἑ ταί ρων γεγονέ ναι λέ γουσιν, Μανεθὼ ς δ' αὐ τὸ ν τὸ ν Τυφῶ να καὶ Βέ βωνα καλεῖ σθαι: σημαί νει δὲ τοὔ νομα κά θεξιν ἢ κώ λυσιν, ὡ ς τοῖ ς πρά γμασιν ὁ δῷ βαδί ζουσι καὶ πρὸ ς ὃ χρὴ φερομέ νοις ἐ νισταμέ νης τῆ ς τοῦ Τυφῶ νος δυνά μεως

διὸ καὶ τῶ ν μὲ ν ἡ μέ ρων ζῴ ων ἀ πονέ μουσιν αὐ τῷ τὸ ἀ μαθέ στατον, ὄ νον: τῶ ν δ' ἀ γρί ων τὰ θηριωδέ στατα, κροκό δειλον καὶ τὸ ν ποτά μιον ἵ ππον. περὶ μὲ ν οὖ ν τοῦ ὄ νου προδεδηλώ καμεν. ἐ ν̔ Ερμοῦ πό λει δὲ Τυφῶ νος ἄ γαλμα δεικνύ ουσιν ἵ ππον ποτά μιον: ἐ φ' οὗ βέ βηκεν ἱ έ ραξ ὄ φει μαχό μενος, τῷ μὲ ν ἵ ππῳ τὸ ν Τυφῶ να δεικνύ ντες, τῷ δ' ἱ έ ρακι δύ ναμιν καὶ ἀ ρχή ν, ἣ ν βί ᾳ κτώ μενος ὁ Τυφὼ ν πολλά κις οὐ κ ἀ νί εται ταραττό μενος ὑ πὸ τῆ ς; κακί ας καὶ ταρά ττων. διὸ καὶ θύ οντες ἑ βδό μῃ τοῦ Τυβὶ μηνό ς, ἣ ν καλοῦ σιν ἄ φιξιν̓́ Ισιδος ἐ κ Φοινί κης, ἐ πιπλά ττουσι τοῖ ς ποπά νοις ἵ ππον ποτά μιον δεδεμέ νον. ἐ ν δ'̓ Από λλωνος πό λει νενομισμέ νον ἐ στὶ κροκοδεί λου φαγεῖ ν πά ντως ἕ καστον: ἡ μέ ρᾳ δὲ μιᾷ θηρεύ σαντες ὅ σους ἂ ν δύ νωνται καὶ κτεί ναντες ἀ παντικρὺ τοῦ ἱ εροῦ προβά λλουσι, καὶ λέ γουσιν ὡ ς ὁ Τυφὼ ν τὸ ν̔͂ Ωρον ἀ πέ δρα κροκό δειλος γενό μενος, πά ντα καὶ ζῷ α καὶ φυτὰ καὶ πά θη τὰ φαῦ λα καὶ βλαβερὰ Τυφῶ νος ἔ ργα καὶ μέ ρη καὶ κινή ματα ποιού μενοι.

τὸ ν δ'̓́ Οσιριν αὖ πά λιν ὀ φθαλμῷ καὶ σκή πτρῳ γρά φουσιν, ὧ ν τὸ μὲ ν τὴ ν πρό νοιαν ἐ μφαί νειν, τὸ δὲ τὴ ν δύ ναμιν, ὡ ς̔́ Ομηρος τὸ ν ἄ ρχοντα καὶ βασιλεύ οντα πά ντων“ Ζῆ ν' ὕ πατον καὶ μή στωρα” καλῶ ν, ἔ οικε τῷ μὲ ν ὑ πά τῳ τὸ κρά τος αὐ τοῦ, τῷ δὲ μή στωρι τὴ ν εὐ βουλί αν καὶ τὴ ν φρό νησιν σημαί νειν γρά φουσι δὲ καὶ ἱ έ ρακι τὸ ν θεὸ ν τοῦ τον πολλά κις: εὐ τονί ᾳ γὰ ρ ὄ ψεως ὑ περβά λλει καὶ πτή σεως ὀ ξύ τητι, καὶ διοικεῖ ν αὑ τὸ ν ἐ λαχί στῃ τροφῇ πέ φυκε. λέ γεται δὲ καὶ νεκρῶ ν ἀ τά φων σώ μασι γῆ ν ὑ περπετό μενος ἐ πιβά λλειν ὅ ταν δὲ πιό μενος: ἐ πὶ τὸ ν ποταμὸ ν καταί ρῃ, τὸ πτερὸ ν ἵ στησιν ὀ ρθό ν: πιὼ ν δὲ κλί νει τοῦ το πά λιν: ᾧ δῆ λό ς ἐ στι σεσωσμέ νος καὶ διαπεφευγὼ ς τὸ ν κροκό δειλον ἂ ν γὰ ρ ἁ ρπασθῇ, μέ νει τὸ πτερὸ ν ὥ σπερ ἔ στη πεπηγό ς. πανταχοῦ δὲ καὶ ἀ νθρωπό μορφον̓ Οσί ριδος ἄ γαλμα δεικνύ ουσιν, ἐ ξορθιά ζον τῷ αἰ δοί ῳ διὰ τὸ γό νιμον καὶ τὸ τρό φιμον. ἀ μπεχό νῃ δὲ φλογοειδεῖ στέ λλουσιν αὐ τοῦ τὰ ς εἰ κό νας, ἥ λιον σῶ μα τῆ ς τἀ γαθοῦ δυνά μεως ὡ ς ὁ ρατὸ ν οὐ σί ας νοητῆ ς ἡ γού μενοι. διὸ καὶ καταφρονεῖ ν ἄ ξιό ν ἐ στι τῶ ν τὴ ν ἡ λί ου σφαῖ ραν Τυφῶ νι προσνεμό ντων, ᾧ λαμπρὸ ν οὐ δὲ ν οὐ δὲ σωτή ριον οὐ δὲ τά ξις οὐ δὲ γέ νεσις οὐ δὲ κί νησις μέ τρον ἔ χουσα καὶ λό γον, ἀ λλὰ τἀ ναντί α προσή κει: καὶ αὐ χμό ν, ὃ ς φθεί ρει πολλὰ τῶ ν ζῴ ων καὶ βλαστανό ντων, οὐ χ ἡ λί ου θετέ ον ἔ ργον, ἀ λλὰ τῶ ν ἐ ν γῇ καὶ ἀ έ ρι μὴ καθ' ὥ ραν κεραννυμέ νων πνευμά των καὶ ὑ δά των, ὅ ταν ἡ τῆ ς ἀ τά κτου καὶ ἀ ορί στου δυνά μεως ἀ ρχὴ πλημμελή σασα κατασβέ σῃ τὰ ς ἀ ναθυμιά σεις.

ἐ ν δὲ τοῖ ς ἱ εροῖ ς ὕ μνοις τοῦ̓ Οσί ριδος ἀ νακαλοῦ νται τὸ ν ἐ ν ταῖ ς ἀ γκά λαις κρυπτό μενον τοῦ ἡ λί ου, καὶ τῇ τριακά δι τοῦ̓ Επιφὶ μηνὸ ς ἑ ορτά ζουσιν ὀ φθαλμῶ ν̔́ Ωρου γενέ θλιον, ὅ τε σελή νη καὶ ἥ λιος ἐ πὶ μιᾶ ς εὐ θεί ας γεγό νασιν, ὡ ς οὐ μό νον τὴ ν σελή νην ἀ λλὰ καὶ τὸ ν ἥ λιον ὄ μμα τοῦ̔́ Ωρου καὶ φῶ ς ἡ γού μενοι. τῇ δὲ ὀ γδό ῃ φθί νοντος τοῦ Φαωφὶ βακτηρί ας ἡ λί ου γενέ θλιον ἄ γουσι, μετὰ φθινοπωρινὴ ν ἰ σημερί αν, ἐ μφαί νοντες οἷ ον ὑ περεί σματος δεῖ σθαι καὶ ῥ ώ σεως, τῷ τε θερμῷ γιγνό μενον καὶ τῷ φωτὶ ἐ νδεᾶ, κλινό μενον καὶ πλά γιον ἀ φ' ἡ μῶ ν φερό μενον. ἔ τι δὲ τὴ ν βοῦ ν ὑ πὸ τροπὰ ς χειμερινὰ ς περὶ τὸ ν ναὸ ν περιφέ ρουσι καὶ καλεῖ ται ζή τησις̓ Οσί ριδος ἡ περιδρομή, τοῦ ἡ λί ου τὸ ὕ δωρ χειμῶ νος τῆ ς θεοῦ ποθού σης: τοσαυτά κις δὲ περί εισιν, ὅ τι τὴ ν ἀ πὸ τροπῶ ν χειμερινῶ ν ἐ πὶ τροπὰ ς θερινὰ ς πά ροδον ἑ βδό μῳ μηνὶ συμπεραί νει. λέ γεται δὲ καὶ θῦ σαι τῷ ἡ λί ῳ τετρά δι μηνὸ ς ἱ σταμέ νου πά ντων πρῶ τος̔͂ Ωρος ὁ̓́ Ισιδος, ὡ ς ἐ ν τοῖ ς ἐ πιγραφομέ νοις Γενεθλί οις̔́ Ωρου γέ γραπται. καὶ μὴ ν ἡ μέ ρας ἑ κά στης τριχῶ ς ἐ πιθυμιῶ σι τῷ ἡ λί ῳ, ῥ ητί νην μὲ ν ὑ πὸ τὰ ς ἀ νατολά ς, σμύ ρναν δὲ μεσουρανοῦ ντι, τὸ δὲ καλού μενον κῦ φι περὶ δυσμά ς: ὧ ν ἕ καστον ὃ ν ἔ χει λό γον, ὕ στερον ἀ φηγή σομαι. τὸ ν δ' ἥ λιον πᾶ σι τού τοις προστρέ πεσθαι καὶ θεραπεύ ειν οἴ ονται. καὶ τί δεῖ πολλὰ τοιαῦ τα συνά γειν; εἰ σὶ γὰ ρ οἱ τὸ ν̓́ Οσιριν ἄ ντικρυς ἣ λιον εἶ ναι καὶ ὀ νομά ζεσθαι Σεί ριον ὑ φ'̔ Ελλή νων λέ γοντες, εἰ καὶ παρ' Αἰ γυπτί οις ἡ πρό θεσις τοῦ ἄ ρθρου τοὔ νομα πεποί ηκεν ἀ μφιγνοεῖ σθαι, τὴ ν δ'̓͂ Ισιν οὐ χ ἑ τέ ραν τῆ ς σελή νης ἀ ποφαί νοντες: ὅ θεν καὶ τῶ ν ἀ γαλμά των αὐ τῆ ς τὰ μὲ ν κερασφό ρα τοῦ μηνοειδοῦ ς: γεγονέ ναι μιμή ματα, τοῖ ς δὲ μελανοστό λοις ἐ μφαί νεσθαι τὰ ς κρύ ψεις καὶ τοὺ ς περισκιασμοὺ ς ἐ ν οἷ ς διώ κει ποθοῦ σα τὸ ν ἣ λιον. διὸ καὶ πρὸ ς τὰ ἐ ρωτικὰ τὴ ν σελή νην ἐ πικαλοῦ νται, καὶ τὴ ν̓͂ Ισιν Εὔ δοξό ς φησι βραβεύ ειν τὰ ἐ ρωτικά. καὶ τού τοις μὲ ν ἁ μωσγέ πως τοῦ πιθανοῦ μέ τεστι, τῶ ν δὲ Τυφῶ να ποιού ντων τὸ ν ἥ λιον οὐ δ' ἀ κού ειν ἄ ξιον. ἀ λλ' ἡ μεῖ ς αὖ θις τὸ ν οἰ κεῖ ον ἀ ναλά βωμεν λό γον.

ἡ γὰ ῤ͂ Ισί ς ἐ στι μὲ ν τὸ τῆ ς φύ σεως θῆ λυ, καὶ δεκτικὸ ν ἁ πά σης: γενέ σεως:, καθὸ τιθή νη καὶ πανδεχὴ ς ὑ πὸ τοῦ Πλά τωνος, ὑ πὸ δὲ τῶ ν πολλῶ ν μυριώ νυμος κέ κληται, διὰ τὸ πά σας ὑ πὸ τοῦ λό γου τρεπομέ νη μορφὰ ς δέ χεσθαι καὶ ἰ δέ ας. ἔ χει δὲ σύ μφυτον ἔ ρωτα τοῦ πρώ του καὶ κυριωτά του πά ντων, ὃ τἀ γαθῷ ταὐ τό ν ἐ στι κἀ κεῖ νο ποθεῖ καὶ διώ κει: τὴ ν δ' ἐ κ τοῦ κακοῦ φεύ γει καὶ διωθεῖ ται μοῖ ραν, ἀ μφοῖ ν μὲ ν οὖ σα χώ ρα καὶ ὕ λη, ῥ έ πουσα δ' ἀ εὶ πρὸ ς τὸ βέ λτιον ἐ ξ ἑ αυτῆ ς καὶ παρέ χουσα γεννᾶ ν ἐ κεί νῳ καὶ κατασπεί ρειν εἰ ς ἑ αυτὴ ν ἀ πορροὰ ς καὶ ὁ μοιό τητας, αἷ ς χαί ρει καὶ γέ γηθε κυισκομέ νη καὶ ὑ ποπιμπλαμέ νη τῶ ν γενέ σεων. εἰ κὼ ν γά ρ ἐ στιν οὐ σί ας ἐ ν ὕ λῃ ἡ γέ νεσις καὶ μί μημα τοῦ ὄ ντος τὸ γιγνό μενον.

ὅ θεν οὐ κ ἀ πὸ τρό που μυθολογοῦ σι τὴ ν̓ Οσί ριδος ψυχὴ ν ἀ ί διον εἶ ναι καὶ ἄ φθαρτον, τὸ δὲ σῶ μα πολλά κις διασπᾶ ν καὶ ἀ φανί ζειν τὸ ν Τυφῶ να: τὴ ν δ'̓͂ Ισιν πλανωμέ νην καὶ ζητεῖ ν καὶ συναρμό ττειν πά λιν. τὸ γὰ ρ ὂ ν καὶ νοητὸ ν καὶ ἀ γαθὸ ν φθορᾶ ς καὶ μεταβολῆ ς κρεῖ ττό ν ἐ στιν: ἃ ς δ' ἀ π' αὐ τοῦ τὸ αἰ σθητὸ ν καὶ σωματικὸ ν εἰ κό νας ἐ κμά ττεται, καὶ λό γους καὶ εἴ δη καὶ ὁ μοιό τητας ἀ ναλαμβά νει, καθά περ ἐ ν κηρῷ σφραγῖ δες οὐ κ ἀ εὶ διαμέ νουσιν, ἀ λλὰ καταλαμβά νει τὸ ἄ τακτον αὐ τὰ ς καὶ ταραχῶ δες ἐ νταῦ θα τῆ ς ἄ νω χώ ρας ἀ πεληλαμέ νον καὶ μαχό μενον πρὸ ς τὸ ν̔͂ Ωρον, ὃ ν ἡ̓͂ Ισις εἰ κό να τοῦ νοητοῦ κό σμου αἰ σθητὸ ν ὄ ντα γεννᾷ. διὸ καὶ δί κην φεύ γειν λέ γεται νοθεί ας ὑ πὸ Τυφῶ νος, ὡ ς οὐ κ ὢ ν καθαρὸ ς οὐ δ' εἰ λικρινὴ ς οἷ ος ὁ πατή ρ, λό γος αὐ τὸ ς καθ' ἑ αυτὸ ν ἀ μιγὴ ς καὶ ἀ παθή ς, ἀ λλὰ νενοθευμέ νος τῇ ὕ λῃ διὰ τὸ σωματικό ν. περιγί γνεται δὲ καὶ νικᾷ, τοῦ̔ Ερμοῦ, τουτέ στι τοῦ λό γου, μαρτυροῦ ντος καὶ δεικνύ οντος, ὅ τι πρὸ ς τὸ νοητὸ ν ἡ φύ σις μετασχηματιζομέ νη τὸ ν κό σμον ἀ ποδί δωσιν. ἡ μὲ ν γά ρ, ἔ τι τῶ ν θεῶ ν ἐ ν γαστρὶ τῆ ς:̔ Ρέ ας ὄ ντων, ἐ ξ̓́ Ισιδος καὶ̓ Οσί ριδος γενομέ νη γέ νεσις̓ Από λλωνος αἰ νί ττεται,, τὸ πρὶ ν ἐ κφανῆ γενέ σθαι τό νδε τὸ ν κό σμον καὶ συντελεσθῆ ναι τῷ λό γῳ τὴ ν ὕ λην, τὴ ν φύ σιν ἐ λεγχομέ νην ἐ φ' αὑ τῆ ς ἀ τελῆ τὴ ν πρώ την γέ νεσιν ἐ ξενεγκεῖ ν. διὸ καί φασι τὸ ν θεὸ ν ἐ κεῖ νον ἀ νά πηρον ὑ πὸ σκό τῳ γενέ σθαι, καὶ πρεσβύ τερον̔͂ Ωρον καλοῦ σιν οὐ γὰ ρ ἦ ν κό σμος, ἀ λλ' εἴ δωλό ν τι καὶ κό σμου φά ντασμα μέ λλοντος.

ὁ δ':̔͂ Ωρος οὗ τος αὐ τό ς ἐ στιν ὡ ρισμέ νος καὶ τέ λειος, οὐ κ ἀ νῃ ρηκὼ ς τὸ ν Τυφῶ να παντά πασιν, ἀ λλὰ τὸ δραστή ριον καὶ ἰ σχυρὸ ν αὐ τοῦ παρῃ ρημέ νος ὅ θεν ἐ ν Κοπτῷ τὸ ἄ γαλμα τοῦ̔́ Ωρου λέ γουσιν ἐ ν τῇ ἑ τέ ρᾳ χειρὶ Τυφῶ νος αἰ δοῖ α κατέ χειν: καὶ τὸ ν̔ Ερμῆ ν μυθολογοῦ σιν ἐ ξελό ντα τοῦ Τυφῶ νος τὰ νεῦ ρα χορδαῖ ς χρή σασθαι, διδά σκοντες ὡ ς τὸ πᾶ ν ὁ λό γος διαρμοσά μενος σύ μφωνον ἐ ξ ἀ συμφώ νων μερῶ ν ἐ ποί ησε, καὶ τὴ ν φθαρτικὴ ν οὐ κ ἀ πώ λεσεν ἀ λλ' ἀ νεπή ρωσε δύ ναμιν. ὅ θεν ἐ κεῖ μὲ ν ἀ σθενὴ ς καὶ ἀ δρανή ς, ἐ νταῦ θα δὲ φυρομέ νη καὶ προσπλεκομέ νη τοῖ ς παθητικοῖ ς καὶ μεταβολικοῖ ς μέ ρεσι, σεισμῶ ν μὲ ν ἐ ν γῇ καὶ τρό μων, αὐ χμῶ ν δ' ἐ ν ἀ έ ρι καὶ πνευμά των ἀ τό πων, αὖ θις δὲ πρηστή ρων καὶ κεραυνῶ ν δημιουργό ς; ἐ στι. φαρμά ττει δὲ καὶ λοιμοῖ ς ὕ δατα καὶ πνεύ ματα, καὶ μέ χρι σελή νης; ἀ νατρέ χει καὶ ἀ ναχαιτί ζει συγχέ ουσα καὶ μελαί νουσα πολλά κις τὸ λαμπρό ν, ὡ ς Αἰ γύ πτιοι νομί ζουσι καὶ λέ γουσιν, ὅ τι τοῦ̔́ Ωρου νῦ ν μὲ ν ἐ πά ταξε, νῦ ν δ' ἐ ξελὼ ν κατέ πιεν ὁ Τυφὼ ν τὸ ν ὀ φθαλμό ν, εἶ τα τῷ ἡ λί ῳ πά λιν ἀ πέ δωκε: πληγὴ ν μὲ ν αἰ νιττό μενοι τὴ ν κατὰ μῆ να μεί ωσιν τῆ ς σελή νης, πή ρωσιν δὲ τὴ ν ἔ κλειψιν, ἣ ν ὁ ἥ λιος ἰ ᾶ ται διαφυγού σῃ τὴ ν σκιὰ ν τῆ ς γῆ ς εὐ θὺ ς ἀ ντιλά μπων.

ἡ δὲ κρεί ττων καὶ θειοτέ ρα φύ σις ἐ κ τριῶ ν ἐ στι, τοῦ νοητοῦ καὶ τῆ ς ὕ λης καὶ τοῦ ἐ κ τού των, ὃ ν κό σμον̔́ Ελληνες ὀ νομά ζουσιν. ὁ μὲ ν οὖ ν Πλά των τὸ μὲ ν νοητὸ ν καὶ ἰ δέ αν καὶ παρά δειγμα καὶ πατέ ρα, τὴ ν δ' ὕ λην καὶ μητέ ρα καὶ τιθή νην ἕ δραν τε καὶ χώ ραν γενέ σεως, τὸ δ' ἐ ξ ἀ μφοῖ ν ἔ κγονον καὶ γέ νεσιν ὀ νομά ζειν εἴ ωθεν. Αἰ γυπτί ους δ' ἄ ν τις εἰ κά σειε τῶ ν τριγώ νων τὸ κά λλιστον μά λιστα τού τῳ τὴ ν τοῦ παντὸ ς φύ σιν ὁ μοιοῦ ντας, ὡ ς καὶ Πλά των ἐ ν τῇ πολιτεί ᾳ δοκεῖ τού τῳ προσκεχρῆ σθαι τὸ γαμή λιον διά γραμμα συντά ττων. ἔ χει δ' ἐ κεῖ νο τὸ τρί γωνον τριῶ ν τὴ ν πρὸ ς ὀ ρθί αν καὶ τεττά ρων τὴ ν βά σιν καὶ πέ ντε τὴ ν ὑ ποτεί νουσαν ἴ σον ταῖ ς περιεχού σαις δυναμέ νην. εἰ καστέ ον οὖ ν τὴ ν μὲ ν πρὸ ς ὀ ρθὰ ς ἄ ρρενι, τὴ ν δὲ βά σιν θηλεί ᾳ, τὴ ν δ' ὑ ποτεί νουσαν ἀ μφοῖ ν ἐ κγό νῳ: καὶ τὸ ν μὲ ν̓́ Οσιριν ὡ ς ἀ ρχή ν, τὴ ν δ'̓͂ Ισιν ὡ ς ὑ ποδοχή ν, τὸ ν δ'̔͂ Ωρον ὡ ς ἀ ποτέ λεσμα. τὰ μὲ ν γὰ ρ τρί α πρῶ τος περισσὸ ς ἐ στι καὶ τέ λειος: τὰ δὲ τέ τταρα τετρά γωνος ἀ πὸ πλευρᾶ ς ἀ ρτί ου τῆ ς δυά δος: τὰ δὲ πέ ντε πῆ μὲ ν τῷ πατρὶ πῆ δὲ τῇ μητρὶ προσέ οικεν, ἐ κ τριά δος συγκεί μενα καὶ δυά δος. καὶ τὰ πά ντα τῶ ν πέ ντε γέ γονε παρώ νυμα, καὶ τὸ ἀ ριθμή σασθαι πεμπά σασθαι λέ γουσιν. ποιεῖ δὲ τετρά γωνον ἡ πεντὰ ς ἀ φ' ἑ αυτῆ ς, ὅ σον τῶ ν γραμμά των παρ' Αἰ γυπτί οις τὸ πλῆ θό ς ἐ στι, καὶ ὅ σων ἐ νιαυτῶ ν ἔ ζη χρό νον ὁ̓͂ Απις. τὸ ν μὲ ν οὖ ν̔͂ Ωρον εἰ ώ θασι καὶ Μὶ ν προσαγορεύ ειν, ὅ περ ἐ στὶ ν ὁ ρώ μενον: αἰ σθητὸ ν γὰ ρ καὶ ὁ ρατὸ ν ὁ κό σμος. ἡ δ'̓͂ Ισις ἔ στιν ὅ τε καὶ Μοὺ θ καὶ πά λιν̓́ Αθυρι καὶ Μεθύ ερ προσαγορεύ εται σημαί νουσι δὲ τῷ μὲ ν πρώ τῳ τῶ ν ὀ νομά των μητέ ρα: τῷ δὲ δευτέ ρῳ οἶ κον̔́ Ωρου κό σμιον, ὡ ς καὶ Πλά των χώ ραν γενέ σεως καὶ δεξαμενή ν: τὸ δὲ τρί τον σύ νθετό ν ἐ στιν ἔ κ τε τοῦ πλή ρους καὶ τοῦ αἰ τί ου: πλή ρης γά ρ ἐ στιν ἡ ὕ λη τοῦ κό σμου καὶ τῷ ἀ γαθῷ καὶ καθαρῷ καὶ κεκοσμημέ νῳ σύ νεστιν,

δό ξειε δ' ἂ ν ἴ σως καὶ̔ Ησί οδος τὰ πρῶ τα πά ντα Χά ος καὶ Γῆ ν καὶ τά ρταρον καὶ̓́ Ερωτα ποιῶ ν οὐ χ ἑ τέ ρας λαμβά νειν ἀ ρχά ς, ἀ λλὰ ταύ τας: εἴ γε δὴ τῶ ν ὀ νομά των τῇ μὲ ν̓́ Ισιδι τὸ τῆ ς Γῆ ς, τῷ δ'̓ Οσί ριδι τὸ τοῦ ἔ ρωτος, τῷ δὲ Τυφῶ νι τὸ τοῦ Ταρτά ρου μεταλαμβά νοντέ ς πως ἀ ποδί δομεν τὸ γὰ ρ Χά ος δοκεῖ χώ ραν τινὰ καὶ τό πον τοῦ παντὸ ς ὑ ποτί θεσθαι. προσκαλεῖ ται δὲ καὶ τὸ ν Πλά τωνος ἁ μωσγέ πως τὰ πρά γματα μῦ θον, ὃ ν Σωκρά της ἐ ν Συμποσί ῳ περὶ τῆ ς τοῦ̓́ Ερωτος γενέ σεως διῆ λθε, τὴ ν Πενί αν λέ γων τέ κνων δεομέ νην τῷ Πό ρῳ καθεύ δοντι, παρακλιθῆ ναι, καὶ κυή σασαν ἐ ξ αὐ τοῦ τεκεῖ ν τὸ ν̓́ Ερωτα, φύ σει μικτὸ ν ὄ ντα καὶ παντοδαπό ν, ἅ τε δὴ πατρὸ ς μὲ ν ἀ γαθοῦ καὶ σοφοῦ καὶ πᾶ σιν αὐ τά ρκους, μητρὸ ς δ' ἀ μηχά νου καὶ ἀ πό ρου καὶ δι' ἔ νδειαν ἀ εὶ γλιχομέ νης ἑ τέ ρου καὶ περὶ ἕ τερον λιπαρού σης γεγενημέ νον. ὁ γὰ ρ Πό ρος οὐ χ ἕ τερό ς ἐ στι τοῦ πρώ του ἐ ρατοῦ καὶ ἐ φετοῦ καὶ τελεί ου καὶ αὐ τά ρκους: πενί αν δὲ τὴ ν ὕ λην προσεῖ πεν, ἐ νδεᾶ μὲ ν οὖ σαν αὐ τὴ ν καθ' ἑ αυτὴ ν τοῦ ἀ γαθοῦ, πληρουμέ νην δ' ὑ π' αὐ τοῦ καὶ ποθοῦ σαν ἀ εὶ καὶ μεταλαμβά νουσαν. ὁ δὲ γενό μενος ἐ κ τού των κό σμος καὶ̔͂ Ωρος οὐ κ ἀ ί διος οὐ δ' ἀ παθὴ ς οὐ δ' ἄ φθαρτος, ἀ λλ' ἀ ειγενὴ ς ὢ ν μηχανᾶ ται ταῖ ς τῶ ν παθῶ ν μεταβολαῖ ς καὶ περιό δοις ἀ εὶ νέ ος καὶ μηδέ ποτε φθαρησό μενος διαμέ νειν.

χρηστέ ον δὲ τοῖ ς μύ θοις οὐ χ ὡ ς λό γοις πά μπαν οὖ σιν, ἀ λλὰ τὸ πρό σφορον ἑ κά στου τὸ κατὰ τὴ ν ὁ μοιό τητα λαμβά νοντας. ὅ ταν οὖ ν ὕ λην λέ γωμεν, οὐ δεῖ πρὸ ς ἐ νί ων φιλοσό φων δό ξας ἀ ποφερομέ νους ἄ ψυχό ν τι σῶ μα καὶ ἄ ποιον ἀ ργό ν τε καὶ ἄ πρακτον ἐ ξ ἑ αυτοῦ διανοεῖ σθαι: καὶ γὰ ρ ἔ λαιον ὕ λην μύ ρου καλοῦ μεν, χρυσὸ ν ἀ γά λματος, οὐ κ ὄ ντα πά σης ἔ ρημα ποιό τητος αὐ τή ν τε τὴ ν ψυχὴ ν καὶ τὴ ν διά νοιαν τοῦ ἀ νθρώ που ὡ ς ὕ λην ἐ πιστή μης καὶ ἀ ρετῆ ς τῷ λό γῳ κοσμεῖ ν καὶ ῥ υθμί ζειν παρέ χομεν: τό ν τε νοῦ ν ἔ νιοι τό πον εἰ δῶ ν ἀ πεφή ναντο καὶ τῶ ν νοητῶ ν οἷ ον ἐ κμαγεῖ ον: ἔ νιοι δὲ καὶ τὸ σπέ ρμα τῆ ς γυναικὸ ς οὐ δύ ναμιν οὐ δ' ἀ ρχή ν, ὕ λην δὲ καὶ τροφὴ ν γενέ σεως εἶ ναι δοξά ζουσιν. ὧ ν ἐ χομέ νους χρὴ καὶ τὴ ν θεὸ ν ταύ την οὕ τω διανοεῖ σθαι τοῦ πρώ του θεοῦ μεταλαγχά νουσαν ἀ εὶ καὶ συνοῦ σαν ἔ ρωτι τῶ ν περὶ ἐ κεῖ νον ἀ γαθῶ ν καὶ καλῶ ν, οὐ χ ὑ πεναντί αν ἀ λλ' ὥ σπερ ἄ νδρα νό μιμον καὶ δί καιον ἐ ρᾶ ν ἐ ν δικαιοσύ νῃ καὶ γυναῖ κα χρηστὴ ν ἔ χουσαν ἄ νδρα καὶ συνοῦ σαν ὅ μως ποθεῖ ν λέ γομεν, οὕ τως ἀ εὶ γλιχομέ νην ἐ κεί νου καὶ περὶ ἐ κεῖ νον λιπαροῦ σαν καὶ ἀ ναπιμπλαμέ νην τοῖ ς κυριωτά τοις μέ ρεσιν καὶ καθαρωτά τοις:.

ὅ που δ' ὁ Τυφὼ ν παρεμπί πτει τῶ ν ἐ σχά των ἁ πτό μενος, ἐ νταῦ θα δοκοῦ σαν ἐ πισκυθρωπά ζειν καὶ πενθεῖ ν λεγομέ νην καὶ λεί ψαν' ἄ ττα καὶ σπαρά γματα τοῦ̓ Οσί ριδος ἀ ναζητεῖ ν καὶ στολί ζειν, ὑ ποδεχομέ νην τὰ φθειρό μενα καὶ ἀ ποκρύ πτουσαν, ὥ σπερ ἀ ναφαί νει πά λιν τὰ γιγνό μενα καὶ ἀ νί ησιν ἐ ξ ἑ αυτῆ ς. οἱ μὲ ν γὰ ρ ἐ ν οὐ ρανῷ καὶ ἄ στροις λό γοι καὶ εἴ δη καὶ ἀ πορροαὶ τοῦ θεοῦ μέ νουσι, τὰ δὲ τοῖ ς παθητικοῖ ς διεσπαρμέ να, γῇ καὶ θαλά ττῃ καὶ φυτοῖ ς καὶ ζῴ οις, διαλυό μενα καὶ φθειρό μενα καὶ θαπτό μενα, πολλά κις αὖ θις ἐ κλά μπει καὶ ἀ ναφαί νεται ταῖ ς γενέ σεσι. διὸ τὸ ν Τυφῶ να τῇ Νέ φθυι συνοικεῖ ν φησιν ὁ μῦ θος, τὸ ν δ'̓́ Οσιριν κρύ φα συγγενέ σθαι. τὰ γὰ ρ ἔ σχατα μέ ρη τῆ ς ὕ λης, ἃ Νέ φθυν καὶ Τελευτὴ ν καλοῦ σιν, ἡ φθαρτικὴ μά λιστα κατέ χει δύ ναμις: ἡ δὲ γό νιμος καὶ σωτή ριος ἀ σθενὲ ς σπέ ρμα καὶ ἀ μαυρὸ ν εἰ ς ταῦ τα διαδί δωσιν, ἀ πολλύ μενον ὑ πὸ τοῦ Τυφῶ νος, πλὴ ν ὅ σον ἡ̓͂ Ισις ὑ πολαμβά νουσα σῴ ζει καὶ τρέ φει καὶ συνί στησι.

καθό λου δ' ἀ μεί νων οὗ τό ς ἐ στιν, ὥ σπερ καὶ Πλά των ὑ πονοεῖ καὶ̓ Αριστοτέ λης. κινεῖ ται δὲ τῆ ς φύ σεως τὸ μὲ ν γό νιμον καὶ σωτή ριον ἐ π' αὐ τὸ ν καὶ πρὸ ς τὸ εἶ ναι, τὸ δ' ἀ ναιρετικὸ ν καὶ φθαρτικὸ ν ἀ π' αὐ τοῦ καὶ πρὸ ς τὸ μὴ εἶ ναι. διὸ τὸ μὲ ν̓͂ Ισιν καλοῦ σι παρὰ τὸ ἵ εσθαι μετ' ἐ πιστή μης καὶ φέ ρεσθαι, κί νησιν οὖ σαν ἔ μψυχον καὶ φρό νιμον. οὐ γά ρ ἐ στι τοὔ νομα βαρβαρικό ν, ἀ λλ' ὥ σπερ τοῖ ς θεοῖ ς πᾶ σιν ἀ πὸ δυεῖ ν γραμμά των τοῦ θεατοῦ καὶ τοῦ θέ οντος ἔ στιν ὄ νομα κοινό ν, οὕ τω τὴ ν θεὸ ν ταύ την ἀ πὸ τῆ ς ἐ πιστή μης ἅ μα καὶ τῆ ς κινή σεως̓͂ Ισιν μὲ ν ἡ μεῖ ς,̓͂ Ισιν δ' Αἰ γύ πτιοι καλοῦ σιν. οὕ τω δὲ καὶ Πλά των φησὶ τὴ ν ὁ σί αν δηλοῦ ν τοὺ ς παλαιοὺ ς“ ἰ σί αν” καλοῦ ντας: οὕ τω καὶ τὴ ν νό ησιν καὶ τὴ ν φρό νησιν, ὡ ς νοῦ φορὰ ν καὶ κί νησιν οὖ σαν ἱ εμέ νου καὶ φερομέ νου καὶ τὸ συνιέ ναι καὶ τἀ γαθὸ ν ὅ λως καὶ ἀ ρετὴ ν ἐ πὶ τοῖ ς ῥ έ ουσι καὶ θέ ουσι θέ σθαι: καθά περ αὖ πά λιν τοῖ ς ἀ ντιφωνοῦ σιν ὀ νό μασι λοιδορεῖ σθαι τὸ κακό ν, τὸ τὴ ν φύ σιν ἐ μποδί ζον καὶ συνδέ ον καὶ ἴ σχον καὶ κωλῦ ον ἵ εσθαι καὶ ἰ έ ναι κακί αν ἀ πορί αν δειλί αν ἀ νί αν προσαγορευό ντων.

ὁ δ'̓́ Οσιρις ἐ κ τοῦ ὁ σί ου καὶ ἱ εροῦ τοὔ νομα μεμιγμέ νον ἔ σχηκε: κοινὸ ς γά ρ ἐ στι τῶ ν ἐ ν οὐ ρανῷ καὶ τῶ ν ἐ ν̔́ Αιδου λό γος: ὧ ν τὰ μὲ ν ἱ ερὰ τὰ δ' ὅ σια τοῖ ς παλαιοῖ ς ἔ θος ἦ ν προσαγορεύ ειν. ὁ δ' ἀ ναφαί νων τὰ οὐ ρά νια καὶ τῶ ν ἄ νω φερομέ νων λό γος̓́ Ανουβις, ἔ στι δ' ὅ τε καὶ̔ Ερμά νουβις ὀ νομά ζεται, τὸ μὲ ν ὡ ς: τοῖ ς ἄ νω τὸ δ' ὡ ς τοῖ ς κά τω προσή κων. διὸ καὶ θύ ουσιν αὐ τῷ τὸ μὲ ν λευκὸ ν ἀ λεκτρυό να, τὸ δὲ κροκί αν, τὰ μὲ ν εἰ λικρινῆ καὶ φανά, τὰ δὲ μικτὰ καὶ ποικί λα νομί ζοντες. οὐ δεῖ δὲ θαυμά ζειν τῶ ν ὀ νομά των τὴ ν εἰ ς τὸ̔ Ελληνικὸ ν ἀ νά πλασιν: καὶ γὰ ρ ἄ λλα μυρί α τοῖ ς μεθισταμέ νοις ἐ κ τῆ ς̔ Ελλά δος συνεκπεσό ντα μέ χρι νῦ ν παραμέ νει καὶ ξενιτεύ ει παρ' ἑ τέ ροις, ὧ ν ἔ νια τὴ ν ποιητικὴ ν ἀ νακαλουμέ νην διαβά λλουσιν ὡ ς βαρβαρί ζουσαν οἱ γλώ ττας τὰ τοιαῦ τα προσαγορεύ οντες. ἐ ν δὲ ταῖ ς̔ Ερμοῦ λεγομέ ναις βί βλοις ἱ στοροῦ σι γεγρά φθαι περὶ τῶ ν ἱ ερῶ ν ὀ νομά των, ὅ τι τὴ ν μὲ ν ἐ πὶ τῆ ς τοῦ ἡ λί ου περιφορᾶ ς τεταγμέ νης δύ ναμιν̔͂ Ωρον,̔́ Ελληνες δ'̓ Από λλωνα καλοῦ σι: τὴ ν δ' ἐ πὶ τοῦ πνεύ ματος οἱ μὲ ν̓́ Οσιριν, οἱ δὲ Σά ραπιν, οἱ δὲ Σῶ θιν Αἰ γυπτιστί: σημαί νει δὲ κύ ησιν ἢ τὸ κύ ειν. διὸ καὶ παρατροπῆ ς γενομέ νης; τοῦ ὀ νό ματος,̔ Ελληνιστὶ κύ ων κέ κληται τὸ ἄ στρον, ὅ περ ἴ διον τῆ ς̓́ Ισιδος νομί ζουσιν. ἥ κιστα μὲ ν οὖ ν δεῖ φιλοτιμεῖ σθαι περὶ τῶ ν ὀ νομά των, οὐ μὴ ν ἀ λλὰ μᾶ λλον ἂ ν ὑ φεί μην τοῦ Σαρά πιδος Αἰ γυπτί οις ἢ τοῦ̓ Οσί ριδος, ἐ κεῖ νο μὲ ν ξενικό ν, τοῦ το δ'̔ Ελληνικό ν, ἄ μφω δ' ἑ νὸ ς θεοῦ καὶ μιᾶ ς δυνά μεως ἡ γού μενος.

ἔ οικε δὲ τού τοις καὶ τὰ Αἰ γύ πτια. τὴ ν μὲ ν γὰ ῤ͂ Ισιν πολλά κις τῷ τῆ ς̓ Αθηνᾶ ς ὀ νό ματι καλοῦ σι φρά ζοντι τοιοῦ τον λό γον“ ἦ λθον ἀ π' ἐ μαυτῆ ς,'” ὅ περ ἐ στὶ ν αὐ τοκινή του φορᾶ ς δηλωτικὸ ν ὁ δὲ Τυφώ ν, ὥ σπερ εἴ ρηται, Σὴ θ καὶ Βέ βων καὶ Σμὺ ὀ νομά ζεται, βί αιό ν τινα καὶ κωλυτικὴ ν ἐ πί σχεσιν, ὑ πεναντί ωσιν ἢ ἀ ναστροφὴ ν ἐ μφαί νειν βουλομέ νων τῶ ν ὀ νομά των. ἔ τι τὴ ν σιδηρῖ τιν λί θον ὀ στέ ον̔́ Ωρου, Τυφῶ νος δὲ τὸ ν σί δηρον, ὡ ς ἱ στορεῖ Μανεθώ ς, καλοῦ σιν: ὥ σπερ γὰ ρ ὁ σί δηρος πολλά κις μὲ ν ἑ λκομέ νῳ καὶ ἑ πομέ νῳ πρὸ ς τὴ ν λί θον ὅ μοιό ς ἐ στι, πολλά κις δ' ἀ ποστρέ φεται καὶ ἀ ποκρού εται πρὸ ς τοὐ ναντί ον, οὕ τως ἡ σωτή ριος; καὶ ἀ γαθὴ καὶ λό γον ἔ χουσα τοῦ κό σμου κί νησις ἐ πιστρέ φεταί τε καὶ προσά γεται καὶ μαλακωτέ ραν ποιεῖ, πεί θουσα τὴ ν σκληρὰ ν ἐ κεί νην καὶ τυφώ νειον, εἶ τ' αὖ θις ἀ νασχεθεῖ σα εἰ ς ἑ αυτὴ ν ἀ νέ στρεψε καὶ κατέ δυσεν εἰ ς τὴ ν ἀ πειρί αν. ἔ τι φησὶ περὶ τοῦ Διὸ ς ὁ Εὔ δοξος μυθολογεῖ ν Αἰ γυπτί ους, ὡ ς τῶ ν σκελῶ ν συμπεφυκό των αὐ τῷ μὴ δυνά μενος βαδί ζειν, ὑ π' αἰ σχύ νης ἐ ν ἐ ρημί ᾳ διέ τριβεν: ἡ δ'̓͂ Ισις διατεμοῦ σα καὶ διαστή σασα τὰ μέ ρη ταῦ τα τοῦ σώ ματος ἀ ρτί ποδα τὴ ν πορεί αν παρέ σχεν. αἰ νί ττεται δὲ καὶ διὰ τού των ὁ μῦ θος, ὅ τι καθ' ἑ αυτὸ ν ὁ τοῦ θεοῦ νοῦ ς καὶ λό γος ἐ ν τῷ ἀ ορά τῳ καὶ ἀ φανεῖ βεβηκὼ ς εἰ ς γέ νεσιν ὑ πὸ κινή σεως προῆ λθεν.

ἐ μφαί νει καὶ τὸ σεῖ στρον, ὅ τι σεί εσθαι δεῖ τὰ ὄ ντα καὶ μηδέ ποτε παύ εσθαι φορᾶ ς, ἀ λλ' οἷ ον ἐ ξεγεί ρεσθαι καὶ κλονεῖ σθαι καταδαρθά νοντα καὶ μαραινό μενα. τὸ ν γὰ ρ Τυφῶ νά φασι τοῖ ς σεί στροις ἀ ποτρέ πειν καὶ ἀ ποκρού εσθαι, δηλοῦ ντες: ὅ τι τῆ ς φθορᾶ ς συνδεού σης καὶ ἱ στά σης, αὖ θις ἀ ναλύ ει τὴ ν φύ σιν καὶ ἀ νί στησι διὰ τῆ ς κινή σεως ἡ γέ νεσις. τοῦ δὲ σεί στρου περιφεροῦ ς ἄ νωθεν ὄ ντος, ἡ ἁ ψὶ ς περιέ χει τὰ σειό μενα τέ τταρα. καὶ γὰ ρ ἡ γεννωμέ νη καὶ φθειρομέ νη μοῖ ρα τοῦ κό σμου περιέ χεται μὲ ν ὑ πὸ τῆ ς σεληνιακῆ ς σφαί ρας, κινεῖ ται δ' ἐ ν αὐ τῇ πά ντα καὶ μεταβά λλεται διὰ τῶ ν τεττά ρων στοιχεί ων, πυρὸ ς καὶ γῆ ς καὶ ὕ δατος καὶ ἀ έ ρος. τῇ δ' ἁ ψῖ δι. τοῦ σεί στρου κατὰ κορυφὴ ν ἐ ντορεύ ουσιν αἴ λουρον ἀ νθρώ που πρό σωπον ἔ χοντα, κά τω δ' ὑ πὸ τὰ σειό μενα πῆ μὲ ν̓́ Ισιδος πῆ δὲ Νέ φθυος πρό σωπον, αἰ νιττό μενοι τοῖ ς μὲ ν προσώ ποις γέ νεσιν καὶ τελευτὴ ν αὗ ται γά ρ εἰ σι τῶ ν στοιχεί ων μεταβολαὶ καὶ κινή σεις, τῷ δ' αἰ λού ρῳ τὴ ν σελή νην διὰ τὸ ποικί λον καὶ νυκτουργὸ ν καὶ γό νιμον τοῦ θηρί ου. λέ γεται γὰ ρ ἓ ν τί κτειν, εἶ τα δύ ο καὶ τρί α καὶ τέ σσαρα καὶ πέ ντε: καὶ καθ' ἓ ν οὕ τως ἄ χρι τῶ ν ἑ πτὰ προστί θησιν, ὥ στ' ὀ κτὼ καὶ εἴ κοσι τὰ πά ντα τί κτειν, ὅ σα καὶ τῆ ς σελή νης φῶ τ' ἔ στιν. τοῦ το μὲ ν οὖ ν ἴ σως μυθωδέ στερον αἱ δ' ἐ ν τοῖ ς ὄ μμασιν αὐ τοῦ κό ραι πληροῦ σθαι μὲ ν καὶ πλατύ νεσθαι δοκοῦ σιν ἐ ν πανσελή νῳ, λεπτύ νεσθαι δὲ καὶ μαραυγεῖ ν ἐ ν ταῖ ς μειώ σεσι τοῦ ἄ στρου. τῷ δ' ἀ νθρωπομό ρφῳ τοῦ αἰ λού ρου τὸ νοερὸ ν καὶ λογικὸ ν ἐ μφαί νεται τῶ ν περὶ τὴ ν σελή νην μεταβολῶ ν.

συνελό ντι δ' εἰ πεῖ ν οὔ θ' ὕ δωρ οὔ θ' ἥ λιον οὔ τε γῆ ν οὔ τ' οὐ ρανὸ ν̓́ Οσιριν ἢ̓͂ Ισιν ὀ ρθῶ ς ἔ χει νομί ζειν, οὐ δὲ πῦ ρ Τυφῶ να πά λιν οὐ δ' αὐ χμὸ ν οὐ δὲ θά λατταν, ἀ λλ' ἁ πλῶ ς ὅ σον ἐ στὶ ν ἐ ν τού τοις ἄ μετρον καὶ ἄ τακτον ὑ περβολαῖ ς ἢ ἐ νδεί αις Τυφῶ νι προσνέ μοντες, τὸ δὲ κεκοσμημέ νον καὶ ἀ γαθὸ ν καὶ ὠ φέ λιμον ὡ ς̓́ Ισιδος μὲ ν ἔ ργον εἰ κό να δὲ καὶ μί μημα καὶ λό γον̓ Οσί ριδος σεβό μενοι καὶ τιμῶ ντες, οὐ κ ἂ ν ἁ μαρτά νοιμεν. ἀ λλὰ καὶ τὸ ν Εὔ δοξον ἀ πιστοῦ ντα παύ σομεν καὶ διαποροῦ ντα, πῶ ς οὔ τε Δή μητρι τῆ ς τῶ ν ἐ ρωτικῶ ν ἐ πιμελεί ας μέ τεστιν ἀ λλ'̓́ Ισιδι: τό ν τε Διό νυσον οὔ τε τὸ ν Νεῖ λον αὔ ξειν οὔ τε τῶ ν τεθνηκό των ἄ ρχειν δυνά μενον. ἑ νὶ γὰ ρ λό γῳ κοινῷ τοὺ ς θεοὺ ς τού τους περὶ πᾶ σαν ἀ γαθοῦ μοῖ ραν ἡ γού μεθα τετά χθαι: καὶ πᾶ ν ὅ σον ἔ νεστι τῇ φύ σει καλὸ ν καὶ ἀ γαθὸ ν διὰ τού τους ὑ πά ρχειν, τὸ ν μὲ ν διδό ντα τὰ ς ἀ ρχά ς, τὴ ν δ' ὑ ποδεχομέ νην καὶ διανέ μουσαν.

οὕ τω δὲ καὶ τοῖ ς πολλοῖ ς καὶ φορτικοῖ ς ἐ πιχειρή σομεν, εἴ τε ταῖ ς καθ' ὥ ραν μεταβολαῖ ς τοῦ περιέ χοντος εἴ τε ταῖ ς καρπῶ ν γενέ σεσι καὶ σποραῖ ς καὶ ἀ ρό τοις χαί ρουσι τὰ περὶ τοὺ ς θεοὺ ς τού τους συνοικειοῦ ντες, καὶ λέ γοντες θά πτεσθαι μὲ ν τὸ ν̓́ Οσιριν, ὅ τε κρύ πτεται τῇ γῇ σπειρό μενος; ὁ καρπό ς, αὖ θις δ' ἀ ναβιοῦ σθαι καὶ ἀ ναφαί νεσθαι, ὅ τε βλαστή σεως ἀ ρχή. διὸ καὶ λέ γεσθαι τὴ ν̓͂ Ισιν αἰ σθομέ νην ὅ τι κύ ει περιά ψασθαι φυλακτή ριον ἕ κτῃ μηνὸ ς ἱ σταμέ νου Φαωφί: τί κτεσθαι δὲ τὸ ν̔ Αρποκρά την περὶ τροπὰ ς χειμερινὰ ς ἀ τελῆ καὶ νεαρὸ ν ἐ ν τοῖ ς προανθοῦ σι καὶ προβλαστά νουσι. διὸ καὶ φακῶ ν αὐ τῷ φυομέ νων ἀ παρχὰ ς ἐ πιφέ ρουσι, τὰ ς δὲ λοχεί ους ἡ μέ ρας ἑ ορτά ζειν μετὰ τὴ ν ἐ αρινὴ ν ἰ σημερί αν. ταῦ τα γὰ ρ ἀ κού οντες ἀ γαπῶ σι καὶ πιστεύ ουσιν, αὐ τό θεν ἐ κ τῶ ν προχεί ρων καὶ συνή θων τὸ πιθανὸ ν ἕ λκοντες.

καὶ δεινὸ ν οὐ δέ ν, ἂ ν πρῶ τον μὲ ν ἡ μῖ ν τοὺ ς θεοὺ ς φυλά ττωσι κοινοὺ ς καὶ μὴ ποιῶ σιν Αἰ γυπτί ων ἰ δί ους, μηδὲ Νεῖ λον ἥ ν τε Νεῖ λος ἄ ρδει μό νην χώ ραν τοῖ ς ὀ νό μασι τού τοις καταλαμβά νοντες, μηδ' ἕ λη μηδὲ λωτοὺ ς μὴ θεοποιί αν λέ γοντες ἀ ποστερῶ σι μεγά λων θεῶ ν τοὺ ς ἄ λλους ἀ νθρώ πους, οἷ ς Νεῖ λος μὲ ν οὐ κ ἔ στιν οὐ δὲ Βοῦ τος οὐ δὲ Μέ μφις:̓͂ Ισιν δὲ καὶ τοὺ ς περὶ αὐ τὴ ν θεοὺ ς ἔ χουσι καὶ γιγνώ σκουσιν ἅ παντες, ἐ νί ους μὲ ν οὐ πά λαι τοῖ ς παρ' Αἰ γυπτί ων ὀ νό μασι καλεῖ ν μεμαθηκό τες, ἑ κά στου δὲ τὴ ν δύ ναμιν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἐ πιστά μενοι καὶ τιμῶ ντες. δεύ τερον, ὃ μεῖ ζό ν ἐ στιν, ὅ πως σφό δρα προσέ ξουσι καὶ φοβή σονται, μὴ λά θωσιν εἰ ς πνεύ ματα καὶ ῥ εύ ματα καὶ σπό ρους καὶ ἀ ρό τους καὶ πά θη γῆ ς καὶ μεταβολὰ ς ὡ ρῶ ν διαγρά φοντες τὰ θεῖ α καὶ διαλύ οντες: ὥ σπερ οἱ Διό νυσον τὸ ν οἶ νον,̔́ Ηφαιστον δὲ τὴ ν φλό γα: Φερσεφό νην δὲ φησί που Κλεά νθης τὸ διὰ τῶ ν καρπῶ ν φερό μενον καὶ φονευό μενον πνεῦ μα. ποιητὴ ς δέ τις ἐ πὶ τῶ ν θεριζό ντων τῆ μος ὅ τ' αἰ ζηοὶ Δημή τερα κωλοτομεῦ σιν οὐ δὲ ν γὰ ρ οὗ τοι διαφέ ρουσι τῶ ν ἱ στί α καὶ κά λους καὶ ἄ γκυραν ἡ γουμέ νων κυβερνή την, καὶ νή ματα καὶ κρό κας ὑ φά ντην καὶ σπονδεῖ ον ἢ μελί κρατον ἢ πτισά νην ἰ ατρό ν: ἀ λλὰ δεινὰ ς καὶ ἀ θέ ους ἐ μποιοῦ σι φύ σεσι καὶ πρά γμασιν ὀ νό ματα θεῶ ν ἐ πιφέ ροντες. ταῦ τα μὲ ν γὰ ρ αὐ τὰ νοῆ σαι θεοὺ ς οὐ κ ἔ στιν. οὐ δὲ ν γὰ ρ οὗ τοι διαφέ ρουσι τῶ ν ἱ στί α καὶ κά λως κρό κας ὑ φά ντην, καὶ σπονδεῖ ον ἢ μελί κρατον ἢ δό ξας, ἀ ναισθή τοις καὶ ἀ ψύ χοις καὶ φθειρομέ ναις ἀ ναγκαί ως ὑ π' ἀ νθρώ πων δεομέ νων καὶ χρωμέ νων

οὐ γὰ ρ ἄ νουν οὐ δ' ἄ ψυχον οὐ δ' ἀ νθρώ ποις ὁ θεὸ ς ὑ ποχεί ριον: ἀ πὸ τού των δὲ τοὺ ς χρωμέ νοις αὐ τοῖ ς δωρουμέ νους ἡ μῖ ν καὶ παρέ χοντας ἀ έ ναα καὶ διαρκῆ θεοὺ ς ἐ νομί σαμεν, οὐ χ ἑ τέ ρους παρ' ἑ τέ ροις οὐ δὲ βαρβά ρους καὶ̔́ Ελληνας οὐ δὲ νοτί ους καὶ βορεί ους: ἀ λλ' ὥ σπερ ἥ λιος καὶ σελή νη καὶ οὐ ρανὸ ς καὶ γῆ καὶ θά λασσα κοινὰ πᾶ σιν, ὀ νομά ζεται δ' ἄ λλως ὑ π' ἄ λλων, οὕ τως ἑ νὸ ς λό γου τοῦ ταῦ τα κοσμοῦ ντος καὶ μιᾶ ς προνοί ας ἐ πιτροπευού σης καὶ δυνά μεων ὑ πουργῶ ν ἐ πὶ πά ντα τεταγμέ νων, ἕ τεραι παρ' ἑ τέ ροις κατὰ νό μους γεγό νασι τιμαὶ καὶ προσηγορί αι: καὶ συμβό λοις χρῶ νται καθιερωμέ νοις οἱ μὲ ν ἀ μυδροῖ ς οἱ δὲ τρανοτέ ροις, ἐ πὶ τὰ θεῖ α τὴ ν νό ησιν ὁ δηγοῦ ντες οὐ κ ἀ κινδύ νως. ἔ νιοι γὰ ρ ἀ ποσφαλέ ντες παντά πασιν εἰ ς δεισιδαιμονί αν ὤ λισθον, οἱ δὲ φεύ γοντες ὥ σπερ ἕ λος τὴ ν δεισιδαιμονί αν ἔ λαθον αὖ θις ὥ σπερ εἰ ς κρημνὸ ν ἐ μπεσό ντες τὴ ν ἀ θεό τητα.

διὸ δεῖ μά λιστα πρὸ ς ταῦ τα λό γον ἐ κ φιλοσοφί ας μυσταγωγὸ ν ἀ ναλαβό ντας ὁ σί ως διανοεῖ σθαι τῶ ν λεγομέ νων καὶ δρωμέ νων ἕ καστον: ἵ να μή, καθά περ Θεό δωρος εἶ πε, τοὺ ς λό γους αὐ τοῦ τῇ δεξιᾷ προτεί νοντος, ἐ νί ους τῇ ἀ ριστερᾷ δέ χεσθαι τῶ ν ἀ κροωμέ νων, οὕ τως ἡ μεῖ ς ἃ καλῶ ς οἱ νό μοι περὶ τὰ ς θυσί ας καὶ τὰ ς ἑ ορτὰ ς ἔ ταξαν ἑ τέ ρως ὑ πολαμβά νοντες ἐ ξαμά ρτωμεν. ὅ τι γὰ ρ ἐ πὶ τὸ ν λό γον ἀ νοιστέ ον ἅ παντα, καὶ παρ' αὐ τῶ ν ἐ κεί νων ἔ στι λαβεῖ ν. τῇ μὲ ν γὰ ρ ἐ νά τῃ ἐ πὶ δέ κα τοῦ πρώ του μηνὸ ς ἑ ορτά ζοντες τῷ̔ Ερμῇ μέ λι καὶ σῦ κον ἐ σθί ουσιν, ἐ πιλέ γοντες“ γλυκὺ ἡ ἀ λή θεια” τὸ δὲ τῆ ς̓́ Ισιδος φυλακτή ριον, ὃ περιά πτεσθαι μυθολογοῦ σιν αὐ τή ν, ἐ ξερμηνεύ εται“ φωνὴ ἀ ληθή ς.” τὸ ν δ'̔ Αρποκρά την οὔ τε θεὸ ν ἀ τελῆ καὶ νή πιον οὔ τε χεδρό πων τινὰ νομιστέ ον, ἀ λλὰ τοῦ περὶ θεῶ ν ἐ ν ἀ νθρώ ποις λό γου νεαροῦ καὶ ἀ τελοῦ ς καὶ ἀ διαρθρώ του προστά την καὶ σωφρονιστὴ ν διὸ τῷ στό ματι τὸ ν δά κτυλον ἔ χει προσκεί μενον ἐ χεμυθί ας καὶ σιωπῆ ς σύ μβολον ἐ ν δὲ τῷ Μεσορὴ μηνὶ τῶ ν χεδρό πων ἐ πιφέ ροντες λέ γουσιν“ γλῶ σσα τύ χη, γλῶ σσα δαί μων” τῶ ν δ' ἐ ν Αἰ γύ πτῳ φυτῶ ν μά λιστα τῇ θεῷ καθιερῶ σθαι λέ γουσι τὴ ν περσέ αν, ὅ τι καρδί ᾳ μὲ ν ὁ καρπὸ ς αὐ τῆ ς, γλώ ττῃ δὲ τὸ φύ λλον ἔ οικεν. οὐ δὲ ν γὰ ρ ὧ ν ἄ νθρωπος ἔ χειν πέ φυκε θειό τερον λό γου καὶ μά λιστα τοῦ περὶ θεῶ ν, οὐ δὲ μεί ζονα ῥ οπὴ ν ἔ χει πρὸ ς εὐ δαιμονί αν. διὸ τῷ μὲ ν εἰ ς τὸ χρηστή ριον ἐ νταῦ θα κατιό ντι παρεγγυῶ μεν ὅ σια φρονεῖ ν, εὔ φημα λέ γειν. οἱ δὲ πολλοὶ γελοῖ α δρῶ σιν ἐ ν ταῖ ς πομπαῖ ς καὶ ταῖ ς ἑ ορταῖ ς εὐ φημί αν προκηρύ ττοντες, εἶ τα περὶ τῶ ν θεῶ ν αὐ τῶ ν τὰ δυσφημό τατα καὶ λέ γοντες καὶ διανοού μενοι.

πῶ ς οὖ ν χρηστέ ον ἐ στὶ ταῖ ς σκυθρωπαῖ ς; καὶ ἀ γελά στοις καὶ πενθί μοις θυσί αις, εἰ μή τε παραλεί πειν τὰ νενομισμέ να καλῶ ς ἔ χει μή τε φύ ρειν τὰ ς περὶ θεῶ ν δό ξας καὶ συνταρά ττειν ὑ ποψί αις ἀ τό ποις; καὶ παρ'̔́ Ελλησιν ὅ μοια πολλὰ γί γνεται περὶ τὸ ν αὐ τὸ ν ὁ μοῦ τι χρό νον, οἷ ς Αἰ γύ πτιοι δρῶ σιν ἐ ν τοῖ ς ὁ σί οις. καὶ γὰ ῤ Αθή νησι νηστεύ ουσιν αἱ γυναῖ κες ἐ ν Θεσμοφορί οις χαμαὶ καθή μεναι. καὶ Βοιωτοὶ τὰ τῆ ς̓ Αχαί ας μέ γαρα κινοῦ σιν, ἐ παχθῆ τὴ ν ἑ ορτὴ ν ἐ κεί νην ὀ νομά ζοντες, ὡ ς διὰ τὴ ν τῆ ς Κό ρης κά θοδον ἐ ν ἄ χει τῆ ς Δή μητρος οὔ σης;. ἔ στι δ'' ὁ μὴ ν οὗ τος περὶ Πλειά δας σπό ριμος, ὃ ν̓ Αθὺ ρ Αἰ γύ πτιοι, Πυανεψιῶ να δ'̓ Αθηναῖ οι Βοιωτοὶ δὲ Δαμά τριον καλοῦ σι. τοὺ ς δὲ πρὸ ς ἑ σπέ ραν οἰ κοῦ ντας ἱ στορεῖ Θεό πομπος ἡ γεῖ σθαι καὶ καλεῖ ν τὸ ν μὲ ν χειμῶ να Κρό νον, τὸ δὲ θέ ρος̓ Αφροδί την, τὸ δ' ἔ αρ Περσεφό νην ἐ κ δὲ Κρό νου καὶ̓ Αφροδί της γεννᾶ σθαι πά ντα. Φρύ γες δὲ τὸ ν θεὸ ν οἰ ό μενοι χειμῶ νος καθεύ δειν, θέ ρους δ' ἐ γρηγορέ ναι, τοτὲ μὲ ν κατευνασμού ς, τοτὲ δ' ἀ νεγέ ρσεις βακχεύ οντες αὐ τῷ τελοῦ σι. Παφλαγό νες δὲ καταδεῖ σθαι καὶ καθεί ργνυσθαι χειμῶ νος, ἦ ρος δὲ κινεῖ σθαι καὶ ἀ ναλύ εσθαι φά σκουσι.

καὶ δί δωσιν ὁ καιρὸ ς ὑ πό νοιαν ἐ πὶ τῶ ν καρπῶ ν τῇ ἀ ποκρύ ψει γενέ σθαι τὸ ν σκυθρωπασμό ν, οὓ ς οἱ παλαιοὶ θεοὺ ς μὲ ν οὐ κ ἐ νό μιζον, ἀ λλὰ δῶ ρα θεῶ ν ἀ ναγκαῖ α καὶ μεγά λα πρὸ ς τὸ μὴ ζῆ ν ἀ γρί ως καὶ θηριωδῶ ς. καθ' ἣ ν δὴ ὥ ραν τοὺ ς μὲ ν ἀ πὸ δέ νδρων ἑ ώ ρων ἀ φανιζομέ νους παντά πασιν καὶ ἀ πολεί ποντας, οὓ ς δὲ καὶ αὐ τοὶ κατέ σπειραν ὄ ντας ἔ τι γλί σχρους καὶ ἀ πό ρους, διαμώ μενοι ταῖ ς χερσὶ τὴ ν γῆ ν καὶ περιστέ λλοντες αὖ θις, ἐ π' ἀ δή λῳ τῷ πά λιν ἐ κτελεῖ σθαι καὶ συντέ λειαν ἕ ξειν ἀ ποθέ μενοι, πολλὰ θά πτουσιν ὅ μοια καὶ πενθοῦ σιν ἔ πραττον. εἶ θ' ὥ σπερ ἡ μεῖ ς τὸ ν ὠ νού μενον βιβλί α Πλά τωνος ὠ νεῖ σθαί φαμεν Πλά τωνα, καὶ Μέ νανδρον ὑ ποκρί νεσθαι τὸ ν τὰ Μενά νδρου ποιή μαθ' ὑ ποτιθέ μενον, οὕ τως ἐ κεῖ νοι τοῖ ς τῶ ν θεῶ ν ὀ νό μασι τὰ τῶ ν θεῶ ν δῶ ρα καὶ ποιή ματα καλεῖ ν οὐ κ ἐ φεί δοντο, τιμῶ ντες ὑ πὸ χρεί ας καὶ σεμνύ νοντες. οἱ δ' ὕ στερον ἀ παιδεύ τως δεχό μενοι καὶ ἀ μαθῶ ς ἀ ναστρέ φοντες ἐ πὶ τοὺ ς θεοὺ ς τὰ πά θη τῶ ν καρπῶ ν, καὶ τὰ ς παρουσί ας τῶ ν ἀ ναγκαί ων καὶ ἀ ποκρύ ψεις θεῶ ν γενέ σεις καὶ φθορὰ ς οὐ προσαγορεύ οντες μό νον ἀ λλὰ καὶ νομί ζοντες, ἀ τό πων καὶ παρανό μων καὶ τεταραγμέ νων δοξῶ ν αὑ τοὺ ς ἐ νέ πλησαν, καί τοι τοῦ παραλό γου τὴ ν ἀ τοπί αν ἐ ν ὀ φθαλμοῖ ς ἔ χοντες. εὖ μὲ ν οὖ ν Ξενοφά νης ὁ Κολοφώ νιος ἠ ξί ωσε τοὺ ς Αἰ γυπτί ους, εἰ θεοὺ ς νομί ζουσι, μὴ θρηνεῖ ν, εἰ δὲ θρηνοῦ σι, θεοὺ ς μὴ νομί ζειν ἀ λλ' ὅ τι γελοῖ ον ἅ μα θρηνοῦ ντας εὔ χεσθαι τοὺ ς καρποὺ ς πά λιν ἀ ναφαί νειν καὶ τελειοῦ ν ἑ αυτοῖ ς, ὅ πως πά λιν ἀ ναλί σκωνται καὶ θρηνῶ νται:.

τὸ δ' οὐ κ ἔ στι τοιοῦ τον, ἀ λλὰ θρηνοῦ σι μὲ ν τοὺ ς καρπού ς, εὔ χονται δὲ τοῖ ς αἰ τί οις καὶ δοτῆ ρσι θεοῖ ς ἑ τέ ρους; πά λιν νέ ους ποιεῖ ν καὶ ἀ ναφύ ειν ἀ ντὶ τῶ ν ἀ πολλυμέ νων. ὅ θεν ἄ ριστα λέ γεται παρὰ τοῖ ς φιλοσό φοις τὸ τοὺ ς μὴ μανθά νοντας ὀ ρθῶ ς ἀ κού ειν ὀ νομά των κακῶ ς χρῆ σθαι καὶ τοῖ ς πρά γμασιν: ὥ σπεῥ Ελλή νων οἱ τὰ χαλκᾶ καὶ τὰ γραπτὰ καὶ λί θινα μὴ μαθό ντες μηδ' ἐ θισθέ ντες ἀ γά λματα καὶ τιμὰ ς θεῶ ν, ἀ λλὰ θεοὺ ς καλεῖ ν, εἶ τα τολμῶ ντες λέ γειν, ὅ τι τὴ ν̓ Αθηνᾶ ν Λαχά ρης ἐ ξέ δυσε, τὸ ν δ' Από λλωνα χρυσοῦ ς βοστρύ χους ἔ χοντα Διονύ σιος ἀ πέ κειρεν δὲ Ζεὺ ς ὁ Καπετώ λιος περὶ τὸ ν ἐ μφύ λιον πό λεμον ἐ νεπρή σθη καὶ διεφθά ρη, λανθά νουσι συνεφελκό μενοι καὶ παραδεχό μενοι δό ξας πονηρὰ ς ἑ πομέ νας τοῖ ς ὀ νό μασιν. τοῦ το δ' οὐ χ ἥ κιστα πεπό νθασιν Αἰ γύ πτιοι περὶ τὰ τιμώ μενα τῶ ν ζῴ ων.̔́ Ελληνες μὲ ν γὰ ρ ἔ ν γε τού τοις λέ γουσιν ὀ ρθῶ ς καὶ νομί ζουσιν ἱ ερὸ ν̓ Αφροδί της ζῷ ον εἶ ναι τὴ ν περιστερὰ ν καὶ τὸ ν δρά κοντα τῆ ς̓ Αθηνᾶ ς καὶ τὸ ν κό ρακα τοῦ̓ Από λλωνος καὶ τὸ ν κύ να τῆ ς̓ Αρτέ μιδος, ὡ ς Εὐ ριπί δης̔ Εκά της ἄ γαλμα φωσφό ρου κύ ων ἔ σῃ. Αἰ γυπτί ων δ' οἱ πολλοὶ θεραπεύ οντες αὐ τὰ τὰ ζῷ α καὶ περιέ ποντες ὡ ς θεοὺ ς οὐ γέ λωτος μό νον οὐ δὲ χλευασμοῦ καταπεπλή κασι τὰ ς ἱ ερουργί ας ἀ λλὰ τοῦ το τῆ ς ἀ βελτερί ας ἐ λά χιστό ν ἐ στι κακό ν: δό ξα δ' ἐ μφύ εται δεινή, τοὺ ς μὲ ν ἀ σθενεῖ ς καὶ ἀ κά κους εἰ ς ἄ κρατον ὑ περεί πουσα τὴ ν δεισιδαιμονί αν, τοῖ ς δὲ δριμυτέ ροις καὶ θρασυτέ ροις εἰ ς ἀ θέ ους ἐ κπί πτουσα καὶ θηριώ δεις λογισμού ς;. καὶ περὶ τού των τὰ εἰ κό τα διελθεῖ ν οὐ κ ἀ νά ρμοστό ν ἐ στι.

τὸ μὲ ν γὰ ρ εἰ ς ταῦ τα τὰ ζῷ α τοὺ ς θεοὺ ς τὸ ν Τυφῶ να δεί σαντας μεταβαλεῖ ν, οἷ ον ἀ ποκρύ πτοντας ἑ αυτοὺ ς σώ μασιν ἴ βεων καὶ κυνῶ ν καὶ ἱ ερά κων, πᾶ σαν ὑ περπέ παικε τερατεί αν καὶ μυθολογί αν: καὶ τὸ ταῖ ς ψυχαῖ ς τῶ ν θανό ντων ὅ σαι διαμέ νουσιν εἰ ς ταῦ τα μό να γί γνεσθαι τὴ ν παλιγγενεσί αν ὁ μοί ως ἄ πιστον. τῶ ν δὲ βουλομέ νων πολιτική ν τινα λέ γειν αἰ τί αν οἱ μὲ ν̓́ Οσιριν ἐ ν τῇ μεγά λῃ στρατιᾷ φασιν εἰ ς μέ ρη πολλὰ διανεί μαντα τὴ ν δύ ναμιν λό χους καὶ τά ξεις̔ Ελληνικῶ ς καλοῦ σιν, ἐ πί σημα δοῦ ναι ζῳ ό μορφα πᾶ σιν, ὧ ν ἕ καστον τῷ γέ νει τῶ ν συννεμηθέ ντων ἱ ερὸ ν γενέ σθαι καὶ τί μιον: οἱ δὲ τοὺ ς ὕ στερον βασιλεῖ ς ἐ κπλή ξεως ἕ νεκα τῶ ν πολεμί ων ἐ πιφαί νεσθαι θηρί ων χρυσᾶ ς προτομὰ ς καὶ ἀ ργυρᾶ ς περιτιθεμέ νους: ἄ λλοι δὲ τῶ ν δεινῶ ν τινα καὶ πανού ργων βασιλέ ων ἱ στοροῦ σι τοὺ ς Αἰ γυπτί ους καταμαθό ντα τῇ μὲ ν φύ σει κού φους καὶ πρὸ ς μεταβολὴ ν καὶ νεωτερισμὸ ν ὀ ξυρρό πους ὄ ντας, ἄ μαχον δὲ καὶ δυσκά θεκτον ὑ πὸ πλή θους δύ ναμιν ἐ ν τῷ συμφρονεῖ ν καὶ κοινοπραγεῖ ν ἔ χοντας, ἀ ί διον αὐ τοῖ ς ἐ γκατασπεῖ ραι δεί ξαντα δεισιδαιμονί αν, διαφορᾶ ς ἀ παύ στου πρό φασιν. τῶ ν γὰ ρ θηρί ων, ἃ προσέ ταξεν ἄ λλοις ἄ λλα τιμᾶ ν καὶ σέ βεσθαι, δυσμενῶ ς; καὶ πολεμικῶ ς ἀ λλή λοις προσφερομέ νων, καὶ τροφὴ ν ἑ τέ ραν ἑ τέ ρου προσί εσθαι πεφυκό τος, ἀ μύ νοντες ἀ εὶ τοῖ ς οἰ κεί οις ἕ καστοι καὶ χαλεπῶ ς ἀ δικουμέ νων φέ ροντες ἐ λά νθανον ταῖ ς τῶ ν θηρί ων ἔ χθραις συνεφελκό μενοι καὶ συνεκπολεμού μενοι πρὸ ς ἀ λλή λους. μό νοι γὰ ρ ἔ τι νῦ ν Αἰ γυπτί ων Λυκοπολῖ ται πρό βατον ἐ σθί ουσιν, ἐ πεὶ καὶ λύ κος, ὃ ν θεὸ ν νομί ζουσιν οἱ δ'̓ Οξυρυγχῖ ται καθ' ἡ μᾶ ς, τῶ ν Κυνοπολιτῶ ν τὸ ν ὀ ξύ ρυγχον ἰ χθὺ ν ἐ σθιό ντων, κύ να συλλαβό ντες καὶ θύ σαντες ὡ ς ἱ ερεῖ ον κατέ φαγον: ἐ κ δὲ τού του καταστά ντες εἰ ς πό λεμον ἀ λλή λους τε διέ θηκαν κακῶ ς καὶ ὕ στερον ὑ πὸ̔ Ρωμαί ων κολαζό μενοι διετέ θησαν.

πολλῶ ν δὲ λεγό ντων εἰ ς ταῦ τα τὰ ζῷ α τὴ ν τοῦ Τυφῶ νος αὐ τοῦ διά ρασθαι ψυχή ν, αἰ νί ττεσθαι δό ξειεν ἂ ν ὁ μῦ θος, ὅ τι πᾶ σα φύ σις ἄ λογος καὶ θηριώ δης τῆ ς τοῦ κακοῦ δαί μονος γέ γονε μοί ρας, κἀ κεῖ νον ἐ κμειλισσό μενοι καὶ παρηγοροῦ ντες περιέ πουσι ταῦ τα καὶ θεραπεύ ουσιν ἂ ν δὲ πολὺ ς ἐ μπί πτῃ καὶ χαλεπὸ ς αὐ χμοὺ ς ἐ πά γων ὑ περβά λλοντας ἢ νό σους ὀ λεθρί ους ἢ συμφορὰ ς ἄ λλας παραλό γους καὶ ἀ λλοκό τους, ἔ νια τῶ ν τιμωμέ νων οἱ ἱ ερεῖ ς ἀ πά γοντες ὑ πὸ σκό τῳ μετὰ σιωπῆ ς καὶ ἡ συχί ας ἀ πειλοῦ σι καὶ δεδί ττονται τὸ πρῶ τον ἂ ν δ' ἐ πιμέ νῃ, καθιερεύ ουσι καὶ σφά ττουσιν, ὡ ς δή τινα κολασμὸ ν ὄ ντα τοῦ δαί μονος τοῦ τον ἢ καθαρμὸ ν ἄ λλως μέ γαν ἐ πὶ μεγί στοις καὶ γὰ ρ ἐ ν Εἰ λειθυί ας πό λει ζῶ ντας ἀ νθρώ πους κατεπί μπρασαν ὡ ς Μανεθὼ ς ἱ στό ρηκε, Τυφωνεί ους καλοῦ ντες, καὶ τὴ ν τέ φραν αὐ τῶ ν λικμῶ ντες ἠ φά νιζον καὶ διέ σπειρον. ἀ λλὰ τοῦ το μὲ ν ἐ δρᾶ το φανερῶ ς καὶ καθ' ἕ να καιρὸ ν ἐ ν ταῖ ς κυνά σιν ἡ μέ ραις: αἱ δὲ τῶ ν τιμωμέ νων ζῴ ων καθιερεύ σεις ἀ πό ρρητοι καὶ χρό νοις ἀ τά κτοις πρὸ ς τὰ συμπί πτοντα γιγνό μεναι τοὺ ς πολλοὺ ς λανθά νουσι, πλὴ ν ὅ ταν ταφὰ ς ἔ χωσι, καὶ τῶ ν ἄ λλων ἀ ναδεικνύ ντες ἔ νια πά ντων παρό ντων συνεμβά λλωσιν, οἰ ό μενοι τοῦ Τυφῶ νος ἀ ντιλυπεῖ ν καὶ κολού ειν τὸ ἡ δό μενον. ὁ γὰ ῤ͂ Απις δοκεῖ μετ' ὀ λί γων ἄ λλων ἱ ερὸ ς εἶ ναι τοῦ̓ Οσί ριδος: ἐ κεί νῳ δὲ τὰ πλεῖ στα προσνέ μουσι. κἂ ν ἀ ληθὴ ς ὁ λό γος οὗ τος ᾖ, συμβαί νειν ἡ γοῦ μαι τὸ ζητού μενον ἐ πὶ τῶ ν ὁ μολογουμέ νων καὶ κοινὰ ς ἐ χό ντων τὰ ς τιμά ς, οἷ ό ν ἐ στιν ἶ βις καὶ ἱ έ ραξ καὶ κυνοκέ φαλος, αὐ τὸ ς ὁ̓͂ Απις οὕ τω δὴ γὰ ρ τὸ ν ἐ ν Μέ νδητι τρά γον καλοῦ σι.

λεί πεται δὲ δὴ τὸ χρειῶ δες καὶ τὸ συμβολικό ν, ὧ ν ἔ νια θατέ ρου, πολλὰ δ' ἀ μφοῖ ν μετέ σχηκε. βοῦ ν μὲ ν οὖ ν καὶ πρό βατον καὶ ἰ χνεύ μονα δῆ λον ὅ τι χρεί ας ἕ νεκα καὶ ὠ φελεί ας ἐ τί μησαν ὡ ς Λή μνιοι κορύ δους, τὰ τῶ ν ἀ ττελά βων εὑ ρί σκοντας ᾠ ὰ καὶ κό πτοντας: Θεσσαλοὶ δὲ πελαργού ς, ὅ τι πολλοὺ ς ὄ φεις τῆ ς γῆ ς ἀ ναδιδού σης ἐ πιφανέ ντες ἐ ξώ λεσαν ἅ παντας: διὸ καὶ νό μον ἔ θεντο φεύ γειν ὅ στις ἂ ν ἀ ποκτεί νῃ πελαργό ν, ἀ σπί δα δὲ καὶ γαλῆ ν καὶ κά νθαρον, εἰ κό νας τινὰ ς ἐ ν αὐ τοῖ ς ἀ μαυρὰ ς ὥ σπερ ἐ ν σταγό σιν ἡ λί ου τῆ ς τῶ ν θεῶ ν δυνά μεως κατιδό ντες: τὴ ν μὲ ν γὰ ρ γαλῆ ν ἔ τι πολλοὶ νομί ζουσι καὶ λέ γουσι κατὰ τὸ οὖ ς ὀ χευομέ νην, τῷ δὲ στό ματι τί κτουσαν, εἴ κασμα τῆ ς τοῦ λό γου γενέ σεως εἶ ναι: τὸ δὲ κανθά ρων γέ νος οὐ κ ἔ χειν θή λειαν; ἄ ρρενας δὲ πά ντας ἀ φιέ ναι τὸ ν γό νον εἰ ς τὴ ν σφαιροποιουμέ νην ὕ λην, ἣ ν κυλινδοῦ σιν ἀ ντιβά δην ὠ θοῦ ντες, ὥ σπερ δοκεῖ τὸ ν οὐ ρανὸ ν ὁ ἥ λιος ἐ ς τοὐ ναντί ον περιστρέ φειν, αὐ τὸ ς ἀ πὸ δυσμῶ ν ἐ πὶ τὰ ς ἀ νατολὰ ς φερό μενος. ἀ σπί δα δ' ὡ ς ἀ γή ρων καὶ χρωμέ νην κινή σεσιν ἀ νοργά νοις μετ' εὐ πετεί ας καὶ ὑ γρό τητος ἄ στρῳ προσεί κασαν.

οὐ μὴ ν οὐ δ' ὁ κροκό δειλος αἰ τί ας πιθανῆ ς ἀ μοιροῦ σαν ἔ σχηκε τιμή ν, ἀ λλὰ μί μημα θεοῦ λέ γεται γεγονέ ναι, μό νος μὲ ν ἄ γλωσσος ὤ ν. φωνῆ ς γὰ ρ ὁ θεῖ ος λό γος ἀ προσδεή ς ἐ στι, καί“ δι' ἀ ψό φου βαί νων κελεύ θου κατὰ δί κην τὰ θνή τ' ἄ γει” μό νου δέ φασιν ἐ ν ὑ γρῷ διαιτωμέ νου τὰ ς ὄ ψεις ὑ μέ να λεῖ ον καὶ διαφανῆ παρακαλύ πτειν ἐ κ τοῦ μετώ που κατερχό μενον, ὥ στε βλέ πειν μὴ βλεπό μενον, ὃ τῷ πρώ τῳ θεῷ συμβέ βηκεν. ὅ που δ' ἂ ν ἡ θή λεια τῆ ς χώ ρας ἀ ποτέ κῃ, τοῦ το Νεί λου πέ ρας ἐ πί σταται τῆ ς αὐ ξή σεως γενό μενον. ἐ ν ὑ γρῷ γὰ ρ οὐ δυνά μεναι, πό ρρω δὲ φοβού μεναι, τί κτειν, οὕ τως ἀ κριβῶ ς προαισθά νονται τὸ μέ λλον, ὥ στε τῷ ποταμῷ προσελθό ντι χρῆ σθαι λοχευό μεναι καὶ θά λπουσαι, τὰ δ' ᾠ ὰ ξηρὰ καὶ ἄ βρεκτα φυλά σσειν. ἑ ξή κοντα δὲ τί κτουσιν, καὶ τοσαύ ταις ἡ μέ ραις ἐ κλέ πουσι, καὶ τοσού τους ζῶ σιν ἐ νιαυτοὺ ς οἱ μακρό τατον ζῶ ντες, ὃ τῶ ν μέ τρων πρῶ τό ν ἐ στι τοῖ ς περὶ τὰ οὐ ρά νια πραγματευομέ νοις ἀ λλὰ μὴ ν τῶ ν δι' ἀ μφό τερα τιμωμέ νων περὶ μὲ ν τοῦ κυνὸ ς εἴ ρηται πρό σθεν ἡ δ' ἶ βις ἀ ποκτεί νουσα μὲ ν τὰ θανατηφό ρα τῶ ν ἑ ρπετῶ ν ἐ δί δαξε πρώ τη κενώ ματος ἰ ατρικοῦ χρεί αν κατιδό ντας οὕ τω κλυζομέ νην καὶ καθαιρομέ νην ὑ φ' ἑ αυτῆ ς: οἱ δὲ νομιμώ τατοι τῶ ν ἱ ερέ ων καθά ρσιον ὕ δωρ ἁ γνιζό μενοι λαμβά νουσιν ὅ θεν ἶ βις πέ πωκεν οὐ πί νει γὰ ρ ἢ νοσῶ δες ἢ πεφαρμαγμέ νον οὐ δὲ πρό σεισι. τῇ δὲ τῶ ν ποδῶ ν διαστά σει πρὸ ς ἀ λλή λους καὶ τὸ ῥ ύ γχος ἰ σό πλευρον ποιεῖ τρί γωνον ἔ τι δ' ἡ τῶ ν μελά νων πτερῶ ν πρὸ ς τὰ λευκὰ ποικιλί α καὶ μῖ ξις ἐ μφαί νει σελή νην ἀ μφί κυρτον. οὐ δεῖ δὲ θαυμά ζειν, εἰ γλί σχρας ὁ μοιό τητας οὕ τως ἠ γά πησαν Αἰ γύ πτιοι. καὶ γὰ ρ καὶ̔́ Ελληνες ἔ ν τε γραπτοῖ ς ἔ ν τε πλαστοῖ ς εἰ κά σμασι θεῶ ν ἐ χρή σαντο πολλοῖ ς τοιού τοις οἷ ον ἐ ν Κρή τῃ Διὸ ς ἦ ν ἄ γαλμα μὴ ἔ χον ὦ τα: τῷ γὰ ρ ἄ ρχοντι καὶ κυρί ῳ πά ντων οὐ δενὸ ς ἀ κού ειν προσή κει. τῷ δὲ τῆ ς̓ Αθηνᾶ ς τὸ ν δρά κοντα Φειδί ας παρέ θηκε, τῷ δὲ τῆ ς̓ Αφροδί της ἐ ν̓́ Ηλιδι τὴ ν χελώ νην, ὡ ς τὰ ς μὲ ν παρθέ νους φυλακῆ ς δεομέ νας, ταῖ ς δὲ γαμεταῖ ς οἰ κουρί αν καὶ σιωπὴ ν πρέ πουσαν. ἡ δὲ τοῦ Ποσειδῶ νος τρί αινα σύ μβολό ν ἐ στι τῆ ς τρί της χώ ρας, ἣ ν θά λαττα κατέ χει μετὰ τὸ ν οὐ ρανὸ ν καὶ τὸ ν ἀ έ ρα τεταγμέ νη. διὸ καὶ τὴ ν̓ Αμφιτρί την καὶ τοὺ ς Τρί τωνας οὕ τως ὠ νό μασαν. οἱ δὲ Πυθαγό ρειοι καὶ ἀ ριθμοὺ ς; καὶ σχή ματα θεῶ ν ἐ κό σμησαν προσηγορί αις. τὸ μὲ ν γὰ ρ ἰ σό πλευρον τρί γωνον ἐ κά λουν̓ Αθηνᾶ ν κορυφαγεννῆ καὶ τριτογέ νειαν, ὅ τι τρισὶ καθέ τοις ἀ πὸ τῶ ν τριῶ ν γωνιῶ ν ἀ γομέ ναις διαιρεῖ ται: τὸ δ' ἓ ν̓ Από λλωνα πλή θους ἀ ποφά σει καὶ δι' ἁ πλό τητα τῆ ς μονά δος: ἔ ριν δὲ τὴ ν δυά δα καὶ τό λμαν: δί κην δὲ τὴ ν τριά δα, τοῦ γὰ ρ ἀ δικεῖ ν καὶ ἀ δικεῖ σθαι κατ' ἔ λλειψιν καὶ ὑ περβολὴ ν ὄ ντος, ἰ σό τητι δί καιον ἐ ν μέ σῳ γέ γονεν: ἡ δὲ καλουμέ νη τετρακτύ ς, τὰ ἓ ξ καὶ τριά κοντα, μέ γιστος ἦ ν ὅ ρκος, ὡ ς τεθρύ ληται, καὶ κό σμος ὠ νό μασται, τεσσά ρων μὲ ν ἀ ρτί ων τῶ ν πρώ των, τεσσά ρων δὲ τῶ ν περισσῶ ν εἰ ς ταὐ τὸ συντιθεμέ νων, ἀ ποτελού μενος.

εἴ περ οὖ ν οἱ δοκιμώ τατοι τῶ ν φιλοσό φων οὐ δ' ἐ ν ἀ ψύ χοις καὶ ἀ σωμά τοις πρά γμασιν αἴ νιγμα τοῦ θεί ου κατιδό ντες; ἠ ξί ουν ἀ μελεῖ ν οὐ δὲ ν οὐ δ' ἀ τιμά ζειν, ἔ τι μᾶ λλον οἴ ομαι τὰ ς ἐ ν αἰ σθανομέ ναις καὶ ψυχὴ ν ἐ χού σαις καὶ πά θος καὶ ἦ θος φύ σεσιν ἰ διό τητας ἀ γαπητέ ον οὖ ν, οὐ ταῦ τα τιμῶ ντας, ἀ λλὰ διὰ τού των τὸ θεῖ ον, ὡ ς ἐ ναργεστέ ρων ἐ σό πτρων καὶ φύ σει γεγονό των, ὡ ς ὄ ργανον ἢ τέ χνην ἀ εὶ τοῦ πά ντα κοσμοῦ ντος; θεοῦ νομί ζειν: καὶ ὅ λως ἀ ξιοῦ ν γε μηδὲ ν ἄ ψυχον ἐ μψύ χου μηδ' ἀ ναί σθητον αἰ σθανομέ νου κρεῖ ττον εἶ ναι, μηδ' ἂ ν τὸ ν σύ μπαντά τις χρυσὸ ν ὁ μοῦ καὶ σμά ραγδον εἰ ς ταὐ τὸ συμφορή σῃ. οὐ κ ἐ ν χρό αις γὰ ρ οὐ δ' ἐ ν σχή μασιν οὐ δ' ἐ ν λειό τησιν ἐ γγί γνεται τὸ θεῖ ον, ἀ λλ' ἀ τιμοτέ ραν ἔ χει νεκρῶ ν μοῖ ραν, ὅ σα μὴ μετέ σχε, μηδὲ μετέ χειν τοῦ ζῆ ν πέ φυκεν. ἡ δὲ ζῶ σα καὶ βλέ πουσα καὶ κινή σεως ἀ ρχὴ ν ἐ ξ αὑ τῆ ς ἔ χουσα καὶ γνῶ σιν οἰ κεί ων καὶ ἀ λλοτρί ων φύ σις κά λλους τ' ἔ σπακεν ἀ πορροὴ ν καὶ μοῖ ραν ἐ κ τοῦ φρονοῦ ντος,“ ὅ τῳ κυβερνᾶ ται τὸ σύ μπαν” καθ'̔ Ηρά κλειτον. ὅ θεν οὐ χεῖ ρον ἐ ν τού τοις εἰ κά ζεται τὸ θεῖ ον ἢ χαλκοῖ ς καὶ λιθί νοις δημιουργή μασιν, ἃ φθορὰ ς μὲ ν ὁ μοί ως δέ χεται καὶ ἐ πιχρώ σεις, αἰ σθή σεως; δὲ πά σης φύ σει καὶ συνέ σεως ἐ στέ ρηται. περὶ μὲ ν οὖ ν τῶ ν τιμωμέ νων ζῴ ων ταῦ τα δοκιμά ζω μά λιστα τῶ ν λεγομέ νων.

στολαὶ δ' αἱ μὲ ν̓́ Ισιδος ποικί λαι ταῖ ς βαφαῖ ς περὶ γὰ ρ ὕ λην ἡ δύ ναμις αὐ τῆ ς πά ντα γιγνομέ νην καὶ δεχομέ νην, φῶ ς σκό τος, ἡ μέ ραν νύ κτα, πῦ ρ ὕ δωρ, ζωὴ ν θά νατον, ἀ ρχὴ ν τελευτή ν: ἡ δ'̓ Οσί ριδος οὐ κ ἔ χει σκιὰ ν οὐ δὲ ποικιλμό ν, ἀ λλ' ἓ ν ἁ πλοῦ ν τὸ φωτοειδέ ς: ἄ κρατον γὰ ρ ἡ ἀ ρχὴ καὶ ἀ μιγὲ ς τὸ πρῶ τον καὶ νοητό ν. ὅ θεν ἅ παξ ταύ την ἀ ναλαβό ντες ἀ ποτί θενται καὶ φυλά ττουσιν ἀ ό ρατον καὶ ἄ ψαυστον. ταῖ ς δ'̓ Ισιακαῖ ς χρῶ νται πολλά κις: ἐ ν χρή σει γὰ ρ τὰ αἰ σθητὰ καὶ πρό χειρα ὄ ντα πολλὰ ς ἀ ναπτύ ξεις καὶ θέ ας αὑ τῶ ν ἄ λλοτ' ἄ λλως ἀ μειβομέ νων δί δωσιν. ἡ δὲ τοῦ νοητοῦ καὶ εἰ λικρινοῦ ς καὶ ἁ πλοῦ νό ησις ὥ σπερ ἀ στραπὴ διαλά μψασα τῆ ς ψυχῆ ς ἅ παξ ποτὲ θιγεῖ ν καὶ προσιδεῖ ν παρέ σχε. διὸ καὶ Πλά των καὶ̓ Αριστοτέ λης ἐ ποπτικὸ ν τοῦ το τὸ μέ ρος τῆ ς φιλοσοφί ας καλοῦ σιν, ὡ ς οἱ τὰ δοξαστὰ καὶ μικτὰ καὶ παντοδαπὰ ταῦ τα παραμειψά μενοι τῷ λό γῳ, πρὸ ς τὸ πρῶ τον ἐ κεῖ νο καὶ ἁ πλοῦ ν καὶ ἄ υλον ἐ ξά λλονται, καὶ θιγό ντες ἁ πλῶ ς τῆ ς περὶ αὐ τὸ καθαρᾶ ς ἀ ληθεί ας οἷ ον ἐ ντελῆ τέ λος ἔ χειν φιλοσοφί αν νομί ζουσι.

καὶ τοῦ θ' ὅ περ οἱ νῦ ν ἱ ερεῖ ς ἀ φοσιού μενοι καὶ παρακαλυπτό μενοι μετ' εὐ λαβεί ας ὑ ποδηλοῦ σιν, ὡ ς ὁ θεὸ ς οὗ τος ἄ ρχει καὶ βασιλεύ ει τῶ ν τεθνηκό των οὐ χ ἕ τερος ὢ ν τοῦ καλουμέ νου παρ'̔́ Ελλησιν̔́ Αιδου καὶ Πλού τωνος, ἀ γνοού μενον ὅ πως ἀ ληθέ ς ἐ στι, διαταρά ττει τοὺ ς πολλοὺ ς ὑ πονοοῦ ντας ἐ ν γῇ καὶ ὑ πὸ γῆ ν τὸ ν ἱ ερὸ ν καὶ ὅ σιον ὡ ς ἀ ληθῶ ς̓́ Οσιριν οἰ κεῖ ν, ὅ που τὰ σώ ματα κρύ πτεται τῶ ν τέ λος ἔ χειν δοκού ντων. ὁ δ' ἔ στι μὲ ν αὐ τὸ ς ἀ πωτά τω τῆ ς γῆ ς ἄ χραντος καὶ ἀ μί αντος καὶ καθαρὸ ς οὐ σί ας ἁ πά σης φθορὰ ν δεχομέ νης καὶ θά νατον. ἀ νθρώ πων δὲ ψυχαῖ ς ἐ νταυθοῖ μὲ ν ὑ πὸ σωμά των καὶ παθῶ ν περιεχομέ ναις οὐ κ ἔ στι μετουσί α τοῦ θεοῦ, πλὴ ν ὅ σον ὀ νεί ρατος ἀ μαυροῦ θιγεῖ ν νοή σει διὰ φιλοσοφί ας: ὅ ταν δ' ἀ πολυθεῖ σαι μεταστῶ σιν εἰ ς τὸ ἀ ειδὲ ς καὶ ἀ ό ρατον καὶ ἀ παθὲ ς καὶ ἁ γνό ν, οὗ τος αὐ ταῖ ς ἡ γεμώ ν ἐ στι καὶ βασιλεὺ ς ὁ θεό ς, ὡ ς ἂ ν ἐ ξηρτημέ ναις ἀ π' αὐ τοῦ καὶ θεωμέ ναις ἀ πλή στως καὶ ποθού σαις τὸ μὴ φατὸ ν μηδὲ ῥ ητὸ ν ἀ νθρώ ποις κά λλος: οὗ τὴ ν̓͂ Ισιν ὁ παλαιὸ ς ἀ ποφαί νει λό γος ἐ ρῶ σαν ἀ εὶ καὶ διώ κουσαν καὶ συνοῦ σαν ἀ ναπιμπλά ναι τὰ ἐ νταῦ θα πά ντων καλῶ ν καὶ ἀ γαθῶ ν, ὅ σα γενέ σεως μετέ σχηκε. ταῦ τα μὲ ν οὖ ν οὕ τως ἔ χει τὸ ν μά λιστα θεοῖ ς πρέ ποντα λό γον.

εἰ δὲ καὶ περὶ τῶ ν θυμιωμέ νων ἡ μέ ρας ἑ κά στης εἰ πεῖ ν, ὥ σπερ ὑ πεσχό μην, ἐ κεῖ νο ἂ ν διανοηθεί η τις πρό τερον, ὡ ς ἀ εὶ μὲ ν οἱ ἄ νδρες ἐ ν σπουδῇ μεγί στῃ τί θενται τὰ πρὸ ς ὑ γί ειαν ἐ πιτηδεύ ματα, μά λιστα δ' ἐ ν ταῖ ς ἱ ερουργί αις καὶ ταῖ ς ἁ γνεί αις καὶ διαί ταις οὐ χ ἧ ττον ἐ στι τοῦ ὁ σί ου τὸ ὑ γιεινό ν.. οὐ γὰ ρ ᾤ οντο καλῶ ς ἔ χειν οὔ τε σώ μασιν οὔ τε ψυχαῖ ς ὑ πού λοις καὶ νοσώ δεσι θεραπεύ ειν τὸ καθαρὸ ν καὶ ἀ βλαβὲ ς πά ντῃ καὶ ἀ μί αντον. ἐ πεὶ τοί νυν ὁ ἀ ή ρ, ᾧ πλεῖ στα χρώ μεθα καὶ σύ νεσμεν, οὐ κ ἀ εὶ τὴ ν αὐ τὴ ν ἔ χει διά θεσιν καὶ κρᾶ σιν, ἀ λλὰ νύ κτωρ πυκνοῦ ται καὶ πιέ ζει τὸ σῶ μα καὶ συνά γει τὴ ν ψυχὴ ν εἰ ς τὸ δύ σθυμον καὶ πεφροντικὸ ς οἷ ον ἀ χλυώ δη γιγνομέ νην καὶ βαρεῖ αν, ἀ ναστά ντες εὐ θὺ ς ἐ πιθυμιῶ σι ῥ ητί νην, θεραπεύ οντες καὶ καθαί ροντες τὸ ν ἀ έ ρα τῇ διακρί σει καὶ τὸ σύ μφυτον τῷ σώ ματι πνεῦ μα μεμαρασμέ νον ἀ ναρριπί ζοντες, ἐ χού σης τι τῆ ς ὀ σμῆ ς σφοδρὸ ν καὶ καταπληκτικό ν. αὖ θις δὲ μεσημβρί ας αἰ σθανό μενοι σφό δρα πολλὴ ν καὶ βαρεῖ αν ἀ ναθυμί ασιν ἀ πὸ γῆ ς ἕ λκοντα βί ᾳ τὸ ν ἥ λιον καὶ καταμιγνύ οντα τῷ ἀ έ ρι, τὴ ν σμύ ρναν ἐ πιθυμιῶ σι. διαλύ ει γὰ ρ ἡ θερμό της καὶ σκί δνησι τὸ συνιστά μενον ἐ ν τῷ περιέ χοντι θολερὸ ν καὶ ἰ λυῶ δες. καὶ γὰ ρ οἱ ἰ ατροὶ πρὸ ς τὰ λοιμικὰ πά θη βοηθεῖ ν δοκοῦ σι φλό γα πολλὴ ν ποιοῦ ντες ὡ ς λεπτύ νουσαν τὸ ν ἀ έ ρα: λεπτύ νει δὲ βέ λτιον, ἐ ὰ ν εὐ ώ δη ξύ λα κά ωσιν, οἷ α κυπαρί ττου καὶ ἀ ρκεύ θου καὶ πεύ κης.̓́ Ακρωνα γοῦ ν τὸ ν ἰ ατρὸ ν ἐ ν̓ Αθή ναις ὑ πὸ τὸ ν μέ γαν λοιμὸ ν εὐ δοκιμῆ σαι λέ γουσι, πῦ ρ κελεύ οντα παρακά ειν τοῖ ς νοσοῦ σιν ὤ νησε γὰ ρ οὐ κ ὀ λί γους.̓ Αριστοτέ λης δέ φησι καὶ μύ ρων καὶ ἀ νθέ ων καὶ λειμώ νων εὐ ώ δεις ἀ ποπνοί ας οὐ κ ἔ λαττον ἔ χειν τοῦ πρὸ ς ἡ δονὴ ν τὸ πρὸ ς ὑ γί ειαν, ψυχρὸ ν ὄ ντα φύ σει καὶ παγετώ δη τὸ ν ἐ γκέ φαλον ἠ ρέ μα τῇ θερμό τητι καὶ λειό τητι διαχεού σας. εἰ δὲ καὶ τὴ ν σμύ ρναν παρ' Αἰ γυπτί οις βὰ λ καλοῦ σιν, ἐ ξερμηνευθὲ ν δὲ τοῦ το μά λιστα φρά ζει τῆ ς ληρή σεως ἐ κσκορπισμό ν, ἔ στιν ἣ ν καὶ τοῦ το μαρτυρί αν τῷ λό γῳ τῆ ς αἰ τί ας δί δωσιν.

τὸ δὲ κῦ φι μῖ γμα μὲ ν ἑ κκαί δεκα μερῶ ν συντιθεμέ νων ἐ στί, μέ λιτος καὶ οἴ νου καὶ σταφί δος καὶ κυπεί ρου, ῥ ητί νης; τε καὶ σμύ ρνης καὶ ἀ σπαλά θου καὶ σεσέ λεως, ἔ τι δὲ σχί νου τε καὶ ἀ σφά λτου καὶ θρύ ου καὶ λαπά θου, πρὸ ς δὲ τού τοις ἀ ρκευθί δων ἀ μφοῖ ν ὧ ν τὴ ν μὲ ν μεί ζονα τὴ ν δ' ἐ λά ττονα καλοῦ σι καὶ καρδαμώ μου καὶ καλά μου. συντί θενται δ' οὐ χ ὅ πως ἔ τυχεν, ἀ λλὰ γραμμά των ἱ ερῶ ν τοῖ ς μυρεψοῖ ς, ὅ ταν ταῦ τα μιγνύ ωσιν, ἀ ναγιγνωσκομέ νων. τὸ ν δ' ἀ ριθμό ν, εἰ καὶ πά νυ δοκεῖ τετρά γωνος ἀ πὸ τετραγώ νου καὶ μό νος ἔ χων τῶ ν ἴ σων ἰ σά κις ἀ ριθμῶ ν τῷ χωρί ῳ τὴ ν περί μετρον ἴ σην ἀ γαγέ σθαι προσηκό ντως ἐ λά χιστα ῥ ητέ ον εἴ ς γε τοῦ το συνεργεῖ ν, ἀ λλὰ τὰ πλεῖ στα τῶ ν συλλαμβανομέ νων ἀ ρωματικὰ ς ἔ χοντα δυνά μεις γλυκὺ πνεῦ μα καὶ χρηστὴ ν μεθί ησιν ἀ ναθυμί ασιν, ὑ φ' ἧ ς ὃ τ' ἀ ὴ ρ τρεπό μενος καὶ τὸ σῶ μα διὰ τῆ ς πνοῆ ς κινού μενον λεί ως καὶ προσηνῶ ς ὑ πνοῖ τε καὶ κρᾶ σιν ἐ παγωγὸ ν ἴ σχει καὶ τὰ λυπηρὰ καὶ σύ ντονα τῶ ν μεθημερινῶ ν φροντί δων ἄ νευ μέ θης οἷ ον ἅ μματα χαλᾷ καὶ διαλύ ει: καὶ τὸ φανταστικὸ ν καὶ δεκτικὸ ν ὀ νεί ρων μό ριον ὥ σπερ κά τοπτρον ἀ πολεαί νει καὶ ποιεῖ καθαρώ τερον οὐ δὲ ν ἧ ττον ἢ τὰ κρού ματα τῆ ς λύ ρας, οἷ ς ἐ χρῶ ντο πρὸ τῶ ν ὕ πνων οἱ Πυθαγό ρειοι, τὸ ἐ μπαθὲ ς καὶ ἄ λογον τῆ ς ψυχῆ ς ἐ ξεπᾴ δοντες οὕ τω καὶ θεραπεύ οντες;. τὰ γὰ ρ ὀ σφραντὰ πολλά κις μὲ ν τὴ ν αἴ σθησιν ἀ πολεί πουσαν ἀ νακαλεῖ ται, πολλά κις δὲ πά λιν ἀ μβλύ νει καὶ κατηρεμί ζει διαχεομέ νων ἐ ν τῷ σώ ματι τῶ ν ἀ ναδομά των ὑ πὸ λειό τητος: ὥ σπερ ἔ νιοι τῶ ν ἰ ατρῶ ν τὸ ν ὕ πνον ἐ γγί γνεσθαι λέ γουσιν, ὅ ταν ἡ τῆ ς τροφῆ ς ἀ ναθυμί ασις οἷ ον ἕ ρπουσα λεί ως περὶ τὰ σπλά γχνα καὶ ψηλαφῶ σα ποιῇ τινα γαργαλισμό ν. τῷ δὲ κῦ φι χρῶ νται καὶ πώ ματι καὶ κρά ματι: πινό μενον γὰ ρ δοκεῖ τὰ ἐ ντὸ ς καθαί ρειν, χρὴ μαλακτικό ν. ἄ νευ δὲ τού των ῥ ητί νη μέ ν ἐ στιν ἔ ργον ἡ λί ου καὶ σμύ ρνα πρὸ ς τὴ ν εἵ λην τῶ ν φυτῶ ν ἐ κδακρυό ντων. τῶ ν δὲ τὸ κῦ φι συντιθέ ντων ἔ στιν ἃ νυκτὶ χαί ρει μᾶ λλον, ὥ σπερ ὅ σα πνεύ μασι ψυχροῖ ς καὶ σκιαῖ ς καὶ δρό σοις καὶ ὑ γρό τησι τρέ φεσθαι πέ φυκεν. ἐ πεὶ τὸ τῆ ς ἡ μέ ρας; φῶ ς ἓ ν μέ ν ἐ στι καὶ ἁ πλοῦ ν καὶ τὸ ν ἣ λιον ὁ Πί νδαρος ὁ ρᾶ σθαί φησιν“ ἐ ρή μας δι' αἰ θέ ρος” ὁ δὲ νυκτερινὸ ς ἀ ὴ ρ κρᾶ μα καὶ σύ μμιγμα πολλῶ ν γέ γονε φώ των καὶ δυνά μεων, οἷ ον σπερμά των εἰ ς ἓ ν ἀ πὸ παντὸ ς ἄ στρου καταρρεό ντων. εἰ κό τως οὖ ν ἐ κεῖ να μὲ ν ὡ ς ἁ πλᾶ καὶ ἀ φ' ἡ λί ου τὴ ν γέ νεσιν ἔ χοντα δι' ἡ μέ ρας, ταῦ τα δ' ὡ ς μικτὰ καὶ παντοδαπὰ ταῖ ς ποιό τησιν ἀ ρχομέ νης νυκτὸ ς ἐ πιθυμιῶ σι.