Poph
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/plutarch" aria-label="More works by Plutarch (plutarch)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
2.0.1
̓ Αγησί λαος ὁ μέ γας παρὰ πό τον ποτὲ λαχὼ ν συμποσί αρχος, ἐ ρωτηθεὶ ς ὑ πὸ τοῦ οἰ νοχό ου πό σον ἑ κά στῳ προσφέ ρῃ,“ εἰ μὲ ν πολὺ ς οἶ νό ς” ἔ φη“ ἐ στὶ παρεσκευασμέ νος, ὅ σον ἕ καστος αἰ τεῖ: εἰ δὲ ὀ λί γος, ἐ ξ ἴ σου δί δου πᾶ σι.”
2.0.2
κακού ργου δέ τινος ἐ μμό νως ὑ πομεί ναντος βασά νους,“ ὡ ς σφό δρα πονηρό ς” εἶ πεν“ ἅ νθρωπος, εἰ ς μοχθηρὰ καὶ αἰ σχρὰ πρά γματα τὴ ν ὑ πομονὴ ν καὶ καρτερί αν κατατιθέ μενος.”
2.0.3
ἐ παινοῦ ντος δέ τινος ῥ ή τορα ἐ πὶ τῷ δυνατῶ ς αὔ ξειν τὰ μικρὰ πρά γματα,“ οὐ δὲ σκυτοτό μον” ἔ φησεν“ εἶ ναι σπουδαῖ ον, ὃ ς μικρῷ ποδὶ ὑ ποδή ματα μεγά λα περιτί θησι.”
2.0.4
φαμέ νου δὲ τινό ς ποτε πρὸ ς αὐ τὸ ν“ ὡ μολό γηκας,” καὶ πολλά κις τὸ αὐ τὸ λέ γοντος,“ ναὶ δῆ τα, εἴ γ' ἐ στὶ δί καιον” ἔ φη“ εἰ δὲ μή, ἔ λεξα μέ ν, ὡ μολό γησα δὲ οὔ.” ἐ πειπό ντος δὲ“ ἀ λλὰ μὴ ν δεῖ τοὺ ς βασιλεῖ ς ἐ πιτελεῖ ν ὅ τι κεν κεφαλῇ κατανεύ σωσιν, οὐ”“ μᾶ λλον” ἔ φη“ ἢ τοὺ ς προσιό ντας τοῖ ς βασιλεῦ σιν αἰ τεῖ σθαι δεῖ τὰ δί καια καὶ λέ γειν, στοχαζομέ νους τε τοῦ καιροῦ καὶ τοῦ ἁ ρμό ζοντος τοῖ ς βασιλεῦ σιν.”
2.0.5
ὁ πό τε δὲ ψεγό ντων ἢ ἐ παινού ντων τινῶ ν ἀ κού οι, οὐ χ ἧ ττον ᾤ ετο δεῖ ν καταμανθά νειν τοὺ ς τῶ ν λεγό ντων τρό πους ἢ περὶ ὧ ν λέ γοιεν.
2.0.6
ἔ τι δὲ παῖ δα αὐ τὸ ν ὄ ντα, γυμνοπαιδί ας ἀ γομέ νης, ὁ χοροποιὸ ς ἔ στησεν εἰ ς ἄ σημον τό πον: ὁ δὲ ἐ πεί σθη καί περ ἤ δη βασιλεὺ ς ἀ ποδεδειγμέ νος καὶ εἶ πεν εὖ γε:“ δεί ξω γὰ ρ ὅ τι οὐ χ οἱ τό ποι τοὺ ς ἄ νδρας ἐ ντί μους, ἀ λλ' οἱ ἄ νδρες τοὺ ς τό πους ἐ πιδεικνύ ουσι”.
2.0.7
προστά ττοντος δέ τινος αὐ τῷ ἰ ατροῦ περιεργοτέ ραν θεραπεί αν καὶ οὐ χ ἁ πλῆ ν,“ νὴ τὼ θεὼ” φησὶ ν“ οὐ πά ντως μοι πρό κειται ζῆ ν οὐ δὲ πά ντα ἀ ναδέ χομαι.”
2.0.8
ἐ φεστὼ ς δέ ποτε τῷ βωμῷ τῆ ς Χαλκιοί κου βουθυτῶ ν, ἐ πειδὴ φθεὶ ρ αὐ τὸ ν ἔ δακεν, οὐ διετρά πη λαβὼ ν δὲ περιφανῶ ς ἐ ναντί ον πά ντων ἀ πέ κτεινε, προσειπώ ν“ νὴ τοὺ ς θεοὺ ς ἡ δέ ως τὸ ν ἐ πί βουλον καὶ ἐ πὶ τῷ βωμῷ.”
2.0.9
ἄ λλοτ' ἰ δὼ ν μῦ ν ἑ λκό μενον ἐ κ θυρί δος ὑ πὸ παιδαρί ου κρατοῦ ντος, ἐ πεὶ ὁ μῦ ς ἐ πιστραφεὶ ς ἔ δακε τὴ ν χεῖ ρα τοῦ κρατοῦ ντος καὶ ἔ φυγεν, ἐ πιδεί ξας τοῖ ς παροῦ σιν εἶ πεν“ ὅ ταν τὸ ἐ λά χιστον ζῷ ον οὕ τως ἀ μύ νηται τοὺ ς ἀ δικοῦ ντας, τί τοὺ ς ἄ νδρας προσή κει ποιεῖ ν λογί ζεσθε.”
2.0.10
βουλό μενος δὲ τὸ ν πρὸ ς τὸ ν Πέ ρσην συστή σασθαι πό λεμον ἕ νεκα τοῦ ἐ λευθερῶ σαι τοὺ ς ἐ ν τῇ̓ Ασί ᾳ κατοικοῦ ντας̔́ Ελληνας, τῷ κατὰ Δωδώ νην Διὸ ς ἐ χρή σατο μαντεί ῳ: κελεύ σαντος δέ, τὸ χρησθὲ ν ἀ νή γγειλε τοῖ ς ἐ φό ροις: οἱ δὲ ἐ κέ λευσαν αὐ τὸ ν καὶ εἰ ς Δελφοὺ ς ἀ φικό μενον περὶ τῶ ν αὐ τῶ ν πυνθά νεσθαι. πορευθεὶ ς οὖ ν εἰ ς τὸ μαντεῖ ον ἐ πηρώ τησεν οὕ τως“̓́ Απολλον, ἦ δοκεῖ σοι ὃ καὶ τῷ πατρί;'” συναινέ σαντος δ' αἱ ρεθεὶ ς οὕ τως ἐ στρατεύ σατο.
2.0.11
ἐ πεὶ δὲ Τισσαφέ ρνης ἐ ν ἀ ρχῇ μὲ ν φοβηθεὶ ς τὸ ν̓ Αγησί λαον ἐ ποιή σατο σπονδά ς, τὰ ς πό λεις αὐ τῷ τὰ ς̔ Ελληνικὰ ς ἀ φή σειν αὐ τονό μους βασιλέ α, μεταπεμψά μενος δὲ παρὰ τοῦ βασιλέ ως πολὺ στρά τευμα πό λεμον κατή γγειλεν αὐ τῷ, εἰ μὴ ἀ πί οι τῆ ς̓ Ασί ας: ἄ σμενος τὴ ν παρά βασιν δεξά μενος ὥ ρμησε μὲ ν ὡ ς ἐ πὶ Καρί αν προά ξων ἐ κεῖ δὲ τὴ ν δύ ναμιν τοῦ Τισσαφέ ρνους ἀ θροί σαντος, ἄ ρας εἰ ς Φρυγί αν ἐ νέ βαλε καὶ λαβὼ ν πό λεις πλεί στας καὶ χρημά των πλῆ θος ἔ φη τοῖ ς φί λοις“ ἐ πισπεισά μενον μὲ ν ἀ δικεῖ ν ἀ σεβέ ς, τοὺ ς δὲ πολεμί ους παραλογί ζεσθαι οὐ μό νον δί καιον καὶ ἐ πί δοξον, ἀ λλὰ καὶ ἡ δὺ καὶ κερδαλέ ον.”
2.0.12
τοῖ ς δ' ἱ ππεῦ σιν ἐ λαττωθεὶ ς ἀ νεχώ ρησεν εἰ ς̓́ Εφεσον, καὶ τοῖ ς εὐ πό ροις προεῖ πε παρέ χειν ἵ ππον ἀ νθ' ἑ αυτοῦ καὶ ἄ νδρα ἀ πολυομέ νους τῆ ς στρατεί ας: ὥ στε ταχὺ συνή χθησαν καὶ ἵ πποι καὶ ἄ νδρες ἐ πιτή δειοι ἀ ντὶ δειλῶ ν καὶ πλουσί ων. καὶ τὸ ν̓ Αγαμέ μνονα ἔ φη ζηλοῦ ν: καὶ γὰ ρ ἐ κεῖ νον θή λειαν ἵ ππον ἀ γαθὴ ν λαβό ντα κακὸ ν ἄ νδρα καὶ πλού σιον τῆ ς στρατεί ας ἀ πολῦ σαι.
2.0.13
ἐ πεὶ δὲ κελεύ σαντος αὐ τοῦ τοὺ ς αἰ χμαλώ τους γυμνοὺ ς πωλεῖ ν ἐ πί πρασκον οἱ λαφυροπῶ λαι, καὶ τῆ ς μὲ ν ἐ σθῆ τος ἦ σαν ὠ νηταὶ πολλοί, τῶ ν δὲ σωμά των λευκῶ ν καὶ ἁ παλῶ ν παντά πασι διὰ τὰ ς σκιατραφί ας κατεγέ λων ὡ ς ἀ χρή στων καὶ μηδενὸ ς ἀ ξί ων: ἐ πιστὰ ς ὁ̓ Αγησί λαος;“ ταῦ τα μέ ν” εἶ πεν“ ὑ πὲ ρ ὧ ν μά χεσθε, οὗ τοι δὲ οἷ ς μά χεσθε.”
2.0.14
τρεψά μενος δὲ περὶ Λυδί αν Τισσαφέ ρνην καὶ πλεί στους ἀ νελώ ν, κατέ τρεχε τῆ ς βασιλέ ως χώ ρας. τού του δὲ χρή ματα αὐ τῷ προσπέ μψαντος καὶ ἀ ξιοῦ ντος διαλύ σασθαι τὸ ν πό λεμον, ὁ̓ Αγησί λαος τῆ ς μὲ ν εἰ ρή νης ἔ φη τὴ ν πό λιν εἶ ναι κυρί αν, τοὺ ς δὲ στρατιώ τας πλουτί ζων ἥ δεσθαι μᾶ λλον ἢ αὐ τὸ ς πλουτῶ ν καλὸ ν δὲ νομί ζειν̔́ Ελληνας οὐ δῶ ρα λαμβά νειν ἀ πὸ τῶ ν πολεμί ων, ἀ λλὰ λά φυρα κτᾶ σθαι.
2.0.15
Μεγαβά του δὲ τοῦ Σπιθριδά του παιδό ς, ὃ ς: ἦ ν κά λλιστος τὴ ν μορφή ν, προσελθό ντος αὐ τῷ ὡ ς ἀ σπασομέ νου καὶ φιλή σοντος διὰ τὸ σφό δρα δοκεῖ ν ἀ γαπᾶ σθαι, ἐ ξέ κλινεν: ὡ ς δ' ἐ παύ σατο ἐ κεῖ νος προσιώ ν, ἐ πεζή τησεν αὐ τὸ ν ὁ̓ Αγησί λαος: τῶ ν δὲ φί λων φαμέ νων ὡ ς αὐ τὸ ς εἴ η αἴ τιος, τρέ σας τὸ τοῦ καλοῦ φί λημα, τοῦ μὴ ἐ ντὸ ς φιλή ματος ἐ λθεῖ ν, καὶ εἰ μὴ ἀ ποδειλιά σει, ἥ ξειν ἐ κεῖ νον: χρό νον οὐ κ ὀ λί γον πρὸ ς αὑ τῷ γενό μενος ὁ̓ Αγησί λαος καὶ διασιωπή σας“ οὐ δέ ν” ἔ φη“ δεῖ ν πεί θειν ἐ κεῖ νον ἡ μᾶ ς: ἐ γὼ γά ρ μοι δοκῶ τῶ ν τοιού των βού λεσθαι ἐ πά νω εἶ ναι ἢ τὴ ν εὐ ανδροτά την τῶ ν ἀ ντιτεταγμέ νων πό λιν κατὰ κρά τος ἑ λεῖ ν: ἄ μεινον γὰ ρ ἑ αυτῷ φυλά ττειν τὴ ν ἐ λευθερί αν τοῦ ἑ τέ ρων ἀ φαιρεῖ σθαι.”
2.0.16
τὰ δὲ ἄ λλα ἀ κριβὴ ς ὢ ν καὶ νό μιμος, ἐ ν τοῖ ς φιλικοῖ ς πρά γμασιν ἐ νό μιζε πρό φασιν εἶ ναι τὸ λί αν δί καιον πρὸ ς αὐ τού ς. φέ ρεται γοῦ ν ἐ πιστό λιον αὐ τοῦ παραιτουμέ νου τινὰ τῶ ν φί λων. πρὸ ς̔ Ιδριέ α τὸ ν Κᾶ ρα, οὕ τω:“ Νικί ας εἰ μὲ ν οὐ κ ἀ δικεῖ, ἄ φες: εἰ δὲ ἀ δικεῖ, ἐ μοὶ ἄ φες: πά ντως δὲ ἄ φες.”
2.0.17
ἐ ν μὲ ν οὖ ν τοῖ ς πλεί στοις ὑ πὲ ρ τῶ ν τῶ ν τοιοῦ τος ὁ̓ Αγησί λαος: ἔ στι δὲ ὅ που πρὸ ς τὸ συμφέ ρον ἐ χρῆ το τῷ καιρῷ μᾶ λλον. ἀ ναζυγῆ ς γοῦ ν ποτε γενομέ νης θορυβωδεστέ ρας, ἀ σθενοῦ ντα καταλιπὼ ν τὸ ν ἐ ρώ μενον, ἐ κεί νου δεομέ νου καὶ ἀ νακαλοῦ ντος μετὰ δακρύ ων αὐ τό ν, ἐ πιστραφεὶ ς εἶ πεν“ ὡ ς χαλεπό ν ἐ στιν ἐ λεεῖ ν ἅ μα καὶ φρονεῖ ν.”
2.0.18
δί αιταν δὲ τὴ ν περὶ τὸ σῶ μα οὐ δὲ ν ἀ μεί νονα τῶ ν συνό ντων εἶ χε, κό ρου μὲ ν καὶ μέ θης τὸ παρά παν ἀ πεχό μενος, ὕ πνῳ δὲ οὐ δεσπό τῃ ἀ λλ' ἀ ρχομέ νῳ ὑ πὸ τῶ ν πρά ξεων χρώ μενος: πρὸ ς δὲ θά λπος οὕ τω καὶ ψῦ χος εἶ χεν, ὥ στε μό νος ἀ εὶ χρῆ σθαι ταῖ ς ὥ ραις. ἐ ν μέ σοις δὲ τοῖ ς στρατιώ ταις σκηνῶ ν οὐ δενὸ ς ἀ μεί νονα κοί την εἶ χε.
2.0.19
διετέ λει δὲ λέ γων τὸ ν ἄ ρχοντα οὐ μαλακί ᾳ καρτερί ᾳ δὲ καὶ ἀ νδρεί ᾳ δεῖ ν τῶ ν ἰ διωτῶ ν περιεῖ ναι.
2.0.20
πυθομέ νου γοῦ ν τινος τί περιεποί ησαν οἱ Λυκού ργου νό μοι τῇ Σπά ρτῃ,“ καταφρονεῖ ν” ἔ φη“ τῶ ν ἡ δονῶ ν.”
2.0.21
πρὸ ς δὲ τὸ ν ἐ πιθαυμά ζοντα τὴ ν μετριό τητα τῆ ς ἐ σθῆ τος καὶ τῆ ς τροφῆ ς αὐ τοῦ τε καὶ τῶ ν ἄ λλων Λακεδαιμονί ων“ ἀ ντὶ ταύ της” ἔ φη“ τῆ ς διαί της, ὦ ξέ νε, τὴ ν ἐ λευθερί αν ἀ μώ μεθα.”
2.0.22
ἄ λλου δὲ προτρεπομέ νου ἀ νί εσθαι καὶ λέ γοντος διὰ τὸ τῆ ς τύ χης ἄ δηλον μή ποτε καιρὸ ς τού του γέ νηται,“ ἀ λλ' ἐ γώ” εἶ πεν“ ἐ μαυτὸ ν ἐ θί ζω λέ γων ὥ στ' ἐ ν μηδεμιᾷ μεταβολῇ μεταβολὴ ν ζητεῖ ν.”
2.0.23
καὶ πρεσβύ της δὲ γενό μενος τῇ αὐ τῇ ἀ γωγῇ ἐ χρῆ το: πρὸ ς οὖ ν τὸ ν πυθό μενον διό τι σφοδροῦ χειμῶ νος ὄ ντος ἀ χί των περιέ ρχεται εἰ ς τοῦ το ἡ λικί ας ἥ κων,“ ἵ να” φησὶ ν“ οἱ νέ οι μιμῶ νται, παρά δειγμα ἔ χοντες τοὺ ς πρεσβυτά τους καὶ ἄ ρχοντας.”
2.0.24
Θά σιοι δὲ τὴ ν χώ ραν αὐ τῶ ν διαπορευομέ νῳ μετὰ τοῦ στρατεύ ματος ἄ λφιτα καὶ χῆ νας καὶ τραγή ματα καὶ μελί πηκτα καὶ ἄ λλα παντοδαπὰ βρώ ματὰ τε καὶ πό ματα πολυτελῆ ἔ πεμψαν: μό να δὲ τὰ ἄ λφιτα δεξά μενος τὰ λοιπὰ ἀ πά γειν ἐ κέ λευσεν ὀ πί σω τοὺ ς κομί ζοντας, ὡ ς οὐ δὲ ν αὐ τοῖ ς ὄ ντα χρή σιμα. λιπαρού ντων δὲ καὶ δεομέ νων πά ντως λαβεῖ ν, ἐ κέ λευσεν αὐ τὰ τοῖ ς εἵ λωσι διαδί δοσθαι. πυθομέ νων δὲ τὴ ν αἰ τί αν, ἔ φη“ τοὺ ς ἀ νδραγαθί αν ἀ σκοῦ ντας τὰ ς τοιαύ τας λιχνεί ας οὐ χ ἁ ρμό ζει προσί εσθαι τὰ γὰ ρ δελεά ζοντα τοὺ ς ἀ νδραποδώ δεις τῶ ν ἐ λευθέ ρων ἀ λλό τρια.”
2.0.25
πά λιν δὲ τῶ ν Θασί ων διὰ τὸ δοκεῖ ν μεγά λως ὑ π' αὐ τοῦ εὐ εργετῆ σθαι ναοῖ ς αὐ τὸ ν καὶ ἀ ποθεώ σεσι τιμησά ντων καὶ περὶ τού του πρεσβεί αν ἀ ποστειλά ντων, ἀ ναγνοὺ ς τὰ ς τιμά ς, ἃ ς αὐ τῷ προσή νεγκαν οἱ πρέ σβεις, ἠ ρώ τησεν εἰ ἡ πατρὶ ς αὐ τῶ ν ἀ ποθεοῦ ν ἀ νθρώ πους δύ ναται: φαμέ νων δέ,“ ἄ γετ'” ἔ φη“ ποιή σατε πρώ τους ἑ αυτοὺ ς θεού ς: καὶ τοῦ τ' ἂ ν πρά ξητε, τό τε πιστεύ σω ὑ μῖ ν ὅ τι κἀ μὲ δυνή σεσθε θεὸ ν ποιῆ σαι.”
2.0.26
τῶ ν δὲ ἐ πὶ τῆ ς̓ Ασί ας̔ Ελληνικῶ ν ἐ θνῶ ν ψηφισαμέ νων ἐ ν ταῖ ς ἐ πιφανεστά ταις πό λεσιν εἰ κό νας ἀ νιστᾶ ν αὐ τοῦ, προσέ γραψεν“ ἐ μοῦ μηδεμί α εἰ κὼ ν ἔ στω μηδὲ γραπτὴ μηδὲ πλαστὴ μηδὲ κατασκευαστή”
2.0.27
θεασά μενος δὲ ἐ πὶ τῆ ς̓ Ασί ας οἰ κί αν τετραγώ νοις ὠ ροφωμέ νην δοκοῖ ς ἠ ρώ τησε τὸ ν κεκτημέ νον εἰ τετρά γωνα παρ' αὐ τοῖ ς φύ εται ξύ λα: φαμέ νου δὲ οὔ, ἀ λλὰ στρογγύ λα,“ τί οὖ ν;” εἶ πεν“ εἰ τετρά γωνα ἦ ν, στρογγύ λα ἐ τελεῖ τε.”
2.0.28
ἐ ρωτηθεὶ ς δέ ποτε ἄ χρι τί νος εἰ σὶ ν οἱ τῆ ς Λακωνικῆ ς ὅ ροι, τὸ δό ρυ κραδά νας εἶ πεν“ ἄ χρις οὗ τοῦ το φθά νῃ.”
2.0.29
ἄ λλου δὲ ἐ πιζητοῦ ντος διὰ τί ἀ τεί χιστος ἡ Σπά ρτη, ἐ πιδεί ξας τοὺ ς πολί τας ἐ ξωπλισμέ νους“ ταῦ τά ἐ στιν” εἶ πε“ τὰ Λακεδαιμονί ων τεί χη.”
2.0.30
ἄ λλου δὲ τὸ αὐ τὸ ἐ πιζητοῦ ντος,'“ οὐ λί θοις δεῖ καὶ ξύ λοις τετειχί σθαι τὰ ς πό λεις” ἔ φη“ ταῖ ς δὲ τῶ ν ἐ νοικού ντων ἀ ρεταῖ ς.”
2.0.31
τοῖ ς δὲ φί λοις παρή γγειλε μὴ χρή μασιν, ἀ νδρεί ᾳ δὲ καὶ ἀ ρετῇ σπουδά ζειν πλουτεῖ ν.
2.0.32
ὁ πό τε δὲ βού λοιτο ἔ ργον τι ταχέ ως ὑ πὸ τῶ ν στρατιωτῶ ν γενέ σθαι, αὐ τὸ ς πρῶ τος ἐ φή πτετο ἐ ν ὄ ψει ἁ πά ντων.
2.0.33
ἐ μεγαλύ νετο δὲ ἐ πὶ τῷ μηδενὸ ς ἧ ττον πονεῖ ν, καὶ ἐ πὶ τῷ ἄ ρχειν ἑ αυτοῦ μᾶ λλον ἢ ἐ πὶ τῷ βασιλεύ ειν.
2.0.34
θεωρή σας δέ τινα Λά κωνα χωλὸ ν ἐ πὶ πό λεμον ἐ ξιό ντα καὶ ἵ ππον ζητοῦ ντα,“ οὐ κ αἰ σθά νῃ” ἔ φη“ ὅ τι οὐ φευγό ντων ἀ λλὰ μενό ντων ὁ πό λεμος χρεί αν ἔ χει;'”
2.0.35
ἐ ρωτώ μενος δὲ πῶ ς μεγά λην δό ξαν περιεποιή σατο,“ θανά του καταφρονή σας” ἔ φη.
2.0.36
ἐ πιζητοῦ ντος δέ τινος διὰ τί Σπαρτιᾶ ται μετ' αὐ λῶ ν ἀ γωνί ζονται, ἔ φη“ ἵ ν', ὅ ταν πρὸ ς ῥ υθμὸ ν βαί νωσιν, οἵ τε δειλοὶ καὶ οἱ ἀ νδρεῖ οι φανεροὶ ὦ σι.”
2.0.37
Μακαρί ζοντος δέ τινος τὸ ν Περσῶ ν βασιλέ α νέ ον ὄ ντα κομιδῇ, εἶ πεν“ ἀ λλ' οὐ δὲ Πρί αμος ταύ την ἔ χων τὴ ν ἡ λικί αν ἠ τύ χησε.”
2.0.38
πολλὴ ν δὲ τῆ ς̓ Ασί ας ὑ φ' ἑ αυτῷ ποιησά μενος διέ γνω χωρεῖ ν ἐ π' αὐ τὸ ν βασιλέ α, ὅ πως παύ σῃ σχολὴ ν αὐ τὸ ν ἄ γοντα καὶ διαφθεί ροντα τοὺ ς τῶ ν̔ Ελλή νων δημαγωγού ς.
2.0.39
μεταπεμφθεὶ ς δὲ ὑ πὸ τῶ ν ἐ φό ρων ἕ νεκα τῆ ς τοῦ περιεστηκό τος τὴ ν Σπά ρτην̔ Ελληνικοῦ πολέ μου αἰ τί ας διὰ τὰ ὑ πὸ τοῦ Πέ ρσου διαπεμφθέ ντα χρή ματα, εἰ πὼ ν τὸ ν ἀ γαθὸ ν ἄ ρχοντα δεῖ ν ὑ πὸ τῶ ν νό μων ἄ ρχεσθαι ἀ πέ πλευσε τῆ ς̓ Ασί ας πολὺ ν ἑ αυτοῦ πό θον τοῖ ς ἐ νταῦ θἅ Ελλησι καταλιπώ ν.
2.0.40
τοῦ δὲ Περσικοῦ νομί σματος χά ραγμα τοξό την ἔ χοντος, ἀ ναζευγνύ ων ἔ φη τρισμυρί οις τοξό ταις ὑ πὸ τοῦ βασιλέ ως ἐ ξελαύ νεσθαι τῆ ς̓ Ασί ας: τοσού των γὰ ρ εἰ ς̓ Αθή νας καὶ Θή βας κομισθέ ντων διὰ Τιμοκρά τους χρυσῶ ν δαρεικῶ ν καὶ διαδοθέ ντων τοῖ ς δημαγωγοῖ ς, ἐ ξεπολεμώ θησαν οἱ δῆ μοι πρὸ ς τοὺ ς Σπαρτιά τας.
2.0.41
καὶ ἀ ντέ γραψε τοῖ ς ἐ φό ροις ἐ πιστολὴ ν τή νδε:“̓ Αγησί λαος τοῖ ς ἐ φό ροις χαί ρειν: τὰ ν πολλὰ ν τᾶ ς̓ Ασί ας κατεστρεψά μεθα καὶ τὼ ς βαρβά ρως ἐ λά σαμες καὶ ἐ ν τᾷ̓ Ιωνί ᾳ ὅ πλα ἐ ποιή σαμες πολλά: ἐ πεὶ δὲ κέ λεσθέ με κατὰ τὰ ν προθεσμί αν παραγί νεσθαι, ἕ πομαι τᾷ ἐ πιστολᾷ, σχεδὸ ν δ' αὐ τὰ ν καὶ φθά σω: ἄ ρχω γὰ ρ οὐ κ ἐ μαυτῷ ἀ ρχά ν, ἀ λλὰ τᾷ πό λει καὶ τοῖ ς συμμά χοις: καὶ τό τε ἄ ρχων ἄ ρχει ἀ λαθέ ως κατὰ δί καν, ὅ ταν καὶ ἄ ρχηται ὑ πό τε νό μων καὶ ἐ φό ρων ἢ οἷ οι ἂ ν ἄ λλοι ἐ ν πό λει ἄ ρχοντες ὦ σιν.”
2.0.42
ὡ ς δὲ διαβὰ ς τὸ ν̔ Ελλή σποντον ἐ βά διζε διὰ τῆ ς Θρᾴ κης, ἐ δεή θη μὲ ν οὐ δενὸ ς τῶ ν βαρβά ρων, πέ μπων: δὲ πρὸ ς ἑ κά στους ἐ πυνθά νετο πό τερον ὡ ς φιλί αν ἢ ὡ ς πολεμί αν διαπορεύ ηται τὴ ν χώ ραν. οἱ μὲ ν οὖ ν ἄ λλοι φιλικῶ ς ἐ δέ χοντο καὶ παρέ πεμπον οἱ δὲ καλού μενοι Τρωαδεῖ ς, οἷ ς καὶ Ξέ ρξης ὡ ς λέ γεται δέ δωκε δῶ ρα, τῆ ς διό δου μισθὸ ν ᾔ τουν τὸ ν̓ Αγησί λαον ἑ κατὸ ν ἀ ργυρί ου τά λαντα καὶ γυναῖ κας τοσαύ τας: ὁ δὲ κατειρωνευσά μενος αὐ τοὺ ς καὶ φή σας“ τί οὖ ν οὐ κ εὐ θὺ ς ἦ λθον ληψό μενοι” προῆ γε καὶ συμβαλὼ ν αὐ τοῖ ς παρατεταγμέ νοις τρεψά μενος καὶ διαφθεί ρας πολλοὺ ς διῆ λθε.
2.0.43
τῷ δὲ τῶ ν Μακεδό νων βασιλεῖ τὸ αὐ τὸ ἐ ρώ τημα προσέ πεμψε: φή σαντος δ' ἐ κεί νου βουλεύ εσθαι,“ βουλευέ σθω τοί νυν” εἶ πεν“ ἡ μεῖ ς δὲ πορευσό μεθα.” θαυμά σας οὖ ν τὴ ν τό λμαν καὶ δεί σας ἐ κέ λευσεν ὡ ς φί λον προά γειν.
2.0.44
τῶ ν δὲ Θετταλῶ ν τοῖ ς πολεμί οις συμμαχού ντων, ἐ πό ρθει τὴ ν χώ ραν: εἰ ς δὲ Λά ρισσαν ἔ πεμψε Ξενοκλέ α καὶ Σκύ θην περὶ φιλί ας. συλληφθέ ντων δὲ τού των καὶ παραφυλαττομέ νων, οἱ μὲ ν ἄ λλοι βαρέ ως φέ ροντες ᾤ οντο δεῖ ν τὸ ν̓ Αγησί λαον περιστρατοπεδεύ σαντα πολιορκεῖ ν τὴ ν Λά ρισσαν ὁ δὲ φή σας οὐ κ ἂ ν ἐ θελῆ σαι Θεσσαλί αν ὅ λην λαβεῖ ν ἀ πολέ σας τῶ ν ἀ νδρῶ ν τὸ ν ἕ τερον, ὑ ποσπό νδους αὐ τοὺ ς ἀ πέ λαβε.
2.0.45
πυθό μενος δὲ μά χην γεγονέ ναι περὶ Κό ρινθον, καὶ Σπαρτιατῶ ν μὲ ν παντά πασιν ὀ λί γους τεθνά ναι, Κορινθί ων δὲ καὶ̓ Αθηναί ων καὶ τῶ ν ἄ λλων συμμά χων αὐ τοῖ ς παμπό λλους, οὐ κ ὤ φθη περιχαρὴ ς; οὐ δ' ἐ πηρμέ νος τῇ νί κῃ, ἀ λλὰ καὶ πά νυ βαρὺ στενά ξας“ φεῦ τᾶ ς̔ Ελλά δος” ἔ φη“ ἣ τοσού τους ὑ φ' αὑ τᾶ ς ἀ πολώ λεκεν, ὅ σοις ἀ ρκεῖ τὼ ς βαρβά ρως νικᾶ ν ἅ παντας.”
2.0.46
Φαρσαλί ων δὲ προσκειμέ νων καὶ κακουργού ντων αὐ τοῦ τὸ στρά τευμα, πεντακοσί οις ἱ ππεῦ σι τρεψά μενος αὐ τοὺ ς τρό παιον ἔ στησεν ὑ πὸ τῷ Ναρθακί ῳ: καὶ τὴ ν νί κην ἐ κεί νην πά ντων ὑ περηγά πησεν, ὅ τι συστησά μενος τὸ ἱ ππικὸ ν αὐ τὸ ς δι' ἑ αυτοῦ, τού τῳ μό νῳ τοὺ ς μέ γιστον ἐ φ' ἱ ππικῇ φρονοῦ ντας ἐ κρά τησε.
2.0.47
Διφρί δα δὲ οἴ κοθεν ἀ παγγεί λαντος αὐ τῷ εὐ θὺ ς ἐ κ παρό δου ἐ μβαλεῖ ν εἰ ς τὴ ν Βοιωτί αν, καί τοι ἐ κ μεί ζονος παρασκευῆ ς ὕ στερον τοῦ το ποιῆ σαι διανοού μενος, οὐ κ ἀ πειθή σας τοῖ ς ἄ ρχουσι, μεταπεμψά μενος δύ ο μό ρας τῶ ν περὶ Κό ρινθον στρατευομέ νων ἐ πέ βη τῆ ς Βοιωτί ας. καὶ συμβαλὼ ν ἐ ν Κορωνεί ᾳ Θηβαί οις̓ Αθηναί οις̓ Αργεί οις Κορινθί οις Λοκροῖ ς ἀ μφοτέ ροις ἐ νί κησε, καί τοι ὑ πὸ πολλῶ ν τραυμά των κακῶ ς τὸ σῶ μα διακεί μενος, τὴ ν μεγί στην μά χην ὥ ς φησι Ξενοφῶ ν τῶ ν καθ' ἑ αυτὸ ν γενομέ νων.
2.0.48
οὐ δὲ ν δὲ τῶ ν περὶ τὸ ν βί ον καὶ τὴ ν δί αιταν διὰ τὰ ς τοσαύ τας εὐ τυχί ας καὶ νί κας ἤ λλαξεν οἴ καδ' ἐ πανελθώ ν.
2.0.49
ὁ ρῶ ν δ' ἐ νί ους τῶ ν πολιτῶ ν ἀ πὸ ἱ πποτροφί ας δοκοῦ ντας εἶ ναί τινας καὶ μεγαλοφρονοῦ ντας, ἔ πεισε τὴ ν ἀ δελφὴ ν Κυνί σκαν ἅ ρμα καθεῖ σαν̓ Ολυμπί ασιν ἀ γωνί σασθαι, βουλό μενος ἐ νδεί ξασθαι τοῖ ς̔́ Ελλησιν ὡ ς οὐ δεμιᾶ ς ἐ στιν ἀ ρετῆ ς πλού του δὲ καὶ δαπά νης τὰ τοιαῦ τα.
2.0.50
Ξενοφῶ ντα δὲ τὸ ν σοφὸ ν ἔ χων μεθ' ἑ αυτοῦ σπουδαζό μενον, ἐ κέ λευε τοὺ ς παῖ δας ἐ ν Λακεδαί μονι τρέ φειν μεταπεμψά μενον, τὸ κά λλιστον τῶ ν μαθημά των παιδευθησομέ νους, ἄ ρχειν τε καὶ ἄ ρχεσθαι.
2.0.51
ἄ λλοτε δ' ἐ ρωτώ μενος διὰ τί μά λιστα παρὰ τοὺ ς ἄ λλους εὐ δοκιμοῦ σιν οἱ Σπαρτιᾶ ται,“ διό τι” εἶ πε“ παρὰ τοὺ ς ἄ λλους ἀ σκοῦ σιν ἄ ρχειν τε καὶ ἄ ρχεσθαι.”
2.0.52
Λυσά νδρου δὲ τελευτή σαντος, εὑ ρὼ ν ἑ ταιρεί αν πολλὴ ν συνεστῶ σαν, ἣ ν ἐ κεῖ νος εὐ θὺ ς ἐ πανελθὼ ν ἀ πὸ τῆ ς̓ Ασί ας συνέ στησεν ἐ πὶ τὸ ν̓ Αγησί λαον, ὥ ρμησεν αὐ τὸ ν ἐ ξελέ γχειν οἷ ος ἦ ν ζῶ ν πολί της. καὶ λό γον ἀ ναγνοὺ ς ἐ ν βιβλί ῳ ἀ πολελειμμέ νον, ὃ ν ἔ γραψε μὲ ν Κλέ ων ὁ̔ Αλικαρνασσεύ ς, ἔ μελλε δὲ λέ γειν ἀ ναλαβὼ ν ὁ Λύ σανδρος ἐ ν τῷ δή μῳ περὶ πραγμά των καινῶ ν καὶ μεταστά σεως τοῦ πολιτεύ ματος, ἠ θέ λησεν εἰ ς μέ σον ἐ ξενεγκεῖ ν ἐ πεὶ δέ τις τῶ ν γερό ντων τὸ ν λό γον ἐ πελθὼ ν καὶ φοβηθεὶ ς τὴ ν δεινό τητα συνεβού λευσε μὴ τὸ ν Λύ σανδρον ἀ νορύ ττειν, ἀ λλὰ τὸ ν λό γον μᾶ λλον αὐ τῷ συγκατορύ ττειν, ἐ πεί σθη καὶ ἡ σύ χασε.
2.0.53
τοὺ ς δὲ ὑ πεναντιουμέ νους αὐ τῷ φανερῶ ς μὲ ν οὐ κ ἐ τά ραττε διαπραττό μενος δὲ πέ μπεσθαί τινας ἀ εὶ στρατηγοὺ ς καὶ ἄ ρχοντας ἐ ξ αὐ τῶ ν ἐ πεδεί κνυε γενομέ νους ἐ ν ταῖ ς ἐ ξουσί αις πονηροὺ ς καὶ πλεονέ κτας: εἶ τα κρινομέ νοις πά λιν αὖ βοηθῶ ν καὶ συναγωνιζό μενος οἰ κεί ους ἐ ποιεῖ το καὶ μεθί στη πρὸ ς ἑ αυτό ν, ὥ στε οὐ δέ να ἀ ντί παλον εἶ ναι.
2.0.54
ἐ δεή θη τις αὐ τοῦ γρά ψαι πρὸ ς τοὺ ς ἐ π'̓ Ασί ας ξέ νους, ὅ πως τύ χῃ τοῦ δικαί ου“ ἀ λλ' οἱ ἐ μοὶ ξέ νοι” εἶ πε“ τὰ δί καια δι' ἑ αυτῶ ν, κἂ ν ἐ γὼ μὴ γρά ψω, ποιοῦ σιν.”
2.0.55
ἐ πεδεί κνυέ τις αὐ τῷ τῆ ς πό λεως τὸ τεῖ χος ὀ χυρὸ ν καὶ καρτερῶ ς ἄ γαν ἐ ξῳ κοδομημέ νον, καὶ ἠ ρώ τα εἰ καλὸ ν αὐ τῷ φαί νεται:“ νὴ Δί α'” ἔ φη“ καλὸ ν οὐ χ ὡ ς ἀ νδρά σι δὲ ἀ λλ' ὡ ς γυναιξὶ ν ἐ νοικεῖ ν.”
2.0.56
Μεγαρέ ως δέ τινος περὶ τῆ ς πό λεως πρὸ ς αὐ τὸ ν μεγαλαυχουμέ νου,“ μειρά κιον” ἔ φη“ οἱ λό γοι σου πολλῆ ς δυνά μεως δέ ονται.”
2.0.57
ἃ δὲ τοὺ ς ἄ λλους ἑ ώ ρα θαυμά ζοντας ἐ δό κει μηδὲ γινώ σκειν. καί ποτε Καλλιππί δης ὁ τῶ ν τραγῳ διῶ ν ὑ ποκριτή ς, ὄ νομα καὶ δό ξαν ἔ χων ἐ ν τοῖ ς̔́ Ελλησι καὶ σπουδαζό μενος ὑ πὸ πά ντων, πρῶ τον μὲ ν ἀ πή ντησεν αὐ τῷ καὶ προσεῖ πεν, ἔ πειτα σοβαρῶ ς εἰ ς τοὺ ς συμπεριπατοῦ ντας ἐ μβαλὼ ν ἑ αυτὸ ν ἐ πεδεί κνυτο, νομί ζων ἐ κεῖ νον ἄ ρξειν τινὸ ς φιλοφρονή σεως: τέ λος δὲ εἶ πεν“ οὐ κ ἐ πιγινώ σκεις με, ὦ βασιλεῦ, οὐ δ' ἤ κουσας ὅ στις εἰ μί;'” ὁ δ'̓ Αγησί λαος ἀ ποβλέ ψας εἰ ς αὐ τὸ ν εἶ πεν“ ἀ λλ' οὐ τύ ἐ σσι Καλλιππί δας ὁ δεικηλί κτας;'” οὕ τω δὲ Λακεδαιμό νιοι τοὺ ς μί μους καλοῦ σι.
2.0.58
τοῦ δὲ μιμουμέ νου τὴ ν τῆ ς ἀ ηδό νος φωνὴ ν ἀ κοῦ σαι παρακαλού μενος, παρῃ τή σατο φή σας“ αὐ τᾶ ς ἄ κουκα πολλά κις.”
2.0.59
Μενεκρά τους δὲ τοῦ ἰ ατροῦ, ἐ πεὶ κατατυχὼ ν ἔ ν τισιν ἀ πεγνωσμέ ναις θεραπεί αις Ζεὺ ς ἐ πεκλή θη, φορτικῶ ς ταύ τῃ χρωμέ νου τῇ προσωνυμί ᾳ, καὶ δὴ πρὸ ς τὸ ν̓ Αγησί λαον ἐ πιστεῖ λαι τολμή σαντος οὕ τω“ Μενεκρά της Ζεὺ ς βασιλεῖ̓ Αγησιλά ῳ χαί ρειν,” οὐ κ ἀ ναγνοὺ ς τὰ λοιπὰ ἀ ντέ γραψε“ βασιλεὺ ς̓ Αγησί λαος Μενεκρά τει ὑ γιαί νειν.”
2.0.60
ἐ πεὶ δὲ Κό νων καὶ Φαρνά βαζος τῷ βασιλέ ως ναυτικῷ θαλαττοκρατοῦ ντες ἐ πολιό ρκουν τὰ παρά λια τῆ ς Λακωνικῆ ς, ἐ τειχί σθη δὲ τὸ ἄ στυ τῶ ν̓ Αθηναί ων Φαρναβά ζου χρή ματα δό ντος, εἰ ρή νην ἐ ποιή σαντο Λακεδαιμό νιοι πρὸ ς βασιλέ α: καὶ πέ μπουσι πολί την̓ Ανταλκί δαν πρὸ ς Τιρί βαζον, τοὺ ς ἐ ν τῇ̓ Ασί ᾅ Ελληνας:, ὑ πὲ ρ ὧ ν ἐ πολέ μησεν̓ Αγησί λαος, βασιλεῖ παραδιδό ντες. ὅ θεν δὴ ἥ κιστα συνέ βη τῆ ς κακοδοξί ας ταύ της̓ Αγησιλά ῳ μετασχεῖ ν ὁ γὰ ῤ Ανταλκί δας ἐ χθρὸ ς ἦ ν αὐ τῷ, καὶ τὴ ν εἰ ρή νην ἐ ξ ἅ παντος ἔ πραττεν, ὡ ς τοῦ πολέ μου τὸ ν̓ Αγησί λαον αὔ ξοντος καὶ ποιοῦ ντος ἐ νδοξό τατον καὶ μέ γιστον.
2.0.61
οὐ μὴ ν ἀ λλὰ καὶ πρὸ ς τὸ ν εἰ πό ντα μηδί ζειν τοὺ ς Λακεδαιμονί ους ἀ πεκρί θη μᾶ λλον τοὺ ς Μή δους λακωνί ζειν.
2.0.62
ἐ ρωτηθεὶ ς δέ ποτε ὁ ποτέ ρα βελτί ων τῶ ν ἀ ρετῶ ν, ἀ νδρεί α ἢ δικαιοσύ νη, οὐ δὲ ν ὄ φελος ἀ νδρεί ας ἔ φασκεν εἶ ναι μὴ παρού σης δικαιοσύ νης: εἰ δὲ δί καιοι πά ντες γέ νοιντο, μηδέ ν' ἀ νδρεί ας δεηθή σεσθαι.
2.0.63
εἰ θισμέ νων δὲ τῶ ν τὴ ν̓ Ασί αν κατοικού ντων τὸ ν Περσῶ ν βασιλέ α μέ γαν προσαγορεύ ειν,“ τί δαὶ ἐ κεῖ νος ἐ μοῦ μεί ζων” ἔ φη,“ εἰ μὴ δικαιό τερος καὶ σωφρονέ στερος;'”
2.0.64
ἔ λεγε δὲ τοὺ ς τὴ ν̓ Ασί αν κατοικοῦ ντας ἐ λευθέ ρους μὲ ν κακού ς, δού λους δὲ ἀ γαθοὺ ς εἶ ναι.
2.0.65
ἐ ρωτηθεὶ ς δὲ πῶ ς ἄ ν τις μά λιστα εὐ δοκιμοί η παρ' ἀ νθρώ ποις“ εἰ λέ γοι” εἶ πε τὰ“ ἄ ριστα, πρά ττοι δὲ τὰ κά λλιστα,”
2.0.66
τὸ ν δὲ στρατηγὸ ν δεῖ ν ἔ φασκε πρὸ ς μὲ ν τοὺ ς ἐ ναντί ους τό λμαν, πρὸ ς δὲ τοὺ ς ὑ ποτεταγμέ νους εὔ νοιαν ἔ χειν.
2.0.67
ἐ πιζητοῦ ντος δέ τινος τί να δεῖ μανθά νειν τοὺ ς; παῖ δας,“ ταῦ τ'” εἶ πεν“ οἷ ς καὶ ἄ νδρες γενό μενοι χρή σονται.”
2.0.68
δικά ζοντος δέ τινα δί κην αὐ τοῦ, καὶ τοῦ μὲ ν κατηγό ρου εὖ εἰ ρηκό τος τοῦ δὲ ἀ πολογουμέ νου φαύ λως, λέ γοντος δὲ πρὸ ς ἕ καστα“̓ Αγησί λαε, δεῖ τὸ ν βασιλέ α τοῖ ς νό μοις βοηθεῖ ν,”“ καὶ τὴ ν οἰ κί αν” ἔ φη“ εἴ τί ς σοι διέ σκαπτε καὶ τὸ ἱ μά τιον εἰ ἀ φῃ ρεῖ το, προσεδέ χου ἂ ν τὸ ν οἰ κοδό μον ἢ τὸ ν τὸ ἱ μά τιον ὑ φά ναντα ἐ πικουρή σειν σοι;'”
2.0.69
ἐ πιστολῆ ς δὲ αὐ τῷ παρὰ τοῦ Περσῶ ν βασιλέ ως κομισθεί σης, τῆ ς εἰ ρή νης γενομέ νης ἣ ν ὁ μετὰ Καλλί ου τοῦ Λακεδαιμονί ου Πέ ρσης ἤ νεγκε, περὶ ξενί ας καὶ φιλί ας, οὐ κ ἔ λαβεν εἰ πὼ ν ἀ παγγεῖ λαι βασιλεῖ ὡ ς“ ἰ δί ᾳ μὲ ν πρὸ ς αὐ τὸ ν οὐ δὲ ν δέ οι ἐ πιστολὰ ς πέ μπειν: ἢ ν δὲ φί λος τῇ Λακεδαί μονι καὶ τῇ̔ Ελλά δι εὔ νους ὢ ν φαί νηται, ὅ τι καὶ αὐ τὸ ς φί λος αὐ τῷ κατὰ κρά τος ἔ σοιτο: ἐ ά ν μέ ντοι ἐ πιβουλεύ ων ἁ λί σκηται, μηδ' ἂ ν πά νυ πολλὰ ς δέ χωμαι ἐ πιστολά ς, πιστευέ τω φί λον με ἕ ξειν.”
2.0.70
φιλοτεκνό τατος δ' ὢ ν διαφερό ντως, λέ γεται ὅ τι μικροῖ ς τοῖ ς παιδί οις κά λαμον περιβεβηκὼ ς; ὥ σπερ ἵ ππον οἴ κοι συνέ παιζεν: ὀ φθεὶ ς δὲ ὑ πό τινος τῶ ν φί λων παρεκά λει μηδενὶ φρά ζειν, πρὶ ν καὶ αὐ τὸ ς πατὴ ρ παί δων γέ νηται.
2.0.71
συνεχῶ ς δὲ αὐ τοῦ τοῖ ς Θηβαί οις πολεμοῦ ντος καὶ τρωθέ ντος ἐ ν τῇ μά χῃ, φασὶ τὸ ν̓ Ανταλκί δαν εἰ πεῖ ν“ καλὰ τὰ διδασκά λια παρὰ Θηβαί ων ἀ πολαμβά νεις, μὴ βουλομέ νους αὐ τοὺ ς μηδ' ἐ πισταμέ νους μά χεσθαι διδά ξας.” τῷ γὰ ρ ὄ ντι Θηβαί ους αὐ τοὺ ς ἑ αυτῶ ν πολεμικωτά τους τό τε φασὶ γενέ σθαι ταῖ ς πολλαῖ ς στρατεί αις τῶ ν Λακεδαιμονί ων ἐ π' αὐ τού ς. διὸ καὶ Λυκοῦ ργος ὁ παλαιὸ ς; ἐ ν ταῖ ς καλουμέ ναις̔ Ρή τραις ἀ πεῖ πε πολλά κις ἐ πὶ τοὺ ς αὐ τοὺ ς στρατεύ ειν ὅ πως πολεμεῖ ν μὴ μανθά νωσιν.
2.0.72
ἐ πεὶ δὲ ἢ κουσέ ποτε δυσχερᾶ ναι τοὺ ς συμμά χους διὰ τὰ ς συνεχεῖ ς στρατεί ας, ὀ λί γοις οὖ σι τοῖ ς Λακεδαιμοί οις πολλοὺ ς ἀ κολουθοῦ ντας, ἐ λέ γξαι βουλό μενος αὐ τῶ ν τὸ πλῆ θος ἐ κέ λευσεν ἅ παντας. τοὺ ς συμμά χους καθί σαι μετ' ἀ λλή λων ἀ ναμεμιγμέ νους, ἰ δί ᾳ δὲ τοὺ ς Λακεδαιμονί ους ἐ φ' ἑ αυτῶ ν εἶ τα ἐ κή ρυττε τοὺ ς; κεραμεῖ ς ἀ νί στασθαι πρώ τους, ὡ ς δὲ ἀ νέ στησαν οὗ τοι, δευτέ ρους ἐ κή ρυττε τοὺ ς χαλκεῖ ς, εἶ τα τέ κτονας ἐ φεξῆ ς καὶ οἰ κοδό μους, καὶ τῶ ν ἄ λλων τεχνῶ ν ἑ κά στην. πά ντες οὖ ν ὀ λί γου δεῖ ν ἀ νέ στησαν οἱ σύ μμαχοι, τῶ ν δὲ Λακεδαιμονί ων οὐ δεί ς: ἀ πεί ρητο γὰ ρ αὐ τοῖ ς; τέ χνην ἐ ργά ζεσθαι καὶ μανθά νειν βά ναυσον. οὕ τω δὴ γελά σας ὁ̓ Αγησί λαος“ ὁ ρᾶ τε” εἶ πεν“ ὦ ἄ νδρες, ὅ σῳ πλεί ονας ὑ μῶ ν στρατιώ τας ἐ κπέ μπομεν ἡ μεῖ ς;'”
2.0.73
ἐ ν δὲ τῇ περὶ Λεῦ κτρα μά χῃ, πολλῶ ν Λακεδαιμονί ων φυγό ντων καὶ τού των ταῖ ς ἐ κ τοῦ νό μου αἰ τί αις ὑ πευθύ νων ὄ ντων, οἱ ἔ φοροι ἔ ρημον ἀ νδρῶ ν τὴ ν πό λιν ὁ ρῶ ντες δεομέ νην στρατιωτῶ ν ἐ βού λοντο τὴ ν ἀ τιμί αν λῦ σαι καὶ τοὺ ς νό μους τηρεῖ ν. αἱ ροῦ νται οὖ ν νομοθέ την τὸ ν̓ Αγησί λαον ὁ δὲ προσελθὼ ν εἰ ς τὸ δημό σιον“ νομοθέ της μὲ ν οὐ κ ἂ ν γενοί μην ἑ τέ ρων νό μων” εἶ πε,“ τοῖ ς γὰ ρ οὖ σιν οὔ τ' ἂ ν προσθεί ην τι οὔ τ' ἂ ν ἀ φέ λοιμι οὔ τε μεταποιή σαιμι: τοὺ ς δὲ ὄ ντας ἡ μῖ ν νό μους κυρί ους εἶ ναι καλῶ ς ἔ χον ἐ στὶ ν ἀ πὸ τῆ ς αὔ ριον.”
2.0.74
τὸ ν δ'̓ Επαμεινώ νδαν ἐ πελθό ντα μετὰ τοσού του ῥ εύ ματος καὶ κλύ δωνος, τῶ ν Θηβαί ων καὶ συμμά χων μεγαλαυχουμέ νων ἐ πὶ τῇ νί κῃ, ὅ μως εἶ ρξε τῆ ς πό λεως καὶ ἀ ναστρέ ψαι ἐ ποί ησεν, ὀ λί γων ὄ ντων τῶ ν ἐ ν τῇ πό λει.
2.0.75
ἐ ν δὲ τῇ περὶ Μαντί νειαν μά χῃ παρεκελεύ σατο τοῖ ς Λακεδαιμονί οις τοὺ ς ἄ λλους ἐ ά σαντας πά ντας̓ Επαμεινώ νδᾳ μά χεσθαι, μό νους λέ γων τοὺ ς ἔ μφρονας ἀ νδρεί ους εἶ ναι καὶ μό νους νί κης αἰ τί ους ὑ πά ρχειν:“ εἰ οὖ ν τοῦ τον ἀ νέ λοιμεν, ῥ ᾷ στα τοῦ ἄ λλους ὑ ποχειρί ους ποιή σειν: ἄ φρονας γὰ ρ εἶ ναι καὶ οὐ δενὸ ς; ἀ ξί ους.” ὃ καὶ συνέ βη: τῆ ς γὰ ρ νί κης σὺ ν̓ Επαμεινώ νδᾳ οὔ σης καὶ φυγῆ ς γενομέ νης, ἐ πιστραφέ ντα αὐ τὸ ν καὶ ἀ νακαλού μενον τοὺ ς ἰ δί ους τῶ ν Λακεδαιμονί ων τις καιρί ως ἐ πά ταξε, καὶ πεσό ντος ἀ ναστρέ ψαντες ἀ πὸ τῆ ς φυγῆ ς οἱ σὺ ν̓ Αγησιλά ῳ ἐ φά μιλλον τὴ ν νί κην ἐ ποί ησαν, παρὰ πολὺ μὲ ν τῶ ν Θηβαί ων χειρό νων παρὰ πολὺ δὲ τῶ ν Λακεδαιμονί ων ἀ μεινό νων φανέ ντων.
2.0.76
χρημά των δὲ δεομέ νης τῆ ς Σπά ρτης πρὸ ς πό λεμον καὶ ξενοτροφού σης ἐ πορεύ θη ὁ̓ Αγησί λαος εἰ ς Αἴ γυπτον μεταπεμφθεὶ ς ὑ πὸ τοῦ βασιλέ ως Αἰ γυπτί ων ἐ πὶ μισθῷ: διὰ δὲ τὸ λιτὸ ν τῆ ς ἐ σθῆ τος εἰ ς καταφρό νησιν ἦ λθε τοῖ ς ἐ γχωρί οις: προσεδό κων γὰ ρ τὸ ν Σπά ρτης βασιλέ α καθά περ τὸ ν Περσῶ ν κεκοσμημέ νον ὄ ψεσθαι διαπρεπῶ ς τὸ σῶ μα, φαύ λην ἔ χοντες περὶ βασιλέ ων δό ξαν. ἔ δειξε γοῦ ν αὐ τοῖ ς μεταξύ, ὡ ς τὸ μεγαλεῖ ον καὶ ἀ ξιό λογον νοή σει καὶ ἀ νδρεί ᾳ κτᾶ σθαι προσή κει.
2.0.77
ἐ πεὶ δὲ τοὺ ς παρ' αὐ τῷ παραστή σεσθαι μέ λλοντας ἑ ώ ρα δεδιό τας τὸ ν ἐ πιό ντα κί νδυνον διὰ τὸ τῶ ν πολεμί ων πλῆ θος εἴ κοσι γὰ ρ ἦ σαν μυριά δες καὶ τὴ ν τῶ ν περὶ αὑ τὸ ν ὀ λιγό τητα, πρὸ τῆ ς παρατά ξεως ἔ γνω προθύ σασθαι ἀ συνειδή τως τοῖ ς ἄ λλοις: καὶ ἐ πὶ τὴ ν ἀ ριστερὰ ν ὑ πεστρωμέ νῃ τῇ χειρὶ νί κην προσέ γραψε. καὶ λαβὼ ν παρὰ τοῦ μά ντεως τὸ ἧ παρ ἐ πέ θηκε μὲ ν ἐ πὶ τὴ ν ὑ πογεγραμμέ νην χεῖ ρα: κρατῶ ν δὲ ἐ φ' ἱ κανὸ ν χρό νον ὑ πέ φαινε δισταγμὸ ν καὶ προσποί ησιν ἔ χειν ἀ ποροῦ ντος, μέ χρι τῷ ἥ πατι συναναληφθέ ντες ἐ τυπώ θησαν οἱ τῶ ν γραμμά των χαρακτῆ ρες. καὶ τό τε τοῖ ς συναγωνί ζεσθαι μέ λλουσιν ἐ πεδεί κνυε, φά μενος τοὺ ς θεοὺ ς διὰ τῶ ν γεγραμμέ νων ἐ κφῆ ναι νί κην. ἀ σφαλὲ ς οὖ ν τεκμή ριον δό ξαντες ἔ χειν τοῦ κρατῆ σαι ἐ θά ρρησαν πρὸ ς τὴ ν μά χην.
2.0.78
περιταφρευό ντων δὲ τῶ ν πολεμί ων τὸ στρατό πεδον αὐ τοῦ διὰ τὸ πλῆ θος, καὶ Νεκτανά βιος, ᾧ συνεμά χει, ἀ ξιοῦ ντος ἐ πεξιέ ναι καὶ διαμά χεσθαι, οὐ κ ἔ φη διακωλύ σειν τοὺ ς πολεμί ους ἴ σους αὐ τοῖ ς γενέ σθαι βουλομέ νους. ἔ τι δὲ μικρὸ ν ἀ πολιπού σης τῆ ς τά φρου συνά ψαι, κατὰ τοῦ το παρατά ξας τὸ διαλεῖ πον καὶ πρὸ ς ἴ σους ἴ σοις ἀ γωνισά μενος τροπὴ ν ἐ ποιή σατο καὶ πολὺ ν φό νον τῶ ν πολεμί ων ὀ λί γοις τοῖ ς περὶ αὑ τὸ ν στρατιώ ταις καὶ χρή ματα πολλὰ τῇ πό λει διεπέ μψατο.
2.0.79
κατὰ δὲ τὸ ν Αἰ γύ πτου ἀ πό πλουν ἀ ποθνή σκων ἐ νετεί λατο τοῖ ς περὶ αὑ τὸ ν μή τε πλαστὰ ν μή τε γραπτὰ ν μή τε μιμηλὰ ν τοῦ σώ ματος εἰ κό να ποιή σασθαι,“ εἰ γά ρ τι καλὸ ν ἔ ργον πεποί ηκα, τοῦ τό μου μνημεῖ ον ἔ σται: εἰ δὲ μή, οὐ δ' οἱ πά ντες ἀ νδριά ντες, βαναύ σων καὶ οὐ δενὸ ς ἀ ξί ων ἔ ργα ὄ ντες.”