Poph
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/plutarch" aria-label="More works by Plutarch (plutarch)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
32.0.1
Εὐ δαμί δας ὁ̓ Αρχιδά μου, ἀ δελφὸ ς δὲ̓́ Αγιδος, ἰ δὼ ν Ξενοκρά την ἐ ν̓ Ακαδημεί ᾳ πρεσβύ τερον ἤ δη μετὰ τῶ ν γνωρί μων φιλοσοφοῦ ντα, ἐ πύ θετο τί ς ὁ πρεσβύ της: φαμέ νου δέ τινος ὅ τι σοφὸ ς ἀ νὴ ρ καὶ τῶ ν ζητού ντων τὴ ν ἀ ρετή ν,“ καὶ πό τε” ἔ φη“ χρή σεται αὐ τῇ, ἐ ὰ ν ἄ ρτι ζητῇ;”
32.0.2
ἀ κού σας δὲ φιλοσό φου διαλεχθέ ντος ὅ τι μό νος ἀ γαθὸ ς στρατηγὸ ς ὁ σοφό ς ἐ στιν,“ ὁ μὲ ν λό γος” ἔ φη“ θαυμαστό ς: ὁ δὲ λέ γων ἄ πιστος: οὐ γὰ ρ περισεσά λπιγκται.”
32.0.3
τὴ ν θέ σιν δὲ Ξενοκρά τους εἰ ρηκό τος καὶ καταπαυομέ νου, παρῆ ν ὁ Εὐ δαμί δας: ὡ ς δ' εἶ πέ τις τῶ ν μετ' αὐ τοῦ“ ὅ τε πά ρεσμεν ἡ μεῖ ς, τό τε πέ παυται:”“ καλῶ ς γε” ἔ φη“ εἴ περ ἢ δη ἔ λεξε ταῦ τα ἃ ἔ χρῃ ζε:” τοῦ δ' εἰ πό ντος“ καλὸ ν ἦ ν ἀ κοῦ σαι“ ἦ καὶ πρὸ ς δεδειπνηκό τα μολό ντες” εἶ πεν ἠ ξιοῦ μεν“ πά λιν αὐ τὸ ν δειπνεῖ ν;””
32.0.4
πυνθανομέ νου δέ τινος διὰ τί, τῶ ν πολιτῶ ν αἱ ρουμέ νων τὸ ν πρὸ ς Μακεδό νας πό λεμον, αὐ τὸ ς ἡ συχί αν ἄ γειν δοκιμά ζει,“ ὅ τι” ἔ φη:“ οὐ χρῄ ζω ψευδομέ νους αὐ τοὺ ς ἐ λέ γξαι.”
32.0.5
ἑ τέ ρου δὲ προφερομέ νου τὰ κατὰ Περσῶ ν ἀ ριστεῖ α καὶ προτρέ ποντος ἐ πὶ τὸ ν πό λεμον,“ ἀ γνοεῖ ν” ἔ φη“ μοι δοκεῖ ς γε, ὅ τι ταὐ τό ν ἐ στι χιλί ων προβά των κρατή σαντα πεντή κοντα λύ κοις μά χεσθαι.”
32.0.6
ψά λτου δέ τινος: εὐ ημερή σαντος, ἠ ρώ τησαν αὐ τὸ ν ποδαπό ς τις αὐ τῷ δοκεῖ εἶ ναι,“ μέ γας” ἔ φη“ κηληκτὰ ς ἐ ν μικρῷ πρά γματι.”
32.0.7
ἐ παινοῦ ντος δέ τινος τὰ ς̓ Αθή νας, ἔ φη“ καὶ τί ς ἂ ν ταύ την τὴ ν πό λιν δεό ντως ἐ παινοί η, ἣ ν οὐ δεὶ ς ἔ στερξε γενό μενος βελτί ων;”
32.0.8
̓ Αργεί ου δέ τινος λέ γοντος, ὡ ς φαυλό τεροι γί νονται κατὰ τὰ ς ἀ ποδημί ας οἱ Λά κωνες ἐ ξιστά μενοι τῶ ν πατρί ων νό μων,“ ἀ λλ' οὐ χ ὑ μεῖ ς γε” ἔ φη“ εἰ ς τὴ ν Σπά ρτην ἐ λθό ντες χεί ρονες ἀ λλὰ βελτί ονες γί νεσθε.”
32.0.9
̓ Αλεξά νδρου δὲ κηρύ ξαντος ἐ ν̓ Ολυμπί ᾳ κατιέ ναι τοὺ ς φυγά δας ἅ παντας εἰ ς τὴ ν ἰ δί αν πλὴ ν Θηβαί ων,“ ἀ τυχὲ ς μέ ν” ἔ φη“ ὦ Θηβαῖ οι τὸ κή ρυγμα ἀ λλ' ἔ νδοξον μό νους γὰ ρ ὑ μᾶ ς φοβεῖ ταἰ Αλέ ξανδρος.”
32.0.10
ἐ ρωτηθεὶ ς δὲ τί νος ἕ νεκα πρὸ τῶ ν κινδύ νων ταῖ ς Μού σαις σφαγιά ζουσιν,“ ὅ πως” ἔ φη“ αἱ πρά ξεις λό γων ἀ γαθῶ ν τυγχά νωσιν.”