Reader

̓ Αρχί δαμος ὁ Ζευξιδά μου, πυθομέ νου τινὸ ς αὐ τοῦ τί νες προεστή κασι τῆ ς: Σπά ρτης,“ οἱ νό μοι καὶ τὰ ἀ ρχεῖ α” ἔ φη“ κατὰ τοὺ ς νό μους.”

πρὸ ς δὲ τὸ ν ἐ παινοῦ ντα κιθαρῳ δὸ ν καὶ θαυμά ζοντα τὴ ν δύ ναμιν αὐ τοῦ“ ὦ λῷ στε” ἔ φη“ ποῖ ον γέ ρας παρὰ σοῦ τοῖ ς ἀ γαθοῖ ς ἀ νδρά σιν ἔ σται, ὅ ταν κιθαρῳ δὸ ν οὕ τως ἐ παινῇ ς;”

ἐ πεὶ δέ τις αὐ τῷ συνιστὰ ς ψά λτην εἶ πεν“ οὗ τος ἀ γαθὸ ς ψά λτης ἐ στί ν”,“ παρ' ἡ μῖ ν δέ γε οὗ τος” ἔ φη“ ἀ γαθὸ ς ζωμοποιό ς,” ὡ ς οὐ δὲ ν διαφέ ρον δι' ὀ ργά νων φωνῆ ς ἡ δονὴ ν ἐ μποιεῖ ν τῆ ς δι' ὄ ψων καὶ ζωμοῦ σκευασί ας.

ὑ πισχνουμέ νου δέ τινος αὐ τῷ τὸ ν οἶ νον ἡ δὺ ν ποιή σειν,“ πρὸ ς τί;” ἔ φη“ καὶ γὰ ρ δαπανηθή σεται πλεί ων καὶ ποιή σει τὰ ἀ νδρεῖ α ἀ χρηστό τερα.”

ἐ πιὼ ν δὲ τὴ ν Κορινθί ων πό λιν μετὰ στρατεύ ματος εἶ δεν ἐ κ του περὶ τὸ τεῖ χος τό που λαγωοὺ ς ἀ ναστά ντας: εἶ πεν οὖ ν πρό ς τοὺ ς συστρατιώ τας,“ εὐ ά λωτοι ἡ μῖ ν οἱ πολέ μιοί εἰ σι.”

δύ ο δέ τινων διαιτητὴ ν αὐ τὸ ν λαβό ντων, ἀ γαγὼ ν εἰ ς τὸ τῆ ς Χαλκιοί κου τέ μενος ἐ ξώ ρκισεν ἐ μμεῖ ναι τοῖ ς: κριθεῖ σιν αὐ τού ς: ὀ μοσά ντων δὲ ἐ κεί νων“ κρί νω τοί νυν” ἔ φη“ μὴ πρό τερον ἀ πελθεῖ ν ὑ μᾶ ς ἐ κ τοῦ τεμέ νους, πρὶ ν ἂ ν τὰ πρὸ ς ἀ λλή λους διαλύ σησθε.”

ταῖ ς δὲ θυγατρά σιν αὐ τοῦ ἱ ματισμὸ ν πολυτελῆ Διονυσί ου τοῦ Σικελί ας τυρά ννου πέ μψαντος, οὐ κ ἐ δέ ξατο εἰ πώ ν“ φοβοῦ μαι μὴ περιθέ μεναι αἱ κό ραι φανῶ σί μοι αἰ σχραί.”

θεασά μενος δὲ τὸ ν υἱ ὸ ν προπετῶ ς μαχό μενον̓ Αθηναί οις“ ἢ τῇ δυνά μει πρό σθες” ἔ φη“ ἢ τοῦ φρονή ματος ὕ φες.”